Hihihi

[tojajurek]

Pojechałem dziś na cmentarz.
Ale wróciłem.
Nudno tam i pełno śmieci.

[remez2]

Po pogrzebie ostatni uczestnicy idą do wyjścia.
"Ile pan ma lat?"
"Dziewięćdziesiąt trzy".
"Opłaca się panu wracać do domu?"

[nietoperz_dworski]

Prawdziwie zywa reakcja.

[scoutek]

remez2 napisał:

przypomnial mi sie taki dowcip:
Ziec widzi tesciowa wsiadajaca na rower i pyta:
- A mama to gdzie sie wybiera? -
- Na cmentarz -
- A rower kto z powrotem przyprowadzi? -

[ave.duce]

Hmmm... Jaki to był rower? ;)

:p

[scoutek]

a historia prawdziwa, ktora czesto powtarzam, bo wydaje mi sie taka... adekwatna?
otoz babcia mojej kolezanki umierala co miesiac
pewnego takiego dnai ubrala sie na czarno i zwrocila sie do swojej corki (a mamy
mojej kolezanki) w te slowa:
- Umieram, zamow trumne i kwiaty -
- Alez mamo, przciez ty zyjesz -
- Nie martw sie, w trumnie dojde -

[ave.duce]

:))))))))))))

Zadam podchwytliwe pytanie:

> - Nie martw sie, w trumnie dojde -

Do siebie? ;)

:p

[scoutek]

wlasnie, chyba nie do siebie tylko do "odpowiedniego" stanu;)))

tez chce rozpirzenia, wszyscy bliscy to wiedza

[ave.duce]

Naoglądałam się i nakopałam > to swoje wiem! :)

ps. nie chcę być namolna, ale ...
popytaj, czy ktoś kociątka by nie chciał za przyjaciela...
One są z okolic Warszawy, nie wiem dokładnie, ale gdyby co, to obiecuję solennie
pomóc w dostarczeniu pod wskazany adres.
Niebawem mają być ich fot. > jest jeszcze sześć malutkich "bezdomnych".

:p

[olga_w_ogrodzie]

lata się często na ewangelicki cmenatrz co go pod domem mam blisko.
znani i mili mi ludzie tam leżą i się zadumuję /zadumywam ?/
ale też prawdą jest, że wykorzystuję też to miejsce jako park, bo
ładnie tam.
ludzie tam mieszkają i jamniki dwa oraz owczarek alzacki.
wszyscy niewiarygodnie oswojeni z miejscem zamieszkania i ze
śmiercią /chyba/.
też by się tak chciało.

[ave.duce]

"Moje" cmentarze to Powązki. Od dzieciństwa kojarzą mi się z wiewiórkami i
kasztanami. I z pierwszym "zgubieniem się".

Nie mogę pojąć, dlaczego ... ks. Jan Twardowski musi cierpieć także po śmierci.

:p

[zapijaczony_ryj_23456789_12345]

Ja dlatego, zeby się tam w przyszłości nie nudzić kazałem się po smierci skremować.

[ave.duce]

Mi tu! ;)

I chcę, żeby mój syn złamał zakazy i mnie rozpirzył.
Wolność prochów > wolnością ducha! ;)

:p

[wanda43]

A ja mam dylemat - czy kazac sie zakopac, czy spalic. Do ognia mam troche uraz,
bo jedna z moich prababek splonela, a zakopac tez mi nie pasuje, bo mam
klaustrofobie. Jedno juz zapowiedzialam rodzinie - zadnego klechy na moim
pogrzebie, a po pogrzebie ma byc radosne ochlajparty, najlepiej z tancami. I
zadnych marszy pogrzebowych. Moze byc Tiny Tarner Simple the best albo cos
Freddiego Mercury.

[remez2]

Z zakopaniem faktycznie jest kłopot. Trumna dębowa jest trwalsza ale sosnowa
jest zdrowsza.

Wiecie co ? A mnie jest dokladnie

[gat45]

wszystko jedno. I tak nie będę brała udziału w tej zabawie.

Pogrzeby są dla żywych, niech oni sobie organizują całość, jak im
odpowiada. Żadnych zleceń nie zostawiam. Wciąż mam w pamięci
owdowiałą przyjaciółkę, która prochy męża wrzucała do morza na jego
wyraźne życzenie. Gdyby facet wiedział, jak ona będzie to przeżywać,
to spokojnie dałby się zakopać pod najbliższym rododendronem.
Strasznie głupio rozrzucać na czery wiatry kogoś ogromnie kochanego,
nawet jak się nie ma kultu zwłok.

[scoutek]

remez2 napisał:

> Z zakopaniem faktycznie jest kłopot. Trumna dębowa jest trwalsza ale sosnowa
> jest zdrowsza.

:)))))))))))))))))))))
to mi przypomnialo jedna wypowiedz Jana Nowickiego, ktory stwierdzil, ze sie nie
oszczedza w zyciu (znaczy pije i pali), bo chowanie zmarlego ze zdrowa watroba
to marnotrawstwo

[tojajurek]

Ja tam zadysponowałem sproszkowanie. Nie lubię robactwa.
A na cmentarzu powązkowskim musiałem się spotkać z konserwatorem zabytków. Ja
robiłem za zabytek, a konserwatorem okazała się być młoda i całkiem wyględna
dziewoja, a do tego sympatyczna. I kumata, bo rozumiała co do niej mówię.
Na Cmentarzu Ewangelickim też mam kawałek grobowego zabytka w postaci Babci i
Dziadka (pod spodem). Bardzo też jest tam sympatyczne sąsiedztwo w postaci
oficera napoleońskiego z Korsyki o smacznym nazwisku Martini.
Chyba jednak wolę Powązki. Mnóstwo znajomych.

[ave.duce]

Jemu nie pozwolono tam spocząć, choć tak je kochał...

Powązki

Romce Lewandowskiej

Nie chodzę tam by usłyszeć śpiew wilgi
popatrzeć jak mikołajek zakwita od dołu do góry
a cień depce po piętach
goniąc wiewiórkę ze śmiechem w ogonie
jak teściowe z zięciami porastają bluszczem
to nie duch ale pomnik straszy
jak czyjaś wielka sprawa zdechła zupełnie sama
choć przy nazwisku łazi robak
-

Hihihi grobowe :)

[tojajurek]

II Wojna Światowa. Pijane rosyjskie sołdaty bezczeszczą niemiecki cmentarz w
zdobytym mieście. Skaczą sobie po grobach czytając przy okazji napisy kto tam leży:
- Albert Hess
- Bruno Schwarcmauer
- Herman Guttman
- Edward von Klinkerhoffen
- Achtung Minen...

[ave.duce]

I dostali to, na co zasłużyli.

:p

[jola.iza1]

aktu donacji.
Nikt się nie będzie martwił, wielu się nauczy:)

[damakier1]

W Szczecinie, przy ulicy o przepięknej nazwie Ku Słońcu, znajduje
sie jeden z największych cmentarzy na świecie - z fantastyczną
zielenią, świetnie rozplanowanymi alejkami, małą architekturą itp.
Poszukajcie pod hasłem "Cmentarz Centralny w Szczecinie", bo
naprawdę warto obejrzeć choćby piękne zdjęcia.
No więc, mając pod bokiem taki piekny cmentarz, już mi się niczego
lepszego na potem szukać nie chce. A co do pochówku, to juz kiedyś u
Wilka, przy okazji dyskusji o dżinsowej modzie zadeklarowałam, że
wolę do trumny sukienkę dżinsową, zamiast typowej czarnej i niech
już tak zostanie.

[ellena_cyganka]

Powązki jesienią, zawsze jeździlismy tam na doroczny długi spacer
ostatniego pieknego dnia jesieni, wracalismy ze stosem kasztanów
(czym pulsowalismy w przedzkolu lub w szkole) i zawsze długo
czytałam napisy na nagrobkach, zwłaszcza tych starych, gdzie lezała
na przykład matka z szóstką dzieci, wszyscy zmarli w jednym roku, a
pomnik wystawił zrozpaczony maż, jedynie pozostały przy życiu, jak
ojciec zadżumionych, wiele tam takich niezwykłości. W tym roku
najchetniej pojechałabym sama...