Zawieszono emeryturę stalinowskiej prokurator

WSZYSCY BIJA BRAWO, ALE...

[airwalk77]

czy to naprawde podniesie polska gospodarke, sluzbe zdrowia etc...??? Tez sie
ciesze ze Wolinskiej zawieszono emeryture...tylko chcialbym widziec tez inne
efekty rzadow PiS...np. podatek liniowy...

[belial13]

COŚ MI TU NIE GRA!!!!!
Wolińską wyliczono,że odsłużyła 14 lat,jeden dzień i ileś tam godzin,czyli do
lat 15tu zabraklo jej prawie roku i wstrzymano emeryturę.To jak to się
dzieje,ze taki Sławoj sławny leszek Głódż pseudo flaszka przebalangował
13 /TRZYNAŚCIE!!!!!/ lat przy armii i pobiera emeryturę w wysokości 9700 zł?
Może ktoś mi wyjaśni?Czym w tym przyp[adku różni sie Flaszka od Wolińskiej?Czy
nie jest to państwo PRAWA I KPIN Z PRAWA?

[ziuta38]

to flaszka tez jest zydem?

CZAS NA MORELA I IN.

[sredni4]

Rzeczpospolita. 2 stycznia 2006 roku: Salomon Morel, oskarżony o ludobójstwo,
Helena Wolińska-Brus - odpowiedzialna m.in. za śmierć Augusta Fieldorfa "Nila",
zastępcy dowódcy Armii Krajowej, Józef Bik vel Bukar - oskarżony o znęcanie się
nad przesłuchiwanymi członkami podziemia.
IPN wszystkim postawił zarzuty popełnienia zbrodni komunistycznej, jednak
najprawdopodobniej nigdy nie poniosą kary za swą działalność w stalinowskim
wymiarze sprawiedliwości czy UB. Z różnych przyczyn mogą nawet nie stanąć przed
sądem. Emerytury dla funkcjonariuszy stalinowskiej bezpieki i wymiaru
sprawiedliwości wypłacane są jednak zgodnie z prawem... Emeryturę wypłaca
Morelowi podlegająca Ministerstwu Sprawiedliwości komórka Centralnego Zarządu
Służby Więziennej, bo do 1968 roku był naczelnikiem Wojewódzkiego Aresztu
Śledczego w Katowicach. Wcześniej był komendantem obozu pracy w
Świętochłowicach dla Niemców oraz Polaków, którzy podpisali volkslistę.
Doprowadził do śmierci ponad półtora tysiąca więźniów... Na konto Salomona
Morela co miesiąc wpływa około 5 tys. zł. - Nie ma podstaw, aby Salomona Morela
pozbawić prawa do emerytury - przyznaje Barbara Mąkosa-Stępkowska, rzecznik
Ministerstwa Sprawiedliwości. Prokurator Instytutu Pamięci Narodowej zarzucił
Morelowi, który ma dziś 87 lat, ludobójstwo. W 1993 roku, kiedy toczyło się już
śledztwo, dostał paszport i wyjechał z Polski.
Czy niepodległa Polska powinna płacić stalinowskiej sędzi i oficerom UB
emeryturę?

Uwaga redakcji Pospolitego Ruszenia: Sprawdziliśmy: Informacja gazety
Rzeczpospolita jest żenująco nieścisła. Wśród ofiar Salomona Morela było
również wiele polskiej, patriotycznej młodzieży. To uczniowie i harcerze
zawiązujący samorzutnie, łatwe do ujawnienia przez bezpiekę, inicjatywy przeciw-
sowieckie i antykomunistyczne. Poddawano ich szczególnie okrutnej presji.
Powstaje pytanie, dlaczego Rzeczpospolita to ukrywa?

[belial13]

A GŁÓDZIOWI POWINNA ??????

[grom3]

Jacy wy jestescie niewdzieczni,trzeba dac polroczne sanatorium w Wisle dla
Wolinskiej Michnika Morela i kilku innych przeciez oni budowali wladze
Ludowa.Biedni tyle wysilku wlozyli w tortury przesluchania
rozstrzeliwania,sanatorium nalezy im sie polroczne a moze i dluzej z masazami
biczami i borowinowymi kapielami.

BRAWO !!!!!

[sea9]

powinni ich ,,geby ,, rozwieszac na plakatach z dokładym opisem działalnosci .
a tak na marginesie to teraz wiadomo skad bedzie forsa na becikowe ;))))

Są ich tysiące ! !

[lewakprawak]

Wiele tysięcy.Przytłaczająca większość komunistycznych łobuzów,pobierających
uprzywilejowane emerytury,mieszka w kraju.Są to przede wszystkim towarzysze z
MON i MSW.

NO TO TERAZ WYTOCZYC PROCES CYWILNY

[prawdziwystarywiarus]

Wziąć brytyjskiego adwokata w UK i wytoczyć jej proces, cywilny, przed brytyjskim sądem, o zwrot
skarbowi państwa RP bezprawnie pobieranych od lat pieniędzy, plus odsetki. Po uzyskaniu orzeczenia,
wynająć firmę egzekutorów długów i wysłać do niej ze zleceniem zajęcia i zlicytowania mienia na pokrycie
długu. Wynoszenie kanapy i portretu Dzierżyńskiego w złoconych ramach sfilmować i pokazać w TVP.

PRAWO ROWNE DLA WSZYSTKICH !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[ekumeniczny]

PRAWO POWINNO BYC ROWNE DLA WSZYSTKICH. Taka zasade glosza nieCHRZESCJANIE
niePOLACY od czasu rewolucji francuskiej. Dlaczego prawo "usiluje" byc inne
dla Morela, Wolinskiej, Rywina, Gasiorowskiego i niejakiego MICHNIKA ze Szwecji
a inne dla Polakow? Czy Wolinska zwroci pieniadze pobrane bezprawnie od
Polakow? Czy Gazeta napisze jakiego wyznania jest Wolinska ze W. Brytania nie
chce jej deportowac? Przeciez zamordowanie zolnierze AK walczyli po stronie
Wielkiej Brytanii nieprawdaz ?????????????????????
DO CENZORA:
Michnik ze Szwecji to nie ten sam ktory jest bossem cenzora. Nie ma powodu
kasowania mojego postu

[belial13]

NO WŁAŚNIE,WSZYSCY RÓWNI WOBEC PRAWA!!!!TO CO Z TYM GŁÓDZIEM, WYJAŚNI KTOŚ CZY
NIE?

[witzjack]

Znakomicie. Mam nadzieje, ze to dopiero poczatek. Stalinowskich i
postalinowskich//bierutowskich prokuratorow, oficerow, ubekow, koryfeuszy PZPR -
jest jednak wiecej. Marcowych docentow?
Tylko gdzie postawic poprzeczke? Ranga? Narodowosc? Staz
ubecko/wojskowo/partyjno/milicyjny? Liczba ofiar? Wysokosc emerytury?
Do dziela!

Towarzyszka Wolinska pionierem modernizacji

[zdr1]

Jak mozna tak sekowac biedna towarzyszke Wolinska,
ktora juz w latach 50-tych byla pionierem modernizacji Polski.

wolinska uczestniczyla w morderstwie czy nie?

[toporowa]

Gazeta pisze:
>85-letnia dziś Wolińska, na początku lat 50. jako prokurator wojskowy bezprawnie pozbawiła
wolności kilkanaście osób, w tym legendarnego generała "Nila", późniejszą ofiarę mordu
sądowego UB.<
O ile dobrze pamietam, Wolinska podpisala wyrok smierci na generala "Nila".
"Gazeta" pisze o Wolinskiej po raz drugi w ostatnich dniach i po raz drugi bardzo enigmatycznie
wspomina o roli Wolinskiej w przestepstwie sadowym, ktorego rezultatem bylo zamordowanie
generala "Nila".
Wiec kto wie jak bylo naprawde?

[bronek25]

Idea tańszego państwa drgnęła! Zadaję sobie jednak pytanie czy w państwie
prawa i sprawiedliwości,obowiązuje jeszcze zasada, iż prawo nie działa wstecz?
A jak za kilka lat okaże się,że podobne kroki należy podjąć w stosunku do dziś
wypełniających posłusznie rozkazy,to też ich się ścignie? A czy w
ramach "tańszego państwa" p.Jackowski odda kasę, bynajmniej nie 1,5 tys.zł a
pewnie grubo więcej?

Faszystowski rzad

[ojciec_dyrektor_rydzyk]

No a dlaczego nie sciga sie ludz ktorzy zabijali Zydow podczas II Wojny Sw. Jak
np. mordercow z Jedwabnego i innych okolicznych miasteczek a takze tych ktorzy
brali udzial w pogromach w Przytyku, Kielcach, Krakowie oraz szmalcownikow jak
chocby dobrze znany Kobylanskiz Urugwaju.

A jaka wiedza obywateli?

[jama314]

No, brachu Ty to masz wiedzę dopiero. A jaka odwaga! Tylko czy "Wyborcza" Ci
zanadto nie szumi w głowie. Do książek i trochę wiedzy przyswoić. Sugeruję
zacząć od Kielc.

[sauternes]

Boze ,bronek25 jak ty zupelnie nie rozumiesz sytuacji....Zbrodniarze
stalinowscy ci za granica sa chwilowo niedostepni dla naszego wymiearu
sprawiedliwosci wiec szuka sie kruczkow w przepisach co pozwoli pozbawic ich
polskiej emerytury.
Mowimy o zbrodniarzach stalinowskich. Teraz po tych krokach trzeba wziac pod
obstrzal Jaruzelskiego Kiszczaka i ich podwladnych.

Och wy glupole, do nauki

[u3manka5]

Czy sie podniecacie jedna emerytura za 1500 zl.Sukcesem MON u a moze
argumentacja prawa odebrania emerytury tymi idiotyzmami ministerstwa ktorymi
nas karmia.Przeciez baba nie przyjedzie z dokumentami do kraju aby udowodnic ze
jest inaczej.Radek bedzie mial przeje..e gdy pojedzie do UK i tam wrecza mu
swiadectwa pracy z nakazem wyprostowania tego nad czym fachury z MONu tyle
tygodni pracowali.Czy przekaziory o tym napisza.

[bagarmosen]

cytat: niezbędnego do otrzymywania emerytury - ustawowego wymogu
przepracowania 15 lat w prokuraturze wojskowej. Wolińskiej zabrakło do tego
kilku miesięcy - co odkryto dopiero teraz.-------ktoś dal ciala , wymog 15
lat wszedl w życie 1990-91 ,gdyby kierować się tym przepisem to wszystkim
należaloby odebrać emerytury z ministerstw silowych.

[123zly]

za parę lat aparatczycy KACZORLANDU typu ziobro ,dornik i inni też zostaną
pozbawieni uprawnień

NSDA P(IS)

[ojciec_dyrektor_rydzyk]

No a dlaczego nie sciga sie ludz ktorzy zabijali Zydow podczas II Wojny Sw. Jak
np. mordercow z Jedwabnego i innych okolicznych miasteczek a takze tych ktorzy
brali udzial w pogromach w Przytyku, Kielcach, Krakowie oraz szmalcownikow jak
chocby dobrze znany Kobylanskiz Urugwaju.

[bagarmosen]

co masz konkretnie na mysli!?? najpierw poczytaj , poducz sie
www.ipn.gov.pl/ i zabieraj głos bałwanie!!!!!!!

[ojciec_dyrektor_rydzyk]

bagarmosen napisał:

> co masz konkretnie na mysli!?? najpierw poczytaj , poducz sie
i zabieraj głos bałwanie!!!!!!!

Po pierwsze troche kultury chamie. Nikt ci nie daje prawa do obrazania innych.
A do szkoly sam sie wybierz i wczesniej zdejmij moher bo ci mozg uwiera, o
pardon i tak nie ma co uwierac

[grom3]

Wolanska nie bedzie teraz miala z czego placic dla Polskiej sluzby,nie tylko ja
pozbawiono srodkow do zycia ale posrednio Polska sprzataczke tez.

[silesius.monachijski]

a dlaczego nie sciga sie czlonkow sowiecko-zydowskiej partyzantki, ktora
wymordowala polska wies Koniuchy, albo za stalinowskie opresje? mozna zaczac
wyliczanke wzajemnych krzywd; i po co? komu to sluzy?

ojciec_dyrektor_rydzyk napisała:

> No a dlaczego nie sciga sie ludz ktorzy zabijali Zydow podczas II Wojny Sw.
Jak
>
> np. mordercow z Jedwabnego i innych okolicznych miasteczek a takze tych
ktorzy
> brali udzial w pogromach w Przytyku, Kielcach, Krakowie oraz szmalcownikow
jak
> chocby dobrze znany Kobylanskiz Urugwaju.

[ojciec_dyrektor_rydzyk]

silesius.monachijski napisał:

> a dlaczego nie sciga sie czlonkow sowiecko-zydowskiej partyzantki, ktora
> wymordowala polska wies Koniuchy, albo za stalinowskie opresje? mozna zaczac
> wyliczanke wzajemnych krzywd; i po co? komu to sluzy?

Przepraszam bardzo, a wyjasnij moze co znaczy sowiecko-zydowska partyzantka.
Czy to byl jakis sojusz radziecko izraelski bo nic mi o tym nie wiadomo.

[silesius.monachijski]

nie, to byli Zydzi ze wschodniej Polski, walczacy w sowieckiej partyzance;
problem jest znany i opisany; wpisz w google "koniuchy" to sie dowiesz

ojciec_dyrektor_rydzyk napisała:

> silesius.monachijski napisał:
>
> > a dlaczego nie sciga sie czlonkow sowiecko-zydowskiej partyzantki, ktora
> > wymordowala polska wies Koniuchy, albo za stalinowskie opresje? mozna zac
> zac
> > wyliczanke wzajemnych krzywd; i po co? komu to sluzy?
>
> Przepraszam bardzo, a wyjasnij moze co znaczy sowiecko-zydowska partyzantka.
> Czy to byl jakis sojusz radziecko izraelski bo nic mi o tym nie wiadomo.

[sredni4]

Żydzi powinni przeprosić Żydów

Tytuł ostatniego rozdziałku jest dość paradoksalny, ale tylko na pozór. Chce
pokazać prawdę o podziałach wśród samych Żydów, z których wciąż niedostatecznie
zdajemy sobie sprawę.

- Byli członkowie Judenratów, policji żydowskiej, b. kapo i ich potomkowie
powinni przeprosić potomków ofiar holocaustu

Setki tysięcy Żydów zginęło w toku służalczych działań Judenra­tów, policji
żydowskiej i b. żydowskich kapo wobec niemieckich nad­zorców. Po wojnie Izrael i
organizacje żydowskie wybrały - wbrew postulatom Szymona Wiesenthala - politykę
całkowitego zapomnienia o zbrodniach popełnionych przez Żydów przeciw Żydom, na
rozkaz nazistów. Przeproszenie za te nieludzkie zbrodnie (gdy policjanci ży­
dowscy częstokroć prowadzili na śmierć własnych rodziców, żony, córki), to i
tak najłagodniejsza forma zadośćuczynienia. Z tą swoją „hańbą domową” Żydzi
powinni się wreszcie rozliczyć.

- Żydzi amerykańscy, kanadyjscy i izraelscy powinni przeprosić Żydów
europejskich

Żydzi amerykańscy i kanadyjscy powinni przeprosić Żydów eu­ropejskich za to, że
przez swój skrajny egoizm i bierność uniemożli­wili uratowanie wielu dziesiątków
Żydów europejskich, dosłownie [54] nie kiwnęli palcem w ich obronie. Żydzi
izraelscy powinni przepro­sić Żydów europejskich za politykę swych przywódców:
Ben Guriona i Grünbauma, którzy uznali tworzenie podstaw państwowości
żydowskiej w Palestynie za sprawę o wiele ważniejszą od ratowania jak
największej liczby Żydów europejskich od zagłady.

- Żydzi antypolscy powinni przeprosić Żydów - polskich patriotów

Żydzi antypolscy i Żydzi tchórzliwi, nie zabierający ze strachu lub
przez „solidarność plemienną”, głosu w obronie oczernianych Polaków powinni
przeprosić niestety niezbyt dziś licznych Żydów -polskich patriotów za szkody,
jakie przynoszą obrazowi Żydów w Polsce. Powinni bić się w piersi za fatalne
zaprzepaszczenie tego kapitału sympatii do Żydów, jakie pracowicie próbowali
wypraco­wać przez stulecia polscy patrioci pochodzenia żydowskiego, od Berka
Joselewicza, Askenazego, Feldmana i Juliana Unszlichta do Mariana Hemara,
Mieczysława Grydzewskiego. Powinni przeprosić żyjących jeszcze dziś polskich
patriotów pochodzenia żydowskiego, tak wspaniałe postacie jak Dora Kacnelson,
za ogromne szkody, jakie wyrządzili polskiemu zaufaniu do Żydów.

- Żydzi-komuniści i wybielacze komunizmu powinni przeprosić Żydów-
antykomunistów

Trudno przecenić obraz szkód, jakie wyrządzili obrazowi Żydów w Polsce po
wojnie Żydzi-komuniści, od Bermana do Urbana. Dziś niewielu Żydów przyznaje się
formalnie do komunizmu, ale za to jakże wielu Żydów polskich w Polsce i
zagranicą aktywnie działa na rzecz wybielania komunizmu. Ich symbolem jest
bruderszaft Michnika z Jaruzelskim i ciągle działanie „Gazety Wyborczej”, tak
usilnie dążącej do sojuszu Unii Wolności z postkomunistami. Wybielacze
komunizmu ze środowisk żydowskich są szczególnie mocno odpo­wiedzialni za
utrwalanie stereotypu żydokomuny i przemilczanie jakże odmiennych pięknych
tradycji niezłomnego antykomunizmu Hemara, Grydzewskiego, Mantela, Tyrmanda czy
Lichtena. Wyrzą­dzają niepowetowane szkody obrazowi Żydów, prowadząc do ciągłego
[55] utożsamiania ich ze zbrodniczą komunistyczną ideologią tota­litarną. Ilu z
nich zdobędzie się kiedyś na przeprosiny za te szkody?!

- Żydzi-fanatycy powinni przeprosić Żydów-rzeczników dialogu

W czasie gdy w Izraelu dominuje w najlepsze fanatyzm państwa wyznaniowego, nie
można zapominać o tych wszystkich, którzy jak profesor Israel Shahak, próbują
walczyć przeciw żydowskiej religij­nej „czarnej sotni”, próbują napiętnować
żydowski ekstremizm antychrześcijański i antyarabski. Czy znajdą się pośród tak
licznych i rządzących dziś w Izraelu fanatyków ludzie, którzy pójdą drogą
Szawła, nawróconego naprawdę i raz na zawsze wyrzekną się przemocy i fałszu?
Tak jak to zrobił słynny amerykański Żyd Natanson, niegdyś czołowy
aborcjonista, dziś niezłomny obrońca życia.

[sredni4]

Żydowska krucjata przeciwko Polsce
Gigantyczne, histeryczne nagłośnienie rzekomego mordu dokonanego przez Polaków
w Jedwabnem, to jedynie etap w światowej kampanii na rzecz totalnej
dyskryminacji Polski i Polaków.

Jedwabne to dopiero początek, to próba generalna. Żydzi zapowiedzieli to już w
1996 r. Zapewnili, że będą nękać Polaków stale i wszędzie oskarżeniami o
współudział w holokauście dopóty, dopóki nie wymuszą od Polski "zwrotu" mienia
żydowskiego. Realizują ten program od wielu lat przed tą zapowiedzią: w
literaturze, filmach, w publicystyce. Obecnie przeszli do etapu "faktów". Już
mają listę ustalonych nowych "polskich pogromów".

Pogrom kielecki spełnił już swoje zadanie, na stałe zadomowił się w żydowskiej
hagiografii. Polacy wybronili się z niego przynajmniej między sobą, swoją
publicystyką, książkami poświęconymi temu kłamstwu - sowiecko-żydowskiej
prowokacji mającej tuż po wojnie zdyskredytować Armię Krajową, a
jednocześnie "zachęcić" Żydów do ucieczki z Polski. Następne "pogromy" już są
opracowywane. W odpowiednim momencie i kolejności "wrzucą" nam przedwojenny
np. "pogrom" w Brześciu. Ciekawe, jak apokaliptyczne rozmiary przypiszą temu
tumultowi, w którym wzięła udział białoruska ciemnota, kiedy to powybijano
szyby i splądrowano sklepy żydowskie, ale nie było ofiar śmiertelnych.

[sredni4]

W latach po zakończeniu działań zbrojnych drugiej wojny światowej w Europie,
Republika Federalna Niemiec (pomimo braku traktatu pokojowego), zawarła
porozumienie odszkodowawcze z wieloma państwami Europy oraz z Izraelem. Na mocy
tych traktatów dokonała następnie wypłat odszkodowań wojennych, a sumy
największej - Izraelowi, który powstał w 1948 roku, nie istniał więc przed i
podczas drugiej wojny światowej (1939 - 1945) i z tego prostego powodu nie mógł
być stroną w tamtym konflikcie zbrojnym. W ten sposób Izrael dokonał bardzo
brzemiennego w skutki prawne precedensu w stosunkach międzynarodowych - było to
naruszeniem najbardziej podstawowych zasad stosunków międzynarodowych. W wyniku
tego faktu dokonanego, Izrael podjął ogromne sumy odszkodowań należne ofiarom
pochodzenia żydowskiego, które nie były obywatelami Izraela w czasie
popełniania na nich zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości. Ten fakt
dokonany, w połączeniu z jedną z najbardziej podstawowych w stosunkach
międzynarodowych zasad, to jest w połączeniu z "zasadą wzajemności" skutkuje
tym. że Izrael jest zobowiązany do wzięcia na siebie również odpowiedzialności
odszkodowawczej za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości, popełniane
przez osoby pochodzenia żydowskiego, które nie były obywatelami Izraela w
czasie, gdy popełniały tego rodzaju zbrodnie.

Tak więc "zasada wzajemności" w stosunkach prawa międzynarodowego wymaga, aby
Izraela poczuł się materialnie-finansowo odpowiedzialny za morze zbrodni i
cierpień zadanych Narodowi Polskiemu w czasie wojny i po wojnie w ramach
zbrodniczych struktur okupacyjnej władzy, przez ich pobratymców. Precedensem do
takich odszkodowań jest uznanie prawa państwa Izrael do takich odszkodowań w
międzypaństwowej umowie odszkodowawczej między Republika Federalną Niemiec a
państwem Izrael. Państwo Izrael otrzymało odszkodowanie m.in. za około trzy
miliony zamordowanych obywateli polskich żydowskiego pochodzenia. Te kwoty
zostały wyłudzone lub wymuszone od pokonanych Niemiec. Należy je zwrócić Polsce
w całości.

Należy również wszcząć postępowania odszkodowawcze za zbrodnie Żydów w Polsce
powojennej - za ich zbrodnie osobiste a zwłaszcza zbrodnie zbiorowe, popełnione
przez nich w ramach pełnienia eksponowanych, kierowniczych funkcji w całej
machinie powojennego terroru i ludobójstwa, popełnianego na dziesiątkach
tysięcy Polaków w pierwszym dziesięcioleciu po zakończeniu działań wojennych.

O tę drugą część należności odszkodowawczych upomina się Stowarzyszenie Ofiar
Wojny w pierwszej kolejności.

Zapytajmy: co pan na to, towarzyszu Kwaśniewski? Kiedy pan poruszy tę sprawę w
rozmowach ze swymi "braćmi"? Czy nie należało im tego przypomnieć, zamiast
rozgłaszać na cały świat, że Polacy mają się bić w piersi za Jedwabne, aż
będzie huczało od bieguna do bieguna?

[sredni4]

Po popisach Kieresa, szefa IPN - bliźniaczego w nazwie żydowskiego Instytutu
Pamięci Narodowej w Jerozolimie, mec. dr Andrzej Reyman - założyciel i wydawca
miesięcznika "Najjaśniejszej Rzeczypospolitej", opublikował w swym piśmie (z 28
lutego 2001) "Wniosek" o dyscyplinarne dochodzenie przeciwko Kieresowi jako
pracownikowi Uniwersytetu Wrocławskiego:

Wniosek o ściganie dyscyplinarne

Prof. dr hab. Romuald GELLES

Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego

Wrocław



Jako syn Stefana Reymanna, żołnierza Legionów Polskich, zamordowanego w
Oświęcimiu, nr obozowy 10392, wnoszę o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego
przeciw prof. dr hab. Leonowi Kieresowi, profesorowi Uniwersytetu
Wrocławskiego, zatrudnionemu w tamtejszym Instytucie Administracji.

Kieresowi zarzucam:

1. Popełnienie przestępstwa z art. 239 § l kodeksu karnego polegającego na
udaremnianiu śledztwa przeciw żołnierzom i oficerom ukraińskiej dywizji Waffen
SS, winnym wymordowania kilkuset Polaków i Żydów w Hucie Pieniackiej,
wymordowania kilkudziesięciu profesorów wyższych uczelni lwowskich, gwałtów i
mordów dokonanych na polskiej ludności cywilnej w czasie Powstania
Warszawskiego, wymordowania 60-ciu więźniów w hitlerowskim obozie
koncentracyjnym w Płaszowie oraz tysiącom innych zbrodni popełnionych na
Polakach w czasie II Wojny Światowej,

2. Udzielenie prasie oszukańczego wywiadu, stwierdzającego świadomie niezgodnie
z prawdą rzekomą niedopuszczalność wszczynania śledztw i niedopuszczalność
występowania o ekstradycję osób, których wina nie została dowiedziona,

3. Ochranianie przed postawieniem przed sądem Żyda Safjana, winnego mordu na
Janie Nesslerze, żołnierzu Armii Krajowej z Wileńszczyzny w sytuacji, kiedy
wina Safjana została dowiedziona.

- to jest o przestępstwa przeciw Polsce i polskiemu wymiarowi sprawiedliwości,
będące zarazem ciężkimi naruszeniami godności pracownika nauki. Mając na
względzie ciężką zniewagę pamięci setek tysięcy Polaków, pomordowanych przez
zbrodniarzy ukraińskich



WNOSZĘ

o postawienie Leona Kieresa przed komisją dyscyplinarną Uniwersytetu
Wrocławskiego, pozbawienie go stopnia doktora praw tegoż Uniwersytetu i tytułu
profesora, oraz o wydalenie z pracy w szkolnictwie wyższym.

Uzasadnienie

l. Występując w Krakowie w charakterze prezesa Instytutu Pamięci Narodowej
oskarżony Kieres, Żyd i profesor prawa Uniwersytetu Wrocławskiego, złożył
oświadczenia tak zrelacjonowane przez dziennikarza Andrzeja Rybickiego w nr 13
(902) "Naszego Dziennika" z dnia 16 stycznia 2001 r. w artykule
zatytułowanym: "Nie będzie t; - głosi polskie prawo w art. 303 kpk.

Wymordowanie kilkuset Polaków i Żydów w Hucie Pieniackiej, wymordowanie
kilkudziesięciu profesorów lwowskich uczelni przez Ukraińców z
batalionu "Nachtigall", gwałty i mordy popełnione przez SS-manów ukraińskich na
polskiej ludności cywilnej w czasie Powstania Warszawskiego, rozstrzelanie bez
sądu 60-ciu więźniów w hitlerowskim obozie koncentracyjnym w Płaszowie i
tysiące innych zbrodni popełnionych na Polsce i Polakach, w tym namordowanie
kilkuset tysięcy naszych w czasie rzezi Polaków w latach 1943-46 na Kresach
Wschodnich - to fakty historyczne, które żadnej wątpliwości nie ulegają,
stanowiąc wystarczającą podstawę do wszczęcia śledztwa. Zadaniem takiego
śledztwa byłoby jedynie ustalenie, kto i w jakim stopniu jest za nie
odpowiedzialny i na jaką karę zasłużył.

Próba niedopuszczenia do wszczęcia śledztwa w sprawie tak potwornych zbrodni
przeciw Narodowi Polskiemu, podjęta przez Żyda Kieresa, jest działaniem
obliczonym na uniemożliwienie ustalenia winnych, postawienia ich przed sądami i
przykładnego ukarania. Podejmując taką próbę Żyd Kieres dopuścił się
przestępstwa udaremnienia względnie utrudnienia postępowania karnego z art. 239
§ 1 kodeksu karnego, zagrożonego karą do 5-ciu lat więzienia.

Niedawno prezydent Ukrainy Leonid Krawczuk oświadczył: "Nie ukrywamy i nie
przemilczamy, ze w czasie II Wojny Światowej ukraińscy szowiniści zabili około
pół miliona Polaków na Kresach Wschodnich przedwrześniowej Polski. Również
przez kilka lat po wojnie płonęły polskie wsie i ginęli ludzie. Szowinizm
ukraiński to wrzód na zdrowym ciele ukraińskiego narodu, to wyrzut naszego
sumienia względem narodu polskiego."

Organizacja Narodów Zjednoczonych, chcąc uczcić pamięć ofiar ukraińskich rzezi
na Polakach, ustanowiła dzień 11 lipca świętem ku czci Ofiar Ludobójstwa. To
właśnie dnia 11 lipca 1943 roku w niedzielę ludobójcy z UPA dokonali napadu na
ponad 100 miejscowości wołyńskich, masakrując bezlitośnie ich mieszkańców.
Wymordowano wówczas także wiernych zgromadzonych w kościołach oraz dzieci
przystępujące do Pierwszej Komunii św.

Zbrodniarze żydowscy, ukraińscy, niemieccy i litewscy bardzo o tym święcie i
jego genezie wspominać nie lubią. Czyżby Żyd Kieres, profesor prawa nie
dostrzegł w tych faktach i w wypowiedzi prezydenta Ukrainy, żadnych podstaw do
wszczęcia śledztwa w sprawie zbrodni, popełnionych przez Ukraińców na Polakach?

2. O zlej woli Kieresa świadczą też inne jego wypowiedzi. "Na razie nikogo nie
oskarża się o zbrodnie w Hucie Pieniackiej, tym bardziej Ukraińców z 14 dywizji
SS" - oświadczył Kieres wiedząc, iż zbrodni dokonali Ukraińcy, że formacje SS
służące do mordowania ludności cywilnej uznane zostały wyrokiem Trybunału w
Norymberdze za organizacje przestępcze i że istnieją niezbite dowody, iż w
mordzie w Hucie Pieniackiej wzięli udział żołnierze dywizji SS "Galizien".

Równie oszukańcze jest twierdzenie Kieresa, jakoby "nie mogło być mowy o
ekstradycji, dopóki nie udowodni się winy". Twierdząc to Kieres jest kłamcą i
oszustem. Przecież niedawno polska prokuratura wystąpiła o ekstradycję Żyda
Bagsika, Żydówki Wolińskiej i Żyda Morela przed udowodnieniem im winy, a
Szwajcaria złodzieja Bagsika wydała, umożliwiając proces i skazanie go na 9 lat
więzienia!

Żyd Kieres rozumował następująco: nie wdrożymy śledztwa w sprawie mordów na
Polakach i nie wystąpimy o ekstradycję ukraińskich zbrodniarzy, przez co
uniemożliwimy udowodnienie im winy. Polakom zaś powiemy, że bez udowodnienia
winy ani nie wolno wszcząć śledztwa, ani wystąpić o ekstradycję. Może głupi
goje nie poznają się na oszustwie?

3. Motywy działania Żyda Kieresa są wrogie Polsce i Polakom. Światowe Żydostwo
przekupione przez Niemców wysokimi odszkodowaniami, postanowiło w następstwie
umowy Adenauer -Ben Gurion przerzucić na Polaków odpowiedzialność za niemieckie
mordy na Żydach, mimo ze Polacy bardzo pomagali Żydom i więcej ich uratowali,
niż wszystkie społeczeństwa okupowanej Europy razem wzięte.

Kierując się nienawiścią do wszystkiego co polskie, za wyjątkiem polskich
pieniędzy, Żydostwo prowadzi kampanię oszczerczego oskarżania Polaków o
współudział w holokauście. W walce z Polską uczestniczą też udający Polaków
Żydzi, ulokowani na wysokich stanowiskach PRL-bis. Antypolska akcja Żydów
związana z holokaustem przebiega wielotorowo, a jej priorytety są następujące:

- Nie szczędząc pieniędzy, starań i fałszu, wyszukać choćby jednego Polaka,
który by mordował Żydów, a jeśli się taki nie znajdzie - wymyślić go. W żadnym
przypadku nie wspominać o tych Polakach co szkodzili Żydom, ale zostali za to
straceni z wyroków sądów podziemnych.

[sredni4]

Nie wspominać i nie domagać się ścigania zbrodni popełnionych na Żydach przez
Niemców, Litwinów i Ukraińców.

- Nie porównywać zachowania się Polaków z zachowaniem innych narodów okupowanej
Europy względem Żydów, aby nie wypadły na korzyść strony polskiej. Żydzi mają
otrzymany od ich najwyższych władz politycznych i religijnych, absolutny zakaz
przypominania, że najgorliwszymi pomocnikami Niemców w mordach na Żydach była
zdegenerowana moralnie, wyzuta ze wszelkich uczuć ludzkich i licząca około 100
tysięcy osób grupa Żydów polskich obejmująca: żydowskie gestapo, żydowską
policję porządkową gett, żydowskie Judenraty i żydowskie komanda śmierci w
niemieckich obozach zagłady. W celu uchronienia tych zbrodniarzy przed karą i
uniknięcia kompromitacji, Izrael wydał ustawę amnestyjną i odmawia ich
ekstradycji.

Z tych samych powodów Żydzi mają polityczno-religijny, nakazany Talmudem zakaz
wspominania, omawiania, potępiania oraz ścigania zbrodni popełnionych przez
Żydów na Polakach i na innych narodach, których dokonali w okresie PRL i w
czasie 70 lat trwającego holokaustu, ofiarą którego padło 170 milionów ludzi.
Izrael ochrania tych zbrodniarzy i odmawia ich wydania (Morel). Broni też
pospolitych złodziei i kryminalistów i odmawia zwrotu ukradzionych przez nich
pieniędzy (Bagsik i Gąsiorowski).

Obciążanie Polaków nie popełnionymi przez nich zbrodniami na Żydach,
ułatwia "nadreprezentacja" żydowskiej mniejszości narodowej w polskim
parlamencie, rządzie, wymiarze sprawiedliwości i massmediach, obsadzająca do
75% ważniejszych stanowisk.

Prezes IPN Leon Kieres jest Żydem, członkiem Unii Wolności, partii mniejszości
żydowskiej. To właśnie od Unii Wolności dostał on "skierowanie" na stanowisko
prezesa IPN, poparte solidarnie przez wszystkich Żydów w PRL-bis. Czy można się
teraz dziwić, iż nie dopuszcza do śledztwa w sprawach zbrodni SS-ma-nów
ukraińskich popełnionych na Polakach?

4. Przed ośmiu laty organizacja byłych żołnierzy Armii Krajowej z Krakowa
złożyła doniesienie do Komisji do Badania Zbrodni na Narodzie Polskim o
zbrodni, jakiej dopuścił się Żyd Zbigniew Safian na Janie Nesslerze, żołnierzu
Armii Krajowej, donosząc nań do NKWD.

Zachowało się w aktach doniesienie Safjana do NKWD, podpisany protokół jego
zeznań w śledztwie, i podpisany przezeń protokół zeznań przed sądem. Na mocy
wyroku tego sądu i w oparciu o zeznania Safjana, Jan Nessler został stracony,
miejsce pochówku nieznane.

Instytut Pamięci Narodowej i Żyd Kieres, którzy odziedziczyli śledztwo w tej
sprawie, nie wnoszą aktu oskarżenia w sprawie niewątpliwego mordu Żyda Safjana
na Polaku, żołnierzu Armii Krajowej z Wileńszczyzny - dopuszczając się
przestępstwa utrudniania postępowania karnego przeciwko mordercy.

Powstaje pytanie, czemuż to profesorowi prawa Żydowi Kieresowi potrzeba do
udowodnienia winy Żyda Safjana, skoro dysponuje własnoręcznie napisanym i
podpisanym doniesieniem do NKWD, podpisanym zeznaniem Safjana w śledztwie i
podpisanym zeznaniem Żyda Safjana złożonym w rozprawie, które były jedynymi
dowodami, na podstawie których sąd wymierzył karę śmierci na Janie Nesslerze za
należenie do Armii Krajowej? Odpowiadam: zwykłej ludzkiej uczciwości i bycia
Polakiem.

Mianowanie Żyda szefem IPN, który głosząc się Polakiem będzie urzędowo
stwierdzał polskie zbrodnie na Żydach - to majstersztyk, który Żydom mógł się
udać tylko w PRL-bis.

5. Zbrodnia w Jedwabnem, zawsze uchodziła za zbrodnię popełnioną przez Niemców.
Tego zdania byli wszyscy historycy, również żydowscy, np. wielki znawca dziejów
Białostocczyzny prof. dr Szymon Datner. Tego zdania jest też prowadzący
śledztwo prokurator Monkiewicz.

Kiedy żyjący świadkowie zbrodni, zwrócili się przed 10-ciu laty do Żydowskiego
Instytutu Historycznego o przeprowadzenie badań, ten odmówił, zasłaniając
się "brakiem funduszy". Milczał 60 lat Instytut Wiesenthala, milczy Izrael,
posiadający najbogatsze zbiory dokumentów o zbrodniach popełnionych na Żydach.
Procesem z roku 1949 zorganizowanym przez żydowskich ubeków nikt się nie
przejmował, bo jaką wagę mogą mieć dowody i zeznania wydobyte torturami i
zakończone mimo żydowskich sędziów, małymi, kilkuletnimi wyrokami więzienia.
Sam Szmul Wasersztajn, żydowski ubek, współorganizator tych procesów, po roku
1956 zbiegł z Polski, osiedlając się w USA. Przez 45 lat milczał, dopiero po
jego śmierci, gdy już nie można go było przesłuchać, na podstawie niewiadome
przez kogo sporządzonych notatek, mord w Jedwabnem przypisano Polakom.

Dlaczego Żydzi milczeli tyle lat i dopiero po śmierci ubeckiego bandziora
nagłośnili sprawę Jedwabnego? Wasersztajn nie mógł tego zrobić, nauczony
doświadczeniem żydowskiej oszustki z Ejszyszek. Musiałby - jak ona - złożyć
zeznania przed Departamentem Sprawiedliwości USA. A kary za złożenie fałszywych
zeznań przed amerykańskim ministerstwem sprawiedliwości oraz zainteresowanie
się zbrodniczą przeszłością Winterszajsa, mogłyby go posiać na długie lata do
więzienia, pozbawić obywatelstwa amerykańskiego i spowodować wydalenie z USA.
Tam się z bandytami nie patyczkują. Tego były ubek wolał nie ryzykować. To
właśnie z tego powodu żydowska oszustka z Ejszyszek, Eliahu Eliah odmówiła
Departamentowi Stanu podpisania zeznań, w których oskarżyła Polaków o pogrom w
Ejszyszkach.

W "polską winę" w Jedwabnem szowiniści żydowscy uwierzyli, bo im była potrzebna
do realizacji ich obecnej linii politycznej. Milczy natomiast Izrael, milczy
prof. Szymon Datner, milczy Wiesenthal. W wersję żydowskiego ubeka "uwierzył"
Żyd (frankista) Jeziorański, byty ReichskomiSSar do spraw skonfiskowanego
mienia żydowskiego w czasie okupacji "uwierzył" Leon Kieres.. Jeszcze śledztwo
się nie zakończyło, nie dostarczając nic poza gołosłownymi oskarżeniami
żydowskiego bandyty i ubeka, a już Kieres twierdzi, że zbrodni dokonali Polacy
i obiecuje Żydom zmienić tablicę w Jedwabnem przez umieszczenie napisu, że
mordu dokonali Polacy.

Kiedy są niezbite dowody zbrodni popełnionych przez Ukraińców lub Żydów, Kieres
twierdzi, że nie należy wszczynać śledztwa, dopóki wina nie zostanie
udowodniona. Kiedy natomiast śledztwo i upływ 60 lat czasu nie dostarczyły
żadnych dowodów winy Polaków, Kieres bez wahania feruje wyrok, opierając się na
oskarżeniu Żyda, ubeckiego zbrodniarza i uczestnika NKWD-owskich wywózek,
zainteresowanego zatarciem żydowskich zbrodni popełnionych na Polakach.
Wiarygodności takiego zbrodniarza nie uznałby żaden sąd na świecie.

[sredni4]

Jak przedstawia się wiarygodność Żydów jako świadków? Talmud pozwala Żydom
kłamać w sprawach prowadzonych przez sądy gojów. Oskarżenia i zeznania
żydowskie w sprawach Deringa i Walusia okazały się fałszywe. Rzekomy pogrom w
Ejszyszkach został zmyślony przez Żydówkę. Sprawa pogromu w Kielcach
przycichła, kiedy Fejgin oświadczył, że sprowokowali go Żydzi z UB.
Opublikowanie w "Polityce" zdjęcia z pogromu w Kielcach, sfałszowanego przez
obcięcie go z obu stron, gdzie widnieli hitlerowcy żołnierze w
charakterystycznych hełmach, będącego faktycznie zdjęciem z pogromu w Kownie z
1941 roku - mocno skompromitowało Żydów. Jestem pewny, że żydowska prowokacja
wokół Jedwabnego także skończy się fiaskiem. Byłoby dobrze, aby Uniwersytet
Wrocławski wniósł wkład do obrony dobrego imienia Polaków przed żydowskimi
oszczerstwami.

Przedstawione wyżej fakty dowodzą, że Kieres dopuścił się przestępstw przeciw
wymiarowi sprawiedliwości i powinien zostać wydalony z pracy w szkolnictwie
wyższym.

Dr Andrzej Reymann

redaktor naczelny "Najjaśniejszej Rzeczypospolitej"



Leon Kieres wkrótce potem dał kolejny popis swojej hipokryzji. Poinformował on
4 kwietnia, że prawdopodobne jest, że śledztwo w Jedwabnem zostanie umorzone.
Dlaczego !? - odruchowo wyrywa się okrzyk oburzenia. Kieres wyjaśnia: bo być
może nie żyje już żaden sprawca, któremu można by postawić zarzuty. A przecież
dokładnie tego dnia w TV podano, że wynikiem kwerendy w Ludwigsburgu było
odnalezienie akt procesowych przeciwko niejakiemu Schaperowi - dowódcy
Einsatzkommando, które dokonało w lipcu i sierpniu 1941 roku kolejnych masakr
Żydów w okolicach Łomży, w tym również Jedwabnego. Kommando liczyło 30 ludzi:
czy wszyscy wymarli, że Kieres chce zamknąć śledztwo?

Cytowany w tej pracy historyk Piotr Gontarczyk, tę i inne wypowiedzi Kieresa
ocenił następująco, choć oględnie:

- Wszelkie wypowiedzi prof. Kieresa w sprawie Jedwabnego, wypowiadane tak w
ostatnich dniach, jak i wcześniej w USA, są dla mnie niezrozumiałe.

Kieres zapowiadając zamiar umorzenia śledztwa dodał coś, co już nie jest
hipokryzją, lecz bełkotem z pogranicza schizofrenii: umorzenie śledztwa
oznaczałoby zarazem - według niego -"pełne wyjaśnienie mordu". Zostawiam to bez
komentarza.

Poseł Antoni Macierewicz opisał w "Głosie" (7 IV), jak IPN Kieresa blokuje
dostęp do akt procesu z 1949 r. Przez dwa lata miał do nich dostęp Gross. W
połowie marca 2001 udostępniono je prof. Strzemboszowi jednocześnie zapewniono
go, że kserokopia tych dokumentów będzie dostępna dla badaczy IPN jednak,
powołując się na "dobro śledztwa" - nikomu (na razie) ich nie udostępnia.

Poseł Macierewicz konkluduje:

- Wszystko to razem oznacza, ze kierownictwo IPN stara się za wszelką cenę
ograniczyć możliwość weryfikacji tez zawartych w książce Grossa. To po prostu
nieuczciwe, a fakt, że w takiej manipulacji uczestniczy instytucja powołana do
odbudowy prawdy historycznej, wskazuje jak dalece zdegradowane jest polskie
życie polityczne, naukowe i prawne.

Tak więc dość przejrzyście prezentują się preferencje prof. Kieresa, a także
rozumienie jego obowiązków jako szefa IPN. Najpierw i przede wszystkim -
posłusznie, na możliwie szeroką skalę wystawia Polaków pod sąd historii - tej
pisanej przez Żydów -z powodu ich rzekomych zbiorowych zbrodni na Żydach.
Profesor Kieres dał popis tej wybiórczości podczas dyskusji telewizyjnej w
rozmowie z red. S. Jeneralskim (21 marca, godz. 2230). Pretekstem do rozmowy
były dotychczasowe wówczas wyniki poszukiwań prowadzonych przez polskiego
przedstawiciela IPN w archiwach niemieckich, który stwierdził, że na razie nie
znalazł dokumentów potwierdzających udział jednostek niemieckich w pacyfikacji
jedwabneńskich Żydów. Kieres poinformował, że IPN wdraża również dochodzenie w
sprawie podobnego mordu w Radziłowie w okolicach (18 km) Jedwabnego, gdzie
wymordowano - jak głosi tablica pamiątkowa, około 500 Żydów. Przyznał również -
i potwierdził, że IPN posiada zamiar dochodzić okoliczności podobnych
pacyfikacji Żydów w innych miejscowościach: w Hajnówce, Godziądzu, Szczuszynie,
Wąsoczy.

Ani mord w Komuchach na Wileńszczyźnie, gdzie partyzanci sowiecko-żydowscy
wymordowali kilkuset mieszkańców; ani zbrodnie na wileńskim oddziale "Kmicica"
(ponad 70 podstępnie zamordowanych partyzantów AK); ani mord na Polakach w
Hucie Pieniackiej, którego prezes Kieres nie ma ochoty rozpatrzeć w ramach
dochodzeń IPN - nie interesuje szefa IPN tak gwałtownie, tak starannie, tak
natychmiast - jak interesuje serial pogromów niemieckich na Żydach, w które
zostali wplątani niektórzy Polacy w celach propagandowych. Po ataku na Sowiety,
w pasie polskich ziem zajętych w rejonie posowieckim, hitlerowcy podjęli
starannie przygotowaną akcję zbrodniczo-propagandową w celu stworzenia
wrażenia, że mordują Żydów przy spontanicznym, masowym udziale Polaków. Himmler
wydał w tym celu specjalny rozkaz - instrukcję.

Mówi się tam wyraźnie o organizowaniu takich pogromów przez siły niemieckie ale
tak, by akcje stwarzały wrażenie spontanicznie organizowanych przez Polaków;
aby obecność Niemców była tam marginalna, statyczna nawet wizualnie, bowiem
będzie to utrwalane na kronikach filmowych i fotografiach. Niemcom bardzo było
potrzebne takie "wspólnictwo" Polaków dla stworzenia przekonania opinii
publicznej Niemiec i państw Europy, że ich ludobójczy amok dotyczący Żydów, nie
jest ich krwawą specjalnością.

Usprawiedliwiając swoje preferencje śledcze, Kieres powiedział wówczas, iż IPN
jest do tego zmuszony rozgłosem Jedwabnego, dlatego zabiera się do rozpatrzenia
mordów na Żydach w innych miejscowościach, bowiem milczenie naraża Polskę na
krytykę, na zarzut obojętności, a nawet ukrywania prawdy. Będziemy mieć zatem
potężny, długotrwały serial, ofensywę propagandową na skalę światowa, kończącą
się definitywnym udowodnieniem polskiego "współsprawstwa" w zagładzie Żydów.
Tego zadania podjął się pseudo-"polski" IPN pod wodzą pana Kieresa. Dodał on
obłudnie, że jego nie interesują przekonania religijne, tożsamość narodowa
ofiar. Wszystkie były "obywatelami polskimi" i to wyczerpuje obowiązek IPN
wobec tych ofiar.

Mecenas dr Andrzej Reyman w swym "Wniosku" przypomniał prof. Kieresowi, że
wymordowani przez ukraińską SS mieszkańcy Huty Pieniackiej również
byli "obywatelami polskimi". Jak z rzeczywistych preferencji prof. Kieresa
jednak wynika, byli to obywatele wyraźnie drugiej kategorii.

Pozwolę sobie - tym razem nie w charakterze oficjalnego "Wniosku", ale jako
autor, a przy tym ówczesny mieszkaniec Skarżyska-Kamiennej, przypomnieć szefowi
IPN, że czas podjąć śledztwo i wysunąć stosowne żądania "reparacyjne" - jak
tego domagają się światowe media w sprawie Jedwabnego w sprawie dwóch masowych
zbrodni popełnionych przez Niemców w tym mieście na samym początku wojny.

W lutym 1940 roku hitlerowcy wymordowali w jednodniowej masakrze 360 osób,
głównie młodzieży, przedwojennych działaczy harcerskich, przedstawicieli
miejscowej inteligencji. Rok później, latem 1940 roku wymordowali 760 osób,
mieszkańców Skarżyska i okolicznych miasteczek. O tych zbrodniach mówią dwie
masowe mogiły pomordowanych w dzielnicy Bór (360 osób) i w lesie na Brzasku
(760). Były to akty szokującego ludobójstwa, dokonane na samym początku wojny,
nie usprawiedliwione nawet późniejszymi akcjami odwetowymi przeciwko ruchowi
oporu. Takowy ruch oporu praktycznie wówczas jeszcze nie istniał, znajdował się
w powijakach, dopiero powstawały tam komórki "Polski Niepodległej" i ZWZ. Była
to więc akcja prewencyjna, terrorystyczna, aby w potokach krwi prewencyjnie
utopić wszelkie polskie mrzonki o polskim sprzeciwie, samoobronie, konspiracji.

Mam pytanie do prezesa Kieresa, jako także "obywatel polski", jako autor, który
już dziesięć lat temu opisał tamte dwie ludobójcze rzezie: kiedy Instytut
Pamięci Narodowej wdroży

[sredni4]

Mam pytanie do prezesa Kieresa, jako także "obywatel polski", jako autor, który
już dziesięć lat temu opisał tamte dwie ludobójcze rzezie: kiedy Instytut
Pamięci Narodowej wdroży kroki "reparacyjne" wobec Niemców? Tak zwane
dochodzenie nie jest tam potrzebne, prawda jest powszechnie znana, ustalona
wiele lat temu przez kielecką Komisję Badania Zbrodni Hitlerowskich. Czekamy.
Wszyscy: "obywatele polscy", mieszkańcy Skarżyska, a zwłaszcza żyjące rodziny
pomordowanych.

Wierzę, że po zakończeniu pośpiesznej, ekspresowej akcji oskarżania Polaków
przez IPN w sprawach współudziału z Niemcami w mordach na Żydach, IPN zabierze
się do prawdziwych sprawców tych rzezi, do sprawców rzezi setek tysięcy Polaków
dokonanych w okolicznościach powszechnie i od dawna już rozpoznanych, znanych,
wciąż wołających jednak - daremnie - o pomstę do nieba !

[sredni4]

A Żydzi całowali sowieckie czołgi...
Na wstępie tego odcinak chciałbym przeprosić czytelników GŁOSU za
niedostatecznie dokładne poinformowanie o treści właśnie rozpoczynającego się
cyklu moich artykułów w "Niedzieli". Będzie on mówić nie o ponad 60 kłamstwach
J. T. Grossa, a o "Stu kłamstwach J. T. Grossa". Po dokładnym sprawdzeniu
różnych nieprawd zawartych w pracach owego autora doliczyłem się grubo ponad
stu zafałszowań, ze względów objętościowych przyjmując ograniczenie do
skupienia się na stu jego fałszach.
Szokujące wprost są rozmiary cynizmu i hucpiarstwa tego żydowskiego socjologa z
USA w zafałszowywaniu prawdy o historii Polski i stosunków polsko-żydowskich.
Gross w swych najnowszych książkach konsekwentnie upowszechnia wizję dwóch
przeciwstawnych narodów: Żydów, jako "aniołów" wciąż padających ofiarą żyjących
obok nich "fanatycznych i ciemnych" Polaków, którzy jako naród są współwinni
zagłady Żydów. W tym samym czasie Gross stara się urabiać mit o rzekomej bardzo
częstej kolaboracji Polaków z Niemcami i równocześnie maksymalnie wybielać
postawy Żydów wobec Sowietów na Kresach w latach 1939-1941.

Zarówno w wydanej w 1999 r. Upiornej Dekadzie jak i w wydanych w 2000 r.
Sąsiadach Gross idzie dosłownie w zaparte dla zaprzeczenia faktom o kolaboracji
Żydów. W "Sąsiadach" (s. 104) pisze, że entuzjazm Żydów na widok wchodzącej
Armii Czerwonej nie był zgoła rozpowszechniony i nie wiadomo na czym miałaby
polegać wyjątkowość kolaboracji Żydów z Sowietami w okresie 1939-1941. W
Upiornej Dekadzie (s. 68) maksymalnie pomniejszając rozmiary żydowskiej
kolaboracji twierdzi, że nawet kilka osób autentycznie szczęśliwych musiało się
wyróżniać na tle ogólnej atmosfery strachu i przygnębienia. Najbardziej
groteskowo brzmi twierdzenie Grossa (Upiorna Dekada, s. 66): Żydzi wystawiali
wprawdzie bramy triumfalne na cześć wchodzących wojsk sowieckich (a robili to
nagminnie - J.R.N.), ale czynili to najczęściej ze strachu. Dziwne tylko, że
wszystkie inne nacje na Kresach nie poddawały się jakoś temu uczuciu strachu z
takim niekłamanym entuzjazmem jak Żydzi. Są na ten temat dosłownie tysiące
świadectw, w tym bardzo wiele świadectw Żydów, jak widać dużo uczciwszych od
Grossa. Przypomnijmy, że tak wybitny przywódca Polskiego Państwa Podziemnego
jak generał Stefan Rowecki "Grot" pisał 25 września 1941 r.: Ujawniło się, że
ogół żydowski we wszystkich miejscowościach, a już w szczególności na Wołyniu,
Polesiu i Podlasiu (...) po wkroczeniu bolszewików rzucił się z całą furią na
urzędy polskie, urządzał masowe samosądy nad funkcjonariuszami Państwa
Polskiego, działaczami polskimi (...). (cyt. za A. Żbikowski, Żydzi polscy pod
okupacją sowiecką 1939-1941 w wydanych przez Żydowski Instytut Historyczny
Studiach z dziejów Żydów w Polsce, Warszawa 1995, t. 2, s. 63).

Jak wielki był ten niekłamany prosowiecki entuzjazm Żydów najlepiej świadczył
przyznawany niegdyś przez Grossa (w Revolution from Abroad, Princeton 1988)
fakt, że tylko Żydom na Kresach przytrafiał się dość szczególny nawyk -
całowanie sowieckich czołgów. W żadnych relacjach nie ma bowiem informacji, by
jakikolwiek Ukrainiec czy Białorusin splamił się aż takim prosowieckim
serwilizmem. Jak pisał Gross (Revolution...., op. cit. s. 29) "całowano nawet
czołgi. Żydzi jak się wydaje mieli predylekcję do całowania czołgów, jakoś nikt
nie wspomina, by robili to Ukraińcy czy Białorusini". Swoiste
zboczenie "czołgowe".



Antypolska dywersja
Czy rzekomymi uczuciami strachu przed Sowietami da się wytłumaczyć udział
licznych grup zbolszewizowanych Żydów na Kresach w zbrojnej dywersji przeciw
armii polskiej we wrześniu 1939 r. Przypomnijmy tu, że była to wówczas jedyna
armia stawiająca zbrojny opór niemieckim nazistom. W wydanej w 1999 r. książce
Przemilczane zbrodnie. Żydzi i Polacy na Kresach 1939-1941 szerzej pisałem o
rozmiarach tej żydowskiej dywersji (m. in. w Grodnie, Skidlu, Rożyszczach,
Skałacie, Kołomyi, Izbicy, Lubomlu). Ostatnio zdradziecką dywersję żydowską na
Kresach napiętnował historyk prof. Tomasz Strzembosz w tekście Przemilczana
kolaboracja ("Rzeczpospolita" z 27-28 stycznia 2000, akcentując, że Żydzi
podejmowali akty rewolty przeciw państwu polskiemu, zajmując miejscowości,
tworząc tam komitety rewolucyjne, aresztując i rozstrzeliwując przedstawicieli
polskiej władzy państwowej, atakując mniejsze lub nawet całkiem duże (jak w
Grodnie) oddziały WP. Prof. Strzembosz powołał się przy tym na wyniki
najnowszych badań innego historyka Marka Wierzbickiego, który w swym tekście
pisze m. in. o ówczesnych dwudniowych walkach o pobliski Skidel, o żydowskich
rebeliach w Jeziorach, Łunni, Wiercieliszkach , Wielkiej Brzostowicy, Ostrynie,
Dubnie, Dereczynie, Zelwie, Motolu, Wołpie, Janowie Poleskim, Wołkowysku,
Horodlu i Drohiczynie Poleskim. W tych miejscowościach nie widziano ani jednego
Niemca - wystąpienia skierowane były przeciwko państwu polskiemu. Była to
kolaboracja z bronią w ręku, stanięcie po stronie wroga, zdrada dokonana w
dniach klęski. (Podkr. - J. R. N.). W mającej się ukazać w najbliższym czasie
mojej dwutomowej książce Polacy i Żydzi na Kresach 1939-1941 przytoczę również
jeszcze inne przykłady antypolskiej żydowskiej dywersji w różnych
miejscowościach. Ogarnęła ona bardzo znaczące obszary Kresów, stanowiła
prawdziwy cios w plecy polskiej armii. Dlaczego o tym wszystkim tak skrzętnie
milczy Jan Tomasz Gross, skrajny wybielacz postaw Żydów na Kresach? Jak widać
prawda historyczna nie ma dla niego żadnego znaczenia. Liczą się tylko
antypolskie uprzedzenia i zniesławiająca propaganda.

Jednym z najbardziej oburzających przejawów prosowieckiej kolaboracji części
Żydów na Kresach było dopuszczenie się przez nich rozlicznych mordów na
polskich oficerach, żołnierzach i cywilach. Wspomina o tym prof. Strzembosz w
cytowanym artykule. Ja pisałem na ten temat już ponad półtora roku temu w
odrębnym rozdziale książki Przemilczane zbrodnie. Nie będę więc tu opisywał
niektórych szerzej relacjonowanych tam mordów na Polakach. By przypomnieć
choćby opisaną tam historię zamordowania przywódców studenckich na Politechnice
Lwowskiej za rzekomy antysemityzm, czy wymordowania dominikanów z klasztoru w
Czortkowie, bestialsko zabitych przez żydowskich enkawudzistów. W obecnym
artykule skupię się głównie na niektórych nowych przykładach mordów
zbolszewizowanych Żydów na Polakach, które zebrałem do mającej się wkrótce
ukazać wspomnianej dwutomowej książki o Polakach i Żydach na Kresach w latach
1939-1941.

[sredni4]

Po 17 września: zamordowani oficerowie
Ryszard Pedowski, szwagier autora cennego dzieła o Polsce w drugiej wojnie
światowej Polands Holocaust - Tadeusza Piotrowskiego, przytoczył fakt
zamordowania dwunastu polskich oficerów przez Żydów w Grabowcu (powiat
Hrubieszów, woj. lubelskie). Według Pedowskiego polscy oficerowie zostali
zamordowani w piekarni bogatego Żyda grabowieckiego, zwanego Pergamen.
Następnie inny Żyd, znany w miejscowości jako "Kuka" (woziwoda)
przetransportował ciała dwunastu polskich oficerów na cmentarz i tam zostawił
je w rowie. Ciała zamordowanych nie miały nic na sobie poza bielizną. Gdy je
znaleziono na cmentarzu następnego dnia, mieszkańcy zapewnili zamordowanym
chrześcijański pogrzeb. Później doszło do otrucia "Kuki" jako potencjalnego
niewygodnego świadka. Według Ryszarda Pedowskiego zarówno dwunastu polskich
oficerów, jak i woziwodę zamordowali miejscowi biedni grabowieccy Żydzi,
sympatyzujący z komunistami (wg T. Piotrowski, Polands Holocaust, Jefferson,
North Carolina 1998, s. 55).

Profesor Tadeusz Piotrowski akcentował, że sprawa grabowieckiej zbrodni na
polskich oficerach powinna być poddana szczegółowemu śledztwu. Zapytajmy więc,
czy zajął się już nią, albo kiedy się nią zajmie Instytut Pamięci Narodowej?

Sprawa zbrodni w Grabowcu o roli otrutego świadka zbrodni - Żyda "Kuki" została
poddana również w nadesłanej do mnie relacji Bolesława Boratyńskiego z
Grabowca. Podkreślał on, że przyczyną zlikwidowania "Kuki" było to, że on
rozpowiadał o całej sprawie, i uskarżał się, że dostał za mało pieniędzy za swe
usługi w zbrodni (wg relacji B. Boratyńskiego z 30 grudnia 1999, znajdującej
się w moim posiadaniu). Boratyński akcentował w swej relacji, że fakty o
zbrodni na polskich oficerach są znane i pamiętane przez mieszkańców Grabowca.

Istnieją rozliczne rozproszone informacje informujące o przejawach brutalnego
traktowania polskich oficerów i żołnierzy (aż do zabójstw włącznie) ze strony
zbolszewizowanych Żydów. Na przykład Julian Grzesik pisał w wydanej w 1989
roku w Lublinie książce Alija o martyrologii Żydów europejskich, iż: Znane były
przypadki rozbrajania przez Żydów polskich żołnierzy, a niekiedy nawet ich
zabójstw. O zabójstwie w 1939 r. sierżanta, który odmówił oddania broni Żydowi,
piszący tę relację posiada informacje z pierwszej ręki. J. K. Kuncewicz
wspomniał na łamach Tygodnika Kulturalnego 7 maja 1989: 23 września zostaliśmy
otoczeni przez czołgi sowieckie i przepędzeni do młyna w Hrubieszowie. Otoczeni
przez miejscowych milicjantów-Żydów, którzy w sposób bardzo ordynarny
wykazywali, kto jest władzą (...) Gros oficerów i podoficerów, którzy nie
zaryzykowali ucieczki jest na wykazie katyńskim. Wielu Żydów, nie tylko
komunistów, zapełniło wkrótce etaty w sowieckiej administracji, pomagając NKWD
w wyłapywaniu oficerów i pracowników polskiej administracji.

Wstrząsającą relację wymagającą dalszych archiwalnych potwierdzeń, nadesłał do
mnie we wrześniu 1999 ksiądz Paweł Piotrowski z Curitiby w Brazylii. Pisał w
niej m. in.: Przez kilkanaście lat, pracując w Rio de Janeiro, byłem kapelanem
koła tamtejszych Kombatantów Polskich - 9 PK. Przez długi czas ich prezesem był
pan Janusz Pawełkiewicz. W 1939 roku dowodził tylną strażą jednego z polskich
zgrupowań wycofujących się na południowy wschód. Nie mogę, niestety, przytoczyć
tu dokładniejszych danych, ale wiem, że znajdują się one w londyńskim archiwum,
które przez lata sporządzano na podstawie zeznań uczestników walk - żołnierzy
polskich - na różnych frontach II wojny światowej.

Wspominał, jak bardzo burzył się na widok transparentów na cześć wybawicieli ze
Wschodu, którzy jeszcze na te tereny nie wkroczyli. Oddział, którym por. Janusz
Pawełkiewicz dowodził, oderwał się od głównych sił, pozostał w tyle, tak, że
stworzyła się luka między nim a zasadniczymi siłami. Widocznie ten fakt
wprowadził w przekonanie mieszkańców Chełma, że nie ma już polskich sił, że
wszystkie uciekły. Po wejściu do miasta oddział pana Pawełkiewicza skierował
się do miejscowej szkoły i zdumieni żołnierze znaleźli tam scenę wstrząsającą:
na podłodze sali szkolnej leżało dwanaście ciał oficerów polskich przybitych do
podłogi długimi gwoździami poprzez oczy i głowę. Żołnierze znaleźli woźnego i
na pytanie: "kto to zrobił?", usłyszeli odpowiedź: "Żydy". Na pytanie: "gdzie
oni są?", woźny odpowiedział: "Tu, na tej ulicy same Żydy mieszkają".

Pragnę dodać, że pan Janusz opowiadał o tym wydarzeniu wobec świadków, a
dokładniejsze dane będzie można znaleźć we wspomnianych archiwum w Londynie
(...) (tekst nadesłanej do mnie relacji ks. Pawła Piotrowskiego był drukowany w
dziale "Polski holocaust - relacje "Naszej Polski" z 15 września 1999).

Prezes Towarzystwa Przyjaciół Frampola Ryszard Jasiński przytoczył w
publikowanej przez niego relacji o "frampolskim wrześniu 1939 r." fragmenty
pamiętnika Jerzego Czerwieńca-Czerwińskiego, opisującego tragiczne wydarzenie z
końca 1939 roku: 29 września na posterunek, czy komendę "Czerwonej milicji",
również znajdujący się w szkole - dwóch Żydów doprowadziło podchorążego WP w
stopniu plutonowego powracającego zza Buga przez Frampol za Wisłę. Tam
urzędujący członkowie milicji z jej komendantem A. R. "Nuchymem" w czasie
przesłuchania zażądali zdjęcia orzełka z czapki i zerwania naramienników z
dystynkcjami plutonowego WP. Podchorąży odmówił - a kiedy komendant A. R.
chciał mu je zerwać siłą, atakowany podobno uderzył "Nuchyma" w twarz.
Rozwścieczeni milicjanci zakłuli podchorążego bagnetami, a najwięcej znęcał się
nad nim sam komendant. Tak zginął, nie na linii frontu od kuli wroga, ale
kainową ręką zamordowany plutonowy podchorąży WP Wincenty Panasiuk, student
Uniwersytetu Warszawskiego, urodzony w 1912 r. w Opatowie (...) W nocy, w
strachu przed mieszkańcami Frampola, wywleczono zamordowanego na tzw. "księże
pole" i w jego części północno-wschodniej (za obecną hydrofornią) wykopali dół
i tam wrzucili zwłoki, a dla zatarcia zbrodni zakryto je martwym koniem (...) i
dopiero potem zasypano ziemią, zacierając dobrze ślady (...). Student Wincenty
Panasiuk z Opatowa miał w przyszłości zostać nauczycielem, a jak na ironię
zamordowano go w szkole we Frampolu (...) Po roku, gdy wydobywano zwłoki
żołnierza z dołu hańby, spod padłego z głodu ułańskiego konia, gdzie ukryli go
po "wieczne" czasy mordercy, mundur wskazywał na bardzo liczne rany na ciele
(cyt. za R. Jasiński, Frampolski wrzesień 1939 rok - cd. w gazecie regionalnej
Towarzystwa Przyjaciół Frampola "Wokół Frampola", lipiec 1998, nr 3, s. 20, 21,
22).

[sredni4]

Inżynier Michał Ławacz w nadesłanej do mnie relacji z 29 lipca 1999 r. opisał
wstrząsający fakt zamordowania, dosłownie na jego oczach, młodego polskiego
żołnierza przez grupę żydowskich milicjantów w Chełmie. Jak wspominał inż.
Ławacz: W dniu - nie pamiętam już którym - wjazd do Chełma czołgów radzieckich
przez przystrojone bramy z kwiatów itp. wykonane przez Żydów. Serdeczne witanie
czołgistów, a następnie Sołdatów przez Żydów. Żydów opanowuje euforia. Nagle
wszyscy Żydzi od wyrostków do lat ok. 40 mają opaski czerwone na rękawach. Już
rządzą na ulicy jako milicja. Prawie wszyscy uzbrojeni w karabiny, pałki,
bagnety, noże. Żądni krwi i mordu. Cel widoczny - szukanie ofiary. Było to w
godzinach popołudniowych, ok. godz. 18.00. Byliśmy świadkami, jak zgraja około
10-15 wyrostków żydowskich, zaatakowała młodego żołnierza na ulicy, którą
przechodziliśmy - przy pomocy noży, pałek, bagnetów. Każdy Żyd chciał mieć swój
udział w mordzie. Napadli na niego całą grupą, gdy szedł sam ulicą. Stało się
to około 50 do 100 metrów przed nami. My też szliśmy w tym samym kierunku co
ten żołnierz. Widząc to wszystko i słysząc głosy zabijanego i Żydów poczułem
się słabo i zemdlałem. Ojciec wciągnął mnie do bramy kamienicy (...). Z bramy
zaciągnięty zostałem na klatkę schodową, gdzie powoli odzyskiwałem przytomność
(...) Obraz ten mam do dzisiaj w pamięci.

Możnaby mnożyć przykłady podobnych jak powyższe historii zabójstw Polaków przez
zbolszewizowwanych Żydów. Krzysztof Jasiewicz na przykład wymienia, w swej tak
cennej pracy Lista strat ziemiaństwa polskiego 1939-1956, Witolda
Rozwadowskiego (1912-1939), aresztowanego wraz z ojcem prawdopodobnie we
wrześniu 1939 roku. Według Jasiewicza Witold Rozwadowski został zamordowany w
więzieniu w Oszmianie przez kolegę Żyda (milicjanta w Oszmianie) (por. K.
Jasiewicz, Lista strat ziemiaństwa polskiego 1939-1956, Warszawa 1995, s. 887).

Felicja Starosielec w przesłanej do mnie relacji z 21 sierpnia 1999 r.
podawała, że jej brat został zabrany z gimnazjum brzeskiego, aresztowany,
oskarżony i rozstrzelany przez milicję żydowską.

Za pośrednictwem Tadeusza Kalinowskiego ze Skierbieszowa w powiecie zamojskim
otrzymałem przesłane przez niego 22 sierpnia 1999 r. podpisane przez Józefa
Chudzika z Majdana Sitanickiego zeznanie na temat okoliczności zamordowania
dwóch żołnierzy polskich około 17 września 1939 roku. Żołnierzy tych, idących w
umundurowaniu, bez uzbrojenia, zabiła grupa uzbrojonych Żydów w miejscowości
Wierzba na Zamojszczyźnie. Pan Chudzik, który sam był świadkiem mordu na
Polakach, powoływał się również na konkretne nazwiska innych świadków
wspomnianej zbrodni.

Janina Długosz-Adamowska w nadesłanej do mnie relacji z 15 sierpnia 1999 r.
opisując tragedię swej rodziny mieszkającej na Kresach, wspominała: Kuzynkę
Marię ze Zborowskich wywieziono na Sybir, a męża Rudolfa zabili Żydzi w domu,
we Lwowie (lekarz z zawodu, były konkurent zawodowy i oczywiście gnębiciel
uciśnionych, bo pochodzenia hrabiowskiego).

Władysław Zańczuk w nadesłanej relacji z 26 sierpnia 1999 r. opisał zbrodniczy
mord, najwyraźniej w celach rabunkowych, dokonany na kobiecie-Polce i jej
dziecku przez patrol ukraińsko-żydowski w rejonie miejscowości Wołynka w
październiku 1939 r. Zańczuk, we wrześniu obrońca twierdzy brzeskiej, zdołał
wraz z kolegą Władysławem Schlichtynem wydostać się z niewoli sowieckiej i
podążał ku Włodawie wzdłuż torów kolejowych Brześć-Włodawa. W swej relacji tak
pisał o tragicznym wydarzeniu, które zaobserwowali: Idąc już torami, na
wysokości miejscowości Wołynka zauważyliśmy patrol w składzie dwóch ludzi z
bronią na pasie (przedtem pisał, że był to patrol ukraińsko-żydowski - J. R.
N.), podążający ścieżką do torów kolejowych (...). Z przeciwnego zaś kierunku
zbliżała się do nas kobieta z małą dziewczynką, która niesie pod pachą bochenek
chleba. Oceniając na oko odległość, mogła wynosić około 120-150 metrów.
Liczyliśmy, że patrol wpierw spotka się z kobietą.

Mimo wszystko, sytuacja trochę nas niepokoi - postanowiliśmy trochę zwolnić
kroku. - Widzimy jak patrol zatrzymuje kobietę z dzieckiem, rozmowy żadnej nie
słyszymy - po chwili dochodzi do dwóch strzałów (...) Kobieta z dzieckiem
zginęła, bo była Polką i miała futro (...) Chociaż było tak dawno, ale wszystko
pamiętam, jakby było to dzisiaj, mieli nie więcej niż 18-20 lat - jeden był
Żydem, drugi Ukraińcem.



Masakry więźniów
Jedną z najczarniejszych plam w historii antypolskich działań zbolszewizowanych
Żydów w czasie wojny był ich bardzo aktywny udział w mordowaniu polskich
więźniów w czasie sowieckiego odwrotu po napaści na ZSRR w czerwcu 1941 roku.
Chodziło o mordy na masową skalę. Autorzy dokumentalnej pracy na ten temat:
Krzysztof Popiński, Aleksander Kokurin i Aleksander Gurjanow oceniali, że w
toku pospiesznej "ewakuacji" więźniów zginęło od 20.000 do 30.000 polskich
obywateli, głównie Polaków i Ukraińców. Zginęli zamordowani w więzieniach i w
toku samej ewakuacji. Z kolei według ocen Stanisława Kalbarczyka w czasie
czerwcowej "ewakuacji" z wszystkich więzień sowieckich zginęło razem około
50.000 do 100.000 ofiar. I tak na przykład w więzieniu w Łucku przeżyło masakrę
tylko 90 z około 2.000 więźniów.

Ze względu na zmasowany charakter mordowania polskich więźniów (a także
ukraińskich) w więzieniach i w czasie "ewakuacji" w czerwcu 1941 roku, tym
istotniejsze jest pełne zbadanie konkretnej odpowiedzialności zbolszewizowanych
Żydów, uczestniczących w roli katów w owych masakrach. A była to rola, niestety
dość znacząca. Jak pisał Mark Paul w odniesieniu do zbrodni w czerwcu 1941
roku: Istnieje wiele autentycznych raportów o miejscowych Żydach w służbie
sowieckiej, uczestniczących w egzekucjach więźniów, przeprowadzonych na szeroką
skalę przez sowiecką służbę bezpieczeństwa w owym czasie (por. tekst M. Paula:
Jewish-Polish Relations in the Soviet-Occupied Poland 1939-1941, zamieszczony w
książce The Story of Two Shtetls, Brańsk and Ejszyszki, Toronto-Chicago 1998,
cz. 2, s. 218).

W książce Zbrodnicza ewakuacja więzień i aresztów NKWD na Kresach Wschodnich II
Rzeczypospolitej w czerwcu-lipcu 1941 roku napisano między innymi o udziale
zbolszewizowanych Żydów w mordowaniu więźniów w Łucku, Oszmianie i Wołożynie.
We wspomnianej książce wymieniono po nazwisku - w oparciu o wyniki śledztw -
niektóre osoby narodowości żydowskiej, które pełniły służbę w więzieniach,
gdzie popełniono masakry. Byli wśród nich między innymi Szloma Szlut, Karp -
kobieta narodowości żydowskiej, Mohylow - Żyd-kierowca, Krelensztejn, również
narodowości żydowskiej. Szczególną brutalnością "wyróżniły się" strzelające do
więźniów ustawionych na dziedzińcu więziennym dwie Żydówki z Łucka:
Blumenkranz, lat 20, córka właściciela sklepu obuwniczego z ulicy
Jagiellońskiej i Spiglówna (brak bliższych danych).

Poza udziałem w masakrach w Łucku, Oszmianie i Wołożynie, udział
zbolszewizowanych Żydów odnotowano między innymi w mordowaniu Polaków w
Czortkowie (co już wcześniej opisałem), w Tarnopolu, w okolicach Brańska.

Ksiądz Wacław Szetelnicki pisał, że 21 czerwca 1941 roku wraz z wybuchem wojny
niemiecko-sowieckiej, wycofujący się Sowieci wymordowali w więzieniach
zamkniętych tam Polaków i Ukraińców. Stwierdzono, że w więzieniu tarnopolskim w
mordowaniu brali udział trzej Żydzi z Trembowli: dorożkarz Kramer, Dawid
Kuemmel i Dawid Rosenberg (por. książkę ks. W. Szetelnickiego, Trembowla.
Kresowy bastion wiary i polskości, Wrocław 1992, s. 213). W tym przypadku
dokładne nazwiska żydowskich katów Polaków są więc dobrze znane. Pytanie, czy
Instytut Pamięci Narodowej wszczął śledztwo w tej sprawie, a jeśli wszczął, to
dlaczego wiadomość o tym nie jest szerzej znana polskiej opinii publicznej?

[sredni4]

Szokujące informacje na temat zbrodni popełnionej przy współudziale Żydów na 40
Polakach z okolic Brańska znajdujemy w publikowanym rok temu tekście Zbigniewa
Romaniuka. Jego autor jest człowiekiem znanym z niezwykle gorącej troski o
pielęgnowanie śladów żydowskiej przeszłości w Brańsku i o stwarzanie możliwości
prawdziwie głębokiego dialogu polsko-żydowskiego. Przejęty tymi ideami, kilka
lat temu, nawet nazbyt naiwnie zaufał w dobre intencje Mariana Marzyńskiego,
kręcącego film "Shtetl", który później okazał się tendencyjnym paszkwilem
polakożerczym. Tym godniejsze uwagi są więc stwierdzenia Zbigniewa Romaniuka,
oparte na prowadzonych przez niego badaniach historii miasta Brańska w 1939
roku. Romaniuk mówił między innymi: Główna Komisja Badań Zbrodni przeciw
Narodowi Polskiemu bada obecnie sprawę szokującego mordu na około 40 osobach z
Ciechanowca, Brańska i otaczających je terenów. W czerwcu 1941 roku, dosłownie
na godziny przed wejściem Niemców do Brańska, sowieckie NKWD w towarzystwie
dwóch żydowskich policjantów z Brańska eskortowało wyżej wspomnianą grupę do
więzienia w Białymstoku. Po drodze natrafili oni na działania wojenne i musieli
zrobić odwrót. Blisko wioski Folwarki Tylwickie, niektórych więźniów
rozstrzelano, innych z braku kul zabito bagnetami i kolbami karabinów (por.
tekst wywiadu W. Wierzewskiego z Z. Romaniukiem, opublikowanego w książce The
Story... op. cit, cz. I, s. 26).

Romaniuk w odrębnym tekście przytoczył nazwiska niektórych osób zamordowanych
23 czerwca 1941 r. w Folwarkach Tylwickich. Byli wśród nich między innymi
nauczycielka Helena Zaziemska, nauczycielka Szlezinger (z domu Klukowska?) i
przedsiębiorca, Ignacy Płoński.

Była mieszkanka Kresów Wschodnich Maria Antonowicz pisała w nadesłanej do mnie
relacji z 15 sierpnia 1999 r. o udziale żydowskiej bojówki w mordowaniu
polskich więźniów w Berezweczu. Według jej relacji: Prawie wszystkich mężczyzn
z naszego transportu (w tym mego ojca) przetransportowano do więzienia w
Berezweczu (dawny klasztor) koło Głębokiego i tu zaczęła się ich gehenna,
wołająca na próżno o pomstę do nieba. Wiemy o tym od mojej matki, która już nie
żyje, tak jak większość z pokolenia rodziców, którzy tyle mieliby do
powiedzenia, a musieli milczeć przez pół wieku i najcenniejsze fakty z
zakresu "białych plam" zabrali do grobu (...) Po wkroczeniu Niemców otwarto
bramy więzienia w Berezweczu. Miejscowi Polacy szukali swoich bliskich. Na
terenie więzienia zastali doły pełne okaleczonych trupów, powiązanych drutem.
Część ciał nie posiadała kończyn, uszu, języka. Wszystko wskazywało na to, że
przed śmiercią byli okrutnie torturowani. Według relacji świadków mordu
dokonało NKWD przy udziale żydowskiej bojówki. Więźniów, których nie zdążono
zamordować (podobno około 2.000), pędzono na wschód (...) Na drodze koło wsi
Nikołajewo NKWD wymordowało całą kolumnę więźniów (...). Nie znam przypadku
ocalenia Polaka przez Żyda, a była ku temu okazja w czasie okupacji sowieckiej
i PRL. Za polski holocaust nikt nas nawet nie przeprosił (poza Niemcami). My,
Kresowiacy straciliśmy nie tylko swoich bliźnich, ale także domy, ziemie,
rodzinne pamiątki, cały dobytek i groby, które pokrywa niepamięć, żeby wszelki
ślad po nas zaginął (...) Polacy znają holocaust Żydów i "akcję Wisła", a nie
znają "akcji Syberia". Polacy znają mord kielecki a nie znają liczby ofiar
naszych dzieci, które zginęły na Syberii z głodu i zimna oraz hekatomby ofiar
zsyłek, więzień i łagrów sowieckich. A przecież do tych ofiar przyczynili się w
dużej mierze Żydzi, współpracujący z NKWD, a później w UB.

Podane przez panią Antonowicz informacje o szczególnie okrutnym mordowaniu
polskich więźniów w Berezweczu znajdują potwierdzenie również w innych
źródłach. Między innymi prof. Ryszard Szawłowski pisał w swej znakomitej
monografii wojny polsko-sowieckiej 1939 roku o dopuszczeniu się przez Sowietów
potwornych tortur wobec więźniów polskich przed ich wymordowaniem,
masakrowaniu, wydłubywaniu oczu, odcinaniu kończyn.

Wymienione tu przykłady stanowią zapewne tylko część znacznie szerszego bilansu
morderstw popełnionych na Polakach w latach 1939-1941 przez zbolszewizowanych
Żydów. Sprawy te wymagają szczegółowych, żmudnych badań i weryfikacji. Istnieją
przeróżne informacje o zbrodniach na Polakach, które wymagają dokładnego
sprawdzenia i zarazem ujawnienia ich faktycznych sprawców. Oto kilka typowych
przykładów takich spraw wymagających szczegółowego zbadania, z którymi zetknął
się w wyniku lektury publikacji książkowych i prasowych oraz nadesłanych do
mnie relacji.

Były mieszkaniec Lwowa w czasach wojny - Zbigniew Schultz, w skierowanym do
mnie liście z dnia 28 marca 1996 roku, pisał o swych informacjach na temat
antypolskich działań współwłaściciela kamienicy, w której mieszkał - młodego,
żonatego Żyda o nazwisku Schechter (Chodziło o kamienicę we Lwowie przy ulicy
św. Kingi 10). Według listu Z. Schultza: współwłaściciel kamienicy Schechter
wraz ze swym bratem i matką mieli przed wojną duży sklep spożywczy. Po
wkroczeniu 22 września 1939 r. sowieciarzy do Lwowa rozpoczął on pracę w NKWD.
Jego służąca, młoda Żydówka o imieniu Tinka, w tym czasie przychodziła do nas i
opowiadała, że jej pan przychodzi często z pracy w pokrwawionej koszuli.
Przekonywała nas, że jej pan morduje więźniów politycznych w więzieniu
lwowskim.

Według wspomnień Władysława Poboga-Malinowskiego: Pod Czortkowem zginęło
śmiercią męczeńską kilku oficerów i żołnierzy, napadniętych o świcie przez
komunistów, Ukraińców i Żydów (por. W. Pobóg-Malinowski, Na rumuńskim rozdrożu
(fragmenty wspomnień), Warszawa 1990, s. 9).

W. Pobóg-Malinowski tylko informuje o zabójstwach na oficerach i żołnierzach
polskich, a niezbędne byłoby uściślenie ich nazwisk i nazwisk sprawców mordu
popełnionego na nich.

Innym przykładem sprawy wymagającej szczegółowego zbadania jest wspomniana w
nadesłanej do mnie relacji z września 1999 r. Tadeusza Maciejewskiego historia
mordu dokonanego przez Żydów w Raduniu na czterech Polakach. Zabity został
wówczas między innymi sąsiad Maciejewskiego - Bierecewicz.

[sredni4]

Mord w Brzostowicy Małej
Ważne nowe fakty o mordowaniu Polaków na Kresach przez zbolszewizowanych Żydów
odsłonił historyk Marek Wierzbicki w wydanej w 2000 roku w Warszawie książce
Polacy i Białorusini w zaborze sowieckim.
Wierzbicki pisał głównie o białoruskiej kolaboracji z Sowietami, ale przytoczył
również sporo informacji na temat zbrodniczych działań niektórych
zbolszewizowanych Żydów, mordujących po 17 września 1939 r. polskich oficerów,
urzędników itp. Pisał np. na s. 116 swej książki, iż w Sokółce szewc Gołdacki,
Żyd, zastrzelił trzech policjantów. Tego samego dokonał kowal Abel Łabędych we
wsi Bogusze 24 września".

Szczególnie wstrząsające były zawarte w książce Wierzbickiego opisy niektórych
mordów na Polakach, dokonanych przez zbolszewizowane bandy żydowsko-
białoruskie. Opisał m.in. (ss. 70-72) historię bestialskiego mordu dokonanego
na Polakach w gminie Mała Brzostowica przez bandę komunistyczną, składającą się
z Żydów i Białorusinów i przewodzoną przez żydowskiego handlarza Ajzika.
Zbolszewizowani bandyci obu nacji zamordowali wówczas hrabiostwo L. i A.
Wołkowickich, ich szwagra oraz wójta gminy, sekretarza urzędu gminnego,
kasjera, listonosza i miejscowego nauczyciela. Polskie ofiary "napojono"
najpierw wapnem, a następnie wrzucono do dołu z wapnem i zasypano, mimo że
większość ofiar jeszcze żyła. Później komunistyczni bandyci ugniatali miejsce,
gdzie wrzucono ofiary, nogami, ponieważ ziemia ciągle pękała. Robiono tak
dotąd, aż zniknęły wszystkie szczeliny.

Jak pisał Wierzbicki: Z przytoczonej relacji wynika, że zamordowanie
Wołkowickich musiało wydarzyć się po przybyciu Sowietów do gminy Indura, co
nastąpiło między 19 a 20 września. Natomiast zgodnie z ustaleniami Krzysztofa
Jasiewicza, Wołkowiccy i pozostałe osoby zostały zamordowane w nocy z 17 na 18
września. NKWD nie tylko nie ukarało sprawców zbrodni, lecz kilku z nich
wynagrodziło przyjęciem do milicji (...) Sam Ajzik otrzymał stanowisko
przewodniczącego kooperatywu, co jeszcze bardziej wzmocniło jego pozycję
społeczną. (Tamże, s. 71-72; podkr. - J. R. N.)



Daniłki, Świsłocz, Tomaszówka...
Do licznych okrutnych morderstw na Polakach doszło również we wsiach Daniłki,
Aminowce, w Massalanach, Szydłowiczach i Zajkowszczyźnie. Zamordowano tam
sołtysa wsi Daniłki Sadowniczego, jego syna i brata, inżyniera Witolda
Berettiego (z pochodzenia Włocha), żonę i szwagierkę dzierżawcy majątku Golnie
Antoniego Kozłowskiego, a później samego Kozłowskiego, dwóch leśniczych z
ordynacji Bispinga i zarządcę majątku Zajkowszczyzna - Apolinarego
Jaźwińskiego. Według książki Marka Wierzbickiego działaniami grup elementów
komunistycznych i kryminalnych, które dokonały tych mordów miał kierować
zdaniem świadków komitet rewolucyjny w Wielkiej Brzostowicy. Wierzbicki pisze o
działalności tego komitetu: Przewodniczył mu Żyd nazwiskiem (lub może o
pseudonimie - J. R. N.) Żak Motyl, a członkami byli Żydzi, Białorusini i jeden
Polak. (M. Wierzbicki: op. cit., s. 76).

Wierzbicki pisze również (na s. 86-87) o zbrodniczych
działaniach "rewolucyjnego komitetu" w miasteczku Zelwa, zorganizowanego po
zbrojnej rewolcie tamtejszej skomunizowanej ludności białoruskiej i żydowskiej.
W rezultacie działań tego komitetu 21 września 1939 roku rozstrzelano 12
Polaków. Według Wierzbickiego być może właśnie wtedy zamordowano m.in.
ziemianina Jerzego Bołądzia (przed wojną posła na Sejm) i proboszcza z Zelwy -
księdza Jana Kryńskiego.

Z kolei (wg Wierzbickiego: op. cit., s. 87) w wyniku działań bojówek żydowsko-
ukraińskich wokół Świsłoczy zamordowano m.in. nauczyciela spod Świsłoczy;
zaginął również uprowadzony przez tą grupę zawiadowca stacji Świsłocz.

Wierzbicki (op. cit., s. 98) przytoczył również dramatyczną relację kupca
drzewnego narodowości żydowskiej Jechiela Szlachtera z osady Tomaszówka powiatu
brzeskiego. Opisywał on w niej zbrodniczą działalność band grasujących w
okolicach powiatu lubomelskiego i brzeskiego po 17 września 1939 roku, które
miały na celu sianie terroru i dopuszczanie się gwałtu na przybywających z
okupacji niemieckiej. Według Szlachtera: Bandy, które tam grasowały składały
się z Żydów, Ukraińców i Białorusinów (...) Działalność tych band polegała na
niszczeniu uciekającej z terenu niemieckiego inteligencji polskiej. Według
Szlachtera bandy zamordowały wielką ilość Polaków, których masowe groby
znajdują się w lasku sosnowym na drodze z Tomaszówki do Polenca i w Szacku, 200
metrów od cmentarza.

[sredni4]

Czy będą rozliczone zbrodnie na Polakach?
Wymienione tu przykłady wskazują, że w latach 1939-1941 doszło do licznych
przypadków mordowania Polaków przez zbolszewizowanych Żydów. Prawda o tym
powinna być wreszcie ujawniona, zwłaszcza teraz, gdy próbuje się przedstawiać
tak oszczerczy obraz Polaków jako narodu rzekomo mordującego Żydów
i "wspólników Hitlera". Zdumiewa tak wielka pasywność okazana w tej sprawie po
1989 roku, najpierw przez Główną Komisję Badania Zbrodni na Narodzie Polskim, a
teraz przez Instytut Pamięci Narodowej. Czy wymogi lewackiej i
filosemickiej "poprawności politycznej" mają wciąż przeszkadzać w ujawnieniu
mordów popełnianych na Polakach przez Żydów i w ich ściganiu? Dlaczego mamy
unikać powiedzenia całej prawdy o nikczemnych mordach popełnionych przez
zbolszewizowanych Żydów na swych bliźnich tylko dlatego, że jakoby musimy
szczególnie uważać na to, by nie urazić wrażliwości Żydów jako ofiar
holocaustu. My też byliśmy jako naród ofiarą holocaustu, sam straciłem wtedy
ojca, ale jakoś nikt, a zwłaszcza duża część Żydów, nie chce pamiętać o naszych
cierpieniach i nie liczy się z naszą wrażliwością. Nie tylko przemilcza się
prawdę o polskiej martyrologii, lecz wytacza się przeciw nam coraz ohydniejsze
kalumnie. Byłem i będę zawsze za zbadaniem wszelkich przejawów niegodziwości
popełnionych przez poszczególnych Polaków wobec ludzi ze swego narodu czy wobec
ludzi z innych narodów. Nie powinno być pobłażania dla pamięci jakichkolwiek
szmalcowników, jakichkolwiek wspólników zbrodni w służbie któregokolwiek ze
zbrodniczych totalitaryzmów. Ale pamięć o polskich ofiarach każe nam raz
wreszcie zadbać o należyte pokazanie zbrodni popełnionych na Polakach przez
przedstawicieli różnych narodów, bez różnicowania, czy pochodzą z
narodów "lepszych" czy "gorszych", mniej czy bardziej "wybranych". Nie może być
dwóch miar. Przypominajmy i czcijmy pamięć oficerów polskich żydowskiego
pochodzenia i rabina Barucha Steinberga - ofiar zbrodni katyńskiej. Pokazujmy
jednak również i odpowiedzialność żydowskich śledczych z Kozielska czy
Starobielska, gorliwie donoszących na polskich oficerów za
ich "kontrrewolucyjny szowinizm" (vide meldunki H. A. Eljmana).
Najwyższy czas, aby wreszcie przystąpić do systematycznego zbierania świadectw
od ostatnich, jeszcze żyjących świadków polskiego holocaustu, tego najbardziej
przemilczanego holocaustu z rąk sowieckich, dokonanego przy pomocy
zbolszewizowanych Żydów.

W ponad 60 lat po rozpoczęciu czarnej serii zbrodni na narodzie polskim, tym
niezbędniejsze jest podjęcie apelu o przyspieszenie wyświetlania kulisów
popełnianych wówczas zbrodni, badania tropów prowadzących na ślad ich
wykonawców. Każda informacja w tej sprawie powinna być zbadana i nie
lekceważona, póki jest szansa, że można dotrzeć do świadków tamtych tragicznych
wydarzeń. Wielu świadków zbrodni popełnianych na Polakach wymarło, niektórzy są
w podeszłym wieku, tak jak 87-letni dziś Tadeusz Maciejewski, który nadesłał do
mnie informację o zamordowaniu czterech Polaków w Raduniu. Najwyższy czas, by
przyspieszyć badanie spraw popełnionych zbrodni.



Mord w Koniuchach - wiele relacji, nie ma winnych?
Zdumiewa, że prezes Instytutu Pamięci Narodowej prof. Leon Kieres, mający dość
czasu na peregrynacje po Stanach Zjednoczonych i wydawanie pochopnych,
przedwczesnych oświadczeń przed zakończeniem śledztwa, jak dotąd nie podjął
publicznie sprawy masowych mordów na Polakach. Nie myślę tu tylko o masakrach
popełnionych na wielu dziesiątkach tysięcy Polaków przez szowinistów
ukraińskich, ale również o masowym ludobójczym mordzie, popełnionym w 1944 roku
na chłopach polskich ze wsi Koniuchy przez żydowskich partyzantów
komunistycznych. A przecież ustalenie sprawców tego okrutnego mordu nie jest
szczególnie trudne - paru z nich chlubiło się swymi zbrodniczymi "dokonaniami".

Chaim Lazar opisywał w książce Destruction and Resistance (New York, Shengold
Publishers, 1985, s. 174-175): Pewnego wieczoru stu dwudziestu partyzantów z
wszystkich obozów, uzbrojonych w najlepszą broń, wyruszyło w kierunku wsi. Było
wśród nich około 50 Żydów, przewodzonych przez Jaakowa Prennera. O północy
przybyli oni na kraniec wsi i zajęli odpowiednie pozycje. Rozkaz nakazywał nie
pozostawić ani jednej żywej duszy. Nawet zwierzęta domowe miały być wybite, a
cała własność zniszczona... Sygnał dano tuż przed świtem. W ciągu niewielu
minut otoczono wieś z trzech stron. Z czwartej strony była rzeka i jedyny most,
który znajdował się w rękach partyzantów. Partyzanci, z zawczasu przygotowanymi
pochodniami, podpalali domy, stajnie i spichlerze, otwierając intensywny
ostrzał domów... Półnadzy chłopi wyskakiwali z okien, szukając drogi ratunku.
Wszędzie czekały na nich jednak nieszczęsne kule. Wielu wskakiwało do rzeki i
płynęło nią ku drugiemu brzegowi, ale i ich również spotka ten sam los. Misja
została wypełniona w ciągu krótkiego czasu. Sześćdziesiąt rodzin, liczących
około 300 ludzi, zostało wybitych; nikt z nich nie przeżył.

Przypomnijmy również inny opis całej rzezi, znajdujący się w książce
żydowskiego autora Izaaca Kowalskiego: A Secret Press in Nazi Europe: The Story
of a Jewish United Organization (New York: Central Guide Publishers, 1969, s.
333-334), przytoczony również w książce Anthology of Armed Jewish Resistance,
1939-1945, wyd. przez I. Kowalskiego i in., (Brooklyn, New York, Jewish
Combatants Publishing House, 1991, vol. IV, s. 390-391): Komendant naszej bazy
wydał rozkaz, aby wszyscy zdolni do walki mężczyźni przygotowali się w ciągu
godziny do wykonania operacji... Widziałem partyzantów nadchodzących z różnych
kierunków, z różnych oddziałów. ... Nasz oddział dostał rozkaz zniszczyć
wszystko, co się rusza i spalić wieś do fundamentów. O dokładnie oznaczonej
godzinie wszyscy partyzanci na wszystkich końcach wsi rozpoczęli zalewać wieś
ogniem karabinów i karabinów maszynowych, wraz z kulami zapalającymi.
Spowodowało to zapalenie się słomianych strzech domów. Wieśniacy i mały
niemiecki garnizon odpowiedział ciężkim ostrzałem, lecz po dwóch godzinach wieś
wraz z ufortyfikowanym schronem została całkowicie zniszczona. Nasze straty
wyniosły dwóch ludzi, którzy zostali lekko ranni.

Kolejny żydowski autor - Rich Cohen opisywał w książce The Avengers (New York:
Alfred A. Knopf, 2000, s. 145): Partyzanci - Rosjanie, Litwini i Żydzi -
zaatakowali Koniuchy od pól, ze słońcem świecącym im w plecy. Doszło do
strzałów z karabinów maszynowych z wież strażników. Partyzanci odpowiedzieli
ogniem. Chłopi ukryli się w swych domach. Partyzanci rzucali granaty na dachy i
domy eksplodowały w płomieniach. Inne domy zostały podpalone pochodniami.
Chłopi uciekali przez drzwi domów i uciekali uliczkami. Partyzanci ścigali ich,
zabijając strzałami mężczyzn, kobiety, dzieci. Wielu chłopów uciekało w
kierunku niemieckiego garnizonu, przy cmentarzu na krańcu miasta. Komendant
partyzantów, przewidziawszy ten ruch, umieścił grupę ludzi ukrytych za grobami,
Gdy ci partyzanci otworzyli ogień, chłopi zawrócili, tym razem jednak trafiając
na żołnierzy, idących od tyłu. Setki chłopów zginęły, schwytane w krzyżowy
ogień.

[sredni4]

Puszcza Rudnicka ośmieliła się bronić
Z książki Isaaca Kowalskiego A Secret Press in Nazi Europe (op. cit., s. 405-
407) znane są nazwiska niektórych żydowskich partyzantów z Puszczy Rudnickiej:
Israel Weiss, Schlomo Brand, Chaim Lazar, Jacob Prener, Isaac Kowalski, Zalman
Wolozni.

Co spowodowało tę tak okrutną masakrę chłopów ze wsi Koniuchy? [porownaj
Morderstwo w Koniuchach - wtr. WK] Polscy chłopi ze wsi Koniuchy, w pobliżu
Puszczy Rudnickiej, zorganizowali jednostkę samoobrony, która miała za cel
chronienie wsi przed ciągłymi rekwirowaniami żywności przez wpadające do wsi
jednostki partyzanckie. Stąd, pod koniec kwietnia 1944 r., według żydowskich
źródeł, wybrano wieś Koniuchy dla aktu zemsty i zastraszenia. Żydowski autor
Chaim Lazar (op. cit., s. 174-175) przedstawia wieś Koniuchy jako rzekome
centrum intryg przeciwko partyzantom. Z kolei Isaac Kowalski pisze, że Koniuchy
znajdowały się dziesięć kilometrów od bazy partyzanckiej, ale nigdzie nie
wspomina, aby mieszkańcy wsi uczestniczyli w tropieniu partyzantów żydowskich
czy sowieckich. (Jak komentował polonijny autor z Kanady Mark Paul, takie
działanie byłoby samobójcze dla samych chłopów). Kowalski zarzuca mieszkańcom
Koniuchów, że strzelali do partyzantów przechodzących przez wieś dla
wykonywania różnych niewyszczególnionych po imieniu ważnych i niebezpiecznych
misji. Zdaniek Marka Paula, nic nie zmuszało partyzantów do ciągłego
przechodzenia przez wieś oddaloną o 10 km od ich bazy dla wykonywania misji i
widoczne jest, że chodziło o rekwirowanie żywności. Według polskiego historyka
Kazimierza Krajewskiego (w książce Na Ziemi Nowogródzkiej, s. 511-512) wieś
Koniuchy nie była żadną fortecą, a cały "arsenał" chłopów składał się z kilku
zardzewiałych karabinów. Krajewski przypomniał również, że 27 kwietnia 1944 r.,
na krótko przed atakiem na Koniuchy, sowieccy partyzanci zaatakowali małą
wioskę Niewoniańce, która wspierała Armię Krajową. Wymordowano dwie rodziny
członków AK - osiem osób - a ich domostwa spalono do fundamentów.



JERZY ROBERT NOWAK

[sredni4]

Żydowscy kolaboranci
W poprzednim GŁOSIE pisałem o barbarzyńskim zniszczeniu polskiej wioski i
wymordowaniu jej wszystkich mieszkańców (ok. 300 osób) przez sowieckich
partyzantów, głównie Żydów, w kwietniu 1944 roku. Wymordowano ich w odwecie za
to, że organizowali samoobronę chłopów przeciw wciąż ponawianym rabunkom wsi.
Przez rzeź w Koniuchach [porownaj Morderstwo w Koniuchach - wtr. WK] chciano
zastraszyć inne wsie polskie, by nie odważyły się bronić przeciw wciąż
ponawianym rabunkom. Przytaczałem fragmenty książek żydowskich autorów,
wydanych w USA, w których otwarcie chwalili się dokonaną na polskich chłopach
rzezią. Zapytywałem w związku z tym dlaczego prezes Instytutu Pamięci Narodowej
Leon Kieres nie podjął dotąd sprawy okrutnej rzezi na Polakach w Koniuchach,
choć sprawcy mordu są znani, a niektórzy nawet pysznią się swą zbrodnią.

Z tym większą satysfakcją mogę dziś poinformować czytelników GŁOSU, że zaledwie
kilka dni po moim tekście, 23 lutego, "Rzeczpospolita" poinformowała, że
Instytut Pamięci Narodowej wszczął śledztwo w sprawie mordu na polskich
chłopach we wsi Koniuchy. Okazało się, że w lutym w tej sprawie pismo do IPN
wystosował Kongres Polonii Kanadyjskiej. Zdumiewa jednak fakt, że o wszczęciu
śledztwa ogłoszono tylko w "Rzeczpospolitej", podczas gdy fakt ten przemilczano
w tak wpływowych dziennikach, jak "Gazeta Wyborcza" czy "Życie", nie mówiąc o
telewizji. Zdumiewa również informacja podająca, że bada się sprawę o
odpowiedzialności za zbrodnie partyzantów sowieckich, nie podając, że trzon
uczestników rzezi w Koniuchach stanowili partyzanci żydowscy. Jak dotąd jakoś
partyzanci sowieccy z innych narodowości, którzy uczestniczyli w rzezi, nie
chwalili się swym udziałem.



Rozenblat ujawnia zbrodnie komunistów żydowskich
Wybielającym kolaborację Żydów na Kresach fałszerstwom Grossa jednoznacznie
przeczą najnowsze ustalenia żydowskiego naukowca z Brześcia Litewskiego na
Białorusi Eugeniusza Rozenblata. Jest on wytrawnym znawcą dziejów Żydów na
Kresach, a przy tym historykiem, a nie socjologiem, jak Gross.
W szkicu naukowym "Jewrei w sisteme meżnacjonalnych otnoszenii w zapadnych
obłastiach Bełarusi, 1939-1941 g.", publikowanym w r. 2000 na
łamach "Bełaruskiego histarycznego zbornika", 13, Rozenblat pisał m. in.:
"W pierwszych tygodniach wojny Żydzi, wykorzystując ucieczkę przedstawicieli
polskiej administracji, przejawili inicjatywę jeszcze przed wkroczeniem części
Armii Czerwonej i zapełnili za zgodą lub bez zgody pozostałej ludności powstałą
wtedy próżnię władzy praktycznie we wszystkich miastach i miasteczkach
Zachodniej Białorusi, gdzie ludność żydowska nierzadko stanowiła większość
mieszkańców. W tym okresie aktywność żydowskiej ludności wyrażała się w
formowaniu struktur aparatu przemocy dla poparcia systemu społecznego
(robotniczej gwardii, oddziałów milicji, rozlicznych komitetów, itd. ...).
Stworzone przez nich organizacje wzięły na siebie funkcje zbierania broni,
aresztowania przedstawicieli polskiej armii i aparatu władzy. W mieście Pińsku,
dzięki czujności gwardii robotniczej, aresztowano ministra sprawiedliwości
polskiego rządu Michałowskiego, rozpoznanego przez byłego członka KPZB Basię
Giller"
(Według opracowanego przez J. Fronczaka w 2 tomie "Słownika biograficznego
działaczy polskiego ruchu robotniczego biogramy Barbary (Baszy, Lei) Giller po
wojnie była ona m. in. kierownikiem katedry w Centralnej Szkole Ministerstwa
Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi).
Zadenuncjowanie przez Giller skończyło się tragicznie dla b. polskiego ministra
sprawiedliwości. Skazany na pobyt w sowieckim więzieniu zmarł (być może został
zamordowany) w 1941 r. w czasie ewakuacji więzień sowieckich.

E. Rozenblat akcentował również znaczenie udziału zbolszewizowanych Żydów w
wystąpieniach zbrojnych przeciw polskiej armii we wrześniu 1939 r. Według jego
ustaleń w tak wysławianym przez historiografię sowiecką antypolskim powstaniu w
mieście Skidel Żydzi stanowili większość uczestników. Opisując rolę
prosowieckich żydowskich ochotników, patrolujących miasta, Rozenblat pisał, że:
"Uzbrojone formacje służyły nie tylko jako środek obrony żydowskiej ludności od
możliwych konfliktów między narodowościami, lecz same również stanowiły
zagrożenie dla określonej części ludności polskiej. Zabójstwa i grabienie
Polaków miały dwojaki charakter. W jednych przypadkach były to polityczne
akcje, skierowane przeciwko przedstawicielom polskiej władzy. I tak gwardia
robotnicza miasta Pińska na czele z b. członkiem KPZB Benjaminem Dodiukiem, w
której skład weszli M. Żukowski-Zilberg, G. Szkliarnik, Sz. Szklarnik, Władimir
Antonowicz, Abram Gorbat, Judel Kot i in., rozstrzeliwała na miejscu polskich
oficerów i policjantów, zatrzymanych z bronią w ręku, w innych przypadkach jako
motyw mordu występowała chęć wzbogacenia się kosztem swych ofiar. We wsiach
podobne działania dokonywane były głównie przez Białorusinów, w miastach i
miasteczkach - przez Żydów."

Rozumiem intencje i wzburzenie; admin i tak Cie

[silesius.monachijski]

wytnie, niestety; gw takich postow nie toleruje; gazetowy cerber wytnie caly
watek; znam to; i staraj sie tylko przedstawiac fakty; antysemityzmu i ja nie
lubie; nie pisz "jude"; to oslabia twoje argumenty; tylko fakty; bez emocji
(choc sam wiem, jak to trudne); bylo tez wielu madrych i uczciwych Zydow; nigdy
nie wolno generalizowac;

[sredni4]

Zdominowanie administracji przez "aktyw" żydowski
Do szczególnie bezczelnych fałszów Grossa należą powtarzane parokrotnie
w "Upiornej dekadzie" twierdzenia stanowczo zaprzeczające masowemu udziałowi
Żydów w sowieckiej administracji. Gross gromko zapewnia iż "Żydzi są wymieniani
w obsadzie lokalnych organów władzy bardzo rzadko" ("Upiorna...", op. cit., s.
78), albo, że udział Żydów w obsadzie różnego typu komitetów prosowieckich "był
znikomy" (tamże, s. 77). I na dowód tego wylicza na niemal całą stronę 77
składów niektórych komitetów na wsiach, np. wsi Żurawice czy gminie Chotiaczów,
podając, że tam najwyraźniej dominowali nie-Żydzi. Przytacza nazwiska Jakuba i
Dymitra Maksimczuka, Danelo Hantiuka, Iwana Maciochy, Wasyla Szostaka, etc.
Manipulacja Grossa ma na celu oszukanie niezorientowanych czytelników. Otóż,
jak powszechnie wiadomo, na wsiach kresowych, gdzie Żydów zamieszkiwało
stosunkowo niewielu, w komitetach rewolucyjnych i milicji dominowali
Białorusini i Ukraińcy. Inaczej natomiast wyglądała sytuacja w miastach i
miasteczkach, co szalbierczo pomija Gross. Otóż wszędzie tam w prosowieckich
komitetach rewolucyjnych, milicji, sądach, prokuraturach zdecydowanie
dominowali zbolszewizowani Żydzi. I oni właśnie dali się szczególnie we znaki
polskiej ludności miast i miasteczek.

Aby dokładnie udowodnić fałszerstwa Grossa, który wylicza składy władz we wsi
Żurawicy czy gminie Chotiaczów przytoczę jakże wymowne, a szalbierczo
przemilczane przez Grossa składy sowieckich władz po 17 września w niektórych
miejscowościach, w tym w takich miastach jak Stanisławów, Łuck czy Zamość. W
przeważającej mierze oprę się przy tym na świadectwach Żydów, bez porównania
uczciwszych od hochsztaplerskiego autora "Upiornej Dekady" i "Sąsiadów". Oto
niektóre, jakże wymowne, przykłady.


W książce o "mniejszym z dwóch zeł" na temat sytuacji Żydów pod panowaniem
sowieckim 1939-1941 żydowski historyk Dov Levin pisał, że: "Już w początkowych
dniach obecności Armii Czerwonej we wschodniej Polsce, części Rumunii i w
krajach bałtyckich - a w pewnych przypadkach nawet przed ich przejęciem - Żydzi
byli aktywni w tworzeniu instytucji nowego rządu. Oni wyróżniali się w
gwardyjskich formacjach milicji, ciałach zwanych jako "komitety" rewolucyjne
lub tymczasowe. Obecność Żydów w tych organizacjach rzucała się w oczy w
miasteczkach i miastach (...). W kręgach sowieckiej administracji wojskowej
szeroko (i słusznie) podzielano w tym czasie pogląd, że żydowska mniejszość
była jednym z elementów najbardziej godnych zaufania na tym etapie (...) Żydzi
byli widoczni we wszystkich agencjach cywilnej administracji w czasie
konsolidowania się sowieckiego reżimu przed oficjalnym anektowaniem zachodniej
Ukrainy i zachodniej Białorusi w listopadzie 1939 r." (D. Levin, "The Lesser of
Two Evils: Eastern European Jewry Under Soviet Rule, 1939-1941", Philadelphia
and Jerusalem 1995, s. 43).
Według wydanej w Jerozolimie "Pinkas Hahehillot" (Encyclopedia of Jewish
Communities. Poland, vol. II Eastern Galicia, Jerusalem 1980, s. 368) po
wejściu wojsk sowieckich do Stanisławowa żydowscy komuniści objęli liczne
stanowiska we władzach miejskich. Stanowisko wiceburmistrza objął A. Eckstein,
szefem milicji został Rozental, jego zastępcą Kochman, komendantem więzienia -
Mendel Blumenstein, jego zastępcą Shkulnik, a dyrektorem poczty - prawnik
Hausknecht.

Według książki "Europa NIE prowincjonalna" (Warszawa 2000, s. 1105, 1106) w
Łucku przewodniczącym rady miejskiej po wejściu armii sowieckiej został
żydowski komunista Menachem Librich, natomiast miejskim sekretarzem partii
komunistycznej w tym mieście został Żyd z Kijowa - Geszonowicz.
Cytowany już wcześniej żydowski historyk Dov Lewin przytoczył w swej książce
konkretne, bardzo wymowne dane, ilustrujący jakże znaczący udział
zbolszewizowanych Żydów w sowieckiej administracji licznych miast i miasteczek
na Kresach. Według Levina: "Żydowski komunista, którego wypuszczono z więzienia
po wybuchu wojny, i który dotarł do miasta Chełm, znajdującego się wówczas pod
rządami sowieckimi (następnie przekazano go Niemcom) opisuje, że całe miasto
było w rękach żydowskich. Burmistrz był Żydem. Także wszyscy sprawujący urzędy
miejskie i milicjanci, za wyjątkiem "kilku Polaków" byli żydowskimi
komunistami. W Zamościu tak wielu Żydów weszło do miejscowej milicji, że
stanowili większość w jej szeregach (...) Żydzi kierowali prowincjalnym
komitetem miejskim w Stryju (...) Stosownie do żydowskich źródeł Żydzi
stanowili 70 procent członków milicji w pewnych miejscowościach wschodniej
Galicji" (D. Levin, "Lesser... op. cit.", s. 43-44).

Według Levina komendantem miasta Telechany w okręgu pińskim został Leibel
Klitnik, a jego brat Ephraim został zastępcą przewodniczącego rady miejskiej.
Żydzi zajęli stanowiska burmistrzów w takich miejscowościach jak Dąbrowica,
Ostrog, Łuck (...), (por. tamże, s. 43, 44).
Amerykański historyk Richard C. Lukas pisał w książce "Zapomniany Holocaust"
(por. polskie wyd. Kielce 1995, s. 164), iż:
"Jeden z raportów oceniał, że 75 proc. administracji wysokiego szczebla we
Lwowie, Białymstoku i Łucku podczas sowieckiej okupacji składało się z Żydów".
Zbigniew Romaniuk z Brańska cytował takąż oto opinię miejscowego Żyda Altera
Trusa o zdominowaniu tamtejszej administracji sowieckiej przez Żydów:
"Najważniejszymi w mieście zostają Welwl Puszański, Benie Fajwel-Szustels,
Rufcie Pytlak - starzy komuniści, przyłączają się do nich Szepsel Preiser i
Chaje Man" (por. Z. Romaniuk, 21 miesięcy władzy sowieckiej w Brańsku
[w:] "Ziemia Brańska", t. VI, 1995, s. 79). Według Romaniuka (tamże s.
84): "Nowy aparat urzędniczy wszystkich Polaków traktował jako potencjalnych
wrogów".

Żyd ze Słonimia, miasta powiatowego w województwie nowogrodzkim - Nachum Alpert
pisał, że na czele tymczasowej administracji miasta Słonimia stanął Żyd z
Mińska Matwej Kołotow. Według Alperta Kołotow "miał raczej prostacki wygląd.
Zainstalował swój urząd w starostwie i w prywatnych rozmowach nie ukrywał swej
dumy z tego, że urodził się w rodzinie proletariackiej". - "Mój ojciec jest
izwoszczikiem (woźnicą)" - chwalił się całą siłą swego głosu. I nie można go
było lekceważyć. Cały świat był w jego rękach" (por. N. Alpert, "The
Destruction of Slonim Jewry", New York 1990, s. 10). Na czele zorganizowanej
przez Kołotowa Gwardii Robotniczej, mającej pilnować "porządku" w mieście
postawiono innego Żyda - Chaima Chomskyego, weterana partii komunistycznej.

Żydowski autor M. Amihai, pisząc o sytuacji w mieście powiatowym Sambor w
województwie lwowskim, stwierdził, że: "Wielu Żydów weszło do służb miejskich i
rządowych. Rosjanie ufali żydowskiej ludności więcej niż Polakom i Ukraińcom, i
dlatego wyższe stanowiska powierzano Żydom" (por. M. Amihai, "The Rohatyn
Jewish Community. A Town that Perished", Tel Aviv 1962, s. 44).
Były żołnierz Armii Krajowej Witold Andruszkiewicz wspominał na łamach "Głosu
Polskiego" z Toronto 1 lutego 1997, iż w jego rodzinnych Ejszyszkach po wejściu
armii sowieckiej "Żydzi też obsadzili z miejsca większość stanowisk w
miejscowej administracji i władzach bezpieczeństwa".

[sredni4]

Doktor ordynator Wadiusz Kiesz tak wspominał z czasów swej młodości
zmonopolizowanie władzy przez Żydów w jego rodzinnym Boremlu po 17 września
1939 roku: "Po objęciu władzy przez Sowietów w miasteczku ukształtował się
komitet miejski partii, gdzie narodowościowy skład był jednolity - żydowski. Od
tej bezpośredniej władzy zależało wiele - kogo deportować, kogo odpowiednio
zaopiniować, kogo wreszcie zaszeregować do tej czy innej szuflady" (por. W.
Kiesz, "Od Boremla do Chicago", Starachowice 1999, s. 66).

Karol Liszewski (prof. Ryszard Szawłowski) pisał, że również w Nadwornej, gdzie
wojska sowieckie pojawiły się 22 września 1939 r. "całą administrację miasta
objęli miejscowi Żydzi" (por. K. Liszewski (R. Szawłowski), "Wojna polsko-
sowiecka 1939 r.", Londyn 1988, s. 56).
Według relacji Władysława Swirskiego otrzymanej z kręgów polonijnych w
Kanadzie, za pośrednictwem autora znaczących prac o stosunkach polsko-
żydowskich w latach 1939-1941 Marka Pula - w Bogdanówce, w pobliżu Zborowa
miejscowej organizacji partii komunistycznej przewodziła Basia Szapiro. Jej
zięć o nazwisku Lipszyc był sekretarzem rady miejskiej. W czerwonej milicji
bardzo wpływową postacią był tamtejszy handlarz końmi Josz Pinkas.



"Panoszyli się bezwzględnie"
Aby w pełni uprzytomnić czytelnikom jak fałszywe są stosowane
przez Grossa próby wybielenia obrazu postaw Żydów na Kresach i zaprzeczania ich
tak znaczącemu, a często dominującemu udziałowi w tamtejszej sowieckiej
administracji pozwolę sobie na odwołanie się do relacji samych Żydów-świadków
owych lat. Na przykład Henryk Reiss, tak wspominał pierwsze lata rządów
sowieckich we Lwowie (1939-1941):
"wówczas we Lwowie bycie Jewrejem ułatwiało życie. Władze sowieckie nie ufały
Polakom. Nie ufały Ukraińcom marzącym o wolnej Ukrainie, a nie o Ukrainie jako
części Związku Radzieckiego. Pozostali Żydzi. Jedynie oni witali Armię Czerwoną
kwiatami, jak zbawców. Polski rząd emigracyjny w Londynie apelował, aby nie
współpracować z sowieckim okupantem. Polacy, początkowo przynajmniej, nie
zgłaszali się do pracy. Czekali. Żydzi nie mogli lub nie chcieli czekać. O
posady było łatwo. Dla Żydów nawet bardzo łatwo (...). Dziewięćdziesiąt procent
urzędników naszego zjednoczenia stanowili Żydzi. Podobna sytuacja istniała we
wszystkich innych zjednoczeniach i kooperatywach spółdzielczych na terenie
Lwowa, obejmujących wszystkie gałęzie przemysłu, produkcji i handlu. Czyż można
się dziwić, że Polacy, którzy starali się nie współpracować z Rosjanami, bo
taki był rozkaz polskiego rządu w Londynie, uważali Żydów za kolaborantów,
agentów bolszewizmu?" (por. H. Reiss, "Z deszczu pod rynnę. Wspomnienia
polskiego Żyda", Warszawa 1993, s. 41).
Wspomniany już historyk żydowski z Białorusi Eugeniusz Rozenblat pisał w
cytowanym szkicu, iż "znaczące warstwy żydowskiej ludności wykorzystały
zniknięcie polskiej inteligencji i upadek administracyjno-gospodarczego
aparatu. Właśnie wtedy ogromna żydowska masa inteligencka i półinteligencka
napłynęła do powstałej wówczas niszy, zajmując miejsca w nowych państwowych
strukturach (...)".

Jak bardzo znaczące były te awanse żydowskich mas, gdy żydowski "lud wszedł do
śródmieścia" wyraziście świadczą przytoczone przez Rozenblata dane. Otóż w
obwodzie pińskim w styczniu1941 roku Żydzi stanowili 25,3% wśród osób, które
awansowały na różne stanowiska, a w organizacjach i instytucjach obwodowych -
około połowy składu (49,5%). W rejonie słonimskim Żydzi stanowili ok. 43% osób
awansowanych na różne stanowiska, Białorusini 43,5%, Polacy 10,4%. W części
miejscowości Żydzi zajęli większość stanowisk w niektórych zawodach. W obwodzie
pińskim na przykład Żydzi stanowili 64,7% lekarzy, 49,2% buchalterów,
rachmistrzów i planistów. Rozenblat pisze, że przejawy preferowania
specjalistów Żydów prowadziły niekiedy do konfliktów. I tak na przykład w
Baranowiczach medycy nie-Żydzi uskarżali się na to, że w miejskim szpitalu
zostawiono wyłącznie lekarzy-Żydów, a lekarze z innych narodowości posłani
zostali bądź do innej pracy w mieście, bądź posłani do regionów w teren.
Czasami ostre konflikty wywoływała skrajna niekompetencja Żyda pochopnie
awansowanego na kierownicze stanowisko. I tak Żyd mianowany przewodniczącym
kołchozu im. Komuny Paryskiej już w ciągu miesiąca wzburzył przeciwko sobie
większość kołchoźników. Według Rozenblata niezadowolenie z żydowskiego
przewodniczącego kołchozu wywołało jego grubiaństwo, otwarte przywłaszczanie
dóbr materialnych i wyraźne protegowanie miejscowych Żydów. Decydując się na
zdjęcie go ze stanowiska rejonowy komitet partii akcentował, że jego
postępowanie wywołało wybuch narodowej nienawiści w kołchozie.

Rozenblat wskazywał również na to, że: "Liczni Żydzi zajmowali odpowiedzialne
stanowiska w organach NKWD, sądach i prokuratorach i z nimi kojarzono represje
nowej władzy. I tak, prokuratorem okręgowym w dywińskim okręgu obwodu
brzeskiego była M. M. Becker, prokuratorem w okręgu prużańskim Była N. I.
Liwszic (...), zastępcą naczelnika NKWD w obwodzie brzeskim - W. G. Kagan,
naczelnikiem wydziału śledczego w brzeskim NKWD - S. M. Levin (...)". Rozenblat
podkreślał, że według danych z 25 września 1940 roku, 41,2% wszystkich
pracowników zatrudnionych w sądach i prokuratoriach obwodu pińskiego było
narodowości żydowskiej. Zdaniem Rozenblatta tak silny udział Żydów w różnych
strukturach sowieckiej władzy był traktowany przez część ludności
jako "niesprawiedliwe uprzywilejowanie Żydów". Doprowadziło to do pojawienia
się złośliwych określeń w stylu "sowiecka władza - władza Żydów i dla
Żydów", "władza żydowska".

Wrocławski sufragan, ks. biskup Wincenty Urban tak pisał w książce "Droga
krzyżowa archidiecezji lwowskiej w latach II wojny światowej 1939-1945",
(Wrocław 1983, s. 93-94):
"Czynniki administracyjne nie znały litości, były bezwzględne, cisnęły na
każdym kroku. Organem wykonawczym były najczęściej "biedniaki" oraz miejscowi
Żydzi, zwłaszcza ci ostatni panoszyli się bezwzględnie, nieraz wyzywająco i
bezczelnie. Ich dziełem po największej części były różne donosy na ludzi oraz
oskarżenia".

Rozliczne żydowskie świadectwa potwierdzają opinię o niezwykle dużym udziale
żydowskich kolaborantów w sowieckiej administracji na Kresach. W wydanych przez
Żydowski Instytut Historyczny "Studiach z dziejów Żydów w Polsce" (Warszawa
1995, t. II, s. 65) przytoczono zawartą w Archiwum Ringelbluma ocenę Żydówki z
Grodna:
"Położenie Żydów na terenach polskich zajętych przez sowiety było nader
pomyślne. Dzięki swojemu wrodzonemu sprytowi i zdolnościom potrafili sobie
ułożyć życie jak najdogodniej (...). Bardziej wpływowych Polaków oraz takich,
którzy zajmowali przed wojną ważniejsze stanowiska, bolszewicy wywieźli wgłąb
Rosji, wszelkie zaś urzędy obsadzali przeważnie Żydami i im powierzali wszędzie
kierownicze funkcje (podkr. J. R. N.). Z tych względów ludność polska
ustosunkowywała się na ogół od razu bardzo wrogo, wytworzyła się nienawiść o
wiele jeszcze silniejsza, niż była przed wojną".
Podobny pogląd znajdujemy w zamieszczonej w tychże zbiorach Ringelbluma opinii
Żydówki z Wilna, stwierdzającej:
"bolszewicy na ogół przychylnie odnieśli się do Żydów, mieli do nich pełne
zaufanie i byli pewni ich całkowitej sympatii i zaufania. Z tego powodu
obsadzili Żydami wszystkie kierownicze i odpowiedzialne stanowiska, nie
powierzając ich Polakom, którzy je dawniej zajmowali" (podkr. - J.R.N.).

[sredni4]

Coraz bardziej potwierdza się słuszność oceny wyrażonej już kilka lat temu
przez znakomitego polskiego naukowca Iwo C. Pogonowskiego z USA na temat
prawdziwych intencji ataków J. T. Grossa w jego tekstach piętnujących
zachowanie Polaków w czasie wojny. Prof. Pogonowski, jak już pisałem w
pierwszym odcinku GŁOSU, wskazywał, że Gross jest tendencyjnym propagandystą,
który chce przez niezwykle ostre ataki na Polaków - jako rzekomo "współwinnych
zagłady Żydów" - wesprzeć naciski żydowskie zmierzające do uzyskania jak
największych odszkodowań za mienie w Polsce.

Nie zważając na to, że Żydzi otrzymali wiele dziesiątków miliardów odszkodowań
od Niemców, a Polska nie otrzymała odszkodowań od dwóch wielkich niszczycieli
ziem polskich w czasie wojny: Niemiec i Rosji. 9 marca 2001 r.
w "Rzeczpospolitej" ukazał się niezwykle wymowny tekst Edwarda E. Kleina,
jednego z adwokatów żydowskich, którzy złożyli pozew przeciwko Polsce o zwrot
żydowskiego mienia".
Tekst można by streścić właściwie jednym zdaniem: "Płaćcie za Jedwabne!". Oto,
co pisze m. in. Klein: W Polsce i na świecie mówi się teraz dużo o masakrze
Żydów w Jedwabnem. Polskie władze chcą przepraszać i prosić o wybaczenie.
Naszym zdaniem zwrot mienia ocalałym z holocaustu Żydom, którzy nadal często
uważają Polskę za swą ojczyznę, byłby jednym z najlepszych dowodów szczerości
deklarowanych przez Polskę intencji uczciwego rozliczenia się z historią .

[aleksandra11]

Kochanie, w mojej rodzinie w trakcie wojny została zamordowana przez Polaków-
rabusiów młoda Żydówka. Po wojnie mordercy zostali skazani i odsiedzieli wyroki
w państwowym więzieniu. DLACZEGO SIĘ O TYM NIE MÓWI??? dlaczego się nie mówi o
tym, że łącznie sądy w Polsce Ludowej wydały więcej wyroków na morderców Żydów
niż trybunał w Norymberdze? czyżby ta wiedza była mocno niewygodna dla obydwu
stron? Przypominam, że bracia oskarżeni o współudział w zbrodni w Jedwabnem
również odsiedzieli wyrok, jeszcze za PRL.Oczywiście były to ludowe sądy,
oczywiście wyroki były wydawane przez Żydów i UB-ków(haha), ale ludzie ponosili
kary, przynajmniej niektórzy. Życzę powodzenia w dalszym fałszowaniu historii,
za 60 lat będziemy podręczniki z Izraela importować, jak Boga kocham.

[silesius.monachijski]

a Koniuchy? a berman, rozanski, chajn, jozwiak, wolinska, morel et ceteras, to
zostawic bez komentarza? ostrzegalem przed wzajemnym wyliczaniem krzywd; to nie
takie proste, jak myslisz

aleksandra11 napisała:

> Kochanie, w mojej rodzinie w trakcie wojny została zamordowana przez Polaków-
> rabusiów młoda Żydówka. Po wojnie mordercy zostali skazani i odsiedzieli
wyroki
>
> w państwowym więzieniu. DLACZEGO SIĘ O TYM NIE MÓWI??? dlaczego się nie mówi
o
> tym, że łącznie sądy w Polsce Ludowej wydały więcej wyroków na morderców
Żydów
> niż trybunał w Norymberdze? czyżby ta wiedza była mocno niewygodna dla obydwu
> stron? Przypominam, że bracia oskarżeni o współudział w zbrodni w Jedwabnem
> również odsiedzieli wyrok, jeszcze za PRL.Oczywiście były to ludowe sądy,
> oczywiście wyroki były wydawane przez Żydów i UB-ków(haha), ale ludzie
ponosili
>
> kary, przynajmniej niektórzy. Życzę powodzenia w dalszym fałszowaniu
historii,
> za 60 lat będziemy podręczniki z Izraela importować, jak Boga kocham.

a co z mordercą Morelem-jego emeryturą.?

[helguera]

onozyc emerytury calej obecnej o dawnej zydokomuni

[barbara444]

do poziomu minimim i wytoczyc procesy i wsadzic do wiezien.

Kwasniewskego sprowadzic ze Szwajcarii.

a cibie zamknac w szpitalu psychoiatrycznym

[alterpars]

[silesius.monachijski]

Izrael go polskiemu sadowi nie wyda; ma prawa emerytalne (5 000 PLN na
miesiac), i trudno mu je odebrac; taka juz jest ta "sprawiedliwosc" na tym
swiecie: polski podatnik musi placic wysoka emeryture zbrodniarzowi, ktory
znecal sie nad polskimi obywatelami;

[u_bolt]

Pani Wolinska,to byly prokurator Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wiec nie
nalezy szargac opini lojalnego prokuratora tamtych ,odleglych czasow.
A swoja droga, gdyby ich nie bylo to ta cala AK rozgrabilaby do reszty caly
kraj. Bo te bandy w tamtych czasach krazace i grabiace po wioskach - juz po
oficjalnym rozwiazaniu AK oraz ogloszeniu amnestii - to przeciez nic innego,
jak naiwni i glupi co dali sie podpuscic tym co juz widzieli Andersa na bialym
koniu galopujacego wsrod ruin Warszawy.

[silesius.monachijski]

chyba Ci mozg wyparowal

u_bolt napisał(a):

> Pani Wolinska,to byly prokurator Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wiec nie
> nalezy szargac opini lojalnego prokuratora tamtych ,odleglych czasow.
> A swoja droga, gdyby ich nie bylo to ta cala AK rozgrabilaby do reszty caly
> kraj. Bo te bandy w tamtych czasach krazace i grabiace po wioskach - juz po
> oficjalnym rozwiazaniu AK oraz ogloszeniu amnestii - to przeciez nic innego,
> jak naiwni i glupi co dali sie podpuscic tym co juz widzieli Andersa na
bialym
> koniu galopujacego wsrod ruin Warszawy.

Brawo u bolt!! Twój koronny argument to pewnie

[rsrh]

kaliber 7.65 i naboje firmy Geco??

[silesius.monachijski]

no wlasnie! ktos tu kompletnie oglupial

rsrh napisał:

> kaliber 7.65 i naboje firmy Geco??

Antysemickie....

[tadgh]

All the fucking filthy jewish bastards like to use this 'universal' excuse...

Burn every little motherfucker down!!!!

[taziuta]

Dobrze, że jeszcze trupów nie wywlekają z grobów :(
Choć znając zaciętość naszej prawicy, która nie ma żadnych problemów ze
współczesnością i dlatego grzebie się w historycznym szambie, i zabiera zasiłki
staruszkom (jeśli była zbrodniarzem, to czy nie nastąpiło już przedawnienie?),
należy oczekiwać że te gó*no-jady wezmą się jeszcze za groby zbrodniarzy
stalinowskich.
Na przykład pod pretekstem nie uiszczenia opłaty za kwatery :)

bedulek napisał:

> Wreszcie!! Jeszcze kilka innych gnid bierze emeryturki - zacznijmy od Morela,
> potem paru generałów w Polsce.BRAWO!!

[silesius.monachijski]

Taziuta: spusc z tonu; nie wypada; ja antysemita nie jestem - chyba o tym
wiesz; do 1989 roku nawet nie wolno bylo o tym mowic; a zbrodnia wymaga
napietnowania; nikt nikogo teraz na kare smierci skazywac nie bedzie; chodzi o
zwyczajna ludzka przyzwoitosc; Pan Szymon Wiesethal, ktorego spotkalem na
wykladzie w Monachium mawial: "Prawo nie zemsta"; chodzilo o to, dlaczego tak
bardzo sciga zbrodniarzy hitlerowskich; powiedzial, ze nie chodzi o zemste,
chodzi o - nawet symboliczne - ukaranie, czy napietnowanie zbrodniarzy; zeby
obecne i przyszle pokolenia wiedzialy, ze nie wolno byc zbrodniarzem, i ze
usprawiedliwanie sie, ze taki byl rozkaz (czesto odwolywali sie do tego
hitlerowcy) przeczy wyobrazeniu o wolnosci i odpowiedzialnosci za czyny
jednostki; a tego chyba wszyscy chcemy: niech kazdy bedzie wolny, ale tez,
niech kazdy wie, ze za swoje czyny sam ponosi odpowiedzialnosc; nie mniej, i
nie wiecej;
.
pozdrawiam

taziuta napisał:

> Dobrze, że jeszcze trupów nie wywlekają z grobów :(
> Choć znając zaciętość naszej prawicy, która nie ma żadnych problemów ze
> współczesnością i dlatego grzebie się w historycznym szambie, i zabiera
zasiłki
>
> staruszkom (jeśli była zbrodniarzem, to czy nie nastąpiło już
przedawnienie?),
> należy oczekiwać że te gó*no-jady wezmą się jeszcze za groby zbrodniarzy
> stalinowskich.
> Na przykład pod pretekstem nie uiszczenia opłaty za kwatery :)
>
> bedulek napisał:
>
> > Wreszcie!! Jeszcze kilka innych gnid bierze emeryturki - zacznijmy od Mor
> ela,
> > potem paru generałów w Polsce.BRAWO!!

[77qwerty]

to co Taziuta jakas emeryturka
za utrwalanie władzy zagrozona?

[silesius.monachijski]

zostaw taziute w spokoju; nie jest zadnym "zbrodniarzem"; ma swoje poglady, ty
masz swoje, a ja moje; bez "chamskich wycieczek"; problem jest trudny i jakos
bolesny; nie musimy sie wzajemnie obrazac;
.
pozdr.

silesius

77qwerty napisał:

> to co Taziuta jakas emeryturka
> za utrwalanie władzy zagrozona?

[alterpars]

wreszcie cos madrego powiedziales silesius.....

Groby to była "towarzysze" wasza specjalność !!

[rsrh]

[lekcja10]

Bardzo dziwię się naszemu społeczeństwu, czy jest tak prymitywne, że nie różni
się od fanatyków religijnych islamskich. Dlaczego obwinia się Redaktora
Michnika, ktory jest bardzo inteligentny, ma klasę i tak dużo wycierpiał dla
naszej wolności. Ludzie opamiętajcie się i nie bądxcie gorsi od elity
stalinowskiej. Jest prawo, sa przepisy i niech będzie wszystko zgodnie z
zasadami prawnymi. Wszystkie państwa z nas się śmieja uważają za barbarzyńców.
Ponadto mam pytanie - od kiedy prawo działa wstecz, bo ciagle go się stosuje u
nas.

[77qwerty]

spoleczenstwo jest madre bo potrafiło
odroznic fałszywe autorytety i szkodnikow Polski

Marcinkiewicz-weż się jeszcze za KL BEREZA KART.

[galan12]

a SEMPERIT KRAKÓW

proszę o kubek z pinochetem i jurkiem

[galan12]

[moherowy-komandos]

No to juz tylko krok od porachunkow w stylu jugolskich albo czeczenskich jatek.
A co na to bracia zza ocenu?

Nareszcie zaczynamy żyć w normalnym kraju

[poglodek]

to co zrobiono teraz odnośnie morderczyni sądowej Wolińskiej, powinno być już
zrobione wiele lat temu, ale dopiero teraz mamy rząd polski a nie grubokreskowy
rzad PRL-bis jak dotychczas. Oczywiście to powinno dotyczyć nie tylko tej
żydowskiej morderczyni sądowej, ale także kata polaków i niemcó w Jaworznie,
tak się przypadkowo składa że też żyda Salomona Morela ... a także wielu innych
oprawców z lat stalinizmu z UB, prokuratury, sadow wojskowych i tak tez
przypadkowo by się złożyło, że w większości byli to żydzi. Duża część z nich
jeszcze żyje i należy chociaż na koniec zabrac im emerytury ... ktory otrzymuja
za swoja zbrodniczą antypolską działalność.
Tak samo powinno się pozbawić wszelkich przywilejow emerytalnych, dodatkow itp.
funkcjonariuszy MO, SB i innych sluzb PRLu, za czym jest np: nowy prezes IPNu.

wrecz przeciwnie zyles i nadal bedziesz zyc

[alterpars]

w nienormalnym kraju...tylko kierunek przechylu sie zmienil...
tak na marginesie...jestes katolikiem prawda?

[barbara444]

Do normalego to temu krajowi jeszcze daleko ale

Twoj post jest bardzo dobry i trafia w samo sedno spraw.

Zydokomuna (1940- dzisiaj) to nie sa zwylki bandyci i przestepcy to sa mordercy
masowi czyli ludobojcy.

Nalezy tak ich potraktowac jak nazistow w Norymberdze.

Ale oni zdazyli juz zniesc kare smierci. Przewidujacy i przebiegli.

nie podniecaj sie barbara

[alterpars]

bo to jeden z grzechwow glownych w katolickim kraju. A debaty o karze smierci
nie moge sie doczekac na antenie RM...jak to skrecicie zeby z jednej strony
zakazywac aborcji ale z drugiej przyzwalac na kare smierci....

do "alterpars"

[wet3]

alterpars napisał:

> bo to jeden z grzechwow glownych w katolickim kraju. A debaty o karze smierci
> nie moge sie doczekac na antenie RM...jak to skrecicie zeby z jednej strony
> zakazywac aborcji ale z drugiej przyzwalac na kare smierci....

Widze, ze masz problem. Najwieksza wartoscia i skarbem kazdego czlowieka jest
ZYCIE! Nikt nie ma prawa zabierac zycia drugiemu czlowiekowi (zabojstwo,
morderstwo...). Gdy ktos uczyni to - odbiera sobie tym samym prawo do swojego
zycia - czyli sam na siebie wydaje wyrok kary smierci. Kara smierci powinna byc
stosowana. Jesli idzie o aborcje, to jako bardzo mizerny katolik uwazam, ze
istnieje cos takiego jak "rytm natury" - czyli okres czasu w ktorym mozna
uniknac niepozadanej ciazy. W razie zas klopotow zdrowotnych, ktore nie
pozwalaja przestrzegac "rytmu natury", w celu unikniecia niepozadanej ciazy
(oraz aborcji) delikwenci powinni stosowac srodki antykoncepcyjne! Chyba uzycie
srodkow antykoncepcyjnych jest lepszym wyjsciem niz skrobanka! Pozdrawiam.

A Ty nie spieniaj...

[jama314]

Kiepsko słuchasz majsterku. Była niejedna. I aby Ci życie ułatwić, to przypomnę
że KK jest przeciwny generalnie - w dużym uproszczeniu bo brak czasu na
niuanse. Niepotrzebnie się pienisz...

do "poglodek"

[wet3]

W pelni podzielam Twoje poglady. Niestety, nie podzielam Twego optymizmu.
Ciagle cos mi sie wydaje, iz bedzie zrobionych pare numerow pod publiczke, a
potem sprawy zostana, jak zwykle, wyciszone, a do pelnej i prawdziwej akcji
nigdy nie dojdzie. Obym sie MYLIL! Ciekaw jestem co o tym sadza inni
forumowicze? Pozdrawiam.

[grom3]

Masz racje czyms ten narod trzeba otumanic.

[alterpars]

ten kraj nigdy nie byl i juz nie bedzie normalny. Albo jest przechyl w stone
sowietow albo w storne czarnych. Polacy nie zasluguja na wolnosc bo nei potrafia
w niej zyc....

BRAWO najwyższa pora ! Osądzić stalinowców !

[m1789]

[konrad.ludwik02]

... sądowe przeciwko bohaterom Polski Podziemnej, to jeszcze III RP wypłacała
jej za to emeryturę? Jeszcze jeden skandal, i do tego bezkarność tego
koszmarnego Salomona Morella, jak się zdaje - pupilka kogoś z kompetentnych
władz Izraela!

[leszek.st37]

Książka o procesie gen. Fieldorfa pt. ZBRODNIA , ukazała sie w 1989
roku. Decyzja Sądu Wojskowego w Warszawie o aresztowaniu H.Wolińskiej w
1998 . Przez 9 lat nic się nie działo w tym temacie ?
Teraz -po 7 - miu latach od decyzji o jej aresztowaniu , ktoś się
obudził i zabiera 86 letniej pani emeryturę. A przecię ,podobno,
wolnym Krajem staliśmy się w 1990 . Co Pan Prezydent W. zaspał ???
Mało było różnych UB -owskich drani na miejscu i nie sądzono ich mimo ,
że i świadkowie jeszcze żyli . Udział H.Wolińskiej w podpisaniu
decyzji o tymczasowym aresztowaniu Generała jest niewątpliwy .Spróbowała
by nie podpisać tej decyzji. Ale to nie H.Wolińska skazała Generała
na śmierć .Polecam książeczkę "ZBRODNIA" , panów Marata i Snopkiewicza.

Zdumiewająca jest ilośc czerwonków mających

[rsrh]

czelnośc zabierac głos w obronie Wolińskiej ps "Lena"Działanie tej kanalii już
opisałem powyżej przypominając także sprawę Mołojców a mimo to nastepne mioty
"przodującej doktryny" dalej kłapia jak z a dobrych lat PZPR i SLD.
Oczywistym błędem w końcu lat 80-tych była "gruba kreska" umożliwiajaca im
dalsza egzystencje na lukratywnych stanowiskach po przemalowaniu na
soc-demokratów.Na szczęscie okres ochronny na te zwierzaki się skoczył i należy
przystąpić do planowego odstrzału!!!!

[u_bolt]

rsrh napisał:
> Na szczęscie okres ochronny na te zwierzaki się skoczył i należy
> przystąpić do planowego odstrzału!!!!

Nalezy rozumiec, ze juz prezydent IV-ej RP wydal specjalny dekret na
przywrocenie plutonow egzekucyjnych specjalnego przeznaczenia.

Oczywiscie że tak!! Co prawda nie bedzie to

[rsrh]

ulubione przez wiadoma lewacką formacje kaliber 7.65 i naboje firmy Geco ale
smierc cywilna jest równie dolegliwa dla zasłużonych "czerwonych rodzinek"! Od
zawsze czyli od 1981r proponowałem przyjęcie niemieckiego modelu denazyfikacji
ze wskazaniem na Zuławy jako miejsce pracy dla "elity PZPR" ale "starowiercy
przodującej doktryny"byli na etapie "grubej kreski" i ze wstretem takie
propozycje odrzucali.
Dzisiaj te "autorytety" (niektóre na listach TW) straciły na animuszu i juz
siedza cicho czasem szczekając ale już głosami zastępczymi młodego miotu!!!

[silesius.monachijski]

dla bolszewickich zbrodniar´zy najlepsza kara jest wyrzucenie dziadostwa na
smietnik historii; tam ich miejsce

rsrh napisał:

> ulubione przez wiadoma lewacką formacje kaliber 7.65 i naboje firmy Geco ale
> smierc cywilna jest równie dolegliwa dla zasłużonych "czerwonych rodzinek"! Od
> zawsze czyli od 1981r proponowałem przyjęcie niemieckiego modelu denazyfikacji
> ze wskazaniem na Zuławy jako miejsce pracy dla "elity PZPR" ale "starowiercy
> przodującej doktryny"byli na etapie "grubej kreski" i ze wstretem takie
> propozycje odrzucali.
> Dzisiaj te "autorytety" (niektóre na listach TW) straciły na animuszu i juz
> siedza cicho czasem szczekając ale już głosami zastępczymi młodego miotu!!!