Day before, days after

[sorel.lina]

No więc było tak: przyjechałam do UK dzień przed Brexitem.
Na lotnisku żadnej wzmożonej kontroli. Żadnego sprawdzania bagaży, ani nawet dokumentów. Chyba, że za kontrolę uznać przyłożenie dowodu osobistego do okienka w niskiej bramce, cyk! i jestem w Brytanii.
Aleee... coś się jednak zmieniło: zawsze dotąd ruchliwe lotnisko London Stansted, na którym zawsze kłębiły się tłumy, opustoszało. Gdzieniegdzie tylko można było zobaczyć niewielkie grupki przybywających. Przy odlocie - wyjeżdżających znacznie więcej, ale - jak na to lotnisko - i tak bardzo niewielu.

To właściwie jedyne "pobrexitowe" zmiany, jakie zauważyłam. Poza tym wszystko tak, jak było. Angielska uprzejmość, spokój, a może obojętność wobec "wielkiego wyjścia"?

[sorel.lina]

Tym razem nie miałam w planie zwiedzania, jedynie spotkania z najbliższymi, ich przyjaciółmi i znajomymi.

No i oczywiście ze zwierzakami.

Księżniczka Deenah przywitała mnie przyjaznym mruczeniem i ocieraniem się o nogi. Chyba była zadowolona z moich odwiedzin



Kocurek Garfield zaś rozłożył się na moim łóżku, nie bacząc na czarownicę spoglądającą znad lustra toaletki





Sunia Chiara natomiast radośnie i w zawrotnym tempie zamerdała ogonkiem, a potem przyjęła pozę sfinksa, pytając wzrokiem: no, co? Piękna jestem, prawda?

[sorel.lina]

Nasza małą rodzinną uroczystość zorganizowaliśmy w hrabstwie Lincolnshire, w klimatycznym, otoczonym pięknym ogrodem hoteliku w starym angielskim stylu.

[sorel.lina]

Przyjemnie było spotkać się w gronie rodziny i przyjaciół w starym, wiktoriańsko-edwardiańskim otoczeniu...

[sorel.lina]

Być w Anglii i nie napić się tradycyjnej angielskiej herbatki? Niemożliwe!

[dunajec1]

Pieknie, coz wiecej?

[1zorro-bis]

SUPER!!!

[sorel.lina]

Dunajcu, Zorro, witajcie!

Tak, było super! A najpiękniejsze było to, że na dość długi czas zapomniałam o naszej zgrzytającej rzeczywistości, o chamstwie i arogancji właaadzy, o bezczelności rządzących, o kłamliwej propagandzie „narodowej”, o fanatyzmie wyznawców tej jedynie słusznej, itd.
A Brexitu w UK nie odczułam.

[sorel.lina]

Nostalgicznie...

Wracam wspomnieniami do podróży sprzed dziesięciu niemal miesięcy.... Miałam szczęście, że właśnie wtedy tam się wybraliśmy! Teraz (jak długo jeszcze?) nie byłoby to możliwe - epidemia! Zdążyliśmy przed coronavirusem.

Chiny bardzo miło wspominam. Może kiedyś będzie mi jeszcze dane je odwiedzić...To wielki, piękny kraj i tyle w nim jeszcze chciałabym zobaczyć!

[1agfa]

Na pewno będziesz i zobaczysz : ) Świat coraz mniejszy (jako ze globalna wioska już jest, już powstała - zatem i Chiny coraz bliżej...
Z pewnością : )

[1agfa]

Witaj Sorellino dobranocnie-wczesnodziennie z powrotem w domowych pieleszach : ); najpiękniejsze takie wizyty jak opisujesz, przynoszące ładunek wewnętrznego ciepła, wzmocnienia poczucia bliskości, i przedziwnego a tak krzepiącego uczucia wpół-widzenia tropów nie ginących, wiodących w przyszłość. Rodzinnej przyszłości, czego gratuluję. Zwierzęce cuda podziwiam najszczerzej, księżniczka Deenah wiedziała z pewnością o Dniu Kota (przyjęła odpowiednio majestatyczną, królewską, nakazująca posłuch, choć zarazem przyjazną pozę (brakuje Księżniczce tronu! ; )
,
Garfield z kolei Święto Kota potraktował jako znakomitą okoliczność do zademonstrowania "jam pan wszędzie, gdziem jest", a Chiara, cudowna aksamitna psica (aczkolwiek nie Kot, to odświętna z samej swej natury; )) wygląda jakby strażowała, opiekun Domu i duch po psiemu serdeczny : )
Cieszę się z Tobą, z Wami...
I dziękuję za opis wypadu rodzinnego tchnącego spokojem i naturalnością Nie ma nic lepszego, piękniejszego, bardziej budującego.
Pozdrawiam.