z2006
15.01.08, 09:29
www.mateusz.pl/czytania/20080115.htm
"Anna wylewa swą duszę przed Bogiem, w słabości, ubóstwie. Ufna modlitwa
biedaka ma władzę nad Panem – zdobywa Jego serce. Anna z natury nie może mieć
dzieci, z łaski zostaje obdarowana, dlatego przepełniona wdzięcznością
ofiaruje swego syna Bogu. Jezus daje nam, którzy go z natury nie mamy, nowe,
nadprzyrodzone życie. Duchem tego życia jest dziękczynienie, Eucharystia."
Aneta Zalesińska, „Oremus” styczeń/luty 2002, s. 58
_________________________________________________
"Duch Święty, „dusza Kościoła” (O Mist. Ciele Chr.), jest węzłem, który ściśle
i rzeczywiście jednoczy i ożywia wszystkie członki Chrystusowe, rozlewając w
nich łaskę i miłość. Nie jest to więc zjednoczenie symboliczne, w przenośni
tylko, ale rzeczywiste, przewyższające każde inne zjednoczenie „tak jak łaska
przewyższa naturę, a rzeczy nieśmiertelne — rzeczy ziemskie” (tamże). Syn Boży
„udzielając swego Ducha, braci swoich, powołanych ze wszystkich narodów,
ustanowił w sposób mistyczny jako ciało swoje” (KK 7). Jest to rzeczywistość
tak wielka, że obejmuje nie tylko życie ziemskie chrześcijanina, ale zachowana
przezeń zostanie na całą wieczność jako jedyne źródło jego szczęśliwości,
albowiem „łaska jest nasieniem chwały”."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. II, str. 13
