Historia

[krokodyl_13]

Zaadaptowałam niejaką Sumgę, i dopiero teraz moje serce przestało płakać za Su, która odeszła w zeszłym roku. Moje stado jest na granicy wytrzymałości, gdzie się nie obrócę to na kogoś stąpam. Mała warczy na małża, bo wielki nieprzytomniak jest dla niej wielce podejrzany i rzadko bywa w domu więc na ma się czasu przyzwyczaić. W tą sobotę minie już dwa tygodnie ale umie siadać leżeć i jest boska

[kogucik-2972]

moje się właśnie zmniejszyło - wczoraj musieliśmy poddać eutanazji mojego psiaka - z powodu wypadniętego dysku. Nic się nie dało zrobić. Zostałem z dwoma a pusto jakby nie było żadnego.

[tropem_misia1]

smutek (:

[kogucik-2972]

straszny

[tropem_misia1]

Sunia napisałam:

Już widzę jak biegniesz
po zielonych łąkach.
Jak mami cię motyl,
jak wabi biedronka.
A wiecznie zielona,
trawa mokra rosą,
kosą nieskażona,
gdzie anioły boso
chodzą zadumane.

A nad tym dywanem,
twe miodowe oczy.
Ciepłe i wilgotne
tylko chochlik droczy
się ze mną i błyszczy
w kacie prawym oka.
Witaj mniejszy bracie-
szepnie Bóg z wysoka.

[tropem_misia1]

bo ja w to wierzę

no ale my traktujemy zwierzęta jak naszych braci mniejszych

Sunia była Krokodyla

[tropem_misia1]

bo to bez sensu
nie ma ukojenia

[kogucik-2972]

nie ma

[kogucik-2972]

ten był mój. 16 lat w moim łóżku. Odszedł okropnie.

[kogucik-2972]

pamiętam

[tropem_misia1]

w każdym stworzeniu jest niesamowita energia
myślę, że gdzieś tam po drugiej stronie dołącza..................

[krokodyl_13]

Ja tam nie zapomniałam już mija rok a dalej mi się łza w oku kręci

[kogucik-2972]

pamiętam każdego - od pierwszego 19 lat temu.

[krokodyl_13]

To smutne, ale jak ktoś napisał ja chcę do tego nieba gdzie są merdające ogony

[kogucik-2972]

a ja myślę że nasze merdające ogony będą tam z nami

[krokodyl_13]

Smuga coraz mniej warczy, jest uśmiechnięta i przytulasta. Zaczęła bawić się z Chani jest coraz lepiej. Jest wąchaczem i ciężko odciągnąć ją od perfum