rok....

[gat45]

Cały rok i tylko rok.
Nie mam pojęcia, co tu napisać, a jednocześnie nie umiałabym nic nie napisać. Ostatecznie do założenia wątku przekonała mnie myśl, że ci-co-to-sami-wiecie-kto spaskudzili nam nawet ideę rocznicowych wspomnień i obchodów. Maszerować z pochodnią nie będę, ale co sobie powspominam to moje i tych wspomnień nic ani nikt mi nie odbierze.
Jak to dobrze, że byłaś, Damo.
Jak smutno, że wspomnienia o Tobie to zbiór już skończony.... Ale SĄ i to jest najważniejsze.

[erte2]

Ten rok przeleciał błyskawicznie, a jednocześnie był to chyba najdłuższy rok w moim życiu. Nie umiem tego wytłumaczyć.

[yoma]

Ściskam, Erte, bo wiem.

[magdolot]

[smutas13]

--

[eulalija]

Aż wierzyć się nie chce, że to już rok i aż rok...

[inna57]

[trusiaa]

[behemot17-13]

>Jak to dobrze, że byłaś, Damo. Nie, jak to dobrze, że jesteś, Damo, że nie fizycznie, nic to.

[ave.duce]

Damo, Ty wiesz...

[scoutek]

Nie umiem nic powiedzieć mądrego...

[ewa9717]

No bo nic odpowiednio mądrego nie istnieje...
Można jednak zajrzeć do Doroli, która jako Violetta Villas z Pogodna sercowe dla psów i kotów dzieło Damy kontynuuje.

rok.... kolejny

[ave.duce]

> Jak to dobrze, że byłaś, Damo

... i wciąż jesteś ...

[trusiaa]

Dama była, jest i zawsze już będzie.

[scoutek]

Tak

[inna57]

Pamiętam i ciągle odczuwam brak.

[erte2]

Dzięki że pamiętacie. Byłem dziś u Niej, pogadałem; jak będę (może jutro) to pozdrowię Ją od Was.

[scoutek]

My też z Nią gadamy. Niekoniecznie u Niej, ale gadamy do Niej często.

[gat45]

Oj tak. My także z Nią gadamy.
Świat bez Damy jest tyko światem bez Damy. Strasznie Jej tu nie ma.

[smutas13]

Smutno bez Damy.