Bocian.

[tropem_misia1]

"Generalnie bocian biały uważany był za ptaka przynoszącego szczęście – w folklorze przyjęło się sądzić[7], iż zabicie tego ptaka potrafi ściągnąć nieszczęście na osobę, która tego dokonała. Był zwiastunem wiosny, a jego gniazdo na budynku symbolem szczęścia i obfitości plonów dla gospodarstwa. Sprzyjało temu powiedzenie “Gdzie bocian na gnieździe siedzi, tam piorun nie uderzy". Jego mądrość kojarzono z postawą stania na jednej nodze, co przypominało medytację."

ReTymczasem:

[tropem_misia1]

zastrzelił go z wiatrówki 36-letni mężczyzna

[krokodyl_13]

Kara tylko do jednego roku i pewnikiem w zawiasach, ech

[tropem_misia1]

Wiara w szczęście umarła?

[ayl-la]

Nie mogla umrzec wiara w szczescie, bo wiara i nadzieja sa niesmiertelne. Czasami tylko kryja sie za
ciemna strone ksiezyca.

[krokodyl_13]

Lord Vader nadchodzi

[ayl-la]

Dawno temu czytalam taka opowiast, nie pamietam dokladnie, tylko przeslanie pozostalo. Jezeli
bardzo po przekrecam to autora przepraszam.
W jakiejs jaskini palily sie swiece: pokoju, milosc uczciwosci, wiary i nadzieji.
Palily sie spokojnie, jasne plomienie oswietlaly swiat. w tym czasie na ziemi dobrze sie dzialo, ludzie byli
dobrzy i szczesliwi.
Pewnego razu wiatr zgasil swieczke pokoju. Na ziemi rozpoczely sie wojny. Powoli przygasaly pozostale
swieczki. Nastepna zgasil swieczke milosci a zaraz po niej uczciwosci, niedlugo po niej zgasil i swieczka
wiary przestala sie palic. Nastapil totalny rozpad zycia na ziemi, brat zabijal brata, plynely strumienie
krwi, ludzie zmieniali sie w zwierzeta. W kacie jaskini palila sie slabiutkim plomieniem ostatnia ze
swieczek, swieczka nadzieji. Wstretny wiatr jej nie zauwazyl i odlecial z jaskini, zeby zobaczyc calkowity
upadek ziemi. Gdy nastal spokuj w jaskini od tej ledwo tlacej sie swieczki nadzieji rozpalily sie te ktore
zgasil wiatr.

[tropem_misia1]

Powiastka pełna nadziei.