Schnepf oskarża Kobylańskiego

[4dagome1]

wujaszek_joe napisał:

> przerażający staruch wyjęty żywcem z przygłupiego horroru
RE>>>>Tej żydokomunie to się w głowie poprzewracało chcieliby rządzic całym
światem Kto niewygodny to antysemita ksenofob itd . a przedsiebiorstwo działa i
wyciąga pieniądze od rządów z całego świata. wredny podły naród .strzelają z
czołgu do dzieci i nas chca pouczac

Niech koszerna zajmie się kolaborantami żydowskimi

[krokodyl123]

Zajmijcie się lepiej w waszym agorowym kibucu masową kolaboracją żydów z
bolszewickim wrogiem po 17 września 39. Sporo artykułów z tego będzie, bo
talmudyczni ochoczo się za to brali.

Niedobry temat Michniku, Łuczywo? No pewnie, jesteście w końcu dziećmi tych
żydowskich kolaborantów.

Tfu!

Antysemitą jest każdy którego nie lubią żydzi

[talking_head]

Kiedy patrzę na te roześmiane twarze trójki żydów na ławce pozwanych,
gdy pomyślę że w wolnej Polsce byle łajza może rzucić w twarz
oskarżenie a to o "anysemityzm", co by to nie oznaczało, a to o
wysługiwanie się Gestapo, nie mając żadnych dowodów coś mnie ściska
w żołądku. Czy o taką "wolność" walczyliśmy ? Wolność od
jakiejkolwiek odpowiedzialności ? Co to za Polska, co to za
sądownictwo. Inny żyd "dekoruje" na wizji "Tusk Vision Network" psie
odchody polskimi flagami a sąd nie widzi w tym nic zdrożnego.
Czy można się dziwić Mośkowi Lizusowi że miota obelgi na pana
Kobylańskiego ? wie że jest bezkarny, że wszystko mu wolno.
Polski patriota broniący honoru Polski, walczący z niesprawiedliwymi
oskarżeniami skierowanych na Polskę ze stron środowisk żydowskich
zostaje oskarżony o współpracę z hitlerowcami, a brat Adama
Michnika, morderca sądowy, kat AK-owców, których wysyłał na śmierć
żyje sobie w Szwecji na emeryturze, nie nękany przez listy gończe z
Polski.

Ameryka nam nie dekret!

[ruthenium]

Lata bujały, nas wszystkich sprzedały,
Tak i ńčďĺňń˙ puder z twarzy,
Ale dzwoni dobra wiadomość, pod powieszone dzwon,
W öĺđęâŕő jabłku nigdzie spaść,
Hulajcie, pijcie biesi są polskie,
A duszę rosyjską wam nie ukraść

Schnepf oskarża Kobylańskiego

[geruzja]

Ta gazeta zawsze znajdzie sposób,by oczernić Polaków.Nie twierdzę,że
Kobyliński jest niewinny,ale tej gazecie nie można ufać.W sprawie
polsko-żydowskiej zawsze staną po stronie syjonistów.

[syndyk.iv.rp]

geruzja napisała:

> Ta gazeta zawsze znajdzie sposób,by oczernić Polaków.Nie twierdzę,że
> Kobyliński jest niewinny,ale tej gazecie nie można ufać.W sprawie
> polsko-żydowskiej zawsze staną po stronie syjonistów.

Tu chodzi, chyba o łapówkę, prawda?

Schnepf oskarża Kobylańskiego

[drabinahaha]

To ten sam Shnnepf co tak dobrze pracował w MSZ na rzecz żydów

'Na stronie Światowego Kongresu Żydów (www.worldjewishcongress.org) ukazało
się zupełnie zdumiewające oświadczenie. Wynika z niego, że piastujący
stanowisko polskiego ministra Ryszard Schnepf, zdymisjonowany właśnie doradca
ds. polityki zagranicznej premiera Kazimierza Marcinkiewicza, pracował nie
tylko dla dobra polskiego rządu, ale także na korzyść prywatnej żydowskiej
organizacji. Co więcej, oświadczenie sugeruje, że w swych działaniach
motywował się sytuacją osobistą, a wręcz rasową!

Aby uniknąć nieporozumień, cytuję cały komunikat w języku angielskim, w takiej
formie, w jakiej znajduje się na stronie WJC:

Delay in Polish restitution likely after resignation of minister
19 May, 2006

The resignation of a Polish Cabinet minister may delay the passage of a
restitution bill for Jewish property, JTA reports. Secretary of State Ryszard
Schnepf quit this week after a newspaper article in which he was quoted as
saying that Poland?s prime minister wanted the country to join in a
German-Russian oil pipeline. Schnepf, whose father was the head of the Polish
Jewish community during the Communist regime, was in the midst of negotiating
the details of a law that would compensate Jews for the confiscation of their
property by the Nazis and Communists. Meanwhile, a meeting that was to take
place on the compensation bill earlier this week between prime minister
Kazimierz Marcinkiewicz and leaders of the Claims Conference was canceled.
Gideon Taylor, executive vice president of the Claims Conference, told JTA:
?We are concerned that the departure of secretary of State Schnepf will delay
the process, and we are urging the Polish government to move rapidly to
introduce and improve the proposed legislation".


Z tekstu dowiadujemy się, że w obecnej chwili trwają negocjacje pomiędzy
polskim rządem a Komisją Roszczeniową, która chce uzyskać od Polski pieniądze.
Warto w tym miejscu wyjaśnić, czym jest owa Komisja Roszczeniowa. Otóż jej
pełna angielska nazwa brzmi: Conference on Jewish Material Claims Against
Germany. Jest to organizacja, która uznaje sama siebie za "legalnego
spadkobiercę żydowskiego majątku w Niemczech, co do którego nie było roszczeń".

Ponieważ jednak organizacja ta wycisnęła już z Niemiec chyba wszystko, co się
dało, zajęła się obecnie innymi krajami. Jej wpływowi uległy niedawno Węgry,
kolejny kraj na liście to najwyraźniej Polska.'

[drabinahaha]

Schnepf, whose father was the head of the Polish
Jewish community during the Communist regime.

Tatuś był za komuny głową komuny żydowskiej, ach oni są niemożliwi trzęsą od lat
MSZ, i żaden Polak nie będzie się im szarogęsił w polskim MSZecie.

Honorowy ambasador RP

[syndyk.iv.rp]

Taki kandydat i nie przeszedł?

Test na niezawisłość

[landaverde]

"Przed kilkoma dniami zmarła w Anglii Helena Wolińska, a tak
naprawdę – Fajga Mindla Danielak. Jako prokurator wojskowy wydała
nakaz aresztowania generała Emila Fieldorfa pseudonim „Nil”,
bohatera Armii Krajowej. Generał Fieldorf został skazany na karę
śmierci na skutek zbrodni sądowej, której sprawczynią była między
innymi sędzia Maria Gurowska, która tak naprawdę nazywała się Sand,
jako córka Moryca i Frajdy z domu Einsenman.

Polska występowała do władz brytyjskich o wydanie Heleny Wolińskiej
vel Fajgi Mindli Danielak, ale bezskutecznie. Helena Wolińska
twierdziła bowiem, że nie może liczyć w Polsce na uczciwy proces,
ponieważ szaleje tu antysemityzm. To bardzo ciekawy zarzut i warto
przyjrzeć mu się trochę bliżej, a przy okazji – przyjrzeć się trochę
bliżej polskiemu wymiarowi sprawiedliwości, a zwłaszcza –
niezawisłym sądom.

Jeśli by potraktować zarzuty Heleny Wolińskiej poważnie, to można by
pomyśleć, że uczciwe procesy miały w Polsce miejsce przede wszystkim
w okresie stalinowskim. W każdym razie w wymiarze sprawiedliwości
nie było wtedy nawet śladu antysemityzmu. Nie tylko dlatego, że
stanowisko prokuratorskie zajmowała Fajga Mindla Danielak jako
Helena Wolińska, ale również dlatego, że w wymiarze sprawiedliwości
nie była osamotniona. Prokuratorami wojskowymi byli również inni, na
przykład Hersz Fink, Maksymilian Lityński, Marian Frenkiel, Feliks
Aspis, Jerzy Modlinger, Mojżesz Pomorski, Rubin Szweig i Kazimierz
Graff. Ale nie tylko prokuratorami, bo i wśród sędziów można było
zauważyć Emila Merza, Gustawa Auscalera, czy choćby Stefana
Michnika, który nawet osobiście uczestniczył w niektórych
egzekucjach, jak na przykład w egzekucji „cichociemnego”
rotmistrza Czaykowskiego pseudonim „Garda”.

Ponieważ skądinąd wiemy, że w okresie stalinowskim wymiar
sprawiedliwości był terenem masowych mordów sądowych na polskich
patriotach, więc zarzuty Heleny Wolińskiej vel Fajgi Mindli Danielak
pod adresem współczesnego polskiego wymiaru sprawiedliwości musimy
potraktować jako element akcji „upokarzania Polski na arenie
międzynarodowej”, zapowiedzianej w kwietniu 1996 roku przez
ówczesnego sekretarza Światowego Kongresu Żydów Izraela Singera i
odtąd konsekwentnie realizowanej.

No dobrze, ale jaki właściwie jest dzisiejszy polski wymiar
sprawiedliwości? Że nie jest antysemicki, to wiemy choćby na
podstawie procesów, jakie swoim przeciwnikom skutecznie wytacza
redaktor Adam Michnik. Dlatego też z wielkim zainteresowaniem
przyjąłem wiadomość, że Jan Kobylański złożył w warszawskim Sądzie
Okręgowym prywatny akt oskarżenia przeciwko dziewiętnastu osobom,
między innymi – redaktorowi Adamowi Michnikowi, naczelnemu
redaktorowi tygodnika „Polityka” Jerzemu Baczyńskiemu, który
kiedyś nosił nazwisko Sroka, Ryszardowi Schnepfowi, wiceministrowi
spraw zagranicznych przy ministrze Sikorskim i Jarosławowi Gugale –
byłemu ambasadorowi. Rozprawa ma się rozpocząć 30 stycznia
przyszłego roku i sądzę, że może okazać się testem polskiego wymiaru
sprawiedliwości, a zwłaszcza – niezawisłego sądownictwa.

Bo chociaż wiemy doskonale, że polskie sądownictwo jest całkowicie
wolne od antysemityzmu, to nie znaczy jeszcze, by było wolne od
innych podejrzeń. Świadczy o tym wiele zdumiewających wyroków i to
nie tylko w sprawach lustracyjnych, ale również – w tak zwanych
pyskówkach, ot – choćby w pyskówce z udziałem posła Janusza
Palikota. Jak wiemy, niezawisły sąd uznał, że publiczne nazwanie
prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej „chamem” nie stanowi
zniewagi. Z jednej strony można by powiedzieć, że niezawisłe sądy
nieubłaganie strzegą wolności słowa, chociaż oczywiście powiedzieć
tego nie można, bo na przykład profesor Andrzej Zybertowicz za
wygłoszenie opinii charakteryzującej sposób argumentacji redaktora
Adama Michnika, został jednak skazany. Wygląda na to, że niezawisłe
sądy mogą chronić wolność słowa selektywnie, w zależności od tego,
kto i przeciwko komu się wypowiada. Jeśli, dajmy na to, poseł
Palikot wypowiada się przeciwko prezydentowi Kaczyńskiemu, to wolno
mu znacznie więcej, niż profesorowi Zybertowiczowi, kiedy wypowiada
się przeciwko Adamowi Michnikowi. Ciekawe, co by zrobił niezawisły
sąd, gdyby tak poseł Palikot zelżył, dajmy na to, redaktora
Michnika? Oczywiście jest to możliwość czysto teoretyczna, bo poseł
Palikot nigdy nie odważyłby się na takie świętokradztwo, ale pytanie
jest ciekawe.

Naprowadza nas ono bowiem na myśl, że niezawisłość pozwala sądom na
bardzo dużą elastyczność. To naturalnie nie jest nic złego, ale
skłania do przyjrzenia się samej niezawisłości. Na przykład, jeden z
sędziów Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, któremu zarzucano, że w
czasach PRL był, jak to się mówiło, „dyspozycyjny” i w ten
sposób sprzeniewierzał się niezawisłości sędziowskiej odpowiadał, że
jeśli był dyspozycyjny, to dlatego, że „znajdował się w
określonym świecie prawa”, zatem niczemu się nie
sprzeniewierzał. No dobrze, ale przecież i dzisiaj żyjemy „w
określonym świecie prawa”, a zatem – jak naprawdę jest z tą
niezawisłością?

Jak wiemy, w czasie okupacji niemieckiej pewna liczba obywateli
polskich podpisała tak zwaną volkslistę. Ci ludzie, jako
folksdojcze, byli później karani za „odstępstwo od narodowości
polskiej”. Ale sowieckim odpowiednikiem hitlerowskiej volkslisty
była przynależność do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, do
której w szczytowym momencie jej rozwoju należało około 3 milionów
polskich obywateli. Stropień tak zwanego „upartyjnienia”
wśród sędziów był stosunkowo wysoki, bo w 1984 roku do PZPR należało
54 procent sędziów. Prawie wszyscy przeszli bez żadnych przeszkód do
pracy w sądownictwie III Rzeczypospolitej, które uważane już jest za
„niezawisłe”. Ale przecież i dzisiaj żyjemy „w określonym
świecie prawa”, a poza tym – i przede wszystkim – w świecie
przez prawo regulowanym niezbyt jasno.

Mam na myśli pytanie, jaka część czynnych dzisiaj sędziów jest
tajnymi współpracownikami i to nie dawnych służb komunistycznych,
tylko którejś z siedmiu tajnych służb działających obecnie, nie
mówiąc już o – jak to się określa – „rozwiązanych” Wojskowych
Służb Informacyjnych? Że w czasach PRL niektórzy sędziowie byli
konfidentami, to wiemy m.in. z dokumentacji sędziego Bogusława
Nizieńskiego, do której trafiło nawet 4 sędziów Naczelnego Sądu
Administracyjnego, dwóch – Trybunału Konstytucyjnego, po jednym – z
Sądu Najwyższego i Trybunału Stanu. Oczywiście sędzia Nizieński nie
zajmował się konfidentami służb aktualnie działających – a wśród
nich – również uplasowanymi ewentualnie w sądownictwie konfidentami
Wojskowych Służb Informacyjnych. Jest to istotne o tyle, że wyraźny
zakaz werbowania między innymi sędziów został zawarty w ustawie o
rozwiązaniu Wojskowych Służb Informacyjnych z czerwca 2006 roku, a
więc uchwalonej całkiem niedawno. Jak było przedtem – statystyki
milczą.

Ale kiedy o tym sobie pomyślimy, lepiej możemy zrozumieć zagadkowe
przyczyny różnych zaskakujących wyroków, no i elastyczność
niezawisłych sadów, sprawiającą, że np. posłowi Palikotowi wolno
więcej, niż innym. Dlatego też uważam, że proces, który z prywatnego
oskarżenia Jana Kobylańskiego rozpocznie się 30 stycznia przyszłego
roku, może okazać się dla polskiego sądownictwa znakomitym testem."