akedah
09.06.17, 13:04
Aleja wron
Jarek i śmiech - tak musi być,
Hucpa i pleśń zaraz po niej...
Szarość i krew, klęska i mit,
karzeł i muł w koronie...
Róża i chwast, po nocy dzień,
światło i mrok wieczne znamię,
trauma i kac, po klęsce tren
I nic się już nie ostanie...
Daj mu róg, niech wyklina sort...
Gdzie dziś dom, gdzie aleja wron?
Aleją wron, aleją wron biegniemy, Kto drogę zna?
pod niebem wron, pod niebem wron żyjemy, aż wrzeszczy świat.
