Dzieci

[inquisitive]

[inquisitive]

Przepraszam za poprzedni post, wcisnelam nie to co powinnam. Powiedzcie mi jak
dajecie sobie rade z wychowaniem dzieci jako samotne matki. Ja czasami nie mam
juz sily. Moj maluch ma nie cale dwa latka i wiem ze czsem potrzebuje meskiego
towarzyswa. Brakuje mi bardzo meskiej dloni w wychowaniu malucha, szczegolnie
teraz gdy jest taki ruchliwy i wszedzie go pelno. Czasami mam dosyc i krzycze
na meza, ze mnie tak zostawil. Wiem, ze to glupie. Jak jest u Was?

Pozdrawiam

Edyta mama Sama

[edyta.g.25]

Moja ma niecale 6 miesiecy wiec zapewne wszystko przede mna. Brakuje mi meza
mimo wszystko- on bardzo duzo mi pomagal przy dziecku, kiedy tylko mogl. Umial
kolo niej zrobic doslownie wszystko. Napewno pomagaja mi rodzice teraz i to
wiele zeby mnie trochu odciazyc ale zawsze tak nie bedzie. JAk pojde na swoje,
zostaniemy same we dwie- to dopiero to wszystko oodczuje i tego sie bardzo boje
ze moge sobie nie poradzic z tym wszystkim.

[magdatysz]

Mam podobnie. Obowiązków po śmierci męża przybyło, tylko ktoś zapomniał
wydłużyć doby. Czasami sobie nie radzę. Mój Łukasz jest bardzo żywym dzieckiem,
istnym łobuzem, który wszędzie wlezie i zawsze chodzi poobijany. I bardzo,
bardzo potrzebuje męskiego towarzystwa. Ze swoim tatą był bardzo związany,
wkońcu mąż był na urlopie wychowawczym i zajmował się małym. Też mam czasami
dość, czasami płaczę z bezsilności, nie umiem się bawić "po mąsku" choć się
staram. Ostatnio młody wymyślił że mam mu zrobić latawca.... Chyba trzeba
będzie kupić gdzieś listewki i zabrać się do roboty. I takich męskich prac jest
masa..