chcecie pogadać?

[korsowiczka]

Dopiero się rozglądam na forum, jestem nowa ;)
Zawsze myślałam, że ten problem - alkohol - nigdy nie będzie dotyczył
mnie i moich bliskich.
Teraz dopada mnie kilka razy w miesiącu, a raczej w każdy weekend...
Jestem przerażona, gdy widzę co dzieje się z moim ukochanym.
Strach mnie obleciał, że możemy stracić to wszystko co budowaliśmy przez ponad 5 lat.
Nie wiem jak pomóc sobie, Jemu a przede wszystkim nam :(
Jeśli któraś z Was ma ochotę pogadać, to ja tu jestem.
pozdrawiam

[mikweg]

mam ten sam problem. moj ukochany kiedys facet jest moim mezem z
ktorym mam dziecko. niestety dla niego najwzniejsze jest piwo
zwlaszcza ode mnie, ale nie jest tez dla dziecka w stanie
zrezygnowac z niego.

[korsowiczka]

Przecież nie można faceta zamknąć w domu a sąsiadom - życzliwym koleżkom od piwka -
powiedzieć, że zachorował...
chociaż to nie byłoby takie głupie heheh.
Śmieję się, bo już sił mi brakuje na łzy.
Odpuściłam sobie w ostatnich dniach i po prostu się nie odzywam
Nie robię kazań, lamentów czy innych scen.
Nie wracam po pracy od razu do domu, a jak zajeżdżam to tylko prysznic i spanie.
Widzę, że zaczyna męczyć Go ta sytuacja.
Nie wie co jest grane, próbuje zagadać, ale jestem obojętna.
Boję się kolejnego weekendu.
Ostatnie 4 z rzędu były jakimś koszmarem :(
Skąd brać siły...

[kajda28]

korsowiczka a dlaczego on nie wie że ty się zachowujesz tak a nie inaczej? nie
wie, czy po raz kolejny nie chcesz mu mówić co cię boli?
czego się boisz w weekendy, tylko tego że będzie pił, czy dochodzi do tego przemoc?
dziewczyny , przede wszystkim jak chcecie walczyć o wasze związki powinnyście
się udać do fachowców, do ludzi którzy się tym zajmują, udać na grupy dla
współuzależnionych- bez tego będzie tylko gorzej.
Ja zaczęłam chodzić na taką grupę dopiero jak coś pękło i miałam już dość,
wiedziałam że następnego cugu nie przetrwa nasze małżeństwo- i teraz przyszło mi
do głowy że chyba bardziej poszłam tam aby umieć odejść, aby mieć oparcie niż ku
ratowaniu małżeństwa. O ile moja terapia dużo dała, on też wtedy zaczął chodzić
na terapię, i następne m-ce były jedne z lepszych w naszym małżeństwie, do
kolejnego zapicia, które je już całkowicie skończyło.

[korsowiczka]

kajda On wie, że mnie rani tym upijaniem się z kolegami i nic sobie z tego nie robi.
Uważa, że jestem przewrażliwiona i jak zwykle przesadzam.
A nie przesadzam.
Przemocy nie ma między nami, chociaż przyznaję, że gdy wraca taki pijany jak świnia
to mam ochotę palnąć Go tak, żeby już nie wstał...
Widzę, że On cały czas myśli o tym jak tu się napić.
Sam nawet ostatnio coś niby żartem rzucił, że cały tydzień czeka
aż przyjdzie weekend to się napije.
I pije do nieprzytomności.
W tygodniu pracuje, więc sobie odpuszcza, ale nie wiem czy niedługo nie wytrzyma
i zacznie popijać codziennie.
W ostatnią sobotę musiałam o 3 w nocy wyciągać Go i kolegę z samochodu,
bo spali nawaleni i nie byli w stanie dojść do domów.
Dziewczyny ja wiem, że bywa gorzej.
Że niektórzy mają cug przez cały czas, ale ja już się martwię, bo widzę,
że to zaczyna nieciekawie wyglądać.
Jego Ojciec też ciągle chodzi podchmielony, a brat aż się trzęsie na widok piwa...
Muszę coś z tym zrobić, bo inaczej zwariuję :(

[kajda28]

trochę źle że go wyciągałaś z tego samochodu, postaraj się nie pomagać mu jak
jest pijany, jak padnie przed domem niech tam leży.
a umiałabyś mu postawić twardy warunek że jeżeli w weekend zapije to ty się
wyprowadzasz? wiem że nie jesteś jeszcze na to gotowa- ale w sumie na nich tylko
takie rzeczy mogą podziałać- oczywiście jeżeli naprawdę spełnisz swoją prośbę.
Bo samo straszenie jest gorsze od nie straszenia.
"wiem , że bywa gorzej"- wiesz, te słowa utwierdziły mnie że dobrze robię idąc
na policję na mojego eks. W sumie ani razu mnie nie uderzył, raz popchnął, no i
raz chciał uderzyć, ale w przeciągu 1,5 roku dwa razy musiałam się wyprowadzać z
domu. Przez 5 lat małżeństwa miał 5 dwutygodniowych cugów. Koleżanka mi zaczęła
opowiadać jak była duszona przez swojego eks, jak od niego dostała, jak poszła
do dzielnicowego to jej powiedział "że inne mają gorzej" , że się męczą latami.
i ona miała gorzej ode mnie, pomyślałam sobie że przecież dla kogoś kto nie ma
problemu alkoholowego w domu taka sytuacja jak moja byłaby nie do zniesienia-
więc dlaczego ja to znoszę? Trochę pogmatwałam :( ale wiem że nie można nic nie
robić.
Wizyta w centrum uzależnień- to najlepsze co możesz teraz zrobić. i nawet nie
wysyłać go na komisję, ale samemu zacząć chodzić na grupę dla
współuzależnionych. POczujesz się silniejsza, pewniejsza, nie będziesz musiała
już ukrywać tego co się dzieję u ciebie w domu, będą tam kobiety z tym samym
problemem, terapeuta. i na początek wcale nie musisz mu mówić gdzie chodzisz-
boję się że może cię do tego zniechęcić jak się dowie- bo będziesz z niego
robiła pijaka, a z siebie męczennice.
Trzymaj się.

[mama-zbyszka]

Czesc dziewczyny, nie wiem od czego zaczac..moze od tego, ze ja sobie siedze, a moj maz spi,,pijany
Malzenstwo 6 lat, zawsze lubil pic, ale kiedys byly tylko weekendy na umor, a teraz codziennie po 3 - 4 piwka czy 2 duuze drinki wieczorkiem.
W tamtym tygodniu przylapalam go na piciu piwa rano, przed praca..
Maz ma 27 lat, zero agresji, po prostu wszedzie alkohol, ma problem pije, jest radosc- trzeba oblac, spotkanie ze znajomymi- piwko - tak dzien w dzien, tlumacze, krzycze, strasze, nic, przyznaje mi racje i nic.
Czasem zaluje, ze go kocham, bo inaczej nie mialabym zadnych skrupulow zeby odejsc, no i jeszcze nasz 5 letni synek.
Nawet wolalabym, zeby mnie uderzyl, wtedy od razu odeszlabym, a tak wszystko niby ok, ale jak sie obok niego klade wieczorem to mnie odraza..seks..kiedys bardzo udany,,teraz jak on jest trzezwy, czyli rzadko, a z reszta jak jest trzezwy raz na 2 tyg. to trudno zebym palala zadza..heh takie moje przemyslenia

[kajda28]

tak jak kiedyś napisałam na innym forum, dziękuje Bogu że mój po moim odejściu
miał półroczny cug- nie miałam możliwości powrotu, odejście było łatwe, nikt nie
miał wątpliwości czy dobrze robię.

[wiewiora2305]

Witam dziewczyny:)Ja też nie bardzo wiem od czego zacząć i może ułatwieniem jest to że mój mąż ma podobny problem do męża mamy-zbyszka:( Kiedy tak czytam wasze wpisy aż chce mi się płakać bo ja też już nie wiem co mam robić.Nie wiem czy mam rację czy nie,jak reagować czy wogóle reagować?!Mam 26 lat mąż 28 jestesmy razem od 12 lat choć małżeństwem od lat 3 w październiku nasza córcia skończy rok a najgorsze jest to że od 2 lat mieszkam za granicą.Mąż pracuje w budowlance i czasem bywa tak że codziennie przychodzi z pracy "po piwku" a że głupia nie jestem wiem że to nie jedno piwko i że nie tylko piwko:( Czasem potrafi przez długi czas nie pić ale cóż z tego jak i tak po jakim czasie jest to samo.Boże jaka ja jestem dzisiaj zawiedziona i nieszczęśliwa!!!Mamy do cholery córke ktora na to wszystko patrzy która musi czuć jego obrzydliwy zapach kiedy jest wypity,słyszy i coraz lepiej rozumie kiedy się kłócimy,słyszy kiedy on mnie odraża kiedy poniża.Jak bardzo te wszystkie słowa bolą.Kocham go choć tak właściwie to juz sama nie wiem co do niego czuję.Kiedy jest trzeźwy wszystko jest wporządku potrafimy się jakoś dogadać śmiać itd ale kiedy wypije nawet małą ilość alkoholu zaczyna się nasza walka.Jak ja go wtedy nienawidzę!!!Łeb bym mu urwała za to wszystko!!!Boję się czasem co będzie dalej.Jego rodzice codziennie drinkują(ojciec zaczął a matka dołączyła do niego żeby siedział w domu a nie łaził po barach)kiedy teściowa wraca z pracy pija parę drinków i idą spać,na codzień teściowa -teść z resztą też są ludzmi eleganckimi ale to w niczym nie pomaga i chyba nie ma nic do rzeczy.Sama nie wiem co myśleć co robić jak reagować bo wiem że 'POMYŚL O CÓRCE I O MNIE' raczej nie skutkują.Kiedy jest mu przykro przeprosi ale nie obiecuje że już nie będzie bo wie że słowa nie dotrzyma.Czasem załuję że wcześniej sie nie opamiętałam,a później myslę że mogłabym trafić na gorszego.Jak ja głupia jestem!!!

[sylwusia80]

czesc mam na imie Sylwia wiesz jak przeczytalam to co napisalas to
myslalam ze ja to napisalam.pozrawiam ja tez mam juz tego dosyc ale
wciaz z nim jestem tylko nie wiem po co...ahh pozdrawiam

link

[kajda28]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=851&w=78800740&a=79245283
tu jest wypowiedź dziewczyny która walczyła o swojego męża alkoholika.
Warto przeczytać.

[kaszmir74]

witam Was serdecznie,ciesze sie,ze trafilam na ten watek.Jestesmy po
slubie 7 lat,jedno dziecko.Powoli nasze swiaty sie rozchodza.Na
studiach jakos nie przeszkadzalo mi u niego piwo.Po studiach troche
trwalo zanim przestal latac z kolegami na piwko,kazdy powod byl
dobry.Przez 4 lat mieszkalismy osobno,bo pracowal za granica,7
miesiecy temu dolaczylismy do niego.Na poczatku piwko bylo
codziennie i ciagle klotnie o nie.Doszlismy do porozumienia,piwo
tylko w weekend,ale nie raz i nie dwa zaczynal z tym swoim piwkiem
juz od czwartku.Klotnie,dasy itp.Zdazylo mi sie pare razy znalezc
ukryte puiwo w szafie lub torbie.Zawsze znalazl usprawiedliwienie,ze
przeciez pracuje ciezko,nie pije wodki ,ale w sobote(tydz.temu)
przedobrzyl,w 3h - 12 piw.Oniemialam.Napiszcie czy ja
wyolbrzymiam,czy maz jest alkoholikiem?