PYTANIE O RADIOHEAD

[Gość: m&m]

Hej. Czy zespół Radiohead wydał płytę typu "Greatest Hits" ???
A jeśli nie to którą z płyt tej grupy najlepiej polecacie ???

[Gość: kama]

Nie wydał Greatest.(dzięki Bogu)

A jeśli zaczynasz dopiero przygodę z nimi to zacznij po Bożemu od The Bends,
poprzez Ok Computer, aż po Kid A, Amnesiac i Hail to the thief. Każda inna
droga będzie myląca.

[Gość: scribs]

Mała korekta:
jeśli już po Bożemu, to można i od pierwszej, debiutanckiej, słabej i
nieciekawej płyty "Pablo Honey", ale która zawiera wielki hit, swojego czasu,
"Creep".
A potem można posłuchać już o wiele ciekawszą zbiórkę singli, mini-album, czy
to, ep-kę "My Iron Lung". A dalej, tak jak napisała kama. To pierwszy wariant...
A drugi.
W ogóle zacząć słuchać od "Ok Computer", nie biorąc pod uwagę nic co było przedtem.
Trzeci.
Tak jak pierwszy wariant, ale bez "Kid A" i "Amnesiac"
Czwarty.
Odwrotnie niż w pierwszym wariancie. Anty-chronologicznie.
Piąty.
Zacząć od "Hail To The Thief", póżniej kolejno "The Bends", "Kid A", "Ok
Computer", "Amnesiac", no i "My Iron Lung" oraz jednej piosenki "Creep".
Szósty.
Tak jak czwarty, tyle że, słuchać należy jednocześnie "The Bends" i "Kid A",
tzn. zmieniać płytę co jeden, dwa utwory, i tak dalej z kolejnymi parami.
Oczywiście wyłączywszy "My Iron Lung", bo tylko w tym przypadku mamy parzystą
liczbę albumów. "My Iron..." nie łączymy z żadnym z albumów.
Można też dokonywać, w obrębie tej czwórki albumów, różnych przetasowań i zmian,
wedle uznania. Zawsze warto troszkę poeksperymentować.
pozdrawiam serdecznie i życzę miłego dnia

[Gość: Jacenty]

"Pablo Honey" to słaba i nieciekawa płyta? "My Iron Lung" zbiórka singli?
Ignorancja nie zna granic, jak widać.

[Gość: Kama]

Jacenty - ja się zgadzam ze scribsem w sprawie płyty Pablo honey - dlatego
nawet jej nie wymieniłam wcześniej. Dla mnie to tylko jeden z wielu albumów
jakie wypłynęły na fali brit popu. NAtomiast The bends już niosło zapowiedź z
jakim to zespołem mamy do czynienia.
Co do Epki - rzeczywiście, na rozgrzewkę przed The Bends jak znalazł

Scribs - Twoje opcje wariantów mnie po prostu rozwaliły )

[Gość: Jacenty]

To tylko dowód na to, że ignorancja bywa bardziej powszechna niż człowiek
podejrzewa

Ignorancja?!

[Gość: scribs]

Jacenty, napisałem, jeśli się nie mylę, że "My Iron Lung" to albo, zbiórka
singli, albo epka, albo mini-album, epka na 100%, wiem, że część utworów z "My
Iron Lung" Radiohead wydało na B-stronach singla "My Iron Lung"(w różnych
wersjach w różnych ilościach), pomiędzy "Pablo Honey" a "The Bends".
Inna sprawa, co do mojej oceny płyty "Pablo Honey", jest to moja osobista opinia,
słuchałem tą płytę, i nie podoba mi się. Koniec i kropka.
Tak, że przepraszam, ale ignorantem to ja niestem.

[Gość: As]

Są jednakowoż osobniki na tym świecie (albo przynajmniej jeden ) które
twierdzą, że "Pablo Honey" jest fajniejszą i ciekawszą płyta niż "The Bends".


Pozdrawiam

[Gość: Jacenty]

Między stwierdzeniem "jest nieciekawa i słaba", a "nie podoba mi się" jest
różnica, dla niektórych zasadnicza

[Gość: scribs]

może być tak: "Nie podoba mi się, bo jest nieciekawa i słaba."

[Gość: scribs]

[Gość: divad]

scribs, jestes psychopata???

[scribs]

cóż, to jest tak że, udało mi się zdobyć klucze do gabinetu dyrektora, gdzie on
ma komputer i stałe łącze,
tak więc czasem mogę sobie posurfować, i poprodukować się na tym forum, ale
oczywiście nie po na trankwilizatorach, i nie wczasie dyżuru siostry
Ratchedowskiej.

[Gość: Pablo honey]

Zgadzam sie, ze jest to najslabsza plyta Radiohead. Rowniez zgadzam sie, ze jest
nieciekawa.

[bemii]

może i najsłabsza, ale na pewno nie nieciekawa. pomijając Creep - jest tu jeden
z moich ukochanych kawałków Radiohead: "Anyone Can Play Guitar", cudne
jest "Lurgee" i "I Can't", uwielbiam "Vegetable". "Blow Out" - bardzo ciekawe
zakończenie tej "nieciekawej" płyty

[Gość: cinderella]

faktycznie DZIĘKI BOGU, bo byłby nie mały problem z umieszczeniem tych naprawdę
wielkich hitów

[Gość: newyearsday1981]

RADIOHEAD jest bardzo specyficznym zespołem i chociaż ogólnie rzecz biorąc
charakter ich płyt jest zbliżony(z wyjątkiem PABLO HONEY),to każdyb z albumów
ma swój niepowtarzalny klimat i trudno powiedzieć co się komu będzie podobało i
od czego ma zacząć.Ja dostałam fioła na punkcie CREEP i pierwszą płytą
RADIOGŁOWYCH u mnie była właśnie PABLO HONEY i wcale nie uważam,by była ona
taka najgorsza.Po prostu zaczęli bardziej...tradycyjnie?Następne albumy też mi
się podobały(faworytem jest tu OK KOMPUTER,choć KID A też nie jest bez
znaczenia),mimo,że klimat sporo się zmienił w stosunku do pierwszego,co nie
każdemu moze odpowiadać.Mi osobiście odpowiada.przy czym zgadzam się jak
najbardziej z opinią,że "Dzięki Bogu,nie wydali greatest hits"To nie ten
styl.Jeżeli jednak chodzi o to,to naprawdę polecam CREEP,a potem OK
KOMPUTER.Później wg uznania.Pozdrawiam,miłego słuchania.

[Gość: cinderella]

a ja myślę że powinien zacząć od "OK Computer" bo wcześniejsze nie w pełni
oddają to co tak naprawdę potrafi ten zespół...po Pablo... ogarnęło mnie takie
troche zniechęcenie, choć ta płyta nie jest zła.

[grrrg]

Dyskredytowanie płyty z "Anyone Can Play Guitar", "Stop
Whispering", "Vegetable" czy "Prove Yourself" wydaje mi się nieco dziwne. "The
Bends" i "OK Computer" rzeczywiście są lepsze, ale co do późniejszych, to bym
już polemizował.

[Gość: cinderella]

właśnie w "KID A" i "Amnesiac" tkwi prawdziwe Radiohead moim zdaniem, są to
płyty trudniejsze w odbiorze ale w koncu dopada Cię myśl: "To najlepsze płyty
jakie kiedykolwiek słuchałem/am"

[Gość: divad]

o, widze ze cinderella wie o co chodzi!! wreszcie ktos w tej grupie piszacych napisal ze Kid A i Amnesiac rzadza!!! a ktos kto preferuje the bends to pozostal jeszcze na etapie gitar w swoim muzycznym rozwoju. bo tak naprawde dopiero od Kid A i mojego ukochanego National Anthem widac na co stac Radiohead, ze nie sa kolejnym li tylko gitarkowym zespolem. bo na OK Computer poza Climbing Up The Walls i Paranoid Android nie ma wiele ciekawego i odkrywczego. taka jest prawda...

[scribs]

A mógłbyś/mogłabyś sprecyzować, co to znaczy, na etapie gitar w muzycznym rozwoju?

[Gość: homek_toft]

Jest w ogóle tak z Radiohead dziwnie, że jak się ich poznaje to albo do gustu
przypada OK Computer albo Kid A. Kiedy jedno już zwycięży to drugie idzie w
odstawkę. Przynajmniej w moim przypadku tak było. Najpierw najlepszy był OKC ze
względu na przystępność. Potem, po paru podejściach do Kid A (która to płyta
wcale nie jest taka trudna i poje..a, jak niektórzy próbują wmówić sobie po
prostym nieskumaniu o co chodzi w tej muzyce), właśnie ten album stał się dla
mnie najlepszym w dyskografii Radio. Praktycznie trudno wybrać z Kida parę
najlepszych utworów, to trzeba zawsze przesłuchać od początku do końca. Kiedyś
nawet myślałem, czy to czasem nie jakiś dziwny concept-album, ale zarzuciłem
próby interpretacji tego w ten sposób
Z OKC rzeczywiście zostaje Climbing Up The Walls, najbardziej paranoiczny
kawałek, no i nie widziałem jeszcze tekstu zwięźlej opisującego agresywną
depresję Paranoid Android przejada się po setnym przesłuchaniu. A do Kida
wracam ciągle i zawsze odnajduję tą samą przestrzeń. Z The Bends jak dla mnie
trzy kawałki: Street Spirit (razem z teledyskiem ta piosenka jest nie do
pokonania, wyzwalająca jest), High and Dry, no i The Bends. Pablo Honey dla mnie
w ogóle pomyłka, ale może się komuś spodobać taki garaż. Amnesiac podobne
odczucia jak do Kid A. Album chyba najtrudniejszy ze względu na swoje
poku..enie, ale warto przebrnąć te parę razy i dorosnąć, choćby dla Morning
Bella zrywającego mózg w posadach.
Jest też parę ciekawych bisajdów, jak np. prosty ale świetny Inside My Head.

odpowiedz dla scribsa

[Gość: divad]

po mojemu to byloby tak: 'etap gitar w muzycznym rozwoju' - nie trzeba wielkiego tlumaczenia - po prostu stworzenie piosenki na podstawie riffu czy tam akordu nie wymaga od artysty wielkiego umyslu (przy okazji to w zadnym wypadku nie jestem artysta czy kims takim, ja muzyki tylko slucham). natomiast zrobienie czegos nie opierajacego sie na prostym temacie, proby kombinowania i tworzenia wariacji roznorakich (z uzyciem elektroniki zwlaszcza) sa juz wyzszym etapem tworczym (tu niedoscigniony jak na razie moj ideal to 'cold house' Hooda). i tak sie to przeklada na rozwoj muzyczny zwyklego sluchacza - najpierw lubimy proste piosenki. potem jednak szukamy i szukamy i zaglebiamy sie w dzwieki roznorakie i dochodzimy do takich cudow jak Themselves, Fennesz, Deru. proste gitarowe piosenki wowczas nuza. ale na to trzeba czasu i przy okazji kogos kto poprowadzi muzyczny rozwoj i wskaze droge...

[Gość: scribs]

Bardzo to wszystko prosto, ale też i koślawo się przedstawia
Może się tylko czepiam, ale właściwie sam stwierdzasz, że za pomocą gitar też
można stworzyć skomplikowaną kompozycję, co prawda, dodajesz, zwłaszcza
elektroniki, co jest już tylko kwestią gustu.
Wyrażenie gitarowa muzyka nie jest równoznaczne, prosta, nieskomplikowana,
oparta na kilku akordach czy riffach. A z twojej wypowiedzi tak wynika.
Inna sprawa, ja nie widzę nic złego w prostocie, to jest czasem sztuka stworzyć
coś prostego i zarazem pięknego. Przypomnę straszny banał: wszystko co proste
jest piękne. A jabym sprecyzował, proste, a klarowne, ścisłe, treściwe. A może
inaczej, jak dialogi Hemingwayowskie, z pozoru krótkie, bez opisów, zbędnych
tłumaczeń, OZDOBNIKÓW, PROSTE, ale ukrywające coś pod powierzchnią.
Pierwszy utwór z płyty Radiohead "Kid A", "Everything In Its Right Place", czy
to jest utwór który ma skomplikowaną melodię, kompozycję, nawet rytmikę? Nie.
Jest jeden motyw, dośc prosty, zagrany na synthezatorze, słychać jakieś hałasy w
tle, w pewnym momencie zapętla się głos Yorke'a. Utwór dość minimalistyczny, nie
przekombinowany.
Ale jakie wywiera wrażenie. Jakie moze wywołac emocje.
Natomiast ten rozwój zwykłego słuchacza... Ja naprzykład lubie sobie posłuchać
Skalpel, którego co prawda nie wiem czy można nazwać elektroniką, albo
Squarepushera, lub LTJ Bukema, czy "Vespertine" Bjork, gdzie ją wspomagał Matmos
lub też te dwie płyty Radiohead, "Kid A" i "Amnesiac", ale nie tylko te. Lubie
też posłuchać jazzu, a też czasami, niestety rzadko, muzyki klasycznej, która
wymaga dość dużego skupienia jeśli chcemy sie wpełni nią nacieszyć. A lubie też
jak dziś, posłuchać proste piosenki, utwory na gitare i perkusje, "The White
Stripes", prościuteńke chwilami, ale jakoś nie wielu przychodzi do głowy coś
takiego. Nie wiem może jestem cofnięty w rozwoju muzycznym, nie udało mi sie
natrafić na owego odpowiedniego "przewodnika" , i mam taki "atawizm muzyczny".
Proste gitarowe granie czas od czasu.
Cóż Jak śpiewał Kazik "chodzą przypadki po ludziach a ja jestem przypadkiem
rzadkim," zresztą jak każdy psychopata.

[Gość: divad]

jasne ze za pomoca gitar mozna stworzyc jakies zakrecone cudenko. nie twierdze bynajmniej ze jest inaczej. tyle ze trzeba odroznic na-sile-promowane-badziewie w stylu franz ferdinand od np mogwai'a. tu i tu tylko gitary a jakze inne! ale sluchaczowi dysponujacemu nie wyrobionym uchem franz wyda sie swietna przebojowa muzyka a mogwai bedzie jedna wilka sciana dzwieku w ktorej nie mozna sie polapac. a przeciez muzyka mogwai'a nie jest przekombinowana, mimo to jest trudna w odbiorze. tak wiec dopiero po pewnym czasie mozna docenic to co ze soba niesie. piszac 'muzyka gitarowa' mialem na mysli wlasnie takie proste granie w stylu franza i innych takich.
tak samo jest z nowa elektronika. co do zasady ktos kto uslyszy u mnie cos z anticonu czy warpa najchetniej wylaczylby sprzet grajacy, bo dla niego to nie niesie zadnego przekazu, tylko jakis bezlad dzwiekow. jeszcze kilka lat temu pewnie zrobilbym to samo i poprosil o pearl jam trzeba po prostu czasu, zeby zrozumiec, ze w chaosie dzwiekow u wielu artystow cos sie kryje i ze nie jest to tylko jakas pretensjonalna zabawa muzyka na komputerze.
wreszcie ostatnie moje 'poszukiwania' muzyczne doprowadzily mnie do znalezienia takich rzeczy jak 'hawk and a hacksaw' a z drugiej strony zachwycilem sie plyta 'i see a darkness' willa oldhama. tak wiec ja nie odrzucam prostej muzyki gitarowej (tyle ze jest roznica miedzy niezlym the white stripes a tragicznym franzem!) ale uwazam ze mowienie ze plyta the bends jest tak dobra jak Kid A troche sie mija z rzeczywistoscia (ciekaw jestem co na to Thom...?). a ten 'psychopata' nie mial zabrzmiec jakos negatywnie, po prostu propozycja 6 sciezek dojscia do RH jest dla mnie troche smieszna. z reguly najlepiej jest pojsc od pierwszej plyty w kolejnosci chronologicznej. tak samo jest w przypadku RH.

[Gość: scribs]

> e. piszac 'muzyka gitarowa' mialem na mysli wlasnie takie proste granie w stylu
> franza i innych takich.
Wcześniej z twojej wypowiedzi co innego wynikało, ale mniejsza już z tym . Nie
podobało mi sie właśnie to zbytnie ougólnianie. Dochodzi też sprawa gustu, ja
np. Franza Ferdinanda też czasem lubię sobie posłuchać.

>ale uwazam ze mowienie ze plyta the bends jest tak dobra jak Kid A troc
> he sie mija z rzeczywistoscia (ciekaw jestem co na to Thom...?)
Płyta "The Bends" i "Kid A" są to rzeczy które nie bardzo się da porównywać, co
prawda to prawda.
Thom Yorke, ponoć mówił, że po "OK Computer" dostał awersji do "brzmienia
gitar", i chciał już coś innego. No i powstał "Kid A" i "Amnesiac".
Ale przecież na tych płytach też są utwory gdzie gitary odgrywają rolę nie
poślednią, choć jest ich zdecydowanie mniej.
A za "psychopatę" się nie obraziłem,
pozdrawiam

[Gość: divad]

ja bym powiedzial tak: to ze na koncertach juz nie graja rzeczy sprzed OK Computer (a nawet z tej plyty zadko sie juz nieliczne pojawiaja) to wydaje mi sie ze znaczy ze Thom i spolka sie odcieli od tych wczesniejszych plyt. jesli uwazaliby je nadal za warte grania to chyba by grali. tak mi sie wydaje.

[ninedin]

e tam, czasem jeszcze grają: na koncertach w 2003 grali i "Street Spirit",
i "The Bends", i 'My Iron Lung" - a kawałki z OKC ("Paranoid Android","Lucky",
No Surprises", "Exit Music") też się dość konsekwentnie pojawiały. Zobacz
www.bootleg.freakin.nl, tam jest parę koncertów z 2003
POzdrawiam!

[Gość: Robercik]

Jeśli używasz pojęcia "garaż" w stosunku do "Pablo Honey" to znaczy, że o
muzyce garażowej masz zero pojęcia. Uwielbiam ludzi, którym się wydaje, że
wiedzą o czym mówią, podczas gdy bzdury plotą!

[Gość: divad]

to do mnie?! ja nic o garazu nie pisalem....

[grrrg]

Tak czytam te wszystkie wypowiedzi i widzę, że fani późniejszego okresu w
twórczości Radiohead jakby się uważali za kogoś lepszego Że niby więcej
słyszą, dysponują bardziej wyrafinowanym gustem muzycznym etc. A gdzie
tolerancja i skromność?! Znam ludzi którzy na co dzień słuchają muzyki
znacznie bardziej skomplikowanej pod względem formalnym, a nie chełpią się swym
odlotowym gustem. Gdybym przytoczył parę opinii o Amnesiac czy Kid A parę osób
mogłoby się poczuć urażonych, tylko po co?!

Pozdrawiam wszystkich tolerancyjnych fanów R

[Gość: divad]

to pewnie do mnie.. Kid A czy Amnesiac nie sa dla mnie jakimis plytami szczytowymi w muzyce, tak sie sklada ze znam rzeczy 'trudniejsze', ale to nie jest istotne. dla mnie istotne jest to ze potrzeba w pewnym stopniu bardziej wyrafinowanego gustu muzycznego zeby polubic Kid A niz zeby polubic The Bends. bo jesli uwazasz ze jest inaczej to sie nie dogadamy. ja nie powiedzialem ze ktos kto lubi Pablo Honey jest uposledzony pod wzgledem muzycznym albo cos. to ze mniej slyszy jednak dla mnie jest oczywiste. a ze slucha tego czego slucha to jego sprawa. przeciez nie bede na sile nikogo namawial zeby sobie wlaczyl Kid A kiedy tego nie lubi.

[grrrg]

Spytam jeszcze raz dla pewności: ktoś, kto lubi Pablo Honey mniej słyszy, czy
tak?

[Gość: cinderella]

oj nie jest tak...w każdej płycie radiohead jest coś wartego posłuchania
a że niektórzy lubia jedną płytę od drugiej to ich sprawa
Ja uważam płyty KID A i AMNESIAC za lepsze od innych bo jakoś strasznie
emocjonalnie do nich podchodzę ale to kwestia wyłącznie mojej osoby, więcej
tolerancji

[Gość: As]

Człowieku ale bzdury wypisujesz. Ja jestem człowiekiem o mało wyrafinowanym
guście (Metallica, Iron Maiden, Black Sabbath, AC/DC itp) a "Kid A" podoba mi
się kilka razy bardziej niż "The Bends".
No chyba że jestem wyjątkiem potwierdzającym Twoją teorię

Pozdrawiam

do divada i innych

[Gość: scribs]

jak już pisałem wcześniej, na przykładzie "Everything In Its Right Place", moim
zdaniem, gdy chodzi o pewne emocje wywołane danym utworem, pewne wrażenie, to w
tym przypadku gust nie wchodzi w rachubę.
Mi się wydaję że, Radiohead udało się zrobić coś naprawdę wartościowego, nie
płytkiego, na poziomie, a zarazem w pewnym stopniu przystępne, nie
przkombinowane. Oczywiście bez przesady, większość fanów Hip Hopu, czy tam
Britney, czy jeszcze tam czegoś,raczej nie słuchają Radiohead.(choć też nie
jestem pewny - jakiś producent Hip Hopowy W Stanach miał płyty Radiohead w
Domowej kolekcji).
A ja wiem z życia, że niektórzy słuchający czy to metalu, czy klubowicze,
których poznałem, też lubią czasem posłuchać Radiohead, i między innymi właśnie
tą płytę "Kid A". Z "Amnesiac" jest już trochę inaczej.

[Gość: kubasa]

Gość portalu: scribs napisał(a):

Oczywiście bez przesady, większość fanów Hip Hopu, czy tam
> Britney, czy jeszcze tam czegoś,raczej nie słuchają Radiohead.(choć też nie
> jestem pewny - jakiś producent Hip Hopowy W Stanach miał płyty Radiohead w
> Domowej kolekcji).


Taki Madlib by sie pewnie niezle usmial jakby uslyszal ze posiadanie plyt
Radiohead mialoby byc dla niego nobilitujace.

[Gość: homek_toft]

A ja uwielbiam ludzi, którzy strofują innych, kiedy wydaje im się że wiedzą
lepiej, co oznaczają bardzo proste słowa. Po co chcesz wchodzić w dyskusję, kto
wie, co to jest garaż a kto nie? Człowieku, lepiej gazetę przerzuć albo węgiel.

[Gość: homek_toft]

Wyluzować trzeba, to tylko płyty Zwątpienie w jeden album, który lubisz, nie
przekreśla w moich oczach sensu Twojego istnienia

[grrrg]

Żebyś Ty był taki kompetentny jak wyluzowany ;D

[ronron]

Aleś Ty ćwok brachu, jakem Ron!!!

[Gość: cinderella]

macie problemy

[Gość: scribs]

to jest forum dyskusyjne, a nie kółko wzzajemnej lub czyjejś adoracji

[Gość: cinderella]

ale ten temat już był na forum o ile pamietam i nie ma sensu dyskusja która
płyta jest słaba a która dobra i inne pierdoły, ale róbcie co chcecie !

[Gość: Robercik]

Nadęcie fanów Kid A to niezła histo/eria. No, ale jak dla kogoś Pablo Honey
to "garaż, to wszystko jasne. Żeby było jasne debiut Radiohead powala mnie
mniej więcej tak jak Kid A, czyli wcale ;P

[Gość: homek_toft]

Chodziło mi o to, że to jest nagrane jak jakaś kompletna amatorka, w jakimś
garażu. Poza Creepem wszystko brzmi jakoś prymitywnie, prostacko, jak nie
Radiohead. Może na początku chcieli robić coś zupełnie innego, dopiero potem im
się odwidziało i zaczęli iść w stronę swoich aktualnych osiągnięć.
Strasznie mi zależy żeby być kompetentnym jeśli chodzi o płyty jakiegoś zespołu.
Bez kitu, aż się trzęsę z tej chęci udowodnienia, że wiem, co oznacza słowo
"garaż". Uh.

[dzika_rzeka]

Zważywszy fakt, że Pablo Honey nagrano w 1993r, zespół był nikomu nie znanym
debiutantem (ergo - wytwórnia nie zainwestowała przesadnych pieniędzy w
producenta, studio, mastering), to trudno się przyczepiać do brzmienia tej
płyty.
Ja pamiętam jak ta płyta brzmiała w 1993 i naprawdę nie można jej było wiele
zarzucić. Rozumiem dzisiejsze rozterki po 12 latach, ale wtedy to było jedno z
wielu wydawnictw z Wysp, brzmiących w ten sam sposób.

[good_morning]

zacznij od koncertow

[Gość: ###]

Pytanie do Państwa (z zupełnie nienacechowanej pozycji zwolennika tej bądź
innej blaszki RH...): jeden z bardziej niepokojących utworów (oczywiście w tym
gatunku), "Rabbit in your Headlights" z wokalem pana Yorke'a - to jeszcze
Radioheadowskie? Mimo że nie dla tego składu - dla mnie sedno. Czołgam się,
kiedy go słyszę.

[Gość: nn]

nie, to utwór unkle.

[good_morning]

czesciowo jednak tak:slowa i muzyka Thom Yorke i DJ Shadow. radze obejrzec klip.

[Gość: marazm]

dokładnie

[Gość: marazm]

aporpos radiohead to ja bym sobie bardzo zyczyła koncertu w Polsce

[Gość: scribs]

Radiohead zagrał koncertw Polsce, w 1994 roku na Festiwalu w Sopocie, ale coś im
się tam nie spodobało,
bo po tym nie wystąpili w żadnym kraju we Środk.-Wsch. Europie.
Słyszałem, gdzieś,
że ponoć nigdzy już nie zagrają w tej części Europy. Ciekawe czemu. Cóż się
takiego wydarzyło wtedy latem 1994 w Sopocie.
Może są zbyt wrażliwi jak na realia
tej części kontynentu - owa postkomunistyczna, posowiecka rzeczywistość.

[Gość: m]

dzięki, scribs, co prawda słyszałam coś o koncercie w Polsce ale nie wiedziałam
dokładnie kiedy to było, ciekawe czy ma ktoś jakieś nagranie z tego Wydarzenia
(przez duże W)

[Gość: m&m]

Witam Wszystkich
Widzę, że wątek nieźle się rozwinął
Ale mieliście tak różne sugestie, że sama już nie wiedziałam od jakiej płyty
Radiohead zacząć więc zaczęłąm od pierwszej czyli "Pablo Honey" i powiem Wam,
że bardzo mi się spodobała mimo wszystko
Odrazu zakochałam się w "Creep" i teraz jest to jedna z moich najlepszych
piosenek! Bardzo lubię też: "Anyone Can Play Guitar", "You", "Stop
Whispering", "Vegetable" i "Blow Out". Reszta z Pablo też jest ok
Postanowiłam, że jak zaczęłam od samego początku to teraz kolej na "The
Bends" Jak się już z nią osłucham to napiszę Wam wrażenia

Pozdrawiam gorąco

[good_morning]

no to bierz sie za single

[Gość: znawca]

creep to świetny utwór! pablo honey - fajna plytka

[Gość: lolo]

radiohead to swietny zespol, jak chce sie go poznac to trzeba zaczac wlasnie od
poczatku

[bender_rodriguez]

powstrzymywałem się długo, ale już nie mogę.
dzieki takim wątkom pałam dziką wprost niechęcią do fanatyków radiohead i
ich "muzyki przez duże M". a kiedyś lubiłem i pierwszą i drugą i i potem też. a
teraz, jak gdzieś słyszę rzeczony zespół mam przd oczami bojówki
radioheadowców, które przerabiają wszystkie litery "m" w wyrazie "muzyka"
pojawiające się we wszystkich wzmiankach o zespole r.
uważam, ze poziom zblazowania i ekscytacji pokazowej sięga tu szczytu. "wszyscy
kochamy radiohead a nienawidzimy komerchy u2 (tez nie lubię) i manaamu" - hasło
przewodnie.

[good_morning]

1.jest tylko jedna litera m w wyrazie muzyka. nie za wiele pracy dla bojowek
2.a czemu na to, czego lubisz sluchac, mialaby wplywac liczba fanatykow??? im
wieksze zainteresowanie w ogole, tym mniejsze Twoje? akurat...
3.ekscytacja pokazowa - ladny termin.

[bender_rodriguez]

ad 1) ale jeżeli pojawi się pięćdziesiąt razy w tekście? o to chodziło
ad 2) naprawdę brzydnie mi wszystko, co nabiera takiej oprawy. wydaje mi się,
że się lepię od takich tekstów. a i jeszcze sam się taki zrobię...

a nie lubię i koniec

[good_morning]

a co ma sama muzyka do peanow na jej czesc? mam rezygnowac, bo nagle jest
wieksze zainteresowanie jakims wykonawca??? albo mam sluchac, bo jest mniejsze
i jestem ach, jaka awangardowa?

[bender_rodriguez]

nic takiego nie sugerowałem nikomu. nigdy nie bylem wielkim fanem radiohead ale
jakos tam mi wchodziła ich muzyka. a teraz mam obrzydłośc, bo jest jakaś tak
maniakalna manierycznośc wśród słuchaczy, która mnie niepokoi i kala mi wizje.
kiedy czegoś słucham, budzi to jakieś tam skojarzenia, mysli konkretne i takie
tam pierdoły. a jak teraz słyszę radiohead to mam teraz w głowie
tylko: "Muzyka, duże M, artyści najlepsi, przemierzanie przestrzeni (to cytat z
jednego głupka, który zalozył straszny wątek), przenoszenie się do swiata
innego" i podobne androny, których plecenie działa na mnie wykrztuśnie.
nie chodziło o liczbę fanów, tylko o powód jej zmanierowania. podobna rzecz
robi się z wieloma innymi zespołami. i to mnie wpienia. nienawidzę czegoś
takiego "ja czuję więcej i mam bardziej wyrobiony słuch i gust, bo słucham tego
i tamtego".

[good_morning]

przyznam,ze nie zaczytuje sie w recenzjach, opisach, historiach powstania tego
czy owego (i opiniach o przemierzaniu obszarow). sa dzwieki i nic poza tym.a
nawet jak cos tam czytam,to mi w niczym nie przeszkadza. to istnieje na
marginesie. tak samo jak osoby, ktore epatuja swoim muzycznym obyciem.co mnie
to obchodzi.a odbiegajac od tematu (bo mi sie nie chce do innego watku skakac):
merzbow to bardziej nudzi albo rozsmiesza, niz straszy. ale z Pattonem to nawet
jest strawny

[Gość: :P]

e tam chyba przesadzasz.
ja tam uwielbiam radiohead i wcale nie myslę o sobie, że mam wyrobiony gust
czy, że jestem zmanierowana.
Jest pare zespołów, które lubie i nie dlatego, że to tacy czy inni artyści,
zwyczajnie cos powoduje, że czasem masz gęsią skórke, kiedy czegos słuchasz i
tyle

pzdr

[Gość: .....]

.....moim zdaniem najlepsza plyta to najnowasza plyta.....

[Gość: olka]

czesc! Polecam OK Computer,wiekszosc krytykow by ja polecilo, to juz klasyka

[Gość: joechip]

Bez sensu moim zdaniem jest pisanie ta plyta jest lepsza tamta gorsza -akurat
jesli chodzi o oxfordczykow to tu standartowe kryteria po prostu zawodza.
Zespol z plyty na plyte sie rozwija a robi to w sposob niedostepny dla innych
Trzymajmy kciuki za nowy material ktory podobno ma sie objawic na wiosne i
moze tym razem nie trzeba bedzie jezdzic do Berlina zeby zobaczyc chlopakow na
zywo czego sobie i wszystkim fanom muzyki zycze!!!!

[Gość: pablo]

dla mnie najlepsza jest "Pablo Honey", uwielbiam "Creep" i "Anyone can play
guitar"

pozdrawiam wszystkich radioglowych

[Gość: G]

NAJLEPSZA JEST CREEP I JUZ A CO ZA TYM IDZIE? ZE PABLO HONEY