Wspomnienie

[Gość: Beata]

Już nie czuję osamotnienia. Dzisiaj pustkę w mojej głowie wypełniły
wspomnienia. Serce przepełnione jest miłością i wydobytym z głębi mej duszy
dobrem.
Dziękuję Ci Ojcze o to światełko nadziei dla nas wszystkich, starych i
młodych, z różnych stron świata.
Najpiękniejsza, acz jednocześnie najtragiczniejsza Katecheza Życia uczy nas
tego do czego przecież zostaliśmy stworzeni - do miłości Boga, świata i
bliźnich.

Dziękujemy