Polska, Wda - spływy kajakowe

[milosz.kadzinski]

Wda… wstęp
Wda bez wątpienia nie jest najpiękniejszą rzeką w Polsce. Nie ma tej magii co
Czarna Hańcza i nie przynosi tylu emocji co Drawa, a jednak co roku przyciąga
wielu kajakarzy. Powodem jest z pewnością nienaruszone współczesną cywilizacją
piękno (rzeka przepływa przez urokliwe parki krajobrazowe i nieliczne tereny
wiejskie) i wspaniałe pola namiotowe.

Wda jest rzeką o długości ok. 200 kilometrów. Polecam jednak ograniczenie
pokonywanej trasy do odcinka Lipusz – Tleń (nie trzeba dopływać aż do Świecia)
lub nawet rozpoczęcia jeszcze później, we Wdzydzach Kiszewskich (ew. Gołuniu).
Wda wije się leniwie, często meandrując i wydłużając kilkakrotnie trasę między
miastami, to i my weźmy z niej przykład. Skróćmy pokonywany odcinek do 140
(ew. 120) kilometrów bez wielkiej straty dla poznania wszystkich wspaniałych
miejsc na trasie.

Wda pozwala zakochać się w spływach kajakowych, a przy tym nie jest rzeką
trudną. Pochwalam więc jej wybór na pierwszy spływ w życiu i spędzenie tam
6-10 dni. Międzynarodowa klasyfikacja mówi o Wdzie tak: „spływ łatwy: małe
regularne fale, nieznaczne bystrza, łachy piaszczyste, mielizny, łatwe
zakręty; miejscami - nieco trudny: wąskie i kręte koryto, miejscami znaczny
spadek i kamieniste dno”.
Pokonałem Wdę w 2003 roku i moje wspomnienia oraz rady dotyczą stanu sprzed
czterech lat. Nie wykluczam więc, że niektóre z opisywanych przeze mnie pól
nie istnieją, w innych miejscach nie trzeba już przynosić kajaków, a w
niektórych np. ze względu na bobry wręcz przeciwnie; od tamtej pory mogły
pojawić się też nowe punkty gastronomiczne.

Wda… Lipusz – Czarna Woda

[milosz.kadzinski]

Wda… rady i opis trasy na linii Lipusz – Czarna Woda
Wda bierze swój początek w małym jeziorze koło Bytowa. Najczęściej wybieraną
jako początek spływu alternatywą jest Lipusz.
Lipusz – Wioska jak wiele innych, jej zaletą w związku ze znajdującą się tam
stacją kolejową jest łatwy dojazd (np. z Chojnic lub Kościerzyny; dojazd
pociągiem zwykle wymaga kilku przesiadek, więc lepiej go zaplanować wcześniej,
bo nie wszystkie jedno-wagonowe pociągi jeżdżą codziennie). Do gminnego pola
namiotowego trzeba dojść z dworca spory kawałek. Sam kemping nie zachwyca – dwie
wiaty, niesprzątane toalety, zlewy, gdzie można umyć zęby i naczynia, miejsce na
ognisko. W wiosce są sklepy, no ale na pierwsze dni zawsze lepiej zabrać zapasy
z domu.

Przy pierwszym wodowaniu rzeka nie jest trudna – jest wąsko, płytko i spokojnie
– w sam raz na naukę wiosłowania lub przypomnienie sobie, jak się steruje
kajakiem.
Na początkowych kilometrach mijamy kilka mostów i pierwsze bystrza (mosty i
liczne pomosty są bardzo charakterystyczne dla Wdy; gdy poziom wody jest wyższe
przepłynięcie pod nimi wymaga nie lada zdolności gimnastycznych). Po 10 km
wpływamy na Jezioro Schodno (a tym samy jesteśmy już we Wdzydzkim PK), potem
rzeka lekko rozszerza się i docieramy do kolejnego jeziora – Radolne, kierując
się w stronę Wdzydz Kiszewskich. Pierwszy odcinek ma długość 22 km, mniej więcej
takie etapy powinniśmy pokonywać każdego dnia.

Wdzydze Kiszewskie – Kemping we Wdzydzach można nazwać ucywilizowanym –
prysznice z ciepłą wodą (w określonych godzinach), łazienki, sklep z Przeglądem
Sportowym , boiska do siatkówki i koszykówki, kontakty, no i przede wszystkim
sporo miejsca oraz widok na „małe morze”. Dla miłośników nocnych imprez jest
tawerna, ja polecam odwiedziny w najstarszym w Polsce skansenie. Za wstęp trzeba
rzecz jasna zapłacić, ale warto choć trochę liznąć kultury kaszubskiej. Domy,
młyn, kościół – wszystko jest piękne. A dodatkowo znajduje się tam restauracja –
polecam ru..ki , a dla spragnionych ciepłej zupy – żurek. Z Wdzydz do Borska
5.5km, Miedzna 13.5km, Wiecka 22.5, a Czarnej Wody 28.5km. Odległości dotyczą
rzecz jasna rzeki, o zwykłych drogach na te kilka dni zapominamy.

Do Borska jest bardzo blisko, do Czarnej Wody niby spory kawałek, ale czas na
kajakach szybko mija. Polecam wybranie Czarnej Wody jako następnej bazy; w
Borsku i tak musicie się zatrzymać, bo jest tam najdłuższa „przenoska” tego
spływu – około 200m (od tej pory „przenoska” będzie wam pojęciem bardzo
bliskim). Wynagrodzą wam ją pyszne gofry z bitą śmietaną, które można tam kupić
(poza tym w Barze pod Śluzą jest bardzo dobre jedzenie). Około 2km dalej jest
punkt, na którym musicie być uważni jak nigdy w życiu – wybranie złej drogi i za
łatwo nie będzie, poza tym lepiej nocować w namiocie niż żeremiach No może
znowu nie jest tak źle. Jeśli wybierzecie właściwie (Kanał czy rzeka, Kanał czy
rzeka… i tak nurt rzeki będzie mocny (najmocniejszy na Wdzie, bo jest wąsko,
choć płytko – uwaga na mielizny i kamienie). Właściwie można by odpuścić
wiosłowanie, a rzeka i tak by nas poniosła. W Miedznie są sklepy, jest też pole
namiotowe. Kilka kilometrów dalej i jesteśmy w rezerwacie Kamienne Kręgi w
Odrach – miejscu kultu Gotów. W notatkach ze spływu zapisałem: „Do Kamiennych
Kręgów weszliśmy od strony rzeki, tzn. omijając kasy”… Nie każdy ma tyle
szczęścia. A Kręgów w rezerwacie jest sporo, wszystkie składają się z około 20
kamieni (w tym jednego położonego w środku). Skorzystajcie z okazji, bo można z
nich czerpać tajemną moc. Będzie wam potrzebna jeszcze na kilka dni i na kolejne
przenosi jeszcze tego samego dnia (ostatnia będzie miała miejsce koło elektrowni).
Gdy wpłyniecie do Czarnej Wody, zobaczycie skrawek cywilizacji – ogródki
działkowe. Najwięcej sił dodaje reklama pola namiotowego ustawiona przy rzece,
na której centralną pozycją zajmuje temperatura prysznica – 40’C. To zachęca do
szybszego wiosłowania Człowiek pozbawiony swojego naturalnego miejskiego
środowisko jest w stanie wiele zrobić dla kąpieli w ciepłej wodzie

Czarna Woda – Ja wybrałem przystań wodną Dom Nad Rzeką i z czystym sumieniem
polecam ją każdemu. Jest to najlepszy kemping przy rzece, prowadzony przez
byłego marynarza, który niemal całe życie spędził w Niemczech (przekonaliśmy się
o tym, gdy po „pożyczeniu” kłód drewna na ognisko, zażądał dodatkowych 10
złotych). W przystani są łazienki, boisko do siatkówki, wiata pod żaglem, a
nawet normalne noclegi. Wszystko w jak najlepszym porządku.
Co więcej, można tam znaleźć reklamę pobliskiej pizzerii (telefon + menu).
Uwierzcie, że po blisko 30km spływu, pizza smakuje świetnie (muszą ją
dowieźć, więc poczekacie na nią czas niejaki). No chyba, że ktoś wcześniej kupił
na rzece pstrąga (ja dowiedziałem się o istnieniu pstrągarni w Wojtalu po kilku
latach ). Wtedy ani pizza ani nic innego nie ma szans.
W pobliżu kempingu znajduje się kilka małych sklepów spożywczych, a nieco dalej
restauracja, mięsny i bankomat (jeśli nie masz dość pieniędzy, to jest to
ostania szansa). W skrócie: bułki można kupić bardzo blisko, po kiełbaski trzeba
urządzić większą wyprawę.
Ponoć gdzieś w Czarnej Wodzie można też skorzystać z sauny. Sam nie miałem tej
przyjemności na Wdzie (za to na Czarnej Hańczy było wspaniale, więc jeśli
znajdziecie to miejscu, to na pewno warto).

Wda… Młynki - Tleń

[milosz.kadzinski]

Wda… rady i opis trasy na linii Młynki – Tleń
Z Czarnej Wody najlepiej wybrać się do Młynków (leśniczówka Młynki). Znów
odcinek jest długi (29km), ale za mostem w Czubkach rzeka przyspiesza i pomaga
leniuchom Po drodze mijamy liczne pomosty i małe powalone drzewa. Jeśli
przyszłoby wam do głowy zatrzymać się na łące, uważnie rozglądajcie się czy aby
nie otacza jej przewód pod napięciem. Chwila nieuwagi i boli jak diabli

Młynki (leśniczówka) – to spory kawałek płaskiego terenu znajdujący się przy
drodze. Znajdują się tam drewniane wiaty, dwie toalety, krany z zimną wodą i
bardzo strome podejście. Nie wykluczam, że są już prysznice (ja się jeszcze
kąpałem pod jakby-kranem; blisko jest również jezioro . Jest też chatka
leśniczego, u którego istniała możliwość zamówienia obiadu (frytki, surówka, de
Vollaile, kurczak lub inne mięsa – w sumie do wyboru 6 dań w cenie 12 do 16
złotych, teraz może być drożej).
W Młynkach jest szeroko i płasko, zmieściłby się tam pełnowymiarowy stadion
piłkarski Mecz z konkurencyjnym spływem wskazany (jak ktoś ma boule (takie
francuskie ciężkie kulki + mały orzeszek), to także jest to świetne miejsce na
grę). W ogóle dobrze mieć jakiś inną grupę, z którą można by rywalizować i
której nie byłoby nam żal. Ale o tym jeszcze później…

Na informacyjnej tablicy na polu w Młynkach po raz pierwszy pojawia się nazwa
Tleń (54km). Ale my nie będziemy się tam spieszyć. Jako kolejny punkt polecam
Wdecki Młyn. Znowu jest szybko, a że do pokonania tylko 12km można wyruszyć
później. Można się też pobawić we wpychanie w trzciny innych kajaków lub zrobić
tratwę i pokonać trasę „o nieswoich siłach”. Po drodze (około 10km) dobrze
zatrzymać się we Wdzie (tuż za mostem) i zrobić zakupy na dwa kolejne dni, bo na
trochę uciekniemy od cywilizacji (aż do Tlenia), a tu sklepy są bardzo
przyzwoite (miłośnicy piwa przy ognisku czy nałogowi palacze też mogą się
zaopatrzyć; kisiel też jest – o tym za chwilę).

Wdecki Młyn – „kemping” to kawałek wydzielonego pola z toaletą z ‘serduszkowymi’
drzwiami, jedną wiatą, miejscem na ognisko. Ogólnie mogłoby być lepiej, ale nie
ma co narzekać. Najważniejsze, że dookoła jest las W nim można urządzić
wspaniałą bitwę kisielową (oczywiście jeśli dysponujemy rzeczami, których nam
nie żal i wrogim obozem, który chcielibyśmy pokonać). Każdy zawodnik powinien
być zaopatrzony w kilka woreczków z kisielem, a zadaniem drużyny jest ochrona
swojej flagi. Trafiony, zatopiony – nie może brać dalej udziału w grze. Teren
jest niesamowity, można urządzić świetne podchody i schować się tak, że z
odległości 5 metrów przeciwnik i tak nas nie zobaczy. Po stokroć polecam, bo
takie momenty zapamiętuje się na długie lata!

Uwaga: jeśli wstaniecie bardzo wcześnie rano, macie szansę zobaczyć niezwykłe
zwierzęta, znane z reklamy pasty Colodent. Tak, tak… bobry. Warto wstać, spłynąć
trochę w dół i się zaczaić.

Kolejny punkt to Błędno – odległość standardowa (23 km). No i zacznie robić się
ciekawie. Jak dla kogo oczywiście. Będziemy płynąć przez las, wśród wysokich
brzegów, a rzeka zrobi się kręta, miejscami bardzo kręta tak, że czasem ma się
ochotę wziąć kajak na plecy i iść brzegiem A już szczytem wszystkiego jest
rezerwat Krzywe Koło Pętli Wdy Wystarczyłoby przejść 15 metrów, by
zaoszczędzić dobrych 600 pokonanych rzeką. Z brzegu musi to wyglądać niesamowicie!

Błędno – pól na każdym brzegu multum. Wybrane przez moją grupę - na prawym
brzegu - było najbardziej dzikie na całym spływie (zaledwie jedna wiata, brak
kranów i toalet (ale co tam, jesteśmy tuż przy wejściu do lasu, co widać i czuć
niestety , za to ogromnie dużo miejsca na rozpalenie ogniska. Nie sądzę,
żebyście znaleźli tam lepsze, a tu jak mamy kogoś dosyć, to możemy iść rozbić
się 200m dalej i wciąż będziemy na tym samym polu. Zawsze można więc znaleźć
jakieś zalety.

Ostatni dzień spływu to odcinek z Błędna do Tlenia – około 21 kilometrów. Wda
kręci niemiłosiernie, tworzy liczne malownicze zakola i często zmienia kierunek,
brzegi cały czas wysokie i zalesione. Rzeka się rozleniwia, więc my musimy wziąć
na siebie zadanie napędzania kajaka. Płynie się wolno, więc można podziwiać
Wdecki PK. Po drodze trzeba pokonać dwa ogromne powalone dęby, które łączą
brzegi rzeki, dęby robi wrażenie! Przy końcu szlaku wpływamy na rozlewiska i
zaczynamy uważać na wodne rowery i łabędzie. W ogóle na całej trasie spotyka się
mnóstwo zwierząt – najwięcej jest… krów, koni, ale są też gęsi, łabędzie,
kaczki, a czasem bez specjalnego czajenia się przed kajakiem może przepłynąć bóbr.

Tleń – największy kemping na całej trasie, osłonięte od słońca pole namiotowe,
łazienki, prysznice z ciepłą wodą, boiska, domki kempingowi, o dziwo turyści
niespływający i perspektywa 1.5-kilometrowej wycieczki do miasta. A w nim
sklepy, bary, kioski, restauracje, pizzerie, świetna lodziarnia (polecam lody
karmelowo-waniliowe). Jednym słowem powrót do normalności. Na polu w Tleniu
trzeba jednak być bardzo ostrożnym; w czasie naszego pobytu kilka obozów zostało
okradzionych pod osłona nocy (zginęły torby, latarki, w zasadzie wszystko co
było cenne, a zostało w przedsionku).

Co prawda szlak Wdy kończy się 30km dalej, w Świeciu, ale chyba nie warto.
Jeszcze wpłynęlibyśmy do Wisły, a to pewnie nie jest zbyt przyjemne (chociaż
niektórzy piszą, że aż do Grudziądza jest teraz wspaniale). W każdym razie Wdą
można spływać na całej długości. W Tleniu są autobusy, jest stacja kolejowa i
wystarczy tylko wykupić bilet, by wrócić do codzienności. Czy to dobrze, czy
źle, ocenicie sami, będąc tam na miejscu, po pokonaniu szlaku. Ja wspominam Wdę
bardzo sympatycznie i tak jak wcześniej pisałem – pozwala się ona zakochać w
spływach kajakowych. Oprócz tego byłem na Brdzie, Czarnej Hańczy, Rospudzie i
Drawie i gdybym miał od nowa planować swoją przygodę z kajakami, to Wdę
wybrałbym na pierwszą trasę. Polskie rzeki są piękne i nic dziwnego, że na
szlaku kajakowym często spotyka się turystów zagranicznych.

Podsumowując, po drodze można zobaczyć Skansen we Wdzydzach, rezerwaty Kręgi
Kamienne i Krzywe Koło Pętli Wdy, Wdzydzki i Wdecki Park Krajobrazowy, a
dodatkowo na trasie bobry, bitwa kisielowi, piękne pola namiotowe, przeplatające
się z zupełnie dzikimi. Czego chcieć więcej?!
A więc w drogę do Szwajcarii Kaszubskiej i Borów Tucholskich!

Wda… w sieci + z kim na rzekę

[milosz.kadzinski]

Wda... miejsca w sieci
Rzeka w Wikipedii - pl.wikipedia.org/wiki/Wda_(rzeka)
Dokładny opis omawianego szlaku - www.splywy.pl/wda/wda_dok.htm
Przewodnik kajakowy po Wdzie z mnóstwem odnośników -
www.chem.univ.gda.pl/~tomek/przewodnikpowdzie.htm
Obszerny opis - www.um.torun.pl/tour/wda.html
Przykładowy plan spływu + opis zrobionym z odrobiną humoru -
www.kajaki.net.pl/splywy_kajakowe_studenckie_wda.html
Forum - forum.rzeki.com.pl/viewforum.php?f=10 – może rozwinie się do
czasu, gdy wy będziecie płynąć

Wda... Jak i z kim spływać Wdą?
Mamy dwa wyjścia. Albo wypożyczymy kajak i będziemy pokonywać rzekę samodzielnie
lub z przyjaciółmi i starać się dbać o wszystko samemu (pola namiotowe, bagaż na
pokładzie). Więcej np. tutaj:
www.wda.pl/,
www.kajaki.pl/oferta.php?id_oferty=60421,
www.splywy.pl/wypozyczalnia_kajakow/index.htm,

Albo zdamy się na specjalizującą się w tym firmę – i naszym zadaniem będzie
tylko wiosłowanie i rozbijanie namiotów (pola będą opłacone, zadba o nas
ratownik, bagaż pojedzie w samochodzie, a w razie potrzeby będzie można gdzieś
podjechać). Polecam – szczególnie na pierwsze spływu – tą drugą opcję. Ja byłem
na Wdzie z biurem Funclub – niestety nie organizują już spływów, a szkoda, bo
robili to świetnie. Na trasie mijałem grupy z tych firm i myślę, że są godne
polecenia:
www.kajaki.net.pl/pl/studenckie_sp%C5%82ywy_kajakowe/wda_bory_tucholskie/,
www.activitas.com.pl/kajaki/wczasy.htm,

Jest jeszcze trzecie wyjście. No ale mało kto ma swój kajak

[Gość: jaossa]

To wszystko prawda.Wda siostrzana rzeka Brdy meandruje przez Kaszuby i malownicze #Bory #Tucholskie.a jej szlak kajakowy uważany jest za najpiękniejszy w Polsce.Spływy kajakowe stają się coraz bardziej popularnym i modnym sposobem aktywnego wypoczynku w kontakcie z naturą.Prowadzę wypożyczalnię kajaków i organizuję spływy kajakowe Wdą,Brdą,Zbrzycą... www.kajgo.pl Zapraszam do odwiedzin profilu na FB.Dużo fotek i informacji o szlaku kajakowym Wdy, link na mojej stronie internetowej.

Wda… Co zabrać na spływ?

[milosz.kadzinski]

Wda… Co wziąć na spływ?
Bardzo pomocna jest mapa turystyczna pt. „Szlak wodny Wda”. Wodoszczelna mapa na
kajaku jest zawsze pomocna, bo przegapić pole namiotowe lub postój na jedzenie
jest bardzo łatwo. Nie wszystkie są ładnie oznakowane. Niektórzy pływają już
nawet z GPS-em.
Poza tym jest też przewodnik Pascal, opisujący w szczegółach tą piękną rzekę -
ksiegarnia.pascal.pl/ksiazka.php?id=462

Ogólnie… Co wziąć na spływ?
Jeśli jedziemy z firmą o namiot nie musimy się martwić. Jeśli sami, niech to
będzie namiot z tropikiem, przedsionkiem, który zajmuje mało miejsca – namioty
typu igloo nadają się idealnie. Oczywiście, jeśli noc będzie ciepła, można ją
spędzać przy ognisku, no ale nie zawsze się da.
Poza tym musimy zapewnić sobie wygodne spanie. Zabieramy materac i pompkę lub
karimaty. Konieczny jest ciepły śpiwór. W sierpniu noce bywają bardzo chłodne.
Aby trafić do/z ubikacji lub odnaleźć się w namiocie niezbędna jest latarka, a
by pobytu nie zepsuły nam komary zabieramy Off.
Do wiosłowania przydatne są rękawiczki, na powstałe rany i otarcie plastry.
Przeziębienie dopada bardzo szybko, więc tabletki też się przydadzą.
Ważne by na kajaku mieć ze sobą coś pożywnego i małego – batony świetnie się
nadają.
Poza tym dokumenty powinniśmy mieć zawsze ze sobą – by nie zamokły przyda się
mały baniak, w którym można zamknąć najcenniejsze rzeczy i jedzenie.
Czasem trzeba wyjść z kajaka do wody, a dno może być kamieniste. Polecam
specjalne buty lub mocno trzymające się sandały. Pływamy w strojach kąpielowych
(lub kąpielówkach) – najlepiej mieć dwa na zmianę. Przydatna jest również
czapka, okulary przeciwsłoneczne i krem do opalania.
Aby coś sobie upichcić musimy mieć na czym to zrobić i z czego. Konieczna jest
więc butla i garnki (a potem talerzyki), a na pierwsze dni można też wziąć
zapasy makaronu, ryżu, kabanosów, kiełbasy, sosów i potraw w słoiczkach. Zawsze
świetnie spisują się też zupki lub ekspresowe potrawy zalewane ciepłą wodą.
Zapałki i zapalniczka – zawsze o tym zapominam.
Deszczu w lecie uniknąć trudno, więc na pewno przyda się kurtka przeciwdeszczowa.
Ze standardowych ubrań polecam jasne bawełniane koszulki i ciepły sweter.
Do suszenia rzeczy linka, którą można rozwiesić między drzewem lub namiotami
oraz kamerki.
Warto pomyśleć też o papierze toaletowym
Pamiętajmy wreszcie, że konieczna nam jest odpowiednia ilość pieniędzy. Trzeba
przecież mieć coś na pola, jedzenie w barach i zakupy. Gdzie indziej płaci się
też za śluzy.

[Gość: advac]

Polecam spływy kajakowe na suwalszczyźnie, szczególnie
strefasport.pl/