Obedience to technical rules

[pfg]

Ale się porobiło: Linka.

[cowell]

Zgadzam się z wypowiedzią w artykule, że to wynika z różnicy pokoleniowej. Bauman nie jest przyzwyczajony do współczesnego nacisku na precyzyjne odnotowywanie źródeł.
Te zapożyczenia mają pewnie marginalne znaczenie dla jego rozumowania, ale i tak jest to pewne zło. Bauman powinien był zatrudnić kogoś, kto by mu dopisywał przypisy, odnośniki itp.

I może powinien pisać mniej? Prawie 30 książek od roku 2000?!!

[dala.tata]

To bardzo smutne. I choc zgadzam sie z tymi roznicami miedzypokoleniowymi, yo niestety nie usprawiedliwia Baumana. Bo niestety high quakity scholarship does depend on obedience to technical rules.

I zgadzam sie z cowiellem, Bauman moze by sprobowal mniej pisac. Bedzie latwiej robic bibliografie. Nie kowac o tym, ze o. Powinien miec PA, ktory by to robil.

plagiat jest obżydliwy

[klamczuchosiedlowy]

W sumie to oczywiste, że jeśli się plagiatuje to można opublikować więcej pod własnym nazwiskiem. Idąc po całości w plagiat nawet 900 książek w tydzień dałoby radę "napisać".
Nie mam szacunku do żadnego plagiatora.
A do plagiatora, którego podają jako "autorytet moralny" tym bardziej.
Teraz narodowcy we Wrocławiu będą mogli nie dopuścić do wykładu Baumana dlatego, że plagiatorom na uniwersytety wstęp wzbroniony.

[podworkowy]

Czy tytuł Pana postu to tylko efekt nieznajomości najbanalniejszej reguły ortograficznej czy subtelny (jak konstrukcja cepa) antysemicki wtręt?
A tak na marginesie, to jeden z najwybitniejszych współczesnych socjologów (ehm...) plagiatuje wikipedię... Pocieszyłem się, bo to znaczy, że wielu moich studentów też ma zadatki na wybitność.

[nullified]

u Baumana raczej niezdarność z nieznajomości obcej mu w gruncie rzeczy techniki niźli "typowe rżnięcie z przedwiecznej mądrości". W końcu on się kiedyś zachwycał profilowaniem... czyli tym, że system zadba by nigdy nie zobaczył tego czego nie powinien i nadal lubił te jedynie piosenki, które już zna... /sigh

smutne i dala ma rację - dobrze by było zwolnić tempo i zatrudnić sekretarza, przynajmniej jednego.

[dr_pitcher]

Mam kolege, profesora na socjologii. Facte zdolny i duzo pisze. Ma rowniez perfekcyjna pamiec - co przeczyta czy uslyszy to pamieta (ale nie koniecznie z "przypisami"). Twierdzi , za napisanie artykuly to dla niego kwestia paru dni (albo nawet mniej). Sprawdzenie referencji, czy kogos przypadkiem nie zacytiwal (z pamieci) trwa pare tygodni.

studiowanie dialektyki nie poszło na marne!

[w11mil]

"I failed in those 60-odd years to spot the influence of the obedience to technical procedural rules of quotations on the quality (reliability, effectiveness and above all social importance) of scholarship"

A na poważnie: sądząc z powyższego stwierdzenia: prof. Bauman ma problemy z elementarną logiką

kompromitacje i antysemityzm

[klamczuchosiedlowy]

Dla zażartych obrońców uczciwości i nieskazitelności Baumana:
kompromitacje.blogspot.sk/2014/04/bauman-przepisuje-z-wikipedii.html
[quote]Angielska Wikipedia w haśle "Slow food" (dostęp 7 kwietnia 2014) podaje:
[...] movement founded by Carlo Petrini in 1986. Promoted as an alternative to fast food, it strives to preserve traditional and regional cuisine and encourages farming of plants, seeds and livestock characteristic of the local ecosystem. The movement has since expanded globally to over 100,000 members in 150 countries. Its goals of sustainable foods and promotion of local small businesses are paralleled by a political agenda directed against globalization of agricultural products.
A tak pisze o ruchu Slow food Zygmunt Bauman w swojej książce na s. 66 (dla ułatwienia kursywą zaznaczyłem różnice; przynajmniej niektóre z nich są zapewne zasługą redaktora książki):
[...] movement founded in Italy by Carlo Petrini in 1986. Promoted as an alternative to fast food, it strives to preserve traditional and regional cuisine and encourages the farming of plants, seeds and livestock characteristic of the local ecosystem. The movement has expanded planetwide, to reach over 100,000 members in 150 countries. Its goals of sustainable foods and the promotion of local small businesses are paralleled by a political agenda directed against the globalization of agricultural products.
Pojawia się wprawdzie później u Baumana niedbałe wtrącenie, że "można o tym przeczytać w Wikipedii", które jednak tylko maskuje tę wstydliwą prawdę, że autor jeszcze przed tym wtrąceniem (ale także po nim) po prostu Wikipedię przepisuje, metodycznie i obficie. I co najistotniejsze - w żaden sposób tego nie zaznacza!
Kolejny przykład będzie znacznie obszerniejszy i bardziej skomplikowany, bo w grę wchodzą jeszcze cytaty oraz przypisy do nich. Dla uniknięcia mętliku treść tych oryginalnych przypisów umieszczam od razu w tekście w nawiasach {} łącznie z oryginalnym numerem. Powtórzenie przypisu nr 8 w ustępie z Wikipedii nie jest błędem, ale wynika z przyjętej tam konwencji.

Najpierw znów Wikipedia, hasło "Steady state economy" (dostęp 7 kwietnia 2014):
John Stuart Mill, a pioneer of economics and one of the most gifted philosophers and scholars of the 19th century,{8: Heilbroner, Robert. 2008. The Worldly Philosophers, 7th edition, Simon and Schuster, New York, NY.} anticipated the transition from economic growth to a "stationary state." In his magnum opus, Principles of Political Economy, he wrote:
...the increase of wealth is not boundless. The end of growth leads to a stationary state. The stationary state of capital and wealth… would be a very considerable improvement on our present condition.
and
...a stationary condition of capital and population implies no stationary state of human improvement. There would be as much scope as ever for all kinds of mental culture, and moral and social progress; as much room for improving the art of living, and much more likelihood of it being improved, when minds ceased to be engrossed by the art of getting on."{9: Mill, John Stuart. 1848. "Of the Stationary State," Book IV, Chapter VI in Principles of Political Economy: With Some of Their Applications to Social Philosophy, J.W. Parker, London, England. Accessed from
www.econlib.org/library/Mill/mlP61.html#Bk.IV,Ch.VI, 17 August 2009.}
John Maynard Keynes, one of the most influential economists of the twentieth century,{8: Heilbroner, Robert. 2008. The Worldly Philosophers, 7th edition, Simon and Schuster, New York, NY.} also considered the day when society could focus on ends (happiness and wellbeing, for example) rather than means (economic growth and individual pursuit of profit). He wrote:
...that avarice is a vice, that the exaction of usury is a misdemeanour, and the love of money is detestable… We shall once more value ends above means and prefer the good to the useful.{10: Keynes, John Maynard. 1930. "Economic Possibilities for Our Grandchildren," in John Maynard Keynes, Essays in Persuasion, New York: W.W.Norton & Co., 1963, pp. 358-373.}
and
The day is not far off when the economic problem will take the back seat where it belongs, and the arena of the heart and the head will be occupied or reoccupied, by our real problems - the problems of life and of human relations, of creation and behavior and religion.{11: Keynes, John Maynard. First Annual Report of the Arts Council (1945-1946)}.
A teraz Bauman, s. 34-36:
John Stuart Mill, a pioneer of modern economic thought and one of the most gifted philosophers and scholars of the nineteenth century,{22: See Robert Heilbroner, The Worldly Philosophers, 7th edn (Simon & Schuster, 2008).} anticipated for instance the inevitable, indeed matter-of-fact, transition from economic growth to a 'stationary state'. In his magnum opus, Principles of Political Economy, he wrote, as anyone can read in the current edition of Wikipedia, that 'increase of wealth is not boundless. The end of growth leads to a stationary state. The stationary state of capital and wealth . . . would be a very considerable improvement on our present condition.' And:
A stationary condition of capital and population implies no stationary state of human improvement. There would be as much scope as ever for all kinds of mental culture, and moral and social progress; as much room for improving the art of living, and much more likelihood of it being improved, when minds ceased to be engrossed by the art of getting on.'{23: John Stuart Mill, 'Of the stationary state,' in Principles of Political Economy: With Some of Their Applications to Social Philosophy (J. W. Parker, 1848), Book 4, ch. 6.}
While well into the last century, as also can be read in Wikipedia, John Maynard Keynes, one of the most influential economists of the twentieth century,{24: See Heilbroner, Worldly Philosophers.} still expected the day to inevitably arrive when society could focus on ends (happiness and well-being, for example) rather than, as hitherto, on means (economic growth and the individual pursuit of profit). He wrote that 'avarice is a vice, the exaction of usury is a misdemeanor, and the love of money is detestable . . . We shall once more value ends above means and prefer the good to the useful.'{25: John Maynard Keynes, 'Economic possibilities for our grandchildren' (1930), in John Maynard Keynes, Essays in Persuasion (Norton, 1963), pp. 358-73} And insisted that 'the day is not far off when the economic problem will take the back seat where it belongs, and the arena of the heart and the head will be occupied or reoccupied, by our real problems - the problems of life and of human relations, of creation and behaviour and religion'{26: John Maynard Keynes, in 'First Annual Report of the Arts Council' (1945-1946).} [...].
Znów ta sama sztuczka. Bauman najprzód mimochodem napomyka, że o tym, co pisze, można przeczytać w Wikipedii, a potem już bezceremonialnie i bez żadnych oznaczeń kopiuje z tej Wikipedii niemal wszystko, co podleci, nawet wytarte frazesy w rodzaju "one of the most gifted philosophers and scholars" czy "one of the most influential economists". Natomiast w przypisach do tych frazesów dwukrotne podaje ten sam ukradziony odsyłacz do The Worldly Philosophers Heilbronera [3], który służy wyłącznie jako uwierzytelnienie przeraźliwie banalnej konstatacji, że Mill i Keynes byli wielkimi uczonymi.
Również wszystkie cztery cytaty z Milla i Keynesa profesor Bauman żywcem zerżnął od anonimowego wikipedysty [4]. W dodatku łącznie z przypisami do nich, co już bezdyskusyjnie jest oszustwem, bo akademicki obyczaj nakazuje w takim wypadku wyraźnie zaznaczyć, że oryginalnej książki nie widziało się na oczy, a cytat został wzięty z drugiej ręki - za