Być w sam raz

[talbor73]

Przykro mi to takie smutne ale prawdziwe

Być w sam raz

[jaremaben]

rzeczywiscie smutne, az sie nie chce komentowac...

[schwarzwaldmaedel]

To co Ty tu jeszcze robisz kobieto z takim wyksztalceniem??? Na pewno znajdzie
sie jakis kraj ktory, Cie doceni!!!!

[gazeta_mi_placi]

Zwłaszcza na zmywaku...

[c2h6]

No ale czy ta kobieta ma jakieś kwalifikacje? Umie coś? Co z tego,
że zna 3 języki, skoro widocznie w żadnym z nich nie ma nic do
powiedzienia? Studia? Może i studia, ale jakie? Pewnie kolejna
absolwentka Szkoły Wyższej Płacenia Czesnego. Na sprzedawczynię
rzeczywiście za bardzo wykształcona i będzie stroić fochy, ale do
lepszej pracy pewnie po prostu za słaba. 5 lat pracy w budżetówce?
Czyli nie dość że mało sobą reprezentuje, to jeszcze nie umie
pracować w prawdziwej firmie.

Podsumowując - ja na takiego pracownika ochoty nie mam.

[ms135pt]

Nie dziwie sie ze nie chcialbys takiego pracownika

Wysoka srednia, 3 jezyki i dochod 400 zl/ miesiac, na kasie w biedronce
zarobilaby wiecej
BTW. jak jest sie bezrobotnym a zna sie 3 jezyki zawsze mozna wyzyc z
korepetycji, tylko ze naprawd trzeba te jezyki znac.

[c2h6]

ms135pt napisała:

> Nie dziwie sie ze nie chcialbys takiego pracownika
>
> Wysoka srednia, 3 jezyki i dochod 400 zl/ miesiac, na kasie w
biedronce
> zarobilaby wiecej
> BTW. jak jest sie bezrobotnym a zna sie 3 jezyki zawsze mozna
wyzyc z
> korepetycji, tylko ze naprawd trzeba te jezyki znac.

Tak, to jest oczywiście też ciekawa sprawa, czy ona naprawdę zna
chociaż jeden z tych języków przyzwoicie, a co dopiero "perfekt".
Żeby znać perfekcyjnie, trzeba kilka lat bez przerwy i w bardzo
różnych okolicznościach językiem się posługiwać. Panienka pewnie
pomyliła "perfekt" z "5" w indeksie.

[ufffaa]

Irytuje mnie naduzywanie slowa "perfekt". Perfekcja w jakiejs dziedzinie to stan
nie wymagajacy absolutnie zadnych poprawek. Wiekszosc z nas nie wlada
perfekcyjnie nawet jezykiem ojczystym, a co dopiero obcym. Zyje od trzydziestu
lat bez mala za granica. Uzywam niemieckiego na codzien. N i g d y nie
osmielilabym sie powiedziec "wladam niemieckim perfekt", mimo plynnosci w
poslugiwaniu sie nim. Podczas wizyt w Polsce zauwazylam jednak, niestety, ze
wiekszosc obecnego pokolenie dwudziesto-, trzydziestolatkow ustawia sobie
poprzeczke intelektualna bardzo nisko. Stad wlasnie bierze sie wiele rozczarowan.

[dystansownik]

> Irytuje mnie naduzywanie slowa "perfekt". Perfekcja w jakiejs dziedzinie to sta
> n
> nie wymagajacy absolutnie zadnych poprawek. Wiekszosc z nas nie wlada
> perfekcyjnie nawet jezykiem ojczystym, a co dopiero obcym.

Dokładnie. Tak samo wiele osób które zna język na poziomie ledwie zaawansowanym
lub nawet tzw. średnio-zaawansowanym, uparcie twierdzi, że zna go biegle. A jak
przyjdzie do porozumiewania się, to nagle dukają składając w pamięci zdania.

[flasska]

Widzisz, chyba po prostu opłaca się przedstawiać siebie jak najkorzystniej. Jeżeli wyślę życiorys skromnie szacujący moje umiejętności, ryzykuję, że na wstępie przegram z typem "jestem najlepszy, góry przenoszę".

[c2h6]

flasska napisała:

> Widzisz, chyba po prostu opłaca się przedstawiać siebie jak
najkorzystniej. Jeż
> eli wyślę życiorys skromnie szacujący moje umiejętności, ryzykuję,
że na wstępi
> e przegram z typem "jestem najlepszy, góry przenoszę".

To w CV niech sobie tamta panienka pisze co chce, ale w liście do
redakcji to nie ma sensu, a co najwyżej wzbudza politowanie nad
szczeniacką głupotą.

Politowanie?

[flasska]

Według mnie ta "panienka" właśnie napisała, że nie jest idealną kandydatką. Nie zna perfekcyjnie 3 języków, nie ma ukończonych kilkunastu kursów w wieku 25 lat.

Cytat z listu: "Nie jestem idealną kandydatką: [która miałaby] 25 lat życia, trzy języki perfekt, ukończonych naście kursów."

[dystansownik]

> Widzisz, chyba po prostu opłaca się przedstawiać siebie jak najkorzystniej. Jeż
> eli wyślę życiorys skromnie szacujący moje umiejętności, ryzykuję, że na wstępi
> e przegram z typem "jestem najlepszy, góry przenoszę".

Teoretycznie tak, ale akurat język to jedna z kwestii, które najłatwiej można
sprawdzić. Wpiszesz sobie poziom wyższy niż w rzeczywistości, rekrutujący
przejdzie na ten język choćby na chwilę i już jesteś spalona za ściemnianie w
CV. Przecież trochę wyższy poziom języka pracy też nie zagwarantuje, więc imho
to za duże ryzyko w stosunku do ewentualnych korzyści.

[flasska]

Zależy od tego, jak intensywnie się koloruje. Jeżeli człowiek, który ledwie duka, wpisze sobie powalające umiejętności, to prędzej czy później zostanie ośmieszony. Natomiast jeśli lekko je sobie "podciągnie", nic złego się nie stanie. Często ludzie też dobrze piszą, świetnie rozumieją, a z rozmową już gorzej z powodu przerwy w praktykowaniu.

Być w sam raz

[bukanor]

Ja dotychczas myślałam że mam za niskie kwalifikacje. Dostałam jednak list
zwrotny z jednej z firm z którego wynika, że wręcz przeciwnie. Nie wiem już,
co mam zrobić i w jaki sposób znaleźć godną pracę. Na kasę mnie nie chcą, na
produkcję też nie. Jestem coraz bardziej skłonna do tego aby usunąć
wykształcenie z CV i dyplom schować do szuflady. A ponoć w Polsce potrzeba
osób z wykształceniem technicznym... W ogóle nie rozumiem po co te wymagania
typu pięć języków obcych?? Chcę pracować w Polsce, na stanowisku które nie
wymaga kontaktów z zagranicą to po co mi te języki?? Techniczny znam, a to mi
jest do pracy potrzebne a nie odmiana przez pięćdziesiąt czasów i przypadków.
Mam wrażenie że są to "sztuczne" kwalifikacje, tak naprawdę nikomu nie potrzebne.

[ufffaa]

Czy na pewno "nie potrzebne"? A moze "niepotrzebne"! ;-)

Być w sam raz

[p_parafraza6]

Witam,
bardzo ciekawe komentarze na temat tej nieszczęsnej "panienki", 25-
latki. Niestety tak się składa, że mam o 5 lat więcej i jak
słusznie zauważyła jakaś miła niewiasta, opisałam stan "pożądany".
(Chociaż patrząc na oferty pracy, myślę że z tym wiekiem 25 lat
przedobrzyłam. Szukają młodszych.) Mój list do redakcji WO był
dłuższy i rozumiem, że musieli go skrócić, ale dość niefortunnie...
Nie znam 3 języków "perfect", nie ukończyłam kilkunastu kursów - bo
nie było mnie na to stać. Skończyłam studia dzienne na UW.
Pracowałam w różnych miejscach - instytucjach państwowych, ale i w
firmach prywatnych. Nigdy nie robiłam z siebie "alfy i omegi" i nie
zamieszczam przekłamań w cv, bo nie będę robić z siebie durnia. Ale
problem jest poważny. Rozmowy kwalifikacyjne, mimo że jest to
zabronione zawsze kończą się pytaniem - czy mam męża i dzieci.
Kiedyś zapytano mnie nawet czy mam rodzeństwo, w jakim wieku i czy
oni mają dzieci (!) Mężczyzn nikt o to nie pyta.
Patrzę na świat realnie i nie szukam ciepłej posadki za dużą kasę.
Chcę po prostu pracować i mam do tego prawo!!! A w sklepach nie
chcą przyjmować "takich jak ja", zresztą były na ten temat artykuły
w GW - studia często utrudniają a nie ułatwiają poruszanie się na
rynku pracy. Często też słyszę radę - wysyłasz CV do sklepu - pisz
że masz średnie. Tyle.
Pozdrawiam wszystkich komentatorów.
nie-panienka

Być w sam raz

[tuvalua]

Aby byc w sam raz trzeba zindywidualizowac CV. Nie tylko list
motywacyjny powinien byc dobrany do kazdej aplikacji, ale takze
zyciorys. Jesli ktos sie stara o posade kelnerki czy sprzedawcy nie
powinien pisac o wszystkich ukonczonych kursach, ale podac te
doswiadczenia, ktore sugeruja, ze sie do danej pracy nadajemy.