teraz se moich malowań trochę

[vidavil-125]

To jest krakowska żydowska dzielnica "Kaźmirz"
obraz nie ma lokalnego odwzorowania na dzielnicy, jest tylko próba syntezy
całego Kaźmirza w jednym obrazie

Więc,
po lewej jest synagoga- jakaś
po prawej mieszkają Singery- jakieś
na dole jest kot

[vidavil-125]

to jest kot. Każdy widzi

[vidavil-125]

To jest Rachela, która opiekuje się kotami na Kaźmirzu

[vidavil-125]

to se taki storczyk

[ulisses-achaj]

Masz tego więcej, Vidavilu?? To wklej,proszę.

[1zorro-bis]

ta Rachela to mi kogos przypomina. Kicho.....prokurator! Prokurator!
vidavil-125 napisał:

>
>
> To jest Rachela, która opiekuje się kotami na Kaźmirzu

[czuk1]

Z sukni Racheli można pić.... szampana.

[vidavil-125]

Ulisses pozwolił to wrzucam. Te trochę starsze

[czuk1]

Wcześniej malowane kwiaty są proste autentyczne - piękne , a ostatnio malowane .... jakieś zmanierowane.

[vidavil-125]

Czuk
Takie mamy czasy i dobrze.
Wierne odtwarzanie rzeczywistości to na malarstwo już historia

[hardy1]

No. Teraz sobie oglądam.
I też wolę bardziej klasyczne. Ale to osobisty odbiór. Każdy ma własny, tak autor, jak odbiorca.

[czuk1]

Nie mam nic do obrazów w powiązaniu z czasem ich wykonania. Ważne jest dzieło
malarza. Szczęście moje (chyba), że odróżniam co jest (dla mnie) piękne , odróżniam czas powstania obrazów i szkoły malarstwa .I te nie mają dla mnie znaczenia przy odbiorze/ocenie poszczególnych obrazów.
Np. W ostatnio w Atmie bardziej podobały się (mnie) obrazy olejne młodego Witkiewicza
(takie picassowskie) od portretów Szymanowskiego namalowanych /narysowanych przez Witkiewicza - seniora. Podobnie (dla przykładu) w drezdeńskim Zwingerze piękniejsze dla mnie są portrety olejne Rembrandta i Petera Bruegla od obrazów olejnych wykonanych przez Rubensa .
Twoje obrazy są interesujące, w oryginalnym stylu, opisowe, kolorowe,....

[1zorro-bis]

co on taki wychudzony?
vidavil-125 napisał:

>
>
> to jest kot. Każdy widzi

[1agfa]

Świetny jest ten kot, Vidavilu. To synteza kota. W rysunku uchwycona zdolność do zmian kocich zgodnie z jego nastrojem lub chęciami. Kiedy koty obserwuję to widzę, że potrafią się w linijkę wąską wyciągnąć aby dostać się gdzie chcą, albo wygiąć się w kulę, będącą samą miękkością. Lub w sprężysty łuk wygiąć, albo niczym sprężyna rozwinąć nagle - i skoczyć- zwłaszcza te na swobodzie.
Kwintesencja kota w oszczędnej kresce. Jeśli taki miałeś zamysł, to jest udany, albo ja tak to widzę.
Ot, podoba mi się

vidavil-125 napisał:

>
>
> to jest kot. Każdy widzi

[1agfa]

Patrzę na kota samotnego na krakowskim Kazimierzu, echa dawnego i ten kot niczym z tamtych innych lat został na miejscu, opuszczony, oblany przyćmionym światłem. Poświatą pochodzącą z-nie-wiadomo-skąd, z tamtego czasu.
Niepowtarzalnego.



> To jest krakowska żydowska dzielnica "Kaźmirz"
> obraz nie ma lokalnego odwzorowania na dzielnicy, jest tylko próba syntezy
> całego Kaźmirza w jednym obrazie

Smutna samotność zapatrzonego w nicość kota.
Smutek miejsca pustego, bezludnego. Było żywe...
(takiego kota natychmiast się zabiera do domu).

> Więc,
> po lewej jest synagoga- jakaś
> po prawej mieszkają Singery- jakieś
> na dole jest kot

[vidavil-125]

Iagfo
klimat dobrze odczytałeś z co dziękuję.

Vidavil

[sorel.lina]

Nastrojowy ten "Kaźmirz"!
Zadumany, w mglisto złocistym świetle, melancholijnie piękny... I tylko czegoś jakby odchodzącego żal...
Lubię.

[ulisses-achaj]

Kraków, odpowiednio namalowany ma niepowtarzalny polski, krakowski właśnie spleen. Chętnie zobaczyłbym, Vidavilu, inne Twoje pejzaże Krakowa. Jeśli takowe malujesz. W liceum na ścianie nad biurkiem miałem reprodukcję "Plant o świcie". Nie wiedziałem wtedy że to tak wielkie płótno. Po dziś dzień "bierze" mnie ten klimat.
Wiele lat później starałem se znaleźć miejsce, gdzie stały sztalugi. I znalazłem, ale ulica wygląda dzisiaj inaczej.
Kot jest rzeczywiście "złapany" I wiem że trudno malować Kraków .. Bardzo trudno. Kazimierz - kiedyś stamtąd szybko uciekłem. Teraz mogę się tam włóczyć godzinami. Mieszkasz w niezwykłym mieście.

[1agfa]

To zasługa Artysty i to ja Ci dziękuję Vidavilu- jeśli Artysta daje do zrozumienia coś co przemyślał, coś co go uderzyło, zabolało lub ucieszyło. Widz odbiera (przy włączeniu wrażliwości) nastrój Artysty - ale to malarza dzieło przemawia do odbiorcy, albo nie. W tym przypadku zaklęcie pustki, opuszczenia a równocześnie żywe światło (jak spoza obecnego czasu pochodzące) tak właśnie przemówiło. Umiałeś to pokazać. Wyjątkowe to miejsce, tak właśnie pokazane, mówi - bolesnymi słowami mówi.
I ta kocina, taka jak moja przygarnięta, zapomniana i opuszczona, pozostawiona sama jedna, jak spoza czasu...

W moim mieście też jest taka dzielnica, oczywiście nie osnuta aż taką wielką jak Kazimierz krakowski legendą, ale była kiedyś wielka i pełna intensywnego życia jej licznych mieszkańców. Nie wiem, czy ktoś utalentowany potrafiłby oddać ducha tej dzielnicy; może to zrobił, a nie wiem? I nie chodzi tu o liczne zachowane zdjęcia, chodzi o pokazanie ducha tej dzielnicy, co tylko Artysta może dokonać... była inna, chyba z inną aurą niż zaczarowana krakowska...
Nie lubię tam chodzić; spod ziemi, spod zamieszkanych przez nowych ludzi klockowych bloków, na wzgórkach nie zawsze pokrytych maskującą trawą i krzakami, krzyczą do dzisiaj rudą czerwienią stare, nagie cegły. Nie chciałbym tam mieszkać.

vidavil-125 napisał:

> Iagfo
> klimat dobrze odczytałeś z co dziękuję.
>
> Vidavil

[czuk1]

Brak Żydów na kaźmierskiej najbardziej do mnie przemawia.... w tym smutnym , historycznym obrazie.