Prawda w CV

[rs_gazeta_forum]

Szukasz baranków w stadzie wilków?
Masz 25 lat, do szkół chodziłaś już po roku 1989, więc zapewne nie uczono Cię,
że święto 1 Maja ma źródło w krwawej walce robotników z właścicielami
korporacji. Te 8 godzin za godziwą płacę, do których tak tęsknisz, nie wzięło
się samo z siebie, tylko z takich walk.
Ale przeszłaś szkolenie ideologiczne, wygląda, że dla Ciebie jedyną
dopuszczalną formą protestu jest taki list...

Prawda w CV

[hadassa79]

A co to za korporacja i w jakim kraju? Ja też pracuję w korporacji, od
poniedziałku do piątku między 9 a 17-stą, i jakoś mam czas na własne
przyjemności. Jak brakuje Ci czasu np na czytanie książek, to rób to w drodze
do i z pracy, w autobusie, kolejce, czy metrze. Jak korporacja w dużym
mieście, to na pewno macie siłownię w pracy, albo rzut od niej beretem - idź
tam w lunchu. Albo na basen, który też na pewno jest w okolicy. Poza tym
wszystko inne możesz robić po 17-stej w w/e! Mylę się?

[prawie_prawniczka]

Nie wiem w jakiej korporacji pracujesz/może Państwo nazywasz w tym przypadku
korproacją? Być może jesteś pracownikiem administracji w tej korporacji, który
nigdy nie oddzwnaia na telefony i nie można niczego się od niego doprosić bez
pisemnej interwencji u wysokiej rangi przełożonego??
Ja pracowałam 2 lata w firmie z Wielkiej Czwórki - praca od 8.30 do 17.30 z
godzinną przerwą (rzadko keidy było można ją wykorzystywać).
W praktyce rzadko kończyłam przed 20, mając godzinę drogi do domu, jesli np po
drodze chciałam kupić coś do jedzenia/skoczyć do kosmetyczki, na siłownię
wracalm do domu po 23 - padałam w ubraniu ze zmęczenia po 17 godzinnym dniu na
nogach, po to by nastepnego dnia wstać ok. 6.30 i przeżyć kolejny taki dzień, a
w weekendy po prostu spać, nadrabiając zaległości z tygodnia - sprzątać
mieszkanie, szykując sobie coś do jedzenia itp
Chcesz mi może napisać, że jestem słabo zorganizowana w pracy albo mało
asertywna i stąd to siedzenie?? Otóż nie - moje dziekie godziny pracy wynikały
głównie z faktu, iż wsyzstko było na wczoraj, projekty wracały od przełożonych
do poprawki czy uzupełnienia, informacje od klienta przychodziły niekompletne
lub nie na czas, młodsi pracownicy czasem nawalali, a menadżer 30 razy zmieniał
zdanie i nanosił poprawki do poprawek - kiedy w końcu się zdecydował na jakiś
ostateczny kształt - poprawki nanosił partner, a pytania zgłaszał inny dział-
wtedy kolejne poprawki. Wreszcie wysyłaliśmy efekt naszej pracy do biura naszej
korporacji w innym kraju, a Ci zgłaszali pytania typu czemu to u Was jest tak, a
nie inaczej, czemu nie da się tego inaczej załatwić, czemu to tyle trwa itp

I nie jest to tylko moje wrażenie, ale kilkaset osób w naszym biurze tak
pracuje, a osoby przychodzące od konkurencji mówią, że u nich jest tak samo.

Jak człowiek przyjdzie do domu w nocy, padnięty, to na nic nie ma sił i op
rozwoju nie myśli.

[ray_of_sun]

niestety praca w korporacji tak właśnie wygląda, im bardziej cię
doceniają tym więcej pracujesz :(

[taje]

Myślę, że dużo zależy od kraju. W Polsce niestety realia pracy w
tzw. korporacjach (i nie tylko) wyglądają tak jak opisały to
poprzedniczki. Np. w dużych miedzynarodowych kancelariach prawnych w
Warszawie dzień pracy zwyczajowo kończy się o 19, a i to tylko wtedy
gdy nie ma pilnych spraw dla klienta. Oczywiście nadgodzin prawnicy
nie dostają. W mniejszych kancelariach być może jest bardziej
cywilizowanie pod tym względem ale znowu pod innymi bywa gorzej. To
co Ty opisujesz to przykład zdrowej struktury korporacyjnej, obawiam
się, że w Polsce to jednak wyjątek (chciałabym się co do tego mylić).

Prawda w CV

[hadassa79]

Czy to jest odpowiedź do mnie Pani Prawie Prawniczko? I ten jad sfrustrowanej
pracownicy korporacji sączący się wraz z pomówieniem o nierzetelność w pracy,
też do mnie? To już rozwiewam wątpliwości. Pracuję w Group Credit Policy &
Strategy najstarszego i największego banku w jednym z krajów UE, dokładnie od
9am do 5pm, z godzinną przerwą na lunch. Przerwa na posiłek, spacer, czytanie
książki, czy coklowiek sobie życzysz, jest wręcz obowiązkiem. Tak jak i
wykorzystanie raz do roku 2 tygodni urlopu tzw "pod rząd" z przysługującej
puli. Oczywiście zdarza się, że trzeba czasem zostać chwilę dłużej i nadrobić
zaległości, ale każda minuta po 5pm to są już nadgodziny, płatne minimum 1,5
razy godzinna stawka. Weekendy są wielokrotnością tej stawki. To zajęcie,
które przynosi mi dochód. Teraz te, które robię dla własnej satysfakcji -
książki czytam około 2 tygodniowo (po polsku i angielsku), głównie w drodze do
oraz z pracy. Dużo też piszę, między innymi do jednego z kwartalników w
Polsce. Jestem aktywnym działaczem Polonii w mieście, w którym mieszkam,
czyli: sama organizuję cykl spotkań kulturalnych z udziałem znanych i
cenionych Polaków, których zapraszam znad Wisły oraz chodzę na wszystkie inne
możliwe imprezy kulturalne. W tym roku przejmuję pałeczkę w organizacji
Festiwalu Filmu Polskiego, czyli będę i twórcą i tworzywem. Poprzedni semestr
akademicki chodziłam na wykłady z historii Polski na lokalny uniwersytet. Do
niedawna jeszcze dwa razy w tygodniu chodziłam na inny język obcy i na tango.
Sezonowo lepię anioły, robię kartki; grywałam w rugby i na gitarze. Po
godzinach również udzielam się w pracowym Employee Engagement, czyli na
przykład uczestniczyłam w organizacji pokazu mody, z którego dochód poszedł na
cel charytatywny, potem ze zdjęć wydaliśmy kalendarz, zrobiliśmy projekt na
bankowe Oscary itp itd, ciągle jest czym się zająć. Dodać jeszcze muszę, że w
piątki często idziemy gromadnie z pracy prosto do baru, a i w soboty chadzam
na tańce; jadę na wycieczkę, albo odsypiam, zależy. No dobra, nie gotuję bo
jem w kantynie, albo na mieście, ani nie sprzątam, bo landlord zapewnia panią
do sprzątania, ale za to piorę sama i namiętnie! Na pewno coś jeszcze
pominęłam ze swojego rozkładu tygodnia, ale musisz wybaczyć. Najważniejsze
jednak w tym wszystkim jest to, że większość tych rzeczy robię ze swoimi
przyjaciółmi, a oni również w większości pracują w korporacjach. Aha, co do
mojej rzetelności w pracy - u nas to jest normalne, że szef albo klienci cię
chwalą, więc wiedz, że co jakiś czas maila z podziękowaniem i pochwałą odbieram.

Tymczasem, owocnego tygodnia w korporacji życzę!

[ray_of_sun]

zazdroszczę pracy w takich warunkach!

niestety doświadczenia moje i moich znajomych są inne - ale nie ma co
uogólniać, są korporacje i korporacje

Zresztą, żeby nie mieć czasu dla siebie nie trzeba koniecznie w
korporacji pracować, wszędzie się znajdzie jakiś wyzyskiwacz

[majself]

hadassa79 napisała:

> ale za to piorę sama i namiętnie!
W rzece?

W dzisiejszych czasach "piorę sama" zwykle znaczy "wrzucam rzeczy do pralki i
włączam guzik", która to pracochłonna czynność zajmuje całe, och, dwie minuty
dziennie. Plus rozwieszenie prania, co zajmuje kolejne dwie minuty, plus
prasowanie, na które przy jednej osobie traci się może godzinę w tygodniu.

Jakoś mi to "piorę sama" nie równoważy zajęć domowych przeciętnej kobiety.

[hadassa79]

No właśnie - przeciętnej! Ja nie jestem przeciętna!
Serdecznie.

[olja.b]

A ty w Polsce w korporacji kiedyś pracowałaś? Bo jak nie, to chyba nie powinnaś
się odzywać...

[dalilala]

hadassa, honey, it's Poland we're talking about :-)

[hadassa79]

Dalilala, ah, I get you now ;-)

[raveness1]

> Najważniejsze
> jednak w tym wszystkim jest to, że większość tych rzeczy robię ze
swoimi
> przyjaciółmi, a oni również w większości pracują w korporacjach

To w korporacjach sa przyjaciele??? Chyba tacy "fair-weather
friends"...
Scratch a bit the surface and see what is hidden beneath.

[prawie_prawniczka]

Sfrustrowana nie jestem, w korporacji już nie pracuję. Powiedziałam "nie", bo
mogę sobie na to pozwolić. Zdecydowałam się firmę z tzw. Big4, bo chciałam być
niezależna finansowo. W porównaniu z innymi ofertami pracy ta była
najkorzystniejsza. Kiedy odeszłam z korporacji otrzymałam oczywiście parę
ciekawych ofert pracy w miłej atmosferze, z perspektywami rozwoju, tylko,
że.....proponowane wynagrodzenie wahało się między 1/3 a połową korporacyjnej
pensji. Nie mam tu niestety zagranicznych szkoleń ani wyjazdów integracyjnych
ani siłowni, ani dofinansowania doskonalenia języka ani szkoleń umiejętności
miękkich, gdzie masz indywidualnego trenera. Mam za to, o czym Ty piszesz-więcej
czasu wolnego dla siebie i przyjaciół.
Tylko, że czasem wolnym nie zapłacisz za wszystko. Aby utrzymać dotychczasowy
standard przyjęłam ofertę mamy i..wprowadziłam się do ich domu, gdzie mam
oddzieloną część na parterze - dawny garaż na 2 auta przerobiliśmy na kuchnię i
pokój dzinny + mała sypialnia.
Mam takie tymczasowe mieszkanie, a mama płaci za wszystko, za panią do
sprzątania też. Tylko, że ja nie czuję się z tym dobrze. Czuję się trochę jak
nieudacznik mieszkając po studiach u rodziców-pożyczając od nich samochody,
zużywając kupioną za ich pieniądze benzynę, mieszkając w domu zbudowanym za ICH
pieniądze.
Z tego względu ceniłam korporację - z jednej strony nie muszę pozwalać sobie na
pewne rzeczy, bo mam to szczęście, że moi rodzice czy dziadkowie są w stanie mi
pomóc (nawet w postaci prezentów urodzinowych, gwiazdkowych w postaci np wakacji
zagranicznych czy nowych mebli) + zostawią mi któregoś dnia to, co mają, więc
mogę sobie pozwolić na zarabianie niewielkich kwot. Ale zdaję sobie sprawę, że
mój przykład jest odosobniony, a 99% ludzi w Polsce pochodzi z rodzin biednych,
a ich dziadkowie nie są w stanie wykupić leków z 600 zł emerytury, więc to
raczej oni wymagają dotacji.
Takie osoby wiążą się z korporacjami po to by do czegoś dojść, żyć na sensownym
poziomie. U mnie to bardziej kwestia osobistych ambicji, u innych kwestia
przeżycia. W Polsce nadal nie mamy wyboru - albo zaharowujesz się jak dziki
osioł albo klepiesz biedę.

[902a]

Teraz z kolei to ja zapytam: a cóż to za cudowna korporacja? Czekam na lekką
zniżkę nastroju, może post zyska więcej realiów :)

[902a]

902a napisała:

> Teraz z kolei to ja zapytam: a cóż to za cudowna korporacja? Czekam na lekką
> zniżkę nastroju, może post zyska więcej realiów :)

miało być do hadassa79

Prawda w CV ... uciekaj!

[olja.b]

Moja droga :)

Uciekaj jeśli Ci życie miłe :) Jeśli jeszcze tli się w Tobie odrobina siebie i
własnej kreatywności :)

Ja pracowałam w korporacji ponad 2 lata. Odeszłam świadomie, bo nie chciałam
dłużej nudzić się w życiu. Krok do niezależności może być trudny, bo będzie
wymagał przedsiębiorczości, pomysłowości i wiele energii, ale wierz mi, opłaca
się!
Ja zaczęłam swoją przygodę rok temu :) ... wyjazdem na wolontariat. Wiem, dla
Ciebie to może zbyt ekstremalne,ale warto znaleźć coś co pozwoli Ci odetchnąć
i zastanowić się czego chcesz.
A potem było tylko lepiej :) nagle zaczęłam robić to, zawsze marzyłam -
podróżować :) To obecnie część mojej pracy :) !

Najtrudniejszy jest pierwszy krok lub choćby oswojenie się z decyzją o odejściu.
Korporacja jest jak socjalistyczny zakład pracy, tylko zgrzebne stroje
zamieniono na eleganckie kostiumy, a wycieczki w Ciechocinku na szkolenia
integracyjne ... ale nie wszystko złoto co się świeci.

Acha, i jeszcze jedno. Jeśli teraz nie masz czasu dla siebie, to po powrocie
do pracy nie będziesz go miała tym bardziej, ani dla siebie, ani dla dziecka ...

Pozdrawiam i życzę powodzenia :)

[gogg]

No pewnie że tak.
--
ogrodypamieci.pl/profil/lady-diana

Prawda w CV

[justinehh]

ciesz się kurde że masz robotę ....

ciesz sie ze masz robote

[agagin]

hahah rewelacyjny wpis i jakze zgodny z prawda i obecna sytuacja :)
Pozdrawiam :)