Niby nic

[Gość: MS]

Uzależniona od tych felietonów :)

[Gość: promys]

szkoda ze te folioteny nie śa częsciej pisane. Niektorzy zyją od swiat do
swiat ..ja zyje od felietonu do felietonu

[Gość: wizytka]

Hmm, a ja ? Od moich dzieci, od ich nauczycieli, od wiecznie zmęczonego męża,
od spotkań z przjaciółmi, od czerwonego wina, od mocnej herbaty, od rodzinnego
domu, od toksycznej mamy, od samotnych spacerów, od marzeń,od zapachu stajni,
od pisania za długich listów, od najukochańszego kundla, od placków
ziemniaczanych, od zapachu teatru, od wspomnień o dziadku ...
Pozdrawiam Pani Joasiu :)

Coraz bardziej...

[Gość: ona]

Coraz bardziej się uzależniam.Od czego? Drobnych ,nowych rzeczy,które najpierw
lubię a później,cóż.Ja kobieta dojrzała uzależniłam się chyba od internetu a
szczególnie od zaglądania do niektórych ...blogów no i tutaj do
Pani,uśmiech.Aby więcej było tych osób uzależnionych od oczekiwania ,czytania i
dzielenia się refleksjami po Pani felietonach,cienkopisem można pisać ale
czasem coś podkreślić trzeba też ,aby zwrócić uwagę.

[Gość: IrMa]

Od czego jestem uzależniona? Najbardziej od pełnych półek i szuflad starych,
niepotrzebnych rzeczy. Co rano przyrzekam sobie, że wstanę, wyrzucę wszystko na
środek pokoju, nie segregując, zapakuję w reklamówki i po jednej powynoszę do
zsypu. Nic z tego, uzależnienie zwycięża. Upływ czasu mnoży te "garby". PS.
herbatę cynamonową zdradzam z imbirową, ot żeby było weselej. Pozdr.

niby nic, a jednak esencja (ale nie herbaciana)

[Gość: matylda]

Kocham swoje uzaleznienia, zresztą bez nich wszyscy bylibyśmy bylejacy. Są
niczym cegiełki w solidnej budowli i potrzebują się nawzajem, żeby konstrukcja
się nie zawaliła. Smak kawy zbożowej i ogórków kioszonych, wiara w cuda i
wszechogarniający pesymizm...to chyba cała esencja. najważniejsze, żeby je w
sobie akceptować i zbierać kolejne, aż wypelnią człowieka ponajmniejszą z
komórek :)

[Gość: Monika]

Bardzo mi sie spodobalo, co napisala Matylda. Tak, to nic zlego byc
uzaleznionym. Choc niektore uzaleznienia sa niedobre, niewiadomo jak sie do nas
przyplataly, przyczepily, z tymi trzeba walczyc. Albo nie, w koncu sie
odczepia. Przejda nam. Jak milosc. Bo to jest rodzaj milosci.

[onabarbarzynca]

Ja też;)