Oniegin w TW

[draconessa]

No, prosze Panstwa, dawno sie tak nie ubawilam. Muzycznie -
przecietniactwo, zapomina sie to wykonanie w piec minut po wyjsciu z teatru.
Natomiast scenograficznei brakowalo tam chyba tylko slonia na pilce i
zonglerow. TW sili sie na wystawienia nowoczesne. Im wiecej awangardy i
prowokacji, tym lepiej. Dobrze zrobiona awangarda jest interesujaca, ale
robiona na sile przeistacza sie w parodie. wystawienie Oniegina jest
wlasnie obrazem takich dziwactw. A to mamy kwiatki papierowe typu
najlepszych wytworoz epoki PRL posadzone na zielonej niby-laczce, a to
jakies brzydkie jak noc modelki z krzywymi nogami snuja sie w neglizu (
slynny polonez) a to znow chor poubierany w ciuchy pasiaste i ustawiony w
karne rzadki - calkiem jak w ...obozie koncentracyjnym. Zgroza!!!
Kochani, chyba jestem juz zgrzybiala staruszka, bo coraz mniej podobaja mi
sie te eksperymenty, a coraz bardziej mi sie teskni za jakims porzadnym i
muzycznie i scenograficznie wystawieniem opery w TW...

[iwa_ja]

Tego Oniegina akurat nie widziałam (kiedy był?). Pamietam natomiast jakieś
przedstawienie z Hameryki, w którym Tatiana i Oniegin byli biali, ale całe
mnóstwo innych głównych - w nieco innych kolorach. Jak to towarzystwo ruszyło
do WIELKIEGO POLONEZA, ojejej!
Ale poza tym do "Oniegina" mam stosunek szczególny. Była to jedna z pierwszych
oper, jakie miałam okazję obejrzec w swoim zyciu. Miałam wtedy chyba z osiem
lat, a rzecz się działa w Operze Bałtyckiej. Od tej pory marzę, żeby zatańczyć
WIELKIEGO WALCA na wielkiej sali. Jak Natasza z "Wojny i pokoju".
W ogóle uwielbiam Czajkowskiego.

[draconessa]

Iwa, tego Oniegina aktualnie wystawiaja w TW> Wybierz sie i zobacz. Widzisz,
ja bym sie nie czepiala, gdyby to sie konsekwentnie trzymalo jakiejs
koncepcji - tak jak "Don GIovanni", ktorego oglada sie ciekawie, a
slucha...hmmmm....duzo gorzej. Natomiast tutaj tak na sile chciano zrobic z
tego cos ciekawego, ze az przedobrzono i w koncu chyba braklo konceptu. Jest
to niespojne.