bezrobotny mąż

[gosia_kowalik]

Jestem na stażu i pensja jest bardzo mała. Niestety na męża nie mogę liczyć
około pół roku temu skończyliśmy studia. On nie ma pracy, ewentualnie jakieś
dorywcze. Są miesiące kiedy nic nie przynosi do domu. Tak jak na przykład
teraz robi ankiety i będzie musiał poczekać na wypłatę dwa miesiące. Jak pytam
ile zarobi, to on pracując już od tygodnia nie potrafi mi powiedzieć jaką ma
stawkę za zrobioną ankietę.
Mówiłam, żeby zmienił pracę, żeby wziął coś na godziny. On ma 29 lat. Do niego
to nie dociera. Jest mi smutno, bo chyba mam męża, który nie potrafi utrzymać
rodziny. Proszę panią o radę.

[marzeka1]

To dlaczego wyszłaś za faceta, który nie garnie się do pracy, mając już 29 lat i
zadowala się jakimiś ochłapami za ankiety? Nie wymagam dużo, ale ekonomiczne
bezpieczeństwo rodziny, na która pracują 2 osoby, jest dla mnie bardzo ważne.
Mąż w tym wieku raczej się nie zmieni i ty będziesz pewnie finansowo pchała wasz
wózek zwany małżeństwem.Nie szkoda ci na to życia?

[gosia_kowalik]

Narazie mnie nie stać na wynajęcie samodzielnego mieszkania, planuję wynająć je
sama i sama się utrzymywać, "zostawię" go może wtedy on się zbierze. Mieszkamy
teraz w domu, który jest współwłasnością moją i mojego brata. Mamy samodzielne
piętro, ale mamy na pierwszym pietrze innych domowników.

[triss_merigold6]

Tia, a wczesniej zaliczysz wpadę i będziesz musiała utrzymywać 3
osoby, bo przecież pan mąż nie pójdzie nagle do pracy.

[brak.polskich.liter]

Jesli dom jest Twoja wspolwlasnoscia, to nie rozumiem, dlaczego Ty masz sie
wyprowadzac, zamiast pogonic trutnia.

[marzeka1]

"Mieszkamy
teraz w domu, który jest współwłasnością moją i mojego brata. "- to dlaczego
chcesz się wyprowadzać i coś wynajmować??? Lepiej wyprowadź męża, bo pewnie nic
innego niż terapia szokowa nie podziała.

[kicia031]

Narazie mnie nie stać na wynajęcie samodzielnego mieszkania,
planuję wynająć je
> sama i sama się utrzymywać, "zostawię" go może wtedy on się
zbierze. Mieszkamy
> teraz w domu, który jest współwłasnością moją i mojego brata.

Znaczy zostawisz meza w swoim domu i wyprowadzisz sie do
wynajmowanego mieszkania? Co ty bredzisz, dziewczyno?

[krzysztof-lis]

> Jest mi smutno, bo chyba mam męża, który nie potrafi utrzymać
> rodziny.

Jeśli chciałaś mieć męża, który Cię utrzyma, na pewno źle trafiłaś.

[triss_merigold6]

Zdaje się, że ów pan nawet siebie nie potrafi utrzymać.

[violettaa]

Dziewczyny mają racje jak do tej pory nie wziol sie do roboty to i dalej tak bedzie,i nie rozumiem czemu ty chcesz sie wyprowadzic to twój dom a jak jego tam zostawisz to narobi tobie długów i bedziesz ósiała Ty je pokryc.

[eastern-strix]

denerwuja mnie gadki o mezu, co to 'rodziny nie potrafi utrzymac' bo mamy na
szczescie czasy, gdzie utzymac rodzine moze i maz i zona.

ale koles nie jest zbyt obrotny, fakt, chyba macie inne podejscie do zycia?
powiedzialabym, bardzo rozne

[verdana]

A ja nie bardzo rozumiem, o co własciwie chodzi.
Bo post jest niejasny. Albo - jak zrozumiały to dziewczyny, masz w
domu lenia, ktoremu nie chce sie wziąć do żadnej pracy - wtedy
rzeczywiscie, maja rację.
Albo - zgodnie z tytułem postu - masz w domu bezrobotnego, czyli
faceta, który szuka pracy, ale znaleźć jej nie moze (pół roku to nie
tak długo), bierze kazdą chałturę, nawet nie patrzac na to ile
placą, byle zarobić. Wtedy zostawienie go jest zwykłym swiństwem.
Teraz pytanie - jak jest naprawdę?

[uli]

Nie wiem jak jest teraz w Polsce, ale jak moje roczniki kończyły studia, to było
naprawdę bardzo cieżko znaleźć pracę. Moja kuzynka szukała jej 2 lata, ja rok.
To pół roku to nie tak długo, patrząc z mojej perspektywy.
Pamiętam, że najbardziej raniące było zachowanie mojej mamy, której się
wydawało, że jestem leniem i nic nie robię (tzn szukanie pracy, chodzenie na
rozmowy, wysyłanie cv to wg niej było nic), że ja sobie wymyśliłam, że nie ma
pracy, że to jakby ze mną jest coś nie tak, nie z wyżem demograficznym i
bezrobociem, więc wymyslała mi w domu różne zajęcia (patrz: sprzątanie,
gotowanie, zakupy, rachunki), byłam po prostu służącą. Bardzo to było
upokarzające i niszczące, ten jej brak wiary we mnie. Na szczęście otaczali mnie
ludzie (np mój obecny mąż), którzy rozumieli sytuację gospodarczą i dramat ludzi
z mojego pokolenia. Nie wiem, jak to jest u Was, ale może niesprawiedliwie
oceniasz swojego męża. Może Twoje zachowanie jeszcze bardziej go upokarza.
Przecież z jakiegoś powodu za niego wyszłaś, czy tylko z myślą, że będziesz jego
utrzymanką? Nie wiem, napisz coś więcej.

[uli]

Wiesz, to naprawdę jest szok, gdy kończysz studia, masz wielkie ambicje, a
czekają na ciebie takie zajęcia jak ankietowanie czy robota na godziny.

[miacasa]

ale czy Ty kończyłaś studia mając 29 lat?

[verdana]

Nie, ale znam wielu ludzi, ktorzy konczą - bo najpierw musieli na
nie zarobić, a nie byli na utzymaniu rodziców.

[miacasa]

to jest zupełnie inny przykład, czym innym jest późniejsze kończenie studiów po
ekonomicznym uniezależnieniu się a czym innym niepodjęcie pracy do trzydziestki
i nieukończenie studiów w terminie

[verdana]

Ale z postu założycielki watku nie wynika nic takiego - nie mamy
pojecia ani co robił mąż przed studiami, ani dlaczego ukonczył je w
wieku 29 lat, ani czy ukonczył je w terminie(bo jesli zaczął
później, to jak najbardziej mógł) ani nawet - ile ona ma lat.

[uli]

No nie, ja miałam 24 jak kończyłam studia...Nie wiem, może był na dwóch kierunkach?
Dla mnie to po prostu nie jest oczywiste, że ten mąż jest jakims straceńcem -
naprawdę za mało o tym wszystkim wiemy, żeby udzielić jakiejkolwiek rzeczowej rady.

[gosia_kowalik]

Nie chcę go wyrzucać z domu, bo on jest moim mężem. Nie chcę go zostawiać, a
wpłynąć na zmianę jego motywacji do pracy, w jakiś sposób, np. ten o którym
pisałam wcześniej.
Nie mam zamiaru wywalać go z domu, ja tak nie potrafię. Jestem żoną, a nie
utrzymanką swojego męża, sama potrafię na siebie zarobić.
Jednocześnie mam prawo otrzymywać od niego wsparcie finansowe, bo samej jest mi
zbyt ciężko utrzymać siebie i jego.
Pamiętam, ze kiedy oboje nie mieliśmy pracy to on jej nie szukał, a ja szukałam
dla nas obojga. On był niezadowolony jak mu proponowałam jakieś oferty. Czasami
on zachowuje się jak dziecko i w proteście nie chce jeść. Jestem wtedy bezradna
i jest mi jeszcze gorzej. Czekam z niecierpliwością aż coś się zmieni, mąż jakiś
czas temu na moją prośbę zarejestrował się w UP jako bezrobotny.

[brak.polskich.liter]

Coz, w takim razie zycze szybkiego rozwodu.

[annb]

gosiu_kowalik to fantastyczne ze nie chcesz byc utrzymanką.I
dlatego, zeby calemu swiatu udowodnic jaka jestes dzielna -wziełas
sobie utrzymanka na barki.
Piszesz ze jestes jego zoną.
To wez w takim razie do reki KRiO (albo sobie wyguglaj) i poczytac
co winni sobie wzajem swiadczyc malzonkowie,
a pozniej sie zastanow czy jestes zoną naprawdę czy tylko z nazwy.
Pan się nie zmieni, skoro do tej pory nic nie zrobil.
A wiesz dlaczego?bo mu jest tak wygodniej.
Po co wstawac i zasuwac do pracy skoro swit, skoro zona kasę do domu
przyniesie.
Zarobisz sie dziewczyno na ssmierc w imię miłości. A on i tak tego
nie doceni.
aha
wyobraz sobie ze masz dzieci
ciekawe co wtedy do przyslowiowego gara wlozysz

CYTUJĘ Z KRiO

[kasiaaaa24]

Wzajemne prawa i obowiązki małżonków – Art. 23. Małżonkowie mają
równe prawa i obowiązki w małżeństwie. Są obowiązani do wspólnego
pożycia [wspólność fizyczna, duchowa i gospodarcza], do wzajemnej
pomocy i wierności oraz do współdziałania dla dobra rodziny, którą
przez swój związek założyli. Małżonkowie rozstrzygają wspólnie o
istotnych sprawach rodziny; w braku porozumienia każdy z nich może
zwrócić się o rozstrzygnięcie do sądu. O nazwisku, które każdy z
małżonków będzie nosił po zawarciu małżeństwa, decyduje jego
oświadczenie złożone przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego.
Oświadczenie może być złożone bezpośrednio po zawarciu małżeństwa
albo przed sporządzeniem przez kierownika urzędu stanu cywilnego
zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających
zawarcie małżeństwa. Małżonkowie mogą nosić wspólne nazwisko będące
dotychczasowym nazwiskiem jednego z nich. Każdy z małżonków może
również zachować swoje dotychczasowe nazwisko albo połączyć z nim
dotychczasowe nazwisko drugiego małżonka. Nazwisko utworzone w
wyniku połączenia nie może składać się z więcej niż dwóch członów. W
razie niezłożenia oświadczenia w sprawie nazwiska, każdy z małżonków
zachowuje swoje dotychczasowe nazwisko. Oboje małżonkowie obowiązani
są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i
majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą
przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może
polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o
wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym.
Jeżeli jeden z małżonków pozostających we wspólnym pożyciu nie
spełnia ciążącego na nim obowiązku przyczyniania się do zaspokajania
potrzeb rodziny, sąd może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo
inne należności przypadające temu małżonkowi były w całości lub w
części wypłacane do rąk drugiego małżonka. Nakaz ten zachowuje moc
mimo ustania po jego wydaniu wspólnego pożycia małżonków. Sąd może
jednak na wniosek małżonków nakaz ten zmienić albo uchylić. W razie
przemijającej przeszkody, która dotyczy jednego z małżonków
pozostających we wspólnym pożyciu, drugi małżonek może za niego
działać w sprawach zwykłego zarządu, w szczególności może bez
pełnomocnictwa pobierać przypadające należności, chyba że sprzeciwia
się temu małżonek, którego przeszkoda dotyczy. Względem osób
trzecich sprzeciw jest skuteczny, jeżeli był im wiadomy. Oboje
małżonkowie są odpowiedzialni solidarnie za zobowiązania zaciągnięte
przez jednego z nich w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych
potrzeb rodziny. Z ważnych powodów sąd może na żądanie jednego z
małżonków postanowić, że za powyższe zobowiązania odpowiedzialny
jest tylko ten małżonek, który je zaciągnął. Postanowienie to może
być uchylone w razie zmiany okoliczności. Względem osób trzecich
wyłączenie odpowiedzialności jest skuteczne, jeżeli było im wiadome.

[triss_merigold6]

29-letni facet po studiach i nie może znaleźć pracy lepszej niż
sporadyczne ankiety... niech zgadnę - jest upośledzony psychicznie?
kaleka bez rąk? A może zwyczajnie leń do sześcianu, któremu żona już
udowodniła, że sobie poradzi z utrzymaniem więc on nie ma motywacji?
I w proteście nie chce jeść. BARDZO DOBRZE - oszczędzisz na żarciu.

Nic się nie zmieni dopóki nadal będziesz panu pokazywać jak bardzo
zaradna jesteś.

[premeda]

Kurde, Halinka Kiepska na forum Gszety... :) A tak na poważnie, to
Twój mąż niestety takiego Ferdka Kiepskiego (mam nadzieję, że
kojarzysz) przypomina i ten tekst, że łaskawie zarejestrował się w
UP na Twoją prośbę. To świadczy, że panu się po prostu nie chce
pracować. Jemu jest dobrze tak jak jest, a Ty co najwyżej skończysz
jak Halinka. Nie pozostaje Ci nic innego jak odłożyć (na chwilę
chociaż) na bok uczucia, przyjrzeć się tak do bólu zdroworozsądkowo
temu związkowi i podjąć decyzję, a następnie adekwatne do niej
kroki. Pan się raczej nie zmieni, bo tacy ludzie z wiekiem
gnuśnieją, a nie robią się coraz żywsi.

[gosia_kowalik]

Pani Agnieszko Iwaszkiewicz, czy byłaby Pani uprzejma coś mi doradzić?
Zastanawiam się nad podjęciem terapii małżeńskiej z mężem.
Proszę o odpowiedź tylko osobę kompetentną, bądź osobę, która przeszła terapię z
powodzeniem i jest chętna podzielić się ze mną swoimi doświadczeniami. Dziękuje
za dotychczasowe wypowiedzi, ale uważam że żadna z proponowanych mi metod
rozwiązania sytuacji nie jest odpowiednia.

[kicia031]

żadna z proponowanych mi metod
> rozwiązania sytuacji nie jest odpowiednia.

radzilabym co predzej zaczqac sie oswajac z mysle, ze tej sytuacji
nie da sie rozwiazac.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Zanim znajdzie się rozwiązanie, trzeba poznać przyczynę. Z Pani listów trudno ją
rozpoznać. Ale warto aby Pani sama dla siebie odpowiedziała sobie, czy taka
sytuacja z mężem spowodowana jest jego lenistwem, niezaradnością, brakiem
oferty na rynku dla jego zawodu i umiejętności, agresją wobec Pani, egoizmem.
Czemu mąż nie chce osiągać satysfakcji z życia zawodowego lub z powodu własnej
sprawczości i skuteczności? Może sytuacja w części jest spowodowana Pani
nadmierną odpowiedzialnością i gotowością do opieki bardziej rodzicielskiej. W
każdym razie zacząć należy od rozpoznania. Może to być o tyle łatwiejsze, że ta
ustalona cecha męża czy jego sposób bycia z całą pewnością nie pojawiły się
teraz. Musiało to mieć jakieś wcześniejsze przejawy.
Następnie spróbować wspólnie znaleźć rozwiązanie, które zaakceptujecie oboje.
W chwili obecnej może to być np: ustalenie, że mąż zajmuje się domem i odciąża
Panią z tych obowiązków a jednocześnie będzie to oszczędniejsze, bo będzie miłą
czas na tańsze zakupy, posiłki przygotowywane w domu itp.
Jednak warto też zadbać o granice.Ustalić jakiś realny termin podjęcia pracy.
Warto też przyjąć, przynajmniej na razie, taką perspektywę że mąż zarabia na
siebie. Siebie musi utrzymać. Jeśli tak się nie będzie działo wtedy mocniejsza
interwencja. NP wstrzymanie podziału Pani dochodu na Was dwoje. Agnieszka
Iwaszkiewicz