DOCIERANIE do muzyki

[cze67]

Jest muzyka, do ktorej przekonuje sie od pierwszej chwili, wpadla od razu do
ucha. Jest tez taka, do ktorej musze docierac, przekonywac sie, odkrywac.
Taka plyta byla ostatnio Tales From The Topografic Oceans Yes. Kupilem i mnie
odrzucilo. Nic mi tam nie pasowalo (pisalem juz o tym w innym watku). Dopiero
po paru tygodniach uznalem ze to jedna z ich najlepszych plyt.
Dlugo tez przekonywalem sie do Clutching At Strawbs Marillion. Teraz bardzo
lubie (choc uwazam, ze mogli by zakonczyc te plyte czyms lepszym nit The Last
Straw).
Bardzo lubie odkrywac plyty. Gdy po ktoryms przesluchaniu wszystko zaczyna
sie ukladac w logiczna calosc, w piekna logiczna calosc...

[loveletter]

a jasne jasne. Ja na ogół czuję, że jak mi się coś od razu podoba, to trzeba to szybko "wyeksploatować" i koniec, bo zbyt długo to mnie to kręcić nie będzie ...

Za to w wypadku płyt, które trwają "wieki" jest na ogół tak, że przy pierwszym przesłuchaniu wiem tylko tyle, że musze posłuchać jeszcze z pięć razy co najmniej ))))
Przykłady: "Lateralus", "Toxicity", debiutancki album Days of the new i jeszcze kilka...

Loveletter

[miecio4]

Z docieraniem do muzyki to w moim zyciu była śmieszna sytuacja. Otóż swego
czasu wystepowały w Polsce dwa mało znane zespoły Radiohead i Afghan Whigs.
Oba wydały podajze po jednej płycie i jeździły po całym świecie promując je.
Ponieważ jestem słuchaczem poszukującym to siegnęlem po te płyty i zarówno "Up
on It" Afghan Whigs jak i płyta Radiohead nie bardzo mi sie podobały.
Ale któz by wtedy przewidział że kilka lat póżniej te dwa zespoły wydadzą płyty
które chyba juz do końca życia bedą w moim top 5: Radiohead "Ok Computer" i
Afghan Whigs "Black Love".

[Gość: qwerty]

miecio4 napisał:

> Ale któz by wtedy przewidział że kilka lat póżniej te dwa zespoły wydadzą
> płyty które chyba juz do końca życia bedą w moim top 5: Radiohead "Ok
> Computer" i Afghan Whigs "Black Love".
a sluchales moze "congregation" afghan whigs? wydaje mi sie, ze to jest ich
najlepsza plyta, wydana po "up in it" a przed "gentlemen"

[miecio4]

Mam wszystkie płyty Afghan Whigs gdyz jak czas pokazał to jeden z moich
zespołów jednak Black Love jest zdecydowanie najlepszy (no moze jeszcze 1965).
Ale i tak wszystko przebił Twilight Singers....

[Gość: As]

Też lubię docerać do muzyki powoli ... pamiętam że jak kupiłem "Album Of The
Year" Faithów to na początku mi sie prawie w ogóle nie podobał, dopiero
nietypowe okoliczności w jakich go posłuchałem po paru latach sprawiły że
zrozumiałem i bardzo polubiłem tę płytę ...
Inna historia - jakieś 2 lata temu wpadła mi w ręce płytka Dream
Theater "Metropolis 2 Scenes From A Memory". Wcześniej tej grupy znałem
tylko "Space Dye Vest" i "Pull Me Under" i nawet mi się te kawałki podobały. A
płyta "Scenes From A Memory" którą pożyczył mi kolega była "odrzutem" z sesji
przegrywania płyt audio dlatego że nie zawierała ostatniego utworu. W ogóle to
ten kolega znalazł ją u swego znajomego jak leżała na dywanie pod tapczanem i
spytał się czy może sobie wziąć
Na początku podobały mi sie tylko utwory 2 i 3, a reszta płyty jakoś mnie tak
średnio przekonywała dlatego że ... brakowało mi zakończenia! Dopiero ostatnio
mój ojciec pożyczył od znajomego oryginał, przegrałem go sobie, posłuchałem
kilka razy uważnie i muszę powiedzieć że dawno nic nie zrobiło na mnie takiego
wrażenia! A ostatni, wcześniej nieznany utwór jest wspaniałym zakończeniem i
nic dziwnego że bez niego wcześniej historia zawarta na tej płycie wydawała mi
się niekompletna.
Znam też inne płyty tej grupy, ale już nie są takie fajne, za dużo w
nich "drimtjeterowania" a za mało konkretnej muzy, choć ostatniego,
dwupłytowego "Six Degrees Of Inner Turbulence" też się ciekawie słucha, słychać
że panowie chcieli troszku poeksperymentować.

[pizmak31]

A mnie sie kiedys wydawalo, ze muzyka Genesis jest dla mnie za trudna, ale jak
Cze wzial mnie na koncert Genesis, a jeszcze wczesniej ponagrywal rozne plyty
to teraz mi sie podoba. A jak kilka miesiecy temu zobaczylam koncert Petera
Gabriela to w ogole mi sie bardzo podoba.

[cze67]

pizmak31 napisa?a:
A jak kilka miesiecy temu zobaczylam koncert Petera Gabriela to w ogole mi sie
bardzo podoba.

Dodajmy, ze na wideo a nie na zywo...

[pizmak31]

Tak, dla jasnosci, dodajmy ze na wideo, ale za to z ladna bardzo dziewczyna,
ktora nie dosc, ze ladnie wygladala to jeszcze pieknie spiewala.

[cze67]

Paula Cole...

[gregkor]

Ja dosyć długo na dotarciu jechałem z dwiema płytami Franka Zappy. Były to "The
Grand Wazoo" i "Waka/Jawaka". Płyty te konsumowałem jakiś miesiąc......

pozdr

[Gość: Tomek]

Cze - zgadzam się z Tobą bo "Talesy" i "Clutching At Straws" to dobre
przykłady, bo do TFTO przekonywałem się b. długo, polubiłem je (zwłaszcza
pierwszą płytę), ale nigdy nie pokochałem tak jak np. Close To The Edge albo
90125. Natomiast "Clutching..." - płytę od początku lubiłem, ale dopiero po
ponad roku od premiery uznałem za najlepszą w dorobku Marillion. To sie nie
zmieniło do dziś, choć z epoki Hogarthowskiej równie najlepsza jest "Afraid Of
Sunlight".
A nie zgadzam się, bo akurat The Last Straw uważam za doskonałe zakończenie tej
niesamowitej płyty.
Inny przykład - "LIzard" i "Islands" Crimsonów. Bardzo długo do mnie nie
docierały. Ale pewnego dnia pożyczyłem sobie od kolegi kasetę z obydwoma
płytami, wrzuciłem do magnetofonu, coby lepiej czytało mi się Mistrza i
Małgorzate (po raz pierwszy) - i taśma na autorewersie chodziła chyba z 5 razy
bo uznałem, że tak genialnej muzyki do tak genialnej książki nie można
wyłączać. I do dziś obie płyty uwielbiam.
Przykład w drugą stronę ale z tej samej półki - po tyyyylu latach
pokochałem "In The Wake of Poseidon" (ale bez tego chaotycznego "Devil's
Triangle" - są pewne granice... , a coraz mniej podoba mi się "In The
Court...", który per saldo jest chyba najmniej ciekawą płytą Crimsonów, taką
przygrywką. Wcześniej uważałem oczywiście, że jest inaczej, a
przecież "Posejdon" ma już znacznie lepsze brzmienie. "I Talk To The Wind" jest
lata świetlne za "Cadence and Cascade"...
No - a teraz lecę do chaty ))

[cze67]

Gos´c´ portalu: Tomek napisa?(a):

> Inny przyk?ad - "LIzard" i "Islands" Crimsonów. Bardzo d?ugo do mnie nie
> dociera?y.

A to ciekawe, bo wlasnie o tych dwoch plytach Crimsonow tez mialem zamiar
wspomniec w tym samym kontekscie...

[Gość: Tomek]

> A to ciekawe, bo wlasnie o tych dwoch plytach Crimsonow tez mialem zamiar
> wspomniec w tym samym kontekscie...

Hehe - jest takie angielskie przysłowie "Great minds think alike" ))

[cze67]

Gos´c´ portalu: Tomek napisa?(a):

> Hehe - jest takie angielskie przys?owie "Great minds think alike" ))

A co to znaczy?

[martolka]

cze67 napisał:

> Gos´c´ portalu: Tomek napisa?(a):
>
> > Hehe - jest takie angielskie przys?owie "Great minds think alike" ))
>
> A co to znaczy?

To był komplement i znaczył: 'Wielkie umysły myślą podobnie', bądź nawet 'tak
samo'.

[pagan.gh]

Ja nie mogłem się przekonać do Korn'a. Pamiętam,że płyta "Follow the Leader"
po pierwszym przesłuchaniu była dla mnie zlepkiem dziwnych dźwięków i
niesamowitych zgrzytów. Dopiero po kilku przesłuchaniach nagle to wszystko
zaczęło do siebie pasować.
Chciałbym, żeby coś takiego zdażało się częściej. Wg mnie świadczy to o tym,
że trafiliśmy na coś nowego a przynajmniej innego od tego co dotychczas
słuchaliśmy. No i nie powiem, ale odkrywanie takich perełek jest dużą
przyjemnością.

[vulture]

Do mnie nie docierał długo zespół Megadeth. Po jakimś czasie doszedłem do
wniosku że to ze względu na głos Mustaine'a. Dziś słucham Megadeth z włączoną
funkcją karaoke - o niebo lepiej.

[Gość: furry]

najnowszy pearl jam. zbluzgalem plyte na forum, ale
gdzies tak po 30 przesluchaniach cos zaczelo do mnie
docierac. teledysk dalej mi sie nie podoba, na szczescie
graja go juz rzadziej.

system. kiedys (jakis rok po premierze toxicity) na
imprezie uslyszalem 'chop seuy' i okazalo sie ze to oni.
cos jakos zaskoczylo

poza tym sigur ros: 'agaetis byrjun' podrzucil mi brat,
ale na poczatku zupelnie mi sie nie podobala, az kiedys
puscilem ja sobie bardzo pozno w nocy (wlasciwie to bylo
juz wczesnie). wiem juz o co chodzi z 'eighteen seconds
before sunrise'

[mallina]

Metallika
pierwsze proby posluchania: koszmar!!!!zastanawialam sie jak ktokolwiek moze
tego sluchac!!!
a potem zakoczylo.."ride the lighthing" lecialo na okraglo!!!
przyznaje ze wplyw na zrozumienie tej muzyki mialo u mnie nastawienie ze jest
to cos wartosciowego, ale potrzebowalam wowczas na to czasu..

Rammstein
zapuszczano mi swego czasu to przy kazdej okazji, a ja cierpialam slyszac
glownie to ze gosc spiewa po niemiecku! az zobaczylam "live aus berlin", no i
mnie porwalo

Korn
calkiem ignorowany przeze mnie zespol..az do ostatniej plyty, ktora dla mnie
jest plyta roku 2002, do pozostalych plyt stosunek mam mniej emocjonalny, ale
ciesze sie ze moglam odkryc te muzyke

to w sumie chyba najbardziej spektakularne zwroty w mojej muzycznej edukacji -
glownie dlatego ze wczesniej "gardzilam" w/w muzyka i mogla dla mnie nie
istniec, a nawet mnie drazila!

[tom_joad]

cze67 napisał:

> Jest muzyka, do ktorej przekonuje sie od pierwszej chwili, wpadla od razu do
> ucha. Jest tez taka, do ktorej musze docierac, przekonywac sie, odkrywac.
> Taka plyta byla ostatnio Tales From The Topografic Oceans Yes. Kupilem i mnie
> odrzucilo. Nic mi tam nie pasowalo (pisalem juz o tym w innym watku). Dopiero
> po paru tygodniach uznalem ze to jedna z ich najlepszych plyt.
> Dlugo tez przekonywalem sie do Clutching At Strawbs Marillion. Teraz bardzo
> lubie (choc uwazam, ze mogli by zakonczyc te plyte czyms lepszym nit The Last
> Straw).
> Bardzo lubie odkrywac plyty. Gdy po ktoryms przesluchaniu wszystko zaczyna
> sie ukladac w logiczna calosc, w piekna logiczna calosc...


Tak, masz rację. W sumie są trzy rodzaje ulubionych utworów/płyt: te które
zaczynasz rozumieć i "czuć" dopiero za którymś tam razem, te które słyszysz po
raz pierwszy i wiesz, że wreszcie jest to na co czekałeś jakąś tam część życia
i wreszcie te, które od razu wpadają w ucho i czas jakiś wypaść z niego nie
mogą. Paradoskalnie, to właśnie ten trzeci typ jest najgorszy. Tak długo i
często eskploatujesz jeden kawałek, że po jakimś czasie nic z niego nie
zostaje. Dlatego właśnie, te "trudne" ( z pozoru ) utwory są najlepsze,
ponieważ z biegiem lat odkrywamy w nich coś nowego. Coś do czego wracamy za
każdym razem kiedy przesłuchujemy daną płytę i WRESZCIE zaczynamy rozumieć o co
tu chodzi!

[Gość: qwerty]

ja dlugo dojrzewalem do "undertow" toola (to byl moj pierwszy kontakt z ta
kapela). ale potem wsiaknalem na max
rownie dlugo docierala do mnie debiutancka plyta sunny day real estate "diary".
generalnie, jak juz ktos wyzej zauwazyl, im dluzej dojrzewam do jakiejs plyty,
tym dluzej mi sie ona potem nie nudzi.

[cze67]

Gos´c´ portalu: qwerty napisa?(a):

> rownie dlugo docierala do mnie debiutancka plyta sunny day real estate
"diary".

Chcialem tylko ze swej strony dodac, ze to genialna plyta.

[travis]

Binaural Pearl Jam`u przekonał mnie do siebie dopiero po 2 latach -
przesłuchałem go ponownie po kupnie Riot Act i teraz brzmi zupełnie inaczej.
Dla mnie to już nie jest najsłabszy album PJ - jest spójny i ciekawy jak NoCode
choć zupełnie inaczej przyrządzony i z innymi przyprawami - (genialna
zwłaszcza "szczypta orkiestry" w Parting Ways

[Gość: As]

Pamiętam, że jak zacząłem słuchać Rush to miałem wielkie problemy z
płytą "Signals". Wcześniej znałem parę ich starszych płyt (2112, Hemispheres,
Moving Pictures) a ta jakoś nie mogła mnie "złapać". Owszem, od razu bardzo
spodobało mi się brzmienie - dużo klawiszy, gitarki "piszczące" i trochę
schowane, fajna perkusja ... ale muzyka nie mogła wejść mi do głowy mimo
parokrotnych przesłuchań. Odłożyłem Rushów na półtora roku, i ponowie
przesłuchałem "Signals" i spodobało mi się od razu. Może nie ma tu bardzo
chwytliwych piosenek, ale to bardzo świeża i wyjątkowo optymistyczna (ale z
lekką nutką melancholii ) płyta jak na nich, ja ją odbieram jako taką
bardzo "miejską" muzykę (może to sprawił teledysk do "Subdivisions"?). Świetne
brzmienie, kapitalne partie perkusji (chyba najfajniejsze ze wszystkich płyt
tego zespołu jakie znam), no i kompozycje też interesujące - szczególnie
pierwsza i dwie ostatnie (Losing It - piękny utwór z mądrym tekstem).
Po tej płycie łatwiej mi było przyswoić resztę albumów Rusha które nagrali
później. Ale wciąż nie wiem czemu na początku ta płyta przepływała obok? Może
przez te półtora roku zmądrzałem, czy co?

P.S.
Czy ten opis nie powinien być raczej w dziale recenzji?