Mam wrednego meza

[agatina8]

Tak, mam wrednego meza.
Mamy dwoje dzieci i niewiele pomocy z zewnatrz (czyt. rodziny)i cala
ta sytuacja objawia sie tym, ze ja:
wstaje wczesnie z dziecmi, ubieram je, karmie, wybieram sie do
pracy, robie sniadania, zawoze maluszka do przedszkola, jade do
pracy, na zakupy, po malucha, do domu i do wieczora mam to samo,
czyli dzieci i dom. Z mlodszym w czasie mojej pracy zawodowej jest
opiekunka.
Moj maz:
spi do 8-8:30, wstaje, robi sie na bostwo, je sniadania (zrobione
przeze mnie), czasami zawozi malucha do przedszkola, jedzie do
pracy, wraca pozno, badz jezeli wraca wczesniej, to zjada co mu
przygoyowalam i zajmuje sie starszym dzieckim siedzac na kanapie i
narzekajac...w weekendy chetnie znika na kilka godzin ze starszym,
bo w domu nie mozna wytrzymac, zrobi zakupy, czasami cos ugotuje.
Wieczorem jak jest to czasami polozy starszego.Nie posprzata niczego
po sobie, nie poscieli lozka, nie posklada ubran, jakby sie w
jaskini wychowal...wyjmie cokolwiek z lodowki, nie odlozy na miejsce
Caly obraz.
Ja jestem wykonczona, maluchy czesto choruja, zle sypiaja w nocy, ja
takze cierpie na bezszennosc.
Moj maz caly czas na mnie warczy i obwinia za cala sytuacje, za to
ze sa dzieci, ze ja zmeczona, ze on przezemnie
zaniedbany...najgorsze, ze czesto przy dzieciach mnie chamsko
osmiesza: np. mowi, "bo mamusia to..:, "bo mamusia tamto", "bo twoja
madra matka", to wszysko kpiaco...wiele razy go prosiłam, zeby tego
nie robil, bo po pierwsze stresuje dzieci, bo po drugie umniejsza
ich szacunek do mnie. Oczywiscie moj maz nie robi nic, zeby bylo
milo. Z mojego punktu widzenia na ile to mozliwe to ja sie staram,
ale to nie przynosi zadnych rezultatow.
Powiem szczerze, ze mam dosc, zwlaszcza, ze chyba charakteru nie
zmienie, on tak naprawde niewiele ludzi szanuje, poczawszy od swoich
rodzicow...
Boje sie, (a moze to jakies wyjscie) ze nasze malzenstwo sie rozleci.
Ja osobiscie czuje sie zaszczuta, nic nie warta...on ewidentnie
pracuje nad obnizeniem mojej wartosci.
Sama nawet nie wiem, czego od Was oczekuje, pocieszenia? Zagrzania
do walki? Nie wiem.
Pozdrawiam
Aga

[kicia031]

je sniadania (zrobione
> przeze mnie),

zjada co mu
> przygoyowalam


Moze zacznij od zaprzestania obslugi...

Kiedys poprosilam mojego partnera zeby pozmywal... On na to: "nie
chce mi sie" Poprosilam o pozmywanie starszego syna, bo czym
przygotowalam obiad dla siebie i dzieciakow - chlop przyszedl do
stolu - patrzy - 3 talerze, 3 kotlety - pyta - a gdzie jest moj
obiad - a ja na to: A nie chcialo mi sie... Od tego czasu nie
slyszalam juz, ze mu sie nie chcialo...

[mala-beti]

Dobre kicia ;)

[agatina8]

No coz, moj jest zlosliwy, zaraz cos wymysli zeby mi uprzykrzyc
zycie za kare.....

[amelkalexi]

Wiec co to za zycie, jesli on Ci je tylko "uprzyjemnia"?? Jesli
metody Kici nie skutkuja, to po co sie meczyc? Chcesz cale zycie byc
niedoceniona sluzaca?? Czy nie byloby Ci lepiej bez niego. W koncu
rade sobie dasz, bo i tak robisz wszystko sama. A przynajmiej nie
bedzie zlosci i rozczarowania. Nie daj sie, walcz o swoje.

[agatina8]

Moge sprobowac, ale on jest niereformowalny, jakiekolwiek prosby,
grosby nie skutkuja....Jestes zmeczona???Nie rob, nic nie rob, olej
dzieci, niech placza, wynies do innego pokoju. Czasami mam wrazenie,
ze rozmawiam z 10latkiem. Obwinia mnie za to, ze jestem zmeczona, bo
glupia! spij w nocy, jak nie spisz to glupia jestes. Nie wiem czy
rozumiecie z kim mam do czynienia, wszyskie rozumy zjadl.
Jestem calkowicie niezalezna tak naprawde i zawsze sobie w zyciu
radzilam, moze pozostanie kwestia rozstania? Moze poskutkuje strach,
ze mnie straci? Ale czy jemu jeszcze zalezy?czy mnie zalezy???
Jak widzicie za duzo pytan, za malo odpowiedzi. Czasami mam
wrazenie, ze on sie zneca psychicznie nademna...
Dodam, ze jestem atrakcyjna kobieta, nie ma w domu kopciuszka
Dziekuje za wszyskie wypowiedzi
Aga

[kicia031]

Jestes zmeczona???Nie rob, nic nie rob, olej
> dzieci, niech placza, wynies do innego pokoju.

Hmm, a moze rzeczywiscie powinnas olac? Tzn nie dzieci, jestem
wielka przeciwniczka pozostawiania placzacych dzieci bez opieki...
Olej to, czego nie musisz robic, wliczajac w to obsluge pana.

[z_pokladu_idy]

Agatina, chciałaś się wygadać, jakiego daremnego masz męża, ale czy chcesz coś faktycznie zmienić? Coś konkretnego Cię przy mężu trzyma oprócz masochistycznych prób udowodnienia mu, że jesteś mu potrzebna do wszystkiego, tylko on gbur nie docenia? Stał się taki teraz czy zawsze taki był, ale dopiero teraz osiągnęłaś ostatnie stadium zmęczenia, które Ci przeszkadza w funkcjonowaniu?
Przestań mu usługiwać i się dla niego starać, to się okaże czy mu zależy. A jak już pożyjesz tylko dla siebie i dzieci, okaże się też, czy i Tobie zależy. Możesz się niechcący przekonać, że taki mąż nie jest Ci do niczego potrzebny.

[kicia031]

No moj tez byl wsciekly... ale jak!
Ale przetrawil swoja zlosc i wyciagnal wnioski...

[laluna82]

agatina8 napisała:

> No coz, moj jest zlosliwy, zaraz cos wymysli zeby mi uprzykrzyc
> zycie za kare.....
Więc jest agresorem, przemocowcem.
Nie wyrośnie z tego, będzie tylko gorzej.
A jak seks ? czujesz w ogóle pociąg do takiego gościa ? On wymaga seksu ? Zmuszasz się ? - oczywiście sama sobie na to odpowiedz.
Jeśli nie jestes teraz gotowa na odejście, to idź na terapię, pracuj nad sobą, nad swoją samooceną, az dojrzejesz do walki o siebie.
Współczuję.

[tt-tka]

Laluna, to jest watek sprzed 14 lat ! cokolwiek bylo, zapewne juz dawno zostalo rozwiazane.

[amb25]

"zawsze sobie w zyciu radzilam" - moze tak na prawde to tu jest problem? Ze nie potrafisz poprosic/zmusic czy nie wiem jak to nazwac kogos do pomocy, bo zawsze sobie sama radzials?
Ja nie usprawiedliwiam twojego meza, ale czesto same sobie takich typow wybieramy z jakis tam podswiadomych przyczyn... zacznij mzoe od zastanwoeinia sie dlaczego?

[molly_wither]

No zesz,watek sprzed 8 lat! Moze kobieta juz dawno po rozwodzie,a tobie sie zebralo na odgrzebywanie.
amb25 napisała:

> "zawsze sobie w zyciu radzilam" - moze tak na prawde to tu jest problem? Ze nie
> potrafisz poprosic/zmusic czy nie wiem jak to nazwac kogos do pomocy, bo zawsz
> e sobie sama radzials?
> Ja nie usprawiedliwiam twojego meza, ale czesto same sobie takich typow wybiera
> my z jakis tam podswiadomych przyczyn... zacznij mzoe od zastanwoeinia sie dlac
> zego?

[salsa.lover]

kicia031 napisała:

> chlop przyszedl do
> stolu - patrzy - 3 talerze, 3 kotlety - pyta - a gdzie jest moj
> obiad - a ja na to: A nie chcialo mi sie... Od tego czasu nie



HAAHAHAAHA :DDDD Boskie!
Ta porada powinna być przypięta na górze forum ;)

[monia76]

absolutnie zgadzam się z Kicią - nauczyłaś pana, że ma podane to po
co się ma wysilać? czas dorosnąć i wziąć na siebie obowiązki męża i
ojca.
zacznij może od poważnej i kategorycznej rozmowy. przygotuj się do
niej, żeby nie uważał, że znów gderasz i brzęczysz mu nad uchem, a
potem i tak wrócicie do starych nawyków i znów będzie mógł się
obijać. wprowadź w domu nowe zasady, spiszcie na kartce podział
obowiązków. jeśli Ty gotujesz (bo chcesz, lubisz, tak Ci wygodnie),
niech on sprząta, odwozi dzieci, zmywa, co tam ustalicie. zróbcie to
sprawiedliwie - Ty jedną rzecz dla domu/dzieci, on - jedną itd. bądź
stanowcza i konsekwentna, bo takich rozmów nie da się przeprowadzać
wiele razy, za trzecim już nie działają, bo facet Cię olewa. taka
stanowczość trochę kosztuje, ale opłaca się na dłuższą metę.

[marzeka1]

Dlaczego mając 2 dzieci i męża traktujesz jak dziecko? Pozwoliłaś z siebie zrobić pannę służącą: taką przynieś/podaj/ugotuj/wyprasuj i robisz to, mimo że mąż jest wredny. Może od czegoś trzeba zacząć?

[18_lipcowa1]

twoj maz nie jest wredny, twoj maz to zwykly buc i cham ktory cie
szmaci jak moze
ja bym odeszla

[moreno68]

Dziewczyny mają rację.Masz to na co sama zapracowałaś, dałaś się
postawic w sytuacji kuchty i służącej .Nie dziw się ,że on nie wie o
co chodzi.Faceci z reguły są wygodni;).Może czas przestac
nadskakiwac i postawic się.Myślisz ,że się nie zmieni?A jak się
np.rozstaniecie to co?Mama posprząta? Wynajmie Ukrainkę?Napewno
sobie poradzi...Walcz o siebie dziewczyno i nie daj sobą pomiatac,
zwłaszcza przy dzieciach.

[miacasa]

Wydaje mi się, że nie chodzi o to, że Twój mąż jest wredny ale raczej
zniechęcony/znużony życiem rodzinnym. Jesteśmy pokoleniem egocentryków, z trudem
przyjmujemy do wiadomości, że życie bywa ciężkie, dzieci wymagające, partner
zmęczony itp. Wasze życie przestało być przyjemne, nabrało większego sensu ale
przestało dostarczać radości. Do tego dochodzą różnice w postrzeganiu tego co
ważne i o kryzys nie trudno. Chyba za dużo wzięłaś na swoje barki, na dłuższą
metę tak się nie da. Mój mąż też późno wraca z pracy i też nie mamy tu, gdzie
mieszkamy, nikogo do pomocy przy dzieciach. Nie zdecydowałam się na powrót do
pracy bo to oznaczałoby podobny do waszego kierat, założyłam firmę w domu. Czas
kiedy dzieci są małe jest trudny i trzeba go przeżyć organizując W S P Ó L N I E
życie rodzinne (zarówno opiekę nad chorymi dziećmi jak też wypady całą rodziną w
miejsca, w których potraficie się cieszyć przebywaniem we własnym towarzystwie).
Twój mąż ma dużo racji mówiąc byś trochę odpuściła, szkoda tylko, że robi to w
tak fatalny sposób. Obydwoje jesteście przeciążeni, zadbajcie o wspólny
wypoczynek, przecież kiedyś lubiliście razem spędzać czas.

[madame.maribell]

Witam. Wiesz, podzielam zdanie dziewczyn, że poniekąd jest też tu trochę twojej winy. Sama przyzwyczaiłaś męża do nic nie robienia. Od dawna trzeba było przestać mu usługiwać. U mnie sytuacja była kiedyś nieco podobna. Kiedy nie pracowałam, to uważałam za naturalne, żeby prowadzić cały dom i zajmować się dzieckiem. I mój mąż też w domu praktycznie nie robił nic. Kiedy dziecko podrosło, poszło do przedszkola, ja do pracy, okazało się, że po prostu nie nadążam ze wszystkim, a wieczorem padam ze zmęczenia. Kiedyś w nerwach postanowiłam, że koniec tego. Nie ma np. szykowania śniadań i kolacji dla męża. Robię tylko obiad, a jak nie mam czasu lub siły, to kupuję jakąś pizzę lub coś podobnego. Często wtedy jednak dzwonię do niego i informuję, że dla siebie i dziecka zamawiam pizzę, zwykle na wynos, czy dla niego też zamówić, bo dzisiaj miałam w pracy ciężki dzień i jestem zmęczona. Jeśli jej nie chce, to po prostu nie je obiadu. Bez tego nic mu się nie stanie. Ubrania lub inne rzeczy męża, jeśli nie są sprzątnięte, tylko porozrzucane po domu, to wrzucam do jego szafek bez żadnego układania, jak popadnie. Na początku mąż też był nieco zszokowany i stawiał opór. Czasem miał pretensje, jak ja mogę tak postępować, on ciężko pracuje, a ja mu nie pomagam. Ja mu zawsze na to odpowiadałam kpiąco i z uśmiechem, że ja to mam szczęście, bo mam super lekką pracę, a po pracy nic nie robię w domu, tylko leżę, bo przecież mąż już mi pomógł we wszystkim. Na pytanie, dlaczego mi nie zrobiłaś kolacji, odpowiadałam dokładnie tak samo, tym samym oburzonym tonem: dlaczego mi nie zrobiłeś kolacji? Byłam w tym konsekwentna. Teraz jest tak, że już nawet się zdziwi, jak mam czas i przyszykuję mu tą kolację. Nie obyło się to też bez żadnej kłotni, ale poprawa jest. Nie pomaga mi we wszystkim, ale jego obsługiwać nie muszę. I już nie ma o to żadnego żalu do mnie. Po prostu przyzwyczaił się. Podobnie robię z dzieckiem. Jeśli jestem ledwo żywa, to po prostu idę w drugim pokoju spać, zamykam drzwi, a niech oni robią, co chcą. Fakt, wkurzało mnie to, że pewnie go np. nie wymyje lub nawet zapomni dać kolacji, ale nie da się być idealną pod każdym względem. Dziecko staram się doglądać jednak sama, ale zdaża się taki dzień, że po prostu nie wyrabiam. Moja rada dla ciebie: skończ przede wszystkim z kompleksową obsługą męża!

[tinki1]

Idealny post, moge sie podpisac pod nim obiema rekami.Ja tez mam
podobny model, z tym ze ja nie mialam rozowych okularow, ON sie
zmienil po slubie.

Juz kilkakrotnie wyzalalam sie na forum,mialam ostre przypadki i
dawalam MU, NAM szanse.ale on sie nie zmienil,na chwile a teraz
awantura wczoraj ze ser niedobry kupuje.wszystko krytykuje,ze nie
umiem ugotowac,posprzatac,ze jak tylko zostane w domu z dziecmi to
ide z nimi na zakupy,ze nie wysiedze w domu,ze ide raz w tyg. na 2
godz. na aerobik i basen (2 w jedynm)MOja siora panna moze,bo ma
czas a ja nie moge,bo mam dzieci i amm siedziec w domu.

On pracuje na zmiany,starsze dziecko w przedszkolu a mlodszym
zajmuje sie on z moja mama na zmiane.Ja pracuje pelny etat ale
blisko i zarabiam duza kase.Dzieki temu on nie musi zasuwac calymi
dniami.Gdy jest w domu z mala (grzeczne spoojne dziecko)mozna duzo
przy niej zrobic,on ugotuje to co ON lubi (smazone,zero warzyw) w
prywach raz natydzien owszem umyje podlogi, umyje lazienke,

Ale to,ze ja zawsze po jego ugotowaniu doprowadzam kuchnie do
porzadku zaraz po powrocie z pracy,ze robie pranie,wieszam,skladam
ukladam,zbieram te rzeczy ktore on porozrzuca.Dbam zeby w domu nie
brakowalo niczego,robie zakupy.itp.

Dochochodzi do tego,ze przy dzieciach na mnie krzyczy,ubliza
mi,wyraza sie lekcewaząco, nie odzywa sie nic do moijej rodziny,nie
zagada,usmiecha sie jedynie. A do mnie ma pretensje,ze nie ma kiedy
zrobic sobie porzadkow wiosennych kolo domu. Ale biedak nie ma
kiedy.Wczoraj go olalam,nie odzywamy sie.Ja juz nie zmiekne,juz
wiele razy mu powiedzialam co robi zle...Nie stosuje sie do moich
uwag,wiec kwestia czasu.Probowalam,chcialam szczescia dzieci.

Jest nam dobrze,niczego nam nie brakuje ale on ma obsesje ze ja za
duzo wydaje...a tak sie sklada,ze umiem dobrze kupic...a jemu ser
nie pasuje,kupi caly chleb, w pierwszy dzien zje 4 kromki max a
reszta na drugi dzien jest BE,trzeba wyrzucic i kupic swiezutki!
Drobiu nie, wieprozwina to tylko schab i wolowina
jedynie...Strasznie wybrzydza,chyba mu sie przwerocilo w glowie.

Dobrze wiem ile rzeczy mozna zrobic w domu bedac z dzieckiem,to ze
myje zmywarke,robie porzadki w szafkach (rzeczy malo widoczne ale
wazne) to NIC... aj nic nie robie tylko zazwyczaj wieczorem on ma
czas na TV a ja skladam rzeczy w domu...

Gdy zostanie z dziecmi,gdy wroce wszystko ejst porozrzucane,one
bawia sie czym popadnie ,nie zorganizuje im zajecia,bawia sie same
obok....a on oglada TV... duze dziecko...

zmarnowalam zycie, smutno mi,ze bylam taka glipua i nawina...mam 30
lat,skonczylam tydzien temu i przegralam moje zycie ;-(((

[kicia031]

mam 30
> lat,skonczylam tydzien temu i przegralam moje zycie ;-(((

No co ty. Ja wlasnie w wieku 30 lat poznalam swojego obecnego
partnera i zaczelam nowe zycie. jeszcze wszystko przed toba.

[monia76]

wez kobieto sie otrzasnij. masz 30 lat i mowisz, ze przegralas
zycie?? czujac sie jak ofiara, pozwalasz jemu, zeby tak Cie
postrzegal i tak traktowal. potrzasnij nim. zacznij byc doroslym,
niezaleznym czlowiekiem, a nie workiem do bicia dla pana meza.
chcesz przezyc kolejne 40-50 lat w takiej atmosferze i bedac tak
traktowana?

[madi138]

Z jednej strony, mozna ci wspolczuc, ze maz tak cie traktuje. Ale z drugiej, czy ty troche nie zawyzasz standardow? Z twojego postu:
>>nie zorganizuje im zajecia,bawia sie same obok....a on oglada TV<<
>a jemu ser nie pasuje,kupi caly chleb, w pierwszy dzien zje 4 kromki max a
reszta na drugi dzien jest BE,trzeba wyrzucic i kupic swiezutki! Drobiu nie, wieprozwina to tylko schab i wolowina jedynie...Strasznie wybrzydza,chyba mu sie przwerocilo w glowie.
tuje to co ON lubi<<
>>on ugotuje to co ON lubi <<
Wybacz, ale czy nie jest tak, ze starasz sie byc perfekcyjan pod kazdym wzgledem, masz w glowie wizje, jak POWINNO byc i kiedy maz robi cos po swojemu, to sie strasznie wkurzasz? Zobacz, maz zostaje z dzieckiem, a ty masz pretensje, ze gotuje to co sam lubi, a nie to co ty uwazasz, ze powinien. I skoro na codzien, dzieci jadaja zdrowo, to czemu z tata nie moga zjesc nawet schaboszczaka? :) Moze tez powinnas troch odpuscic,a nie za wszelka cene staral sie realizowac TWOJA wizje, idealnie prowadzonego domu...
>>tylko zazwyczaj wieczorem on ma czas na TV a ja skladam rzeczy w domu...<<
A czemu nie usiadziesz z nim i nie odpoczniesz? Troche mi to zajelo, ale juz sie nauczylam, ze nieposkladane pranie nie zrobi mi krzywdy, a brak odpoczynku i owszem. :)

[kama1204]

NIe zmienisz go ale możesz siebie.Skończ z obiadkami praniem i
prasowaniem. Gdy zobaczy co stracił być może zrozumie w przeciwnym
razie ty się wykończysz a on znajdzie sobie inna . Powodzenia.

[dorro80]

Dziewczyny! Jeśli uważacie że wasz mąz/partner to dupek a Wy czujecie się wykorzystane to koniecznie przeczytajcie bloga Mai Friedrich pt. ''moje dwie glowy''. Najlepiej jeszcze dziś. Pozdrawiam D.

[z_pokladu_idy]

Wrednego męża to mam ja. Ty masz męża, który Cię chyba zwyczajnie nie kocha.

[71tosia]

z tego co piszesz twoj maz jednak cos w domu robi , problem ze robi tylko jak mu to pasuje. Nie ma chyba innej rady jak przyjac jego strategie, ograniczyc swiadczenie uslug zwlaszcza gdy jestes bardzo zmeczona jedynie do dzieci. Wiekszym problelem jest to ze maz nie traktuje cie z szacunkiem i to przy dzieciach, to zdecydowanie trzeba przerwac. Tu bym byla bardzo stanowcza, konsekwentnie po kazdej glupie uwadze meza deprecjonujacej ciebie i twoja prace zostawialabym mu dom i dzieci na glowie, wychodzac do kina lub z kolezanka na kawe i zegnajac tekstem ze skoro matka glupia i podobno nie umie to zobaczysz jak on sobie poradzi.
A swoja droga Ty musisz odpoczac i wyspac sie, z problemem bezsennosci jednak moze warto isc do lekarza? Bez odpowiedniej ilosci snu bedzie coraz gorzej.

[madi138]

Hej! To watek z 2008ego roku! Ktos go odgrzebal ,zeby zareklamowac swojego bloga. Oj, nieladnie!
Swoja droga, ciekawe jak potoczyly sie losy autorki i czy nadal jest z mezem.

[imponderabilia22]

madi138 napisała:

> Hej! To watek z 2008ego roku! Ktos go odgrzebal ,zeby zareklamowac swojego blog
> a. Oj, nieladnie!
> Swoja droga, ciekawe jak potoczyly sie losy autorki i czy nadal jest z mezem.


Ale czemu nieładnie? Co w tym złego???

[aqua48]

imponderabilia22 napisała:

> Ale czemu nieładnie? Co w tym złego???

Nieładnie, bo uczciwie żeby zareklamować coś można/należy założyć własny wątek, zamiast odgrzebywać cudzy i podpinać się podeń.