z2006
16.01.10, 08:52
mateusz.pl/czytania/2010/20100116.htm
"„Daj nam, Boże, abyśmy przez tajemnicę wody i wina dostąpili
uczestnictwa w Bóstwie Tego, który raczył stać się uczestnikiem
naszego człowieczeństwa”. — Ta modlitwa, którą kapłan powtarza w
każdej Mszy, wyraża wielką rzeczywistość wypływającą z chrztu, gdyż
dzięki niej każdy ochrzczony został dopuszczony do uczestnictwa w
życiu Bożym Chrystusa. Ale dar, jaki nam został darmo dany, wymaga
współpracy. „Uznaj, o chrześcijaninie, godność swoją — woła św.
Leon — a stawszy się uczestnikiem życia Bożego, niegodnym,
postępowaniem nie wracaj do dawnej nędzy. Pamiętaj, jakiej Głowy i
jakiego Ciała jesteś członkiem”.
Wszelki grzech, wada, niedbalstwo dobrowolne, są nieuszanowaniem
względem Chrystusa, naszej Głowy, zasmucają Ducha Świętego, który w
nas mieszka. Lecz prawdziwy chrześcijanin nie może zadowolić się
unikaniem grzechu, winien nadto starać się rozwijać w sobie życie
Chrystusowe; „chrzest, istotnie, zmierza do osiągnięcia pełni życia
w Chrystusie” (DE 22). Nie wystarcza żyć w Chrystusie, lecz trzeba
się starać, aby to życie było piękne, kwitnące. W życiu naturalnym
człowiek rośnie bez współudziału swojej woli; inaczej jednak dzieje
się w życiu łaski. Gdy zabraknie naszej współpracy, może ona w nas
pozostać w stanie zarodkowym nawet przez dwadzieścia, trzydzieści i
pięćdziesiąt lat po naszym chrzcie, po setkach spowiedzi i Komunii
św. Co za rażąca dysproporcja! I tak dojrzali czy nawet starzy co do
wieku, pozostają niedorostkami co do laski.
Trzeba więc wzrastać w Chrystusie, trzeba również, aby Chrystus rósł
w każdym wierzącym. Słowa Jana Chrzciciela wskazują drogę do
tego: „Potrzeba, by On wzrastał, a ja się umniejszał” (J 3, 30). Oto
warunki rozwoju życia łaski: uśmiercać własne ja, „starego
człowieka”, z jego złymi skłonnościami, grzechami,
niedoskonałościami, aby życie Chrystusowe rosło w ochrzczonym aż do
wieku doskonałego, „do miary wielkości według Pełni Chrystusa” (Ef
4, 13)."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. II, str. 26
