grgkh
17.05.14, 00:10
Teizm (gr. θεoς „bóg”) – wiara w istnienie Boga, bogów lub bogiń, którzy są osobami ingerującymi w losy świata lub jest on ich dziełem; czuwającymi nad biegiem wydarzeń lub podtrzymującymi świat w istnieniu oraz pogląd filozoficzno-religijny głoszący, że tacy bogowie istnieją.
Teizm jest ideą, która może znaleźć się w umyśle kogoś, kogo czyni teistą. Ale z teizmem jest tak jak ze wszystkimi innymi ideami - nie wszyscy ludzie umieszczają je w swoim umyśle jako idee, które są dla nich prawdziwe, do których się odnoszą i które są dla nich odniesieniem do formułowania własnych poglądów. Ludzie, którzy nie przyjęli teizmu powinni się jakoś wspólnie nazywać - wygodnie jest użyć w stosunku do nich określenia ateiści (bez teizmu).
Brak idei nie jest ideą, nie jest poglądem i nie wymaga definiowania czegokolwiek. Jest bierny i pusty ideowo. Ateista tylko nie jest teistą i nic nie musi. Nie musi się wyrażać o teizmie i teistach ani pozytywnie, ani krytycznie. Ale może i tak, i tak a te jego opinie mogą się odnosić do dowolnego źródła wiedzy.
Błędem logicznym jest przypisywanie ludziom niewierzącym (ateistom) czynnego, aktywnego zaprzeczania istnieniu bogów. Gdyby tak było, to wierzący w jednego boga a rezygnujący z wiary w innych bogów musiałby być i teistą, i - przynajmniej po części - ateistą.
Jeśli wierzących nazwiemy teistami, to pozostali ludzie (zbiór dopełniający) będą niewierzącymi (ateistami). Tak więc ateiści nie mogą wierzyć z definicji i błędem logicznym jest przypisywanie ateistom wiary dogmatycznej.
Ateistami się rodzimy jako dzieci i jesteśmy nimi dopóki jakaś idea teistyczna nie zagnieździ się na stałe w naszym umyśle jako prawdziwa ale jesteśmy nimi nie dłużej niż przez czas dopóki jej nie przestaniemy za prawdziwą uznawać.
Teistą jest każdy, kto choćby w najmniejszym stopniu (ale dogmatycznie, bez dowodu) uważa ideę teistyczną za prawdę. Tzw. agnostyk jest tylko "łagodną", unikającą z jakichś, najczęściej osobistych względów jednoznacznego przypisania, wersją teisty.
