zero spacerow?

[Gość: gabi]

moja obecnie 5ciomiesieczna coreczka nie znosi spaceorw w wozku. Nie bardzo
wiek jak sobie z tym poradzic, bo to trwa juz od dobrych 2 - 3 miesiecy.
Najpierw myslalam ze za ciasno jej w gondoli. Wyjelam. Potem stwierdzilam ze
moze chce juz wiecej widziec. Teraz nawet na siedzaco jezdzi i jest odrobinke
lepiej - tzn. pare minut poobserwuje swiat po czym zaczyna sie drzec. Tylko na
rekach sie uspokaja, jak ja pare minut ponosze a potem znow daje do wozka -
wrzask. Jak jej nie wyciagam to wrzask nigdy nie ustaje. Jak robie parodniowe
czy nawet parotygodniowe przerwy od wozka - to tez na nic. Inne wozki tez jej
nie odpowiadaja. Czy mam zrezygnowac z tych spacerow na dobre? Nosic na rekach
nie dam rady, nie przez godzine czy dwie. Bardzo prosze o rade, choc zaczynam
watpic czy cokolwiek tu pomoze...

[joakal]

polecam nosidełko
może jak będzie starsza to przekona się do wózka

[Gość: in]

Spacery sa bardzo wazne. Wplywają na odpornosc.
Moj syn tez sie buntowal. Ale mu przeszlo.
A moze cos coreczce doskwiera? Niewygodne ubranko, głód, pragnienie?
A moze poraza ją ilosc bodzcow na spacerze. ALbo woli byc na
rączkach bo przy Pani czuje sie bezpieczniej. Moze powinna Pani do
niej caly czas mowic. Na spacery wybierac spokojne miejsca.
Ja chodzila po lesie i niestety... spiewalam:) Ale pomoglo.
Cokolwiek Pani nie postawnowi prosze nie rezygnowac ze spacerow.
Pozdrawiam!

[steffan]

może jej za gorąco? może słońce ją razi?
a jesli nie, to pewnie jest ciekawa świata. moje dziecię też się
buntowało na spacerach w wózku, ale ja się nie poddawałam. brałam na
ręce, żeby uspokoić i odkładałam do wózka i tak w kółko. po pewnym
czasie udało sie osiagnąc porozumienie.
nie rezygnuj ze spacerów.

[gabi_10]

mam wrazenie, że wiele dzieci na tym etapie rozwoju tak reaguje na
wózek. miałam to samo- od ok. 3 m-ca zycia, do 7-8 mała wrzeszczała
jak tylko wkladałam ją do wózka. teraz ma 10 m-cy i jest o niebo
lepiej:-)

[Gość: madzenta1]

myślę, ze to taki "typ" dzieci, niektóre w tym wieku są spokojne a
niektóre niestety się buntują. Mój syn też tak miał, wyciągałam go z
wózka i kiedy się uspokoił wkładałam z powrotem. Ale to było
bezsensu, bo po chwili to samo. Jedyny sposób, który na niego
podziałał to moje tak zwane "bonusy" z torebki ;) tzn. błyszczek do
ust, breloczek do kluczy, a nawet lakier do paznokci (oczywiście pod
kontrolą żeby coś nie otworzył przypadkiem). Jak zaczynał płakać to
mu coś dawałam do rączki… i to działało, serio! Tak leżąc sobie
oglądał to oglądał aż zasnął. Potem już przed wyjściem
przygotowywałam sobie "bonusa”, bo oczywiście przedmioty te szybko
mu się nudziły i szukał urozmaicenia. Oczywiście musiały być to
przedmioty jak najbardziej wcześniej dla niego niedostępne i przy
okazji kobiece ;) Pomysł ten też sprawdził się w przypadku córki
mojej koleżanki, która jeszcze będąc w ciąży śmiała się z tego a
potem sama skorzystała.
Na pocieszenie dodam, że w końcu mu przeszło, ale trochę to trwało.

[justyna_dabrowska]

Niektóre male dzieci (najczęściej te nadmiernie reaktywne) bardzo
nie lubia spacerów bo męczy je nadmierna ilośc bodźców...
Prosze sobie więc darowac spacery i tylko werandować dziecko:)

Pozdrawiam
JD

[Gość: gosc]

bardzo przepraszam,ze wsadze swoje 3 grosze niepsychologa,ale
uwazam,ze podpowiedz rezygnacji ze spacerow to nie jest najlepszy
pomysl. Czy kazdy ma mozliwosc werandowania? A jak ma,bo ma
balkon,ale wychodzi on na parking, czy czasem i ulice,to mozna
werandowanie uznac za zdrowe? Sadze,ze propozycje mam,ktore daja
cos dziecku do lapki,zeby sie zajelo sa zdecydowanie praktyczniejsze
i lepsze.

[Gość: Indi]

Ja tez sie nie zgadzam. Nie kazdy ma warunki do werandowania. Nawet
jesli ma werande, balkon, loggie czy taras. Co dziecku po
werandowaniu w centrum miasta?
Ja mam las za oknem, ale moje dziecko poza pierwszym etapem
werandowania nigdy nie spalo na tarasie. Spacery są bardzo wazne.
Budują odpornosc i ciekawosc swiata. I ja zawsze bede milo wspominac
te nasze wozkowe wyprawy. Uwazam, ze autorka wątku powinna
ograniczyc bodzce, a nie calkiem je zabrac. Predzej czy pozniej
dziecko musi obcowac z otaczającym swiatem. Ja na poczatek
polecalabym spacery w jedno miejsce. Spokojne, bezludne. Dac dziecku
czas na "zaklimatyzowanie" sie. Zresztą to wcale nie musi byc
dziecko "nadreaktywne". Moze zawiniły inne, bardziej prozaiczne
powody (o jakich tu juz pisano). Ja ciagle zauwazam przegrzane
dzieci na spacerach. Rodzice w tiszerku, a dziecko w 3 warstwach. Bo
takie male, takie kruche.
Trzymam kciuki i mam nadzieje, ze spacery dadzą autorce wątku
jeszcze duzo radosci.

[jufalka]

Czy mogłaby Pani wyjaśnić co to znaczy reaktywne dziecko?

[Gość: tak mysle]

Pewnie to, ze odbierają za duzo bodzcow. I odbierają je w sposob
bardzo intensywny.

[gacusia1]

Jedz z dzieckiem do parku i poloz na kocyku.Niektore dzieci sa
bardzo ciekawe swiata i nie lubia bezczynnie siedziec w wozku.

[jufalka]

moja też tak miała, ale z wiekiem - i przesadzeniem do spacerówki -
poprawiło się jej, choć nadal czasem szybko się nudzi... moją córkę
zajmuje właśnie coś do jedzenia/pogryzienia, albo pokazywanie jej
różnych rzeczy - pieski, ptaszki... itd, ale to też nie zawsze
działa...

[justyna_dabrowska]

Rzeczywiście, użyłam skrótu myślowego.
Miałam na myśli, że jeśli dziecko tak źle znosi spacery - byc może tak duża
ilość bodźców je przerasta (nie jest w stanie ich "przerobić", męczy sie i
irytuje) i trzeba poczekać aż jego układ nerwowy trochę dojrzeje, za tydzień,
dwa może być dużo lepiej.
Oczywiście werandować może ten, który ma warunki..jeśli ich nie ma, trzeba
szukać innych pomysłów.
Niektóre nadreaktywne dzieci (takie którym wystarczy mała ilość bodźców do
silnej reakcji) bardzo nie lubią jeżdżenia w wózku. Wózek trzęsie, podskakuje,
ogranicza pole widzenia itp. Te dzieci znakomicie znoszą spacery w chustach...
Innym pomaga przeniesienie do spacerówki w której moga widzieć co sie dzieje -
nie sa biernie poddawane spacerowi, tylko moga w nim aktywniej uczestniczyć...
Trzeba sie przyglądac dziecku jak przybyszowi z innej krainy i zastanawiać się :
"Co taki człowiek lubi? co mu dobrze robi"?
Powodzenia

JD

[yarpen111]

Moj maluch tez taki byl.
Problem zaczal sie jak mial okolo 2 meisiace, trwalo to to dopoki nie kupilam
chusty, czyli do okolo 7 miesiaca. Przez 1,5 miesiaca nosilam go w chuscie a
potem kupilam spacerowke i jak siedzi jest o wiele lepiej.Niestety jak jet
spiacy marudzi bardzo w wozku , nawet smoczek wtedy nie pomaga, wiec czasem
wyjmuje go z wozka i nosze w chuscie. Jak zasnie wkladam go do wozka i dalej
spaceruje. Zdecydowanie lepiej czuje sie w spacerowce, bo wiecej widzi i wiecej
sie dzieje, a on lubi jak sie duzo dzieje:) No i nie cierpial lezec na plecach,
na spacery od 5 miesiaca jezdzil na brzuszku i bylo nieco lepiej.
Polecam:)

[aluc]

czy spacer musi koniecznie wiązać się z przemieszczaniem? jest
jeszcze ciepło, może malucha przewieźć w jakieś zielone miejsce,
położyć na kocu i bawić się jak w domu na podłodze - ze starszym w
taki sposób "przespacerowałam" prawie całe jego pierwsze lato

[anaj75]

Przy moim starszym synku bardzo sprawdziła się chusta do noszenia
niemowląt. Zabieranie ze sobą wózka mijało się z celem (chyba, że to
była pora drzemki). Jak zaczął chodzić, problem zszedł mi z rąk;) i
nawet wózek wtedy polubił:)

[agasobczak]

Jkabym czytala o swojej - moge tylko powiedziec ze wszystko minie:) ale
rzeczywiscie od 5 meisiaca spacery byly tylko na rekach :) potem kolo 9 juz
spokojnie siedzi w spacerowce i sama chcetnie juz iega:) ma 11 miesiecy - troche
pozno si zreflektowalam ze moje dziecko jest "reaktywne" bo bym wczesniej kupila
chuste. U mnie na rekach czuje sie najlepiej:)
Za to jest super dziewczynka:) ciekawa pogodna i kochana