całe życie na mojej głowie

[krzysztof-lis]

Zachęcony wieloma pojawiającymi się tu rozwiązaniami trudnych problemów,
postanowiłem podzielić się i moim problemem i poprosić o pomoc w jego rozwiązaniu.

### Wprowadzenie.

Znamy się od maja 2006. Małżeństwem jesteśmy od maja 2008. Mieszkamy razem od
maja 2007. Żona ma lat 22, ja mam lat 25. W lutym urodził się nam syn.

Ja od niemal trzech lat (minie w kwietniu) pracuję na cały etat. Oprócz tego
hobbystycznie zajmuję się prowadzeniem różnych stron internetowych, na czym
też zarabiam. Etat mnie nudzi, strony bawią, więc docelowo chciałbym
utrzymywać się tylko z tych stron. Jestem przekonany, że jest to możliwe.

Żona studiuje zaocznie do licencjata. Powtarzała jeden z semestrów drugiego
roku studiów. Do końca 2007 roku pracowała na pełen etat, potem nie
przedłużono jej umowy. Od tamtego czasu nie ma pracy, tylko pomysły:
* doradztwo finansowe (początek zeszłego roku, niemal nie było z tego pieniędzy),
* tipsy (kurs zrobiła jeszcze w 2007 roku, od czasu do czasu robi tipsy),
* przedłużanie rzęs (kurs zrobiła w ubiegłym roku),
* firma

[mama-cudownego-misia]

> Chcę wykorzystać ostatnie 6 tygodni urlopu macierzyńskiego a później pójść na
> urlop wychowawczy. Założenie sprzed pół roku było takie, że żona będzie w tej
> kosmetyce zarabiać więcej niż ja na etacie, więc to ja pójdę na urlop
> wychowawczy.
Widać założenie jest błędne. Szczerze mówiąc nie znam kosmetyczki (a znam 6),
która byłaby w stanie na poziomie utrzymać 3-osobową rodzinę, nie mówiąc już o
zaoszczędzeniu na budowę domu. Kryzys nie jest tez dobrym momentem, by "płotki"
zajmowały się doradztwem finansowym, więc zysków z tego raczej wielkich nie będzie.
Poza tym w lutym urodził Wam się syn, nie ma jeszcze połowy marca, a Ty ją
wyganiasz do roboty. Plisss...
Proponuję na pół roku-rok zawiesić plany budowy domu. Działka nie ucieknie, te
oszczędności, które masz, możesz już wpakować w projekt i np. fundamenty (co
sprawi, ze nie zeżre ich ewentualna inflacja).
Za rok ustalicie, co dalej, a na razie ciesz się synkiem.
I gratulacje :-)

[mama-cudownego-misia]

A tak ogólnie to widziały gały, co brały. Wybrałeś sobie żonę bierna, pozbawioną
energii czy motywacji, pewnie nie wierzącą we własne siły... Musisz albo
wzmacniać jej poczucie wartości, i właśnie "ręcznie nią sterować", albo
zaakceptować ją z całym dobrodziejstwem inwentarza i cenić za inne zalety, które
na pewno posiada.

[krzysztof-lis]

Pozwolę sobie odpowiedzieć na obie Twoje wypowiedzi podpinając się pod jedną.

> Widać założenie jest błędne.

Teraz to widać. Jednak trudno jest mi pozbyć się tej myśli, że już za kilka
miesięcy powiem "pa pa" obrzydliwemu etatowi i już nigdy więcej nie pójdę do pracy.

> Szczerze mówiąc nie znam kosmetyczki (a znam 6), która byłaby w
> stanie na poziomie utrzymać 3-osobową rodzinę, nie mówiąc już o
> zaoszczędzeniu na budowę domu.

Żona cały czas twierdziła, że będzie zarabiać co najmniej 5 000 miesięcznie. To
więcej, niż teraz zarabiam na moim etacie i na moich stronach internetowych.

> Kryzys nie jest tez dobrym momentem, by "płotki" zajmowały się
> doradztwem finansowym,

Ten etap, szczęśliwie, jest już dawno za nami.

> Poza tym w lutym urodził Wam się syn, nie ma jeszcze połowy marca,
> a Ty ją wyganiasz do roboty. Plisss...

Wyganiam i uważam, że słusznie.

Przykładowo te nieszczęsne rzęsy przedłuża się raz a potem trzeba to
przedłużenie uzupełniać. Jeśli żona odpuści sobie całkowicie na te kilka
miesięcy tę robotę, straci przez ten czas już pozyskane klientki.

Branie przeze mnie urlopu na jeden-dwa dni w tygodniu pozwoliłoby jej jeździć do
pracy nawet na 3 dni co tydzień, przez co nie straciłaby tych klientek.

> Proponuję na pół roku-rok zawiesić plany budowy domu.

No ale co dalej? :)

> I gratulacje :-)

Dziękuję! :)

> A tak ogólnie to widziały gały, co brały. Wybrałeś sobie żonę
> bierna, pozbawioną energii czy motywacji, pewnie nie wierzącą we
> własne siły...

Właśnie sęk w tym, że tego nie było widać dalej, niż powiedzmy pół roku temu.
Celowo napisałem tę całą historię włącznie z datami, żeby się przed tym zarzutem
obronić. Gdy obydwoje pracowaliśmy (jak było na początku naszego wspólnego
mieszkania) i zarabialiśmy, mogłem doczepiać się tylko o rozrzutność.

Dlatego szukam innego rozwiązania, niż to "zdalne sterowanie". Wzmacnianie
poczucia wartości

[attiya]

ale jazda.....
trzeba było założyć rodzinę mając 30 lat

[krzysztof-lis]

> ale jazda.....
> trzeba było założyć rodzinę mając 30 lat

1. Co by to zmieniło?
2. Co zmienia ta informacja w moim dzisiejszym życiu?

[attiya]

fakt - wiek nie jest wyznacznikiem.
Czy coś zmieni? Może gdyby nie ta informacja o pogonieniu hehe żony do pracy po
miesiacu od urodzenia dziecka, to powazniej potraktowałbym swą odp. No chyba, że
faktycznie jest tak jak napisałeś - a co z relacją drugiej strony? Sory ale lata
nie gwarantują poważnego podejścia do życia gdy ktoś za tą osobę myśli, robi
wszystko, doradza itd itd....

[krzysztof-lis]

> Może gdyby nie ta informacja o pogonieniu hehe żony do pracy po
> miesiacu od urodzenia dziecka, to powazniej potraktowałbym swą odp.

Przecież to nie działa tak, że mówię "żono, jutro jedziesz do pracy".

Ustaliliśmy, że na pierwsze dwa tygodnie po urodzeniu się dziecka, biorę urlop.
Potem będę go brał w razie potrzeby, nawet dwa dni w każdym tygodniu, żeby żona
mogła jeździć do pracy. I tych ustaleń się trzymam.

Co nie oznacza, że żonę do roboty wyganiam. Dziś sama pojechała...

> Sory ale lata nie gwarantują poważnego podejścia do życia gdy ktoś
> za tą osobę myśli, robi wszystko, doradza itd itd....

Właśnie tego się obawiam, że czekanie niczego nie zmieni...

[mama-cudownego-misia]

> > Poza tym w lutym urodził Wam się syn, nie ma jeszcze połowy marca,
> > a Ty ją wyganiasz do roboty. Plisss...
>
> Wyganiam i uważam, że słusznie.
To niestety powinno zależeć wyłącznie od jej stanu. Jak się czuje na siłach,
niech jeździ. jednak poród to naprawdę ciężkie przeżycie, a i wysiłek dla
organizmu niemały, a i potem do dziecka człowieka ciągnie. Weź to pod uwagę.
Generalnie w ogóle radziłabym dostosowywać plany do realiów, a nie realia na
siłę naciągać, żeby pasowały do planów.

> > Proponuję na pół roku-rok zawiesić plany budowy domu.
>
> No ale co dalej? :)
Za pół roku zobaczysz, czy to już, czy jeszcze trzeba czasu. Oczywiście nasze
rozwiązanie nie jest jedynym słusznym, ale my zawiesiliśmy marzenia o domku na
jakieś 5-6 lat - po podliczeniu, ile czasu trzeba na rozkręcenie firmy i wzięciu
poprawki na to, że zegar biologiczny tyka i chciałoby się mieć jeszcze jedno
dziecko, na razie nas na domek nie stać i czasowo, i finansowo. Nie musimy mieć
wszystkiego od razu, jak domek będzie za 10 lat, też wytrzymamy.
A na razie, żeby Ci oszczędności nie przepadły - projekt, fundamenty...
Wszystko poza dachem możesz robić po kawałku (pod warunkiem, że ściany nie będą
z siporexu). Dom mojej mamy budował się 7 lat.

> Właśnie sęk w tym, że tego nie było widać dalej, niż powiedzmy pół roku temu.
Hormony, a potem dziecko zmieniają priorytety? Daj kobiecie trochę czasu, to nie
plan dziesięcioletni...

> Dlatego szukam innego rozwiązania, niż to "zdalne sterowanie". Wzmacnianie
> poczucia wartości

[krzysztof-lis]

> To niestety powinno zależeć wyłącznie od jej stanu.

No i zależy. Nie będę przecież jej wyganiać z domu do roboty, gdy nie będzie w
stanie.

> Generalnie w ogóle radziłabym dostosowywać plany do realiów, a nie
> realia na siłę naciągać, żeby pasowały do planów.

Plany są nie po to, by dopasowywać je do realiów. Inaczej nie byłyby planami. ;p

[miacasa]

> Plany są nie po to, by dopasowywać je do realiów. Inaczej nie byłyby planami. ;
> p

ale to właśnie sztywne trzymanie nie niezbyt realistycznego planu rodzi frustrację

[krzysztof-lis]

> ale to właśnie sztywne trzymanie nie niezbyt realistycznego planu
> rodzi frustrację

Na pewno

[mama-cudownego-misia]

No nie, przede wszystkim dlatego, że trzymasz się nierealnego wyobrażenia żony.
W efekcie jak nie dociąga do wymagań, to ją deprecjonujesz (patrz np.: nic
niewarte studia). Absolutnie nie chcę Cię atakować, ale z całą sympatią powtórzę
raz jeszcze: człowieku, zatrzymaj się, przestań myśleć w kółko o tym, czego
oczekujesz i czego byś chciał, a nie masz. Ciesz się synkiem, daj żonie się nim
nacieszyć i dojść do siebie, wspieraj ją i nie deprecjonuj (bo widziały gały, co
brały i co to "coś" studiuje), codziennie rano powtórz, jakie ma zalety (jej
też, ale przede wszystkim sobie)...
Na wszystko jest czas. Przed Tobą jeszcze z 50-70 lat życia, zdążysz sobie ten
dom wybudować.

[aiczka]

A w naszym związku jest tak, że od czasu do czasu któreś z nas wpada w nastrój
typu "niczego nie umiem, nic mi nie wychodzi, nie wiem, co robić i jak my sobie
poradzimy". Wtedy ta druga osoba
- zapewnia o swojej miłości, co kolwiek by się działo,
- przywołuje wszelkie osiągnięcia podłamanego,
- przedstawia jego sytuację umiejętnościowo-zawodową, wybierając wszystkie
pozytywne aspekty,
- zagrzewa do działania, zapewniając, że podłamany da sobie radę,
- jeszcze raz zapewnia o swojej miłości i chęci wspierania,
- podpowiada w miarę możliwości konstruktywnie, jakie podjąć działania (np. jak
porozmawiać z szefem o pieniądzach).
Oboje czujemy, że gdyby nie tego rodzaju wsparcie, zdecydowanie słąbiej
radzilibyśmy sobie w życiu.

W przypadku Twojej żony pozytywna motywacja może obejmować:
- kończysz studia i wtedy będziesz miała wyższe wykształcenie, w wielu pracach
wymagają go domyślnie (choć może niepotrzebnie),
- masz doświadczednie zawodowe i już MASZ klientki, zadbaj by ich nie stracić,
na pewno sobie z tym świetnie poradzisz, bo najtrudniej jest znaleźć klientów a
potem to już sobie polecają itd.
- gdyby udało Ci się zarabiać, mielibyśmy szanse na dom,
- pamiętasz, kiedy pracowałaś na etacie zarabiałaś 2200 - teraz też na pewno Ci
się uda przynajmniej tyle,
- pochwały za każde małe osiągnięcie.

Bardzo dobry pomysł z pomocą w planowaniu zakupów. Przy robieniu listy warto
przejrzeć stan lodówki/szafek (jakich podstawowych produktów brakuje lub się
kończą) i zaplanować sobie, co będzie potrzebne na obiady/śniadania/kolacje w
ciągu kilku najbliższych dni. Dobrze jest wykombinować sobie kilka zestawów dań
(mam na myśli coś takiego, że jak jednego dnia jeszcz na śniadanie ananasa z
jogurtem, to następnego dodajesz ananasa do sosu słodko-kwaśnego na obiad -
takie podpowiedzi można znaleźć na forum Kuchnia).

[krzysztof-lis]

> Oboje czujemy, że gdyby nie tego rodzaju wsparcie, zdecydowanie
> słąbiej radzilibyśmy sobie w życiu.

Dziękuję za tę sugestię.

[chicarica]

Pół roku temu, psitku, to wg moich obliczeń twoja żona była w ciąży. I to w tym
najbardziej rzygająco-zdechłym okresie. Nic dziwnego że nie miała energii i
motywacji, żeby te rzęsy przedłużać, walcząc z pawiem i zastanawiając się czy
zaraz nie obrzyga klientki. Nienormalny jesteś - od niecałego roku jesteście
małżeństwem, przez większość tego czasu żona była w ciąży, teraz macie maleńkie
dziecko, a ty się dziwisz że ona nie jest prężną businesswoman? Chory jesteś i
tyle.

[krzysztof-lis]

> Pół roku temu, psitku, to wg moich obliczeń twoja żona była w ciąży.
> I to w tym najbardziej rzygająco-zdechłym okresie.

Droga psitko, była w ciąży, ale nie w stanie rzygająco-zdechłym.

[chicarica]

Ok. To ja bym jeszcze na twoim miejscu sprawdziła, jak na ciążę wpływa wdychanie
megaśmierdzących rozpuszczalników do akrylu. Gdzieś swego czasu o tym czytałam.

[krzysztof-lis]

> Ok. To ja bym jeszcze na twoim miejscu sprawdziła, jak na ciążę
> wpływa wdychanie megaśmierdzących rozpuszczalników do akrylu. Gdzieś
> swego czasu o tym czytałam.

Znam sprawę. Przez okres ciąży żona robiła tylko tipsy żelowe.

[chicarica]

A co z klientkami na akryle? Poodchodziły! Co za straty! Jak ona mogła!

[krzysztof-lis]

> A co z klientkami na akryle? Poodchodziły! Co za straty! Jak ona
> mogła!

Sam jej powiedziałem, że ma nie robić tipsów akrylowych. Widzisz, żebym marudził
z tego powodu?

hmmm...

[evelne]

tak sobie myślę, że Twoja żona (i Ty też!) jesteście w bardzo młodym
wieku... widzę, że wcześnie założyliście rodzinę, ale może daj jej
trochę czasu? w tym wieku z reguły studiuje się i imprezuje, a nie
myśli o obowiązkach utrzymania rodziny. skoro już jest matką, daj
jej trochę czasu do namysłu, co tak naprawdę chce robić. przede
wszystkim powinieneś ją wspierać w ukończeniu studiów.

[krzysztof-lis]

> może daj jej trochę czasu?

Trochę czasu na co?

> w tym wieku z reguły studiuje się i imprezuje,

Ja tam imprezować nie lubię, żony też specjalnie nie ciągnie. Albo o tym nie wiem.

> przede wszystkim powinieneś ją wspierać w ukończeniu studiów.

No tak, to jasne, ale jej studia naprawdę niewiele w naszej sytuacji zmienią, bo
są niewiele warte.

[miacasa]

Na wszystko w życiu przychodzi odpowiedni czas, teraz macie czas na odchowanie
dziecka i odnalezienie się w roli rodziców. Naiwnie uwierzyłeś w bajkę o złotym
interesie i dopasowałeś swoje życie do tego wyobrażenia. Czas dopasować życie do
realiów a realia są takie, że o wychowawczym to sobie możesz pomarzyć. Jesteście
bardzo młodzi i wcale nie jest to bez znaczenia bo inaczej na życie patrzy osoba
po zawodówce, która pracuje od osiemnastego roku życia a inaczej ktoś, kto
studiując dziennie miał przywileje dorosłego a obowiązki dziecka (jeszcze co
nieco pamiętam z tego uroczego okresu). Za dużo chyba od swojej żony oczekujesz,
ona musi jeszcze dorosnąć, poznać siebie, odnaleźć własną drogę (z tego co
piszesz to właśnie jest na etapie poszukiwań, jeszcze jej nie odnalazła).
A jak twoja żona zapatruje się na zostawienie dziecka i udanie się do pracy?
Chce tego? A może zmieniła zdanie i nie widzi tymczasem takiej możliwości, może
oczekuje bardziej elastycznego podejścia. A to, że jest od ciebie teraz zależna
to naturalny etap w życiu i nie staraj się tak jej za rączkę prowadzić bo etap
zamieni się w stały układ.

[krzysztof-lis]

> Naiwnie uwierzyłeś w bajkę o złotym interesie i dopasowałeś swoje
> życie do tego wyobrażenia.

Zgadza się.

Żona mi naopowiadała jaki to złoty interes a ja w to uwierzyłem, bo nie znam się
na tym, by móc to zweryfikować.

> Czas dopasować życie do realiów a realia są takie, że o
> wychowawczym to sobie możesz pomarzyć.

Rzeczywiście, zaczynam to sobie uświadamiać. Jednak nie chcę się pogodzić z tym
i dlatego, między innymi, założyłem ten wątek.

> Za dużo chyba od swojej żony oczekujesz, ona musi jeszcze
> dorosnąć, poznać siebie, odnaleźć własną drogę (z tego co piszesz
> to właśnie jest na etapie poszukiwań, jeszcze jej nie odnalazła).

Żona jest pod tym względem dziwna.

Po maturze wcale nie chciała iść na studia. Bo wcale nie miała ochoty dalej się
uczyć. Chciała od razu iść do pracy. Jak dziś o tym pomyślę, wynika to chyba z
tego, że chciała wreszcie mieć swoje własne pieniądze i gospodarować nimi bez
czyjegoś nadzoru. Tak czy siak poszła na zaoczne studia w prywatnej szkole, na
jakiejś turystyce, żeby sobie w tygodniu pracować a w weekendy pochodzić do
fajnej szkoły. Bo usłyszała, że w tym konkretnie miejscu studia są fajne.

Ja na te studia patrzę z przymrużeniem oka, bo wiem, ile warci są tacy
absolwenci z "kupionym" licencjatem na marnej uczelni i na równie marnym kierunku.

> A jak twoja żona zapatruje się na zostawienie dziecka i udanie się
> do pracy? Chce tego?

Z tego, co mi wiadomo, tak.

Ale może się jej jeszcze odmieni, w końcu to dość nowa sytuacja.

> A może zmieniła zdanie i nie widzi tymczasem takiej możliwości,
> może oczekuje bardziej elastycznego podejścia.

Może tak

[miacasa]

Tu naprawdę trudno cokolwiek radzić. Jak się mocniej zastanowię to Bogu
dziękuję, że nie wyszłam za mąż za żadnego ze swoich "narzeczonych" ze studiów,
nie żeby to byli źli chłopcy, zwyczajnie bylibyśmy niedopasowani (zakochanie to
za mało, są jeszcze poglądy, wartości, plany, sposób spędzania czasu, stosunek
do wydawania/zarabiania pieniędzy, układy rodzinne). Mam wrażenie, że
przypisałeś żonie cechy, których być może nie posiada a które chciałbyś by miała
i czujesz się oszukany. Tylko, że najgorzej jest gdy sami siebie zwiedliśmy iluzją.

[graue_zone]

"A ja nie godziłem się na to, by mieć na głowie utrzymanie całej rodziny. I
dlatego przed tym się buntuję."
To co z Ciebie za mężczyzna? Może należało żonę ze szpitala batem do roboty
popędzić, żeby straty nie było? Czytałam Twoje wypowiedzi do tej pory i już się
niczemu nie dziwię. Młody jeszcze jesteś i żyjesz na poziomie fantazji, że
wszystko da się w życiu zaplanować. A nie da się, czasem trzeba zrezygnować,
zmodyfikować palny.

[eastern-strix]

he he naiwna...

czasy kiedy to mezczyzni utrzymywali dom a kobiety siedzialy w nim z dziecmi juz
bezpowrotnie minely... i wiesz co? ja sie ciesze z tego (a jestem kobieta), bo
mezczyzni traktowali wtedy kobiety jak sprzet domowy - bylo nawet specjalne
prawo mowiace, jak grubym kijem mozna zone bic i za co.

jak chcesz miec Pana i Wladce to polecam wycieczke do Iranu. Tylko sie nie
zdziw, bo realia moga znacznie odbiegac od Twojego cukierkowego wyobrazenia.

Jesli ludzie sie umawiaja,ze jedo siedzi w domu a drugie pracuje to ok, ale nie
wiem, skad wynika to polskie myslenie ze jedna plec powinna utrzymywac druga.
Utrzymuje to sie dzieci i one nie maja za duzo do powiedzenia wlasnie dlatego,ze
sa od doroslych zalezne. Jesli Ci taki uklad odpowiada,to ja sie nie wtracam,ale
nie mysl, ze mozesz z tego uczynic powszechnie obowiazujacy model.

[graue_zone]

A umiesz czytać ze zrozumieniem? Gdzie ja napisałam, że "jedna pleć powinna
utrzymywać drugą?" Napisałam o braku dojrzałości autora, pośrednio o jego
egoizmie i lenistwie. O jakim Panu i Władcy piszesz? Gdzie to u mnie widzisz?
Pisałam o podziale ról w pewnym momencie życiowym, kiedy ewidentnie rolą
mężczyzny jest zaopiekować się żoną i NOWO NARODZONYM dzieckiem, a nie wymagać
od niej skoku w życie zawodowe zaraz po porodzie. Pisałam, że jet to normalnym
odruchem, każdego dojrzałego i normalnego mężczyzny. autor wątku sprawia
wrażenie rozpieszczonego, niedojrzałego chłopczyka, którmy obraża się na los, że
nie układa się tak, jak sobie zaplanował. I jeszcze raz polecam czytanie ze
zrozumieniem (ja wiem, że to trudne) i nie przypisywanie mi słów, których w
mojej wypowiedzi nie ma.

[krzysztof-lis]

> niedojrzałego chłopczyka, którmy obraża się na los, że
> nie układa się tak, jak sobie zaplanował.

Chłopczyk obraża się na żonę, że nie zachowuje się tak, jak miała się zachowywać.

[krzysztof-lis]

> Jesli ludzie sie umawiaja,ze jedo siedzi w domu a drugie pracuje to
> ok,

O to chodzi!

Gdybym chciał mieć żonę, która siedzi w domu i sprząta (albo lepiej

[sanciasancia]

Przypomina mi się mój dentysta, który strasznie chciał się ożenić z miłą
dziewczyną, niezbyt ambitną, żeby z nim starała się nie konkurować, z dużym
instynktem macierzyńskim, a potem się zdziwił, że wszystkie decyzje są na jego
głowie.
Rozumiem, że tak logicznie myślący mężczyzna, jak Ty, wybrał sobie żonę z pełną
świadomością konsekwencji swojego wyboru.
Teraz masz dwa wyjścia - pokochać odpowiedzialność, która na Tobie spoczywa albo
próbować coś zmienić, ale Twoja żona wygląda mi na twardą sztukę, a z takimi
twardymi sztukami obydwojga płci najlepiej działa stawianie przed faktami. A
poza tym, nie oszukujmy się, fajne ma życie. Też na jej miejscu pewnie nie
chciałabym niczego zmieniać.
A próbowałeś z nią po prostu porozmawiać, co Cię boli? Przedstawić jej swój
punkt widzenia? I znaleźć rozwiązanie kompromisowe, które satysfakcjonowałoby
obie strony?

[krzysztof-lis]

> Rozumiem, że tak logicznie myślący mężczyzna, jak Ty, wybrał sobie
> żonę z pełną świadomością konsekwencji swojego wyboru.

Owszem. Trochę czuję się oszukany, bo decyzję podjąłem w obliczu, jak widać,
niepełnej informacji o tym, jaka żona jest.

> Twoja żona wygląda mi na twardą sztukę, a z takimi twardymi
> sztukami obydwojga płci najlepiej działa stawianie przed faktami.

No stosowane przeze mnie metody na pewno nie działają. ;)

> A próbowałeś z nią po prostu porozmawiać, co Cię boli? Przedstawić
> jej swój punkt widzenia? I znaleźć rozwiązanie kompromisowe, które
> satysfakcjonowałoby obie strony?

Nie raz i nie dwa.

Takie rozmowy kończą się zawsze tak samo.

Ja się wściekam, ona ryczy i wyrzuca mi "a co ty myślisz, że ja chcę, żeby tak
było?!".

A ja myślę, że chce. A nawet, jeśli nie chce, to nic nie robi, by to zmienić.
Tak to przynajmniej odbieram.

Właśnie zastanawiam się też nad tym, jak ma zatem wyglądać to rozwiązanie
kompromisowe. Chyba pora powoli odzwyczajać się od pomysłu urlopu wychowawczego
w lipcu. Ale to pozostawia jedynie wyjście, w którym żona będzie coś dorabiać w
domu. I naprawdę nie wiem, ile musiałaby dorabiać, żeby było nam lepiej. Co
najmniej ze 2 000 miesięcznie. Nie bardzo to sobie wyobrażam.

[vienetta]

A w ogóle to tak sobie dzisiaj na forum usiadłam, a wszędzie pełno
Ciebie Krzysiu...Może weź się za pracę, bo od pisania na forum to Ci
nie przybędzie pieniędzy. Powiem Ci szczerze, że poczytując trochę
Twoich wpisów zaczynam czarno widzieć to Twoje małżeństwo. I szkoda
mi tej kobiety i dziecka, bo pewnie jak wyjdzie z pieluszek, to
zagonisz je do roboty.
A w ogóle to na małzeństwo z taką młódką i zrobienie jej dzidziusia
to moze sobie pozwolić tylko facet albo bogaty (patrz Czaruś Pazura)
albo pracowity:) A Ty do żony masz pretensje, że nie macie
pieniędzy...tak to jest jak się nie myśli głową tylko główką...Nie
udzielaj się tak na tych forumach bo Twoje pretensje życiowe
zaczynają się robić żenujące:(

[krzysztof-lis]

> A w ogóle to tak sobie dzisiaj na forum usiadłam, a wszędzie pełno
> Ciebie Krzysiu...

Mam urlop, to sobie siedzę na forach.

> Może weź się za pracę, bo od pisania na forum to Ci nie przybędzie
> pieniędzy

Mylisz się. ;)

> A Ty do żony masz pretensje, że nie macie pieniędzy...

Przeczytaj tytułowy wpis w wątku, bo chyba nie zrozumiałaś, o co mam pretensje
do żony.

[vienetta]

> Przeczytaj tytułowy wpis w wątku, bo chyba nie zrozumiałaś, o co
mam pretensje
> do żony.

Masz pretensję o bierność i niepracowanie:)
Rozumiem to doskonale, stąd własnie moje odpowiedzi takie a nie
inne, bo czasem sam się prosisz o złośliwości:) Szkoda mi Ciebie i
Twojej żony, a najbardziej szkoda mi dzidziusia. Oddajcie mi to
maleństwo, to ja z nim posiedzę:) Swoje ostatnie jescze karmię
piersią, to co mi tam, pokarmię i Wasze, a Twoja żonka może w końcu
zrobi karierę.
A poważnie mówiąc, to moze ona w domu ma taki własnie wzorzec
odpowiedzialności? (absatrahując od jej młodego wieku)

[krzysztof-lis]

> A poważnie mówiąc, to moze ona w domu ma taki własnie wzorzec
> odpowiedzialności?

Gdyby wcielała w życie model z domu rodzinnego (ojciec i matka pracują, matka
zajmuje się domem), byłoby naprawdę sielankowo. ;)

[sanciasancia]

> Gdyby wcielała w życie model z domu rodzinnego (ojciec i matka pracują, matka
> zajmuje się domem), byłoby naprawdę sielankowo. ;)
Dla Ciebie? Nie wątpię. Dla żony chyba mniej.
Może po prostu Twoja żona świetnie wie, co ją w klasycznym małżeństwie czeka i
torpeduje wszelkie próby zaprowadzenia czegoś, co jej "prawdziwym patriarchatem"
pachnie.

[krzysztof-lis]

> Może po prostu Twoja żona świetnie wie, co ją w klasycznym
> małżeństwie czeka i torpeduje wszelkie próby zaprowadzenia czegoś,
> co jej "prawdziwym patriarchatem" pachnie.

Jeśli rzeczywiście spodziewa się tego, że będzie musiała zarówno pracować na
etacie jak i w domu, to nie dziwię się, że tego pierwszego unika. :)

[boryska_only]

Krzys potrzebuje woła nie żony :(

[krzysztof-lis]

> Krzys potrzebuje woła nie żony :(

Jeśli "żona" to według definicji "kobieta niepracująca", to owszem

[sanciasancia]

> Owszem. Trochę czuję się oszukany, bo decyzję podjąłem w obliczu, jak widać,
> niepełnej informacji o tym, jaka żona jest.
Ludzie się zmieniają, tylko zwykle problemem jest to, że na gorsze.
> Ja się wściekam, ona ryczy i wyrzuca mi "a co ty myślisz, że ja chcę, żeby tak
> było?!".
>
> A ja myślę, że chce. A nawet, jeśli nie chce, to nic nie robi, by to zmienić.
> Tak to przynajmniej odbieram.
To jej to powiedz. Że zachowuje się tak, jaby naprawdę tego chciała i było jej
wygodniej i zostaw ją z tym, niech sobie przemyśli. Tylko na spokojnie, nie w
nerwach.
> Właśnie zastanawiam się też nad tym, jak ma zatem wyglądać to rozwiązanie
> kompromisowe. Chyba pora powoli odzwyczajać się od pomysłu urlopu wychowawczego
> w lipcu. Ale to pozostawia jedynie wyjście, w którym żona będzie coś dorabiać w
> domu. I naprawdę nie wiem, ile musiałaby dorabiać, żeby było nam lepiej. Co
> najmniej ze 2 000 miesięcznie. Nie bardzo to sobie wyobrażam.
Twój urlop wychowawczy w takiej sytuacji jest chyba poza dyskusją.
A poza tym może należy zmierzyć zamiary podług sił i nie oczekiwać za dużo.

[krzysztof-lis]

> To jej to powiedz. Że zachowuje się tak, jaby naprawdę tego chciała
> i było jej wygodniej i zostaw ją z tym, niech sobie przemyśli. Tylko
> na spokojnie, nie w nerwach.

Ten etap przerobiliśmy. Czekam na efekty. ;)

[vienetta]

Krzysiu drogi, to co opisałeś przypomina mi moje małżeństwo sprzed
lat. Miałam 21 lat jak urodziłam 1-sze dziecko, a mąż 27. Jak sobie
przypominam z obecnej perspektywy tamtą siebie, to widzę, jakim ja
byłam dzieckiem. Na szczęście mój mąż był bardziej dojrzały i wziął
odpowiedzialność za rodzinę i niedojrzałą kobietę (mnie)z którą się
związał. Na szczęście pozwolił mi dojrzeć i cieszyć się
macierzyństwem. Nie musiałam pracować, bo najważniejsze według nas
było dobro dziecka i zapewnienie mu najlepszego dzieciństwa. Potem
przyszło kolejne i nie pracowałam w sumie 7 lat. W tym czasie
skończyłam studia, które wobec mojego męża też były zbędne (a mąż ma
wykształcenie wyższe:) i dzięki studiom poznałam ludzi, którzy
zaprotegowali mnie do pracy jako osobę inteligentną, odpowiedzialną
i pracowitą (jak widzisz studia się jednak opłacają, może nie od
razu, ale w dłuższej perspektywie na pewno tak).
Niech żona zajmie się wychowaniem dziecka, a Ty zajmij się
zarobieniem na nich - w końcu to Ty myślałeś, że żona będzie na
Ciebie zarabiała, ale stało się odwrotnie i też trzeba tą żabę
zjeść. Piszesz, że etat Cię nudzi - nie rozumiem tu czegoś, bo sam
żonę wysyłasz do jakiejkolwiek roboty, a Ciebie praca
nudzi,hmmmm...Ona miesiąc temu urodziła dziecko, nawet pewnie nie
minął jeszcze termin połogu...pewnie żona karmi dziecko piersią, jak
Ty sobie dalej to wyobrażasz, że pójdzie do pracy i będzie
tak "latać" jak pies z jęzorem, a Ty będziesz w domu stronki sobie
robił i siedział z dzdziusiem, będziesz dziecko butelką karmił? Jak
jesteś taki oszczędny to zapewne wiesz, że naturalny pokarm jest
najlepszy i najtańszy.
Macie takie różne charaktery i niestety musisz ze swoją
oszczędnością i pracowitością wziąć na wstrzymanie, a Twoja kobieta
jest naprawdę jeszcze dzieckiem. A studia w życiu są teraz naprawdę
niezbędne, ponieważ bez studiów nie ma dobrej pracy.
Twoje plany są nierealne i warto by było abyś się z tym pogodził, bo
inaczej bedziesz żył w ciągłej irytacji. Wyznacz sobie plany metodą
małych kroczków i pamiętaj, że w tym biegu do majątku nie mozesz
zagubić najważniejszej rzeczy: dobra rodziny. Bo nikt jeszcze nie
udowodnił, że pieniądze są w życiu najważniejsze:) A poważnie to
ludzie mogą żyć na różnej stopie majątkowej i są szczęsliwi,
dysonans pojawia się dopiero wtedy, kiedy rzeczywistość rozmija się
z oczekiwaniami. Moze warto na razie cieszyć się rodziną i
wychowaniem dziecka, a nie planować postawienia pałaców? Pojawienie
się dziecka ZAWSZE przewartościowuje małżonków i jest dla nich
testem, życzę Ci, abyście z niego wyszli zwycięsko i dobądź ze
swojego wnętrza pokłady cierpliwości:)

[krzysztof-lis]

> Nie musiałam pracować, bo najważniejsze według nas było dobro
> dziecka i zapewnienie mu najlepszego dzieciństwa.

To podobna sytuacja, jak u nas

[vienetta]

krzysztof-lis napisał:

> > Nie musiałam pracować, bo najważniejsze według nas było dobro
> > dziecka i zapewnienie mu najlepszego dzieciństwa.
>
> To podobna sytuacja, jak u nas

[krzysztof-lis]

> Pogódź się z tym, że Twoja żona jest osobą, która nie znajdzie
> teraz pracy, bo: nie ma wykształcenia, nie ma doświadczenia, jest
> niedojrzała, i najważniejsze powinna zająć się uszczęśliwieniem
> małego dzidziusia, który potrzebuje matki.

Dlatego nie chodzi o to, by żona szukała etatu, tylko korzystała z tego, co już
ma

[vienetta]

krzysztof-lis napisał:

> > Pogódź się z tym, że Twoja żona jest osobą, która nie znajdzie
> > teraz pracy, bo: nie ma wykształcenia, nie ma doświadczenia, jest
> > niedojrzała, i najważniejsze powinna zająć się uszczęśliwieniem
> > małego dzidziusia, który potrzebuje matki.
>
> Dlatego nie chodzi o to, by żona szukała etatu, tylko korzystała z
tego, co już
> ma

[krzysztof-lis]

> POTRZEBY NOWORODKA MOŻE ZASPOKOIĆ TYLKO MATKA (CHYBA ŻE NIE ZYJE)!!!

Które? Które konkretnie?

> To się z nią rozwiedź, wygląda na to, że zrobisz jej
> przysługę...Ręce i cycki opadają....

Wiesz, myślałem o tym, ale nie chcę się rozwodzić.

[aiczka]

> > (CHYBA ŻE NIE ZYJE)!!!

A co, wtedy dziecko też umiera, czy jak?

[attiya]

krzysztof-lis napisał:
opiekunka.
>
> > Robisz z tej swojej żony jakiąś monstrualną pijawkę, a ona jest
> > miesiąc po porodzie!!!
>
> Nie miesiąc, tylko 12 dni po porodzie.
>
no teraz przegiąłes.....a do pracy moze isc od następnego poneiziałku czy od jutra?
ja 12 dni po porodzie nie miałam jeszcze wszystkich szwów zdjęcych i ledwo
chodziłam.
bredzisz...naprawdę bredzisz....
> I nie czepiam się tego, że teraz siedzi w domu, tylko tego, że od 14 miesięcy
> jest na moim utrzymaniu i nie robi praktycznie nic, by to zmienić.

[krzysztof-lis]

> no teraz przegiąłes.....a do pracy moze isc od następnego
> poneiziałku czy od jutra?
> bredzisz...naprawdę bredzisz....

Niech idzie do pracy od kiedy będzie mogła, byle w ogóle poszła. Byle w ogóle
zaczęła cokolwiek robić w tym kierunku. Przecież może zarabiać pieniądze siedząc
również w domu.

[attiya]

krzysztof-lis napisał:

> > no teraz przegiąłes.....a do pracy moze isc od następnego
> > poneiziałku czy od jutra?
> > bredzisz...naprawdę bredzisz....
>
> Niech idzie do pracy od kiedy będzie mogła, byle w ogóle poszła. Byle w ogóle
> zaczęła cokolwiek robić w tym kierunku. Przecież może zarabiać pieniądze siedzą
> c
> również w domu.
ktoś juz tu pisał, żebys spokojnie pogadal z żoną, raz, drugi, piąty, dziesiąty.
Przeanalizowac wszystko, zastanowic sie. Niech dojdzie do siebie, wykorzysta
cały macierzyński bo jej sie nalzey jak psu buda. I nie pisz, ze siedziala 14
m-cy bo to inna sytuacja była - i odejmij 9 miesięcy ciązy - ja wiem ze tonie
choroba ale co innego pisze facet a co innego mysli kobieta jak w ciazy chodzi.
Jelsi żona wg ciebie MA pacowac, to tez niech przemysli swą sytuację - jesli nie
chce i lepiej jej będzie bez ciebie - moze tez taki scenariusz wezmiesz pod
uwage - to zyjcie oddzeilnie - ty będizesz dorabiał sie a ona z rodzicami
siedziała i ono bedą ją utrzymywac.....no jeszcze o alimentach na dziecia pamietaj

Oj ja Bym Cię Pogoniła !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[mala-beti]

krzysztof-lis napisał:

> > Pogódź się z tym, że Twoja żona jest osobą, która nie znajdzie
> > teraz pracy, bo: nie ma wykształcenia, nie ma doświadczenia, jest
> > niedojrzała, i najważniejsze powinna zająć się uszczęśliwieniem
> > małego dzidziusia, który potrzebuje matki.
>
> Dlatego nie chodzi o to, by żona szukała etatu, tylko korzystała z
tego, co już
> ma

[krzysztof-lis]

> Człowieku plany i kasa ci przesłoniły normalne spojżenie na życie!

Co to jest "normalne spojrzenie na życie"? Bo chyba nie jest nim harówka przy
braku wkładu finansowego drugiej strony.

> Razem podjeliśmy taką decyzję, dla niego nie ma żadnego problemu,
> że utrzymuje nas troje. Bo chciał, aby synek rok posiedział z
> mamą.

Ale widzisz

[kklekss]

Nie dorosłeś do roli męża a tym bardziej OJCA . Po co wogóle
zakładałeś rodzinę? Ty męczysz żonę , która teraz cały czas powinna
poswięcić maleństwu.Okropny jesteś .I na dodatek leń.

[krzysztof-lis]

> Nie dorosłeś do roli męża a tym bardziej OJCA . Po co wogóle
> zakładałeś rodzinę? Ty męczysz żonę , która teraz cały czas powinna
> poswięcić maleństwu.Okropny jesteś .I na dodatek leń.

Dziękuję za ten jakże konstruktywny komentarz.

[kklekss]

Żal mi Twojego dziecka Ty okropny materialisto.

Cale życie ma mojej małej głowie;)

[moreno68]

tak powinien brzmieć Twój infantylny wpis.Dla mnie nie dorosłeś do
roli męża, do roli ojca tym bardziej nie.Miesiąc po porodzie
wysyłasz kobietę do pracy ,może zapatrzyleś się na film z De Niro i
sobie piersi do karmienia dzieciaka przykleisz.
Najbardziej Ci żal utraconych wyimaginowanych zarobków żony , nie
biorąc pod uwagęże czas jaki teraz poświęci dziecku jest dla jego
rozwoju najważniejszy.
Dobrze,że na porodówce nie kazałeś jej przykejac rzęs i tipsów
położne, w sumie sam poród to takie mało dochodowe zajęcie.
Dla mnie jesteś zdziecinniałym leniem o wielkim ego;)
przynajniej wiem czemu Twoje forumowe wpisy są takie infantylne.
A tak na marginesie gratuluje Teściowej .Obiadki smakują , bo sam
masz chyba dwie lewe ręce żeby przygotować?
może tania zupa w proszku z supermarketu , będzie taniej.Bo
Teściowej chyba za kucharzenie płacisz...wkońcu to też praca;)

[krzysztof-lis]

> Miesiąc po porodzie wysyłasz kobietę do pracy ,

Jak już wspomnieliśmy, nie MIESIĄC po porodzie, tylko 12 dni.

I nie wysyłam jej do pracy dziś, tylko od 14 miesięcy. To chyba ma znaczenie,
prawda?

> Najbardziej Ci żal utraconych wyimaginowanych zarobków żony , nie
> biorąc pod uwagęże czas jaki teraz poświęci dziecku jest dla jego
> rozwoju najważniejszy.

Gdyby żona pracowała przez ten czas, bylibyśmy o, lekko licząc, 30 000 PLN do
przodu. Tak, szkoda mi tych utraconych pieniędzy.

> A tak na marginesie gratuluje Teściowej .Obiadki smakują , bo sam
> masz chyba dwie lewe ręce żeby przygotować?

Jak mi ktoś oferuje pomoc, dzięki której będę miał więcej czasu, nie zwykłem
odmawiać. Bo i po co?

[moreno68]

nie dość ze leń to jeszcze wygodnicki;0)Że z darmowej pomocy nie
zrezygnujesz to już wiadomo po Twoich wpisach.
A te 30000 to urojona suma ,która powstała w Twojej głowie z
absurdalnych wyliczeń.Naprawdę tego nie widzisz.
A jeśli od porodu minęło 12 dni to tym bardziej gratuluję
krótkowzrocznosci.
Rozumiem,że bycie ojcem nic nie zmieniło w Twojej głowie?Nadal tylko
masz w niej kalkulator;)

[krzysztof-lis]

> A te 30000 to urojona suma ,która powstała w Twojej głowie z
> absurdalnych wyliczeń.Naprawdę tego nie widzisz.

Żona zarabiała ponad 2 000 netto miesięcznie. Pracę straciła 14 miesięcy temu.
Nie trzeba być orłem, by przemnożyć jedno przez drugie i uzyskać dodatkowy
dochód w wysokości ok. 30 000 PLN.

[moreno68]

14000 x 2000= 28000 nie trzeba być orłem żeby to policzyć.Oczywiście
przy założeniu ,że nie wolno jej nic wydać z zarobionej kasy.
wogóle szczerze dziwię się ,że żonie udało się zajść w ciąże...taki
facet u boku to najlepszy i najtańszy środek antykoncepcyjny.

A teraz konkretnie
jeżeli nie dojrzejesz do roli ojca i męża wróżę krótki żywot waszego
związku.

[krzysztof-lis]

> 14000 x 2000= 28000 nie trzeba być orłem żeby to policzyć.

To wpisz to do kalkulatora i zobacz, czy aby na pewno dobrze policzyłaś. :)

14 miesięcy razy 2 200 PLN miesięcznie = 30 800 PLN.

> Oczywiście przy założeniu ,że nie wolno jej nic wydać z zarobionej
> kasy.

Te 30 800 PLN mielibyśmy więcej w naszej wspólnej kasie. Tej naszej wspólnej
kasie, z której ona wydaje pieniądze.

Straciłeś o 40000 tys więcej...;)

[moreno68]

Raz piszesz 2000 netto póżniej 2200 a teoretycznie miała zarabiać
5000...
W wirtualnej gotówce jesteś niezły;)
No a 14 x teoretyczne 5000 =70.000

Chłopie straciłeś o 40000tys więcej ...To już powód do rozwodu;)

i cały czas zero kasy na własne wydatki bez Twojej zgody...
tylko takich kwot nie przenieś na PIT Roczny....bo jeszcze oprócz
żony będziesz mieś Urząd Skarbowy

[krzysztof-lis]

> Raz piszesz 2000 netto póżniej 2200 a teoretycznie miała zarabiać
> 5000...

Napisałem:
> Żona zarabiała ponad 2 000 netto miesięcznie.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=898&w=92484308&a=92494535
2 200 to PONAD 2 000? Czy może się mylę.

Twierdziła, że po kursie robienia rzęs i założeniu firmy będzie zarabiać te 5
000 netto miesięcznie.

> i cały czas zero kasy na własne wydatki bez Twojej zgody...

O czym Ty piszesz?

[boryska_only]

a to ona nic nie wydawałaby ze swojej pensji?ze taka okrągła sumka
ci wyszła?

Lepiej: Cale życie -czytaj rok- na mojej głowie;)

[kacpercio1]

no tak "całe życie" bo Pan autor ma już ponad 50 lat i szeroki
wachlarz doświadczeń;)

[krzysztof-lis]

> no tak "całe życie" bo Pan autor ma już ponad 50 lat i szeroki
> wachlarz doświadczeń;)

Pisząc "całe życie" nie miałem na myśli długiego okresu, tylko szeroki zakres
zagadnień, które są na mojej głowie.

[krzysztof-lis]

> a to ona nic nie wydawałaby ze swojej pensji?ze taka okrągła sumka
> ci wyszła?

Wydatki żony niewiele się zmieniły. A skoro po stronie przychodów mielibyśmy o
30 000 PLN więcej to przy niezmiennej stronie kosztów, dokładnie tyle by nam
zostało.

Może nie będzie to 30 000 złotych, tylko 25 000 albo 20 000. Rozumiem, że to
zasadniczo zmienia postać rzeczy?

[vienetta]

Nie dosyć, że paskudny, to jeszcze hipokryta...
Oj, kup dzieciaku duże lustro i się w nim przejrzyj...
Pozbądź się problemu, jak już wcześniej mówiłam, ja chętnie
zaadoptuję twojego dzidziusia:), a mój mąż Twoją młodą żonkę:)

[krzysztof-lis]

> Nie dosyć, że paskudny, to jeszcze hipokryta...
> Oj, kup dzieciaku duże lustro i się w nim przejrzyj...

Cieszy mnie, vienettko, że tak dobrze bawisz się w tym wątku.

Powstał on jednak nie po to, byś mogłam nie zwymyślać tylko po to, byś mogła mi
pomóc.

Chyba, że chcesz mi pomóc mieszając mnie z błotem. Zmartwię Cię jednak, bo to
niewiele zmieni. Naprawdę. Szkoda Twojego czasu.

[denay]

krzysztof-lis napisał:

> > Miesiąc po porodzie wysyłasz kobietę do pracy ,
>
> Jak już wspomnieliśmy, nie MIESIĄC po porodzie, tylko 12 dni.

Tym gorzej o Tobie świadczy
6 tygodni trwa połóg i kobieta ma prawo
do absolutnie ŚWIĘTEGO SPOKOJU w tym czasie
proponuje nieco dokształcić się w temacie fizjologii
kobiety po porodzie

>
> I nie wysyłam jej do pracy dziś, tylko od 14 miesięcy. To chyba ma
znaczenie,
> prawda?
>
> > Najbardziej Ci żal utraconych wyimaginowanych zarobków żony , nie
> > biorąc pod uwagęże czas jaki teraz poświęci dziecku jest dla jego
> > rozwoju najważniejszy.
>
> Gdyby żona pracowała przez ten czas, bylibyśmy o, lekko licząc, 30
000 PLN do
> przodu. Tak, szkoda mi tych utraconych pieniędzy.

było dziecka nie płodzić skoro tak na kasie Ci zależy...

>
> > A tak na marginesie gratuluje Teściowej .Obiadki smakują , bo sam
> > masz chyba dwie lewe ręce żeby przygotować?
>
> Jak mi ktoś oferuje pomoc, dzięki której będę miał więcej czasu,
nie zwykłem
> odmawiać. Bo i po co?


Przy tym wszystkim dobrze jest mieć jednak świadomość,
że po tym łez padole chodzą normalni mężczyźni,
którym mózgu nie przeżarła idea
dopasowywania całego świata do własnych wyobrażeń
jak do matrycy na zasadzie: "bo ja uważam, że tak będzie najlepiej"

[vienetta]

Odpowiadając na posta Krzysia-lisa nie spodziewałam się aż takiego
bagna... Całe szczęście, że ja mam takiego męża, jakiego mam, bo
jakbym trafiła na krzysiopodobny egzemplarz, to porażka.

[krzysztof-lis]

> Tym gorzej o Tobie świadczy
> 6 tygodni trwa połóg i kobieta ma prawo
> do absolutnie ŚWIĘTEGO SPOKOJU w tym czasie

Rozumiem, że w połowie kwietnia mogę żonę literalnie wykopać z domu do pracy?

> było dziecka nie płodzić skoro tak na kasie Ci zależy...

1. To nie ze względu na dziecko nie mamy tych pieniędzy, tylko ze względu na to,
że żona nie pracuje. Chyba nie doczytałaś.
2. Kasa to środek do osiągnięcia celu a nie cel sam w sobie.

> jak do matrycy na zasadzie: "bo ja uważam, że tak będzie najlepiej"

Jak więc, według Ciebie, będzie najlepiej?

Ale napisz konkretnie, jak sobie wyobrażasz życie moje i rodziny w takiej
sytuacji, jaką opisałem.

[kklekss]

Jesteś bardzo niedojrzały albo gł... .

[demonsbaby]

krzysztof-lis napisał:

> > Tym gorzej o Tobie świadczy
> > 6 tygodni trwa połóg i kobieta ma prawo
> > do absolutnie ŚWIĘTEGO SPOKOJU w tym czasie
>
> Rozumiem, że w połowie kwietnia mogę żonę literalnie wykopać z domu do pracy?

Przepraszam za chamstwo... Czy to, drogi Krzysiu, tobie dupę przy porodzie
rozerwało czy jej? Przede wszystkim mówisz o 22letniej dziewczynie, którą w
głównej mierze ciężko obarczać odpowiedzialnością za brak precyzji planów co do
założonego przez Ciebie celu. Znam kobiety dojrzałe, którym macierzyństwo
wywróciło też świat wartości i codzienny tryb życia do góry nogami. Czasu wymaga
pogodzenie roli rodzica małego dziecka i rodzica pracującego.
>
> > było dziecka nie płodzić skoro tak na kasie Ci zależy...
>
> 1. To nie ze względu na dziecko nie mamy tych pieniędzy, tylko ze względu na to
> ,
> że żona nie pracuje. Chyba nie doczytałaś.

Jak to nie doczytała? Próbowała swoich sił w różnych kierunkach. To, że grzejesz
dupsko w 3letniej stało etatowej posadce - tym bardziej kreuje Cię w moich
oczach jako całkowitego ignoranta w stosunku do kobiety, która w lutym (na Boga
w lutym) dała Ci syna!!!
Powtórzę się po raz kolejny - kobietom cięzko wrócić po 4mcach macierzyńskiego
do pracy - bo żal im rozstać się z maleństwem, przywiązanym do cycka i
wymagającego szczególnej troski!
A czy TY jej robisz łaskę - pomagając w codziennych obowiązkach domowych, skoro
sobie nie radzi jak świeża mama???? Łaska???? TO JEST TWÓJ OBOWIĄZEK!!!! A jeśli
ciężko ci pojąc takie zależności - to właśnie w rolki ojca się
zdyskwalifikowałeś. Brak ci kasy??? To rozwiedż się z żoną i zakładaj rodzinę z
karierowiczką, a jej przynajmniej skończysz truć w życiu!

> 2. Kasa to środek do osiągnięcia celu a nie cel sam w sobie.
>
> > jak do matrycy na zasadzie: "bo ja uważam, że tak będzie najlepiej"
>
> Jak więc, według Ciebie, będzie najlepiej?
>
> Ale napisz konkretnie, jak sobie wyobrażasz życie moje i rodziny w takiej
> sytuacji, jaką opisałem.

Najlepiej będzie jak wyżej.

[krzysztof-lis]

> Przepraszam za chamstwo... Czy to, drogi Krzysiu, tobie dupę przy
> porodzie rozerwało czy jej?

Ani mnie, ani jej.

> Przede wszystkim mówisz o 22letniej dziewczynie, którą w głównej
> mierze ciężko obarczać odpowiedzialnością za brak precyzji planów
> co do założonego przez Ciebie celu.

Nie mam do żony pretensji o "brak precyzji planów" (cokolwiek to znaczy), tylko
o to, że jest bierna i nie chce zmienić sytuacji, w której jesteśmy od
kilkunastu miesięcy.

> Znam kobiety dojrzałe, którym macierzyństwo wywróciło też świat
> wartości i codzienny tryb życia do góry nogami.

Mojej żonie wiele to nie zmieniło w życiu, tak siedziała w domu, tak i teraz
będzie siedzieć. Tyle tylko, że nie będzie mogła spać do 10.

> Jak to nie doczytała? Próbowała swoich sił w różnych kierunkach.

2 próby w ciągu 14 miesięcy to mało. A może się mylę?

> Powtórzę się po raz kolejny - kobietom cięzko wrócić po 4mcach
> macierzyńskiego do pracy - bo żal im rozstać się z maleństwem,
> przywiązanym do cycka i wymagającego szczególnej troski!

Powtórzę po raz kolejny

[demonsbaby]

krzysztof-lis napisał:

> > Przepraszam za chamstwo... Czy to, drogi Krzysiu, tobie dupę przy
> > porodzie rozerwało czy jej?
>
> Ani mnie, ani jej.

Wybacz do wyjątków medycznych należą pierworódki, które rodząc naturalnie nie mają nacinanego krocza ... bądź to krocze rozerwały. No chyba, że mówimy o cesarce - po tym się dochodzi ciężej do siebie niż po naturalnym.

Powtarzam Ci z uporem maniaka: TO TY NIE DOROSŁEŚ DO ROLI OJCA.

[krzysztof-lis]

> Powtarzam Ci z uporem maniaka: TO TY NIE DOROSŁEŚ DO ROLI OJCA.

Dziękuję za kolejną zupełnie bezużyteczną wypowiedź.

Ani nie sprawi ona, że nagle dorosnę, ani nie zmieni mojej sytuacji.

[demonsbaby]

O bezużyteczności obiektywnej odpowiedzi obiketywnego obserwatoa może jedynie
świadczyć twoja ignorancja.
Zweryfikuj własna postawę, kto wie, może dojdziesz do konstruktywnych wniosków.

[krzysztof-lis]

> O bezużyteczności obiektywnej odpowiedzi obiketywnego obserwatoa
> może jedynie świadczyć twoja ignorancja.

Rozumiem, że gdy ktoś obiektywny powie Ci, że jesteś głupia, pomoże Ci to w życiu?

[demonsbaby]

krzysztof-lis napisał:

> > O bezużyteczności obiektywnej odpowiedzi obiketywnego obserwatoa
> > może jedynie świadczyć twoja ignorancja.
>
> Rozumiem, że gdy ktoś obiektywny powie Ci, że jesteś głupia,
pomoże Ci to w życ
> iu?

hahaha z pewnością słysząc to od 80 na 100 pytanych - zaczęłabym
odbierać takie stwierdzenie jako obiektywizm. Tutaj masz jednak 100%
podzielających moją opinię, że NIE DOROSŁEŚ:
- DO ZAKŁADANIA RODZINY I BYCIA JEJ GŁOWĄ;
- OCHRONY WŁASNEJ ZAŁOŻONEJ JUŻ RODZINY;
- RODZICIELSTWA

[demonsbaby]

P.s zabawnie było poczytać inne twoje wypowiedzi -chcoiazby na temat
uprawienia seksu na "drugą dobę" po porodzie :)))

[krzysztof-lis]

> Tutaj masz jednak 100% podzielających moją opinię, że NIE DOROSŁEŚ:

I powiedz, co z tego ma dla mnie wynikać?

W żaden sposób nie pomaga mi to w rozwiązaniu problemu.

Z tego ma wynikać zmiana

[triss_merigold6]

Z tego powinna wynikać zmiana. Wszelkie zmiany zaczynamy OD SIEBIE,
powie Ci to każdy psycholog, psychiatra, terapeuta, mediator etc.
Ty masz zmienić nastawienie i założenia a na początek zrezygnować z
realizacji planu, który nie wytrzymał konfrontacji z realem.
Żony nie zmienisz więc zmień siebie i dostosuj sie do nowych
okoliczności.

[krzysztof-lis]

> Żony nie zmienisz więc zmień siebie i dostosuj sie do nowych
> okoliczności.

Rozumiem, że ta zasada obowiązuje w każdym małżeństwie, a nie tylko tam, gdzie
to mężczyźnie żona nie pasuje?

[triss_merigold6]

Interesują Cię wszystkie małżeństwa czy Twoje? Nie ma uniwersalnego
wzoru na relacje pary ani uniwersalnej recepty co robić kiedy
oczekiwania i możliwości nie idą w parze.
Być może jeśli Ty zmienisz nastawienie i schematy zachowań to żona
również się zmieni. Być może.
Nie myśl za dużo tylko przyjmij real na klatę albo za chwilę
będziesz upierdliwie zamieszczał posty na temat wygórowanej
wysokości alimentów.

[krzysztof-lis]

> Interesują Cię wszystkie małżeństwa czy Twoje?

Nie o to mi chodziło

[demonsbaby]

Pronuję zacząc naukę od cztyania tekstu ze zrozumieniem. Przede
wszystkim, powtórzę się poraz kolejny, WERYFIKACJA WŁASNEJ POSTAWY
(ROSZCZĄCEJ).

[verdana]

Najlepiej? Nie ma najlepiej - b Ty w małzenstwie widzisz tylko
siebie. Żona do pracy nie moze teraz wrocic, nawet z punktu widzenia
prawa - nie wolno podejmowac pracy na urlopie macierzyńskim, wlasnie
po to m in. by chciwy mąż nie wyganiał do pracy żony, lekcewaząc jej
zdrowie i dobro dziecka, a liczac wyłącznie na pieniądze. Nie
rozumiem tez, po co Ci dziecko - to jest dopiero strata pieniędzy.
Myślę, ze wyslesz jed do pracy w pierwszym możliwym momencie, by
przynosilo dochod, a nie zajmowalo się głupia szkołą.
jest dla kazdego myslacego człowieka oczywiste, ze przez pewien
czas, gdy rodzi się dziecko, jedna osoba utrzymuje cały dom - facet
najczęściej. Nie wpadło Ci to do glowy?
Rozumiem, zę idealna sytuacja jest taka, ze żona ma cały dom na
glowie - bo Twoja wizja zajmowania się niemowleciem to zmarnowanie
dziecka na 100%.

[krzysztof-lis]

> Najlepiej?

Tak. Najlepiej.

> jest dla kazdego myslacego człowieka oczywiste, ze przez pewien
> czas, gdy rodzi się dziecko, jedna osoba utrzymuje cały dom - facet
> najczęściej.

Jak już napisałem, ten wątek nie dotyczy mojej sytuacji od 12 dni, tylko mojej
sytuacji od 14 miesięcy. Sytuacji, w której to jedna osoba utrzymuje dom a druga
nie stara się tego zmienić.

> Rozumiem, zę idealna sytuacja jest taka, ze żona ma cały dom na
> glowie - bo Twoja wizja zajmowania się niemowleciem to zmarnowanie
> dziecka na 100%.

W jaki sposób ta wypowiedź ma mi w czymkolwiek pomóc?

[demonsbaby]

krzysztof-lis napisał:

>
>
> W jaki sposób ta wypowiedź ma mi w czymkolwiek pomóc?
W uświadomieniu Ci człowieku, żebyś przeanalizował swój świat wartości ponownie
- jeśli po takiej czynności nie dojdziesz do konstruktywnych wniosków w stosunku
do własnej osoby, to my ci tu pomożemy ... dojść do wniosku, że rola ojca nie
jest Ci pisana, podobnie jak rola człowieka, który swoją rodzinę chronić powinien.

[vienetta]

Ależ wszyscy Ci to już napisali, przeczytaj uważnie dyskusję od
początku, bo powtarzanie tego samego nie ma sensu.
Piszesz, że Cię mieszam z błotem, ale to nieprawda, tylko po prostu
Ty nie chcesz żadnych rad, tylko przytaknięcia Twoim pomysłom na
życie. A od myślących inaczej oczekujesz jakiejś innej "formy" na
życie, która Ci zapewni to samo, co chciałeś w poprzedniej "formie"?
Tak się NIE DA.
Oczekujesz od ludzi recepty na życie i zarabianie pieniędzy?
Oczekujesz recepty na zmianę żony?
Oczekujesz biznesplanu, dzięki któremu zrealizujesz swoje plany?
To Twoje życie i od Ciebie tylko zależy jakie będzie, a będzie
zapewne przykre, jeżeli nie zmienisz swojego podejścia do żony,
dziecka i pieniędzy.
Żal mi po prostu tego dzieciaczka, kiedy się pytasz, do czego
potrzebna mu mama. Żal mi tej kobiety, że chcesz z niej na siłę
zrobić kogoś, kim nigdy nie była, a o czym doskonale wiedziałeś. Żal
mi jej matki, przychodzącej zrobić obiadki dla zięciula, który
uważa, że tak mu się po prostu należą.
Jesteś jakimś wyjątkowo nieczułym, niewdzięcznym osobnikie, w
dodatku myślącym, że wszystkie rozumy pozjadał. Więcej pokory, bo co
będzie, jak przydarzą Ci się jakieś nieoczekiwane losowe sprawy?
Po prostu żal ściska, jak się czyta te Twoje przepełnione
kalkulacjami posty.

[moreno68]

Planowaliście dziecko czy to była wpadka?Bo ciąża trwa z reguły 9
miesięcy , może być zagrożona i nie można pracować.W okresie ciązy
trzeba wyluzować i odpoczywać , a Ty wyliczasz utracone dochody nie
biorac tego pod uwagę.
14miesięcy - 9 ciąża= 5 miesięcy
5 x 2000 = 10.000 tys.

A ruszyć samemu dupsko do lepiej płatnej pracy to nie łaska.Skoro
jesteś takim geniuszem stron internetowych;)

[krzysztof-lis]

> Planowaliście dziecko czy to była wpadka?Bo ciąża trwa z reguły 9
> miesięcy , może być zagrożona i nie można pracować.

Nie była zagrożona. Żona mogła pracować. Nie biorę więc pod uwagę wariantu,
który istnieje tylko w teorii.

> 14miesięcy - 9 ciąża= 5 miesięcy
> 5 x 2000 = 10.000 tys.

Okay

[krzysztof-lis]

> Ty nie chcesz żadnych rad, tylko przytaknięcia Twoim pomysłom na
> życie.

Chcę rad, jak zmienić nastawienie żony do tego małżeństwa. Uważam, że
oczekiwanie partnerskich relacji w związku jest jak najbardziej na miejscu.

Nie interesuje mnie wysłuchiwanie, że:
* krzysiopodobny egzemplarz to byłaby porażka,
* jestem paskudnym hipokrytą,
* jestem dzieciakiem,
* pieniądze wypaliły mi głowę,
* zrobię żonie przysługę rozwodząc się,
* jestem wyjątkowo nieczułym osobnikiem,
* pozjadałem wszystkie rozumy,
* nie myślę głową, tylko główką.

To wyciągnięte wyłącznie z Twoich wypowiedzi. I Ty twierdzisz, że nie mieszasz
mnie z błotem?

> A od myślących inaczej oczekujesz jakiejś innej "formy" na życie,
> która Ci zapewni to samo, co chciałeś w poprzedniej "formie"?

Zgadza się, bo nie podoba mi się życie w schemacie, w którym to tylko jedna
osoba jest odpowiedzialna za życie rodziny. Choć dla kobiety takiej jak moja
żona jest to z pewnością spełnienie marzeń.

> Oczekujesz od ludzi recepty na życie i zarabianie pieniędzy?

Tę już mam.

> Oczekujesz recepty na zmianę żony?

Tak

[vienetta]

Czsami musi być dosadniej, bo jeden zrozumie od razu, a inny nie:(
Ty jesteś własnie tym drugim przypadkiem.
Ale i tak nie zrozumiałeś, bo zamiast się zastanowić na treścią, to
wyławiasz z tekstu co smakowitsze kąski i rozmieniasz je na drobne.
Nic nie wyniosłeś z całej dyskusji.
Zamiast analizy proponuję syntezę.
Ale w sumie te przytoczone przykłady moich wypowiedzi to doskonała
ilustracja Twojego zachowania:)
I nie dziw się ludziom, że nie rozumieją twojego podejścia do żony,
dziecka i życia, bo ono jest poniekąd oryginalne.

[krzysztof-lis]

> Czsami musi być dosadniej, bo jeden zrozumie od razu, a inny nie:(

Czyli jednak przyznajesz, że wielokrotnie mieszałaś mnie z błotem? Dobre i to...

> Nic nie wyniosłeś z całej dyskusji.

O ile mieszanie mnie z błotem nazywasz dyskusją

krzysiu nie jesteś mężczyznom....

[moreno68]

posiadanie penisa jeszcze Ciebie nim nie czyni...:)Nie pochlebiaj
sobie ;)

[moreno68]

dodam ze literówka zamierzona bo poczucia humoru i dystansu też u
Ciebie brak;)

[vienetta]

krzysztof-lis napisał:

> > Czsami musi być dosadniej, bo jeden zrozumie od razu, a inny nie:
(
>
> Czyli jednak przyznajesz, że wielokrotnie mieszałaś mnie z błotem?
Dobre i to..

Miało być dosadnie i było, bo miało wywołać u Ciebie żywsze emocje,
a nie tylko kręcenie się w kółko (ale jak widać nie udało się)


> .
>
> > Nic nie wyniosłeś z całej dyskusji.
>
> O ile mieszanie mnie z błotem nazywasz dyskusją

[krzysztof-lis]

> Myślisz, że nie rozumiem Twojego problemuy biernej żony i ze czujesz
> się oszukany? Doskonale rozumiem, ale wybrałeś jak najgorszy czas na
> rozwiązanie tego problemu.

Lepiej przygotować się do tego teraz i wdrożyć w życie za kilka miesięcy, niż za
kilka miesięcy pytać o wskazanie drogi.

[vienetta]

Jak zwykle pominąłeś to, co Ci nie pasuje...Ech życie, życie....

[krzysztof-lis]

> Jak zwykle pominąłeś to, co Ci nie pasuje...Ech życie, życie....

To znaczy co konkretnie?

Z dyskusji polegającej tylko na udowadnianiu mi, że jestem niedojrzały,
rzeczywiście nie wyniosłem nic. Gdyby ta dyskusja była konstruktywna, coś bym
pewnie z niej wyciągnął.

> To skoro jesteś za taką emancypacją to zacznij karmić noworodka
> piersią (również w nocy), wsadź sobie podpaskę i rozchechłaj
> małego, zeby Ci z niego krew leciała przez 6 tygodni.

Te 6 tygodni to mały fragment w stosunku do 14 miesięcy, o których mowa. Nie
awanturuję się tu o to, że mi jest TERAZ źle, tylko o to, że jest źle od
długiego czasu. Tak, to zły moment na jakiekolwiek zmiany, ale cierpliwość mi
się wyczerpuje i wolę coś wymyślić ZANIM mi się ona wyczerpie.

> A następnie zapłać żonie i teściowej za jej pracę w domu (podobno
> praca sprzątaczki i niani to razem około 3 tysięcy - wychodzi
> więcej niż wyimaginowane dochody Twojej żony, których nie
> osiągnęła.)

Nianią to moja żona może być od 12 dni. Przez 14 miesięcy pracy po 2h dziennie
nad sprzątaniem i gotowaniem, przy założeniu, że w miesiącu są 22 dni robocze (w
weekendy robiliśmy to wspólnie) a za taką pracę należy się 10 PLN za godzinę,
"zarobiłaby" ok. 6 200 PLN. Nijak się to nie ma do tego, co by zarobiła, gdyby
poszła do pracy. Posiadanie gospodyni zamiast pracującej żony w naszym wypadku
się nie kalkuluje. Jak by nie liczyć.

> Czasem odnoszę wrażenie, że Ty się na żonie teraz mścisz i
> odgrywasz za ten czas niepracowania, bo uważasz,że za duzo
> pozwalała sobie w ciąży, a że teraz już nie jest to można sobie na
> niej pofolgować.

Mylisz się. Ja nie zamierzam jej teraz gonić do roboty. Ja chcę, żeby zmieniła
się jej postawa, żeby zaczęła myśleć o przyszłości a nie zadowalać się taką
bylejakością, jaką mamy teraz. Tu nie o same pieniądze chodzi, tylko o postawę
żony. Chodzi o to, by to założenie o moim pójściu na urlop wychowawczy było
możliwe do zrealizowania. Przy aktualnej postawie żony jest niemożliwe.

[amb25]

hej, a moze nasz Krzys sobie te historie wymyslil, bo jest temat do
nowej dyskusji, bo ja nie wierze, zeby normalny czlowiek gonil
kobiete w zaawansowanej ciazy i w pologu do pracy. A wydawalo mi
sie, ze on ma w miare zdrowe poglady :)
Lis to sprytne stworzonko.

[vienetta]

Odsłonił swoje prawdziwe oblicze:)

A bajka o lisku chytrusku....;)

[moreno68]

Jego żona o takiej ni słyszała i teraz ma;)Takiego lisia obiboka
Krzysia;)

[jagodzianka05]

Pracowałam od 19 roku życia, skończyłam ponoć "marne studia" pedagogikę, po
porodzie straciłam pracę w szkole , razem podjeliśmy decyzję że znajdę nową po
kilku miesiącach.Mąż pracował dosyć cięzko ale wciąż brakowało, wysyłałam
podania ale tak naprawdę modliłam się żeby nie odpowiedzieli... nie dlatego że
mi się nie chciało lub bo miałam złe nastawienie tylko po prostu pokochałam moje
dziecko całym sercem, wiedziałam że przez pewien czas ja dla niego będę
naj...potrzebniejsza-naj lepsza naj ukochańsza itp...
Mąż to zrozumiał sam też tak myślał..
Mąż zmienił pracę na baaardzo ciężką , po 10 godzin, lepiej płatną fizyczną
Czy kiedyś się skarżył?
Tak na bolące plecy, bolesne przetarcia na rękach, przemarznięcie, ale...NIGDY
nie usłyszałam że nie ruszam tyłka do pracy, że nie robię tego czy tamtego w
domu a bywało różnie choć bardzo się starałam.
Ale usłyszałam za to że Jagoda cudownie się rozwija, jest nad wiek rozwinięta MA
UMIEJĘTNOŚCI WYPRZEDZAJĄCE RÓWIEŚNIKÓW ...
Mąż JEST DUMNY.
Wiem jest mu ciężko ale oboje wiemy że taka sytuacja potrwa już niedługo, bo
istnieje przedszkole, że za jakiś czas wyjdziemy wreszcie sami, że się zabawimy,
że on zmieni stare auto na wymarzone za jakiś czas.
My wiemy że tak będzie.
Czekamy na to patrząc na naszą córkę, jak wspaniale rośnie, każde z nas wkłada w
to wile z siebie, takie jest życie i na wszystko przyjdzie odpowiedni czas, są
rzeczy ważne i ważniejsze.
Ale nie kazdemu jest dane być mądrym odpowiedzialnym człowiekiem, mającym taką
hierarchię wartości,gdzie rodzina jest najważniejsza

[krzysztof-lis]

> Ale nie kazdemu jest dane być mądrym odpowiedzialnym człowiekiem,
> mającym taką hierarchię wartości,gdzie rodzina jest najważniejsza

Jagodzianko, przeczytaj raz jeszcze cały wątek (albo choćby moją pierwszą
wypowiedź) i zastanów się, czy na pewno chodzi mi o sytuację, jaką Ty opisujesz.
Czy może o "trochę" inną, w której siedzenie w domu mojej żony nie było
uzasadnione ani wychowywaniem dziecka ani kłopotami zdrowotnymi w ciąży.

Ale rozumiem, że i rodzina składająca się z leniwej żony powinna być najważniejsza.

[krzysztof-lis]

> hej, a moze nasz Krzys sobie te historie wymyslil,

Fajnie by było, naprawdę.

> nie wierze, zeby normalny czlowiek gonil kobiete w zaawansowanej
> ciazy i w pologu do pracy.

Aleście się uparły na ten połóg i zaawansowaną ciążę. Przypominam, że chodzi o
okres trwający 14 miesięcy.

[moreno68]

Jeżeli tak liczysz przyszłe zyski ....jak te 14 miesięcy sprawoności
żony do pracy to już widać ze orłem z matematyki nie jesteś.
Umawiałeś się z żoną przed ciążą , że 12 dni po urodzniu dziecka
będzie pracować;)
Bo jeśli nie umawialiście się tak wcześniej to skąd wiesz ,że tak
być powinno.
Może jeszcze lepiej było ustalić to przed ślubem?wtedy miałbyś
jasność sytuacji?

Wszak usta umowa i jej dotrzymywanie to Twoja super recepta na
problamy innych.Czemu nie działa u Ciebie?
Naprawdę zapomniałeś uzgodnic to przed ślubem albo chociaż przed
ciążą?..Trudno uwierzyć;)

[denay]

ostatnie 14 m-cy
w trakcie których 9 m-cy Twoja żona byla w ciązy
żeby nie zapomnieć o 12 dniach od porodu...
czyli w sumie około pół roku wychodzi.

Szczerze mówiąc to nikt Ci nie poda prawdy objawionej
żeby mieć pełny obraz to trzeba dwóch stron wysłuchać
I być może od Twojej ślubnej usłyszelibyśmy
zupełnie inną wersję wydarzeń niż Ty raczysz opisywać.

Jedno co widzę w tym co piszesz...
Podobną sytuację sama znam z autopsji.
Net to net, więc bez szczegółów.
Mozesz mi wierzyć, możesz i nie
ale Twoje podejście - bez zwracania życzliwej
uwagi na partnera i usiłowanie dopasowania go do własnych wizji
tylko i wyłącznie na własnych zasadach
to równia pochyła...
Prawdopodobnie Twoja żona pewnie będzie stawała okoniem, a
jednocześnie obiecywała, chociaż i tak dalej będzie robiła swoje.
Ty będziesz coraz bardziej sfrustrowany, że taka ona
śmaka owaka, nie docenia Twoich wysiłków, że to przecież
"dla naszego dobra"...
A ona po prostu będzie broniła siebie, własnego ja
(jakiekolwiek by ono nie było), usiłując nie dopuścić
do zmian, od których Ty uzależniasz dalsze "być/nie-być"
aż się możesz - czego w zasadzie nie życzę, obudzić
z ręką w nocniku.
I zupełnie szczerze - skoro nie chcesz się rozwodzić
chcesz mieć rodzinę
to poszukaj dobrego terapeuty.
Czasami od środka żadna ze stron problemu nie widzi...

[miacasa]

To po jakiego grzyba płodziłaś długotrwale bezrobotnej, niezaradnej,
bluszczowatej kobiecie dziecko?
Zapewniam cię, że twoja wizja posiadania dużej ilości czasu na robienie stron
internetowych podczas urlopu wychowawczego jest jeszcze bardziej utopijna niż
wizja doradcy finansowego twojej żony. Wasze dziecko to noworodek, który je, śpi
i wymaga zmiany pieluchy. Już za dwa tygodnie rozpoczniecie ciekawy etap kolek
związany z niedojrzałością przewodu pokarmowego. Maraton wielogodzinnych
wieczorno-nocnych wrzasków, brak snu, potworne zmęczenie i huśtawka nastrojów
żony jeszcze przed tobą. Obawiam się, że nie podołasz tej sytuacji, brakuje ci
siły, dystansu i pokory.

[verdana]

I jak wyliczyłeś te 10 tysiecy, ktore stracileś? Te 10 tysiecy
najwyzej straciliscie oboje, chyba że uwazasz, ze masz prawo
zabierac zonie całą kase - czyli stracileś najwyżej 5 tysiecy...
% tysiecy to niecałe 500 zł. miesiecznie - wiesz co? Jak Ci tak
straszliwie żal pieniedzy, to dlaczego chcesz iść na wychowawczy,
zeby zona Cię utrzymywała - lepiej dajcie dziecko do źłobka i
pracujcie oboje.

[krzysztof-lis]

> I jak wyliczyłeś te 10 tysiecy, ktore stracileś?

Ja wyliczyłem 30 000, które straciliśMY.

> Jak Ci tak straszliwie żal pieniedzy, to dlaczego chcesz iść na
> wychowawczy, zeby zona Cię utrzymywała - lepiej dajcie dziecko do
> źłobka i pracujcie oboje.

Pieniądze nie są dla mnie celem samym w sobie. Chcę za jakiś czas zostawić w
cholerę etat i urlop wychowawczy jest doskonałym momentem do tego.

Tak, jak napisałem

[kklekss]

A gdzie miłość do żony i do dziecka ? Ty nie wiesz co to jest
rodzina i niepotrzebnie ją zakładałeś .Nie dorosłeś do tego.Smutne ,
że widzisz tylko kasę , przeciez całe życie przed tobą i co
dalej?????????? Będziesz żył w/g jakiegoś planu , dzieciom też
ułożysz jakiś plan.Rozpisz swoje życie na kartce i żyj w/g planu.

[krzysztof-lis]

> A gdzie miłość do żony i do dziecka ?

Nie rozumiem, w jaki sposób moja postawa wyklucza miłość do żony i do dziecka?

> Ty nie wiesz co to jest rodzina i niepotrzebnie ją zakładałeś .Nie
> dorosłeś do tego.Smutne , że widzisz tylko kasę , przeciez całe
> życie przed tobą i co dalej?????????? Będziesz żył w/g jakiegoś
> planu , dzieciom też ułożysz jakiś plan.

Abstrahując od tego, czy się z tym zgadzam, czy nie

[krzysztof-lis]

> To po jakiego grzyba płodziłaś długotrwale bezrobotnej, niezaradnej,
> bluszczowatej kobiecie dziecko?

W maju zeszłego roku nie wyglądała na długotrwale bezrobotną, niezaradną i
bluszczowatą. Zresztą o dziecko staraliśmy się kilka miesięcy.

> Obawiam się, że nie podołasz tej sytuacji, brakuje ci siły,
> dystansu i pokory.

Niewykluczone, że masz rację.

[verdana]

Powtarzasz jak manre "To mi nie pomaga". człowieku, jestes podobno
dorosly - nie rozumiesz, ze nic ci nie pomoze? Marzysz o domu i
wysokich dochodach, a masz mentalność 13-latka - sadzisz, ze ktos ci
te pieniadze zarobi, że masz dziecko, ale to nie powinno wplynąć na
zdolność zarobkowania Twojej żony, ze masz dziecko, ale zajmowanie
sie nim, to w ogole nie jest żadna praca, bo dziecku niczego procz
jedzenia i przewijania nie potrzeba.
Powim Ci cos, co Ci na pewno nie pomoże - jestes niedojrzay, za
wczesnie się ozenileś, za wczesnie miales dziecko. Domu nie
postawisz, choćby żona zaharowala sie na śmierć, dziecko zmarnujesz.
A nawet, jak sie rozwiedziesz, to nic nie zyskasz - bedziesz mosiał
placic alimenty.
Czyli - albo sam sobie pomozesz, weźmiesz się do pracy, pozwolisz
zonie odpocząć po porodzie, nie będziesz chciał stawiac domu nie
majac kasy, albo wlasnie zmarnowałeś sobie zycie.

[krzysztof-lis]

> Powtarzasz jak manre "To mi nie pomaga".

Nie pomaga mi to, że piszecie, że jestem niedojrzały.

Tak jak mojej żony nie zachęca do wysiłku awantura o to, że nic nie robi.

> Czyli - albo sam sobie pomozesz, weźmiesz się do pracy,

Co konkretnie masz przez to na myśli?

> sadzisz, ze (...) masz dziecko, ale to nie powinno wplynąć na
> zdolność zarobkowania Twojej żony,

Nie w stopniu, który uniemożliwiłby jej przez 14 miesięcy zarobienie dających
się zauważyć pieniędzy.

Krzysiu,

[mama-cudownego-misia]

Ubawiłam się setnie i pozwolę sobie jednak być niekonstruktywna. Mam nadzieję,
że ona Cię puści w skarpetkach i znajdzie sobie kogoś dojrzałego. Obawiam sie,
że tu sprawa jest przegrana, ale nie z winy żony, która najpierw pracy znaleźć
nie mogła, potem nie zarabiała tyle, ile zaplanowaliście, a teraz się nie daje w
miesiąc po cesarce wykopać do pracy. Wina leży tu po stronie nieprzemakalnego na
argumenty i roszczeniowego egocentryka o dziwacznych i mocno usztywnionych
priorytetach, który uważa, że cały świat się powinien dostosować do jego
oczekiwań. Ułatw kobiecie zadanie i weź się rozwiedź, zamiast jej głowę zawracać.
A jak nie, to idź do psychologa, może on coś pomoże...

[kicia031]

ona Cię puści w skarpetkach

No wlasnie, bo dopoki dziecko nie skonczy 3 lat, to matka swobodnie
moze ubiegac sie rowniez o alimenty na siebie, zwlaszcza jesli
dodatkowo studiuje. Sama pobieralam alimenty na siebie w takich
okolicznosciach, i rozwod nie jest do tego niezbedny.

[martabmw]

Zapewniam cię, że twoja wizja posiadania dużej ilości czasu na robienie stron
> internetowych podczas urlopu wychowawczego jest jeszcze bardziej utopijna niż
> wizja doradcy finansowego twojej żony.

bingo... pan zrezygnuje z etatu, założy działalność, będzie zarabiał na
stronkach, wózek postawi przy kompie, coby niemowlę pobujać. Za pół roku
poczytamy posty znerwicowanej żony, że mąż chyba pracoholik;)

[musiavicky]

jesli chodzi o te 14 miesiecy ktore byly to po jaka cholere sie nad
tym rozczulasz teraz kiedy wlasnie rozpoczal sie nowy , cudowny etap
w waszym zycie. poco teraz w tym momencie stresujesz zona. BADZ
MEZCZYZNA( facetem z j..) i nie rozczulaj sie nad soba. ciesz sie ze
macie co jesc urodzilo wam sie zdrowe dziecko. pozwol zonie
dorosnac. mnie sie noz w kieszeni otwiera jak czytam te twoje
teksty. poczatek malzenstwa, 14 miesiecy biedaczyna musial na zone
pracowac. juz zapomniales co przyzekales przed oltarzem. partnerswo
partnerswtem ale to nie ty byles 9 miesiecy w ciazy!!!!!!!!!!!!!!!!!
liczysz na to ze ci ktos pomoze ze poradzi ale jak widac ze nikt nie
jest w stanie ci doradzic bo nikt sie z toba nie zgadza. i to juz
powinno dac ci do myslenia. otrzasnij sie i nie rob niczego za
wszelka cene. piszesz ze ty tak sobie wyorbarzasz zycie a pytales
zony jak ona to sobie wyobraza? nie wszytko da sie przeliczyc na
pieniadze, nie wszytko ma realna wartosc. Ludzie dlugie lata buduja
dom dochodza do wszystkiego a ty sobie cos ubzdurales. zaplanowales.
Rany dorosniej. jestes dlowa rodziny i twoim obowiazkeim jest
zepewnienie bytu. ja nie wierze w ta twoja wersje partnerstwa bo
napisales ze ojciec i matka zony pracuja , matka zajmuje sie domem a
to jest sytuacja 100 % sielankowa!!!!!!!!!!!!!!!!smieszny
jestes!!!!!!

[krzysztof-lis]

> jesli chodzi o te 14 miesiecy ktore byly to po jaka cholere sie nad
> tym rozczulasz teraz kiedy wlasnie rozpoczal sie nowy , cudowny etap
> w waszym zycie.

O rany, tak się złożyło, że teraz nastąpiło to zmęczenie materiału. Przecież nie
robię tego celowo w momencie, w którym wprowadzenie jakichkolwiek zmian jest
trudniejsze, niż kiedykolwiek było czy będzie.

> jak widac ze nikt nie jest w stanie ci doradzic bo nikt sie z toba
> nie zgadza. i to juz powinno dac ci do myslenia.

Nie jest aż tak źle, że NIKT się ze mną nie zgadza.

Zresztą nie spodziewałem się głaskania po główce ze strony kobiet, które dość
wybiórczo traktują zagadnienia związane z równouprawnieniem w związku.

> piszesz ze ty tak sobie wyorbarzasz zycie a pytales zony jak ona
> to sobie wyobraza?

W sytuacji, w której konkretne plany dotyczące mojego odejścia z pracy na urlop
wychowawczy snujemy wspólnie, można powiedzieć, że tak.

> Rany dorosniej. jestes dlowa rodziny i twoim obowiazkeim jest
> zepewnienie bytu.

To prawda. Co nie zmienia faktu, że czuję się z tym źle.

Podobnie obowiązkiem niepracującej kobiety jest opiekowanie się dzieckiem i
domem, a wątków z marudzeniem na ten temat jest tu sporo.

> ja nie wierze w ta twoja wersje partnerstwa bo napisales ze ojciec
> i matka zony pracuja , matka zajmuje sie domem a to jest sytuacja
> 100 % sielankowa!!!!!!!!!!!!!!!!smieszny jestes!!!!!!

Przecież nie napisałem, że tak ma wyglądać moje małżeństwo, prawda? To byłaby
sielanka, ale nawet o takim wariancie nie marzę.

Motywacja

[brak.polskich.liter]

Interesujace... Nie tak dawno temu lansowales zgola inny poglad na kwestie
odpowiedzialnosci finansowej i motywacji w pozyskiwaniu pieniedzy, gdy ma sie
male dziecko w perspektywie. Poniewaz to, co wtedy napisales, brzmialo dosc
sensownie, zastanawiam sie, skad taka radykalna zmiana rozmaitych koncepcji?
Tylko, pliz, nie pisz, ze ta zmiana to dlatego, ze z malzonki nagle wyszedl
bluszcz i meduza.

"Z drugiej strony przyznać trzeba, że gdy się ma dziecko, ma się większą
motywację, by zarabiać pieniądze, niż gdy się go nie ma. Na moim przykładzie,
nie mam motywacji by napisać pracę dyplomową. Motywację bym miał, gdybym miał
dziecko w drodze i wiedział, że za pół roku muszę mieć lepszą pracę, bo będę
potrzebować więcej pieniędzy."

Swiete slowa, swiete slowa. W zwiazku z tym mam pytanie - co z ta zmiana pracy
na lepiej platna? Pomysl upadl? To byloby jakies rozwiazanie Twoich problemow -
ktore, zreszta, sam zaproponowales poltora roku temu.
Sorry, ze odswiezylam Ci pamiec, ale slowa napisane na forum maja te wlasnosc,
ze nie znikaja.

[kklekss]

A tu nie chodzi o dziecko i jego potrzeby ale o urlop wychowawczy
dla 'tatusia'.

[krzysztof-lis]

> A tu nie chodzi o dziecko i jego potrzeby ale o urlop wychowawczy
> dla 'tatusia'.

Tak

[brak.polskich.liter]

No, sam tatus circa about poltora roku temu inaczej spiewal - vide
zamieszczony cytacik.
Ale coz - okolicznosci przyrody sie zmienily - i spiewka wraz z nimi, najwyrazniej.
Z grzecznosci nie zapytam o te prace dyplomowa, ktorej motywatorem mialo byc
rowniez dziecko w drodze...

[krzysztof-lis]

> Z grzecznosci nie zapytam o te prace dyplomowa, ktorej motywatorem
> mialo byc rowniez dziecko w drodze...

Praca dyplomowa się obroniła półtora roku temu, we wrześniu 2007. :)

Ale do dziś dyplomu z uczelni nie odebrałem, bo do niczego nie jest mi
potrzebny. Jak będzie potrzebny, to po niego pojadę.

[krzysztof-lis]

> Interesujace... Nie tak dawno temu lansowales zgola inny poglad na
> kwestie odpowiedzialnosci finansowej i motywacji w pozyskiwaniu
> pieniedzy, gdy ma sie male dziecko w perspektywie. Poniewaz to, co
> wtedy napisales, brzmialo dosc sensownie, zastanawiam sie, skad
> taka radykalna zmiana rozmaitych koncepcji? (...)
>
> "Z drugiej strony przyznać trzeba, że gdy się ma dziecko, ma się
> większą motywację, by zarabiać pieniądze, niż gdy się go nie ma.
> Na moim przykładzie, nie mam motywacji by napisać pracę dyplomową.
> Motywację bym miał, gdybym miał dziecko w drodze i wiedział, że za
> pół roku muszę mieć lepszą pracę, bo będę potrzebować więcej
> pieniędzy."
>
> Swiete slowa, swiete slowa. W zwiazku z tym mam pytanie - co z ta
> zmiana pracy na lepiej platna? Pomysl upadl? To byloby jakies
> rozwiazanie Twoich problemow - ktore, zreszta, sam zaproponowales
> poltora roku temu.
> Sorry, ze odswiezylam Ci pamiec, ale slowa napisane na forum maja
> te wlasnosc, ze nie znikaja.

Nie przepraszaj, bo nie ma za co. Sytuacja trochę różni się od tej, o której
wtedy pisałem.

Póki co moje dzisiejsze zarobki wystarczą na utrzymanie domu i rodziny. Chęć
osiągnięcia wolności finansowej (czyli tych zarobków z internetu) i budowy domu
nie jest aż tak wielka, by zaharowywać się na śmierć i pracować więcej niż do
tej pory. Albo żeby szukać innej, lepiej płatnej pracy.

Dlatego jej nie szukam.

Ale może rzeczywiście masz rację, może powinienem żonie dać tyle czasu, ile
będzie potrzeba a dopiero potem przykręcić śrubę. ;) Z drugiej strony chcemy
mieć trójkę dzieci, więc to "potem" wypadnie lekko licząc za jakieś 6-10 lat...

[brak.polskich.liter]

Yyy, chyba nikt nie proponowal "zaharowania sie na smierc" ani niczego w tym
guscie. Ot, skoro aktualna sytuacja finansowa nam nie odpowiada (bo chcemy kupic
wieksza chalupe, bo mamy dziecko, ktore generuje koszty, bo mamy w planie wiecej
takich generatorow, whatever) robimy cos, zeby te sytuacje zmienic na lepsza -
bardziej nam odpowiadajaca. Oczywiste i normalne, IMHO.
Lepiej platna praca to niekoniecznie praca w _wyzszym_ wymiarze godzin i
niekoniecznie na etat, to tak na marginesie.

Poniewaz w ilus-tam-postach narzekasz na aktualna sytuacje polaczona z
biernoscia malzonki, totez zaproponowalam cos, co moglbys zrobic TY SAM,
niezaleznie od zony, celem poprawy wlasnej sytuacji. A teraz Ty z kolei
twierdzisz, ze w zasadzie to problemu nie ma, bo nie jest az tak zle i potrzeby
zmieniania czegokolwiek tez w zasadzie nie ma...
W zwiazku z czym mam propozycje: facet, okresl sie.

[krzysztof-lis]

> Yyy, chyba nikt nie proponowal "zaharowania sie na smierc" ani
> niczego w tym guscie.

Nie, naturalnie. :)

Tyle tylko, że czuję się przytłoczony tą odpowiedzialnością za rodzinę i
zastanawiam się, dlaczego tylko ja mam pracować aby zrealizować nasze wspólne cele?

> Ot, skoro aktualna sytuacja finansowa nam nie odpowiada (...)
> robimy cos, zeby te sytuacje zmienic na lepsza - bardziej nam
> odpowiadajaca.

Dokładnie to chcę osiągnąć. Tyle tylko, że zachęcając żonę do zarabiania
pieniędzy a nie samemu szukając dodatkowych źródeł pieniędzy, z powodu opisanego
wyżej.

> teraz Ty z kolei twierdzisz, ze w zasadzie to problemu nie ma, bo
> nie jest az tak zle i potrzeby zmieniania czegokolwiek tez w
> zasadzie nie ma...

Zaraz zaraz...

Tak naprawdę to nie ma potrzeby zmieniania czegokolwiek. Mamy gdzie mieszkać.
Nie musimy budować domu. Na utrzymanie nas stać i jeszcze trochę zostaje. Status
quo da się utrzymać. W zacytowanym przez Ciebie fragmencie odnosiłem się do
sytuacji, w której sytuacja zmienia się do tego stopnia, że trzeba pracować
więcej. Gdyby nagle z jakiś przyczyn okazało się, że MUSIMY mieć więcej
pieniędzy a żona nie może pójść do pracy, to bym zacisnął zęby i pracował
więcej, lepiej, zarabiał więcej, itd.

Tymczasem czuję, że moja żona mogłaby zarabiać pieniądze, gdyby tylko chciała.
Mogłaby robić to w sposób, który by nie kolidował z wychowaniem dziecka. Bo nie
uważam, by wygospodarowanie dwóch czy trzech dni w tygodniu przez matkę na pracę
byłby jakąś krzywdą dla niego. Tak teraz jak i w perspektywie kilku lat. Okazuje
się jednak, że żonie jest dobrze tak jak jest

[chicarica]

Czy ty normalny jesteś? W 12, no faktycznie - dzisiaj już 13 ;) - dni po
urodzeniu dziecka żona ma wygospodarować czas na pracę nie kolidującą z
wychowaniem dziecka? Facet, ty nie możesz być prawdziwy, przyznaj się, jesteś
projektem internetowym...

[krzysztof-lis]

> Czy ty normalny jesteś? W 12, no faktycznie - dzisiaj już 13 ;) -
> dni po urodzeniu dziecka żona ma wygospodarować czas na pracę nie
> kolidującą z wychowaniem dziecka?

Tak się zastanawiam, ile razy będę jeszcze w tym wątku tłumaczyć, że nie jestem
wielbłądem.

Moja frustracja bierze się z tego, że żona od 14 miesięcy nie przyniosła
zauważalnych pieniędzy do domu. Nie oczekuję, że pójdzie do pracy teraz, choć
mam nadzieję, że stanie się to tak szybko, jak tylko to możliwe. Jeśli nie,
potem będzie jej w ogóle trudno cokolwiek zarobić.

[attiya]

krzysztof-lis napisał:
>
> Tymczasem czuję, że moja żona mogłaby zarabiać pieniądze, gdyby tylko chciała.
> Mogłaby robić to w sposób, który by nie kolidował z wychowaniem dziecka. Bo nie
> uważam, by wygospodarowanie dwóch czy trzech dni w tygodniu przez matkę na prac
> ę
> byłby jakąś krzywdą dla niego. Tak teraz jak i w perspektywie kilku lat. Okazuj
> e
> się jednak, że żonie jest dobrze tak jak jest

[chicarica]

Nie wiem tylko jak ten gościu chce mieć trójkę dzieci i oprócz tego ma ambitne
plany typu firma, budowa domu, skoro na razie problemy są przy jednym dziecku i
to dopiero co narodzonym. Trójka dzieci to kolejne ciąże i urlopy macierzyńskie
żony, on chyba sobie nie wyobraża, że żona w ciąży i z maleńkimi dziećmi przy
piersi będzie prężnie prowadzić tipsiarnię?

uwaga, nie dla wrazliwych (intelektualnie)

[kicia031]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15128&w=92022971

[rumpa]

hehe, dawno nie pisałam, ale nie wytrzymałam...
drogie panie, nie zapominajcie że Krzysztof jest 25 letnim
inżynierem.
No jak sie miał pochwalić że został ojcem? prawdę mówiac czegos
takiego oczekiwałam :)))
gdyby to był wygadany romantyczny humanista, ale mamy do czynienia z
geekiem, tak się to nazywa?
mnie tamn wręcz czasem wzrusza choc czasem i irytuje, jak wszystko
chce skontrolować, dobrze ustawić itd... jakby chcial siebie
zapewnić, że wszystko przewidział, jasno powiedział, sprecyzował,
nie skłamał, jest w porzadku, przyszłość jest opanowana ( żeśmy
wzielismy kontrakt dogadalismy) i bezpieczna.
Oczywiście dupa z tego ale tego sie musi jeszcze nauczyć, dajcie
spokój, ma 25 lat i uczyć się chce.A skoro od lat głównie siedzi
przed kompem, to skąd ma to wiedzieć?
Co do pracy żony, to dociera do mnie że ma problem bo babka te 5
miesięcy przed ciążą nie pracowała, a nie że ma natychmiast lecieć
do pracy...
sama wiele lat nie pracowałam, mój mąż na tym tle dorobił się
nadcisnienia - strach przed utrata pracy jest naturalny, strach, co
będzie jak jemu coś się stanie - też...
Tyle że teraz to nie najlepszy moment...na obgadywanie tego z
żoną...
poglądy na karmienie piersią - kuriozalne, jux od czasów
eksperymentu Fryca wielkiego bodajże wiadomo, jak na dziecko wpływa
przytulanie i bliski kontakt z ciałem matki - ciagle pamietam
rozkosz, jaką jest przytulanie maleńkiego ciałeczka do piersi,
gołego albo zapobiegliwie w pieluszce. Ile godzin spędziłam po
prostu rozkoszując sie tym - chwilo trwaj - niestety skończyła się
za szybko :((( czas tak szybko płynie...
żeby było jasne, a propos lęków o seks - ja byłam z tych co już
tydzień po porodzie miały ochotę, ale...ale...uczucie jakiego
doświadczałam przytulając maluszka do nagiego ciała - to był kosmos,
orbitowałam.
co do zaś optymistycznych wyobrażeń o pracy na urlopie ojcowskim -
wiesz Krzysztof, rozkoszuj się bezproblemowym noworodkiem. Niedługo
zaczną się kolki, ząbki, wielogodzinne spacery - a zapewniam cie że
jest masa dzieci co bez pudła rozpoznają czy są wożone czy kołysane
nogą ( jakbys sobie wyobrażał że z laptopikiem w parku...) i w tym
drugim wypadku wściekle protestują - miałam i taki i taki
egzemplarz, starszego w ogóle musiałam nosić jak nie spał, bo furii
dostawał że widzi tylko niebo i gałęzie, młodszemu ten widok
wystarczał w zupełnosci,ilośc snu też się zmniejsza piorunująco,
gotujesz obiadek i gadasz, sprzątasz i gadasz, potem siedzenie
chodzenie
pracowałam i po 12 godzin dziennie, ale nigdy nie byłam tak zmęczona
jak "siedząc" z dzieckiem w domu - pod wieczór zdarzało się że po
prostu patrzyłam tępo w scianę - totalne wyplucie - ale moje dziecko
starsze było z tych co ADHD miało już w brzuchu - jak tylko nauczył
się stać, usiłował wyskoczyć z kojca i prawie mu sie udało - znaczy
złapałam w ostatniej chwili
może się zdarzyć Krzysztof, że za parę miesięcy będziesz błogosławił
nieruchawośc biznesową żony - zwłasza jak znajdziesz sobie ciekawszy
etat i z ulga zamkniesz drzwi za dzieckiem cierpiacym trzeci tydzień
bo ta cholerna pierwsza jedynka nie chce wyjść, zapryszczona buzia,
katar, gorączka i żałosny płacz, popuchniete dziąsełka, które trzeba
masować zimną grzechotką ... mówię ci luz blus
I jeszcze jedno - Twoja żona 12 dnia po porodzie, o ile dobrze
zrozumiałam pojechała do klientki. Człowieku, czego Ty chcesz?
To buldożer nie kobieta :)))
12 dni po porodzie to w jednym wypadku miałam 40 stopni gorączki z
powodu zaczopowania się kanalika mlecznego, a w drugim - osłabiona
cukrzycą i anemią - ledwo stałam na nogach i dojście do kibla 5m
było problemem.
Chyba jej nie doceniasz, naprawdę...

[krzysztof-lis]

> No jak sie miał pochwalić że został ojcem? prawdę mówiac czegos
> takiego oczekiwałam :)))

Dokładnie celem tamtego wątku było pochwalenie się, ale co tam. I tak nikt nie
uwierzy. ;)

> wszystko chce skontrolować, dobrze ustawić itd... jakby chcial
> siebie zapewnić, że wszystko przewidział, jasno powiedział,
> sprecyzował, nie skłamał, jest w porzadku, przyszłość jest
> opanowana ( żeśmy wzielismy kontrakt dogadalismy) i bezpieczna.

Masz rację

[rumpa]

Masz rację

[krzysztof-lis]

> albo wóz albo przewóz - przecież taki buldożer nie kierowany mógłby
> zboczyć z jedynie słusznej drogi :)))

No kurde, ale ja się nie pisałem na etat operatora buldożera. ;)

> naprawdę, to nie jest przypadek że poślubiłeś tę właśnie kobietę
> :)))
> przecież ona doskonale do Ciebie pasuje

Nie do końca to widzę, do mnie raczej pasowałaby kobieta, która umie wziąć
sprawy we własne ręce i MNĄ pokierować. Bo ja sam sobą pokierować nie potrafię a
co dopiero kierować całą rodziną...

> może nieco zluzuj kontrolę, może jakaś terapia,

Rozważam to. :)

> pamietasz jak napisałeś że tobie komp nie zaszkodził mimo że dużo
> czasu przy nim spędzasz?

Pamiętam. Upośledził mnie społecznie, przez co nie wyszalałem się w momencie,
gdy normalni ludzie w moim wieku by się wyszaleli. Ale to nie wina samego
komputera, tylko splotu okoliczności (moja osobowość, przeprowadzka, komputer).

[rumpa]

albo wóz albo przewóz - przecież taki buldożer nie kierowany mógłby
> > zboczyć z jedynie słusznej drogi :)))
>
> No kurde, ale ja się nie pisałem na etat operatora buldożera. ;)
>

może i nie, ale jeśli nie znosisz sytuacji nieprzewidywalnych,
nowych, to wyjasnij mi jakim cudem mógłbyś zrezygnowac z tej
funkcji?

przecież byś zwariował ze stresu...

Nie do końca to widzę, do mnie raczej pasowałaby kobieta, która
umie wziąć
> sprawy we własne ręce i MNĄ pokierować. Bo ja sam sobą pokierować
nie potrafię
> a
> co dopiero kierować całą rodziną...

to widać :))) że rzeczywistość nieco cie przerasta
ale jak już zauważyłam, to by oznaczało że tracisz kontrolę, dzieją
się rzeczy tak jak chce ta pani a nie jak ty - chyba że
optymistycznie zkładasz że ta pani chciałaby dokładnie tak jak ty -
jakaś mamusia, co wie co najlepsze dla dziecka?

Ale to nie wina samego
> komputera, tylko splotu okoliczności (moja osobowość,
przeprowadzka, komputer).

no jasne, dobrze że to widzisz

Krzysiek, terapia, zanim sobie życiorys spieprzysz
mądry z ciebie facet, starasz się, pytasz, nie obrażasz, do analizy
skłonnosci masz, weź i opracuj z jakimś profesjonalistą schemat
budowy emocjonalnej Krzysztofa, popraw parę śrubek, stwórz
podręcznik obsługi i ... puść ten buldożer na żywioł :)))
ide spać

[krzysztof-lis]

> może i nie, ale jeśli nie znosisz sytuacji nieprzewidywalnych,
> nowych, to wyjasnij mi jakim cudem mógłbyś zrezygnowac z tej
> funkcji?

No chodzi o to, by wykształcić tego przewidywalnego i kompetentnego kierowcę
buldożera. :)

> to widać :))) że rzeczywistość nieco cie przerasta

Nie da się ukryć.

> ale jak już zauważyłam, to by oznaczało że tracisz kontrolę, dzieją
> się rzeczy tak jak chce ta pani a nie jak ty - chyba że
> optymistycznie zkładasz że ta pani chciałaby dokładnie tak jak ty -
> jakaś mamusia, co wie co najlepsze dla dziecka?

Rozmawiałem z żoną na te tematy na tyle dużo razy, by tak zakładać.

> Krzysiek, terapia, zanim sobie życiorys spieprzysz
> mądry z ciebie facet, starasz się, pytasz, nie obrażasz, do analizy
> skłonnosci masz, weź i opracuj z jakimś profesjonalistą schemat
> budowy emocjonalnej Krzysztofa, popraw parę śrubek, stwórz
> podręcznik obsługi i ... puść ten buldożer na żywioł :)))

Dziękuję. :)

> ide spać

Ale zajrzyj tu jutro, plizz. :)

[rumpa]

No chodzi o to, by wykształcić tego przewidywalnego i kompetentnego
kierowcę
> buldożera. :)

ale aby go wykształcić, sam musiałbyś mieć papiery mistrzowskie, a
jak sam już zauważyłeś, do nich Ci daleko...

Rozmawiałem z żoną na te tematy na tyle dużo razy, by tak zakładać.
>

ona jest młoda i ty też - generalnie teraz to moxna zkładać - nogę
na nogę żeby zacytować klasyka
takie rzeczy wychodzą w praniu a nie w ogniu hormonalnych dyskusji
geeka i dziewczynki - oboje z ambicjami i marzeniami

A teraz z mojej beczki - czujesz się oszukany itd... bo nie tak
miało być
Jakbym siebie słyszała - ja to się tak oszukana w końcu poczułam, że
rok seksu nie było, prawie "gnoja" znienawidziłam i małżeństwo
prawie poszlo się kisić.
Mąż też czuł się oszukany i niezrozumiany, wykorzystany i
niedoceniany...
Dziwnie nam się symatrycznie te uczucia układały...
też chciałam dom i najpierw uwaxałam że mąż też chce, potem
zauważyłam że nie za bardzo, więc go postanowiłam...zmotywować, potm
się obraziłam że się nie dał zmotywować więc, to chyba jasne co z
ciebie za fecet, inni to...
a potem otrzeżwiałam i zaczęłam się zastanawiać, co ja wyrabiam i w
zasadzie , po co mi ten dom aż tak bardzo, żeby gnoić drugiego
człowieka za to że ma nieco inny projekt na życie. wyszło przy tym
szydło z worka, dlaczego, jak i po co mi ten dom - było cos tam z
ambicji, chęci pokazania się, i ponieważ ja z rozbitej rodziny -
namalowania sobie w rzeczywistości takiego domku z pomarańczowymi
firankami i czwórką dzieci. To była ułuda. Okazzało się że o czworce
dzieci mogę zapomnieć, bo dwójka wykancza mnie dostatecznie i
zajmuje wystarczjąco duxo czasu, a dom - cóż, obecnie mieszkam w
jeszcze mniejszym mieszkaniu nix kiedykolwiek i - jestem szczęśliwa.
Dom będzie albo i nie, fajnie jak będzie, ale jak nie - przecież nie
zarżnę męża.
Teraz jesteś w takim momencie, że zakochanie się przechodzi w
miłość. W zakochaniu to jest tak że jakos tak wychodzi że z tą drugą
osobą to będziemy świat podbijać, wszystko co najlepsze, wszystko da
się załatwic - tak naprawdę kochamy samych siebie i jakis
nieszczęsny bialkowy nośnik, który nam pasuje do realizacji siebie.
Miłość jest inna - jest druga osoba, inna, są niespodzianki i to
masa , bo wreszcie zamiast własnych wyobrażeń widzi się człowieka -
nie mów mi ,że ty byłeś racjonalny i przemyslałeś sprawę - to sie
zawsze tak wydaje, tak to działa ( palę, bo lubię ), mnie tex sie
tak wydawało ,, zresztą ja podobna chyba jestem do Ciebie, i teraz
śmiac mi sie chce jak sobie przypominam jak zgrabnym umysłowym
saltem omijalam i tłumaczyłam sobie wszystko co mi nie pasowało, ale
widzę to dopiero teraz, po latach nastu.
Tutaj nie za bardzo widać że masz żonę, bo ONA jest dla ciebie
ważna, raczej że wziałeś babke, o której myslałeś że załatwi ci
ważne dla ciebie sprawy. Mam złą nowine - nikt nie załatwi twoich
spraw tak dobrze jak ty sam. Zawsze będzies miał jakąs pretensję i
żal a i jej się nic za bardzo nie będzie chciało, troche na złość
może, że te plany są ważniejsze niż ona.
Polecam książki
"Pomóż sobie, daj światu odtechnąć", " Kobieta bez winy i wstydu"
"Zdradzony przez ojca" " Miłość to wybór" " Związki i rozwiązki
miłosne" i druga częśc o małżeństwach, i przede wszystkim " jak
mówić,żeby dzieci słuchały, jak słuchać żeby dzieci mówiły" - to się
naprawdę bardzo przydaje, i w rozmowach z dorosłymi.
Spadam na urlop od moich dzieci
wszystkiego najlepszego Krzysztof i zadbaj o siebie, a żonę chwilowo
zostaw w spokoju - masz dosyć własnych problemów i ona ci ich nie
rozwiąże.

A co do gadki o panience po maturze co robi tipsy w wykonaniu jednej
pani dość często robiącej sobie dobrze online - no cóx ja znam
panienke z doktoratem z genetyki co robi tipsy, bo to lubi, doktorat
leży w szufladzie - i współczuję każdemu takiego rozumku co pozwala
na wygłoszenie podobnych sądów .
I więcej szacunku do siebie i żony - za cos takiego powinieneś ostro
babkę pojechać, a jesli podzielasz jej zdanie - to masz naprawdę
cholerne kłopoty,

[krzysztof-lis]

> I więcej szacunku do siebie i żony - za cos takiego powinieneś ostro
> babkę pojechać, a jesli podzielasz jej zdanie - to masz naprawdę
> cholerne kłopoty,

Przyznam szczerze, że nie wiem, czyją wypowiedź masz na myśli, bo chyba ją
przeoczyłem.

[sanciasancia]

> gdyby to był wygadany romantyczny humanista, ale mamy do czynienia z
> geekiem, tak się to nazywa?
Nie. To się nie nazywa ani geek ani nerd. Co najwyżej troll.
Żaden nerd ani geek nie wejdzie na forum kobiece bez przystawienia naładowanego
pistoletu do skroni i groźby zniszczenia jego unikatowej kolekcji zawierającej
atari, commodore'a i 8086 (i ukradzione części od Odry).

[krzysztof-lis]

> Nie. To się nie nazywa ani geek ani nerd. Co najwyżej troll.

Jeśli mamy tylko te dwie opcje do wyboru, to raczej geek niż troll.

[sanciasancia]

Nie mój drogi, geekiem nie jesteś.
Z ilości i jakości postów wynika, że do trolla Ci bliżej.
Bycie geekiem wymaga odpowiedniego poziomu introwersji i olania wszystkiego poza
zainteresowaniami. Interfejsem geeka wielokrotnie jest jego własna żona
(odpowiadając na pytanie po co geekowi żona - żona jest geekowi niezbędna do
kontaktów ze światem i organizacji życia).
Geek nie pisze komentarzy na emamie ani na Zyciu rodzinnym. Co najwyżej na blogu
Linusa bądź LWN-ie albo innym branżowym piśmie albo forum o błędach w kernelu,
bo na fora na gazecie o d.M. mu szkoda czasu. Nie zaprząta sobie głowy tym, czy
jego żona robi tipsy czy nie, bo bardziej interesuje go jej komentarz na temat
nowego artykułu, który napisał Stallman i co sądzi w zmianach w licencji GNU
GPL. Jak ma poczucie, że żona traci czas, to jej mówi z wyrzutem, a miałaś się
nauczyć pythona (tu wstawiamy wybrany ulubiony język programowania geeka).
Ostatnia naprawdę krwawa dyskusja, w kórej wziął udział była na studiach i
dotyczyła wyższości emacsa nad vi'em (i zakończyła się uruchomieniem klienta
poczty na emacsie w stanie wskazującym na spozycie). Ta przedostatnia była o
tym, czy Tolkien był wielkim pisarzem, czy tylko mediewistą.
Nie muszę chyba dodawać, że geek swoje pliki uwielbia edytować sedem.
Za mało piszesz o odnawialnych źródłach energii a za dużo na gazecie, żeby Cię
wziąć za geeka.

[krzysztof-lis]

> Z ilości i jakości postów wynika, że do trolla Ci bliżej.

Jeśli za trolla rozumiesz osobę, która ma inne zdanie niż większość tego forum,
to z pewnością.

[sanciasancia]

W definicji trolla uwzględnione jest pisanie kontrowersyjnych opinii po to by
wywołać dyskusję.
IMHO ten wątek o 6 tygodniach połogu bez współżycia można spokojnie zaliczyć do
trollowania. Do geekowania raczej nie.

[krzysztof-lis]

> W definicji trolla uwzględnione jest pisanie kontrowersyjnych
> opinii po to by wywołać dyskusję.

No dobrze

[sanciasancia]

> > IMHO ten wątek o 6 tygodniach połogu bez współżycia można
> > spokojnie zaliczyć do trollowania.
>
> Aha.
To był wątek na serio?
Myślałam, że w szkole uczą biologii.

[krzysztof-lis]

> To był wątek na serio?

To był wątek, którego celem było pochwalenie się, że dziecko już się urodziło.

> Myślałam, że w szkole uczą biologii.

Nie wiem jak teraz, ale za moich czasów uczyli.

[sanciasancia]

> Nie wiem jak teraz, ale za moich czasów uczyli.
To chyba niezbyt skupiali się na rozmnażaniu, higienie ciąży i połogu.
I chwalisz się dzieckiem, narzekając na to, że z seksu nici?
Jestem pod wrażeniem.

[krzysztof-lis]

> To chyba niezbyt skupiali się na rozmnażaniu, higienie ciąży i
> połogu.

Nie mam zielonego pojęcia, zupełnie tego nie pamiętam.

> I chwalisz się dzieckiem, narzekając na to, że z seksu nici?

Przeczytałaś tamten wątek? Bo ja właśnie przejrzałem wszystkie moje wypowiedzi i
nie znalazłem miejsca, w którym byłyby moje narzekania.

I tak się rozwiedziecie

[triss_merigold6]

Powtórzę za inną forumowiczką: za wcześnie się ożeniłeś, żona jest
za młoda, za wcześnie zdecydowaliście na dziecko.
Pokory synu, trochę.
Zrobiłeś dziecko bardzo młodej kobiecie, bez pracy, bez
wykształcenia i bez doświadczenia zawodowego. Oczekujesz, że będzie
generować kasę?! Za jakieś 4-5 lat może tak pod warunkiem, że
skończy przyzwoite studia.
Dorosły facet uwierzył, że tpisy dają 5 tysięcy miesięcznie?!
Ojacieeee, miszcz biznesu. Gdyby Twoja żona prowadziła z matką znany
na rynku salon kosmetyczny to może owszem takie dochody byłyby
realne. Ale na 100% nie osiągnie takich dochodów panienka, która
klei paznokcie znajomym.
Etat chcesz rzucić powiadasz... miszcz interesów... w momencie
kryzysu na rynku pracy... A kto Was ubezpieczy, przepraszam?

O budowie domu zapomnij. Cokolwiek wyliczyłeś pomnóż to 3 razy. To
są naprawdę duże koszty i z klejenia tipsów oraz dłubania w
stronkach internetowych budowalibyście ten dom ze 30 lat.
Pani niech skończy te turystykę i zaczepi się w jakimś biurze
podróży, te 1500 zł pracując spokojnie za biurkiem wyciągnie.

[krzysztof-lis]

> Pokory synu, trochę.

O ile pokora ma oznaczać wysłuchiwanie w milczeniu kolejnych obelg pod swoim
adresem, na to liczyć nie możesz.

Założyłem ten wątek by uzyskać pomoc w realizacji moich pomysłów, wcale
jednocześnie nie wiedząc, czy są najlepsze w naszej sytuacji albo czy są w ogóle
dobre. Ten wątek powstał też po to, by je zweryfikować.

> Dorosły facet uwierzył, że tpisy dają 5 tysięcy miesięcznie?!

Bardziej chodziło o to przedłużanie rzęs, które kosztuje znacznie więcej, niż te
tipsy. Perspektywy, które przedstawiała żona wyglądały całkiem realistycznie.
Uczciwie stwierdzam, że się na tym nie znam, więc nie byłem w stanie tego
porządnie ocenić.

> Etat chcesz rzucić powiadasz... miszcz interesów... w momencie
> kryzysu na rynku pracy... A kto Was ubezpieczy, przepraszam?

Plan przewidywał pójście na urlop wychowawczy na 3 lata. A to nie jest
definitywne rzucenie pracy, prawda? Nie rozumiem za bardzo, co masz na myśli
pytając o ubezpieczenie.

> O budowie domu zapomnij. Cokolwiek wyliczyłeś pomnóż to 3 razy.

Liczyłem, że potrzebujemy 200 000 PLN i uważam, że w tych pieniądzach można się
z powodzeniem zmieścić.

> Pani niech skończy te turystykę i zaczepi się w jakimś biurze
> podróży, te 1500 zł pracując spokojnie za biurkiem wyciągnie.

Jak ma pracować za 1 500 to niech idzie do McD, szkoda czasu i kasy na studia.
Zresztą za takie pieniądze to się jej nie opłaci iść do pracy, skoro więcej
zapłacilibyśmy opiekunce...

[triss_merigold6]

Pytasz o zdanie kobiety, które w znakomitej większości są od Ciebie
znacznie starsze i mają większe doświadczenie życiowe więc bądź
łaskaw słuchać i myśleć.

Nie trzeba się na czymś znać dokładnie, żeby być w stanie
zweryfikować rojenia - to a propos zarobków z rzęs i tipsów. KRYZYS
= ludzie rezygnują z usług, które nie są niezbędne. Te nie są.

Na wychowawczym masz ubezpieczenie, zgadza się.

Nie zmieścisz się w 200 000 zł. Zapomnij. Mój aktualny chłop parę
lat pracował w branży budowlanej, rynek materiałów i usług zna
bardzo dobrze a kwestię ceny budowy domu już analizowaliśmy. I nie
wyjdzie tyle nawet przy założeniu, że 75% pracy wykonuje się we
własnym zakresie - samemu wylewa fundamenty, stawia sciany etc. nie
mówiąc o wykończeniówce.

W biurze turystycznym na początek dostanie 1500 zł ale ma szanse
poznać rynek i robić coś sensownego zgodnie z wykształceniem a potem
iść dalej. Z McDonalda dalej nie pójdzie, chyba, że do biedronki na
kasę.

Przyzwyczaj się do myśli, że skoro nie ożeniłeś się z korporacyjną
suką to Ty masz utrzymywać dom.

[miacasa]

Triss, noszsz dreszczy dostałam na myśl o korporacyjnej suce ;)

[krzysztof-lis]

> Nie trzeba się na czymś znać dokładnie, żeby być w stanie
> zweryfikować rojenia - to a propos zarobków z rzęs i tipsów. KRYZYS
> = ludzie rezygnują z usług, które nie są niezbędne. Te nie są.

O firmie z rzęsami mowa była w wakacje, gdy o kryzysie świat nie słyszał.

BTW

[annb]

efekt szminki dotyczy kompensacji
zamiast samochodu kupie sobie szminke, bo musze sobie podarowac
odrobine luksusu
ale nie pojde przedluzac rzes, ani kłaśc żelu bo za miesiac
moge stracic prace, a jak na rozmowe o nową iśc z zaniedbanymi(bo
oszczedzam kase) paznokciami czy z rzesami tęskniącymi do salonu.
lakier jest tanszy wiec poprzestane na nim
no przykro mi
nie pociesze

[ivoncja]

> O firmie z rzęsami mowa była w wakacje, gdy o kryzysie świat nie słyszał

Jaki ten świat niedobry, nie chce się do twoich precyzyjnych planów
dostosować...Obawiam się, że do takiej myśli będziesz zmuszony się przyzwyczaić
a nawet z nią pogodzić, inaczej wylądujesz u psychiatry z głęboką depresją.
Gdyby wszystko w życiu układało się tak, jak to sobie zaplanujemy, byłoby na
pewno dużo łatwiej żyć, ale pociesz się że nikt tak nie ma. Skoro starcza wam na
życie i jeszcze trochę zostaje, to przestań wreszcie wyliczać swojej żonie, ile
to już nie zarobiła kasy i ciesz się, że nie musicie liczyć na finansową pomoc
rodziców, jak wiele młodych małżeństw. I jeszcze jedno- odpowiedzialność za
rodzinę to nie tylko zarabianie, zarabianie, zarabianie... Nie każdy musi mieć
dom wybudowany za własne pieniądze już przed trzydziestką, może wy też nie
musicie. Z tego co piszesz wynika, że zarabianie i odkładanie jest dla ciebie
życiowym priorytetem. I jeszcze jedno- gdyby dzieci potrzebowały tylko i
wyłącznie karmienia i przewijania, ludzie już dawno wynaleźliby do tych
czynności automaty. Dzieci potrzebują przede wszystkim miłości i zainteresowania
rodziców. Z powodu braku tych dwóch czynników rodzą się patologie. Skup się
więc na tym, co twoja żona jako matka może dać dziecku, a nie na tym, czego nie
może dać tobie.

[krzysztof-lis]

> Jaki ten świat niedobry, nie chce się do twoich precyzyjnych planów
> dostosować...

Nie świat niedobry, tylko żona niedobra. Na siłę wyższą bym się nie obrażał.

> Nie każdy musi mieć dom wybudowany za własne pieniądze już przed
> trzydziestką, może wy też nie musicie.

Nie muszę, ale chcę. I jeśli moja żona też tego chce (albo mówi, że tego chce),
oczekuję że będzie starać się ten cel osiągnąć.

> Z tego co piszesz wynika, że zarabianie i odkładanie jest dla
> ciebie życiowym priorytetem

Zarabianie i odkładanie jest tylko środkiem do osiągnięcia celu. Tej budowy
domu. Która zresztą nie jest dla mnie najważniejsza, bo ważniejsze jest
posiadanie dzieci i rezygnacja z etatu w perspektywie kilku lat. Na dziecko
zdecydowaliśmy się świadomie, wiedząc że opóźni to budowę domu. Tak samo
świadomie chcę odejść z pracy gdy nadarzy się okazja (zamiast np. wynająć
nianię) choć to też tę budowę domu opóźni.

[rumpa]

Krzysiek i te 200 tys mnie upewnia że bujasz w obłokach i na bakier
jesteś z rzeczywistoscią - zajrzyj na forum Muratora i tam spotkasz
tych co jeszcze nie wybudowali i uważają że za 200 tys się da i tych
co wybudowali - i wiedzą że sie nie da.
Nawet wszystko robiąc samemu.
Masz tu akurat pecha albo szczęście, bo ja mam fioła na punkcie
budowy domu i od 10 lat wiszę na forach, czytam wszystkie muratory,
ładny dom , i co tam sie jeszcze nowego pojawiło, i dlatego wiem -
wróć na ziemię, za 200 tys nie wybudujesz i tyle, chyba że 70- 80
metrów w stanie "deweloperskim".
Ale skoro wspominałeś coś o trójce dzieci to chyba to miałby być
raczej sam garaż...
Pozdrawiam

[krzysztof-lis]

> Krzysiek i te 200 tys mnie upewnia że bujasz w obłokach i na bakier
> jesteś z rzeczywistoscią - zajrzyj na forum Muratora i tam spotkasz
> tych co jeszcze nie wybudowali i uważają że za 200 tys się da i tych
> co wybudowali - i wiedzą że sie nie da.

Na forum muratora jestem dłużej, niż tu. ;)

> Masz tu akurat pecha albo szczęście, bo ja mam fioła na punkcie
> budowy domu i od 10 lat wiszę na forach, czytam wszystkie muratory,
> ładny dom , i co tam sie jeszcze nowego pojawiło,

A to w marcowym muratorze powinien być w jednym artykule cytat z moich ust. ;)
Coś odnośnie oszczędzania energii. ;)

> za 200 tys nie wybudujesz i tyle, chyba że 70- 80 metrów w stanie
> "deweloperskim".

Ja chcę dom konstrukcji szkieletowej. Instalacje i prąd zrobię we własnym zakresie.

domnajtaniej.pl/cennik-nowak-110.php
To strona mojego znajomego, taki dom chcę mniej więcej zbudować. Liczę, że jako
znajomy zrobi mi to rzeczywiście za tyle pieniędzy...

[annb]

omojbosze
klekajcie narody
caly cytat
tylko ze co z tego?
teoretykiem jestes
pogodz sie z tym
A jak ty ten dom chcesz stawiac z dzieckiem pod pacha?
a moze pod powala dzieciaka powiesisz zeby nie przeszkadzal w
budowie?
zejdz na ziemie

[krzysztof-lis]

> omojbosze
> klekajcie narody
> caly cytat
> tylko ze co z tego?

Nic, pochwalić się tylko chciałem, że jednak na pewnych rzeczach się znam.

> teoretykiem jestes

W wielu kwestiach

[chicarica]

Patrzę na ten kosztorys i nijak nie widzę tam 200 tys. Że już nie wspomnę o tym,
że to jest stan przed wykończeniem, a wykończenie to - lekko licząc - 1/3
kosztów budowy, pod warunkiem że nie zaszalejesz.
No i nie wiem czy w konstrukcji szkieletowej to też będzie 1/3, bo coś mi się
wydaje że bardziej 1/2.

[krzysztof-lis]

> Patrzę na ten kosztorys i nijak nie widzę tam 200 tys. Że już nie
> wspomnę o tym, że to jest stan przed wykończeniem, a wykończenie to
> - lekko licząc - 1/3 kosztów budowy, pod warunkiem że nie
> zaszalejesz.

Poczytaj o tym, jak wygląda dom w stanie tam opisanym i zastanów się, czy można
już w nim mieszkać.

Bo naprawdę gołe płyty wiórowe na ścianach czy wiszące luzem gniazdka są do
zaakceptowania, gdy się człowiek wyprowadza z ciasnego mieszkania.

> No i nie wiem czy w konstrukcji szkieletowej to też będzie 1/3, bo
> coś mi się wydaje że bardziej 1/2.

Co to zmienia w mojej sytuacji? Czy sprawia, że potrzeba nam MNIEJ pieniędzy?

[chicarica]

"Poczytaj o tym, jak wygląda dom w stanie tam opisanym i zastanów się, czy można
już w nim mieszkać."
Przeczytałam. Odbierałam mieszkanie w stanie bardziej zaawansowanym niż taki dom
i gwarantuję ci, że nie można w czymś takim mieszkać na pewno. A wyprowadzałam
się też z 35 m.

[chicarica]

Nie sprawia, że potrzeba wam mniej pieniędzy, pokazuje natomiast, że twoje plany
są kompletnie oderwane od rzeczywistości i że trzeba zacząć od skonkretyzowania
tychże planów i skonfrontowania ich z warunkami prawdziwego życia, a dopiero
potem próbować znaleźć sposoby na zrealizowanie tych planów.

[ivoncja]

> wiszące luzem gniazdka są do
> zaakceptowania, gdy się człowiek wyprowadza z ciasnego mieszkania.

Ale nie w sytuacji, gdy się ma małe dziecko albo i trójkę dzieci. Mam wrażenie,
że zapomniałeś, że pojawienie się dziecka zmienia mocno, żeby nie powiedzieć
diametralnie życie jego rodziców.

[krzysztof-lis]

> > wiszące luzem gniazdka są do
> > zaakceptowania, gdy się człowiek wyprowadza z ciasnego mieszkania.
> Ale nie w sytuacji, gdy się ma małe dziecko albo i trójkę dzieci.

Ale wiesz, to był tylko przykład. Rzeczywiście, rzucony zupełnie bezmyślnie, bez
uwzględnienia tego, że wiszące gniazdka nie są bezpieczne. Może więc podam inny

[triss_merigold6]

Toż mówię, mam chłopa, który tematem zajmował się dośc długo i jest
w stanie sam mnóstwo rzeczy zrobic + wie gdzie co kupować. A ja mam
fioła na punkcie budowy/kupna domu i tez czytam. Z dwa razy większą
kwotą to może bym się zastanawiała, podkreślam MOŻE.
Oszczędzic to sobie można kładąc panele zamiast parkietu albo
linoleum zamiast terakoty ale nie na samej budowie.

[krzysztof-lis]

> Z dwa razy większą kwotą to może bym się zastanawiała, podkreślam
> MOŻE.

To stawia mnie (nas?) tylko w jeszcze trudniejszej sytuacji. Rozumiem, że w
związku z tym mam w ogóle z pomysłu przeprowadzki z 35-metrowego mieszkania do
własnego domu? Kredytu przecież nikt o zdrowych zmysłach mi nie da, ja zresztą
resztki rozsądku mam i w kredyt do końca życia się nie wpakuję.

[annb]

na poczatk moze nie poczynaj tej kolejnej dwojki z ustalen
bo bedzie wam i ciezko, i ciasno
a marzeniami miski nie napelnisz

[krzysztof-lis]

> na poczatk moze nie poczynaj tej kolejnej dwojki z ustalen
> bo bedzie wam i ciezko, i ciasno

Może to i dobrze, miałbym motywację, by coś zmienić. ;)

> a marzeniami miski nie napelnisz

Podobnie jak dobrymi chęciami żony.

[annb]

wiesz
ty ją wybrales
nikt ci nie kazal...

[krzysztof-lis]

> wiesz
> ty ją wybrales
> nikt ci nie kazal...

Nic nie wskazywało na to, że kobieta, w której się zakochałem, jest bierna i nie
zamierza aktywnie uczestniczyć w realizacji marzeń i planów, które się jej tak
bardzo spodobały. A całe swoje poczucie obowiązku i przyzwoitości ładuje w
obiadki i porządki...

Naprawdę, gdybym wiedział, że tak będzie, postąpiłbym na pewno inaczej. Z
pewnością nie zdecydowałbym się na dziecko w takiej sytuacji, w jakiej byliśmy
wtedy. Wtedy cały czas łudziła mnie, że to tylko stan przejściowy.

[arieta]

Wydaje mi sie, ze ogolnie jestes po prostu rozczarowany tym jak sie wszystko potoczylo. Mialo byc inaczej. Mialo byc wiecej pieniedzy i szybciej.
Jestes sfrustrowany, ze ciebie mlodego czlowieka z perspektywami cos trzyma za ogon. To sa moje domysly.
Ja tez tak mialam, no i nie oszukujmy sie, dalej tak mam, w wielu kwestiach, ze chce by bylo super i to juz.
Pamietam z poczatkow mojego malzenstwa, ze czekanie na zmiany trzy miesiace wydawalo mi sie smieszne, jest niesprawiedliwe i ma sie zmienic juz. A w rzeczywistoscia okazywalo sie, ze trwalo to dwa lata, rok, czasem pol roku. Zmiany przychodzily, ale po prostu w moim odczuciu powoli.


Wyglada tez na to, ze nie wiesz czego tak naprawde oczekuje twoja zona. Chyba tego samego czego ty, ale o czym innym swiadcza jej czyny. A mozliwe, ze ona oczekiwala, ze ty bedzesz bardzo szczesliwy, ze urodzila wam dziecko, ze sie nim i domem zajmuje, ze bedziesz ja za to docenial, kochal, chwalil. Ze ona Cie bedzie tym uszczesliwiala i sama sie cieszyla w tym czasie macierzynstwem. Moze liczyla na to ze bedziesz sie czul spelniony utrzymujac ich. Moze nie mowi tego na glos, ale mozliwe ze cos takiego miala w glowie. Moze cie to teraz bulwersowac, bo nie tak sie umawialiscie.

No ale tak konkretnie w twojej sytuacji, ja wiedzac teraz czego nie wiedzialam 3 lata temu powiedzialabym...

Podziel przez dwa swoje oczekiwania i dodaj dwa lata do ich realizacji. Zapowiedz zonie, ze czujesz sie sfrustrowany taka sytuacja i oczekujesz ze bedzie szukala pracy, kiedy np dziecko skonczy pol roku. Wiadomo, ze wtedy polowa ciezarow, z tym zwiazana spada na ciebie, ale sadzac po twoich wczesniejszych wypowiedziach to nie problem I jak dziecko skonczy pol roku przypomnij o tym. Moze ci powie, ze ona nie chce, ona sie widzi jako gospodynie domowa, albo ci powie, swietnie, juz nie moge zniesc siedzenia w domu.Moze cie sie jej reakcja spodoba, a moze poczujesz sie oszukany Wtedy zadecydujesz co dalej. W tej chwili juz nie wyrzucaj jej jej brakow i nie podkreslaj na kazdym kroku jak bardzo cie rozczarowala i jak bardzo jestes z jej postawy wobec pracy niezadowolony, bo to jest zly na to czas i nie da oczekiwanych efektow. Nie da to efektow wiec po co pogarszac sytuacje.

Na pocieszenie powiem, ze ja jestem mezatka od 5 lat, pierwsze dwa lata nie pracowalam, szukalam pracy... ale chyba tak ze modlilam sie by jej nie znalezc:) Maz nie robil mi wymowek, zloty czlowiek:) W kazdym razie od trzecha lat pracuje, awansuje, dostaje podwyzki, rozwijam sie. Skonczylam studia jeszcze zanim zaczelam pracowac, teraz od roku znow wrocilam do nauki - zdobywam profesjonalne kwalifikacje zadowowe. Idzie ku dobremu, ale nic na to nie wskazywalo 3 lata temu. Tez mi chyba czasu na dorosniecie potrzeba bylo.

[verdana]

A tak na marginesie - jak sytuacja sie zmienila i ja uznalam, ze
trzeba wiecej kasy (mąż zadowoli sie para spodni i tym, ze jest co
jeść), to JA poszukałam kolejnej pracy, a nie wysylalam do niej
męża, ktory najwyraxniej tych pieniedzy nie potrzebował.
Mam potrzeby - to sobie zarobię. Ty nie mozesz?

[krzysztof-lis]

> A tak na marginesie - jak sytuacja sie zmienila i ja uznalam, ze
> trzeba wiecej kasy (mąż zadowoli sie para spodni i tym, ze jest co
> jeść), to JA poszukałam kolejnej pracy, a nie wysylalam do niej
> męża, ktory najwyraxniej tych pieniedzy nie potrzebował.
> Mam potrzeby - to sobie zarobię. Ty nie mozesz?

Czuję, że to trochę nie fair, gdy tylko jedna osoba zarabia na realizację planów
obydwojga. A druga, choć może, nie robi tego.

[triss_merigold6]

To w sumie bardzo ciekawa koncepcja. A mąż w kwestii dzieci tez
uważał, że wystarczy im para spodni i karma? Minimalizm jest super
dla singla, przy dzieciach odpowiedzialnemu mężczyźnie nie powinen
wystrczać dochod na poziomie minimum biologicznego.

[krzysztof-lis]

> Wydaje mi sie, ze ogolnie jestes po prostu rozczarowany tym jak
> sie wszystko po toczylo. Mialo byc inaczej. Mialo byc wiecej
> pieniedzy i szybciej. Jestes sfrustrowany, ze ciebie mlodego
> czlowieka z perspektywami cos trzyma za ogon.

Myślę, że można to tak podsumować.

> Wyglada tez na to, ze nie wiesz czego tak naprawde oczekuje twoja
> zona. Chyba tego samego czego ty, ale o czym innym swiadcza jej
> czyny.

WYDAJE MI SIĘ, że tego samego, co ja. Przynajmniej takie wrażenie odnosiłem z
naszych rozmów. Ale właśnie... jej czyny świadczą inaczej...

Za pomysł z odłożeniem frustracji na pół roku dziękuję! :)

[kklekss]

Jestes psychicznie chory i tylko tyle.Koniec.

[verdana]

E tam. Raczej ocenilabym autora na człowieka, ktory kocha pieniądze
bardziej od zony i dziecka , ale jest za leniwy, aby chciało mu sie
pracować. To jest jego podstawowy problem i tyle.

[krzysztof-lis]

> E tam. Raczej ocenilabym autora na człowieka, ktory kocha pieniądze
> bardziej od zony i dziecka , ale jest za leniwy, aby chciało mu sie
> pracować. To jest jego podstawowy problem i tyle.

Na pewno jest zbyt leniwy, by tylko on miał pracować na osiągnięcie celów
własnych i żony. I czułby się w takiej sytuacji wykorzystywany.

[triss_merigold6]

Jak mówię - było brać korporacyjną sukę. Mają tylko minus, znaczy
wysokie wymagania, odnośnie zarobków i wkładu własnego w życie
rodzinne panów też. I Krzysztof by nie doskoczył po prostu do tej
półki więc ma laskę po maturze, która robi tipsy.

[krzysztof-lis]

> I Krzysztof by nie doskoczył po prostu do tej półki więc ma laskę po
> maturze, która robi tipsy.

Dołujące trochę jest to, co piszesz.

Ale w sumie mobilizuje do udowodnienia sobie, że tak nie jest. Pytanie tylko,
kto na tym tak naprawdę skorzysta.

[chicarica]

Jeśli chodzi ci o to, że w ramach udowadniania sobie czegoś znajdziesz sobie
korporacyjną sukę, to gwarantuję ci że najbardziej skorzysta żona ;)

[krzysztof-lis]

> Jeśli chodzi ci o to, że w ramach udowadniania sobie czegoś
> znajdziesz sobie korporacyjną sukę, to gwarantuję ci że najbardziej
> skorzysta żona ;)

Jeśli nauczy się sama kierować własnym życiem

Ona ma w sumie szansę

[triss_merigold6]

Młoda jest, 2-3 lata i dziecko odchowa, akurat do jakiejś pracy
biurowej po licencjacie pójdzie i lekkim twistem znalazłaby nowego
faceta. Ty - niezależnie od wszystkiego musiałbyś płacić alimenty.
Tylko nie twórz teorii na temat braku sznas kobiet z dziecmi na
ułożenie sobie życia, bo tu na forum i w realu jest bardzo wiele
przykładów świadczących o czymś zupełnie innym.

BTW bardzo podobał mi sie tekst a propos spacerów "a moja mamusia
mogła ze mną kilometr do przychodni... etc.". Mój jeszcze mąż też
pare razy takim tekstem pojechał, że jego mamusia mogła. Zapomniał
biduś, że nie jestem jego mamusią i nie mam genu poświęcania sie.

[barbasia017]

Obyś skończył jak Midas.

[chicarica]

"Moim pierwszym pomysłem było, żeby wziąć się za żonę i zagonić ją do roboty. "

Krzysiu, podaj adres, z chęcią przyjadę (samochodem, a jak, na ten szczytny cel
na paliwie oszczędzać nie będę) żeby cię piznąć w łeb torebką. W lutym urodził
się wam syn. Halooooo, mamy marzec. 10 marca konkretnie. Ty chcesz żonę miesiąc
po urodzeniu dziecka zaganiać do roboty? Ja pierniczę, ty się lecz, człowieku.

[krzysztof-lis]

> Ty chcesz żonę miesiąc po urodzeniu dziecka zaganiać do roboty? Ja
> pierniczę, ty się lecz, człowieku.

Przecież napisałem w następnym zdaniu, że nie chcę załatwiać spraw w ten sposób,
prawda?

Streszczę Ci całość wątku

[swinka-morska]

Miesiąc po porodzie - miszcz wybrał optymalny moment na zgłaszanie
zastrzeżeń do żony, he he.
Już usłyszałeś w tym wątku - trzeba było zawiązać interes na supeł i
nie robić dziecka studentce.

[krzysztof-lis]

> Już usłyszałeś w tym wątku - trzeba było zawiązać interes na supeł i
> nie robić dziecka studentce.

Usłyszałem to wiele razy, ale niewiele razy usłyszałem jakieś konstruktywne
uwagi, których najbardziej mi potrzeba.

[chicarica]

Ja mam dla ciebie konstruktywną uwagę.
Ponieważ te zastrzeżenia do żony trzeba było zgłaszać ZANIM jeszcze zmontowałeś
jej dzieciaka, to teraz - chwilę po narodzeniu dziecka - naprawdę nie jest dobry
moment na jakiekolwiek zgłaszanie. Poczekaj z tym do końca macierzyńskiego co
najmniej. Jak dziecko będzie mieć minimum pół roku (a najlepiej rok), będzie
czas na zmiany w tej kwestii.
Patrzę sobie na ten wątek, na twoją dzisiejszą aktywność na forum i widzę jedno
- jak na ojca kilkunastodniowego dziecka, masz stanowczo za dużo wolnego czasu
na rozmyślania. Zrobiłbyś coś przy dziecku, a jak dziecko śpi to spędził miło
czas z żoną, zamiast produkować dziesiątki postów - to naprawdę lepiej
wpłynęłoby na wasze małżeństwo, niż produkowanie się tutaj. No ale rozumiem,
bzykać się nie można, to pewnie nie widzisz potrzeby spędzania czasu z żoną, nie? ;)

[krzysztof-lis]

> Poczekaj z tym do końca macierzyńskiego co najmniej. Jak dziecko
> będzie mieć minimum pół roku (a najlepiej rok), będzie czas na
> zmiany w tej kwestii.

Chcemy mieć trójkę dzieci, w możliwie niedużych odstępach, więc będzie trudno.

Ale w tej sytuacji, jaką mamy teraz, nie widzę mieszkania w jednopokojowej
kawalerce z więcej niż jednym dzieckiem...

> No ale rozumiem, bzykać się nie można, to pewnie nie widzisz
> potrzeby spędzania czasu z żoną, nie? ;)

Nie. :)

[chicarica]

To może trzeba było NAJPIERW spróbować z pracą, domem itp. a dopiero później się
mnożyć. Teraz możesz tylko naciągnąć gumę na instrument i spróbować nie dokładać
do nieciekawej sytuacji kolejnej dwójki potomstwa. Zrobisz też przysługę żonie -
w razie czego zawsze łatwiej zawinąć jednego dzieciaka pod pachę i odejść, niż
trójkę.

[krzysztof-lis]

> Teraz możesz tylko naciągnąć gumę na instrument i spróbować nie
> dokładać do nieciekawej sytuacji kolejnej dwójki potomstwa.

Zgadza się.

[ivoncja]

> Chcemy mieć trójkę dzieci, w możliwie niedużych odstępach

Czy na pewno OBYDWOJE tego chcecie??
>

[chicarica]

14 miesięcy bierności, z czego 9 to była ciąża?
Z drugiej strony, sam piszesz że chcesz żeby żona TERAZ te rzęsy robiła, żeby
klientek nie stracić...
Wiesz co, stary, tak to jest jak dzieci biorą ślub i mają dzieci.

[krzysztof-lis]

> Z drugiej strony, sam piszesz że chcesz żeby żona TERAZ te rzęsy
> robiła, żeby klientek nie stracić...

Tak, chcę, bo inaczej to już w ogóle nic z tej żony firmy nie będzie a nasze
pieniądze zainwestowane w kurs doklejania rzęs nie zwrócą się nigdy...

[miacasa]

> Tak, chcę, bo inaczej to już w ogóle nic z tej żony firmy nie będzie a nasze
> pieniądze zainwestowane w kurs doklejania rzęs nie zwrócą się nigdy...
>

Za naukę się płaci, to też jest lekcja...
Rada konstruktywna jest taka byś żale i dąsy schował na czas jakiś do kieszeni,
rękawy do pracy zakasał, żonę i synka ucałował i pomyślał, że będzie dobrze bo
będzie tylko musicie dać sobie szansę i sporo czasu. Dużo teoretyzowałeś zanim
pojawiło się dziecko ale teraz twoje teorie rozbiły się o rzeczywistość i nie
jesteś wyjątkiem. Każdy komu urodziło się dziecko musiał przez to przejść, każdy
wyobrażał sobie, że będzie inaczej. U ciebie to dopiero rozgrzewka, będzie dużo
gorzej to pewne ale dacie sobie radę jeśli będziecie ze sobą współgrać a nie
szarpać każde w swoją stronę. Przykro czytać jak nisko cenisz swoją żonę, jej
studia, marzenia... Ocknij się bo to TWOJA żona, matka TWOJEGO dziecka, staraj
się by była TWOJA przyjaciółką. To co popsujesz w waszych relacjach teraz gdy
jest od ciebie tak bardzo zależna trudno ci będzie kiedykolwiek odrobić, pewne
rzeczy trudno wybaczyć, zwłaszcza kopanie leżącego. Szacunek, miłość,
wyrozumiałość, pokora, oddanie, podziw - warto o nich pamiętać.

[krzysztof-lis]

> Dużo teoretyzowałeś zanim pojawiło się dziecko ale teraz twoje
> teorie rozbiły się o rzeczywistość i nie jesteś wyjątkiem.

Plany zaczęły się rozjeżdżać dawno przed pojawieniem się dziecka i TO właśnie
mnie najbardziej denerwuje...

Nie spodziewałem się, że dziecko w jakikolwiek sposób naszą sytuację poprawi.
Nie spodziewałem się jednak, że do urodzenia dziecka będzie aż tak kiepsko.
Spodziewałem się, że z dwóch etatów zrobi się jeden. Tymczasem tego drugiego
praktycznie nie było.

Rozumiem, że teraz nie jest dobry moment na zmienianie czegokolwiek. Myślę, że
trzeba było napisać to w pierwszym wpisie.

> Przykro czytać jak nisko cenisz swoją żonę, jej studia, marzenia...

Tak naprawdę żona nie ma żadnych marzeń, planów, celów do osiągnięcia. Jak
pisałem, ona żyje dniem dzisiejszym i nie zastanawia się, co będzie dalej. Gdy
pytałem o jej plany czy marzenia, to o domu usłyszałem

[miacasa]

> Tak naprawdę żona nie ma żadnych marzeń, planów, celów do osiągnięcia. Jak
> pisałem, ona żyje dniem dzisiejszym i nie zastanawia się, co będzie dalej. Gdy
> pytałem o jej plany czy marzenia, to o domu usłyszałem

[krzysztof-lis]

> Jesteś teraz na urlopie, pakuj młodego do wózka i idź na spacer.

Na ten wiatr? Świeżo ulęgniętego noworodka? Zresztą nie chcę żonie odbierać
przyjemności pierwszego wspólnego spaceru. :)

[miacasa]

żartujesz, prawda? dziecko do -5 można już trzeciego dnia po przyjściu ze
szpitala zabrać na spacer (dzień wcześniej werandowanie, piszę jako mama dwóch
urodzonych w mroźne zimy córeczek) a twój syn to stary koń 2 tygodnie bez
porządnego dotlenienia to trochę długo (u mnie nie wieje, piękna słoneczno
pogoda, może do was też dotrze wiosna)

[krzysztof-lis]

> żartujesz, prawda?

Nie, piszę całkiem poważnie. Wiem tyle, co usłyszę od żony i przeczytam w mniej
lub bardziej mądrych książkach. A do tej pory usłyszałem tyle, że w ciągu
pierwszych dwóch tygodni to się dziecko weranduje a nie spaceruje.

Dziękuję za skorygowanie mojego światopoglądu. :)

> (u mnie nie wieje, piękna słoneczno pogoda, może do was też dotrze
> wiosna)

Słońce to i u mnie jest, ale wieje. Dobrze, bo chociaż pranie szybko schnie. ;)

[attiya]

krzysztof-lis napisał:

> > Jesteś teraz na urlopie, pakuj młodego do wózka i idź na spacer.
>
> Na ten wiatr? Świeżo ulęgniętego noworodka? Zresztą nie chcę żonie odbierać
> przyjemności pierwszego wspólnego spaceru. :)

eeee tam - ja dziecia zapakowałam w chustę i poszłam kółko zrobiłam. I żadne
wiatr nie był nam straszny :-) To bierz ja pod rękę i idzcie razem.
I nie zapomnij o hiacyncie - ładnie pachnie :-)

[chicarica]

> Plany zaczęły się rozjeżdżać dawno przed pojawieniem się dziecka i TO właśnie
> mnie najbardziej denerwuje...

Trzeba było sobie tego dziecka nie robić, tylko NAJPIERW skłonić żonę do
rozwinięcia działalności. Teraz możesz tylko zacisnąć zęby i ciągnąć ten wózek.
Widać że sytuacja cię przerosła.

[tukata]

Szacunek, miłość,
> wyrozumiałość, pokora, oddanie, podziw - warto o nich pamiętać.

Nic dodać nic ująć. Tego wszystkiego u ciebie brak.
Zacznij pracować nad sobą a nie nad żoną, już na początku waszej
wspólnej drogi przydałaby się terapia, inaczej będziesz stałym
gościem na forum dla rozwodników.
Przeanalizuj wszystkie odpowiedzi i wyciągnij konstruktywne wnioski

[aiczka]

> Ocknij się bo to TWOJA żona, matka TWOJEGO dziecka, staraj
> się by była TWOJA przyjaciółką.

Dodałabym, że być może częste rozmowy z wyjaśnianiem, po co potrzebne Wam są
pieniądze, wciąganie jej w rozmowy na temat przyszłości, dopytywanie o plany -
tak, żeby poczuła bardziej, że to są także jej a nie tylko Twoje i że są
osiągalne może trochę przygotuje ja do działania. Moga to być rzeczy, o których
i tak nie ma co teraz dcydować - np. czy każde dziecko powinno mieć osobny pokój
- ot tak, żeby zaczęła w myślach urządzać ten przyszły dom.

Planowanie odległej przyszłości w młodym wieku jest trudne, ze względu na małe
doświadczenie, zmienność rynku pracy, niepewność tego, co chciałoby się w
przyszłości robić (ja np. wybrałam tymczasem jakąś dziedzinę a ostatnio okazuje
się, że bardziej wciąga mnie inna, pochodna z którą w międzyczasie się
zetknęłam), fakt, że młodzież zatrudnia się najchętniej na umowy o dzieło,
zlecenia itp., zmienność rynku nieruchomości. Nie dość, że trudno sobie
wyobrazić siebie za kilka lat, to jeszcze z góry wiadomo, że te wyobrażenia może
trafić szlag. Zdecydowanie inaczej jest, gdy pracuje się od kilku lat na
bezterminowej umowie w państwowej instytucji (małe ryzyko zwolnienia itp.).

[krzysztof-lis]

> Dodałabym, że być może częste rozmowy z wyjaśnianiem, po co
> potrzebne Wam są pieniądze, wciąganie jej w rozmowy na temat
> przyszłości, dopytywanie o plany - tak, żeby poczuła bardziej, że
> to są także jej a nie tylko Twoje i że są osiągalne może trochę
> przygotuje ja do działania.

Słuszna sugestia.

[miacasa]

ja bym poczuła się osaczona takimi rozmowami gdybym nie była wewnętrznie gotowa
do samodzielnego chwycenia byka za rogi

[aiczka]

Racja, przesadzać nie można. Tu niestety uwidacznia się konflikt pomiedzy
sytuacją życiową dziewczyny a jej wiekiem. Plany w rodzaju budowy domu są
wyzwaniem w każdym wieku, ale szczególnie ciężko ogarnąć coś takiego, kiedy się
jest młodym, niezdecydowanym itd. Teraz normą staje się raczej, że po skończeniu
szkoły idzie się na studia i "dorosłe życie" zaczyna raczej w wieku ok. 25 niż
20 lat.
Oczywiście można znaleźć wiele kontrprzykładów, ale np. pośród moich szkolnych
kolegów wcześniejszą "dorosłość" osiągały osoby, które po szkole zatrudniały się
np. w firmie rodziców albo na jakiejś innej nieskomplikowanej, ale pewnej
posadzie. Jak się w wieku 22 lat ma już trzyletni staż w jednej pracy i
perspektywę pozostania w niej - słowem uporządkowane życie, ma się do życia inne
podejście niż po roku pracy, w trakcie studiów zaocznych i po kolejnych próbach
znalezienia ścieżki w życiu.
Myślę, że żona Krzysztofa jest nieźle zagubiona w sytuacji, która ją
niewątpliwie przerosła (o czym świadczy chociażby nieumiejętność zaplanowania
zakupów). Chyba nie do końca wierzy w swoje siły a pretensje (nawet zasłużone)
niestety na to nie pomogą.

A tak w ogóle, to, Krzysztofie, poczytaj o depresji poporodowej u mężczyzn, np.
tu dziecko.onet.pl/1494,6,41,smutek_swiezo_upieczonych_ojcow,artykul.html
Nie twierdzę, ze na nią cierpisz, ale jak się przekonasz, obecnie już nie ulega
wątpliwości, że świeżoupieczony ojciec (ale także w ogóle tzw. "ojciec rodziny")
podlega silnej presji, wielkim obawom o przyszłość, boleśnie odczuwa ciężar
odpowiedzialności, zwłaszcza gdy oczekuje isę od niego, by ponosił ją sam
(niestety podejście "mężczyzna ma zarobić na rodzinę" wciąz pokutuje). Masz
prawo czuć się obciążony i dobrze, że umiesz choćby nam napisać o swoich
uczuciach (mimo, że nie znajdujesz na tym forum wiele zrozumienia). Może
powienieneś również w tym duchu porozmawiać z żoną? Mówić jej, że Ciebie także
przytłacza nieco życie i że powinniście wspierać się nawzajem? Podkreślaj, że
nie chcesz zrzucać na nią całej odpowiedzialności. Po prostu musicie tworzyć
zespół, żęby jakoś sobie ze wszystkim poradzić.

[krzysztof-lis]

> A tak w ogóle, to, Krzysztofie, poczytaj o depresji poporodowej u
> mężczyzn, (...) Może powienieneś również w tym duchu porozmawiać z
> żoną? Mówić jej, że Ciebie także przytłacza nieco życie i że
> powinniście wspierać się nawzajem? Podkreślaj, że nie chcesz zrzucać
> na nią całej odpowiedzialności. Po prostu musicie tworzyć zespół,
> żęby jakoś sobie ze wszystkim poradzić.

Dzięki za te pomysły! :)

[attiya]

miacasa napisała:

> ja bym poczuła się osaczona takimi rozmowami gdybym nie była wewnętrznie gotowa
> do samodzielnego chwycenia byka za rogi

tak miacasa - ale skoro dziewczyna została matką to niestety nie ma zmiłuj się i
trzeba przestawić się na inne tory i myśleć o przyszłosci....Jakby była panną na
utrzymaniu rodziców - co innego - jeśli rodziców stac to hulaj dusza.....
Fakt - facet też powinien o tym myslec w momencie jak sie idzie do łóżka ale
dziewczyny to także nie zwalniało z obowiązku.
Macierzyństwo macierzyństwem ale z czegoś żyć też trzeba. Dać dziewczynie jakiś
okres przejściowy a później trzeba dobrze się zastanowić co dalej.

[mala.el]

I ja napiszę tu kilka słów.
Czujesz, że wszystko na Twojej głowie, że to Ty musisz martwić się o
pieniadze, pracę ... Skoro tak czujesz, to pewnie tak jest. Myślę,
że może to wynikać z tego, że starasz się być zapobiegliwy, chcesz
wszystko przewidzieć, dograć, a także z braku cierpliwości w
realizacji celów. Może też być tak, że chcesz wszystkim dyrygować,
bo sądzisz, że Ty wiesz najlepiej i najlepiej to zrobisz. Narzucasz
żonie tempo, w pewien sposób wyręczasz Ją w tym, co sama powinna
zrobić (np. promocja jej interesu na Allegro). Może być też tak, że
skoro Ty przejmujesz na siebie aktywność, Ona może już nie czuć pola
dla własnej idywidualnej aktywności i rzeczywiście zaczyna Jej z tym
być coraz bardziej wygodnie.
Chcesz, by Ona czuła sie równie odpowiedzialna za Wasze plany jak Ty
sam, by była aktywna.
Jak to zrobić?
Trzeba zacząć od siebie - musisz zmobilizować siebie do zostawiania
pewnych spraw i decyzji żonie i nie wyręczania Jej, nie matkowania.
Niech Ona złapie oddech, niech ma mozliwość zobaczenia braków, tzn.
mozliwość zmartwienia się, poczucia współodpowiedzialności za Wasze
wspólne plany. Zacznie główkować, kiedy dostrzeże braki - np. nie
będzie mogła dowoli zaspokajać swoich potrzeb, np. co do jakości.
Może sie mylę w diagnozie, ale wydaje mi się, że Ty chcesz wszystko
przewidziec i zaplanować. Planowanie jest potrzebne, ale czasami
trzeba pozwolić, żeby ten drugi sie nawet sparzył, by mógł się
przebudzić, zaistnieć, by mógł poczuć, że od niego też dużo zależy,
by mógł poczuć się odpowiedzialny za. Czasami trzeba stracić, by
później wiele zyskać.

Uzyskałeś mnustwo cennych porad w kwestii dziecka. Uczucie, miłość,
bliskość, czas - to sa te rzeczy, których teraz maluch potrzebuje (i
zwykle rodzice też) i tym trzeba się cieszyć - żadna kwota pieniędzy
tego nie zastąpi.

Rzeczywiście szkoda, ze żona nie pracowała przed ciążą i nie mogła
pobierać 100% pensji będąc na zwolnieniu lekarskim w trakcie (chocby
przez jakis czas) i na macierzynskim - bo to sie normalnie należy -
trzeźwe kalkulacje są potrzebne w tych sprawach.

Dobrze żeby pracowała, ale dopiero po macierzyńskim (klijentki
poczekają, zrozumieją, są kobietami) - to i dla zdrowia psychicznego
jest wskazane - ale najwyżej na 1/2 etatu, by miała czas dla
dziecka. Na początku nie musi zarabiać kokosów - ważne żeby poczuła,
że chce to robić, bo jak na razie, to Ona mota się, nie wie co chce
robić - i nie jest to dziwne, bo ma 22 lata i jeszcze może wiele
razy zmienić profesję.

Rozumiesz co to jest satysfakcja z wykonywanej pracy.

I budować dom, nie oglądać się, że na dzień dzisiejszy nie ma kwoty
na całość. Te fundamenty, potem sciany i wizja wnętrza mogą
mobilizować do aktywności również żonę.

[mamusiafranusia]

Nie pozostaje nic innego tylko wymienić żonę na inną :(
Tyle tylko,że za nim ta następna wypowie "świadoma praw i obowiązków..." musi
koniecznie podpisać umowę,w której zobliguje się do zarabiania określonej przez
ciebie sumy.
Bezwzględnie daj jej także do przeczytania wszystkie posty w tym wątku.

Wydaje mi się,że najbardziej brak ci inteligencjii emocjonalnej.

[krzysztof-lis]

> Trzeba zacząć od siebie - musisz zmobilizować siebie do zostawiania
> pewnych spraw i decyzji żonie i nie wyręczania Jej, nie
> matkowania.

Wydaje mi się, że warto spróbować. Dziękuję za pomysł.

> Dobrze żeby pracowała, ale dopiero po macierzyńskim (klijentki
> poczekają, zrozumieją, są kobietami) - to i dla zdrowia
> psychicznego jest wskazane - ale najwyżej na 1/2 etatu, by miała
> czas dla dziecka.

Właśnie się zastanawiam, jak zgrać jej pół etatu z moim etatem.

Na razie wyobrażam sobie pracę żony tak:
* w czasie urlopu macierzyńskiego będzie jeździć raz-dwa razy w tygodniu na te
rzęsy, wtedy będę brać urlop wypoczynkowy.
* na ostatnie 6 tygodni urlopu macierzyńskiego idę ja

[kicia031]

Jako ososba od lat zyjaca z zarzadzania projektami, czyli planowania
i wdrazania planow chcialabym dac ci kilka rad:

1. jeśli chcesz cos osiaganac, miej na podoredziu nie tylko
plan A, ale B, C, D, E i może nawet jeszcze kilka wersji.
2. zawsze opieraj swoje plany na rzetelnych badaniach – rynku,
opini publicznej, trendow ekonomicznych – a nie na tym, co ci ktos
powiedzial.
3. to, ze ci ktos cos obiecal, czy zaplanowal z toba, nie
oznacza, ze to zrobi, nie licz na to za bardzo, a nie doznasz
rozczarowania – bądź przygotowany na wybor innego spososbu dojscia
do celu, gdy partner w projekcie zmienia zdanie
4. plany nadmiernie ambitne koncza się kleska
5. brak elastycznosci we wdrazaniu planu konczy się kleska
6. jedyna nad czym masz – i to nie calkowita, ale jakas tam
kontrole – to twoje wlasne zachowanie i fakt ten trzeba brac pod
uwage w planowaniu czegokolwiek co wymaga wsparcia innych.

Jak dla mnie, kompletna glupota było staranie się o dziecko w
momencie, gdy jego przyszla matka nie ma pracy na etacie – dzieki
któremu mielibyscie srodki finasowe także podczas zagrozonej ciazy,
problemow zdrowotnych, oraz swiadczenia macierzynskie przez
niebagatelny okres 20 czy ile to tam teraz jest, tygodni.
Przedstawiony przeze mnie przykład dobitnie pokazuje wartosc twojego
planowania – jest ono oderwane od rzeczywistosci i albo szybko
postarasz się odbudowac ten zwiazek, alebo czeka cie zycie w
wiecznej frustracji.

Na zakonczenie – historia prawdziwa. Mialam dobiegacza, który miał
zwyczaj w soboitnie popoludnia obchodzic sklepy z plytami. Kiedy
wyjechalismy z gory – okolice zakopanego – koles w sobote zarzadzal,
bysmy pojechali do Krakowa, bo on na kazda sobote ma zaplanowane
chodzenie po sklepach z plytami.
Nieelestatycznosc to straszna wada. LOL

[kadewu1]

Muszę się dopisać.
Krzysiu, czy ty nie jesteś aby pozbawiony empatii? Mój mąż też inżynier, ale
gdyby nie miał empatii oraz intuicji, nie byłby moim mężem.
Czytając powyższe posty wyrobiłam sobie następujący obraz twojej żony - jakiejś
pasożytniczej pustej lali, nieroba. Chyba skrzywiony, prawda? Te 14 miesięcy
przed narodzinami dziecka, czyli jej bezrobocie, bardzo cię bolą i ciążą.
Odpuść. Stało się - to jest przeszłość. Teraz myśl do przodu, ale włącz w to
planowanie żonę.

Teraz o mnie. Urodziłam dziecko mając 10 lat więcej, niż twoja żona. Mąż był z
nami przez 2 tygodnie,by cieszyć się dzieckiem (miał oficjalny urlop - byłam po
cc). Jestem odporną osobą, czułam się doskonale fizycznie, ale zawsze przecież
odczuwa się mniejszy czy większy baby bluesik, niepokój o zdrowie malucha itd.
Kolek nie było. Ale i tak było nam obojgu bardzo trudno. Potworne zmęczenie. To
nie jest czas na zaczynanie czegokolwiek nowego. Ja 3 tygodnie po porodzie
wróciłam do tłumaczeń (w domu)- takie przyjęłam zobowiązania. Było mi trudno,
ale z dzieckiem przy piersi dałam radę. Chciałam pracować. Lubię pracować. Kiedy
mały miał 7 miesięcy, wróciłam na etat. Dziś mały ma 3 lata. Uważam, że zrobiłam
wszystko, co mogłam i dla dziecka, i dla finansów domowych - trzy lata karmienia
piersią to ogromne oszczędności :-) i zachowanie prozdrowotne :-) Mąż mnie do
pracy nie gonił. CHIAŁAM pracować. Miałam także wieloletnie doświadczenie
zawodowe i jakąś tam pozycję (stałych klientów).
Twoja żona nie chce i na razie nie może pracować. Jest też bardzo młoda i
początkująca. Tak jak piszą dziewczyny wyżej - dla niej priorytet to maluszek
oraz studia. Zrobi licencjat, pójdzie na mgr (albo nie - ale ma otwarta furtkę).
Zapomnij o tym, co było przed dzieckiem. Wasze stare życie się w pewnym sensie
skończyło. Teraz macie nowe i konieczne są przewartościowania. Brak planu nie
jest niczym złym, więc odpuść choć na parę miesięcy! Wspieraj żonę. Może gnębi
ją depresja? Czuje się bezwartościowa? Pomyśl o tym. Czy ty nie gardzisz żona?
"Niech idzie do McDonalda" to nie jest zdanie, jakie chciałabym usłyszeć od
kogokolwiek.
Pomyśl o tym, bo przy tak dużych różnicach światopoglądowych rozejdziecie się.
Nie ma jednego klucza. Wprost: nie mam algorytmu, który zmusi twoja żonę do
pracy. Pamiętaj, dorosłej osoby nie można zmienić, jeśli sama tego nie chce.
Dotyczy to was obojga.
Naucz się odpuszczać sobie.
K

[krzysztof-lis]

> Te 14 miesięcy przed narodzinami dziecka, czyli jej bezrobocie,
> bardzo cię bolą i ciążą. Odpuść. Stało się - to jest przeszłość.
> Teraz myśl do przodu, ale włącz w to planowanie żonę.

Przecież właśnie to robię

[attiya]

a wiesz, że po przeczytaniu tych wszystkich twoich wypowiedzi i odpowiedzi to
podziwiam Cię - pomijam tu mój trochę inny punkt widzenia - ale to nie o to
chodzi. Odpowiadasz na każdy post, nie obrażasz się krytycznymi uwagami,
polemizujesz i to nawet czasem nieźle wychodzi :-0
Cierpliwość to jednak ty masz :-) Ja dawno hmmm zdenerwowałabym się delikatnie
rzecz ujmując.
Może jednak uda wam się dogadać - czego wam życzę :-)

[krzysztof-lis]

> a wiesz, że po przeczytaniu tych wszystkich twoich wypowiedzi i
> odpowiedzi to podziwiam Cię (...)Odpowiadasz na każdy post, nie
> obrażasz się krytycznymi uwagami, polemizujesz i to nawet czasem
> nieźle wychodzi :-0

Uważam, że znam się na wielu rzeczach, ale są też zagadnienia, o których nie mam
zielonego pojęcia. Nie wstydzę się tego, więc przychodzę tu po pomoc i porady.
Jeśli z czymś się nie zgadzam albo muszę naprostować coś, co zostało źle
zrozumiane(*), nie mam innego wyjścia jak uczestniczyć w tej dyskusji. :)

> Ja dawno hmmm zdenerwowałabym się delikatnie rzecz ujmując.

Nie raz i nie dwa miałem ochotę odpowiedzieć coś w stylu "pier--l się i
zdychaj", ale staram się jednak do tego nie dopuścić. ;)

(*) Gdybym teraz rozpoczynał ten wątek, kilka rzeczy bym doprecyzował, żeby
nacisk nie był położony na "żona teraz po porodzie ma się wynosić do pracy" (jak
zostało to zinterpretowane), tylko "co zrobić w ogóle, żeby było lepiej".

[attiya]

no wiesz - kilka Twoich wypowiedzi zostało tak właśnie zinterpretowanych :-)
Może faktycznie daj sobie przez kilka tygodni na luz....Pisałam o rachunkach, o
potrzebie rozmawiania na temat "jak sobie dalej będziemy radzić" Zobacz co żona
powie - nie daj sie zbyć "jakoś to będzie" bo to oznacza, że wcale nie będzie.
No i są też takie sytuacje - znam kilka, że żona faktycznie po macierzyńskim
wraca do pracy - jesli u was ty bedziesz mógł zostać w domu i połączyć
wychowawczy - czyli pilnowanie dziecka z pracą to oki.
Ale poczekaj jeszcze trochę z tym.

[krzysztof-lis]

> jesli u was ty bedziesz mógł zostać w domu i połączyć wychowawczy -
> czyli pilnowanie dziecka z pracą to oki.

Z wychowawczym jeszcze nie wiem jak będzie, ale na końcówkę macierzyńskiego (6
tygodni) powinienem pójść ja. Ja przynajmniej będę miał za to płacone. ;)

[dorinn2]

a mnie dziwi, ze Krzys ma tyle czasu na te odpowiedzi i polemike.. moj partner
jak urodzilam syna (7 mieiecy temu) urlop wykorzystal na opieke nad nami.
Gotowal, sprzatal, lezelismy sobie w trojke godzinami, przytulalismy sie, nosil
Malego itp. Z tego co widze to Ty godzinami siedzisz ale chyba przed komputerem.
Juz nie chce mi sie rozpisywac jaki Ty biedny jestes bo "cale zycie na Twojej
glowie" a zla zona do roboty od 14 miesiecy nie chce isc i wlasnie teraz tak
strasznie Cie to boli. Chlopie! opamietaj sie!

P.S jak ja bylam w ciazy zaplanowalam, ze wroce do pracy po trzech miesiacach.
Leci 7,5 miesiaca a mi jakos nie spieszno..tylko mnie nikt do niczego nie zmusza.

[miacasa]

> P.S jak ja bylam w ciazy zaplanowalam, ze wroce do pracy po trzech miesiacach.
> Leci 7,5 miesiaca a mi jakos nie spieszno..tylko mnie nikt do niczego nie zmusz
> a.

Oj, jest takie powiedzenie, że jak chcesz Pana Boga rozśmieszyć to powiedz mu
jakie masz plany.
Sama jestem dobrym tego przykładem. Planowaliśmy dwoje dzieci na jednym
wychowawczym i mój powrót do pracy gdy młodsze będzie miało 1,5 roku. Jestem już
w domu 6 lat :)))) i jeszcze kilka zostanę. Nie uzgadniając tego z nami i
zupełnie nie zważając na nasze plany rodzice męża zmarli niespodziewanie (moja
mama nie żyje od lat), mój tata dostał zawału i mieszka od niedawna z nami (sam
wymaga mojej opieki). Drugie dziecko urodziło się jako wcześniak, wymagało
rehabilitacji i ogromnej troski, a żadna opiekunka nie wytrzymywała z dwójką tak
żywiołowych dzieci. Tak więc nie pozostało mi nic innego jak zwolnić się ze
swojej pracy po zakończonym urlopie wychowawczym :( ale zanim urlop się skończył
założyłam własną firmę, którą prowadzę w domu. Od września i młodsze dziecię
jest w przedszkolu, ale nadal potrzebuję pomocy męża w prowadzeniu firmy bo
przedszkolaki często chorują (to było dla mnie zaskoczeniem ogromnym - choroby
wieku dziecięcego nie były ujęte w planach).

[cleopa]

Po raz kolejny dziekuje Bogu że urodziłam sie wczesniej..wtedy
mężczyźni uwazali za normalne że dba sie o zone i o rodzine , że
łoży sie na zonę ktora dopiero co urodzila dziecko bo taka jest
rola męża i ojca..Dlaczego nie jestes w stanie pojąć że facet ma
dbać o swoja rodzine i dać jej poczucie bezpieczeństwa. Żona
urodziła ty teraz zaopiekuj sie nia i dzieciątkiem a nie kwicz o
pieniądzach..
Przykry jest twoj stosunek do zony jako kobiety
do zony jako kobiety w ciąży
do zony po porodzie i jako mlodej matki :(
Z tego co wyczytalam budziles ja wczeniej o 8 aby nie spala do
10 ...logika przemawia ze byla wtedy w ciąży i Ty twierdzisz ze
jestes normalny????
Skad na Boga wiesz czlowieku jak odczuwa kobieta okres,jak odczuwa
ciąże i jak boli po porodzie..A moze dziewczyna ma depresje
poporodową co by nie bylo takie dziwne przy twojej postawie..
Martwi mnie ze coraz więcej mlodych mężczyzn ma wlasnie taka
postawe roszczeniowo-bez litości w stosunku do partnerek i zycia

[krzysztof-lis]

> Martwi mnie ze coraz więcej mlodych mężczyzn ma wlasnie taka
> postawe roszczeniowo-bez litości w stosunku do partnerek i zycia

Podziękuj feministkom. :)

[krzysztof-lis]

> zla zona do roboty od 14 miesiecy nie chce isc i wlasnie teraz tak
> strasznie Cie to boli. Chlopie! opamietaj sie!

Tak się złożyło, że teraz o tym napisałem. Wkurza mnie to co najmniej od paru
miesięcy.

[kicia031]

Gotowal, sprzatal, lezelismy sobie w trojke godzinami, przytulalismy
sie, nosil
> Malego itp. Z tego co widze to Ty godzinami siedzisz ale chyba
przed komputerem

U nas bylo podobnie, chlop do kompa nawet sie nie zblizyl przez
pierwsze 2 - 3 tygodnie, za to mam uwiecznione na setkach zdjec, jak
sie przytulaja, jak wscieklak spi u taty na klacie, jak go nosi,
obcalowuje, przewija i co tam jeszcze sobie Frania zyczy.
Do tej pory maja swietna, bliska wiez.

[krzysztof-lis]

Przewijam, karmię, noszę żeby mu się odbiło. No ale przecież nie będę mu stać
nad głową jak śpi. ;)

[kicia031]

karmię,

karmicie 12-dniowe dziecko butelka? sodomia i gomoria.
--

[krzysztof-lis]

> karmicie 12-dniowe dziecko butelka? sodomia i gomoria.

Mając wybór karmienia butelką albo odłożenia głodnego do łóżeczka, wybieramy to
pierwsze.

[zlosnica100]

No prosze kogo my tu mamy ;)
Moje zdanie na temat seksu i związków osób młodych znasz bo kiedys
sie w temacie "przemówiliśmy".

A tak na serio; Krzysztof zakladasz taka mozliwosć ze taka postawa
zony jest jej "prawdziwym" obliczem i sie nigdy nie zmieni?
Co wtedy?

[krzysztof-lis]

> A tak na serio; Krzysztof zakladasz taka mozliwosć ze taka postawa
> zony jest jej "prawdziwym" obliczem i sie nigdy nie zmieni?

Nie zakładam takiego scenariusza...

[kai_30]

krzysztof-lis napisał:

> > jesli u was ty bedziesz mógł zostać w domu i połączyć wychowawczy -
> > czyli pilnowanie dziecka z pracą to oki.
>
> Z wychowawczym jeszcze nie wiem jak będzie, ale na końcówkę macierzyńskiego (6
> tygodni) powinienem pójść ja. Ja przynajmniej będę miał za to płacone. ;)

A jesteś pewien, czy tak sobie tylko wymyśliłeś, podobnie jak wymyśliłeś sobie
inne teorie życiowe, nijak nie przystające do rzeczywistości (typu: noworodek
nie potrzebuje matki)? Urlop macierzyński przysługuje ojcu dziecka, gdy matka
zrzeknie się jego części. Zatem aby móc skorzystać z tego prawa, Twoja żona
musiałaby obecnie przebywać na płatnym urlopie, a tak nie jest, prawda?

[krzysztof-lis]

> A jesteś pewien, czy tak sobie tylko wymyśliłeś, (...) Urlop
> macierzyński przysługuje ojcu dziecka, gdy matka zrzeknie się jego
> części. Zatem aby móc skorzystać z tego prawa, Twoja żona musiałaby
> obecnie przebywać na płatnym urlopie, a tak nie jest, prawda?

Żona prowadzi firmę i z tej racji przysługuje jej również płatny urlop
macierzyński.

[miacasa]

no ale jest pewnie na ulgowym ZUS-ie i tego macierzyńskiego jest tyle co kot
napłakał, załatwiaj ten swój "tacierzyński" a o żonę dbaj, chwal i zachęcaj, pod
dobroci, po dobroci...

[krzysztof-lis]

> no ale jest pewnie na ulgowym ZUS-ie i tego macierzyńskiego jest
> tyle co kot napłakał,

Zgadza się, dlatego tym bardziej warto, bym to ja wziął te 6 ostatnich tygodni.

> o żonę dbaj, chwal i zachęcaj, po dobroci, po dobroci...

Okay. :D

[kai_30]

krzysztof-lis napisał:

> > A jesteś pewien, czy tak sobie tylko wymyśliłeś, (...) Urlop
> > macierzyński przysługuje ojcu dziecka, gdy matka zrzeknie się jego
> > części. Zatem aby móc skorzystać z tego prawa, Twoja żona musiałaby
> > obecnie przebywać na płatnym urlopie, a tak nie jest, prawda?
>
> Żona prowadzi firmę i z tej racji przysługuje jej również płatny urlop
> macierzyński.

Taaa? W takim razie skąd sarkastyczne "ja przynajmniej będę miał za to płacone"?

[krzysztof-lis]

> Taaa? W takim razie skąd sarkastyczne "ja przynajmniej będę miał za
> to płacone"

Ona dostawałaby jakieś 100 czy 200 PLN miesięcznie. Czyli prawie nic... Ja będę
dostawać znacznie więcej.

To nie było sarkastyczne, naprawdę!

Cóż za wspaniały wątek:)))

[marianka_marianka]

Witaj, gratuluję synka! Jaki gigantyczny odzew na Twój post:))) Musisz być zadowolony!
Postaram się w skrócie:)
1. Znacie się krótko, widocznie zbyt krótko, żeby zauważyć "zapędy" żony w kierunku nicnierobienia w życiu;
2. Twoja żona jest BARDZO młoda, a już ma dziecko i męża, który aktywnie wymusza na niej postawy, do których jeszcze nie dojrzała lub nie dojrzeje nigdy (wersja pesymistyczna, ale mniej prawdopodobna niż pierwsza);
3. Rozumiem doskonale Twoją frustrację - jesteś człowiekiem oszczędnym (żona niepotrzebnie wydaje pieniądze), planującym co najmniej kilka kroków naprzód (żona nie myśli o przyszłości), buntujesz się przeciwko nierównomiernym rozłożeniu sił w małżeństwie, które miało wpisane w statut - partnerskie (żona nie widzi problemu, kłócicie się, w rezultacie Ty wychodzisz na nieczułego egoistę, a Ona na lenia bez ambicji) I obydwojgu Wam z tym źle…
4. Główny problem to " żona przed ślubem się określiła, teraz mówi i robi zupełnie inaczej"… Próbuję sobie siebie przypomnieć w wieku 22 lat… Byłam młodą dziewczyną, imprezowałam, studiowałam dziennie, poznawałam ludzi, zwiedzałam świat no i określałam się BARDZO powoli do tego co chcę robić za parę lat… W tej chwili mam męża, dzieci, swoje życie, swoją rodzinę, swoje plany na przyszłość, odpowiedzialność za rodzinę, wspólne życie… Myślę inaczej niż jeszcze kilka lat temu.
5. MUSISZ dać żonie czas na DOJRZEWANIE do świadomego bycia żoną, matką, partnerką. Uprzedzam, że może to potrwać kilka lat. Jeżeli będziesz z uporem maniaka wprowadzał swoje wizje, to może skończyć się tym, że się rozstaniecie.
6. Naprawdę rozumiem Twoje rozżalenie, rozczarowanie tym co się aktualnie dzieje w Twoim życiu. Wydaje mi się, że nie dobraliście się pod względem oczekiwań wobec życia i oboje z tego powodu cierpicie. Tak jak napisałam wcześniej, MUSISZ pozwolić żonie się rozwinąć w którymkolwiek kierunku.
7. Oczywiście możesz nią dalej sterować, ale prędzej czy później Ona Cię znienawidzi, a ty będziesz wypalonym, sfrustrowanym człowiekiem, który nie będzie potrafił cieszyć się tak po prostu życiem. Chociaż wydaję mi się, że już teraz tego nie potrafisz. Zagubiłeś gdzieś radość życia w tym całym planowaniu wszystkiego…
8. Pamiętaj o ważnej rzeczy: Dziecko to najmniej planowalna i przewidywalna sprawa w życiu:) Możesz sobie do setki zaplanować życie, uwzględnić kilkanaście wersji wydarzeń, a Twoje dziecko i tak napisze swój scenariusz. Na razie jest malutkie, ale to dopiero początek długiej drogi, podczas której musisz się przygotować do całego wachlarza różnorodnych uczuć towarzyszących wychowaniu… Głęboka miłość, zachwyt, uwielbienie, wściekłość, frustracja….
9. Z Twoich wypowiedzi przebija chłodna kalkulacja… Brakuje mi ciepłego spojrzenia na żonę, widzenia w niej kobiety którą pokochałeś… Odnoszę wrażenie, że jak patrzysz na nią to widzisz tylko mnożące się cyfry… A właściwie odejmujące się, bo przecież potrafisz doskonale wyliczyć ile każdego dnia " nie zarobiła" do wspólnej kasy… Strasznie to smutne, ale rozumiem że taki jesteś i nie zmienisz swojego podejścia. Kwestia tego jak Twoja żona widzi to w tej chwili, bo wiadomo przedślubne "widzenie" ukochanej osoby będzie zgoła inne niż po…
10. W skrócie:
- Daj żonie czas na dojrzewanie (minimum do końca macierzyńskiego, maksimum kilka lat);
- Nie widzę nic złego w kwestii robienia od czasu do czasu na macierzyńskim tipsów, czy rzęs, jeżeli chce zachować swoje klientki, pod warunkiem że głownie Ona na to nalega;
- Rozsądnie jest kupować tyle produktów spożywczych , żeby nie musieć ich wyrzucać; Ja też nie lubię marnotrawstwa żywności, co nie znaczy że od czasu do czasu też coś niecoś się zmarnuje - bez przesady; A co do tel. kom dlaczego go zmienia co pół roku? Psuje się czy jak? Niepotrzebny wydatek.
- Przez okres macierzyńskiego odwieś plany na kołek, ciesz się żoną i dzieckiem, powstrzymaj się od uwag; powiedz że porozmawiacie pod koniec macierzyńskiego i wtedy spróbujcie określić się co do dalszych planów; Możliwości naprawdę jest wiele;
- Co do budowy domu, zrób sobie raczej plan na pewno powyżej 5 - letni myślę, że jest realny, mimo kolejnych dzieci. Małe dzieci to małe wydatki porównaniu z momentem pójścia dziecka do szkoły. Jeżeli interesuje Cię budowa domu drewnianego, mogę Ci pomóc w określeniu realnych kosztów (siedzę w temacie);
- Myślę, że musisz trochę uelastycznić podejście do życia, mieć kilka wersji w zapasie, nie trzymać się sztywno planów, nie chcieć zbyt wiele i nauczyć cieszyć się małymi szczęściami i każdym dniem, który tak szybko i niepostrzeżenie nam ucieka:)
- Wiele mądrych i cennych uwag napisano powyżej… Śledzę z wielką uwagą wątek, który rozwija się naprawdę w błyskawicznym tempie i mam zamiar wynieść coś dla siebie… Zresztą z innych wątków już wyniosłam:)) Powodzenia!

[krzysztof-lis]

> Witaj, gratuluję synka!

Dziękuję! Za całą Twoją wypowiedź również!

> Jaki gigantyczny odzew na Twój post:))) Musisz być zadowolony!

Odzew mnie zaskoczył. Opinie również trochę, choć mniej pozytywnie.

> 1. Znacie się krótko, widocznie zbyt krótko, żeby zauważyć
> "zapędy" żony w kierunku nicnierobienia w życiu;

Równie dobrze te jej zapędy mogą być tylko chwilowym spadkiem formy, który
nastąpił w niesprzyjających okolicznościach. Rzeczywiście, gdybyśmy znali się
dłużej, miałbym pewnie inny pogląd na sprawę.

> kłócicie się, w rezultacie Ty wychodzisz na nieczułego egoistę,

O tak tak!

Widać to też w tym wątku. ;)

> - Daj żonie czas na dojrzewanie (minimum do końca macierzyńskiego,
> maksimum kilka lat);

Przyjąłem do wiadomości. :)

> Jeżeli interesuje Cię budowa domu drewnianego, mogę Ci pomóc w
> określeniu realnych kosztów (siedzę w temacie);

Dzięki! Postaram się nie zapomnieć. ;)

> - Rozsądnie jest kupować tyle produktów spożywczych , żeby nie
> musieć ich wyrzucać; Ja też nie lubię marnotrawstwa żywności, co
> nie znaczy że od czasu do czas u też coś niecoś się zmarnuje - bez
> przesady;

Widzę, że na tę sprawę patrzymy podobnie.

> A co do tel. kom dlaczego go zmienia co pół roku? Psuje się czy
> jak? Niepotrzebny wydatek.

Bo chce mieć nowy telefon. Żeby jeszcze stary od razu sprzedała, ale musiałem to
wywalczyć. ;)

> - Myślę, że musisz trochę uelastycznić podejście do życia, mieć
> kilka wersji w zapasie, nie trzymać się sztywno planów,

Rzeczywiście

[asia_i_p]

Doczytałam wątek do połowy i zbrakło mi cierpliwości.
Uwaga, tu rzeczywistość:
- żona pracy prawdopodobnie nie dostanie, nawet jeśli powie, że ty
będziesz siedział na wychowawczym - bo pracodawca jej nie uwierzy,
będzie się bał, że zrezygnujecie z tego rozwiązania i w ogóle
znajdzie 10 powodów, żeby zamiast niej zatrudnić młodego faceta z
uregulowanym stosunkiem do służby wojskowej;
- teraz jest najgorszy moment, żeby z żoną o tym rozmawiać, bo teraz
ona potrzebuje męża, który ją wesprze, a nie organizatora kariery,
który ją krytykuje i daje kopa do przodu;
- jeżeli żona jest, jak twierdzi bierna, to może nie była to wasza
wspólna wizja tylko twoja, a ona przytakiwała dla świętego spokoju?

Opisałeś sytuację bardzo dokładnie, mój wniosek jest taki - macie
rozbieżne wizje waszej przyszłości. Plus twoje przekonanie o swojej
racji i przywiązanie do swoich planów doprowadziło do tego, że w
zasadzie nie wiesz, jaka jest wizja żony. Ona zna twoją, ale jej ta
wizja nie odpowiada, a ty nie znasz jej i nawet nie próbujesz się
dowiedzieć, tylko dalej przekonujesz ją do własnej.

Jedyna rada jaką widzę to rozmowa z żoną jakiej chyba jeszcze nie
próbowałeś - ona mówi, a ty słuchasz. Opowiada, jak widzi waszą
przyszłość. Jeżeli ta wizja cię przeraża, to jej to powiedz, ale nie
na zasadzie "ja na ciebie nie będę robił darmozjadzie" "nie tak się
umawialiśmy", tylko uczciwe "nie chcę/boję się być jedynym
utrzymującym naszą rodzinę".

Bardzo dużo chcesz - ustal swoje priorytety. Co jest dla ciebie
ważniejsze - dywersyfikacja źródeł dochodu rodziny czy robienie
pracy, która cię interesuje? Ustal to i walcz o to jedno, zamiast
bronić tego idealnego planu, którego żona najwyraźniej nie chce.

I zacznij traktować żonę jak osobę, którą chciałbyś, żeby była.
Chcesz mieć dorosłą odpowiedzialną partnerkę, a traktujesz ją jak
dziecko. Budzisz o 8-mej, zapędzasz do nauki. To nie ona jest
bierna, to ty wyrywasz jej z rąk całą aktywność, sterujesz jej
życiem co do minuty, a potem oczekujesz inicjatywy. Jeżeli ją
będziesz traktować jak malutką dziewczynkę, to tak się będzie
względem ciebie zachowywała.

[krzysztof-lis]

> - żona pracy prawdopodobnie nie dostanie,

Liczę się z tą możliwością, dlatego myśląc o pracy miałem na myśli raczej własną
działalność.

> może nie była to wasza wspólna wizja tylko twoja, a ona
> przytakiwała dla świętego spokoju?

Jest i taka możliwość, choć w takiej sytuacji oczekiwałbym, że powie mi, że moja
koncepcja jej się nie podoba. Przynajmniej bym się na te plany tak nie napalał...

> Opisałeś sytuację bardzo dokładnie, mój wniosek jest taki - macie
> rozbieżne wizje waszej przyszłości. (...) ty nie znasz jej i nawet
> nie próbujesz się dowiedzieć, tylko dalej przekonujesz ją do
> własnej.

Kilka razy na ten temat rozmawialiśmy, nie udało mi się poznać jej wizji naszej
przyszłości. Dowiadywałem się, że ona nie ma własnej wizji tego, co będzie się z
nią czy z nami działo. Poza hasłami w rodzaju kontynuowania studiów do
magisterki, ale jeszcze nie wiadomo w jakim kierunku. Więcej nie pamiętam

[asia_i_p]

A jeszcze jedno przyszło mi do głowy - nie jest tak, że ona się boi
tej twojej docelowej koncepcji, to znaczy obydwojga pracującego na
swoim? To zawsze większe ryzyko niż praca etatowa no i brak np.
wychowawczego, a planujecie trójkę dzieci w krótkim czasie. Może
wie, że cię nie przekona, i blokuje pomysł w jedyny, jej zdaniem,
skuteczny sposób?

[krzysztof-lis]

> nie jest tak, że ona się boi tej twojej docelowej koncepcji, to
> znaczy obydwojga pracującego na swoim?

Na pewno jest to bezpieczniejsza koncepcja niż jedno niepracujące wcale. ;)

> Może wie, że cię nie przekona, i blokuje pomysł w jedyny, jej
> zdaniem, skuteczny sposób?

Jeśli tak ma wyglądać komunikacja w partnerskim związku, to dziękuję...

[asia_i_p]

Ale ja myślałam, że już ustaliliśmy, że wasz związek partnerski na
razie nie jest i najwyżej ma być partnerski w przyszłości. Myślałam,
że o tym jest ten wątek.
Nie możesz się bić z rzeczywistością, najpierw musisz ją przyjąć do
wiadomości, potem można próbować coś zmieniać.

[moniafigiel]

krzysztofie,
Ty i Twoja żona jesteście jeszcze bardzo młodzi.
Wasze dziecko głównie je i śpi i wydaje Ci się że tak bedzie zawsze.
A zapewniam Cie że nie, czeka Was jesze mnóstwo wyzwań i wysiłku
żeby malucha wychować. Z twojej wypowiedzi nie wynika, żebyś był w
dziecku zakochany, żebyś się z niego cieszył. Że jest zdrowe i całe
twoje. A jego matka cudowna, bo Ci to dziecko urodziła. Nie
pomyslałeś że przeżywacie teraz niewzykłe chwile, a pieniadze
jeszcze zdążycie zarobić, razem a nie Ty czy Ona.
Masz tylko pretensje. Mnóstwo kobiet nie pracuje, tylko zajmuje się
dzieckiem czy dziećmi i domem. I rodzina może i tak funkcjonować.
Jestem mamą córeczki w wieku przedszkolnym, spędziłam z nią 1,5 roku
w domu. Żyliśmy przez ten czas skromnie, ale mój mąż (też inzynier
swoją drogą) nie gonił mnie do pracy, wręcz prosił żebym jeszcze z
dzieckiem posiedziała. Bo ten czas jest dla dziecka bezcenny i mama
jest mu potrzebna jak prawie nic na świecie. I na pieniadze i na
karierę też przyjdzie czas tak jak i u nas przyszedł.
Na szczęście hierarcha wartości mojego męża jest inna niż Twoja.
Naszym fundamentem jest rodzina, miłość i szacunek dla siebie
nawzajem a nie pieniadze.

[krzysztof-lis]

> pieniadze jeszcze zdążycie zarobić, razem a nie Ty czy Ona.

Gdybym miał tę pewność, nie byłoby tego wątku.

ale jestem szczesliwa,

[nataliak9]

ze nie jestem twoja Krzysiu żoną, i że mam normalnego DOROSŁEGO,
cudownego męża.takie posty jak twoje, raz po raz mnie w tym
przekonuja, że jestem prawdziwą szczęściarą. współczuję twojej
żonie, że urodziła dziecko komus takiemu jak ty.

[krzysztof-lis]

Cieszy mnie, że poprawiłaś sobie humor. Szkoda, że Twoja wypowiedź jest
bezużyteczna.

[kklekss]

Ty jesteś zwykły leń i egoista, który założył sobie wizje siedzenia
w domu przed komputerem .Skoro żonę po kilku dniach od porodu
wyganiasz do pracy to jak to nazwać? To nie normalne a Ty naprawde
jesteś chory.Nie kochasz żony ani dziecka .Dziwak jesteś
brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
rrrrr

[krzysztof-lis]

Czy zdaje Ci się, że im więcej wykrzykników i literek "r" wpiszesz, tym większe
wrażenie zrobi na mnie Twoja wypowiedź?

Jeśli tak, to masz rację

[kammik]

> Czyli siedzenie w domu przed komputerem polegające na pracy przy nim jest
> lenistwem a siedzenie w domu z dzieckiem już jest ciężką pracą?

Aha. Mam trzymiesięczną córkę - owo słynne "siedzenie w domu" powoduje, że bolą
mnie ręce, nogi, wszystko tylko nie dupsko. Praca przy tym to pikuś. Od
przyszłego tygodnia zaczynam pracę w domu - ale nie mam złudzeń, że będę
pracować przy dziecku - wyłącznie wtedy, kiedy będzie spała. Świetne masz te
wizje - słodkie bobo gaworzące w łóżeczku a tatuś dzielnie zarabiający na
kolejną cegłę. Uhm, uhm, oczywiście.

[violettaa]

Az mi szkoda ciebie za duzo wziołeś sobie na błowę.Przypuszczam ze zonie jest z tym wygodnie.

[ladaco2]

Jestem totalnie w szoku!!! Ponad godzinę zajęło mi przeczytanie tego
wszystkiego. Totalka!!!
Krzysztofie!
Nie chcę powielać tu tego, co napisały moje przedmówczynie, ale jedno ciśnie mi
się na usta, kompletnie brakuje Ci inteligencji emocjonalnej. Mam chwilami
wrażenie, że czytam wypowiedzi robota. Wiem, że to mało konstruktywne, ale nie
mogłam się oprzeć. Z drugiej strony podziwiam Cię za to, że chcesz coś robić,
zmieniać, masz wątpliwości. To znaczy, że jednak może jest jakaś nadzieja dla
Ciebie. Chcesz rady, to posłuchaj...
Twoja żona nie pracowała, nie wiem dlaczego, ale w końcu zdecydowała się na
założenie własnej działalności. To wymaga odwagi i swego rodzaju desperacji. Ona
się na to odważyła. Odpowiedz na pytanie - Jak duży był Twój udział w tej
decyzji? Niekoniecznie był bezpośredni, wystarczyły ciągłe wyrzuty, że nic nie
robi. Kiedy już odważyła się, zapaliła sią do tego pomysłu i sama siebie chciała
przekonać, że to świetna idea i wymyśliła sobie, na podstawie niekoniecznie
dobrych danych ile może zarobić. Ty uwierzyłeś w to, bo chciałeś uwierzyć. Nie
ma co teraz opowiadać, że nie znasz się na tym. Przyszła ciąża - pamiętam kiedy
sama zaszłam w ciążę. byłam wtedy na studiach, w połowie III roku, mniej więcej
w wieku Twojej żony. Z największym trudem zdałam egzaminy na końcu roku. Nie
dlatego żebym źle znosiła ciążę - wręcz przeciwnie, w życiu nie czułam się tak
dobrze. Hormony sprawiły jednak, że nie byłam w stanie skupić się na niczym,
poza swoim ciałem, ciążą i dzieckiem. Zaraz po zdaniu egzaminów wzięłam na rok
dziekankę i dzięki temu resztę ciąży i pierwsze 8 miesięcy spędziłam z córeczką
i mężem w domu. Nie było łatwo. Mąż pracował w fabryce i pieniędzy ledwo nam
starczało do końca miesiąca. Kolejne lata, zanim skończyłam studia też nie były
łatwe. Pracę dyplomową dałam w prezencie mężowi. Był to wg niego najpiękniejszy
prezent jaki kiedykolwiek dostał. Chcę przez to powiedzieć, żebyś nie obwiniał
żony, że nie pracowała podczas ciąży tak intensywnie jakbyś to sobie wyobrażał.
To po prostu niewykonalne. Potem przyszedł poród i połóg. Nie wyobrażasz sobie
jaki to stres dla organizmu i psychiki matki. Z dziewczynki ma się nagle zmienić
w matkę. Dostaje do rąk coś, co rosło w niej 9 mies. a teraz jest od niej
całkowicie zależne. Tak ona to w każdym razie czuje. To ciężar często ponad
siły, stąd te baby blues, depresje, itp. sprawy. Spróbuj ją zrozumieć - teraz
jesteś jedynym człowiekiem, u którego może szukać pomocy. Tylko czy chce? Dałeś
jej w ostatnim okresie tyle ciepła, miłości i zrozumienia, żeby miała na to
odwagę? Chyba nie... Musi być strasznie samotna i przestraszona... Jak jej
podziękowałeś za poród i syna? Przyniosleś kwiaty? Otaczasz ją miłością i
ciepłem? Podajesz śniadanie do łóżka? Chodzisz na zakupy? Dbasz, żeby nie
musiała niepotrzebnie wstawać?Taki pocięty brzuch potwornie boli, tak samo jak
rozerwane krocze. Zachęcasz do karmienia piersią? Młode matki zwykle boją się,
że mają za mało pokarmu. Chcą dokarmiać butelką (zdaje się, że to właśnie
robicie), a to ogromny błąd. Ważcie malucha po karmieniu piersią, żeby przekonać
się ile się napił. Niech to będzie Twój pomysł - żeby dodać jej pewności siebie.
Powiedz jej, że świetnie sobie daje radę w prowadzeniu domu i opiece nad małym
liskiem. Spróbuj to wszystko robić przez jakiś czas. Zobaczysz, może z czasem
to wystraszone zwierzątko zacznie do ciebie mówić, a kiedy to się stanie -
zamknij buzię i słuchaj. Nie czekaj i nie układaj sobie w myśli odpowiedzi.
Słuchaj.
Wszystko potoczyło się tak szybko, że nie nadążasz złapać oddechu. Zapomnij na
chwilą o Waszych (TWOICH) planach i ciesz się, że możesz poleżeć z mamą swojego
synka i synkiem w łóżku przy karmieniu. Pokaż jej, że Ty się chcesz nią
opiekować. Ugotuj im obiad. Daj sobie luz. Zobaczysz, że kiedy przyjdzie do
siebie będzie chciała Ci to oddać, a potem możecie układać plany wspólnie, od
nowa, w nowej rzeczywistości.

[krzysztof-lis]

> Twoja żona nie pracowała, nie wiem dlaczego, ale w końcu
> zdecydowała się na założenie własnej działalności. To wymaga odwagi
> i swego rodzaju desperacji. (...) Odpowiedz na pytanie - Jak duży
> był Twój udział w tej decyzji?

Gdyby był mały, nie zakładałbym tego wątku. Założyłem go, bo cała inicjatywa
dotycząca działania mojej żony pochodzi zasadniczo ode mnie.

> Jak jej podziękowałeś za poród i syna? Przyniosleś kwiaty?

Tak samo jak ona mnie za spłodzenie syna.

> Chcą dokarmiać butelką (zdaje się, że to właśnie robicie), a to
> ogromny błąd. Ważcie malucha po karmieniu piersią, żeby przekonać
> się ile się napił.

Wychodzimy z założenia, że jeśli po nakarmieniu (gdy pokarm się skończy) dziecko
dalej chce jeść, to trzeba mu to jeść dać. Więc dostaje jeszcze butelkę.

[ladaco2]

Gdyby był mały, nie zakładałbym tego wątku. Założyłem go, bo cała inicjatywa
> dotycząca działania mojej żony pochodzi zasadniczo ode mnie.

- no widzisz, już tutaj o tym pisano - zmuszasz żonę do czegoś czego nie chce a
potem się dziwisz, że to nie wychodzi. Daj jej wolną rękę i czas na dojrzewanie
do własnych decyzji i nie dziw się, że to będzie trwało. A będzie o wiele dłużej
niż gdyby mogła być samodzielna od początku. teraz przyzwyczaiłeś ją do
wykonywania rozkazów i dziwisz się, że jest bierna.

Jak jej podziękowałeś za poród i syna? Przyniosleś kwiaty?
>
> Tak samo jak ona mnie za spłodzenie syna.

najpierw piszesz takie debilizmy a potem dziwisz się i płaczesz, że Cię tu
napadają i mieszają z błotem, zamiast Ci poradzić. Kiedy radzę Ci jak pomóc
żonie stać się samodzielną, to odpisujesz coś tak bezgranicznie głupiego (byle
tylko napisać - odciąć się) nie zastanawiając się nad sednem sprawy, a do owego
sedna się nie odnosisz.

Wychodzimy z założenia, że jeśli po nakarmieniu (gdy pokarm się skończy) dzieck
> o
> dalej chce jeść, to trzeba mu to jeść dać. Więc dostaje jeszcze butelkę. - To
najlepszy sposób na szybką utratę pokarmu. Dziecku powinien zostać po karmieniu
pewien niedosyt, bo im więcej wypije z piersi tym więcej mleka się wytworzy.
Podczas pierwszych kilku tygodni ta równowaga się ustali i dziecko już nie
będzie głodne. Jeżeli po karmieniu zaserwujesz mu butelkę, dłużej będzie
nasycone i pokarmu w piersi bądzie stopniowo coraz mniej. Jeżeli chcecie,
możecie ewentualnie po karmieniu podać jeszcze czystej wody, albo herbatki, ale
nie mleka. To czy dziecko wypiło dość sprawdza się ważeniem po każdym karmieniu
i kontrolowanie przybierania na wadze. Każdy pediatra Ci to potwierdzi.

[krzysztof-lis]

> - no widzisz, już tutaj o tym pisano - zmuszasz żonę do czegoś
> czego nie chce a potem się dziwisz, że to nie wychodzi. Daj jej
> wolną rękę i czas na dojrzewanie do własnych decyzji i nie dziw
> się, że to będzie trwało.

Że zmuszanie to zła metoda, już wiem. Po to, by poznać inne, założyłem ten wątek.

> najpierw piszesz takie debilizmy a potem dziwisz się i płaczesz,
> że Cię tu napadają i mieszają z błotem, zamiast Ci poradzić. Kiedy
> radzę Ci jak pomóc żonie stać się samodzielną, to odpisujesz coś
> tak bezgranicznie głupiego (byle tylko napisać - odciąć się) nie
> zastanawiając się nad sednem sprawy, a do owego sedna się nie
> odnosisz.

Głupie pytanie

[ivoncja]

Jak jej podziękowałeś za poród i syna? Przyniosleś kwiaty?
>
> Tak samo jak ona mnie za spłodzenie syna.

Głupie pytanie

[krzysztof-lis]

> Uuu, i tu już przechlapałeś sobie na amen, cyborgu z kalkulatorem
> zamiast mózgu.

Jestem zwolennikiem równouprawnienia. Nie widzę powodu, by dziękować żonie za
poród czy za syna.

[ivoncja]

Skoro tylko ona nosiła przez 9 miesięcy wasze dziecko i tylko ona przeszła trudy
porodu i połogu, to mógłbyś spuścić z tonu, ale skoro tak się bardzo przejąłeś
równouprawnieniem to w kolejną ciążę zajdź sam. Jesteś śmieszny z ciągłym
wyskakiwaniem z tym argumentem równouprawnienia. Powiedziałbyś lepiej coś o
empatii, jeśli wiesz co to takiego empatia, miłość, serce, szacunek (poza
szacunkiem dla pieniądza, którego niewątpliwie ci nie brak) To wartości
bezcenne, choć dla ciebie mogą być niewiele warte, bo niepoliczalne...

[krzysztof-lis]

> skoro tak się bardzo przejąłeś równouprawnieniem to w kolejną
> ciążę zajdź sam. Jesteś śmieszny z ciągłym wyskakiwaniem z tym
> argumentem równouprawnienia.

Jak Ty to sobie wyobrażasz?

Ja doskonale rozumiem, że kobietom równouprawnienie jest potrzebne by uzyskać
dodatkowe prawa, ale w dalszym ciągu życzą sobie wyjątkowego traktowania ze
strony mężczyzn. Ale bez przesady.

> Powiedziałbyś lepiej coś o empatii,

A co mam Ci o niej powiedzieć? Nie jest to mechanizm, który kieruje moim życiem.

[ivoncja]

> > skoro tak się bardzo przejąłeś równouprawnieniem to w kolejną
> > ciążę zajdź sam. Jesteś śmieszny z ciągłym wyskakiwaniem z tym
> > argumentem równouprawnienia.
>
> Jak Ty to sobie wyobrażasz?

Nie jestem aż taką fantastką, żeby sobie to wyobrażać, chciałam ci tylko
uświadomić, że pewnych spraw mimo najszczerszych chęci nie da się w małżeństwie
rozłożyć po równo, o co tak zaciekle walczysz.


> Ja doskonale rozumiem, że kobietom równouprawnienie jest potrzebne by uzyskać
> dodatkowe prawa, ale w dalszym ciągu życzą sobie wyjątkowego traktowania ze
> strony mężczyzn.

Może właśnie dlatego uważamy, że nam się to należy, ponieważ to my ponosimy
trudy porodów, połogów, macierzyństwa i w większej części wychowania dzieci.
Tego nie da się niczym wyrównać, więc miło byłoby gdyby facet chociaż powiedział
"kochanie, wspaniale sobie z tym poradziłaś, jestem z ciebie dumny, urodziłaś
nam wspaniałe dziecko", nawet jeśli nie czuje takiej potrzeby.
Po przeczytaniu całego wątku dochodzę do wniosku że jesteś niereformowalny, nie
chcesz zmieniać nic w sobie, tylko w otoczeniu- tak aby zaczęło w końcu
przystawać do twoich precyzyjnych planów. Uelastycznij się trochę i zrozum że
nie wszystko musi być tak jak zostało zaplanowane. Inne warianty też mogą być
dobre i niekoniecznie twoje. A jaki mechanizm kieruje twoim życiem, to już chyba
wszyscy czytający ten wątek szybko zdążyli się zorientować. Smutne to wszystko,
cieszę się że mój mąż nie ma tak materialistycznego podejścia do życia.

[krzysztof-lis]

> Może właśnie dlatego uważamy, że nam się to należy, ponieważ to my
> ponosimy trudy porodów, połogów, macierzyństwa i w większej części
> wychowania dzieci.

Ach, rozumiem. W takim razie rzeczywiście nie mamy o czym rozmawiać.

> Po przeczytaniu całego wątku dochodzę do wniosku że jesteś
> niereformowalny, nie chcesz zmieniać nic w sobie, tylko w
> otoczeniu- tak aby zaczęło w końcu przystawać do twoich
> precyzyjnych planów.

Mylisz się. Chcę zmienić swoje podejście do żony.

> Uelastycznij się trochę i zrozum że nie wszystko musi być tak jak
> zostało zaplanowane.

Powiem tak

[ivoncja]

> Mylisz się. Chcę zmienić swoje podejście do żony.
To ty się mylisz- chcesz zmienić swoje podejście do żony, ale po co? Nie po to,
żeby np.ona czuła się szczęśliwsza, tylko po to, żeby wreszcie zaczęła działać
tak, jak ty tego chcesz, bo coś jej się popsuło i jak tak dalej pójdzie, trzeba
będzie wymienić sprzęt zwany żoną. No ale w końcu w innym poście pisałeś, że
najważniejsze jest twoje szczęście własne, na drugim miejscu jest szczęście
partnera, na trzecim dopiero szczęście dziecka... Nie przyszło ci do głowy że
małżeństwo a zwłaszcza rodzicielstwo będzie czasem wymagać poświęceń?
Zastanawiam się, po co "pracowaliście" nad dzieckiem, przecież to ani użyteczne,
ani kasy nie przysparza, a wręcz przeciwnie, jest skarbonką bez dna, o czym się
wkrótce przekonasz.
Mierzi mnie to, że człowiek jest dla ciebie tyle wart, ile zarabia (wspomniałeś
gdzieś, że ludzie którzy nie pracują, są dla ciebie ludźmi drugiej, gorszej
kategorii). Pozostaje ci tylko mieć nadzieję że nigdy nie spotka cię w życiu
żadne nieszczęście (choroba, kalectwo) które spowoduje że nie będziesz mógł
pracować i zarabiać. Swoją drogą, są ludzie którzy nie mogą pracować, bo np.
mają niepełnosprawne dzieci- co byś zrobił gdyby ciebie to spotkało (czego ci
oczywiście nie życzę) i żona byłaby skazana na nieustanną opiekę nad dzieckiem?
Pewnie odpowiesz "nie to jest przedmiotem dyskusji" albo "nie mam potrzeby
zastanawiać się nad tym"... Może oddałbyś dziecko do zakładu opiekuńczego, żeby
żona mogła zarabiać (i to nie daj boże mniej od ciebie!), a może po prostu
zostawiłbyś żonę, bo nie tak się umawialiście przed ślubem... Niby gadasz jak
dorosły facet, a w środku siedzi w tobie szczeniak, co tupie nogą, bo coś jest
nie po jego myśli...

[krzysztof-lis]

> To ty się mylisz- chcesz zmienić swoje podejście do żony, ale po
> co?

Po to, by osiąganie (jak sądziłem) wspólnych celów nie było wyłącznie na moich
barkach.

> Nie po to, żeby np.ona czuła się szczęśliwsza,

Być może dla mojej żony sensem życia jest siedzenie w domu i wychowywanie
dzieci. Jeśli tak jest, mam prawo czuć się oszukany.

Chciałbym, by żona sama z siebie pragnęła robić w życiu coś więcej niż tylko to
siedzenie w domu. By widziała, że praca, którą wykonuje, ma jakiś cel i ona tą
pracą przybliża się do jego osiągnięcia. Nie chcę, by żona pracowała tylko z
poczucia obowiązku.

> tylko po to, żeby wreszcie zaczęła działać tak, jak ty tego
> chcesz, bo coś jej się popsuło i jak tak dalej pójdzie, trzeba
> będzie wymienić sprzęt zwany żoną.

Jeśli dopiero teraz by się okazałoby, że żona wyobraża sobie życie zupełnie
inaczej niż ja, byłby to uzasadniony powód, by żonę zmienić.

> Nie przyszło ci do głowy że małżeństwo a zwłaszcza rodzicielstwo
> będzie czasem wymagać poświęceń?

Małżeństwo nie jest dla mnie celem samym w sobie, zatem nie uważam, by dla jego
dobra należało cokolwiek poświęcać jeśli nie ma takiej konieczności.

> Zastanawiam się, po co "pracowaliście" nad dzieckiem, przecież to
> ani użyteczne, ani kasy nie przysparza, a wręcz przeciwnie, jest
> skarbonką bez dna, o czym się wkrótce przekonasz.

Posiadanie dzieci jest jednym z celów mojego życia. Jak widać po kolejności
realizacji tych celów, jest to jeden z priorytetów.

Dzieci się ma po to, by je mieć. Chyba, że ja o czymś nie wiem.

> Mierzi mnie to, że człowiek jest dla ciebie tyle wart, ile zarabia
> (wspomniałeś gdzieś, że ludzie którzy nie pracują, są dla ciebie
> ludźmi drugiej, gorszej kategorii).

Nie przypuszczam, bym napisał coś takiego

[ivoncja]

> > Mierzi mnie to, że człowiek jest dla ciebie tyle wart, ile zarabia
> > (wspomniałeś gdzieś, że ludzie którzy nie pracują, są dla ciebie
> > ludźmi drugiej, gorszej kategorii).
>
> Nie przypuszczam, bym napisał coś takiego

[ivoncja]

> (wspomniałeś gdzieś, że ludzie którzy nie pracują, są dla ciebie
> ludźmi drugiej, gorszej kategorii).

Nie przypuszczam, bym napisał coś takiego

[miacasa]

> - To
> najlepszy sposób na szybką utratę pokarmu. Dziecku powinien zostać po karmieniu
> pewien niedosyt, bo im więcej wypije z piersi tym więcej mleka się wytworzy.
> Podczas pierwszych kilku tygodni ta równowaga się ustali i dziecko już nie
> będzie głodne. Jeżeli po karmieniu zaserwujesz mu butelkę, dłużej będzie
> nasycone i pokarmu w piersi bądzie stopniowo coraz mniej.

No ale o to chyba Krzysztofowi chodzi, o szybkie zakończenie laktacji i
przejście na pokarm sztuczny, to da kolejny "argument" za tym by to on był na
urlopie wychowaczym a żona zajęła się zarabianiem na dom

[kai_30]

krzysztof-lis napisał:
>
> Wychodzimy z założenia, że jeśli po nakarmieniu (gdy pokarm się skończy) dzieck
> o
> dalej chce jeść, to trzeba mu to jeść dać. Więc dostaje jeszcze butelkę.

Wychodzicie z błędnego założenia. W takich przypadkach podaje się drugą pierś.
Pokarm w piersi nie może "się skończyć", bo piersi to nie magazyn, a raczej
fabryka - produkcja trwa na bieżąco, ssanie ją napędza, "powiadamia" pierś, ile
potrzeba pokarmu. Jeśli faktycznie dziecko się nie najada (a skąd to wiecie,
nota bene?) należałoby skorzystać z porad doradcy laktacyjnego, który podpowie,
co robić.

No ale po co w sumie, skoro Krzysztof wie wszystko najlepiej, nie? :P

[krzysztof-lis]

> Wychodzicie z błędnego założenia. W takich przypadkach podaje się
> drugą pierś.

Rozumiem, że gdy dziecko skończy jeść z drugiej piersi, podaje mu się trzecią?

Dziękuję bardzo za uwagi na temat karmienia i laktacji, ale nie to jest tematem
tego wątku.

[kammik]

Chciałes zapewne błysnąć, ale tak, tak to sie okresla - podaje sie mu trzecia,
czyli wraca do pierwszej. Dokształć się, dziecko ci bedzie wdzieczne.

[asia_i_p]

> > Jak jej podziękowałeś za poród i syna? Przyniosleś kwiaty?
>
> Tak samo jak ona mnie za spłodzenie syna.
Krzysztof, będę wulgarna - w sumie niegdy nie bzykałam się jako
mężczyzna, ale podejrzewam, że wysiłek jest jednak nieporównywalny z
porodem. Może się mylę.

[abasia471]

asia_i_p napisała:

> > > Jak jej podziękowałeś za poród i syna? Przyniosleś kwiaty?
> >
> > Tak samo jak ona mnie za spłodzenie syna.

> Krzysztof, będę wulgarna - w sumie niegdy nie bzykałam się jako
> mężczyzna, ale podejrzewam, że wysiłek jest jednak
nieporównywalny z porodem. Może się mylę.

Asiu, (też będę wulgarna) możesz się mylić. Skoro Krzyś stawia
płodzenie potomka jednej płaszczyźnie, to chyba wie co mówi.
Jemu chyba tylko zarabianie pieniędzy przychodzi łatwo a cała
reszta, to dla niego siermiężna robota. Może on jest taki z gruba
ciosany nie tylko w kwestii empatii i uczuć, ale fizycznie też jest
mało sprawny.

[krzysztof-lis]

> Skoro Krzyś stawia płodzenie potomka jednej płaszczyźnie, to chyba
> wie co mówi.

Nie rozumiemy się. Mogę żonie pogratulować, że się jej udało, że wytrzymała, że
sobie poradziła, że zniosła (i znosi) ból. Mogę powiedzieć jej, jak bardzo się
cieszę, że ma to za sobą, że wytrzymała te męki, że urodziła dziecko.

Ale PODZIĘKOWAĆ za to nie jestem w stanie. Podziękować mogę jej za zrobienie
herbaty, obiadu, przyniesienie listu z poczty (co zresztą robię, bo takich
uprzejmości staram się nie skąpić). Ale nie za urodzenie dziecka.

Nie mogę jej podziękować za coś, co zrobiła nie tylko dla mnie. To tak, jakbym
jej dziękował za to, że wzięła ze mną ślub...

> Może on jest taki z gruba ciosany nie tylko w kwestii empatii i
> uczuć, ale fizycznie też jest mało sprawny.

Jeśli chodzi o fizyczne możliwości to zdecydowanie jestem z tej dolnej półki.

[krzysztof-lis]

> Krzysztof, będę wulgarna - w sumie niegdy nie bzykałam się jako
> mężczyzna, ale podejrzewam, że wysiłek jest jednak nieporównywalny z
> porodem. Może się mylę.

Na pewno masz rację.

[efi-efi]

Masz 25 lat. W swoim mniemaniu jesteś dojrzałym człowiekiem. Na pewno uważasz
się za osobę inteligentną. Postaraj się chwilę nie myśleć w sposób analityczny
tylko empatyczny.
Twoja żona to dzieciak, nie wiem czy wpadliście i stanąłęś na wysokości zadania
czy jak tam było, ale dzieciak urodził dziecko.
Ponieważ większość facetów nie rozumie fizjologii kobiety wytłumaczę Ci to jak
krowie na miedzy.
Kobieta jak ma PMS jest okropna, płacze, złości się , ma napady gniewu. W ciąży
buzują jej hormony na maxa, więc je dziwne rzeczy, ma ochotę na seks 6 x
dziennie albo wcale, po porodzie bardzo często może mieć depresję i masę innych
objawów, których nie ma babka singielka.

Wymagasz od swojej żony mega aktywności przez cały ochronny okres ciąży i
połogu - ten połóg może się przeciągnąć nawet do roku.
Nie dziwi mnie, że nie rozumiesz , że wpływ na życie kobiety mają również
hormony. Wydaje Ci się , że nad wszystkim można zapanować . Otóż nie zawsze.
Wytłumaczę Ci to prosto.
Obojętne czy lubisz alkohol czy nie , wypij powiedzmy 0,75 litra jakiejś whisky
czy brandy czy co tam chcesz byle wysokoprocentowe.
I masz nie bełkotać, masz stać prosto na nogach i zapanować nad wszystkimi
niepożądanymi reakcjami .
Nie da się?
Jak to się nie da? Zmuś się. Obiecałeś itp...


Daj tej swojej kobiecie czas

I skoro Ci tu ileś babek pisze tak samo, może w różny sposób to może coś w tym
jest , niekoniecznie spisek przeciwko Tobie.

[cleopa]

Po raz kolejny dziekuje Bogu że urodziłam sie wczesniej..wtedy
mężczyźni uwazali za normalne że dba sie o zone i o rodzine , że
łoży sie na zonę ktora dopiero co urodzila dziecko bo taka jest
rola męża i ojca..Dlaczego nie jestes w stanie pojąć że facet ma
dbać o swoja rodzine i dać jej poczucie bezpieczeństwa. Żona
urodziła ty teraz zaopiekuj sie nia i dzieciątkiem a nie kwicz o
pieniądzach..
Przykry jest twoj stosunek do zony jako kobiety
do zony jako kobiety w ciąży
do zony po porodzie i jako mlodej matki :(
Z tego co wyczytalam budziles ja wczeniej o 8 aby nie spala do
10 ...logika przemawia ze byla wtedy w ciąży i Ty twierdzisz ze
jestes normalny????
Skad na Boga wiesz czlowieku jak odczuwa kobieta okres,jak odczuwa
ciąże i jak boli po porodzie..A moze dziewczyna ma depresje
poporodową co by nie bylo takie dziwne przy twojej postawie..
Martwi mnie ze coraz więcej mlodych mężczyzn ma wlasnie taka
postawe roszczeniowo-bez litości w stosunku do partnerek i zycia

[kicia031]

tego co wyczytalam budziles ja wczeniej o 8 aby nie spala do
> 10 ...logika przemawia ze byla wtedy w ciąży i Ty twierdzisz ze
> jestes normalny????

Cleopa, budzil ja zeby mu zrobila kanapaki do pracy.
Nie zartuje, sam to opisal!

[krzysztof-lis]

> Cleopa, budzil ja zeby mu zrobila kanapaki do pracy.

A to ciekawostka. Ja wychodzę do pracy ok. 6:40. Jak żona miałaby niby robić mi
te kanapki, skoro wychodziłem grubo przed jej wstaniem?

> Nie zartuje, sam to opisal!

Nie pier--l głupot. Czekam na dowód, że tak napisałem, albo na przeprosiny.

No to doczekales sie dowodu

[kicia031]

Nie pier--l głupot. Czekam na dowód, że tak napisałem, albo na
przeprosiny.


Ależ ja robię i robiłem w domu bardzo dużo. W momencie, gdy moja
żona pracowała.
Od czasu gdy nie pracuje nie zamierzam w domu robić nic. Nawet
kanapki do pracy
przestałem sobie robić, bo to jest nieprzyzwoite, żebym ja wstawał o
6:05
zamiast o 6:15 żeby zrobić sobie kanapki podczas gdy moja żona śpi
sobie do 9:00
i ma przed moim powrotem czas na oglądanie telewizji.

Dzieci nie mam, ale niedługo się to zmieni. Termin mamy obliczony na
28 lutego.

Napisales to 19 lutego, koles.

[krzysztof-lis]

Czy tu jest napisane, że żona wstaje rano, by zrobić mi kanapki? A może tylko
to, że ona mi je robi?

Pokaż jeszcze z którego wątku to wzięłaś

[uli]

PRZECIEŻ 2 TYGODNIE TEMU PISAŁES ŻE NIE MASZ DZIECI! Na pytanie czy znasz jakies
dziecko powiedziałeś, że znasz dziecko "siostry męża" czy coś równie
intersującego. Ale z Ciebie paskudny TROL :/

[kicia031]

Uli, bo to nowe dziecko, ma 13 dni ;-))

[uli]

No fakt! Ten wątek jest tak głupi, że aż śmieszny :D Nie dość, że "świeżo
upieczony" tata kłamie, to jeszcze nieudolnie. Wychodzi na to, że w dniu porodu
w najlepsze gadał sobie z kolezankami na forum, np w tym wątku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=898&w=92065922&a=92072456
Jak i każdego innego dnia życia tego "nowego dziecka"...

Powinszować inteligencji :)

[krzysztof-lis]

> Nie dość, że "świeżo upieczony" tata kłamie, to jeszcze nieudolnie.

Ale masz jakieś wsparcie? Jesteś w stanie to udowodnić, że kłamię?

Bo jak nie, to należą się i od Ciebie przeprosiny.

> Wychodzi na to, że w dniu porodu
> w najlepsze gadał sobie z kolezankami na forum, np w tym wątku:
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=898&w=92065922&a=92072456

Śmieszna jesteś. Dziecko urodziło mi się w lutym, a wszystkie wypowiedzi w tym
wątku są z 01.03. Co więcej, napisane są po godzinie zakończenia odwiedzin w
szpitalu, w którym wtedy jeszcze była żona z dzieckiem.

[asiara74]

Czas, który spędzasz na forum mógłbyś spożytkować na zarabianie kasy na
wymarzony dom. Przestań poganiać batem tą swoja młodą żonke, matkę twojego syna.
Nie rób tego w tym właśnie konkretnym momencie jej, waszego życa Jest to
niegodne prawdziwego mężczyzny.

[krzysztof-lis]

> Czas, który spędzasz na forum mógłbyś spożytkować na zarabianie
> kasy na wymarzony dom.

Sam bym na to nie wpadł, doprawdy.

> Nie rób tego w tym właśnie konkretnym momencie jej, waszego życa
> Jest to niegodne prawdziwego mężczyzny.

Przeczytaj raz jeszcze ten wątek, może zrozumiesz, w czym jest mój problem.

[triss_merigold6]

Twój problem polega na niedostosowaniu życzeń do reala.
Najwyższyczas żebyś przestał jęczeć i wziął się do roboty.

[krzysztof-lis]

> Najwyższyczas żebyś przestał jęczeć i wziął się do roboty.

Od dwóch dni w tym wątku nie jęczę. Nie zwróciłaś uwagi?

Do jakiej roboty?

[asiara74]

Sam bym na to nie wpadł, doprawdy.


Takie lakoniczne odpowiedzi niewiele wnosza, domu jak nie było tak nie ma i być
może dlugo nie będzie jesli liczysz na znaczącą pomoc swojej żony. Sam jej pokaż
jak to się robi aby do 30 tki chawirę wystawić, na pewno to wiesz.

[krzysztof-lis]

> Takie lakoniczne odpowiedzi niewiele wnosza, domu jak nie było tak
> nie ma i być może dlugo nie będzie jesli liczysz na znaczącą pomoc
> swojej żony.

Być może nie będzie go nigdy. :) Nic strasznego się zresztą nie stanie, to nie
jest najważniejszy cel do osiągnięcia w moim życiu.

Ale tak sobie myślę, że to właśnie ten dom mógłby być dobrym sposobem do
zmotywowania żony do zarabiania pieniędzy. Bo jeśli nawet byłbym w stanie sam
ten dom popchnąć, to na pewno nie spełniałby on oczekiwań żony. Aby więc mógł on
te jej oczekiwania spełniać, musiałaby się do tego sama przyłożyć.

> Sam jej pokaż jak to się robi aby do 30 tki chawirę wystawić, na
> pewno to wiesz.

Z moją żoną jest taki kłopot, że z mojego przykładu niechętnie się uczy. Według
niej, cały czas spędzam przy komputerze na bzdurach. A ja tu wbrew temu co ona
myśli sporo pracuję. Ona zaś tego nie zauważa.

Nie sądzę, bym wiedział, jak samemu wystawić ten dom do 30-tki.

[pyzz]

> Czas, który spędzasz na forum mógłbyś spożytkować na zarabianie kasy
...
> Przestań poganiać batem tą swoja młodą żonke, matkę
> twojego syna
...
> Jest to
> niegodne prawdziwego mężczyzny.

Doprawdy, jak czytam takie wypowiedzi, to mi się przypomina ten dowcip o trzech
ulubionych zwierzątkach kobiety: Jaguarze w garażu, norkach w szafie i ośle,
który na to haruje...

Do autora:
Nie wiem co zrobić z żoną. Może powinieneś zacząć zwracać uwagę żony na swoją
sytuację? Bo dopóki cała Wasza rozmowa dotyczy jej i jej starań, osiągnięć,
procedur, trudności to ona w wyniku takich rozmów nadal myśli tylko o sobie.
Jeżeli pokażesz żonie, jak trudne i szkodliwe jest dla Ciebie występowanie w
roli tego trzeciego zwierzątka, że też chcesz mieć możliwość budowania więzi z
dzieckiem a nie być sprowadzany do roli bankomatu, to może ona zacznie myśleć
również o Twojej sytuacji?

[asiara74]

B. wybiórczo zasytowałeś mój post, dodałam jeszcze że w tym szczególnym momencie
mógłby swój bat odłożyć. Jego kobieta jest w połogu a wcześniej była w ciąży. No
chyba że wg iebie to dobry moment na zarabianie dużej kasy szczególnie że nie ma
się pomysłu jak to zrobić.
Chłop, który marnuje kupę czasu na daremne dysputy na forach i ma pretensje do
żony że ta nie chce się wziąść do roboty 10 dni po porodzie to chyba jakiś chory
znak naszych czasów.

[krzysztof-lis]

> Jego kobieta jest w połogu a wcześniej była w ciąży. No chyba że wg
> iebie to dobry moment na zarabianie dużej kasy szczególnie że nie
> ma się pomysłu jak to zrobić.

Ale jest to doskonały moment, by właśnie wpaść na ten pomysł.

Większym kłopotem jest nie to, że żona nie pracuje (bo teraz nie może) tylko to,
że nie ma pomysłu i wcale tego pomysłu nie szuka.

[krzysztof-lis]

> Jeżeli pokażesz żonie, jak trudne i szkodliwe jest dla Ciebie
> występowanie w roli tego trzeciego zwierzątka, że też chcesz mieć
> możliwość budowania więzi z dzieckiem a nie być sprowadzany do roli
> bankomatu, to może ona zacznie myśleć również o Twojej sytuacji?

W jaki sposób mam to jej pokazać?

[uli]

Ja mam udowadniac, że jesteś fikcyjny? Jaki ja mam w tym interes?
Potrafię czytać, to i widzę.
Nie ma żony, nie ma dziecka. Prawdziwy jest tylko Twój mizoginizm, który wyziera
niezależnie od daty i nicku, którego używasz.
Za co mam Cię przepraszać?
Mogłabym Ci ewentualnie współczuć, ale chyba nie wyjdzie mi to szczerze, bo jak
tu współczuć komuś, kto pogardza wszystkim co kobiece? Kto nie potrafi nie
rywalizować nawet z dzieckiem?
To własnie jest Twój problem. Niecierpisz kobiet, ale nie potrafisz bez nich
żyć, a żadna nie wytrzyma z takim autokratą.

Jak często-gesto radzą moje forumowe kolezanki - pomysl o terapii, może nie
wszystko stracone.

[krzysztof-lis]

> Ja mam udowadniac, że jesteś fikcyjny? Jaki ja mam w tym interes?

Wystarczy, że udowodnisz, że kłamię.

> Prawdziwy jest tylko Twój mizoginizm, który wyziera niezależnie od
> daty i nicku, którego używasz.

A jakich nicków, według Ciebie, używam?

> Za co mam Cię przepraszać?

Za pomówienie.

[uli]

Hahaha, dobre. To, że nie mogę ci niczego udowodnić, wcale nie znaczy, że muszę
ci wierzyć. I nie wierzę. Prawda leży poza słowami.

[krzysztof-lis]

> Hahaha, dobre. To, że nie mogę ci niczego udowodnić, wcale nie
> znaczy, że muszę ci wierzyć. I nie wierzę. Prawda leży poza słowami.

Nie musisz mi nic udowadniać. Ale jak już ośmielasz się twierdzić, że kłamię,
warto byłoby te słowa czymś poprzeć.

Chyba, że lubisz "robić z gęby cholewę".

[lisaa33]

a ja myślę, że Ty po prostu sknerus jesteś a nie oszczędny. Chcesz
szybko do czegoś dojśc? tak się nie da mój drogi. Chciałeś miec
panią? zasuwaj na nią! a ona dalej będzie to wykorzystywac, bo która
by tego nie zrobiła? weź jej powiedz że ma dawac połowę kasy na
opłaty i na utrzymanie a druga połowa to Twój problem. A jak nie
będzie dawac bo nie ma, to niech też nie ma na fryzjera i
kosmetyczkę to może kopnie się w tyłek i ruszy do pracy ale
zaczekaj, na litośc boską aż dziecko będzie lekko odchowane.
Powodzenia i siły Ci życzę

[krzysztof-lis]

> a ja myślę, że Ty po prostu sknerus jesteś a nie oszczędny.

Być może, ale to trudna sprawa. Z jednej strony nie wydaję pieniędzy na wiele
rzeczy, które według żony powinienem kupić (choćby nowe ciuchy bo rzadko kupuję
sobie coś do ubrania), z drugiej strony sporo kasy wydaję na swoje hobby.

Oczywiście jakbym tej kasy na hobby nie wydawał, dom zbudowalibyśmy szybciej.
Ale wtedy już w ogóle czułbym się jak ten osioł, który haruje na dom odmawiając
sobie przyjemności.

> weź jej powiedz że ma dawac połowę kasy na opłaty i na utrzymanie
> a druga połowa to Twój problem. A jak nie będzie dawac bo nie ma,
> to niech też nie ma na fryzjera i kosmetyczkę to może kopnie się w
> tyłek i ruszy do pracy ale zaczekaj, na litośc boską aż dziecko
> będzie lekko odchowane.

Taki właśnie mamy układ, że połowę płacimy na wydatki na życie. A ona nie ma.
Więc nie płaci. Nie ma też na swoje wydatki. I nie jest to wystarczający motywator.

Z zagonieniem żony do roboty oczywiście poczekam. :)

[dorula114]

Nie wierzę! Istniejesz naprawde, czy jestes kosmitą? Czy twoja
biedna żona udziela się na jakimś forum? Chętnie jej poradzę, w jaki
sposób ma z tobą zrobić porządek, bo widzę, że to Ona potrzebuje
pomocy, nie ty. Ale pewnie nie ma dostępu do netu, bo przeciez nie
zarabia...Masakra...powiedz Jej ode mnie, że z kazdego bagna da się
wyjść. Nawet z takiego...

[krzysztof-lis]

> Ale pewnie nie ma dostępu do netu, bo przeciez nie zarabia...

Mylisz się. Powiem więcej

[notting_hill]

No, to podziel się z nami jej reakcją na Twoje wypowiedzi na jej
temat.

Najbardziej intryguje mnie co musi myśleć kiedy w niecałe dwa
tygodnie po porodzie czyta, że jeśli nie weźmie się za zarabianie
kasy w możliwie jak najszybszym terminie, swoje plany życiowe
będziesz realizował bez niej. Cudne... To, oraz sposób w jaki piszesz
o niedoskonałościach cielesnych swojej 22- letniej żony (to z innego
wątku), która jeszcze nie doszła do siebie po cesarce... Myślę, że
właśnie swoimi gołymi rękami zacisnąłeś śmiertelną pętlę na szyi
waszego małżeństwa.

[krzysztof-lis]

> No, to podziel się z nami jej reakcją na Twoje wypowiedzi na jej
> temat.

Ale to już nie dziś, bo teraz żona śpi. Przypomnij mi proszę jutro, dobrze?

[uli]

Żona zapadła w zimowy sen. Zupełnie jej się zapomniało, że to już marzec, i
teraz biedny Krzyś nie może jej zapytać, co tak naprawdę myśli o tym, że jej mąż
wypisuje, jaka to ona jest leniwa, beznadziejna i paskudna (pomijając już
kwestię, że żona jest fikcyjna i tak naprawdę Krzyś pyta samego siebie).

Ach, te kobiety! Jakie one dziwne!

[musiavicky]

uff doczytalam do konca. Ja sobie tak teraz siedze i mysle ze bardzo
mi jest zal ttej Twojej zony. ja byla z moze nadal jetsem w tej
samej sytuacji. Skonczylam wprawdzie studi i to na 2 kierunkach. rok
przed ukonczeniem poznalam moejgo obecnego partnera. Ukonczylam
szcesliwie szkoly i przeprowadzilam sie do niego za granice.
pierwszy rok zap.. z nimm w restauracji, pomagalam ile moglam do
tego dom na glowie, potem ciaza w czasie ktorej badzo chcialam
ukonczyc kursy jezyka udalo sie w tym samem czasie nadal pracowalam
w rest. dziecko urodzilo sie z 3 miesiecznym wyprzedzeniem. sters
ogromny, obawy o zdrowie dziecka, obcy kraj, brak rodziny, jezyk, 3
miesiace w szpitalu maz nas odwiedzal ale glownie pracowal. potem ja
sma w z dzieckiem i caly dom na glowie bo on pracowal. mieszkalismy
w mieszkaniu, ja otrzymywalam pieniadze na dziecko nie jakies kokosy
ale zawsze bylo i wszystko oddawalam na dom, moja rodzina i znajomi
kupili dziecku wszystko, wozek, lozeczko , ubrania itp. ja staram
sie byc oszczedna i ubrania kupuje na wyprzedarzach, ide na zakupy z
lista;) itd. w miedzy czasie powiedzialam mu ze nasza znajoma ktora
ma niepelnosprane dzieko powiedziala ze gdyby miala kogos szukac do
pomocy to ta osoba mialaby byc taka jak ja i on sobie ubzdural ze
ona chiala zebym dla nich pracowala. ale jego nie obchodzilo ze ta
praca nie jest dla mnie i nawet gdybym mogla tam pracowac to nie
wykorzytlalabym tych znajomych i wrazliwosci tego dziecko do
wlasnych celow. bo on uwarzal ze moglabym tam pracowac rok i potem
robic co chce, ale co z tym dzieckiem ktory moglobys sie
przyszyczaich i co matka by przezywala gdy on zniane nauczyciela
przezywa juz 2 lata przed?
cale szczesie dzicko nasze dobrzes ie rozwijalo wiec gdy miala 1.5
roku poslalam ja do przedszkola a sama poszlam do szkoly aby
szlifowac jezyk na tych plaszczyznach ktore sa mi potrzebne w pracy
zawodowej. badzo chce pracowac w wyuczonym zawodzie ale od wrzesnia
2008 bezskutecznie szukam pracy:( jestem troche zfrustrowana bo w
meidzy czasie nie raz uslyszalam przy klotniach pytanie ile godzin
przpracowalam. ze juz powinnam isc do pracy i dawac polowe na zycie
i utzrymanie. ze ja tylko wymagam domu , fajnego samochodu najlepiej
to nie powinnam sie odzywac,
ja mialam inne wyobrazenia, chcialam odchowac dziecko do momentu az
bede pewna ze wszystko jest ok, nie mamy tutaj nikogo do pomocy,
nigdy go nie stresowalam domem czy fajnym samochodem, zawsze
powtarzalam ze mamy na to czas, dajmy szczesliwe dziecinstwo
dziecku, chce pracowac w zawodzie bo poswiacilam temu 5 lat mojego
zycia i nie zagowoli mnie praca sprzataczki tylko dlategoz ze jestem
polka w obcym kraju.
za szkole mi placa, wszsytko oddaje na dom nadal zyje oszczednie i
robie w domu wszystko doslownie...
jestesmy razem 4 lata i nadal placimy jaies jego dlugi, zawsze tak
pracowal jak teraz czyli ciagle a niczego sie nie dorobil. ja
stworzylam mu dom, jestem zaradna i pracowita ale nie moge znalezc
pracy uz wyslalm chyba 100 zgloszen.
on wyluzowal ale doszlo do tego ze czuje sie zfrustrowania, nie
cieszy mnie dom ani samochod. mam do niego zal ze mnie tutaj
sciagnal i teraz ma pretensje bo w Polsce pewnie dawno bym juz
pracowlaam i mialabym rodzicow i rodzenstwo do pomocy na opieka nad
dzieckíem tytaj nie mam nikogo.
Moj partner podobnie jak Ty o wszytskim chcial decydowac sam, nie
pytajac mnie o zdanie( bo przeciez nie zarabiam) wiec stalam sie
bierna jesli chodzi o plany. teraz tylko marze o pracy, on zmienil
swoje nastawienie choc do konca w to nie wierze.
Krzysiu pomysl o tym ze Twoja zona bardzo zle sie z tym czuje i ja
rozumiem jej biernosc i zrezygnowanie bo z tego co mowiz TY jestes
wiecznie niezadowolony. Ona na swoj sposob sie stara ale pewnych
rzeczy nie da sie przeskoczyc.
Prosze cie zapomnij o tym partnerstwie teraz i zajmnmij sie nia, daj
jej poczucie bezpieczenstwa, zrozumienia a naprawde wszystkos sie
ulozy.

[krzysztof-lis]

> Krzysiu pomysl o tym ze Twoja zona bardzo zle sie z tym czuje i ja
> rozumiem jej biernosc i zrezygnowanie bo z tego co mowiz TY jestes
> wiecznie niezadowolony.

Jak to "wiecznie"? Gdy żona pracowała, byłem bardzo zadowolony.

> Ona na swoj sposob sie stara ale pewnych rzeczy nie da sie
> przeskoczyc.

Właśnie tego "starania się" nie widać.

[3-mamuska]

wiesz twoje plany tak wspaniale tylko czy te plany to plany twojej zony ,rozmowy
na ten temat mogly wygladac tak ze ty mowiles ona tylko przytaknela ,druga
sprawa to to ze teraz jej swiat sie zmienil i jej najwazniejsza rzecza jest
dziecko ,mysle ze masz jakies zaburzenia bo masz straszna obsesje na punkcie
planowania ,to zly objaw moja siostra sie tym interesuje i to nic dobrego.zony
nie zagonisz na sile do pracy nie mam mowy ,myslisz ze dziecko to kukla wloza do
wozka nakarmie i tyle ze prze CALY okres wychowawczego bedzie grzecznie lezec,a
ty od czsu do czasu dasz flaszke i zmienisz pieluche ,czy ty widziales jak
zachowuje sie dziecko w wieku 4 5 6 miesiecy ,jak zaczyna raczkowac i wszystko
sciaga i myslisz ze przy takim maluchu bedziesz pracowal caly dzien na
komputerze MARZYCIEL.Pozatym te 14 miesiecy w stecz juz nie wroca,zegar leci do
przodu,mysle ze poprostu przeraza cie mysl ze musisz byc dorosly i
odpowiedzialny za druga osobe,nie wiem ile kosztuje budowa domu ale msle ze bez
kredytu to mozesz pomazyc a chyba lepiej wziasc kredyt postawic dom i splacac go
(wcale nie do konca zycia tylko w twoim przypadku do 45 lat)niz gonic za
marzeniami ktore sie nie spelnia.Mam kolerzanke kosmetyczke tez mysli ze duzo
kasy zarobi pokupla wszystko do paznokci ,henny, tipsow itp.nawet wizytowki
zrobila i co zarabia w okresie wakacyjnym od maja do wrzesnia ok 20 funtow
tygodniowo moze 40 lub 60 jesli akurat zejd sie klijetki lub dziewczyny jada ma
wesela lub ida na imprezy,druga kuzyna zona tez kosmetyczka dom zbudowali ,ale
wiesz z czego z pola siali kukurydze itp. i sprzedawali na pasze bo najmniej
roboty przy tym, do tego ziemie od tescow dostali, a ojciec i brat jego maja
firmy budowlane i on tez i wiekszosc prac robili sami ,maja 2 dzieci ona z
kosmetyki nic nie zarabia, tylko co zrobi rodzinie lub znajomym a i tak tylko
dol maja wykonczony, miala miec salon w domu tylko ze stoi nie skonczony jak
gora domu jesle chciales dom trzeba bylo dziecka nie robic jestescie mlodzi i
mogliscie poczekac nawet ok 5 lat, bo teraz to na pewo nie uda ci sie nadgonic z
planem ,a napewno odlozyc tyle kasy na caly dom.pozatym tak zyta sie twoje
wypowiedzi to sa tak strasznie obdarte z uczuc jakby twoja rodzinna to roboty a
nie zywe istoty

krzysiek

[3-mamuska]

czy wszystko w twoim zyciu musi byc uzyteczne ,nie moze cos istniec dla samego
istnienia, ciagle odpisujesz dzieczyna ze ich wypowiedzi sa bez uzyteczne
.Chlopie zglos sie na terapie potrzebujesz pomocy, moze jak sie wyleczysz bedzie
ci sie lepiej zylo.A nie pomyslales ze kiedys moze zona zachoruje i juz nigdny
nie bedzie mogla pracowac ?zlozysz reklamacje czy oddasz do osrodka, bo zakluca
twoj plan ,spalasz sie tylko bo plan ci nie wychodzi, moze pora zastanowic sie
czy plan byl kiedykolwiek do realizacji czy to byly tylko wygurowane ambicje i
zmodyfikowac go troch rozciagna w czsie i isc do przodu mniejszymi kroczkami

[krzysztof-lis]

> czy wszystko w twoim zyciu musi byc uzyteczne ,nie moze cos istniec
> dla samego istnienia,

Ależ może. Tylko frajdy z tego mieć nie będę.

> Chlopie zglos sie na terapie potrzebujesz pomocy, moze jak sie
> wyleczysz bedzie ci sie lepiej zylo

To znaczy z czego mam się wyleczyć? Z tego, że oczekuję od żony aktywnego wkładu
w nasze życie?

> spalasz sie tylko bo plan ci nie wychodzi, moze pora zastanowic sie
> czy plan byl kiedykolwiek do realizacji czy to byly tylko
> wygurowane ambicje

Myślę, że był. Gdy żona pracowała byliśmy w stanie odłożyć bez specjalnych
problemów niemal 3 000 PLN miesięcznie. W tym tempie przez te 14 miesięcy
mogliśmy odłożyć ponad 40 000 złotych. Teraz (w perspektywie powiedzmy 4
miesięcy, gdy żona skończy urlop macierzyński) gdyby zarabiała tyle, ile chciała
zarabiać, moglibyśmy odkładać nawet więcej. I w przyszłe wakacje moglibyśmy
zbudować dom, w razie potrzeby pożyczając niezbyt dużo pieniędzy.

> zmodyfikowac go troch rozciagna w czsie i isc do przodu mniejszymi
> kroczkami

Słusznie! Nie mam nic przeciwko. Oby tylko się nie okazało, że to ja sam będę
ten plan tymi mniejszymi kroczkami realizować.

[kawka1313]

Teraz (w perspektywie powiedzmy 4
> miesięcy, gdy żona skończy urlop macierzyński) gdyby zarabiała
tyle, ile chciał
> a
> zarabiać, moglibyśmy odkładać nawet więcej.
Ale ona to wymyśliła wtedy, kiedy kompletnie nie miała pojęcia co
będzie czuła i myślała po urodzeniu dziecka. Bo tego się po prostu
nie da przewidzieć. Może dla mężczyzn, którzy nie przechodzą burzy
hormonów, nic się nie zmienia... Dla kobiet zmiana jest diametralna.
I chyba tego nie możesz zrozumieć, że obecnie nie ma nawet co robić
planów... Ona potrzebuje z pół roku, może rok, nie wiem... Łatwiej
jest wrócić do pracy, z której się odeszło przed urodzeniem dziecka
na urlop. Dużo ciężej jest szukać nowej i wymyślać pomysły zarabiania
pieniędzy w okresie, kiedy cały twój organizm jest skierowany na
dziecko. Ciężko mi to wytłumaczyć, bo to nie jest do końca świadome u
kobiety. Jakiś zew natury, który każe, jej może nawet wbrew jej woli,
już od okresu ciąży w kółko myśleć o tym dziecku. Może twoja żona
nawet by chciała, ale obecnie nie potrafi inaczej.
Pozdrawiam.

[krzysztof-lis]

> Może twoja żona nawet by chciała, ale obecnie nie potrafi inaczej.

Przepraszam, czy ja piszę niewyraźnie, czy w jakimś obcym języku?

Nie chodzi mi o to, że żona OBECNIE siedzi w domu bo to jest zupełnie naturalne.

[kawka1313]

A czy wszyscy, którzy do ciebie piszą, piszą niewyraźnie lub w jakimś
obcym języku, żebyś OBECNIE jej po prostu odpuścił?
Ja rozumiem, że ty chcesz pomysłu na przyszłość, ale nie wymyślisz go
przecież sam, tzn. bez niej (chyba że o to ci chodzi), bo to nie jest
właściwy czas na myślenie o finansach i planach dla kobiety. To
starałam się powiedzieć ci w poście powyżej, ale widać bezskutecznie.

[krzysztof-lis]

> A czy wszyscy, którzy do ciebie piszą, piszą niewyraźnie lub
> w jakimś obcym języku, żebyś OBECNIE jej po prostu odpuścił?

Przecież jej odpuściłem...

> Ja rozumiem, że ty chcesz pomysłu na przyszłość, ale nie wymyślisz
> go przecież sam, tzn. bez niej (chyba że o to ci chodzi), bo to
> nie jest właściwy czas na myślenie o finansach i planach dla
> kobiety.

1. Dlaczego nie jest to właściwy czas?
2. Nie chodzi o to, bym JA ten pomysł na przyszłość SAM wymyślał. To już było,
nie zadziałało. Chodzi o to, żeby i ONA zaczęła myśleć. Uważam, że te
kilkanaście tygodni urlopu macierzyńskiego to doskonały czas, by właśnie o tej
przyszłości powoli myśleć.

[graue_zone]

Ty ogólnie piszesz w jakimś nie zrozumiałym języki i mam wrażenie, że kompletnie
nie rozumiesz, co się do Ciebie pisze. Trzeba było mieć pretensje PRZED ciążą, a
jeszcze lepiej przed ślubem. Naprawdę cieszę się, że nie znam mężczyzny z takim
podejściem jak Twoje.

[krzysztof-lis]

> druga sprawa to to ze teraz jej swiat sie zmienil i jej
> najwazniejsza rzecza jest dziecko ,

Po raz kolejny przypominam, że cały wątek nie dotyczy sprawy "teraz po urodzeniu
dziecka", tylko "w ciągu ostatnich 14 miesięcy".

> mysle ze masz jakies zaburzenia bo masz straszna obsesje na punkcie
> planowania

Myślę, że wyznaczanie sobie celów do osiągnięcia nie jest jakąś straszną
obsesją. Przecież nie wyznaczam sobie ścieżki do ich osiągnięcia, tylko staram
się jakoś wcisnąć te cele w życiową sytuację (stąd pomysł z wykorzystaniem
urlopu wychowawczego). Nawet nie wyznaczam sobie terminów osiągnięcia tych
celów, co akurat jest błędem.

> zony nie zagonisz na sile do pracy nie mam mowy

Zauważyłem. Dlatego chcę zmienić podejście

oj jak grochem o sciane

[3-mamuska]

te 14 miesiecy to juz przeszlosc odposc wreszcie ,czasu nie cofniesz.Moze sie
zdazyc tak ze plan bedziesz ciagnal sam bo ona bedzie ciagnac inny plan dziecko
i dom .Leczyc sie wlasnie z chorobliwego planowania swojego zycia i wsciekolsci
zalu pretensji ze plan nie wypalil ,nie pisze tego zlosliwie ,mysle ze nie
miales za szczesliwego dziecinstwa zostalo w tobie dzieko ktore usiluje byc
dorosle i musi miec plan bo inaczej nic mu sie w zyciu nie uda ,albo bez planu
bedzie takie jak jego rodzice.A z dziecka sie nie cieszysz przeciez ono istnieje
dla samego istnienia,przynajmniej na razie,ale widzac ile czasu spedzasz przy
komputerze to widac ze nie ma u was zycia rodzinnego.Pomysl o leczeniu jakiejs
terapi bo naprawde moze ci pomoc ,bez wsparcia zony bedziesz sie szarpal i
spalal a z twoim podejsciem ona nie bedzie wspolpracowac.

[krzysztof-lis]

> te 14 miesiecy to juz przeszlosc odposc wreszcie ,czasu nie
> cofniesz.

Cofnąć nie cofnę, nie takie jest moje zamierzenie. Chcę wiedzieć co zrobić, by
nasza przyszłość wyglądała INACZEJ niż te 14 miesięcy.

> Moze sie zdazyc tak ze plan bedziesz ciagnal sam bo ona bedzie
> ciagnac inny plan dziecko i dom .

Wtedy na pewno nie będę go ciągnął. :)

> bez wsparcia zony bedziesz sie szarpal i spalal a z twoim
> podejsciem ona nie bedzie wspolpracowac.

Właśnie

[abasia471]

Jestem matką dorosłej córki i po przeczytaniu tego wątku doszłam do
wniosku, że koniecznie muszę jej pokazać Twoje wypowiedzi.
Oczywiście tytułem ostrzeżenia, bo jakby nie daj Boże trafiła na
takiego Krzysia, to powinna uciekać gdzie pieprz rośnie.
Tobie zaś powiem, że mężczyzna-mąż, to ktoś, kto daje opiekę,
poczucie bezpieczeństwa i nie odmierza na aptekarskiej wadze, co
kto komu i za ile. Tobie małżeństwo pomyliło się z umową o dzieło.
Rozliczasz, oceniasz i pilnujesz, żeby przypadkiem nie włożyć
więcej niż partnerka. Moim zdaniem, zamiast mózgu masz w tym swoim
planistycznym łbie liczydło a empatia, miłość, to nieznane Ci
pojęcia. Dlatego najlepszym wyjściem dla Ciebie byłoby znalezienie
sobie operatywnej partnerki, która podobnie jak Ty najpierw
widziałaby interes, pieniądze a na koncu człowieka jako instrument
do osiągania zamierzonych celów. Prowadzilibyście wtedy zgodne
życie a gdybyś z jakichś względów przestał zarabiać, to szybko by
się Ciebie pozbyła, oczywiście w wyniku kalkulacji zysków i strat.
Pomyśl więc pragmatycznie i nie marnuj cennego czasu na szukanie
porady, jak przeprogramować nieudaną żonę. Twojej żonie życzę,
żebyś jak najszybciej stracił do niej cierpliwość, bo wtedy może
znajdzie sobie pasującego do niej "faceta nieroba" i będą
szczęsliwie żyli ciesząc się sobą a nie pieniędzmi.

[verdana]

A ja się jeszcze zastanawiam, jak to sie dzieje, ze pieniądze
zarobione przez zone traktujesz jak swoje. Ty masz wobec nich plany,
Ty chcesz je wydac - jakby zona i dziecko nie mogly miec do nich
żadnych praw. Powiedzmy, ze rzeczywiscie, Twoja zona pójdzie do
pacy, dołozy do domu, ale będzie chciała nie odkladac na jakiś
iluzoryczny dom (swoją drogą, moj 14-latek ma bardziej realistyczne
wyobrazenie o budowie domu niż TY), ale na rzeczy dla dziecka, kur
jezykowy itd? Nie ma prawa? Tylko Twoje marzenia maja się w tym
zwiazku spełniać? Żona i dziecko sa tylko dodatkiem do Twojego
zycia, ktore ma byc przyjemne i krecić sie wokol Twoich potrzeb?
Nigdy nie będziesz szczęśliwy - to jest jedyne, co moge Ci powiedzie
na 100%. Nie utrzymasz ani tego związku, ani zadnego innego.

[krzysztof-lis]

> A ja się jeszcze zastanawiam, jak to sie dzieje, ze pieniądze
> zarobione przez zone traktujesz jak swoje.

Skądże znowu!?

> Ty masz wobec nich plany, Ty chcesz je wydac - jakby zona i
> dziecko nie mogly miec do nich żadnych praw.

Gdy żona pracowała, odkładaliśmy na oszczędności sporo pieniędzy. Liczę, że
wrócimy do tej dobrej tradycji gdy tylko żona zacznie znowu zarabiać. Czy to dziwne?

> Powiedzmy, ze rzeczywiscie, Twoja zona pójdzie do pacy, dołozy do
> domu, ale będzie chciała nie odkladac na jakiś iluzoryczny dom
> (...), ale na rzeczy dla dziecka, kur jezykowy itd?

Będę czuł się głęboko rozczarowany. Nie po to się PRZED ślubem rozmawia o
celach, które chce się osiągnąć w życiu, by się potem dowiedzieć, że jednak
drugiej połowy one nie interesują i że ona jednak chce od życia czegoś zupełnie
innego.

Nie wiem jednak, czy zdajecie sobie sprawę z tego, że kwestia budowy domu jest
kwestią wyprowadzki ze zbyt małego mieszkania. Póki co mieszkamy w
jednopokojowej kawalerce, na dłuższą metę będzie to bardzo kłopotliwe a budowa
domu nie będzie wiele droższa, niż kupno mieszkania.

> Tylko Twoje marzenia maja się w tym zwiazku spełniać?

Cały czas żona nie powiedziała mi, że nie podziela moich marzeń, więc jak
rozumiem wałkujemy tu nie MOJE a NASZE marzenia.

> Żona i dziecko sa tylko dodatkiem do Twojego zycia, ktore ma byc
> przyjemne i krecić sie wokol Twoich potrzeb?

Związki są po to, by zaspokajać własne potrzeby. A dzieci nie są moim celem w życiu.

[ivoncja]

> Nie po to się PRZED ślubem rozmawia o
> celach, które chce się osiągnąć w życiu, by się potem dowiedzieć, że jednak
> drugiej połowy one nie interesują i że ona jednak chce od życia czegoś zupełnie
> innego.
Wszyscy ci tutaj tłuką do głowy, że gdy kobieta staje się matką, cały świat
się jej przewartościowuje, zmieniają się priorytety, a ty dalej swoje,
nieprzemakalny na argumenty. Sądzisz że każdy trzyma się jak pijany płotu tego,
co sobie ustalił mając 20 lat i tak do końca życia? W pewnym momencie powinieneś
zrozumieć, że prawdziwe życie ma to do siebie, że weryfikuje nasze plany mocno-
ale jest to element dojrzewania, może jeszcze do tego nie dorosłeś.

[krzysztof-lis]

> Wszyscy ci tutaj tłuką do głowy, że gdy kobieta staje się matką,
> cały świat się jej przewartościowuje, zmieniają się priorytety,
> a ty dalej swoje,

Bo nie rozmawiamy o tym, że jej się te priorytety zmieniły TERAZ.

> W pewnym momencie powinieneś zrozumieć, że prawdziwe życie ma to
> do siebie, że weryfikuje nasze plany mocno- ale jest to element
> dojrzewania, może jeszcze do tego nie dorosłeś.

Ja to doskonale rozumiem. Natomiast nie rozumiem, dlaczego zmiana nastawienia
ŻONY, która najwyraźniej miała miejsce kilkanaście miesięcy temu traktowana jest
przez Was jako "weryfikacja planów przez życie". Tak, jakby moja żona nie miała
na to najmniejszego wpływu.

[krzysztof-lis]

> Tobie małżeństwo pomyliło się z umową o dzieło.

Och nie, natomiast nie pomyliła mi się rola męża z rolą robobankomatu.

> Rozliczasz, oceniasz i pilnujesz, żeby przypadkiem nie włożyć
> więcej niż partnerka.

Jednak przez rok z górką wkładam więcej. Nie mam prawa być z tego powodu
rozczarowanym?

> Pomyśl więc pragmatycznie i nie marnuj cennego czasu na szukanie
> porady, jak przeprogramować nieudaną żonę.

Dziękuję za sugestię.

> Twojej żonie życzę, żebyś jak najszybciej stracił do niej
> cierpliwość, bo wtedy może znajdzie sobie pasującego do niej
> "faceta nieroba" i będą szczęsliwie żyli ciesząc się sobą a nie
> pieniędzmi.

Byle tylko mieli co do garnka włożyć.

[abasia471]

krzysztof-lis napisał:

> > Tobie małżeństwo pomyliło się z umową o dzieło.
>
> Och nie, natomiast nie pomyliła mi się rola męża z rolą
robobankomatu.

O roli męża nie masz pojęcia. A co do bankomatu, to nic dziwnego,
że tak się kojarzysz, skoro wszystko widzisz przez pryzmat mamony.

> > Rozliczasz, oceniasz i pilnujesz, żeby przypadkiem nie włożyć
> > więcej niż partnerka.

> Jednak przez rok z górką wkładam więcej. Nie mam prawa być z tego
powodu
> rozczarowanym?

Moim zdaniem większym powodem do bycia rozczarowanym jest Twój
materializm, ale to jakoś cię nie rozczarowuje.

> > Pomyśl więc pragmatycznie i nie marnuj cennego czasu na szukanie
> > porady, jak przeprogramować nieudaną żonę.
>
> Dziękuję za sugestię.
>
Bardzo proszę.
> > Twojej żonie życzę, żebyś jak najszybciej stracił do niej
> > cierpliwość, bo wtedy może znajdzie sobie pasującego do niej
> > "faceta nieroba" i będą szczęsliwie żyli ciesząc się sobą a nie
> > pieniędzmi.
>
> Byle tylko mieli co do garnka włożyć.

Pusty garnek to faktycznie problem, ale puste serce, to tragedia,
tyle Ci powiem. Chcesz budować dom, ale nawet gdy Ci się to uda, to
będą to tylko ściany i meble, bo domu z takim podejściem do
bliskich nie stworzysz nigdy.
A teraz kończę tę jałową polemikę, bo Ty wiesz lepiej, że jedynie
Twoje racje są słuszne a o radę pytasz pro forma.

[krzysztof-lis]

> A co do bankomatu, to nic dziwnego, że tak się kojarzysz, skoro
> wszystko widzisz przez pryzmat mamony.

Napisałem o ROBObankomacie a nie bankomacie, szkoda że uszło to Twojej uwadze.

> Moim zdaniem większym powodem do bycia rozczarowanym jest Twój
> materializm, ale to jakoś cię nie rozczarowuje.

Powodem do rozczarowania są rozjeżdżające się oczekiwania względem żony i jej
postawa.

> Twoje racje są słuszne a o radę pytasz pro forma.

Zapytałem o konkretną radę

[asia_i_p]

Facet, czyś ty oszalał? Nie zarabia, to nie ma na swoje wydatki?
Traktujesz ją bez cienia szacunku, a wymagasz, żeby była człowiekiem
z inicjatywą? Ty się módl, żeby ona teraz nie zaczęła zarabiać, bo
po czymś takim od ciebie odejdzie, jak tylko zacznie zarabiać.
Przez dwa lata pracowałam, mąż usiłował rozkręcić działalność,
większość tego, co zarobił, wcinał ZUS (nie załapał się na zniżki).
Potem prawie trzy lata pracował tylko mąż, ja siedziałam z
dzieckiem. Teraz pracujemy oboje. I przez cały czas pieniądze były
nasze. Nie składaliśmy się po połowie, nie wydzielaliśmy kasy
proporcjonalnie do zasług - po prostu to były nasze pieniądze i
staraliśmy się wspólnie, żeby starczyły na to, czego potrzeba.
Takiego modelu małżeństwa, w którym bezrobotny lub z innych powodów
chwilowo niepracujący małżonek ma obcinane kieszonkowe w ramach
motywatora nie widziałam nawet w serialach, nie mówiąc już o realu.

[krzysztof-lis]

> Facet, czyś ty oszalał? Nie zarabia, to nie ma na swoje wydatki?

Przeczytaj raz jeszcze to, co zostało napisane do tej pory w tej gałązce wątku.
Ułatwię Ci to...

lisaa33 napisała:
> weź jej powiedz że ma dawac połowę kasy na opłaty i na utrzymanie
> a druga połowa to Twój problem. A jak nie będzie dawac bo nie ma,
> to niech też nie ma na fryzjera i kosmetyczkę to może kopnie się w
> tyłek i ruszy do pracy

krzysztof-lis napisał:
> Taki właśnie mamy układ, że połowę płacimy na wydatki na życie. A
> ona nie ma. Więc nie płaci. Nie ma też na swoje wydatki. I nie
> jest to wystarczający motywator.

Nie chodzi do fryzjera i kosmetyczki. Mam ją do tego zmuszać, bo "mamy wspólne
pieniądze"?

> Takiego modelu małżeństwa, w którym bezrobotny lub z innych powodów
> chwilowo niepracujący małżonek ma obcinane kieszonkowe w ramach
> motywatora nie widziałam nawet w serialach, nie mówiąc już o realu.

Kieszonkowe to mogą mieć dzieci.

[asia_i_p]

I dlatego celowo użyłam słowa kieszonkowe. Bo taki model to
traktowanie partnera jak dziecko.
Nie masz jej zmuszać do fryzjera i kosmetyczki. Niczego w ogóle nie
masz, bo to twoje małżeństwo i ja ci nie powiem, co masz robić.
Sugeruję tylko, że dobrze się żyje, jak wspólnotę majątkową ma się
nie tylko na papierze, ale też naprawdę odbiera się pieniądze jako
wspólne i odpowiedzialność jako wspólną.

[krzysztof-lis]

> Sugeruję tylko, że dobrze się żyje, jak wspólnotę majątkową ma się
> nie tylko na papierze, ale też naprawdę odbiera się pieniądze jako
> wspólne i odpowiedzialność jako wspólną.

Dokładnie

[asia_i_p]

Ale ty nie chcesz odpowiedzialności wspólnej. Ty chcesz
odpowiedzialność po połowie. To nie to samo.

[krzysztof-lis]

> Ale ty nie chcesz odpowiedzialności wspólnej. Ty chcesz
> odpowiedzialność po połowie. To nie to samo.

Mylisz się. No chyba, że to, co przedstawiłem w pierwszym wpisie w wątku jest w
Twojej opinii współodpowiedzialnością.

bilans pierwszych 300 wpisów

[krzysztof-lis]

Założony przeze mnie wątek osiągnął dziś liczbę 300 wpisów i jest w tej chwili
najdłuższym na forum. Mam jednak wrażenie, że tak naprawdę niewiele z tego wątku
wynika. Znaczna część z Was twierdzi, że to dlatego, że jestem nieprzemakalny na
argumenty. Mnie z kolei zdaje się, że zostałem przez Was niezrozumiany.

Tu naprawdę nie chodzi o to, że moja żona ma przeze mnie wyznaczone swoje
miejsce w rodzinie i listę obowiązków zaczynającą się od "przynosić co miesiąc
do domu XXXX PLN".

Jak się okazało, żona nie należy do osób z dużą inicjatywą. Nie było tej
inicjatywy widać przez ten opisywany przeze mnie wielokrotnie czas kilkunastu
miesięcy. CHCĘ, BY MIAŁA WIĘCEJ INICJATYWY i ENERGII do wymyślania pomysłów na
życie, na zarabianie pieniędzy, na dochodzenie do czegoś. Nie oczekuję, że dziś
zacznie przynosić do domu pieniądze. Oczekuję za to, że w końcu (w możliwie
niedługim czasie, na przykład po zakończeniu urlopu macierzyńskiego) weźmie się
w garść i zobaczymy jakieś efekty jej pracy.

Ten czas, gdy będzie na urlopie macierzyńskim, powinna (moim zdaniem)
wykorzystać na rozglądanie się po świecie i poszukiwanie dla siebie miejsca,
kariery, pracy, biznesu

[kklekss]

Ty jestes poprostu głupi.

[miacasa]

Powtórzę się: cofnij się pamięcią 4 lata i przypomnij sobie samego siebie w tym
wieku, swoją zaradność, biznesowe zacięcie i dorzuć sobie noworodka do tego.
Źle wybrałeś żonę, bardzo się różnicie a twoje życzenie:
CHCĘ, BY MIAŁA WIĘCEJ INICJATYWY i ENERGII do wymyślania pomysłów na
> życie, na zarabianie pieniędzy, na dochodzenie do czegoś.
ma w sobie coś z histerii dwulatka przy stoisku z zabawkami

zdumiewa twóje podejscie do sensu urlopu macierzyńskiego:

> Ten czas, gdy będzie na urlopie macierzyńskim, powinna (moim zdaniem)
> wykorzystać na rozglądanie się po świecie i poszukiwanie dla siebie miejsca,
> kariery, pracy, biznesu

[krzysztof-lis]

> To Ty niczego nie zrozumiałeś, urlop macierzyński to czas, który
> matka poświęca opiece nad niemowlęciem, to czas kiedy mąż/ojciec
> dziecka otacza swoją rodzinę szczególną opieką i TROSKĄ, również
> materialną.

Co jednakowoż nie przeszkadza matce planować własnej przyszłości.

[miacasa]

> Co jednakowoż nie przeszkadza matce planować własnej przyszłości.

Owszem, przeszkadza i to bardzo planować własną przyszłość ponieważ "ja"
zepchnięte jest w tym okresie w obszary bardzo odległe.

[enith]

Krzysztofie, wymagasz od nas, forumowiczów, rzeczy niemożliwej. Pytasz, jak osobę nieambitną, nienawykłą do pracy, nie wykazującą inicjatywy zamienić w zorganizowaną, pracującą na najwyższych obrotach i energiczną kobietę. Nie da się, po prostu. Tak, jak nie możesz wymagać od bałaganiarza, by na zawołanie stał się miłośnikiem porządku. Tak, jak od wiecznego spóźnialskiego wymagać, by był zawsze na czas. Nie da się. Brak ambicji, brak zorganizowania, słomiany zapał są cechami charakteru, z którymi ciężko walczyć, a żona tej walki nawet nie podejmuje. Jedyne, co możesz w tej chwili zrobić, to zaakceptować żonę taką, jaka jest. Nie poznaliście się najwyraźniej dobrze przed ślubem, trudno, tak bywa. Teraz jednak, skoro mleko się już wylało (jesteście po ślubie, macie dziecko), musisz przyjąć do wiadomości, że utrzymywać rodzinę będziesz wyłącznie ty. Im wcześniej się z tą myślą oswoisz, tym lepiej. Mniej będzie twoich rozczarowań wynikających z drastycznej rozbieżności planów i celów, mniej frustracji z jej strony, że wymagasz od niej rzeczy, do robienia których ona się nie nadaje, bądź nie chce z sobie znanych powodów ich robić. Oczywiście abstrahuję tu od waszej obecnej sytuacji (żona na macierzyńskim, w domu noworodek), bo nikt o zdrowych zmysłach nie będzie od kobiety miesiąc po porodzie wymagać, by zasuwała do roboty. Faktem jest jednak, że ów brak inicjatywy u żony zauważyłeś już dawno temu, a teraz się to wszystko po prostu "wylało". Wspieraj żonę w opiece nad maluchem i póki co, nie podnoś tematu jej "nieróbstwa". Nie potrzeba jej w tej chwili dodatkowych negatywnych bodźców. Możecie wrócić do tematu, jak mały trochę podrośnie, ale nie liczyłabym na to, że żonie cudownie się odmieni pogląd na pracę i wkład w gospodarstwo domowe. Niewykluczone, a nawet całkiem prawdopodobne, że jest osobą wierzącą w tradycyjny podział ról w małżeństwie (kobieta w domu, mąż zarabia), nawet, jeśli początkowo deklarowała, że jest inaczej. Jeśli to ten przypadek, nie pozostaje ci nic innego, jak zaakceptować ten fakt.

tak mi przyszlo do glowy

[3-mamuska]

ze czasem ludzie mowia rzeczy, ktore chcemy uslyszec,a nie te ktore naprawde
mysla.Zona widziala jaki jestes, a ze byla zakochana chciala z toba byc wiec
mowila ci rzeczy ktore chciales slyszec ,zebys jej nie zostawial.Znajomej maz 3
lata ja oklamywal ,sprzatal gdy ona patrzyla ,nawet myl sie dla niej, bo gdy
wyjezdzala na wakacje to prawie sie nie myl ,chodzi brudny ,sprzatal przed jej
przyjazdem lub powrotem z pracy a caly dzien wszystko olewal od paru lat nie sa
razem ,kilka tygodni temu jak go spotkalam to za mnie zatkalo, wygladal jak
bezdomny a mnieszka z bracmi,wsystko sie o nim dowiedziala ,gdy byli w separacji
a jeszcze przez pewien czas mieszkali razem.

[krzysztof-lis]

> Teraz jednak, skoro mleko się już wylało (jesteście po ślubie, macie
> dziecko), musisz przyjąć do wiadomości, że utrzymywać rodzinę
> będziesz wyłącznie ty. Im wcześniej się z tą myślą oswoisz, tym
> lepiej.

Och nie. Nie będę sam utrzymywać tej rodziny. Jeśli za powiedzmy dwa czy trzy
lata żona w dalszym ciągu będzie chciała siedzieć w domu, rozwiodę się z nią.

> Faktem jest jednak, że ów brak inicjatywy u żony zauważyłeś już
> dawno temu, a teraz się to wszystko po prostu "wylało".

Pierwszych kilka miesięcy tego braku inicjatywy wyglądało raczej na "staram się,
ale nie wychodzi". A potem był ślub.

> Niewykluczone, a nawet całkiem prawdopodobne, że jest osobą
> wierzącą w tradycyjny podział ról w małżeństwie (kobieta w domu,
> mąż zarabia), nawet, jeśli początkowo deklarowała, że jest
> inaczej. Jeśli to ten przypadek, nie pozostaje ci nic innego, jak
> zaakceptować ten fakt.

Nie ma takiej możliwości.

[kai_30]

krzysztof-lis napisał:

CHCĘ, BY MIAŁA WIĘCEJ INICJATYWY i ENERGII do wymyślania pomysłów na
> życie, na zarabianie pieniędzy, na dochodzenie do czegoś.

CHCIEĆ to Ty sobie możesz. Już wielokrotnie padło tutaj stwierdzenie, że skoro
chciałeś mieć ambitną bizneswoman, to trzeba było się z taką ożenić. Chcesz mieć
żonę z inicjatywą? To sobie taką znajdź. A z obecną się rozwiedź i przestań ją
krzywdzić.

> Ten czas, gdy będzie na urlopie macierzyńskim, powinna (moim zdaniem)
> wykorzystać na rozglądanie się po świecie i poszukiwanie dla siebie miejsca,
> kariery, pracy, biznesu

[ladaco2]

Robisz bilans? To policz ile kobiet się tu wypowiedziało. Policz ile kobiet
powiedziało Ci o tym jaka to zmiana - ciąża, poród, połóg, karmienie piersią i
opieka nad niemowlęciem. Policz ile razy posłano Cię do diabła, do terapeuty, do
sali na rozprawę rozwodową. Ile razy zarzucono Ci brak uczuć? Ile razy, że nie
słuchasz żony? Policz... przecież to lubisz. A potem się zastanów: DLACZEGO?
Dlaczego jedyne rady, które tu dostajesz sprowadzają się w gruncie do tego
samego: pogódź się z tym, że żona nie zarabiała, pogódź się z tym, że w bliskiej
i dalszej przyszłości nie będzie zarabiała, że dziecko jest dla niej
najważniejsze, że nigdy nie będzie orłem biznesu, że czasem trzeba zrezygnować
ze swoich planów, że nie poznałeś żony wystarczająco przed ślubem a teraz ją za
to obwiniasz. Dlaczego to są jedyne rady, które dostajesz?

Pisałeś, że dałeś żonie do przeczytanie ten wątek - nigdzie nie napisałeś, co na
to powiedziała.

Na sam koniec policz ile czasu spędziłeś by ten wątek (i inne) współtworzyć a
tym samym o ile Twojego czasu okradłeś swoją rodzinę - żonę, która potrzebuje
Twojego wsparcia i synka, który potrzebuje miłości swojego Taty?

[notting_hill]

Bardzo słusznie napisała ladaco2.

Dodam jeszcze, że z Twoich dotychczasowych wypowiedzi w różnych
wątkach na różnych forach wynika, że masz dość sztywne przekonania,
zupełnie nie wynikające z doświadczenia życiowego.

Nie dziw się więc, że panie próbują korygować Twój punkt widzenia na
pewne sprawy (karmienie piersią, nastrój, działanie hormonów pod
wpływem porodu, itp.), bo to wszystko ma kolosalne znaczenie przy
rozpatrywaniu spraw, które Ty chciałbyś widzieć osobno. Nie da się
tego widzieć bez szerszego kontekstu, a Ty uparcie odmawiasz wzięcia
tego kontekstu pod uwagę, bo "to nic nie wnosi". Wnosi, wnosi, tylko
trzeba chcieć i potrafić to zauważyć.

Ja chyba mam teorię dlaczego żona nie "współpracuje" z Tobą. Bo chyba
już wie, że Twoje plany sobie, a życie sobie. Bo swoje plany opierasz
na kompletnie błędnych założeniach (np. kompletna niewiedza o
fizjologii porodu i połogu, wyobrażenia o "siedzeniu w domu" na
wychowawczym, brak realizmu co do kosztów budowy domu, etc.)
Masz także zdaje się całkowicie nierealistyczne przekonania co do
posiadania dzieci i życia rodzinnego. Raz piszesz, że dzieci
(trójka!) są Twoim priorytetem, drugi raz że nie są Twoim celem, a
znowu gdzieś indziej, że najbardziej pożądana (choć wiesz już że
nierealizowalna) jest opcja stosunków rodzinnych Twoich teściów,
czyli że żona przy trójce dzieci zasuwa na dwa etaty. I jeszcze przy
tym się nie starzeje, nic jej nie obwisa i zawsze ma ochotę na seks.
No takie rzeczy ta naprawdę tylko w Erze! Trza dorosnąć, nie ma rady.

[krzysztof-lis]

> Ja chyba mam teorię dlaczego żona nie "współpracuje" z Tobą. Bo
> chyba już wie, że Twoje plany sobie, a życie sobie.

Jeśli tak uważa, powinna mi o tym powiedzieć wprost a nie te plany sabotować.

Analogicznie jak kobieta, która nie chce mieć dzieci a jej mąż bardzo

[notting_hill]

> Jeśli tak uważa, powinna mi o tym powiedzieć wprost a nie te plany
sabotować.

Brak u Was elementarnej komunikacji w związku. Uważaj, bo to
najpoważniejszy przyczynek rozpadu.

> > Raz piszesz, że dzieci (trójka!) są Twoim priorytetem, drugi raz
> > że nie są Twoim celem,
>
> Wydaje mi się, że nie zrozumiałaś. Chcę mieć dzieci i posiadanie
dzieci jest dl
> a
> mnie ważniejsze w hierarchii niż posiadanie domu.

Niestety, nic nie wskazuje na to, że realnie rozumiesz co to znaczy
posiadanie (i wychowanie) trójki dzieci i jaki to ma wpływ na całość
planów życiowych wszystkich zainteresowanych stron.

> Napisałem, że byłoby fajnie, co nie znaczy, że tego oczekuję.
No właśnie, gdyby życzenia mogły się spełniać....

[krzysztof-lis]

> Robisz bilans? To policz ile kobiet się tu wypowiedziało. (...)
> Dlaczego to są jedyne rady, które dostajesz?

Obstawiam, że wynika to z profilu odpowiadających.

> Pisałeś, że dałeś żonie do przeczytanie ten wątek - nigdzie nie
> napisałeś, co na to powiedziała.

Nic nie powiedziała.

Jak ją teraz zapytałem, powiedziała że nie ma ochoty się na ten temat wypowiadać.

> Na sam koniec policz ile czasu spędziłeś by ten wątek (i inne)
> współtworzyć a tym samym o ile Twojego czasu okradłeś swoją
> rodzinę - żonę, która potrzebuje Twojego wsparcia i synka, który
> potrzebuje miłości swojego Taty?

Wątek ten pisałem we własnym wolnym czasie. Nic, poza moim hobby, na tym nie
ucierpiało.

[krzysztof-lis]

> Chcesz mieć żonę z inicjatywą? To sobie taką znajdź. A z obecną się
> rozwiedź i przestań ją krzywdzić.

Przepraszam

Babska Hipokryzja

[wysoki.brunet]

Wychodzi tu babska hipokryzja jak cholera. Jak ty masz oczekiwania względem żony to dostajesz odpowiedź: masz taką jaką sobie wziąłeś. Ciekawe dlaczego zatem takiej samej miarki nie przykładają one do swoich facetów? Cały czas słychać tu babskie narzekania że leń, że nie rogi tego czy tamtego. A jak się nie angażuje, nie zależy mu to jedna rada: kopnij go w dupę. Ciekawe dlaczego jedna z drugą takiej rady ci nie dała?
Zarzuty o stratę czasu w internecie przez faceta gdzie 95% wpisów jest bab jest po prostu zabqawne :)

[vienetta]

Wysoki brunecie, przeczytaj dokładnie wpisy, bo pełno jest rad, aby
się rozwiódł i dał kobiecie żyć, a znalazł sobie ambitną
bizneswomen:) (nawet mój z początku). Proszę o nienajeżdżanie na
babską hipokryzję, bo tu pachnie męskim szowinizmem

[kai_30]

wysoki.brunet napisał:

> Wychodzi tu babska hipokryzja jak cholera. Jak ty masz oczekiwania względem żon
> y to dostajesz odpowiedź: masz taką jaką sobie wziąłeś. Ciekawe dlaczego zatem
> takiej samej miarki nie przykładają one do swoich facetów? Cały czas słychać tu
> babskie narzekania że leń, że nie rogi tego czy tamtego. A jak się nie angażuj
> e, nie zależy mu to jedna rada: kopnij go w dupę. Ciekawe dlaczego jedna z drug
> ą takiej rady ci nie dała?

O, przepraszam - ja dałam. I nie ja jedna.

[krzysztof-lis]

> Cały czas słychać tu babskie narzekania że leń, że nie rogi tego
> czy tamtego. A jak się nie angażuje, nie zależy mu to jedna rada:
> kopnij go w dupę. Ciekawe dlaczego jedna z drugą takiej rady ci nie
> dała?

Solidarność jajników

[vienetta]

I znowu kłamiesz Krzysiu.
Kiedy wreszcie spojrzysz prawdzie w oczy, zamiast wyciągać
poszczególne zdania z postów, pasujące do twojej wizji świata.
Ja jeszcze raz powtarzam, zrób swojej żonie przysługę i jak
najszybciej rozwiedź się z nią, bo ty jej nie kochasz, a nawet nie
lubisz.

[krzysztof-lis]

> I znowu kłamiesz Krzysiu.

Udowodnij.

Jesteś chyba trzecią osobą, która mi to tu zarzuca. Żadna z poprzednich tego nie
udowodniła. Może Ty będziesz w stanie?

Bo wiesz, inaczej należą się przeprosiny.

[vienetta]

Przecież dałam Ci radę, żebyś ją zostawił. Za tą radę nawet byłeś na
mnie obrażony:)- Jak chcesz dowodu, przeczytaj moje poprzednie
wypowiedzi, na pewno to znajdziesz:) Zaczynasz się trochę plątać,
ato nie pasuje do twojego wizerunku, jaki usiłujesz tu stworzyć.

[krzysztof-lis]

> Przecież dałam Ci radę, żebyś ją zostawił. Za tą radę nawet byłeś na
> mnie obrażony:)- Jak chcesz dowodu, przeczytaj moje poprzednie
> wypowiedzi, na pewno to znajdziesz:)

Napisałem, że takie rady przeczyłyby solidarności jajników. Nie, że nikt takich
rad mi tu nie udzielił.

Przeczytaj ponownie to, co napisałem bodaj cztery wypowiedzi wyżej i zastanów
się raz jeszcze, czy kłamię.

[vienetta]

o, litości, co ty bredzisz, bye bye wypisuję z "rozmowy" z mentalnym
gó...arzem. Szkoda mojego cennego czasu na udowadnianie ci
czegokolwiek.

[krzysztof-lis]

> o, litości, co ty bredzisz, bye bye wypisuję z "rozmowy" z mentalnym
> gó...arzem.

Pozostawię to do oceny innych czytelników wątku.