Polska - Mesjaszem narodów... początki kościoła

[jeepwdyzlu]

w Polsce..
znacie, prawda?
Mieszko I - książe z rodu Przemyślidów, przyjął w 966 roku chrzest.
Z rąk czeskich, specjalnie, żeby niedobrzy Niemcy nie mieli tu
wpływów. A jego żona - Dobrawa - piekna i mądra Czeszka - jest dziś
nawet na butelkach wody mineralnej...
W tym samym czasie na wschód od nas - ruscy wielmoża przyjęli
chrześcijaństwo z Konstantynopola (Cyryl i Metody)..

a tymczasem...
co wiemy o Mieszku?
nic
to samo co o Jezusie..
a to co wiemy, nie spodoba się Wam..

Lech, Rus i czech byli braćmi, prawda?

Wareska (wikingowie) drużyna Ruryka przejęła władzę w
Księstwie Nowogrodzkim, a potem - opanowała Kijów. Dynastia rządząca
Rusią była niewątpliwie pochodzenia wareskiego, podobnie jak
większość ruskich wielmożów.
Mieszko
Druga to interpretacja zagadkowego
imienia władcy polskiego z dokumentu zwanego od pierwszych
słów "Dagome iudex". Imię to przyczynia wielu trudności badaczom,
część z nich widzi tu formę Dago i interpretuje
ją jako imię skandynawskie.

w czasie prac w Hradczanach - odkryto tam wareskie groby..
Bisupstwa w Pradze - w 966 roku NIE BYŁO.
Czechami opiekował się biskup w Ratyzbonie.. a biskupstwo w Pradze
zostało erygowane dopiero w roku 973.



Pytanie pomocnicze - skąd wzięli się pierwsi księża w Polsce.
Zapewne wielu z nich pochodziło z Niemiec. O pochodzenie
pierwszego polskiego biskupa Jordana toczą się spory co najmniej od
XVIII wieku. Naprawdę nie wiemy, skąd przybył. Może z Flandrii, może
z Dalmacji, może z Niemiec.....

Z biskupów z czasów Chrobrego Niemcami byli na pewno Unger, Poppon i
Reinbern. Ale arcybiskupem był Czech - brat św. Wojciecha Radzym
(Radzim) Gaudenty. Terminologia kościelna nosi cechy wskazujące na
to, że została przekazana nam w dużym stopniu za pośrednictwem
języka czeskiego.

jedyny dokument który wymienia Mieszka nazywa się Dagome
Zarowno nazwa Piastow, Rurykow i Przemyslidow sa nazwami wtornymi
, podobnie jak nazwa Slowian!
Sama nazwa Przemysl, jesli o miasto chodzi, to Premissel,
prawdopodobnie zalozony został przez Niemcow z terenow dzisiejszych
Czech.

cdn

ciag dalszy

[jeepwdyzlu]

"Wikingowie w Polsce

Skarby kultury wikingów co roku wydobywane są spod łopat
archeologów. Odkrycia
ostatnich lat zmieniają wyobrażenia o powiązaniach Normanów i
Słowian. Przybysze
z Północy napędzali handel i szkolili piastowską armię.

Archeologiczne El Dorado ostatnich lat to m.in. Janów Pomorski,
Wolin, Kałdus,
Pień i Dziekanowice k. Lednicy. W miejscach tych ziemia kryła
zabytki, które
wyjawiają nigdzie nie zapisane sekrety życia i aktywności
Skandynawów na
ziemiach obecnej Polski. Kontaktów było więcej, niż uczy historia.
Rozpoczynają
się na przełomie VIII i IX w. Wikingowie walczą wówczas za pomocą...
pieniądza.
- Powstają ważne ośrodki handlowe jak dawne Truso, obecnie Janów
Pomorski koło
Elbląga – mówi prof. Leszek Słupecki, znawca dziejów Słowian i
Skandynawów. –
Znaczenie tego emporium wykraczało, podejrzewam, daleko poza
środowisko lokalne.

Bursztynowe i srebrne depozyty, biżuteria, paciorki, pionki do gry,
odważniki i
fragmenty łodzi świadczą o potędze handlu i rzemiosła, które kwitło
tu przed
wiekami.

W Bardach, w okolicach Kołobrzegu zamieszkała grupa kobiet i
mężczyzn. Chowali
zmarłych w nieodległym Świelubiu. Wśród ozdób złożonych przez nich w
kurhanach
zwracał uwagę srebrny galon i supeł - części zdobień ekskluzywnego
stroju;
fibule z brązu podobne do luksusowych zapinek, które na Gotlandii i
w środkowej
Szwecji nosiły kobiety z wyższych sfer. Przybysze mogli pochodzić
nawet ze
środowisk królewskich, uważają naukowcy. Dlaczego szwedzkie elity
osiedliły się
niedaleko Kołobrzegu? - wiele pytań pozostaje otwartych.

Waleczni zbóje, żądni krwi barbarzyńcy i piraci - to najczęstsze
skojarzenia
dotyczące wikingów. Militarne wyczyny przesłaniają czasem inne
aspekty ich
bogatej kultury. Archeologia potwierdza, że byli nie tylko
bohaterami wypraw
wojennych, ale i ....artystami, rzemieślnikami, inicjatorami handlu,
żeglarzami
i odkrywcami nowych lądów. Zaskakiwali swą mobilnością. Długie
łodzie jednego
roku przecierały szlak do Bizancjum, w kolejnym widziane były u
wybrzeży Grenlandii.

Wspólnie wojowali i żyli

Braterstwo krwi Normanów i Słowian przypada na wiek X i XI. Wówczas
przybysze z
Północy zapuścili się w głąb lądu. Rozwijające się państwo Polan
potrzebowało
silnej armii. Wikingowie służyli w wojsku pierwszych Piastów.
Obecność ta nie
musiała wynikać wyłącznie z relacji: ja cię najmuję, ty płacisz, ale
rozgrywała
się na płaszczyźnie czysto towarzyskiej. – Wybitni wojownicy ze
Skandynawii
służyli na dworach władców, szkoląc zapewne polskie oddziały – mówi
dr Michał
Kara z Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk w
Poznaniu. -
Zamieszkiwali w centrach politycznych Polski oraz w strategicznych
grodach na
granicy. Żeniąc się ze Słowiankami, wtapiali się w miejscowe
społeczeństwo. Nie
musieli stanowić licznych grup, gdyż najważniejsze było ich bojowe
doświadczenie. Powierzane im były odpowiedzialne zadania wojskowe.

Skandynawską broń odkryli archeolodzy m.in. w Luboniu i Łubowie w
Wielkopolsce.
Militaria wikingów kryła też ziemia w Lutomiersku pod Łodzią.
Miecze, topory,
groty strzał i włócznie, które wyszły z warsztatów mistrzów Północy,
przechowywane są w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu. Na Ostrowie
Lednickim
prezentowana jest największa wystawa uzbrojenia wikingów w Europie z
X-XI w.
Kolekcja została wyłowiona z dna jeziora, w miejscu przeprawy.
Badacze
przypuszczają, że na mostach doszło do krwawej walki. Skandynawscy i
polscy
wojownicy bronili wyspy przed armią czeskiego księcia Brzetysława w
1038 r.

Nie tylko pola bitew, ale i groby kryją cenne informacje. Wielkie
nadzieje
rozbudziło odkrycie dwóch pochówków w Dziekanowicach koło Ostrowa
Lednickiego. –
Utrzymane były w obrządku północnoeuropejskim, co wyróżniało je na
tle kilku
tysięcy miejscowych grobów z tego miejsca - mówi Jacek Wrzesiński,
archeolog z
Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy – Taki rytuał pogrzebowy
charakteryzował
Skandynawię przełomu X i XI w. W ten sposób mogli zostać pogrzebani
wikingowie!

Zgodnie z tradycjami skandynawskimi chowani byli też zmarli w
miejscowości
Sowinki na obrzeżach Poznania oraz w Łubowie niedaleko Lednicy, w
Pniu oraz
Kałdusie na Ziemi Chełmińskiej. Komory grobowe przybyszów z Północy
zawierały
luksusowe wyposażenie, w tym drewniany talerz wykończony pozłacanymi
okuciami z
brązu. W Ciepłem koło Gniewu badacze natrafili na mogiły kobiet i
mężczyzn z
najwyższych warstw społecznych. Złożeni zostali w trumnach z
metalowymi
obiciami, a na ostatnią drogę wyposażeni w prawdziwe skarby: kolię
ze złotymi i
srebrnymi zawieszkami, paciorki z karneolu i kryształu górskiego, z
zapięciami
ze srebrnych płytek. W jednym z grobów leżał mężczyzna z atrybutami
wojownika -
mieczem i włócznią oraz jeźdźca: ostrogą, strzemieniem i wędzidłem.
Obok ciała
położono małą wagę z odważnikami. Czy był uzbrojonym kupcem
skandynawskim , czy
też kupcem - wojownikiem? – głowią się naukowcy. Jedno nie ulega
wątpliwości:
„Przedstawiciele elit wojowniczych z Północy weszli tu w układy ze
słowiańskimi
elitami chcącymi wykorzystać ich doświadczenia, które na pewno nie
były
ograniczone tylko do spraw militarnych” – stwierdza Władycław Duczko
w dziele
„Salsa Cholbergiensis” .

Miłość na najwyższym szczeblu

Kontakty nawiązywane były także na szczycie społecznej drabiny.
Piastowscy i
skandynawscy władcy zawiązywali pomiędzy sobą związki dynastyczne.
Księżniczka
Świętosława, córka polskiego księcia Mieszka I, a siostra Bolesława
Chrobrego
poślubiła, w 983 r., Eryka Zwycięskiego, szwedzkiego króla. Z tego
związku
narodził się Olof Skötkonung, który w wieku zaledwie 12 lat zasiadł
na tronie.
Piastówna, po śmierci pierwszego męża, dzieliła łoże z jeszcze
jednym znakomitym
Normanem – Swenem Widłobrodym, władcą Danii. Na świat wydała
pięcioro potomków,
w tym Kanuta Wielkiego, króla Anglii i Danii, który zasłynął jako
twórca
imperium Morza Północnego. Żona dwóch królów i matka dwóch królów
została
wypędzona z królestwa około 1002 r. Dopiero po śmierci męża w r.
1014 mogła
liczyć na pomoc syna. Kanut – zdobywca Anglii sprowadził ją do
siebie.

Inny królewski związek stał się kanwą sagi – gatunku średniowiecznej
skandynawskiej literatury. Czytamy w niej, że pogrobowiec - syn
Trygvy, Olaf
poślubił Geirę, córę samego króla Búrizleifa, bohatera utożsamianego
przez
niektórych badaczy z Bolesławem Chrobrym. Romans sprzed 1000 lat
relacjonuje
wielka saga zwana „Krąg świata”, traktująca o historii królów
Norwegii. Utwór
opiewa życie i czyny wodza Olafa Trygvasona. Jarl był wychowywany na
Rusi.
Szybko sprzykrzył mu się osiadły tryb życia i już w wieku 12 lat
miał podjąć
pełen niebezpieczeństw żywot wikinga. Ostry wiatr pognał żeglarza do
brzegów
Wendlandii - nazywanej tak przez Skandynawów krainy Słowian, w 982
r. Gdy
dowiedziała się o tym księżniczka Geira, zapragnęła ujrzeć
przybysza. Norweski
królewicz przyjął zaproszenie. Miłość od pierwszego wejrzenia
połączyła obojga.
Namiętny związek przerwała jednak śmierć księżniczki. Wdowiec
wyruszył na
wiking, topiąc ból we krwi wrogów. W 995 r. został królem Norwegii.
Chociaż Olaf
jest postacią historyczną, to badacze nie mają wątpliwości, że jego
związek ze
słowiańską królową jest tylko piękną baśnią.

Dramatyczne losy królowej Geiry nie tworzą jedynej opowieści o
wspólnocie
wikingów i Słowian. Teksty sag, podobnie jak rola przybyszów z
Północy w naszej
historii są niemal nieznane. Ich pobyt w państwie Polan był przed II
wojną i za
czasów PRL-u tematem politycznie niewygodnym. Obecność ludów
germańskich na
ziemiach polskich wykorzystywano do

[jeepwdyzlu]

wkleiłem te informacje
ku przestrodze...
zwłaszcza tym, którzy budują swój świat na podstawie informacji
niepełnych, nieprawdziwych, zmanipulowanych...

O poczatkach polskiego państwa i kościoła - wiemy niewiele.. A to co
się dowiadujemy - przeczy lukrowanym historyjkom które wyniesliśmy
ze szkoły..
Podobnie jest z początkami chrześcijaństwa..
jeep

[anatemka]

Dzięki, bardzo ciekawe. Podałbyś źródło?

[anatemka]

Wikingowie w Polsce - to juz sobie znalazłam ;)