poczucie lepszości/ gorszości

[kreszendo]

Często, jeśli nie zawsze, porównuję się z innymi.

Wielu ludzi jest ode mnie "gorszych" - pod różnymi względami - wykształcenia, wyglądu, innych.
Świadczy to pewnie o MOIM poczuciu niższości - skoro muszę się porównywać z innymi, żeby poczuć się lepiej...

Pewna ilość silnych jednostek jest jednak zdecydowanie "lepsza" ode mnie - lepiej w życiu ustawiona, silniejsza psychicznie, bardziej wygadana.
No i znów to MOJE poczucie niższości.

Oczywiście, takie ustawianie innych ponad lub pod sobą utrudnia wchodzenie w bliskie relacje: albo ktoś "nie jest wart", albo to ja "nie dorastam".

Chętnie przyjmę Wasze spostrzeżenia i sugestie.

[esteraj]

> Oczywiście, takie ustawianie innych ponad lub pod sobą utrudnia wchodzenie w bliskie relacje: albo ktoś "nie jest wart", albo to ja "nie dorastam".

Myślę, że zbyt łatwo oceniasz ludzi. Tobie tylko wydaje się, że wiesz o danym człowieku wszystko, co pozwala Ci na zaszufladkowanie go. Przy głębszym poznaniu, okazuje się, że taki człowiek może być niedoskonały w jakiejś dziedzinie, ale w innej jest doskonały.

Tak teraz przychodzi mi na myśl skoczek narciarski Piotr Żyła. Nikt nie uznaje go za dobrego mówcę i można nieźle ubawić się z jego wywiadów. Natomiast ma w sobie niesamowite poczucie humoru, jest naturalny i jest bardzo dobry w skokach. Jaki sens jest "zamykanie" go w jakiś ramach? Może ma niższe wykształcenie, ale czy czyni go to gorszym człowiekiem?
Co z tego, że ktoś może być od nas brzydszy, biedniejszy, mniej modny? Może mieć w sobie tyle zalet, które nawet nie przyszłyby nam do głowy.
Warto jest poznawać ludzi dogłębniej.
Może się okazać, że ktoś wydaje nam się lepszy od nas, a przy bliższym poznaniu wyjdą jego niedoskonałości.
Po podsumowaniu, prawdopodobnie wyjdzie, że bilans jest zrównoważony.