Cmentarz

[zlotaewa]

Co czujecie jak jestescie przy grobie Waszych mezow/zon.Ja rozmawiam
z Przemkiem w domu,na spacerze z dzieckim,w autobusie itd.Wszystkie
miejsca sa dobre tylko nie cmentarz.Ja tam nie czuje obecnosci
mojego Przemka.Chodze aby posprzatac,zapalic swieczki i polozyc
swierze kwiaty.Ide tam z obowiazku.Nie potrafie przy grobie myslec
nawet o nim.Jak tylko wychodze poza brame cmentarza to serce mi peka
i lzy cisna sie do oczu.Czemu tak sie dzieje?Dlaczego zawsze jest
tak samo? Czy ja mam tylko takie odczucia?Nadal kocham mocno mojego
Przemusia i tesknie za nim.Pamietam jego tak dobrze.Patrzac na
zdjecia to tak jakby to bylo wczoraj.Pamietam nawet o czym
rozmawialismy w tej chwili i co robilismy tego dnia kiedy zrobiono
zdjecie.Dlaczego mam takie odczucie,ze mojego meza tam nie ma?
Ewa

[violag]

Wręcz odwrotnie - tam - na cmentarzu jest mi spokojniej. Może to poniekąd z tego
powodu, że nie mogę być tam kiedy chce, bo mam daleko. Ale tam właśnie się
wyciszam chociaż wcześniej wyleje morze łez... czuję że jest gdzieś obok, to są
wyjątkowo dziwne spotkania, nie umiem ich nawet opisać. I chociaż przed sekundą
padał deszcz, to zawsze zaświeci słońce a wydaje się to niemożliwe.
Siedzę tam godzinami i szwendam się po cmentarzu, po tym, który mój mąż obiecał
mi pokazać... dziś ślady na nim zostawiam sama, ale On tak jakby gdzieś obok
szedł krok w krok...

[digirec]

u mnie tak jak u Ciebie,chodze bardzo czesto..idac np do sklepu to
wstepuje na chwilke zeby mu powiedziec ze go kocham,ze bardzo
tesknie...chociaz czasami jak patrze na pomnik to nie wierze ze On
tam pod tą płyta...to bardzo boli...ale z drugiej strony wiem ze On
jest szczesliwy..jest z Tym ktorego kochał w niebie

[gaba2002]

,a dla mnie jest to miejsce gdzie spoczywają prochy mojego męża.Nie
czuję tm jego obecności.Jestem raz w tygodniu w sobotę.Gdy z
jakiegoś powodu nie moge być w sobotę to czegoś mi brakuje,czuje się
źle i ciągnie mnie tam strasznie.A jednak obecność mojego męża czuję
tylko wtedy gdy wyjeżdzam gdzieś poza nasze miejsce
zamieszkania.Czuję że czuwa wtedy nademnną i moją córeczką.Cmentarz
jest miejscem spoczynku ciała,prochów, a Dusza naszych najbliższych
zmarłych jest zawsze przy nas.wierzę w to bo co mi innego
pozostaje.Dużo siły i wiary na kolejne ciężkie dni.Pozdrawiam
serdecznie.

[vesper.lynd]

Jestem na cmentarzu co miesiąc, kazdego 22giego. Za kazdym razem
usilnie staram sie zeby to bylo wyjatkowe, zeby moje modlitwy czy
rozmowy z Łukaszem byly inne niz te ktore prowadzę na codzień (idąc
do pracy, kąpiąc się, leżąc w łóżku), ale jakos sie nie udaje!

Bedac tam bardziej koncentruje sie na tym zeby posprzatac wokol
grobu, mysli same uciekają w jakieś inne tematy. Patrze tepo w napis
z jego nazwiskiem i datami 22.06.1980 - 22.04.2007 i te informacje
jakby odbijają się od mojego mózgu i świadomości.

[fiambala]

Ja na cmentarzu nie czuje obecności Grześka. Patrzę na tablicę, na
której pisze, że jego czas tutaj się skończył i przypomina mi się
chwila, kiedy zobaczyłam tę samą tablicę na trumnie i kiedy uderzyła
mnie świadomość, że to chyba dzieje się naprawdę... Przypomina mi
się twarz jego kolegi dzielącego ich wspólną pasję, którego poznałam
parę miesięcy wcześniej i słowa, które powiedział właśnie w tamtej
chwili: Tak bardzo mi przykro. Trzymaj się dziewczyno. I że właśnie
dopiero wtedy się posypałam...

Rzadko tam bywam. Trochę ze względu na odległość, a trochę bo po
porstu nie umiem tam być. Jego i tak tam nie ma. Nie potrafiłby tak
leżeć w jednym miejscu...

[zabka555]

Ja na cmentarzu jestem codziennie od dnia pogrzebu.Codziennie
zapalam znicz modlę się opowiadam o naszych córeczkach ..codziennie
przypominam mu że nie przestałam go kochać.

[tede5]

Ja czuję obecność. Najtrudniej jest w swieta, w Dzień Matki.Jestem
wtedy zawsze z synem. Nawet jak mroz najwiekszy. Najbardziej mnie
boli jak syn mowi czesc mamusiu... Kiedys, gdy syn byl mlodszy
raczej sam jezdzilem,teraz jezdzimy razem, zawsze opowiemy jak bylo
w przedszkolu, jakis wierszyk nowy powiemy... Ciezko jest, ale jak
cholera pokazac mu miejsce gdzie jest mama?! Tu jest miejsce
gdzie ... Nie wiem jak to nazwac. Gdzie pamietamy o mamie? NIE,
pamietamy przeciez caly czas.Wie, ze mama jest w niebie, na dzis to
mu wystarczy... Co bedzie dalej, nie wiem...

[aniawdowa]

Ja po prawie dwóch latach nadal nie czuje kiedy ide na cmentarz ze tam jest mój Pawel. Na początku chodzilam codziennie mechanicznie sprzatałam,zapalalam znicz....od kiedy sie przeprowadziłam nie mam mozliwosci aby bywać tam codziennie trochę to jest tak ze moze gdybym czuła tam bardziej obecnośc męża ciagło by mnie tam czesciej.
Paweł zyje we mnie, w naszych wspomnieniach, duzo rozmawiamy z dziecmi o tacie..
Pamiętam ze kilka razy zdazyło mi sie kiedy spotkało mnie cos przykrego zaraz skierowac sie na cmentarz płakałam wtedy strasznie ale to było kilka wyjatków kiedy poczułam tam jego bliskość.
Moje dzieci tez wiedzą ze tata jest w niebie bo jak inaczej to wytłumaczyć...
Pozdrawiam
Ania