Polskie i zagraniczne programy kulinarne w TV

[Gość: kwaśna śmietana]

Witam,
jako zapalona kucharka- amatorka lubię sobie pooglądać kulinarne programy w
TV. Posiadam program kuchnia.tv oraz TVN Style.Uwielbiam programy Nigelli i
Jamiego Oliviera, całkiem fajny jest też Domowy Kucharz czy Julie Gotuje
(Kuchnia. tv).Niestety,nie trawię programów polskich.Moim zdaniem nie umywają
się do tych zagranicznych:prowadzący zazwyczaj sztywni,mało interesujący,nie
potrafią opowiadać o przepisach w sposób ciekawy,nie mają charyzmy i nudzą
widza.Potrawy- zazwyczaj przekombinowane i za trudne (zbyt pracochłonne i
drogie),by wykonać je w domu.Nie wspominając już o oprawie graficznej czy
sposobie realizacji zdjęć- polskie wykonanie jest tu po prostu przaśne i
kiepsko się to ogląda.
Dlaczego tak jest? A może tylko ja tak uważam?Czekam z ciekawością na Wasze
opinie.

[bene_gesserit]

Bylo o tym tutaj wiele - ostatnio o zarzuconym chyba projekcie tvn
style z takim panem Witkiem w czapce. Dostaje sie zreszta
wszystkim - nikt tu nie omawial np kolejnego pomysly tvn - tego z
urocza pogodynka i jej corka, ale golym okiem widac, ze nie warto,
bo merytorycznie jest beznadziejny, tak w ogole to jest przydluga
reklama pewnej firmy.

Ja - od lat, a ostatnio to w ogole - mam slabosc do Okrasy. Ktory
ma teraz fajna formule programu. Jezdzi po Polsce i prezentuje
roznych zapalencow, ktorzy robia wlasne np wedliny albo chleby lub
restauratorow, trzymajacych sie tradycyjnych receptur, a potem robi
cos w studiu, co jest inspirowane ta podroza - bardziej odjechana
wersje, z szacunkiem jednak dla tradycji. W dodatku wyluzowal przed
kamera, jest o wiele bardziej autentyczny i ciekawszy niz kiedys.
Imo ostatnia seria z jego udzialem prezentuje naprawde dobry poziom.

[Gość: kwaśna śmietana]

Ostatnio na TVN Style pojawił się nowy, kroki program z Omeną Meensach i jej
córką. Obie gotują proste potrawy na ekranie, czyli taki program rodzinny,
integracja w kuchni. Czegoś tak nudnego dawno nie oglądałam. Odnoszę wrażenie,
że coraz więcej programów TVN tworzy tylko po to, by lansować swoje gwiazdy.
Z kolei nawet podobał mi się program pt. "Edmund nie lubi gotować". Wiem, ze
było wiele zarzutów pod adresem prowadzącego, że mało śmieszny, grubiański,
prymitywny i nie dba o higienę. Ale mi się właśnie podobał, bo był autentyczny,
szczery i "na luzie". Taki bardziej w stylu J. Oliviera, który żywo gestykuluje,
dużo i sympatycznie gada (sepleniąc przy okazji :))i nie zniechęca widza
profesjonalną terminologią i skomplikowanymi przepisami.
A Okrasa rzeczywiście jest ok- onegdaj robiłam z nim wywiad (jako dziennikarka).
Nie zadziera nosa, jest przesympatyczny. Programu, o którym powyżej, nie
widziałam, ale pomysł jest genialny.

[bene_gesserit]

No wlasnie o tym programie Omeny pisalam. Pogodynka z corka. Obie
urocze, obie nie wiedza, co robia w kuchni, obie maja blade pojecie
o higienie. A caly program tylko po to, zeby zareklamowac (wcale
nie nachalnie, huhuhu) wyroby pewnej firmy. Kolejna skucha tvn
style, niestety.

A o panu Witku tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=77&w=86372737&v=2&s=0
Ja tam nie odnioslam wrazenia, zeby byl autentyczny. Przeciwnie -
staral sie udawac autentycznego, a w tv nie ma nic gorszego niz
wymuszony luz. A receptury mial na poziomie takiego wlasnie pana
Witka - zero blysku, zero inspiracji.

Mi to sie marzy polski Rick Stein, ale to marzenie scietej glowy
chyba.

[bobralus]

ja jestem absolutna fanka programu Anna Olson: sezon na świeżość. Wspaniałe,
proste przepisy, ale jak dla mnie nowatorskie. Anna urzeka mnie swoja
niewymuszona serdecznoscia (nie jest to mrozacy usmiech marty stewart, ktora
nawet muppeta opieprzy, kiedy bedzie jej przeszkadzal w jej algorytmie wykonania
ciastek) i nienachalnym profesjonalizmem. Normalnie mam slinotok jak to ogladam,
rowniez ze wzgledu na wspaniale światło, prezentacje potraw oraz przyrody
Kanady. Przyznam, ze ogladajac naprawde mnostwo programow kulinarnych, ten jest
pierwszym, z ktorego przepisy postanowilam wykonac i odkrylam nowe, wspaniale
smaki. Polskich programow nie trawie - pascal ze swoimi potrawami-potworkami jak
dla mnie, omeny (koktajl mleczny z nutella, ktora w calosci malowniczo oblepila
scianki miksera byl kuriozalny) i witka nie skomentuje. Przykaza - sztuczny i
nieciekawy. Nowy program atelier smaku tez byl przedziwny. Kojarzy mi sie ze
scena z "bruneta wieczorowa pora", gdzie w restauracji byl indyk a la flaczki,
indyk a la schabowy itd. w pierwszym odcinku byly potrawy: kotlety sojowe a la
ryba po grecku, kotlety sojowe a la sledz w zalewie itd. naprawde mozna bylo
pokazac cos ciekwszego, a jedynie wspomniec o tym, ze istnieje mozliwosc takiego
wykorzystania kotletow sojowych, ktore, moze zaskoczyloby to autorow programu,
cala Polska odkryla juz w latach 90. Poza tym prowadzacy mimozowaci, brakuje im
pary, prawie usnelam.
bardzo lubie ogladac Olivera, wszystkie jego programy sa naprawde strzalem w
dziesiatke, moglby tylko spasowac z pokazywaniem zony i dzieci i placzem przed
kamera, ale juz sie chyba opamietal. Domowy kucharz razi mnie swoim infantylnym
tonem wypowiedzi, srednio to znosze.

[Gość: kwaśna śmietana]

No tak, "Domowy kucharz" rzeczywiście jest nieco infantylny... Do tego ostatnio
zaliczył skuchę w tłumaczeniu: polentę, użytą jako zagęszczacz do zupy chowder,
przetłumaczono jako mąka kukurydziana. Przecież to, do licha, nie to samo!
Przykaza- on chyba gotuje w kuchni swojej restauracji, tak? A wygląda, jakby
gotował w M3 cioci, w bloku z wielkiej płyty (bez urazy). Tak nieprofesjonalny
sprzęt w profesjonalnym zakładzie gastronomicznym :/... i do tego ogólne
wrażenie jakiegoś takiego... syfu z lekka...
Olivier to showman, ale- moim zdaniem- przy okazji robi trochę dobrej roboty,
podejmując np. różne kampanie społeczne. Mniejsza z tym, że to nabija mu
oglądalność, ważne, że pozytywny efekt tez jest!
Atelier smaku to jakaś porażka- wszystko takie wystylizowane, "propaganda
zdrowia" taka, że ja od razu się zniechęcam, mimo że lubię kotlety sojowe i nie
mam nic przeciwko warzywom. Ale program kulinarny to nie jest tylko ilustracja
do czynności, wykonywanych na ekranie: "teraz podgrzewam oliwę... a teraz kroję
cebulę... a teraz kroję paprykę..." NUDA!
Oglądałam "Na słodko" A. Olson i jedyne, co mi nie pasuje, to... cena
składników. Ale to raczej problem szerokości geograficznej, pod którą się żyje
oraz zasobności portfela. Jak na mnie, niestety, w jej przepisach jest za dużo,
na przykład, orzechów makadamia, na które mnie po prostu nie stać :(.
Ach, jest jeszcze takie kuriozum, jak "Babeczki ...." (tu do wyboru, wigilijne,
wielkanocne...). Dwie kobiety: seniorka rodu i młoda dziewczyna, gotują
tradycyjne świąteczne polskie potrawy. Nawet to ciekawe, bo niektóre przepisy
mogły już zostać zapomniane, ale znowu oglądać się tego nie da.
Powiedziałby ktoś, że to tylko głupie programy o gotowaniu,a jednak zrobić dobry
program tego typu wcale nie jest prosto!

[klaryma]

w polskich programach okropnie razi mnie ponadto taka maniera mowienia
w liczbie mnogiej np. "a teraz bierzemy', "teraz posiekamy", nie moge
tego strawic

Zgadzam sie!

[Gość: miu]

Z polskich bardzo lubie Okrase, bo facet wie co robi, umie gotowac i
jest soba.

Jesli chodzi o Omene z TVN Style, to zastanawiam u kogo ma ona
plecy, bo tego sie po prostu nie da ogladac. Antykuchnia,
antygotowanie, parodia. Rozpacz po prostu. Lapie za pilota i
zmieniam kanal.

[ewajer]

Ja też lubię oglądać programy kulinarne. Z polskich podobał mi się Makłowicz, czasem trafię na Okrasę ale rzadko. Natomiast część rodzimych programów to swoiste kurioza. Wspominane wcześniej babeczki wielkanocne, okropny program z Przykazą. Po obejrzeniu 2 odcinków atelier smaku mam wrażenie że wegetarianie żywią się tylko ciastami. Totalną porażką był dla mnie dietetyczny program na Kuchni TV, gdzie zamiast konkretnych porad dotyczących odżywiania, zaserwowano 2 trudne przepisy na przykład na koktajl i sałatkę.
Ale lubiłam też "parę w kuchni", choć będący częstym gościem krytyk kulinarny przyprawiał mnie o mdłości.
Ponieważ w programach kulinarnych nie szukam dokładnych przepisów tylko inspiracji to lubię Jamiego Oliwera, Nigelle, Domowego kucharza

[Gość: aniakin]

Ja lubie ogladac przede wszystkim Bourdaina. Sam nie gotuje na ekranie, ale swietnie o jedzeniu opowiada, mam jego wszystkie ksiazki. Niektorych wrazliwych moze razic to, ze duzo pali (teraz ponoc juz nie) i pije podczas swoich kulinarnych podrozy. Nie potrafie wyobrazic sobie podobnego programu w wersji polskiej. ;)
Polecam tez Tine Nordström z jej paskudnym akcentem ze Skåne oraz Kylie Kwong. Od polskich programow kulinarnych wieje nuda i przede wszystkim brakuje w nich zdolnych, wyrazistych osobowosci.

Zaproś szefa do domu

[proz]

Na początku wydawało mi się, że to sztywniak, ale stopniowo zmieniłem zdanie.
Choć może nie pasuje wizerunkowo do obrazu dobrego kucharza, program jest zbyt
szablonowy, to jednak gotuje nieraz (podkreślam - nieraz) ciekawe dania, które
można odtworzyć. Zaskakuje sposób podania, estetyczny i lekki, niepasujący do
tego za dużego faceta.

Ale najlepsza część to obserwowanie, jak głupie amerykańskie laski dowiadują
się, że w ogóle można coś ugotować. One na śniadanie serwują musli, a na obiad
cheesburgera... Po prostu tragedia.

Aniakin?

[nobullshit]

Gość portalu: aniakin napisał(a):
> Ja lubie ogladac przede wszystkim Bourdaina. Sam nie gotuje na ekranie, ale
swietnie o jedzeniu opowiada, mam jego wszystkie ksiazki.

Powieści też? Byłabym ciekawa czyjeś opinii. Przeczytałam "Kitchen confidential"
i "A cook's tour", i jestem pod wrażeniem talentu Bourdaina. To nie jest
"piszący kucharz", to pełnoprawny Pisarz. Ale nie wiem, czy jego powieści są
równie dobre.

[aniorek]

> Powieści też?

Powiesci tez sa fajne, choc uwazam, ze Kitchen Confidential to jego zdecydowanie najlepsza publikacja (jedzenie restauracyjne juz nigdy nie bylo dla mnie takie samo! :D). Bardzo lubie jego poczucie humoru i lekkosc/zgrabnosc pisania, co jest widoczne rowniez w jego powiesciach (Gone Bamboo jest przesmieszne).

[nobullshit]

Dziękuję za odpowiedź. Fajnie, że będzie co czytać, niefajnie, że znowu
książkowy wydatek i płacenie za zagraniczną wysyłkę...

[to_ja-titi]

A po co płacić za zagraniczną przesyłkę, kiedy można kupić na
empik.com za trzydzieści kilka zeta i do tego jeszcze osobiście
odebrać w... ę,ą, "salonie"?
ps. Nie jestem marketingowcem emipku, jakby co;)

[Gość: Nobullshit]

to_ja-titi napisała:
> A po co płacić za zagraniczną przesyłkę, kiedy można kupić na
> empik.com za trzydzieści kilka zeta i do tego jeszcze osobiście
> odebrać w... ę,ą, "salonie"?
Często z tej możliwości korzystam, ale w Empiku nie ma wszystkiego, zwłaszcza
jeśli chodzio literaturę obcojęzyczną. Na szczęście odkryłam Abebooks i właśnie
kupiłam "Gone Bamboo" za 5 dolarów z przesyłką.

[to_ja-titi]

O, to rzeczywiście zrobiłaś świetny interes! W empiku jest za jakieś
38 zł. Muszę zaprzyjaźnić się z Abebooks, dzięki za namiary:)

[Gość: Nika]

Gdy pierwszy raz zobaczyłam Omeenę to pomyślałam, że to będzie telewizyjna
wersja "Kuchni pełnej cudów". Niestety... Tam były przepisy proste ale
przynajmniej ładnie wyglądające jak np. myszki z twarogu, krokodyl z ogórka czy
jajkowe regaty na liściach sałaty. A tu mamy jakiś burdel w kuchni. Nie pamięta
się ich potraw tylko jak zabrudziły kuchnię.

Pan Wite... o nim było dość.

Faktycznie, pasuje mi tylko Okrasa z polskich programów.

Oraz Makłowicz ale to chyba inna tv.

[Gość: kwaśna śmietana]

Ja lubię "życiowe" programy kulinarne, dlatego przypadł mi do gustu "Domowy
kucharz"- szczególnie wtedy, gdy podawał przepisy na wykorzystanie... resztek z
poprzedniego obiadu (genialne kotleciki z ugotowanych ziemniaków z boczkiem).
Ponad to nie trzyma się ściśle receptury i nieustannie zachęca do
eksperymentowania na własną rękę,w moim odczuciu takie podejście jest bezcenne.
Nie ma bowiem nic gorszego, niż początkujący kucharz rezygnujący z danego
przepisu, bo nie ma np. szczypty gałki muszkatołowej, a przecież z powodzeniem
może ją zastąpić czymś innym bądź nie dodawać w ogóle.
To "Atelier smaku" mnie wkurza, bo chętnie poznałabym jakieś ciekawe przepisy
wegetariańskie, a wychodzi na to, że wegetarianie jedzą tylko (wysoko
przetworzone) kotlety sojowe, które nie są jakimś rarytasem w tej kuchni. Ponad
to proponuję, by prowadzący nie czytali napisów z promptera/nie recytowali
uprzednio wyuczonych formułek, wtedy będą bardziej "zjadliwi".
Niestety, programy takich wielkich osobistości naszej kuchni, jak M. Kuronia czy
R. Makłowicza, mnie nudzą. Kuroń miał program zbyt flegmatyczny i proponował
dania stanowczo dla mnie za ciężkie i pracochłonne, a Makłowicz jest
przekombinowany i pretensjonalny. Robi sobie "one man show", a nie o to chodzi w
programach o gotowaniu.
Bourdain to luzak, który z programu kulinarnego zrobił sobie sposób na życie-
jeździ po całym świecie, pije, pali, a telewizja mu jeszcze za to wszystko
płaci. Żyć, nie umierać, być może dlatego dobrze się to ogląda, bo on jest
wyluzowany na maksa.
Do zniesienia jest "Słodki drań"- program o deserach Jacka Sikory, choć czasem
facet wydaje mi się zbyt... wydelikacony :).
W "Parze w kuchni" występował Nowak, który pisze felietony kulinarne do Gazety
Co Jest Grane. Ten z kolei jest nazbyt egzaltowany i gra nieustannie na wysokim
C- przerost formy nad treścią.
Jest jeszcze program "Szefowie kuchni", czyli krypto reklama sklepu Makro- dwóch
antypatycznych kolesi na tle reklamy wyżej wymienionego gotuje jakieś tam
esy-floresy nudząc przy tym niemiłosiernie. Program zrobiony tylko po to, by na
jego końcu padło sakramentalne: "Wszystkie produkty użyte w programie można
zakupić w..." wiadomym sklepie.
A z zagranicznych lubię jeszcze bardzo programy Ainsley'a (ciemnoskóry szef
kuchni). Facet jest wiecznie uśmiechnięty, nieustannie gada, wszędzie go pełno,
lata po kuchni jak wariat, tańczy, podskakuje... W tym, co robi, jest pasja,
którą łatwo się zarazić, a przepisy są proste, bezpretensjonalne i łatwe do
wykonania w każdym domu.
Bardzo lubię również "Bosonogą contessę"- świetnie opowiada o kuchni i widać, że
jedzenie sprawia jej autentyczną przyjemność, niestety, często gotuje potrawy ze
składników trudno dostępnych (o ile w ogóle) w Polsce i zdecydowanie zbyt drogich.
Żeby jednak nie było tak słodko, stwierdzić muszę, że i zagraniczne programy
kulinarne są czasem niewypałem. Dla mnie niestrawny jest Anthony W. Thompson
(Sobota w kuchni, Anthony w Maroku) oraz Marco P. White ze swoją Piekielną
Kuchnią (Gordonie Ramsayu, wróć!).

[felinecaline]

Z mojego punktu widzenia polecal na tv Silesia program Remigiusza
Raczki (nie pamietam tytulu, bo przewaznie wlaczam sie gdzies pod
"koniec srodka", ale napewno latwo znajdziecie na stronie :
www.tvs.pl.
Tradycyjna "przasna" slaska kuchnia i gwara bardzo profesjonalnego
Pana RR, uroczy program, rewelacyjne przepisy.
Z zagranicznych (dla "krajowych" widzo polecam niedzielna "cuisines
des terroirs" dostepna na "arte, dzis o 11.35 a jeszcze bardziej
program z francuskiej tf5 tez w niedziele o 12.05 "Les escapades
de Petitrenaud" - prawdziwy majstersztyk lakomczucha - kuchnia
francuskiej prowincji, specjalnosci regionalne, prezentacja
koknretnych restauracyjek, bistro'tow, oberzy itympodobnych - un
vrai régal!!!!

[wanda-maria]

Na TV5 w srody o godz. 9.o5 i w czwartki o godz.12.05 bardzo lubie
ogladac " A LA DI STASIO " z francusko - jezycznej Kanady. Prowadzi
go Wloszka, jest w stylu Nigelli. Polecam...
Na france3 codzienne / oprocz srody, soboty i niedzieli / o
godz.11.05 " Côté cuisine ", tez wart obejrzenia.

[pablo303]

Mam bardzo podobne odczucia co do przepaści dzielącej zagraniczne programy
kulinarne od tego co polskie serwuje nam w szczególności kuchnia tv. Moim
zdaniem oprócz wymienionych kwestii, czyli ciekawego sposobu bycia, lub
osobowości probelemem w polskich produkcjach jest strasznie byle jaka realizacja
- tzn. ujęcia, zbliżenia, nagłośnienie, scenariusz, etc - wszystko niedorobione.
Jeśli komuś się wydaje, że taki Jamie albo Nigela wychodzi przed kamerę i po
prostu sobie gotuje to jest w wielkim błędzie, a z takiego założenia wychodzą
pewnie realizatorzy polskich programów. Z innych poza tvnowskich prób podoba mi
się Makłowicz, bo facet ma osobowośc, poza tym wybierają ciekawe lokalizacjie,
co wpływa ożywczo.

[Gość: kwaśna śmietana]

Pewnie masz rację, na takiego Oliviera, Lawson czy Ramsay'a z pewnością pracuje
sztab ludzi (jak to w telewizji). Ale najpierw muszą mieć oni NAD KIM pracować.
A u nas- w mojej ocenie- sami wyrobnicy, zero pasjonatów. Rodzimi kucharze
sprawiają wrażenie, jakby gotowaniem tylko zarabiali na życie, a co poniektórzy
zagraniczni zrobili z żywienia ludzi swego rodzaju filozofię życiową. Dlatego
tak dobrze się ich słucha, bo to nie tylko suche "kroimy mięso, podsmażamy
cebulę"... Mam również wrażenie, że polskie programy kulinarne ciepią na to
samo, co nasz show business w ogóle- brak sił i środków (pieniędzy). Dlatego to
wszystko takie mikre,niedorobione, bez pomysłu i polotu.

[bobralus]

jedyni znosni z polski byli kregliccy, nie zdarzaly sie im jakies fatalne wpadki
higieniczno-wykonaniowe, pomysly mieli troche inne, ale smakowo do przyjecia, bo
w wiekszosci polskich programow mamy to co juz znamy do bolu (patrz kuron) albo
cos zupelnie nowego i dziwacznego (np ta mloda babeczka wigilijna robiaca
saszlyki na z lososia i banana z czyms co mialo byc salsa verde na egzotyczna
modle - jak dla mnie to jakis ponury zart). ale druga seria z panem nowakiem
mowiacym arbitralnym glosem "to ci wyszlo" byla lekko zenujaca, bo pan nowak
chyba zapomnial wyjsc z roli wielkiego recenzenta kulinarnego, za ktorego
najwyrazniej sie uwaza. pozostali goscie byli w porzadku i nawet sie cieszylam,
ze zastapili lekko zmanierowanego brata, ktorego glownym zartem byly smiechy z
wegetarian.

[Gość: Nika]

Ktoś wspomniał o Makłowiczu...
Lubię go za wygląd, gadkę i za serwowane potrawy.
Ale właśnie wczoraj, w niedzielnym programie, po przeczytaniu tego wątku,
zwróciłam na coś uwagę i teraz będzie mnie to drażnić:
opisywanie czynności widocznych na ekranie. ;)
"Teraz drobno siekam czosnek"
pauza
"Wrzucam na patelnię"
pauza
"Teraz kroimy jabłka"
pauza
"Jabłka dodajemy na patelnię"
pauza
"Otwieramy butelkę wina"
pauza
"Wlewamy na patelnię"
pauza

Można krócej, szybciej a w zaoszczędzonym czasie dołożyć coś ciekawego... Ale
widać nie wszyscy mają w zanadrzu coś ciekawego. ;)

[coralin]

Mało oglądam tv. Najlepszą porą na ogladanie programów kulinarnych jest dla mnie
niedzielne południe dlatego kojarzę z dawnych czasów Kuronia(do w początkach tvn
jego program był nadawany właśnie wtedy, a ja jedziłam na obiadki do rodzinnego
domu), Makłowicza(oglądałam w czasach wielkiego zapracowania kiedy właśnie
budziłam sie w porze nadawania). Do nich mam sentyment.
Okrasy jakos nigdy nie ogladałam, Pascala z raz- chyba nadawane są wtedy kiedy
zajęta jestem czymś innym. Natknęłam sie na Omenę -pogodynkę i tego pana
Witka(?)i niczym mnie nie zaciekawili. Bardzo lubie Nigelle(znów pewnie dlatego,
ze to niedzielne południe), ponieważ jej program jest dla mnie inspiracją. Nie
musze zapisywać skrzętnie przepisu, wystarczy mi pomysł. Ze 3 lata temu
ogladałam na jakimś podróżniczym kanale programy o kuchniach Wschodu. Ciekawy
prowadzący zainspirował mnie i uczę sie tajszczyzny:)
Kiedyś tez natknęłam sie na programy o słodkościach prowadzone przez "pana w
okularach";)(Polsat?), ale jako,że nie lubie słodkości nie ogladałam zbyt uważnie.

[bene_gesserit]

Brr, 'pan w okularach' z polsatowskiej 'Slodkiej kawiarenki' (czy
jakos tak), sponsorowany przez Gellwe :)

Facet mial dosc fajne przepisy, ale sam byl jedna z wiekszych
katastrof telewizyjnych, jakie widzialam. Noi i ta formula:
najpierw popisy sztywnego jak kij slodkiego wujcia, a potem rozmowa
z 'gwiazda' nad slodyczem, tradycyjnie o Maryni.
Na dodatek w drugiej serii polecono panu zachowywac sie wesolo i
luzacko, co pan przekladal na praktyke w ten sposob, ze kucal za
kuchenna wyspa i znienacka zza niej wyskakiwal z wesolym okrzykiem,
albo zamiast podejsc normalnie drobil 'smiesznym' kroczkiem i inne
w tym stylu. Oj, kwasno sie robilo, jak sie to ogladalo.

[coralin]

Czyli jednak trudno jest zrobic program kulinarny. Wymogi tv są takie, żeby to
sie dobrze oglądalo(jeśli nie to po co 3485938657 ksiażek kucharskich?) Sam
fajny, dobry przepis to nie wszystko. Barwna osobowośc to tez nie
wszystko(szczególnie w przypadku osób, które juz cos niecoś wiedzą o kuchni).

[bene_gesserit]

Imo bardzo.
Po pierwsze - osobowosc. W 'Masterchef' brytyjskim pod koniec
pierwszej edycji uchylili rabka kulis tego, jak sie
szuka 'medialnej osobowosci kulinarnej' - wymagania sa niebotyczne
(od oczywistosci - wygladu i umiejetnosci po refleks, dowcip,
sposob mowienia i tzw 'flow', umiejetnosc improwizacji, pomysl na
siebie, stopien determinacji, wlasciwy rozmiar ego, polot etc etc).

I w brytyjskich programach sprzedaje sie rozne typy (sangwiniczni
Stein i Harriott, ekscentryczy Blumenthal, sztywna Delia, seksowna
Nigella i Anjum, luzacki Jamie, zwariowane 'two fat ladies'
i 'hairy bikers', licznych etnicznych kucharzy itd. A w polskiej
telewizji? Coz, kiedy Pascal stal sie bardzo popularny inne stacje
telewizyjne oglaszaly goraczkowe castingi na mlodych, ladnych
mezczyzn - najlepiej z cudzoziemskim akcentem (wiem, bo kolega sie
zalapal na dwa takie castingi - w dwoch stacjach :)))

Chyba pokutuje u nas ciagle przasny duch tradycji programow
kulinarnych z lat 80. - z nieruchoma kamera (jedna!), w nijakim,
brzydkim wnetrzu, z pania/panem, ktory zaczynal rytualnie
od 'bedziemy potrzebowac...' i tu podnoszac do kamery miseczki z
kolejnymi skladnikami wymienial ich nazwy - jakby nikt w zyciu nie
widzial masla, soli czy pieprzu :)

Polskie programy cierpia poza tym na szereg innych grzechow. Ktos
tu powyzej wymienil np to glupie 'bierzemy...', 'mieszamy...' - tez
mnie to irytuje. Nade wszystko jednak wkurzajacy jest albo brak
umiejetnosci/szwungu (jak u pana Witka, Omeny), osobowosci (jak np
u pana Slodka Kawiarenka), pasji (jak niemal wszedzie). Co wkurza
jeszcze bardziej, to nadobecnosc 'gwiazd', ktore zaprasza sie do
programu, zeby na ekranie 'cos sie dzialo', jakby gotowanie nie
bylo wystarczajaco zajmujace. I tak biedny Kuron gotowal z cycata
gwiazda disco polo (rozmowa kompletnie sie nie kleila), Slodka
Kawiarenka zapraszala jakies zapoznane gwiazdki, zeby rozmawiac o
niczym i nabic tym ekranowy czas, nawet biedny Okrasa musial
pilnowac roznej masci aktorow i piosenkarek, zeby sobie na planie
nie obcieli paluchow albo nie spalili kotletow. Poza tym - ile razy
ogladam polskie programy kulinarne, tyle razy mam wrazenie, ze
realizuja i wymyslaja je ludzie, ktorzy nie maja bladego pojecia o
gotowaniu. I to niestety widac.

[Gość: kwaśna śmietana]

Ja też, nade wszystko, zwracam uwagę na mizerię warsztatową (jako niegdysiejszy
dziennikarz, pracownik TVP). Rzeczywiście, sztampowe pomieszczenie (przed
prowadzącym blat, z boku piekarnik, z tyłu jakieś obojętne tło lub ew. dalsza
ściana kuchni), jedna, statyczna kamera, produkty w miseczkach, no i obowiązkowa
infografika, na której po raz kolejny pojawiają się produkty oraz proporcje. Do
tego nijaka muzyczka w tle, co by zamaskować czymś dziury między "a teraz
bierzemy cebulkę" a "i kładziemy ją na patelnię".
Świetny pomysł był w "Nagim szefie"- prowadzący gotuje, a prowadząca zza kadru
rozmawia z kucharzem. A potem kosztuje potrawę. Wszystko w niezobowiązującej
atmosferze, u kucharza w domu, pełen luz. Pascal, niestety, spartaczył całą
sprawę, bo brak mu luzu Oliviera, nie potrafił również opowiedzieć żadnej
ciekawej anegdotki. Prowadząca też zupełnie nijaka, ich rozmowy- zupełnie
drewniana wymiana zdań. I to wszystko takie smętne... U Jamiego ciągle coś się
działo, przychodzili przyjaciele, były jakieś imprezy... Być może w Polsce
brakuje tej kultury jedzenia, które jest pretekstem, by zbliżyć do siebie ludzi,
by się spotkać i pogadać...W Polsce tego się tak nie traktuje, przyjęcie zawsze
musi być "na pokaz", mało kto gotuje przy gościach lub wręcz wciąga ich do
zabawy. Tak mi się przynajmniej wydaje. Może kiedy zaczniemy traktować gotowanie
jako środek do celu, pojawi się i u nas prowadzący o erudycji Oliviera czy Lawson.

[bene_gesserit]

Swego czasu uczestniczylam w regularnych orgiach foodies -
robilismy z grupka internacjonalistycznych znajomych spontaniczne
zjazdy, podczas ktorych kazdy musial cos ugotowac. W porywach 6, a
bywalo ze i 9 osob w kuchni, robiacych rozne rzeczy naraz -
gadalismy, wymienialismy recepturami, pokazywalismy kuchenne
triki :) Niestety, zaden Jamie z nas nie wyrosl :)

[Gość: Dill]

To ja o swoim Mistrzu.
Piekielna Kuchnia Marco Pierre'a White'a - Tvn Style
Marze aby z takim człowiekiem popracować. Autorytet z charakterem.
To co mówi do swoich współpracowników - motywujące, to jakich ludzi
ma wśród swoich pracowników...zachwycające.
Oglądam z wielkim zainteresowaniem. Małomówna osobowość.
Lubie popatrzeć na Okrase - fantastycznie wypada w telewizji - moze
dlatego że sie nie boi kamery, zna swój fach i zna ludzi dookoła.
Gdy ktoś robi w telewizji coś w czym jest dobry - gotuje - zachowuje
sie naturalnie. Gdy ktoś udaje że potrafi...wypada znacznie gorzej.

[Gość: aniakin]

I jeszcze mi sie przypomnial Rob Rainford i jego program "License to grill". Facet jest totalnie wyluzowany i wydaje sie przesympatyczny, ma ciekawe pomysly i czesto eksperymentuje, no i griluje zawsze w pieknym ogrodzie i na tzw. "wypasionym" grillu - czlowiek od razu ma ochote znalezc sie na takiej imprezce u niego, z zimnym piwem w rece. :)

www.foodtv.ca/ontv/titledetails.aspx?titleid=68771

'Mamusiu, moge sprobowac'?

[bene_gesserit]

Ratunku!

Przed chwila widzialam program kulinarny Omeny Mensah - robila
kotlety mielone kurczaczo-wieprzowe. Mieso mielilo i wyrabialo
dziecko, ktore w pewnej chwili wyciagnelo ubabrana lapke z miski i
spytalo sie, czy moze sprobowac. Mama bez mrugniecia okiem
wyjasnila telewidzom, ze niektore dzieci lubia surowe mieso i
zezwolila.

Czy w tvn-ie nie slyszeli o salmonelli? Ratunku.

[bobralus]

brak slow, szkolenie bhp w tvn chyba przeprowadzal witek. tam chyba uwazaja, ze
dressingi z sokow spod surowego miesa i dzieci wsuwajace surowego kurczaka to norma.

[Gość: Eia]

bobralus napisała:

> brak slow, szkolenie bhp w tvn chyba przeprowadzal witek.

dobre :) a od dziś by nie przeszło - weszły nowe przepisy, wymogi
się zmieniły...

[Gość: zadumana]

Znalezienie osobowości telewizyjno-kulinarnej to bardzo trudna sprawa. Niedawno
w telewizji pokazano półgodzinny film o jednej z Fat Ladies - tej nieżyjącej.
Jej cały życiorys to ciąg nietypowych wydarzeń. Np. kiedy była młodą dziewczyną
stanowiła niemal główną atrakcję licznych bali organizowanych wówczas w Berlnie.
Brzydka, ale miała takie towarzyskie 'coś' co zjednywało jej ludzi. I do końca
życia, poprzez pobyty w różnych krajach i w różnych kuchniach szlifowała
elokwencję, wdzięk, brak tremy, obycie towarzyskie. Kiedy jako starsza pani
znalazła się przed kamerą to wszystko zaprocentowało niesamowicie.
Właśnie. Jak tu znaleźc kogoś kto nie jest gawędzierzem-nudziarzem? Jamie Oliver
czy jego niemiecki naśladowca Tim Maelzer to ludzie mówiący w tempie
kałasznikowa i równocześnie wykonujący różne czynności.
To niby proste, ale spróbujcie pracowac rękami i do rzeczy mówic. Tu nie jest
miejsce na wyuczoną rolę i wykuty tekst. Tu potrzebny jest taki niby lew
salonowy, który potrafi cały czas do rzeczy gadac.
Polskie programy mają to co w literaturze często określa się słowami: " i tu
zapadła krępująca cisza...". Cóż. W tv jest to moment kiedy zaczyna się męczyc
prowadzący program i telewidz.
Istne nieszczęcie:)))

[goos3001]

Uwielbiam Maelzera, bylam na Jego show w Manheim, ten facet jest niesamowity.

[Gość: Alicja]

Nie mogę patrzeć na Thomsona bo ten jego brzuszek i zarost sprawiają wrażenie
niechluja, więc odstręcza swoim wyglądem od jedzenia.
Szefowie kuchni tragedia : jeden ma wąsy piastowskie drugi taki pedałkowaty i w
kółko robią coś z mięsa. Wrażenie wizualne niemiłe.
Nigella jest ok tylko tak troszkę głupkowato się podśmiechuje.
Piotr z "Jak Piotr" przykazał nudzi już z tym gadaniem o swoim sexie z żoną,
jakby miał piętnaście lat chwalił się że już zaliczył "pierwszy raz". Żenada.
"Para w kuchni" ta pani ma zęby jak rekin i to powoduje, że już nie jestem
głodna jak ją oglądam. Odruch wymiotny.
Ramsay to moje bożyszcze-perfekcjonista aż do bólu.
"Dwie puszyste damy" po prostu bomba.
I jakoś nie lubię dzieciarni w kuchni zwłaszcza że nie nawykły do mycia rąk;).

[Gość: kwaśna śmietana]

Ja dzieciarni w kuchni też nie lubię. Nudne to, raczej dla tych, którzy szukają
pomysłu na zabawę z dziećmi, których ja nie posiadam :P.Ostatnio namiętnie
oglądam programy A. Bourdaine'a i zachodzę w głowę, dlaczego u nas nie można
takiego znaleźć. Kuchnia.tv emituje też bardzo dobry program pt. "Kuchnia jak
życie". Nie ma prowadzącego, za to każdy odcinek to wizyta w prywatnym domu
typowej dla danego kraju rodziny.Możemy zatem poobserwować leciwą staruszkę
zagniatającą ciasto drożdżowe gdzieś w Chorwacji, młodą kobietę przygotowującą
gulasz w Niemczech, czy mężczyznę grillującego prosiaka w Hiszpanii. Naprawdę,
polecam!

[bene_gesserit]

Gość portalu: kwaśna śmietana napisał(a):

> Ja dzieciarni w kuchni też nie lubię. Nudne to, raczej dla tych,
którzy szukają
> pomysłu na zabawę z dziećmi, których ja nie posiadam :P.Ostatnio
namiętnie
> oglądam programy A. Bourdaine'a i zachodzę w głowę, dlaczego u
nas nie można
> takiego znaleźć.

Przeczytaj 'Kill grill' i bedziesz wiedziala. U nas byly kiepskie
warunki do zdobycia tak barwnej biografii :)

[Gość: sylwia]

ja za dzieciarnią również nie przepadam :)
bardzo lubię Makłowicza,program "para w kuchni",zwłaszcza jeśli z A.Kręglicką
jest taka ruda kobieta,Maryla(?).nie wiem kim ona jest ale ma bardzo subtelny i
uspokajający sposób mówienia.dodatkowo od biedy mogłam obejrzeć "słodkiego
drania" ale fanką nie jestem.
Z zagranicznych ubóstwiam Nigelle.lubię też Jamie'ego oraz puszyste damy.

[Gość: kwaśna śmietana]

IMO, nie o biografię tu chodzi, ale o charyzmę. Bourdain to po prostu genialny
facet z jajem i pewnie fajnie by się go słuchało niezależnie od tego, czy
opowiadałby o gotowaniu, czy o obróbce skrawaniem ;). Nasi prowadzący po prostu
przynudzają, nie potrafią gadać bez scenariusza i promptera, są jacyś tacy
skrępowani, zaściankowi, zahukani... Albo- jak Przykaza- mają jakąś debilną
manię wielkości, zupełnie niepopartą realnymi umiejętnościami. Wkurza mnie to.
Jamie Olivier jest bezpretensjonalny, Nigella nie ma kompleksów, a Bourdain nie
boi się powiedzieć czasem grubszego słowa. A nasi tylko: "Teraz siekam
marchewkę... potem pokroję cebulę w kostkę..." Brrr...

[Gość: miki]

Jestem kulinarną maniaczką, a co za tym idzie,nałogowo oglądam
wszystkie programy. Nie wdając się w szczegóły: polskie nie dogonią
jeszcze długo tyh najlepszych zagranicznych, bo po pierwsze kasa, po
drugie kasa, po trzecie kasa. Na wszystko trzeba pieniędzy: od
autora scenariusza po kuchcika, co będzie cichcem obierał
ziemniaki. "Nasi" to chyba myślą, że wystarczy kucharz i kamera, a
ten kucharz po programie jeszcze kuchnię posprząta.

[bene_gesserit]

No nie wiem, nie wiem.
Skadinad wiem, ze dla co najmniej jednej popularnej kulinarnej
gwiazdy tv pracuja cisi wspolpracownicy, ktorzy mu pisza czesc
przepisow, bo sam biedak nie nadaza.

Miszcz kuchni

[bene_gesserit]

A mi sie przestala podobac jedna z moich ulubionych serii
kulinarnych - Masterchef.
Kiedys - przez pierwsze dwie edycje - to byl fajny, inspirujacy
program, w ktorym normalni ludzie robili swietne rzeczy z
normalnymi skladnikami. Teraz, podjudzani przez prowadzacych, nie
schodza nizej przegrzebkow, dziczyzny, golebi i frutti di mare z
najbardziej kosmicznego rodzaju, wszystko skąpane w oliwie
truflowej, podane z fułagra i posypane platkami jadalnej
chryzantemy oraz soli z Himalajow. Prowadzacy pieja z zachwytu, ja
sie - ogladajac to - nudze. Bo o ile fajnie jest sobie popatrzec
czasem na takie kulinarne fiku-miku, sercu mojemu blizsze sa rzeczy
po proste, raczej jakosc i szlachetna prostota skladnikow niz ich
wygorowana cena. Ech.

[Gość: kwaśna śmietana]

Dlatego właśnie nie przepadam za programem z udziałem M. P. White'a. On także
wydziwia, aż zęby bolą. Pomijam, że w Polsce wiele składników jest po prostu
niedostępnych, lub kosmicznie drogich, to nie wyobrażam sobie zabawy z rybą czy
mięchem przez kilka godzin. Również lubię rzeczy proste, czasem lubię także
"podkręcać" tradycyjne przepisy.

[Gość: rekinek]

A ja lubię niektóre polskie programy kulinarne. Wspomniany Okrasa
jest fajny i rzeczowy. Z ciekawością też oglądam Smaki Miasta na tvn
warszawa, gdzie gotuje Krystian Zalejski. Gotuje ze smakiem i widać,
że sprawia mu to przyjemność.
Ostatnio przekonuję się do programu gdzie gotuje Ewa Wachowicz.
Pozdrawiam

[amikeo]

Nr 1 zdecydowanie Nigella i jest to niestety program zagraniczny. Z
naszych rodzimych... biorąc za miarę przepisy, z których
skorzystałam to Pascal, ale to tak z duuuużą poprawką.
Ja też myślę, że jest to kwestia finansowania programów, ale też
swobody działania (ten program sponsoruje K... ten W... itd.). Nawet
jeśli prowadzący jest dobrym kucharzem to te zbliżenia na marki
których używa, których musi używać żeby w ogóle taki program miec w
TV i prowadzić.
Najostatniejsze z ostanich miejsc to Omena z córką, ale to już chyba
się nareszcie skończyło.