z czego bierze się niechęć do nieznanych potraw?

[Gość: sylwia]

tak się zastanawiam,skąd wśród niektórych ludzi bierze się niechęć do potraw
mało popularnych w Polsce,np do owoców morza? i do wszelkich innych
"eksperymentów"? czy to jest kwestia wychowania? strachu przed nieznanym?
zahukania,zaściankowości? może przejaw tzw wąskich horyzontów? dlaczego na
moje pytanie "czemu nie spróbujesz krewetek? ktoś odpowiada "bo to kiedyś
żyło" a szynkę wcina aż miło? (ale rym :))
albo odpowiada "nie lubię" mimo,że wcześniej nie próbował.
powiem szczerze że mnie to trochę irytuje,chociaż to nie mój biznes co kto ma
na talerzu.

[eeela]

Przywiązanie do znanych i lubianych rzeczy. Strach przed nieznanym. To są
naturalne ludzkie cechy. Sa ludzie, których ciekawość zaniesie na koniec świata,
i są tacy, dla których nowości i zmiany są bardziej straszne niż ekscytujące. To
normalne.

albo nastawienie na nie

[znana.jako.ggigus]

lada całe nie jadłam oliwek, bo nie.
A potem się okazało, że są smaczne.

[schiraz]

Owoców morza nie tknę, nie wiem czemu, bo do wielu rzeczy się przekonałam a do
tego jakoś nie mogę, chyba, że ktoś by mi to przyrządził i podał nie mówiąc co w
tym siedzi:) Natomiast całe życie nie lubiłam szpinaku, aż spróbowałam z trzy
lata temu przez grzeczność i nieumiejętność odmówienia tej osobie i pokochałam,
jem co najmniej raz w tygodniu.

To normalne - zwykła podświadoma kalkulacja

[Gość: MW]

Czy jeżeli zobaczysz zielonego kurczaka na talerzu za granicą - czy
wezmiesz go czy nie ?
Rachunek - pozytyw - może być super smaczny 10 punktów
negatyw - jeżeli nie będzie smaczny - strata 5 punktów ( wychodzimy
jeszcze na plus, bo spróbowaliśmy czegoś nowego)
ale - jeżeli się zatruję i zniszczę urlop sobie i rodzinie
jeżeli jestem na coś uczulony, jeżeli dostanę sraczki ...
To dlatego w nawet w Paryżu MacDonald ma wzięcie - ludzie ufają temu
co już znają ...

[Gość: sylwia]

ehh,przywiązanie do znanych i lubianych rzeczy...-zrobiłam kiedyś
musakę,nieskromnie dodam że wyszła naprawdę niezła.poczęstowałam koleżankę.po
pierwszym kęsie powiedziała że smaczne i zapytała czy posiadam majonez i
keczup.z bólem serca patrzyłam jak polewa tę moją nieszczęsną musakę mieszanką
majonezu i keczupu (na szczęście tylko swój kawałek).

[eeela]

Eee, mnie to nie rusza. Ja mam w domu taki egzemplarz. Ja tu się cieszę
produkowaniem żarła o różnorodnych smakach i aromatach, a on do wszystkiego by
te swoje chiltepin walił. No prawie do wszystkiego. Jasne, nie zabija to niby
tych smaków, które już tam są, ale i tak urabia wszystko trochę na jedno kopyto.
Jak się gorszyłam, to mi tłumaczył, że chili jest jak sól w potrawie - ma być, i
koniec :-)

ooo! cos jak u mnie...

[senin1]

eeela napisała:

> Eee, mnie to nie rusza. Ja mam w domu taki egzemplarz. Ja tu się
cieszę
> produkowaniem żarła o różnorodnych smakach i aromatach, a on do
wszystkiego by
> te swoje chiltepin walił. No prawie do wszystkiego. Jasne, nie
zabija to niby
> tych smaków, które już tam są, ale i tak urabia wszystko trochę na
jedno kopyto
> .
> Jak się gorszyłam, to mi tłumaczył, że chili jest jak sól w
potrawie - ma być,
> i
> koniec :-)

zupelnie to samo mialam ;)) przez pierwszy rok (no moze miesiac) nie
moglam sie nadziwic, ze ktos moze nie lubic np 'devolaja'

ale potem przestalam sie dziwic
bo zaczal gotowac sam - 'lagodnie i niezbyt ostro' jak mawial... a
ja zialam ogniem jak smok wawelski

az sie w koncu przyzwyczailam... i juz rozumiem jak mozna nie lubic
dewolaja ;DDD

a w knajpie tajskiej zawsze zamawiam curry 'bardzo ostre' .. z
potrojna dawka chilli dodatkowo... chroni mnie to przed slodko-
cytrusowo-kokosowym mdlazidlem :))) zwanym czerwonym curry ;))

co do niecheci do nieznanych potraw, czyli kuchennej
ksenofobii...tez zachodze w glowe, i tez mnie to irytuje , co czesto
widac na forum ;)) - mysle ze ma to zrodlo w postawie wygodnicko-
wiem-liepiej-jaceej

[eeela]

chroni mnie to przed slodko-
> cytrusowo-kokosowym mdlazidlem :))) zwanym czerwonym curry ;))


Jejku, jak mi strasznie tajskie czerwone curry nie podeszło! Co za świństwo!
Chłop też wolał skazać na wyrzucenie niż jeść, a to juz coś znaczy, bo on
organicznie nienawidzi wyrzucania jedzenia.

bo widzisz, z tajskim czerwonym curry jest tak..

[Gość: senin]

musi byc ostre, w przeciwnym razie jest beznadziejne

tu w au,restauracje (tajskie tez) gotuja pod tzw. lokalny smak
czyli nie moze byc ani too hot, ani too strong (najlepiej chyba
troche soli, troche pieprzu, ale tez nie za duzo, ma byc to "smak
naturalny" i musi byc "po tajsku" bo taka moda ;DDDD)

wybralam sie raz do jednej takiej taskiej knajpy, bo blisko...bylo
tak jak bylo, bez rewelacji...ale pewnego dnia zabralam tam
moich 'Indyjskich znajomych' ... bo nigdy pono tajszczyzny nie
jedli, pozno bylo,nikomu sie gotowac nie chcialo...

nauczona poprzednim doswiadczeniem 'przykazalam kelnerce ze ma byc
3x"hot" .... zarcie okazalo sie przeznakomite!! pyszne, takie jak
sie nalezy

bo jak ma byc ostre to ma byc ostre i zadne gadanie tego nie zmieni
a jak slone to slone

a jak tluste to tluste

no jakos sobie 'chudego'bigosu nie moge wyobrazic, i schabowego
smazonego na teflonie bez tluszczu...

to fakt, jak cudzoziemiec

[znana.jako.ggigus]

- falafel, kuchnia azjatycka itd.- pytam czy ma byc jedzenie ostre, to nalezy
zamawiac ostre. Inaczej oni podaja potrawy tak slabo przyprawione, ze sie plakac
chce.

[bobralus]

ja zawsze mowie, ze chce ostre, wrecz pytam co w karcie maja szczegolnie
ostrego, ale chyba wszyscy maja do tego stosunek, ze panienka nie wie, co mowi i
dostaje zupelnie mdle to wszystko, zupelny absurd. chyba zaczne skladac
reklamacje, moze to ich czegos nauczy o!

[eeela]

> musi byc ostre, w przeciwnym razie jest beznadziejne


No rzeczywiście ostrym w żadnym wypadku nie mogłam tego nazwać. Ale mieszanka
smakowa tak mi nie podeszła, że nie wiem, czy ostrość by ją uratowała - może z
jakimś naprawdę fajnym smakiem, który przełamuje to wszystko, ale przykro mi,
zraziłam się, narażać się więcej nie będę, chyba że ktoś mnie będzie za darmochę
częstował :-)

[wodni.k]

eeela napisała:

> Eee, mnie to nie rusza. Ja mam w domu taki egzemplarz. Ja tu się
cieszę
> produkowaniem żarła o różnorodnych smakach i aromatach, a on do
wszystkiego by
> te swoje chiltepin walił. No prawie do wszystkiego. Jasne, nie
zabija to niby
> tych smaków, które już tam są, ale i tak urabia wszystko trochę na
jedno kopyto
> .
> Jak się gorszyłam, to mi tłumaczył, że chili jest jak sól w
potrawie - ma być,
> i
> koniec :-)
>
Wiesz? Ja myślę, że tu jest pole do kompromisu i to bardzo duże.
Przecież on to sypie tylko do swojego talerza, a nie musisz tego
ładować do garnka.
Czy to takie trudne zaakceptować, że już tak ma?
Ty tolerujesz sypanie do wszystkiego chili, a on nie mówi "a moja
mamusia gotowała lepiej".

[Gość: ania_m]

przecietny niemiec tez jest nieufny i w sumie duzo bardziej konserwatywny niz
polak imho.
wydaje mi sie, ze po dekadach brakow w zaopatrzeniu, polacy wrecz rzucili sie na
nieznane produkty i nie maja problemow z testowaniem nowego. przynajmniej ja
odnosze takie wrazenie.
w niemczech za to mowia "czego chlop (w sensie rolnik) nie zna, tego nie zje".
kiedys czytalam artykul w jakims polskim tygodniku o tym, ze polska jest wlasnie
swietnym polem testowym duzych koncernow. wprowadzaja one na nasz rynek nowe
produkty i obserwuja zachowanie konsumentow. jesli produkt przyjmie sie u nas,
jest szansa, ze bedzie wprowadzony w innych krajach. jestem pewna, ze np "slodka
chwila" oetkera pojawila sie na polskim dobrze rynku na rok przed niemiecka
premiera, choc w zyciu wynalazku nie kupilam.
z artykulow niespozywczych w polsce zawsze pojawiaja sie np nowe marki farb do
wlosow na 6-12 miesiecy przed niemcami.
mysle, ze milka moze wypuscic niedlugo ptasie mleczko w niemczech, target w
postaci ruskich i polakow tu w koncu ma :)
o, i wlasnie otrzymalam odpowiedz od firmy bonne maman, ktorej napisalam z
pytaniem gdzie moge dostac w niemczech ich mleczna konfiture (bo normalne stoja
wszedzie). odpisali mi, ze wlasnie TESTUJA w wybranych sklepach, niestety nie w
moim regionie. w polsce produkt jest juz ogolnodostepny.

Niemcy są ehm różni

[znana.jako.ggigus]

w większych miastach, gdzie i jest więcej nacji, widuję np. w sklepach
azjatyckich regularlnie ludzi niemieckich na zakupach, wielu ściska w ręce listę
zakupów i szuka odpowiednich składników

w bibliotece też wielu ludzi kartkuje kuchnie innych krajów
nie ma co uogólniać

[Gość: ania_m]

nie uogolniam, zwracam tylko uwage, ze nieufnosc do nowego, nieznanego jedzenia
nie jest problemem stricte polskim.
wydaje mi sie, ze w polsce rowniez kilka osob kupuje w sklepach azjatyckich i
nabywa ksiazki kucharskie z calego swiata :)
moi sasiedzi, nadzwyczaj kulturalne i mile malzenstwo z dzieckiem usmiechneli
sie zdziwieni, kiedy wczoraj zapytalam ich, czy byli juz w nowym olbrzymim,
fantastycznie zaopatrzonym wloskim sklepie za rogiem, ktory otworzyl sie na
poczatku stycznia. nie byli i z pewnoscia nie pojda, bo obcych kuchni nie sa
ciekawi. co weselsze z raz w tygodniu zamawiaja pizze.

alez Aniu,

[znana.jako.ggigus]

nie watpie, ze i w Pl kupuje sie w sklepach azjatyckich.
Po prostu w kazdej populacji jest zapewne ten sam porcent ludzi konserwatywnych.
A twoi sasiedzi - to proste, oni jedza wloskei dania, ale ich nie gotuja:)

[Gość: ania_m]

zgadza sie. dlatego po raz kolejny zwracam uwage, ze problem nieufnosci do
obcych smakow nie jest zalezny od pochodzenia i kraju zamieszkania.
i akurat tu polacy w zadziwiajacym tempie imho nadrobili braki "kulinarne" po
dekadach komunizmu. w niektorych krajach, ktore pewnie "nowinki" mialy dzieki
emigrantom o 20-30 lat przed nami, ten proces byl duuuzo powolniejszy. ok, w
tych czasach nie bylo internetu i tanich linii lotniczych.
wiesz jak ciezko bylo zdobyc koledre w doniczce w poznych latach 80tych?
patrzyli sie na mnie w karstadzie co najmniej dziwnie, ale sprowadzili.
a co sie nachodzilam za kminem rzymskim po delikatesach....
na szczescie wlazlam chyba w 1989 do sklepu indyjskiego, cumin kupilam za grosze
i wykorzystywalam latami wlasciciela jako zrodlo wiadomosci o prawdziwej kuchni
jego ojczyzny. potem odkrylam pierwszy asia market prowadzony przez malzenstwo
tajsko-niemieckie.
a w koncu tajlndki (bo panow duzo mniej)i hindusi pojawili sie w niemczech duzo
wczesniej. tym niemniej do lat 90tych zaden normalny - czytaj przecietny -
niemiec do ich sklepow nie zachodzil. no chyba, ze z malzenstw mieszanych. jak
bylo gdzie indziej w europie, nie wiem. moje obserwacje prowadzilam latami w
mojej diurze, moze zreszta w takim frankfurcie nad menem bylo innaczej?

[crame]

"tym niemniej do lat 90tych zaden normalny - czytaj przecietny -
niemiec do ich sklepow nie zachodzil"
Moze po prostu tych "normalnych Niemcow! w latach 70 i 80 w
hinduskich sklepach nie spotykalas?-bo tak nie chodzilas? Twoja
skonnosc do uogolniania, prowadzi Cie czasem do mega aburdalnych
wnioskow.

[annajustyna]

Przecietny Enerdowiec na pewno zadnych nowosci nie tknie. Ale inne odmiany
Niemcow, czemu nie? :P

oo nieprawda!!!

[znana.jako.ggigus]

iluż ja ludzi z akcentem z Turyngii albo Saksonii słyszałam, jak deliberowali
przed regałem z francuskimi albo włoskimi winami. Zapomnieli o Bułgarach czy
węgrach.

[bene_gesserit]

Ania - nie sadzisz, ze ten kosztowny specyfik ze slicznego sloiczka
niczym nie rozni sie od o wiele mniej kosztownego specyfiku z
chamskiej, gotowanej w domu puszki? Imo naprawde nie ma sensu
sciganie tego po calych Niemczech :)

[Gość: ania_m]

kiedy puszek tez njet :)
poza tym, jakby byly, to chyba sie tak dobrze po skarmelizowaniu nie
przechowaja?a ta "konfitura" moze stac po napoczeciu. otworzona puszka
skarmelizowanego mleka chyba nie postoi tak dlugo? jadam tak z lyzeczke - dwie
specjalu na tydzien

[bene_gesserit]

Puszki gotowalam na zas i przelezakowaly u mnie pol roku. Wszak
zapasteryzowane sa na amen, hermetycznie w dodatku, czyli
perfekcyjnie. Kajmak puszkowy po otwarciu tez imo mozna
przechowywac dosc dlugo, byle nie w otwartej puszce, bo przechodzi
smakiem metalu dosc szybko. Toz to niemal sam cukier - a jakby co,
mozna to zamrozic i odmrazac w potrzebnych porcjach. Jesli masz tam
gdzies pod nosem rosyjskie deli, szukaj tam, tam puszki ze
slodzonym skondensowanym moga byc. Na amerykanskich blogach pisali,
ze trafiaja sie w ichnich (tzn amerykansko-rosyjskich) sklepikach
takze puszki z gotowym kajmakiem.

mam ruski kacik w realu

[Gość: ania_m]

w sumie, to mleko w puszce bedzie w polskim sklepie, ale zakrecany sloik
gotowego specjalu wydaje mi sie poreczniejszy.
zreszta sama puchy gotowac nie bede :)

[momas]

mleko w puszce (nawiasem mówiąc SM Gostyń sprzedaje gotowy kajmak w
puszce. Równiez kakaowy.)- ma składzie tylko mleko i cukier.
Konfitura mleczna jest dużo rzadsza - w swoim składzie ma sporo
składników dodatkowych - emulgatory etc)

[Gość: ania_m]

kacik z produktami rosyjskimi w samie sieci "real" :)
gostynia u siebie niestety na 1000% nie dostane. konfitura ma i pewnie nawet
jakis konserwant oprocz emulgatorow. z tym, ze w odroznieniu od otwartej puszki
z minimalnym ubytkiem zawartosci po 10 dniach po napoczeciu bedzie dalej ok.

[momas]

nie jestem w stanie zużyć/zjeść całej puszki....
po przełożeniu do słoika i włożeniu do lodówki - spokojnie
wytrzymuje jakieś dwa tygodnie


ja puszki wysyłam poczta... do wielu ludzi w różnych krajach :)
może możesz poprosić rodzinę?

[momas]

nie pisałam o tym wcześniej bo chciałam sprawdzić jeszcze raz.
Moim zdaniem smak konfitury, rózni sie od tego kajmaku z puszki.
Jest inny. Taki jakby wiecek kwaśny?????

w kazdym razie - ja wole czysty smak kajmaku z puszki
:)


chociaż, na bezrybiu i rak rybą

[bene_gesserit]

Tak, ale mdlaco slodki smak jest ten sam. Imo gra naprawde nie
warta swieczki, tym bardziej roznicy w cenie.

[pinos]

www.abconline.de/s1/prod-de/1-0-4225-0-/Kondensierte_Milch.html
We frankfurckiej Galeria Kaufhof puszki były na pewno.

dzieki :)

[Gość: ania_m]

u mnie nie ma w galerii kaufhof na mur, ale chyba pomalu oddalamy sie "nieco" od
meritum watku.
gdzies tam mam u siebie russkij magazin. gdzie nie wiem, bo nie mialam potrzeby
odwiedzenia go. usmieje sie, jesli moj wloch bedzie mial.

hehe czyzbyś miała

[znana.jako.ggigus]

opory przed kontaktem z kuchnią/handlem rosysjskimi? jedni boją się włoskich,
inni - rosyjskich (sic!) sklepów.

:))...

[Gość: ania_m]

a dzieee tam,
jakie opory? w trojmiescie moje pierwsze kroki kieruje do "newskiej" na barszcz
z pierogiem.
do sklepu mam nie po drodze po prostu. szczerze mowiac nie wiem nawet, po co
mialabym tam isc. w realu kupuje czasami w kaciku ruskim kasze gryczana luzem,
bo w polskim sklepie jest jedynie w torebkach i szczaw na zupe w sloiku. ryby w
puszce oprocz tunczyka nie za bardzo lubie, ich slodyczy stanowczo nie, z wodki
wole absolut.

[mhr-cs]

Gość portalu: ania_m napisał(a):


o, i wlasnie otrzymalam odpowiedz od firmy bonne maman, ktorej
napisalam z
> pytaniem gdzie moge dostac w niemczech ich mleczna konfiture (bo
normalne stoja
> wszedzie). odpisali mi, ze wlasnie TESTUJA w wybranych sklepach,
niestety nie w
> moim regionie. w polsce produkt jest juz ogolnodostepny.

no wlasnie,dzwonisz,organijesz,znasz sie na wszystkim,
krytykujesz wszystko i wszystkich co tobie nie odpowiada,

dlatego dziwie sie czego szuka tak inteligentna i kompetentna
osoba na tej stronie,do tego pracujesz zawsze,

[crame]

"Currywurst ist ein Klassiker des Fast Foods, wurde vermutlich 1949
zum ersten Mal öffentlich angeboten, von der Berlinerin Herta Heuwer"
Czyz to oznaka nieufnosci, curry-tomaten sos na Bratwurst'a?
Curry nie jest raczej przyprawa z bawarskiej prowincji, a Currywurst
stal sie najczesciej sprzedawanym fast foodem.

[bene_gesserit]

Imo dwa wyjasnienia. Jedno to cecha osobowosci - wg teorii
osobowosci Wielkiej Piatki to niska otwartosc na nowe
doswiadczenia. Ludzie o konserwatywnych gustach jedzeniowych
zazwyczaj sluchaja tez tylko muzyki z czasow swojej mlodosci,
jezdza na wakacje w to samo od lat miejsce i generalnie lubia tylko
to, co juz robili, czego probowali, co znaja.

Druga - tabu tego, co obrzydliwe wyksztalcilo sie w pewnym celu:
utrzymania calosci plemienia. Nas brzydzi to, co jedza tamci, my
jemy cos, czego tamci nie jedza i to nas spaja. W koncu nawet
otwarty na doswiadczenia Europejczyk bedzie mial problem ze
zjedzeniem zgnilego tofu - azjatyckiego przysmaku czy prazonych
termitow, popularnych w niektorych krajach Ameryki Lacinskiej.
Wenezuelczyk z kolei bedzie sie krzywil na flaczki z majerankiem, a
Wloch - na ogorki kiszone.

[Gość: tolatola]

Ta niechęć do próbowania nowości jest chyba dość częsta. Zauważmy, że co roku
jest na forach wysyp wątków "jak zawekowac mięso na wakacje pod namiotem na
południu Europy" (chocby obecnie jest taki wątek na WDPD). Bo pan mąż musi mieć
kawał mięcha, kartofle i buraczki zasmażane (gwoli wyjaśnienia, nie mam nic
przeciw takiemu zestawowi, ale nie w 35stopniach i na pewno nie wiozłabym słojów
przez całą Europę;)

[chicarica]

To wynika z całej filozofii życiowej człowieka. Są ludzie, którzy nie lubią
nowości, eksperymentów, nowych bodźców - i tyle. Nie zmusisz, jak nie chcą to
nie ma sprawy, nawet nie wiedzą co tracą.

[mhr-cs]

chicarica napisała:

> To wynika z całej filozofii życiowej człowieka. Są ludzie, którzy
nie lubią
> nowości, eksperymentów, nowych bodźców - i tyle. Nie zmusisz, jak
nie chcą to
> nie ma sprawy, nawet nie wiedzą co tracą.

ale sa tez ludzie,ktorzy probowali z entuzjazmem,1-3 razy,
i stwierdzili ze to nie jest ich smakiem,
to tak jak z ta np.watrobka?tez nie wiedza co traca?
nie widze roznicy,

[chicarica]

Jak ktoś spróbował i mu nie smakuje, to luzik - też mi kilka rzeczy nie smakuje.
Ale przynajmniej próbowałam.
Wątek jest raczej o tych, co nawet nie spróbują, a już wiedzą że nie lubią.
Czytaj ze zrozumieniem.

[turchanyi]

Bardzo lubię próbować wszystkich potraw, gdziekolwiek jestem. Nie
mam oporów. Naprawdę to lubię. Ale zastanawiam się (czysto
teoretycznie) czy miałabym odwagę zjeść szwedzkiego sfermentowanego
śledzia? Niemniej, jeśli go nie spróbuję to i tak będę mieć to
poczucie, że COŚ straciłam.
Biedni są ci z tą wrodzoną (?) niechęcią...

tu ciekawe do poczytania, choc z 2005:

[jacek1f]

www.cbos.pl/SPISKOM.POL/2005/K_173_05.PDF

[Gość: genny]

Ja myślę, że z tą niechęcią to nie jest tak jednoznacznie. Bardzo
lubię próbować nowości, dania regionalne, etniczne. Czasami wychodzę
na tym jak Zabłocki ..., jak np na kultowym marynarskim jedzeniu w
knajpce w Hamburgu, (ziemniaki, mięso, śledź, buraczki, jaja i
jeszcze cos tam, wszystko razem)którego nie byłam w stanie zjeść
więcej niz parę ruchów widelcem. Ale próbuje. Na pewno po raz drugi
nie zjem czerniny, ale jest wiele potraw/smaków do których wracam.
Ale tak szybko myśląc, sądwie rzeczy, których nie tknę. Proszę
zwrócić uwagę, nie mówię, ze nie lubię, bo nie znam smaku. Po
prostu - nie spróbuję. Po pierwsze krewetek, bo mam złe skojarzenia
z dziecinstwa. Po drugie: niebieskiego napoju energetyzującego. Nie
wiem, dlaczego, ale nie napiję się.

[momas]

może ten napój kojarzy Ci sie z Ajakxm do szyb????????

Ja próbuje raczej wszystko:) Choć czasami wole nie wnikać co to
jest :)
Najwyzej nie powtarzam.


choć zaraz - są dwie rzeczy do nie moge sie przełamać.Zupa mleczna
na słono placki ziemniaczane z solą. Ni,e bo nie i już. Blokada
jakaś. (a nigdy nie próbowalam)
Tzw placek po węgiersku - chętnie.

Nie rozumiem tego i już :(

a ta niechęć to taka ogólnoświatowa:)

w kazdym społeczenstwie znajdzie sie grupa lubiących próbowąc
nowinek kulinarnych (dla nich) i grupa zagorzałych konserwatystów :(

[Gość: sylwia]

ja nie zjadłabym psa i kota.przed prażonymi owadami też miałabym opory.
ale wąż,żabie udka-proszę bardzo,jeśli tylko będę mieć okazję.

[momas]

smażone szarańcze wcale nie są złe
:)

[chicarica]

Z tym niebieskim to mogą być jakieś podświadome naturalne mechanizmy, ponoć
natura na niebiesko oznacza trucizny. Widziałam kiedyś wściekle niebieskie lody
"smerfowe", nie spróbowałam bo jakoś tak mnie odrzucało. I to chyba właśnie
zadziałał ten mechanizm.

[Gość: evro444]

u mnie w rodzinie tym konserwtywnym odłamem jest tylko starszyzna:)
chociaż do młódek i ja nie należę.Moja mama, ojczym czy teściowa
gotują i jedzą bardzo zachowawczo, od lat nie zmieniają ani na ciut
składników, proporcji czy przypraw.Zawsze smakuje to tak samo i nic
nowego nie pojawiło się u nich na stole.U mnie praktycznie nic im
nie smakuje(inni chwalą hehe) a już jakieś "dziwadła" typu
oliwki,krewetki, feta, brokuły!!! itp. nie brane są w ogóle do ust.I
co ciekawe,w młodości jadały bardzo skromnie (przed i po wojnie
bieda) i tzw. byle co, byle nie być głodnym, potem ubogi asortyment
PRL-u)więc może wystarcza im to,że mogą kupić mięso na schabowe czy
koncentrat pomidorowy na zupę i już jest Kalifornia.

[Gość: sylwia]

trochę to smutne...jest tyle pysznych rzeczy do skosztowania a ich świat kończy
się na schabowym i pomidorówce z koncentratu.

[turchanyi]

A co do wspomnianego tu wyżej asortymentu za PRL-u; pierwszy raz w
życiu okrę jadłam dzieckiem będąc, właśnie za PRL. Była w
importowanej z Rumunii mrożonce warzywnej w pudełkach "Mieszanka na
giuwecz". Naprawdę! Gdzie teraz mogę kupić okrę w RP?

okrę - w kaażdym tzw lepszym sklepie - w puszkach.

[jacek1f]

Mrozona tez, suszoną i zalewie - w sklepach "egzotycznych"...

[hania55]

W Warszawie np. w sklepie przy Samirze, na ul. Nowogrodzkiej w Namaste
India, ostatnio też widziałam w Bomi. Mówię o okrze niezapuszkowanej
:) Puszkowaną widziałam w supermarketach.

[pinos]

W sklepie na Poznańskiej w Warszawie jest świeża.

[emka_1]

ciekawe dlaczego nikt z dyskutantów nie bierze pod uwagę tak prostej przyczyny
jak obrzydzenie. zapach, wygląd, konsystencja mogą skutecznie odrzucać -
otwartość i szerokie horyzonty mają się sprowadzać do zasady - próbować choćby
się miało wymiotować?

również świadomość składników potrawy może być czynnikiem odrzucającym,tu nie
tylko obrzydzenie ale także aspekt ideowo-filozoficzny - np. prawdziwy
wegetarianin nie będzie próbował dań przyrządzonych ze zwierząt, jest spora
grupa mięsożerców regularnych, którzy nie tkną koniny, mięsa psa, kota i
"dzieci" czyli jagnięciny, cielęciny, prosiaczków itd.

[bene_gesserit]

Alez ja zwrocilam.
Z tym, ze obrzydzenie jest nabywane kulturowo, a nie jest wpisane w
biologie.
Jest na Discovery T&L taki okragly gosciu, ktory probuje dokladnie
_wszystkiego_. Chociaz jest Amerykaninem, wiec teoretycznie nic
ponad hamburgery, frytki, steki i brałnie nie powinien przyswajac.
A on wtranzala robaki, kurze embriony i krew wycisnieta z zywego,
wijacego sie weza.
Obrzydzenie wiec jest przeszkoda i nie jest.

[emka_1]

napisałaś o, nazwijmy to ogólnikowo, kulturowych tabu, tu mieszczą się wszystkie
obostrzenia religijne, które gdzieś tam mają czy też miały niegdyś, jakieś
racjonalne uzasadnienie. nie jedzenie czegoś z powodów religijnych czy z powodu
braku akceptacji środowiska nie jest równoznaczne z odmawianiem spróbowania, bo
coś brzydzi. że religia, czy raczej "akty wykonawcze" do niej, czy też nacisk grupy
społecznej starały się obrzydzić, to zupełnie inna sprawa i niejako wtórna.
jeśli ktoś należący do jakiejś cywilizacji, je coś, czego teoretycznie powinien
się brzydzić "kulturowo", to dowodzi jedynie, że ma jakąś motywację, za to nie
ma naturalnego, organicznego odruchu obrzydzenia w konkretnym przypadku, lub
jego motywacja jest tak silna,
że potrafi to obrzydzenie przewalczyć. goście z jackass, też amerykanie,
potrafią zjeść o wiele bardziej obrzydliwe rzeczy, jednak nie wynika to z ich
otwartości na nowe smaki.

obrzydzenie ma podłoże biologiczne, jest reakcją konkretnego organizmu. na tym
forum były już setki wątków "czego nie zjecie", gdzie forumowicze z zapałem
wyliczali najzwyklejsze potrawy i produkty, nawet przyprawy jak choćby koperek
czy natka kolendry, kminek, pieprz itd. co tu ma do rzeczy czynnik kulturowy? co
nad wisłą zakazuje jedzenia koperku?

--
...jak sztućce zatykają usta jej wrogowie...

[bene_gesserit]

Obrzydzenie nie ma biologicznego podloza, bo jest zmienne w czasie
i kulturze.

reasumujac - to zalezy, jak i wiele

[jacek1f]

innych waznych rzeczy pd doswiadczenia teorytecznego, czyli wyksztalcenia, i od doswiadczenia praktycznego:-))
czyli od podrozowania.

Podrozowania w wielu sensach IMO.

Za tym idzie pojecie smialosci nowosci, otwartosci, tolerancji itp.

[bene_gesserit]

W wielu, wielu.
Ale od razu przypominaja sie mi pogardliwe spojrzenia Turkow-
wlascicieli ekskluzywnych knajp z zabojczo dobrymi rybami (to nad
morzem bylo, ryby byly nieziemskie), ktorzy na widok niemieckich
turystow pytali usluzenie (az z protekcjonalnym
odcieniem): 'szpagetti boloniese oder fritten'?. I istotnie -
rzadko kiedy widywalo sie akurat przedstawicieli tej nacji nad
czymkolwiek innym.

[emka_1]

twierdzenie niezwykle interesujące, tyle, że oparte na fałszywych przesłankach.

[bene_gesserit]

Bylabym wdzieczna za wypunktowanie przeslanek. Z gory wdzieczna :)

[emka_1]

ależ proszę bardzo - przeczytaj jeszcze raz co napisałaś:

Obrzydzenie nie ma biologicznego podloza, bo jest zmienne w czasie
i kulturze.

sztuczka z uzasadnianiem sprowadzającym się do użycia słowa "bo" niestety nie
działa na wszystkich.
opierasz swoje wnioski wyłączne o obrzydzEnie wywołane obrzydzAniem przez
czynnik zewnętrzny.

religia, środowisko, kultura ani czas nie mają żadnego wpływu na indywidualny
odruch, nazwijmy to, wywnętrzania się w objęciach pewnej muszli. oczywiście
część indywidualnych odruchów może być nabyta skutkiem "samoobrzydzenia",gdy
coś, kiedyś indywidualnie nam zaszkodziło, ale nie wszystkie. bywają potrawy czy
produkty, które nigdy nie miały szansy zaszkodzić, mało tego, są w pełni
swojskie, oswojone w najbliższym otoczeniu, jadane przez szanowanych i godnych
naśladowania, a i tak sam zapach czy wygląd cofa. i wcale się z tego nie wyrasta.
--
...jak sztućce zatykają usta jej wrogowie...

[bene_gesserit]

emka_1 napisała:

> ależ proszę bardzo - przeczytaj jeszcze raz co napisałaś:
>
> Obrzydzenie nie ma biologicznego podloza, bo jest zmienne w czasie
> i kulturze.
>
> sztuczka z uzasadnianiem sprowadzającym się do użycia słowa "bo"
niestety nie
> działa na wszystkich.
> opierasz swoje wnioski wyłączne o obrzydzEnie wywołane
obrzydzAniem przez
> czynnik zewnętrzny.

Ja jestem prosta wiejska kobieta, gdzie mi tam do stosowania
sztuczek, naprawde. Staralam sie na swoj prosty sposob wyluszczyc,
o co mi idzie - teza i, imo, logiczne jej uzasadnienie. Nijakich
sztuczek tu nie widze, ale moze sie nie znam, bo jak zaznaczylam,
prosta jestem niebywale. Ale jak nie wiem, czy stosuje, to nawet
jesli stosuje to sie chyba nie liczy - tak? Ty bedziesz pewnie
wiedziala.

> religia, środowisko, kultura ani czas nie mają żadnego wpływu na
indywidualny
> odruch, nazwijmy to, wywnętrzania się w objęciach pewnej muszli.

Ale wlasciwie dlaczego? Na czym opierasz to twierdzenie?
Jesli wyznawca islamu dowie sie, ze wlasnie spozyl sprytnie
ucharakteryzowana na wolowine wieprzowine, z pewnoscia jego
pierwszym odruchem bedzie bieg do lazienki i wymioty. On tego
odruchu nie ma w genach, ale w kulturze, srodowisku - w religii.

[hania55]

Aha, aha. A jeśli nie mówimy o muzułmaninie i wieprzowinie, tylko o
przeciętnym Polaku i natce pietruszki / koperku / grzybach?

[bene_gesserit]

Proponuje nie mylic pojec: indywidualny gust i upodobania to nie to
samo, co uczucie obrzydzenia.

[hania55]

Aha, aha. Historia prawdziwa: osoba, nielubiąca grzybów, kiedy
dowiedziała się, że w farszu do kulebiaka, który właśnie zjadła,
były grzyby, pobiegła zwymiotować. Historia prawdziwa, przypomniałaś
mi ją opowieścią o muzułmaninie, który dowiedział się, że został
nakarmiony wieprzowiną.

Dodam, że w domu tej osoby grzyby się jada i jadało i obrzydzenie do
nich nie ma u niej podstaw religijnych.

Inną osobę "cofa" na sam zapach koperku, jeszcze inną - pietruszki.
A - mam jeszcze jedno: znam kogoś, kto robi się szaro-zielony na
widok jajecznicy. Nie ma uczulenia na jajka. Nie jest weganinem.

[emka_1]

poza tym z tego wynika, że każdy poważnie traktujący swoje religię musi
wymiotować, taki ma nakaz, to samo dotyczy tych poczuwających się do
przynależności do jakiegoś kręgu. co prawda trudno powiedziec co do tego ma
czas. może chodziło o czas reakcji.

noi cieszę się niezwykle, że wreszcie wiem, że po prostu indywidualnie nie lubię
jajecznicy z glutem, no chyba że jednak jakaś religia lub kultura mi nakazuje
się nią brzydzić:)

[bene_gesserit]

Powyzej pisalam juz o osobniczych upodobaniach, a powtarzac sie nie
lubie. Dopisze tylko, ze fobia jedzeniowa to nie to samo, co
obrzydzenie. Bo obrzydzenie nabywane jest kulturowo, a fobia to
rodzaj psychicznego zaburzenia. Wiecej o tym pisze Julia Kristeva.

[emka_1]

po dwakroć przyznaję ci rację - 1. nie pisz 2. "fobia jedzeniowa" to nie
obrzydzenie.
a skoro byłaś tak miła i polecasz autora, pozwól się zrewanżować tym samym -
robert plutchik napisał nieco na ten temat obrzydzenia/wstrętu
--
...jak sztućce zatykają usta jej wrogowie...

[bobralus]

mama i babcia (lat 85) mojej przyjaciolki co roku jezdza do wloch na jakis
miesiac. mama zajada sie miejscowymi przysmakami, a babcia zjada zupki chinskie!
mowi, ze nie tknie krewetek (opowiadala mi przyjaciolka, ze jak na jej
urodzinach byly krewetki, to babcia przy stole zaczela opowiadac cos o robakach
wyciaganych ludziom z cial), nie tknie makaronu, pizza fe. no wiec zaczelam
myslec i mowie, ze kuchnia wloska to nie tylko kluchy i owoce morza, ale tez
rozmaite miesa podane z salata, pieczonymi ziemniakami,zupy warzywne, no, ze tak
powiem tradycyjne obiady, ze na pewno znalazla by sie jakas pozycja dla babci.
znajoma na to, ze babcia tego nie ruszy, bo to nie gicz cieleca z sosem
chrznaowym i ziemniakami. ale zupke chinska (przypuszczam, ze troche w ramach
demonstracji "jak ja cierpie na tym kulinarnym pustkowiu':) i owszem.

moj wujek (lat 66), kiedy mowilam, ze mam zamiar zrobic na jego wizyte makaron z
suszonymi pomidorami, oliwkami, bazylia itd. (juz pewnie przestal sluchac po
makaronie) orzekl z litosciwym usmiechem, ze on by wolal mielone.

znajomi (lat 23)pojechali do maroka na wakacje, na pytanie, co smacznego jedli,
odpowiedzieli, ze hotelowy bufet byl smaczny - codziennie makaron bolognese,
rozne salatki (grecka, z kurczakiem, makaronowa). poza hotelem nie jedli nic, bo
bylo podejrzane. ale za to przywiezli duzo taniego szafranu, z ktorym i tak nie
wiedzieli co zrobic.

mi sie wydaje, ze takie podejscie wynika ze stosunku do jedzenia, ma to byc cos
co przynosi wytchnienie, a co jesli to nowe jedzenie nie bedzie tak smaczne, jak
to co wiem, ze lubie, czym zwykle sie najadam, do smaku czego tesknie? od razu
dochodzi element stresu, ze bedzie niesmaczne, ze sie nie najem, ze wydam
niepotrzebnie pieniadze. dla jednych jedzenie to fantastyczna przygoda, dla
innych czynnosc niezbedna do utrzymania funkcji zyciowych, a przy tak powaznym
zadaniu nie warto ryzykowac.

[nikka00]

Oj ja też nie rozumiem ludzi, którzy wyjeżdżają za granicę i jedzą
tylko w hotelu. Na szczęscie coraz rzadziej takich spotykam. To jest
chyba rzeczywiście mieszanka konserwatyzmu i dość obojętnego, mało
posjonującego stosunku do jedzenia.
W moim rodzinnym domu szczególnie mój tato hołdował tradycji i
wszystko co nowe było odrzucane.
Na szczęście grubo po 60-tce otworzyły mu się horyzonty kulinarne i
w tej chwili wcina wszystko, a za wszelkiego rodzaju owoce morza da
się pokroić. I tak z naszych świątecznych stołów zniknęła sałatka
jarzynowa a od kliku lat obowiązkowo muszą być raki, kalmary,
ośmiorniczki, krewetki czy langustynki. To jest fantastyczne kiedy
można zaobserwować taką przemianę :))
Jestem z niego dumna! :)

[azw2]

Moja już niestety ŚP mama też nabyła nowych smaków kulinarnych gruuubo po
60-tce. Ostatnim takim "hitem" były suszone pomidory, które dodawała do prawie
wszystkiego co się dało.

[Gość: asiakusy]

Czasem pewnie to kwestia wychowania, czasem strachu przed nieznanym,
bo nieznane jest jakoś niebezpieczne, zawsze jest jakimś wyzwaniem,
jak ktos już zauważył - to tak jak ze sposobem podróżowania. Ktoś
chętnie się włóczy po wszelkich dziurach ze śpiworem i jeździ
miejscowym transportem, ktoś zostaje w domu i ogląda telewizję, ktoś
podróżując mieszka w drogich hotelach żeby egzotyka nie weszła zbyt
głęboko w jego życie, żeby móc się odgrodzić od tego, co w obcym
niebezpieczne, żeby ono mu nie zagroziło. A może to "nudne" jedzenie
jest dla kogoś jakąś ochroną, miejscem - jednym z niewielu, gdzie
rzeczy są stałe i niezmienne i to daje poczucie bezpieczeństwa. Tak
mi to przyszło na myśl gdy przeczytałam o babci, która na obcym
terenie żywi się tylko zupką chińską.
Czasem to rzecz jakichś skojarzeń czy doświadczeń... Na przykład nie
lubię rzeczy o konsystencji rzadkiego budyniu, galaretki, kisielu.
Nie lubię ostryg. Spróbowałam z ciekawością, no i już więcej tego
nie zamierzam próbować.
Jeszcze na pewno jakimiś kulturowymi wyobrażeniami o tym, co
jest "dobre", a co "zepsute" czy "zgniłe", jak na przykład ten
sfermentowany śledź, czy kiszonki, które na Zachodzie uchodzą za
zepsute.

Z przyzwyczajenia

[Gość: eryk]

A to jest drugą naturą człowieka.

Ludzie z natury niechętnie zmieniają i naturę i przyzwyczajenia.

W skali narodow

[Gość: miu]

W mojej ocenie niechec do nowosci jest wypadkowa:
- najbardziej powszechnych cech takich jak koserwatyzm, mala
znajomosc tego co poza granicami,
-z jakmis zaskakujacym poczuciem kulinarnej wyzszosci nad innymi
kulturami
- oraz przyzwyczajen kulinarnych;

Badzmy szcerzy: polska kuchnia nalezy do malo urozmaiconych, bardzo
prostych, bazujacych na kilku skladnikach, np. jesli z mies
przecietny Polak z malego miasteczka lub ze wsi zna smak wylacznie
wieprzowiny i kurczakow, ryb morskich nie znamy wcale, to jedzenie
owocow morza jest czysta fanaberia.

W Japonii czy we Francji (narody otwarte na nowosci, wrecz ich
poszukujace) napis na opakowaniu "nowosc" jest ogromna zacheta, wiec
firmy stale wypuszczaja nowe produkty i smaki. Polska znajduje sie
na drugim biegunie: "nowosc" to znak stop dla przecietnego Polaka,
czyli dla przytlaczajcej wiekszosci (po co wydawac pieniadze na cos
czego nie znam?, a moze niedobre?).

I jeszcze jedno spostrzezenie: im prostszy i gorzej wyksztalcony
czlowiek, tym niechetniej otwiera sie na nowosci, "na obce".
Niemiecki bauer czy francuski chlop tez nie tknie kuchni hinduskiej,
ale juz w malym miasteczku jest przeglad roznych restauracji (czyli
sa klienci). W Polsce w tym celu trzeba wciaz jeszcze pojechac do
duzego miasta.

[bene_gesserit]

Gość portalu: miu napisał(a):

> W Japonii czy we Francji (narody otwarte na nowosci, wrecz ich
> poszukujace) napis na opakowaniu "nowosc" jest ogromna zacheta,
wiec
> firmy stale wypuszczaja nowe produkty i smaki. Polska znajduje
sie
> na drugim biegunie: "nowosc" to znak stop dla przecietnego
Polaka,
> czyli dla przytlaczajcej wiekszosci (po co wydawac pieniadze na
cos
> czego nie znam?, a moze niedobre?).

A ja bym sie nie zgodzila z tym.
Gdyby bylo to prawda, to nie sprzedalaby sie u nas zadna nowosc z
napisem 'nowosc' - a jest imo wrecz przeciwnie: nowosci z
napisem 'nowosc' ida jak woda.

Po kilkudziesieciu latach kulinarnej urawnilowki, z czesto
upokarzajacymi brakami na rynku nawet podstawowych produktow,
jestesmy glodni tego, co nas ominelo. Nawet w malych miastach,
gdzie trudno o egzotyczne skladniki, ludzie kombinuja, jak tu
urozmaicic menu na nudny niedzielny sped - ze moze mieso inaczej,
jakos tak fikusnie, a ciasto to nie zadna szarlotka, tylko sernik z
karmelem, bo jeszcze tego nie bylo.

Strasznie mnie irytuje taka postawa, ze 'ooo, w Europie, Niemcy-
Francuzi to tacy normalni, a my, rzewni i szarzy Polacy, to tacy
nienormalni, najgorsi i w ogole do niczego, beznadzieja po prostu,
normalnosci u nas za grosz'.
No wez, no.

[Gość: miu]

Skoro tak sie rwiemy do nowosci to o czym jest ten watek?

[Gość: titta]

Bo mowa nie o ogolnych trendach (i narodowych kompleksach), a o
jednostkach, ktore przejawiaja niechec do nowosci kulinarnych. Taka
jednostka moze byc Francuz, Niemiec, czy Hindus. W Rodos (miescie),
gdzie jest zawsze sporo turystow skandynawskich jest kilka piekarni
sprzedajacych szweckie i dunskie pieczywo, a w co drugiej
restauracji mozna dostac typowe szweckie potrawy (niemalze w kazdej
zas frytki i chamburgera). Ciekawe dlaczego? ;)
Co wiecej nie sadze ze ma to jaki kolwiek wiekszy zwiazek z
wyksztalceniem i pochodzeniem. Przyklad: ja i moj brat. Ja staram
sie jesc wszedzie potrawy regionalne, ucze sie od znajomych (z
roznych czesci swiata) gotowac to co oni, w domu mam misz-masz ze
wskazaniem na Azje i Meksyk (lubie zdecydowane smaki). Moj brat
najbardziej na swiecie kocha ziemniaki ze schabowym i pyzy,
przyslowiowej krewetki sie nie dotkne, a jak ja gotuje u rodzicow,
zywi sie we wlasnym zakresie. I co, pozostaje kochac takim jakim
jest ;)

[Gość: emi]

> W Japonii czy we Francji (narody otwarte na nowosci, wrecz ich
> poszukujace) napis na opakowaniu "nowosc" jest ogromna zacheta, wiec
> firmy stale wypuszczaja nowe produkty i smak

Francuzi otwarci??? Na nowości??? To musiałaś ich otworzyć po moim
wyjeździe, pewnie masz jakiś magiczny kluczyk - błagam, nie zamykaj
ich, dopóki nie wrócę, bo ich ksenofobia kulinarna jest nie do
wytrzymania na dłuższą metę...

[Gość: miu]

Widocznie znamy inne Francje :) Wracaj szybko i poznaj ten kraj.

[arturpio]

Mam kuzyna, Polak mieszkajacy od 40 lat w Niemczech. Do dzisaj zywi sie jak
"przyslowiowy Polak" - tacka przed telewizorem, wedlinka, chlebek, maselko,
herbatka... Oczywiscie, ma problem nadwagi + cholesterolu. Ostatnio byl we
Francji gdzie ja stale mieszkam. U znajomych zrobilem "uczte" (wg. francuskiego
gustu) - nereczki cielece w Maderze - odmowil nawet sprobowania bo "wnetrznosci
nie jje"... Bogu dzieki, mieli udko kurze (bo maja psa...) wiec nie umarl z glodu...

W regionie gdzie aktualnie mieszkam, "tradycyjno"-rolniczym, odcietym od swiata
bo w glebi gor Masywu Centralnego (Tarn), podobno (i wedlug opinii tubylcow)
robia "najlepsze" wedliny - "narodowa reputacja", "najlepsze we Francji". Tzn.
robia kielbase suszona, i... nic wiecej! Na pytanie czy jakies inne wedliny by
lubili, np. kielbase wedzona albo gotowana - kreca nosem. Ryb "nie lubia" a
ostrygi, jesli juz (i tylko na Boze Narodzenie...), to tylko z Bretanii, co
wymaga 1000 km transportu. A zyja 50 km od morza srodziemnego gdzie sa wspaniale
(i tanie) ostrygi, ktorych nie chca, bo widocznie nie ufaja temu co pochodzi "z
poludnia"...

W kazdym kraju i w kazdej nacji wystepuje ta "nieufnosc" do tego co "obce". Jest
to (prawdopodobnie) jeszcze inna forma tej samej xenofobii, nacjonalizmu,
konserwatyzmu i "odrzucania drugiego"....

[Gość: miu]

Widzisz jak ladnie sie to odnosi do tego co napisalam powyzej:
podejscie do jedzenia bardzo sie wiaze z poziomem wyksztalcenia a
jeszcze bardziej z pochodzeniem.

[Gość: aniakin]

Jak juz ktos napisal, w Niemczech nawet w malych "pipidowach" mozna znalezc wloskie, czy hinduskie restauracje, wiec rzekomo konserwatywni "lokalsi" tez do nich zagladaja. W Polsce to jeszcze raczej abstrakcja, ale to sie z pewnoscia zmieni.

Mysle, ze ludzie, ktorzy kochaja jedzenie i jest to ich hobby, nie zrozumieja, ze dla niektorych jest to tylko czynnosc fizjologiczna. To tak, jakby "fashion victim" pieklila sie, ze ktos nosi ogrodniczki do kompletu z gumofilcami i nie ma pojecia o modzie. :)

Ale rozumiem tez, jak to moze irytowac, jesli z ignorantem jedzeniowym mieszka sie pod jednym dachem...

[Gość: kwaśna śmietana]

Mnie zniechęca fakt, iż w Polsce często nie można dostać składników do danej
potrawy. IMO szczególny problem jest z dobrej jakości mięsem i rybami. Nawet w
delikatesach wybór jest bardzo okrojony. Trudno znaleźć naprawdę pierwszej
jakości wołowinę czy rybę, która nie jest mintajem, pangą albo łososiem.
Wydaje mi się również, iż niechęć bierze się z tego, że w Polsce jedzenie nadal
jest po prostu "dostarczaniem paliwa do organizmu", a nie zabawą, sposobem na
ugoszczenie przyjaciół, zebraniem w jednym miejscu osób, które się lubi czy
kocha. Polacy jedzą, bo są głodni, albo "bo jest pora obiadu" i nie ma tu
miejsca na eksperymenty czy fantazję.
Osobiście zniechęca mnie również cena produktów do niektórych potraw. Niestety,
żywność jest w Polsce relatywnie droga, co często odstrasza mnie od
eksperymentów (bo jeszcze coś nie wyjdzie i wszystko pójdzie do kosza).

[jurek.powiatowy]

To nie tyle kwestia zaściankowości, co tradycji. Nie ma u nas tradycji jedzenia
krewetek, więc tego nie jemy. W Meksyku wcinają jakieś larwy, bo zawierają dużo
białka i strasznie się dziwią, ze my na te larwy patrzymy z obrzydzeniem. Ot, co
kraj to inna kultura. Także i jedzenia.

[Gość: Akaki]

Próbowałem raz krewetek - ni pies ni wydra, coś na kształt świdra, nie widziałem
powodu dla którego miałbym płacić więcej za coś na kształt kurczaka.

Próbowałem kalmarów - wybitnie konfudujące w smaku, podczas konsumpcji słowo
"pointless" nie wychodziło mi z głowy.

Miałem awersję do wątróbek i innych bebechów - na chwilę obecną wątróbkę jadam
kilka razy w miesiącu, natomiast jak ojciec zrobi gulasz z kurzych serc to cud
miód orzeszki!

Zatem: nie jestem ksenofobem jeśli chodzi o jedzenie, jestem w stanie spróbować
czegoś nowego, ale jeśli jedyną wartością jaką ze sobą toto niesie jest owa
"nowość" właśnie, to sensu nie widzę :). Chyba racjonalne podejście?

[Gość: gość]

Trochę nt. tabu pokarmowego:
pl.wikipedia.org/wiki/Tabu_pokarmowe
Niechęć do nowych potraw, zwłaszcza mogących być zdefiniowane
jako "obrzydliwe" (krewetki, ślimaki, a także wnętrzności) może się
brać także i stąd.
Z kolei to, że się jada głównie potrawy znane z dzieciństwa, to
pewnie kwestia instynktu ;-) - w końcu w prehistorii nauczenie się w
dzieciństwie odróżniania rzeczy jadalnych od niejadalnych czy
trujących było kwestią przeżycia.
Czasem przyczyną jest przyzwyczajenie do mało ostrych potraw, czasem
odstręcza zapach (są ludzie, którzy z tego powodu nie lubią
kalafiora czy brokułów).
Swoją drogą, pamiętam, jak moi goście ledwo co tknęli obiad (nic
wymyślnego, smażone polędwiczki wołowe z ryżem, sałatka grecka),
dyskretnie mnie później informując, że "oni takich rzeczy nie
jadają". Na drugi dzień musiałam zrobić schabowe z ziemniakami ;-).
Aha, nie tknę golonki i ćwikły (nie pytajcie, dlaczego, nie i już -
z mięs jadałam dużo dziwniejsze rzeczy, a buraki i chrzan lubię).

Naturalna reakcja

[grogreg]

Niechęć do nieznanych smaków to naturalna reakcja. Jemy to co znamy bo się tym
nie otrujemy. W czasach gdy wieczory spędzało się na łupaniu krzemienia, i
wyciąganiu pcheł z włosów współplemieńców a nie było informacji o składzie
jedzenia i certyfikatach służb sanitarnych to ratowało życie.

Co ciekawe człowiek dosyć szybko przyzwyczaja się do nowych smaków i zaczynają
mu smakować, rzeczy na których myśl przedtem krzywił się z odrazą.
Jak była wasza reakcja na pierwszą oliwkę?
No właśnie..... ale mniej więcej po pół roku, zaczyna nam smakować.
To nasze zdolności adaptacyjne, które pozwoliły rozleźć się po całej niemal
planecie.

[paulinaa]

ja nie probuję jak coś brzydko wygląda albo nieładnie pachnie;)

[grogreg]

Np. taka zupa szpinakowa......bryyyyyy
Niebo w gębie.

[paulinaa]

a ja lubię zapach zupy szpinakowej i wygląda też nie najgorzej;)

[Gość: envi]

nigdy nie zapomne jak francuzi przekonali mnie do sprobowania specjalu - sera
master...smrod taki ze odrzuca na kilometr - oni wiedza ze smierdzi i lojalnie
uprzedzaja ze 10 minut po zjedzeniu trzeba umyc zeby.
Krewetki -te male rozowe sa wstretne w smaku i z wygladu, te duze tiger prawns
sa ok, ale ogolnie owoce morza, flaczki i inne bebechy sa nie dla mnie, bo sa
obrzydliwe z wygladu.

[Gość: miu]

Uwielbiam munster. Wspanialy ser! Cuchnie niewiarygodnie :)))

[grogreg]

A mnie na jej widok skręca.
Ale jeść lubię.

[Gość: abc]

owoce morza sa paskudne,nic mnie do tego nie przekona.zdarzalo sie,ze musialam z
usmiechem zjadac egzotyczne potrawy.Nic mi jednak nie zastapi ogorkowej czy
kapusniaku.uwielbiam kuchnie wschodnia,tego w Polsce niestety tez brak.kuchnia
wloska,francuska,tajska i chinska jest jest niestety bardziej popularna niz
kuchnia rosyjska czy czeska(troche z poludnia).zwyczajnie mam gdziez
zachos....wole na wschod,piekniej i egzotyczniej

[pani.serwusowa]

Biorac pod uwage Twoje IP, to chyba mocno cierpisz... ;)

od kiedy to kuchnia chinska/tajska nie sa "wscodni

[Gość: senin]

a od kiedy to kuchnia chinska/tajska nie sa "wschodnie"

czyli co? zachodnie sa?

Jaka kuchnia jest dla ciebie "wschodnia"??

[999s]

Gość portalu: sylwia napisał(a):

zahukania,zaściankowości? może przejaw tzw wąskich horyzontów?

Nie jem wszystkiego, oraz np. nie współżyję ze wszystkimi czy to znaczy, że
jestem osobą zahukaną, zaściankową o wąskich horyzontach?

Są gusta i guściki a o nich jak wiadomo się nie dyskutuje.

Jesli rzecz ująć z innej strony jako, że nie lubię np. oliwek, oliwy oraz
bazylii (smakuje obrzydliwie, a oliwa dodatkowo śmierdzi haniebnie) dla mnie
czasem żałośnie wygląda oliwkowo-bazyliowy fetysz, któremu niektórzy hołdują
sądząc, ze to jest kul, trendi and dżezi. Ale jedzenie winno być frajdą i jak
komuś pasuje tak pasuje to się cieszę i w ogóle.

> albo odpowiada "nie lubię" mimo,że wcześniej nie próbował.

Nie lubię (na talerzu) psów i kotów- mimo, że ich wcześniej nie próbowałem
(absolutnie nie chcę Cię irytować).

[nieskorzanka]

Jesli rzecz ująć z innej strony jako, że nie lubię np. oliwek, oliwy oraz
> bazylii (smakuje obrzydliwie, a oliwa dodatkowo śmierdzi haniebnie) dla mnie
> czasem żałośnie wygląda oliwkowo-bazyliowy fetysz, któremu niektórzy hołdują
> sądząc, ze to jest kul, trendi and dżezi
Nie dlatego używam oliwy, że jest ,,trendi''. Po prostu uwielbiam
jej,,haniebny'' zapach, również oliwek. Gdyby nie rozsądek, zjadłabym na raz
cały słoik. Oczywiście zielonych, czarne nie są tak smakowite. Pesto jest dla
mnie ulubioną przyprawą do mozzarelli, a nawet zwykłego białego sera i
oczywiście do pomidorów. A jeszcze dodam, że mój syn miał około 6 lat gdy
zetknął się z oliwkami i one do dziś są dla niego przysmakiem (20lat). Czy
6-latka posądzisz o hołdowanie oliwkowemu fetyszowi? A pomidory z mozzarellą i
pesto są jego ulubioną sałatką, którą przyrządza sobie sam i sam wcina, w
zaciszu domowym.

[999s]

@nieskorzanka

Chciałbym jeśli to byłoby możliwe abyś zwróciła nieco baczniejszą uwagę na
słówko >>niektórzy<< pojawiające się w mej wypowiedzi.

Cała ta heca powstała dlatego, że nie uważam kogoś kto preferuje schaboszczaka
nad owoce morza (albo nawet nie lubi tychże fruktów) należy od razu kwalifikować
jako zaściankwego gbura o "wąskich horyzontach" tak samo jak ktoś wcinający
pesto z mozzarellą nie musi być od razu nie wiadomo jakim światowcem.

Nigdzie nie odmawiam prawa ani Tobie ani Twojemu 6-latkowi do jedzenia tego co
lubi - jak dla mnie to możesz zjeśc nawet sam słoik po oliwkach - jak napisałem
(IMHO) jedzenie ma sprawiać frajdę.

I w odróżnieniu od autorki wątku odpowiedź "nie, bo nie" dla mnie jest
wystarczającym argumentem jeśli chodzi o jedzenie i nie irytuje mnie w
najmniejszym stopniu.

tu w temacie troche:

[jacek1f]

www.kuchnia.tv/html/kuchnioteka/encyklopedia.php?178

999s - polecam ten post :)

[Gość: Inka]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=77&w=91625519&a=92102962

bez uprzedzeń ;-)

[ederlezi1981]

Ja nie mam chyba żądnych uprzedzeń, może nie zjadłabym psa, ale kabanosy końskie bez problemu, marzy mi się tatar z koniny, tylko skąd go wziąć?
Bez obrzydzenia jadam owoce morza, najchętniej krewetki, w miarę moich ograniczonych możliwości finansowych, wszelakie nowości, zwłaszcza pikantne z kuchni azjatyckiej kocham.
Nie umiem się przemóc tylko do wątróbki- staje mi w gardle od dziecka, co ciekawe- nie znosiłam kiedyś szpinaku- od kilku lat się nim zajadam, flaczki i galaretę z nózek od dziecka lubię. Inna rzecz, że ja w ogóle nie miewam raczej żadnych uprzedzeń, nie tylko w kwestiach kulinarnych.

[Gość: LasVegasgirl]

Flaczkow i galarety z nozek od dziecka bym nigdy nie tknela.....
Ale sama piszesz, ze nie masz zadnych uprzedzen, wiec trzeba na
Ciebie uwazac.

[Gość: punkciara]

10/10

Nie wiem.

[keltoi]

Od małego powtarzano mi zasadę, którą (jak się okazało po latach) firmują się słynni smakosze - Jeśli coś fajnie wygląda, zjedz to! Dzięki temu wiem, że nie jem ośmiornicy, bo nie smakuje mi - próbowałam smażoną, pieczoną, marynowaną i nic.

A jak mi ktoś podaje spierdzielone - nieważne, czy langustę, czy piecozny schab - to w ogromnej większości przypadków wiem, że jest spierdzielone.

Spinak kocham, krewety uwielbiam, na małże mam parcie z sałatą, wędzonego łososia z kawiorem mogłabym jeść codziennie. I ciągle słyszę, że jem świństwa... :/

[zama1]

moja niechęć bierze sie ewentualnie z nieznajomosci składu potrawy,
a krewetki lubię :)

[czarne.nanane]

Ja tam wyznaje zasade, że jeśli jak coś jem i mi to smakuje, to nie
chce wiedzieć z czego jest to zrobione.
Zresztą nie mam żadnego lęku przed nowymi potrawami. Jak cos dają na
stół, to nie wypada marudzić nawet nie próbujac. To obraziłoby
kucharza. A już kidyś zrobiłam tak mojej mamie. I nie chce widzieć
tego ponownie. A i tak była łagodna [a ja bez szemrania wszamałam po
tym jechaniu po mnie, to co dała], bo ktoś obcy to chyba by mnie
zamordował ^^

[Gość: anna]

ja mam odwrotnie - bardzo duza potrzebe doswiadczania nowosci, wiec gdziekolwiek jade, probuje nowych potraw. To jeden z najwiekszych urokow podrozowania w dalekie strony - miejscowa kuchnia. Nie wszystko mi smakuje, ale poki nie sprobuje, nie przekonam sie o tym. Znam jednak osoby, ktore nowego do ust nie wloza. Zazwyczaj w innych kwestiach tez sa bardzo konserwatywni i glosowali na PiS.

[rafi-nka]

Ja jest z tych co prawie wszystko zjedzą, ale było tak że kiedyś nie
jadałam śledzi i nic mnie nie mogło do nich przekonać. przyszedł
pewien sylwester ze szwedzkim bufetem i tam samiutkie sledzie w
najróżniejszych formach(inne rzeczy tez były)i co dała się namówić i
jadała aż się przysłowiowe uszy trzęsły. dla mnie wszystko jest
kwestią czasu dziś mówię nie spróbuje a za jakiś czas dlaczego nie.

często jest tak że poprostu nie umieja w średnich kanjpkach zrobic
tych owoców morza i się człowiek później męczy

[burczybrzuch]

Zapewne z tematem wiaze sie w jakis tam sposob serial lecacy na BBC3-
Freaky Eaters.Ludzie jedzacy cale swoje zycie tylko jedno np
ostatnio babka po 30 nie znala nic innego jak ser i pizze(tylko z
serem).W tej chwili ogladam goscia lat 26 nie znajacego smaku np
pomidorow a jedzacego jedynie frytki,fasolke i popijajacego to
mlekiem...Z drugiej strony psycholog i specjalista zywienia probuja
cos z tym zrobic:).Jest teraz na stronie BBC iPlayer, ale nie wiem
czy odbieraie nie jest ograniczone do UK:(.

[bene_gesserit]

Ale to nie kwestia upodoban, ale fobii - dokladnie fobii
jedzeniowej, psychiczna dolegliwosc podobna w sumie do np
agorafobii czy arachnofobii. To nie jest tak, ze ci ludzie nie
lubia czegos, ale sie tego zwyczajnie brzydza - jak przecietny
Europejczyk brzydzi sie karalucha. Leczy sie to dokladnie tak samo,
jak inne fobie, co zreszta w programie, o ktorym pisales widac.

[burczybrzuch]

Tak racja to jest wlasnie fobia a nie tylko kulinarne uprzedzenia w
wiekszosci przypadkow niestety i chyba trzeba sobie to jasno
powiedziec.100 metrow ode mnie sklep polski...Podjezdzaja non stop
cale rodziny i wychodza z pelnymi torbami:).Te same produkty 2 min
dalej kosztuja jakies 30% mniej,tyle ze u Pakola:(.Wedliny
angielskie na moje pytanie jedliscie kiedys?No nie,ale wstretne,sama
chemia..Sok, no to Kubus a obok za grosze cos bez porownania
lepszego.Kuchnia chinska,indyjska po ty sie pierdzi i nie wiadomo o
co chodzi.I prosze mi nie pisac ze mam do czynienia z nizinami
spolecznymi bo chyba nie o to w tej dyskusji chodzi.Pozdrawiam.

[pani.serwusowa]

Jadam wedliny angielskie. Niektore sa smaczne np. pieczona wolowina, szynka
pieczona w musztardzie - wystarczy kupic u rzeznika, a nie w Netto. ;p

[chicarica]

Tja. Znam takich. Kuchnia hinduska im zaszkodzi, nie próbowali ale wiedzą że
zaszkodzi, natomiast - co ciekawe - schabowy z frytami zapity piwskiem nie
zaszkodzi, nieeee...

[pani.serwusowa]

Widzialam to. Masakra z tym gosciem - mial odruchy wymiotne przy innym jedzeniu
niz fasolka czy frytki.