Chleb z wodą i cukrem

[antyrys]

Czy to danie można zakwalifikować jako "polską specjalność" lat 60-tych? Czy
w obecnych czasach to "danie" byłoby bardziej wykwintne, gdyby polewać chleb
wodą mineralną?:) Pamiętam, że w "lepszych" domach polewało się chleb
śmietaną. Czy zdarzyło się komuś z Was spotkać obecnie dziecko z pajdą
takiego specjału na podwórku? Pozdrawiam "pamiętających.:)

[Gość: zaba]

mowiac szczerze to nie widzialam. ja na przyklad juz jadlam chleb z maslem i
cukrem, ale za to moi rodzice mowili, ze oni jedli chleb z woda i cukrem.
Pozdrawiam!

[Gość: tralalumpek]

oczywiscie ze pamietam!!!
i wcale nie jadlo sie tego u mnie w domu dlatego ze nie bylo nic innego ale
dlatego ze to nam po prostu smakowalo
czasami nawet teraz jak mam ochote na jakies cos na smaczek to kroje sobie
kromeczke polewam smietanka (zwlaszcza jak sobie z Polski przywioze) i
posypuje cukrem mniam mniam

[Gość: Kawawa]

A smazony na smalcu i posypywany sola??? W wersji niedzielnej ;) maczany w
rozbeltanym jaju i tez na smalcu... Pyyycha!

[tralalumpek]

maczany w rozbeltanym jajku...tak, kiedys dawno temu byl taki film "sprawa
Kramerow", po tym filmie namietnie jadalam takie cos i robie do dzisiaj ale z
chleba tostowego. Do tego serki plesniowe na sniadanie, BOSKIE

[Gość: Kawawa]

Hmmm... wtedy to raczej byl czerstwy chlebek ;)
A ze slodkosci wyrabiane w 15 min. kulki z margaryny, kakao, cukru i platkow
owsianych. Heh, to byly czasy...

[asiak44]

No właśnie chlebek polany śmietaną i posypany cukrem. Duża pajda - to jest to.

[Gość: [e-mail]]

No, nie. W "dorosłym życiu" nie widziałam dziecka z pajdą chleba z cukrem. W
latach 60-tych byłam w wieku przedszkolnym, tzn. przed szkołą, ale nie
chodziłam do przedszkola. Zajmowała się mną babcia, której najmłodsze własne
dzieci to były dwie panienki 15-17 lat. Były bardzo eleganckie, miały jakieś
sekrety, pryszczatych adoratorów, pod szerokimi spódnicami krochmalone halki. I
podjadały ...(jakże to było światowe i dorosłe) - chleb z cukrem. Błagałam,
żeby mnie częstowały(chyba jeszcze nie umiałam kroić chleba), a one łaskawie
zgadzały się, ale ponieważ -co podkreślały z satysfakcją - byłam małym
dzieckiem, często moją kromnkę skrapiały ...mlekiem. Było to spore upokorzenie,
ale z drugiej strony nie można było podskakiwać, bo taka była cena konsumpcji
dania nie zalecanego przez babcię, między posiłkami i w jakże atrakcyjnym
towarzystwie. Chleb z cukrem to taka moja magdalenka, potem, kiedy mogłam sama
kroić, sama polewać (wodą czy czym chciałam) i serwować w dowolnych porach
nigdy już tak nie smakował i szybko o nim zapomniałam. Nie wiedzialam, że
jeszcze ktoś to jadał.
Pozdrawiam, H.

[Gość: Maria]

W czsie okupacji sama takie delicje jadłam. Dziś zdarza mi się od czasu do
czasu zjeść pajdkę chleba polanego śmietaną i posypaną cukrem - delicje.
Mój wnuk uwielbia chleb z masłem obficie posypany cukrem.
Pozdrawiam - Maria

[Gość: lola]

Równiez ten specjał pamietam, zawsze w czasie wakacji u babci takie cos sie
jadło, pycha. A do dzis b. lubie bułeczke z masłem, truskawkami i cukrem,
jakie serwowała mi mama gdy tylko pojawiły sie te owoce

[Gość: Roy]

Nigdy nie mogłem tego jeść, w przeciwieństwie do mojego kolegi z podwórka,
który cały czas trzymał pajdę chleba z cukrem w ręku(wczesne lata 70).