Sfrustrowane panie domu

a po co mieć aż 3 dzieci?

[uknown]

Czy jak się ma 1 to jest się gorszą mniej spełnioną kobietą? a może w ogóle
nie mieć dzieci skoro się do tego nie dorosło mentalnie? może mąż również nie
jest potrzebny bo to tylko kłopot, zajmuje czas, chce seksu i karmić trzeba?
Dzisiaj można żyć tak jak komu wygodniej, być singlem albo rodziną
wielodzietną, a decyzja o modelu życia powinna być podejmowana samodzielnie i
bez presji otoczenia. Tymczasem mam wrażenie, że opisywane kobiety
bezkrytycznie przyjęły model życia i rodziny, bo nie miały innych wzorców, bo
tak zostały wychowane, bo tego oczekiwało otoczenie, bo tak każe kościół, bo
koleżanki robiły podobnie ... a potem okazywało się że to nie dla nich, że się
w tym nie odnajdują, że depresja od nadmiaru obowiązków ... A zróbcie sobie
jeszcze kolejną 3 dzieci, weźcie jeszcze ze dwa etaty, jak być matką - polką
to na całego, co się oszczędzać! A w nocy jeszcze chleb upiec, zrobić zapas
domowych wędlin i konfitur, wyhaftować parę obrusów mereżką i pocerować mężowi
skarpetki - chandra minie jak ręką odjął bo zwyczajnie już nie będzie siły
myśleć! Po co same ubieracie się w ten kierat, dajecie sobie wmówić, że
musicie wszystko robić na medal, że u was wszystko musi być super, że trzeba
karmić piersią jak się nie znosi (dziecko umrze jak dasz mu butelkę i nie
będziesz mieć wrzodów na cyckach?!). Wszystkiemu winny sposób wychowania
kobiet, czerpanie wzorów kobiecości nieaktualnych już 50 lat, stawianie
nierealistycznych oczekiwań wobec siebie i życia, uzależnianie swojej
samooceny od realizacji obowiązków na rzecz innych ... Szczęśliwe kobiety żyją
bez oglądania się na opinię innych, robią to co uznają za stosowne, nie
dostosowują swego życia do wymagań mam, przyjaciółek, umieją mówić nie,
potrafią obronić w sobie zdrowy egoizm. Tym kobietom wyraźnie przeszkadza duża
rodzina i związane z tym obowiązki, ale nie robią nic aby ilość tych
obowiązków zmniejszyć, znaleźć pomoc, nauczyć męża i dzieci samodzielności,
mieć swoje hobby, szanować swoją pracę, tylko ganiają jak wściekłe aż wreszcie
popadają w chorobę - a tymczasem może wystarczyłoby wziąć pomoc domową.

[geehee]

Tym pani domu jest stworzony dla prostych kobiet, mało wykształconych i obytych,
dla których model 3K czyli kinder, kuchen i kirsche był idealnym życiowym
rozwiązaniem, bo innego modelu nie znały i nie byłyby zdolne realizować. A skoro
paniami domu zostają kobiety po fakultetach z doktoratami w planach, często
mające za sobą karierę zawodową, bogate życie towarzyskie, podróże, itp., to co
tu się dziwić, że fiksują gotując codzienną zupę, podcierając tyłki dzieciom,
kupując kurczaka w tym samym markecie n-ty raz z rzędu? Tym bardziej dziwi, że
decydują się na to po raz 3 skoro wcześniej już dwukrotnie przekonały się że to
im nie odpowiada? Dzisiejsza mała ilość dzieci w zachodnich społeczeństwach jest
przecież spowodowana niechęcią kobiet do posiadania wielu dzieci, które
zazwyczaj po jednej sztuce mają dosyć i wracają do pracy i dawnego życia
przynajmniej w takim stopniu, żeby nie wpaść w depresję właśnie. A można chyba
pokierować swoją dzietnością tak aby ilość dzieci była dostosowana do możliwości
rodziny nie tylko ekonomicznie ale też emocjonalnie, organizacyjnie itp. i nie
powodowała deficytów psychicznych u członków rodziny? Czy to tak trudno
przewidzieć, że każde następne dziecko to kolejna porcja niewdzięcznej,
nielubianej pracy i konieczność poświęcenia uwagi jeszcze jednej osobie kosztem
czasu dla siebie, bo doba nie jest z gumy? Do tego nie trzeba doktoratu,
wystarczy zdrowy rozsądek.

[kyyriad]

"A można chyba pokierować swoją dzietnością tak aby ilość dzieci była
dostosowana do możliwości rodziny nie tylko ekonomicznie ale też emocjonalnie,
organizacyjnie itp. i nie powodowała deficytów psychicznych u członków rodziny?
Czy to tak trudno przewidzieć, że każde następne dziecko to kolejna porcja
niewdzięcznej, nielubianej pracy i konieczność poświęcenia uwagi jeszcze jednej
osobie kosztem
czasu dla siebie, bo doba nie jest z gumy? Do tego nie trzeba doktoratu,
wystarczy zdrowy rozsądek."
No chyba że ktoś opiera swoje wyobrażenia o życiu na lekturze tabloidów, gdzie
celebrytki lekko łatwo i przyjemnie łączą macierzyństwo z karierą i w dwa
tygodnie po ciąży prężą przed obiektywem superfigurę z fotoshopu. A mam
wrażenie, że coraz więcej ludzi (nie tylko kobiet, facetów również) myśli, że
małżeństwo i rodzicielstwo wygląda jak film z reklamy jogurtu i skosfrontowani z
rzeczywistością czują, że ktoś im w mordę dał i paskudnie oszukał, bo miało być
tak pięknie a jest szaro, nudno i pod górę, żona nie jest wysmukłą blondynką a
on nie ma porsche i willi z basenem ...

[lukas1492]

Mądre kobiety to ok. 10% kobiet, tak samo jak mądrzy mężczyźni to ok. 10%
wszystkich mężczyzn.

Wniosek z tego taki, że 10% kobiet dla dobra ogółu i swojego (samorealizacja,
własne projekty, rozwój nauki itp.) może się "spełniać". Reszta do garów, bo w
pracy nie osiągną nic oprócz statusu przeciętnika na etacie i sfrustrowanej jak
z artykułu.

A teraz sobie mówcie o mnie "męska świnia" :)

[ahhna]

Męska świnia :)
Nie ma nic złego w statusie przeciętniaka na zajmowanym stanowisku, jeśli
tylko to komus pasuje. A może właśnie tym 10 % mądrych zaproponować
prokreację, żeby mądrzy ludzie zasiedlali ten świat?
A jakie masz zastosowanie dla tych 90 % nieudacznych facetów? Czyżby na
nic nie mogli się przydać..?
Oj, Lukas, luki są w twoim wywodzie.

[focus35]

a ztym ponizszym to akurat sie zgadzam... malo jest madrych ludzi po
prostu.

A glupota boli i to bardzo;)))



lukas1492 napisał:

> Mądre kobiety to ok. 10% kobiet, tak samo jak mądrzy mężczyźni to
ok. 10%
> wszystkich mężczyzn.
>
> Wniosek z tego taki, że 10% kobiet dla dobra ogółu i swojego
(samorealizacja,
> własne projekty, rozwój nauki itp.) może się "spełniać". Reszta do
garów, bo w
> pracy nie osiągną nic oprócz statusu przeciętnika na etacie i
sfrustrowanej jak
> z artykułu.
>
> A teraz sobie mówcie o mnie "męska świnia" :)
>
>

Sfrustrowane panie domu

[ykb7]

JA tedz jestem w depresji i wlasnie mysle o przejsciu na wychowawcze
chociaz dziecko ma juz rok i 3 miesiace. Do tej pory pracowalam i
czekalam na czas, kiedy malec zacznie chodzic, z nadzieja, ze bedzie
latwiej. Nic na latwejszy czas nie wskazuja. Jestem coraz bardziej
zaganiana i tez mam wrazenie, ze niczego nie robie dobrze, bo nie
mam czasu na perfekcje. do tego zaczely sie przerazliwe bole glowy
(mojej) i trzy choroby dziecka w jednym miesiacu( goraczka do 40.5
stopna). Wyplakalam morze lez i chociaz chlopak jest juz zdrowy,
nadal placze. Wszysko robie automatycznie i tylko jemu przesylam
moje usmiechy przez lzy.

Sfrustrowane panie domu

[oleandra65]

Chylę czoła przed mężem A.
Mój, po postawieniu mi diagnozy "depresja" i przepisaniu leków udawał, że nic
się nie dzieje, a choroba to moje widzimisię.

Mentalne garkotłuki i kwoki

[affera123]

Jak ktoś ma umysł kury domowej, to żadne studia, ani żadna pomoc ze
strony męża, niańki, gosposi czy reszty rodziny nie pomoże. Mentalny
garkotłuk to taka persona, co cały dzień spędza w garach i
ubabranych pieluchach, a przy okazji ma pretensje do całego świata
za to swoje "umęczenie". Jednakże podświadomie czuje się bezpiecznie
w tym swoim świecie i lubi ten stan. Mentalna kwoka ma od początku
jeden plan: uczepić się zaradnego samca, który zarobi na dom, a ją
zwolni z myślenia. Przykładem jest moja macocha: 25 lat w domu,
ciągłe żale i pretensje, że taka uwiązana i niedoceniana, że życie
zmarnowała na wychowywanie dzieci, a jak padła konkretna propozycja
wyrwania się z tego kieratu, to wpadła w taki popłoch i lament, że
należało uznać, że "nie było tematu". Wychowała dzieci, które są już
na studiach, a mimo to nadal próbuje swoich starych numerów, żeby
tylko przypadkiem nie musieć się wykazać czymś innym niż gotowanie
zupy i ładowanie bębna pralki. Jak już odpadł argument troski o
dzieci, które najpierw były "bezbronnymi niemowlętami", potem
wchodziły w ważny okres życia, jakim była zerówka i szkoła, potem
była matura, a na sam koniec egzaminy na studia, obmyśliła kolejny
plan zadręczania reszty rodziny swoją osobą i popadła w różne
wyimaginowane choroby od słabego serca poczynając, na ciężkiej
anemii kończąc. To nic, że jest zdrowa jak koń i niejednego by do
grobu doprowadziła swoimi pretensjami, ważne, że zawsze znajdzie
jakiś pretekst do tego, żeby jej inni musieli współczuć, choćby ze
zwykłej grzeczności. Kobieta, jak chce zmienić swój los, zawsze
znajdzie jakieś wyjście. Po pierwsze zaś, nie należy pakować się w
związki, gdzie facet jest tradycjonalistą albo leniem śmierdzącym,
który potrzebuje niańki, którą wcześniej była jego matka. Kobiety
wiążą się zupełnie świadomie z osobnikami, których przemiany
społeczne ominęły szerokim łukiem i głośno ośmielają się twierdzić,
że baby to tylko do garów i dzieci, a potem płacz i zgrzytanie
zębami. Z drugiej strony uwali się taka jedna z drugą, kwoczysko
zapyziałe i krytykują te kobiety, które mają odwagę żyć inaczej, bo
samotnie (wg kwoki są to stare panny, które "mają powodzenie, ale
wzięcia już nie) albo zaopatrzone w dzieci i męża, ale autonomiczne
(praca, mąż szanujący jej potrzeby, dzieci w żłobku i przedszkolu),
tu diagnoza garkotłuka jest następująca: taka kobieta to wyrodna
matka. Pytanie tylko, kto jest górą? Tłuste, zapuszczone babsko
śmierdzące bigosem czy uśmiechnięta, niezależna dama, do której
wzdycha mąż tejże matki-Polki z lekko przekrzywioną aureolą? Panie z
artykułu ciężko zapracowały na swój los, a refleksja przyszła nieco
za późno.

żałosne baba ma robic przy garach i tyle

[danwrc1]

feminizm to głupota kochane depresantki cz wasze babki gotowały dla swych
mężów prały i nie miały depresji nie wymyślajcie głupot tylko bierzcie sie do
roboty!

[focus35]

glupich nie sieja danwrc1, sami sie rodza albo raczej rodza
ich "kochane? desperatki" vel "zalosne baby"

owe panie sfustrowane z artykulu nie sa feministkami - ich zycie
jest zaprzeczeniem rownouprawnienia... zasuwanie na dwoch albo
wiecej etatach bez udzialu (nie pomocy, bo nie chodzio pomoc a o
udzial w rodzicielstwie czyli macierzynstwie i ojcostwie) innych,
szczegolnie meza, ojca dziecka jest karykatura feminizmu


danwrc1 napisał:

> feminizm to głupota kochane depresantki cz wasze babki gotowały
dla swych
> mężów prały i nie miały depresji nie wymyślajcie głupot tylko
bierzcie sie do
> roboty!

[oz_patryk]

już to widzę jak mojej żonie mówię żeby poszła do psychologa... znowu miał bym
dwa tygodnie spokoju od zrzędzenia bo by się nie odzywała.

obiadów nie gotuje, nigdy nie gotowała, lubiła za to patrzeć jak ja gotuje, bo
lubię. ale szlak mnie trafia gdy dzwonie pytam się czy jak będę wracał z pracy
to coś kupić - nie - wracam lodówka pusta, nawet mi się nie chce reagować, ręce
mi już opadły, nie powie co kupić i sama nie kupi pomimo że sklep pod nosem, z
zamrażalnika mięsa też nie wyciągnie. marudzi że siedzi w domu, ale nie wyjdzie
na długi spacer z małym, bo... znajdzie miliard powodów żeby siedzieć w domu,
rano jej się nie chce, bo to trzeba się z małym pobawić, wykapać się, nakarmić
małego co 3 godziny i zjeść śniadanie , a bo mały śpi, potem jest za gorąco, a
jak wrócę koło 18 z pracy to jest zmęczona i jej się nie chce, ale do sklepu na
drugi koniec miasta już jej się chce ze mną jechać pomimo że nie chciało jej się
iść do sklepu który jest przed blokiem, oczywiście obrażona że mało czasu
spędzam z małym ale jak przyjdę z pracy i muszę zrobić zakupy i ugotować obiad
bo ona woda na herbatę w czajniku elektrycznym potrafi przypalić to tego nie widzi.

A miało być tak pięknie..

[magia_sieci]

Bale..adoratorzy.i oczywiście książe na białym koniu.Niestety.rzeczywistość nie przystaje do Waszych wyobrażeń..Adoratorzy znaleźli swoje miłośći,bale są tylko w sylwestra i drogie, książęta na białym koniu zostali wytępieni przez Stalina.Dobrze ze chociać każdy murzyn z Nigerii to prince lub Love Star..Powodzenia życzę..:)))))

Syndrom mężatki a nie depresja!

[twojabogini]

W literaturze o naturalnych metodach leczenia wpadłam na coś takiego
jak "syndrom mężatki". Symptomy: stan zmęczenia, znużenia pracą
(zawodową lub w domu przy dziecku) i stosunkami seksualnymi, bardzo
duża nerwowość, bezsenność, bóle głowy i pleców. Podobne do
depresji. Pani Dr Formica (Old Bridge, New Jersey) odkryła, że u
kobiet dotkniętych takim syndromem występuje obniżony poziom soli
potasowych i kwasu aminobursztynowego. Pani doktor nie wnikała co
jest przyczyną, a co skutkiem (czy od siedzenia w domu spada poziom
tych substancji, czy spada poziom substancji np. po ciązy i
powoduje, ze babie się nie chce). 78 % pacjentek, którym uzupełniono
niedobory po 4-6 tygodniach odzyskała swoją wesołość i radość życia
i wyrwała się z błędnego koła. Czasem chroniczne zmęczenie ma jednak
podłoże chorobowe i wtedy oczywiscie to nie skutkuje.
Dla tych które borykają się z problemem - niedobór można uzupełnić
spożywając miód (ma ten kwas) oraz sezam (potas i magnez): m.in.
chałwę, ale tą prawdziwą z sezamu, oleju sezamowego i miodu (bez
cukru i syropów kukurydzianych). Można też używac oleju sezamowego
(nie nadaje się do smażenia).
Może warto spróbować, organizm się zregeneruje i łatwiej będzie
zadbać o siebie? Co ciekawe: chałwa i sezamki były uważane zawsze za
słodycze dla młodych mężatek, mające podtrzymać u nich wigor i
energię życiową.

[basiek-to-ja]

Bardzo serdecznie dziękuję za ten tekst:)
Uratował - mam nadzieję- małżeństwo mojego brata.
Kilka paczek sezamek położone w widocznym miejscu sprawiły, że
powróciła dawna dziewczyna, w której się zakochał.
A i ona widzi świat w kolorowych barwach...
A może to po prostu wiosna???

Babskie gadanie...

[pxyz]

Celowo pisze "babskie" chociaz cokolwiek bym nie powiedzial i tak
zostanę zjedzony... ;)

z jednej strony rownouprawnienie, z drugiej feminizm, z trzeciej
bezbronne zaszczute, niedowartosciowane i wiecznie cierpiące matki
Teresy.

Nie przeczę że to nie jest prawda co tutaj napisano - wrecz
przeciwnie, ale czy na siłę musimy rozdzielac problemy plcia? czy to
ze "wyroznia sie" tutaj kobiety oznacza ze sa lepsze? /gorsze?

a oddani zyciu, domowi, ukochanej partnerzy? nie moga miec depresji?


Nie podoba mi sie wlasnie od tej strony ten artykul, tak samo jak
nie podoba mi sie ze dla "mody" sady zaczynaja na sile przyznawac
opiekę nad dziecmi rozwodnikom...

Nie dzielmy sie, nie porwonujmy na sile kto lepszy/gorszy, bo to nie
ulatwia rozwiazywania problemow..
I teraz 3/4 kobiet pojdzie z gazeta do meza i powie: "widzisz,
napisali o mnie" na co polowa mezow powinna odpowiedziec: "widzisz,
pisza tylko o kobietach, ale mam takie same objawy"...

depresja w pędzącym na slepo swiecie to obecnie chleb codzienny, co
nie znaczy ze mamy przymykać na nią oko...

[bene_gesserit]

pxyz napisał:

> Celowo pisze "babskie" chociaz cokolwiek bym nie powiedzial i tak
> zostanę zjedzony... ;)

No popatrz, jakos nikt cie nie zjadl?

> z jednej strony rownouprawnienie, z drugiej feminizm, z trzeciej
> bezbronne zaszczute, niedowartosciowane i wiecznie cierpiące
matki
> Teresy.

Nie ma trzeciej strony, bo feminizm jest po stronie kobiet. To
feminizm walczy min o godnosc kobiet domowych i o poszanowanie
pracy, ktora wykonuja kobiety, takze te pracujace na trzech etatach
(firma-dom-dzieci).

> Nie przeczę że to nie jest prawda co tutaj napisano - wrecz
> przeciwnie, ale czy na siłę musimy rozdzielac problemy plcia? czy
to
> ze "wyroznia sie" tutaj kobiety oznacza ze sa lepsze? /gorsze?

Nie rozdzielamy na sile plcia. To fakt, ze znakomita czesc
pracy domowej jest wykonywana przez kobiety.

> a oddani zyciu, domowi, ukochanej partnerzy? nie moga miec
depresji?

A ktos napisal, ze nie moga?

> Nie podoba mi sie wlasnie od tej strony ten artykul,

Mozesz wskazac konkretne cytaty?

tak samo jak
> nie podoba mi sie ze dla "mody" sady zaczynaja na sile przyznawac
> opiekę nad dziecmi rozwodnikom...

To nie jest prawda.

> Nie dzielmy sie, nie porwonujmy na sile kto lepszy/gorszy, bo to
nie
> ulatwia rozwiazywania problemow..
> I teraz 3/4 kobiet pojdzie z gazeta do meza i powie: "widzisz,
> napisali o mnie" na co polowa mezow powinna
odpowiedziec: "widzisz,
> pisza tylko o kobietach, ale mam takie same objawy"...

3/4 kobiet i prawie jedna czwarta mezczyzn ma depresje?!
Nie sadze.

Bez watpienia natomiast ponad 3/4 kobiet zapieprza na dwoch (firma-
dom) albo trzech (firma-dom-dziecko) etatach. Mezczyzni nie maja
takich objawow.

> depresja w pędzącym na slepo swiecie to obecnie chleb codzienny,
co
> nie znaczy ze mamy przymykać na nią oko...

No, a smieci sie same nie wyniosa, obiad sam nie ugotuje, a
dzieciak sie sam nie wychowa.

To nie kwestia liczby dzieci!

[ofiara_przemian]

Moja przyjaciółka z liceum pochodzi z wielodzietnej rodziny. Jej
matka jest przykładem kobiety, która świetnie realizuje się w domu i
poza nim, jest zadowolona, uśmiechnięta, nawet po rozwodzie (mąż
zostawił ją z szóstką dzieci dla młodszej) zachowała dystans do
wielu spraw i pogodę ducha. To kwestia charakteru. Ta kobieta
rodziła dzieci, a w międzyczasie skończyła studia, zrobiła doktorat,
pracowała w wydawnictwie i w szkole, udzielała się społecznie, a
wszystko to bez pomocy niań, babć itp., to kwestia organizacji
życia. Czasem bywa tak, że kobieta ma jedno dziecko i syf wokół
siebie, a czasem w wielodzietnych rodzinach jest taki ład i
szczęście, że aż dziw bierze, że to w ogóle możliwe. Kura domowa to
stan ducha, matka mojej koleżanki nigdy nie pozwoliła sprowadzić się
do poziomu sprzątaczko-pomywaczko-praczko-niańki, nie zrezygnowała z
zainteresowań i przyjaciół, ja ją podziwiam. Dla niej macierzyństwo
było przyjemnością, a teraz realizuje się jako kobieta wolna i
babcia wnukom, traktując każdą ze swoich funkcji jak hobby, a nie
przymus. Kobiety żyją w przeświadczeniu, że mają jakiś obowiązek
wobec życia. Najpierw wykształcenie, potem małżeństwo, dziecko albo
lepiej dwójka, a wszystko jakby na siłę, bez miejsca na radość z
życia i tego, co staje się przymusem, a nie przyjemnością.

[black_halo]

Ja akurat mysle, ze to kwestia odpornosci psychicznej ale i tez
wzrocow wyniesionych z domu. Jedni sa silni a inni slabi no i to nie
jest zbyt zalezne od nas. Jedni radza sobie w takich sytuacjach
lepiej a inni gorzej i trudno dac tu jakas konretna recepte.
W rodzinach wielodzietnych duza pomoca sa starsze dzieci, ktore
zawsze zajma sie mldoszymi, nastawia pranie, rozwiesza, obiora
ziemniaki ale to oczywiscie jak juz chociaz troche podrosna. Moja
mama wymagala od nas sprzatania po sobie, sprzatania w weekendy i
robienia mnostwa rzeczy w domu bo jest przemeczona ale z perspektywy
czasu to widze, ze siedziala na pupie i niewiele robila ciagle
narzekajac, ze nikt nie szanuje jej pracy. Dlugo nie chciala isc do
zadnej normalnej pracy, w koncu poszla i jej depresja nagle przeszla.
Po latach siedzenia w domu nie miala nic do wyboru procz sprzatania i
nagle okazalo sie, ze jak zobaczyla co to prawdziwa fizyczna robota
to i przestaja jeczec, ze tak jej strasznie zle.

[echtom]

Po lekturze paru postów i na podstawie własnych doświadczeń zaczynam
nabierać podejrzeń, że bez męża do obsługiwania może być kobiecie
łatwiej :) W tej historii nie wierzę tylko, że kobieta dokonała tego
wszystkiego bez pomocy babć i niań - chyba że zaprzęgła starsze
dzieci do opieki nad młodszymi, a to niespecjalnie mi imponuje.

Sfrustrowane panie domu

[kellss]

przestancie sie baby chlostac i podajcie namiary na dobrego psychologa w
Lublinie. Faktycznie, historia jak moja, wiec go potrzebuje.

Sfrustrowane panie domu

[mimi9930]

chaotyczny ten artkuł, zamiast wymyslonych inicjałów mozna było
nadać bohaterkom wymyslone imiona, a tak to ten artykuł po prostu
nie przemawia do nikogo...

[kellss]

no coz, widac dla ciebie to czysta abstrakcja,,, ehhhh, zazdroszcze:)))))

[zinfandel30]

już DEPRESJA...wrzucanie wszystkiego do jednego worka.
trzeba się umieć zorganizować, albo podejść do życia od innej strony, a nie
ciągłej męczennicy, matki polki...
też mam dziecko, męża, dom, pracę i studia.
ale nie popadam w paranoję z tym sprzątaniem, praniem, gotowaniem i cholera wie,
czym jeszcze.
rzadko gotuję, bo mąż robi to lepiej (choć póki gotowałam, to o tym nie
wiedział), a jak jemu się nie chce gotować, to jemy na mieście.
sprzątamy, kiedy jest brudno, a nie na wyrost, bo po co?
zakupy, jak to zakupy...czasami się po nie jedzie, a czasami zamawiamy przez
internet, ale codziennie po sklepach nikt za kawałkiem padliny nie biega.
generalnie warto przestać szukać problemów tam, gdzie ich nie ma i naprawdę
polecam ułatwianie sobie życia na wszystkie możliwe sposoby, a nie myślenie "oo
jezu, jeszcze muszę obrać ziemniaki"...
moja teściowa od lat nie pracuje, mieszka w dużym mieście, dzieci ma już dawno
odchowane, jest zmotoryzowana, a nigdy na nic czasu nie ma i wiecznie jest
zmęczona. powód prosty. tworzy sobie problemy typu...codzienne szorowanie
podłóg, codzienny dwudaniowy obiad (właściwie tylko dla teścia, który i tak je w
pracy), codziennie szukanie kurczaków w sklepie, wyjazdy na bazar po sałatę i
temu podobne pierdoły, o których nawet nie potrafię myśleć.
naprawdę trzeba mieć nierówno pod sufitem, żeby zwykłe obowiązki rządziły naszym
życiem i jeszcze nas samych przerastały. noo baby, przestańcie się mazać i
zacznijcie używać rozumu, bo chyba nie wyparował Wam od tego ciągłego stania nad
garami.

Sfrustrowane panie domu

[transfery]

Wincie sufrażystki - to one dały Wam, kobietom, trud i ciężar życia. To one Was upodliły do poziomu motłochu... a tak serio. Zamiast dać obowiązki mężowi, nauczyć nastawiać pralkę zamiast wyśmiewać, dać instrukcję do żelazka zamiast krzyczeć... Zamiast powiedzieć: "pomóż mi z tym" zatykacie swoje usta chorą, kobiecą dumą: "prędzej umrę niż pozwolu mu powiedzieć że jego matka jest lepsza" - kto Wam to każe ? Wy same. A wystarczy spokojnie powiedzieć że ma się mało czasu i dużo obowiązków i żeby zrobił to czy tamto, ale bez tej pieprzonej faszyzerii "ja gotuję to ty chociaż pozmywaj!". I nie w łóżku na koniec dnia.

[bene_gesserit]

Sufrazystki daly nam mozliwosc dziedziczenia, osobowosc prawna,
mozliwosc glosowania, pracy na stanowiskach wyzszych i
odpowiedzialnych i nade wszystko - ksztalcenia.

Nie wiem skad czeerpiesz przekonanie, ze kobiety 'dawniej' nie
pracowaly. Nie pracowaly kobiety z warstw wyzszych - 5% narodu.
Reszta pracowala jako robotnice, sluzace i rolniczki, oblslugujac
jeszcze rodzine.

Noi - to dziewczynki od niemowlectwa sa trenowane w kierunku:
myslenia o innych i poswiecania siebie dla dobra, opiekowania sie,
rozeznania w gospodarstwie domowym, gotowania, porzadkowania,
ladnego wygladania. Chlopcy nie. Wiec to nie jest tak, ze 'my
same', ale specyficzna kultura i ukierunkowany spoleczny trening.
Oczywiscie - komus, kto nigdy tego nie doswiadczyl latwo z mina
pelna wyzszosci wycedzic pogardliwie 'wystarczy spokojnie to-i-to,
zamiast pieprzonej faszyznerii', ale wybacz - nie masz pojecia, o
czym piszesz.

Sfrustrowane panie domu

[titta]

Depresja?
Jest typ czlowieka, ktorego nic nie zadowoli. Zawsze dazy do idealu
(nieistniejacego) i zawsze be dzie sfrustrowany, nie mogac tego
idealu osiagnac. Nie wazne czy sama praca, czy dzieci, czy dzieci i
praca, czy maz pomaga, czy nie, czy go sie nie ma. Zawsze cos
rozminie sie z oczekiwaniami no i frustracja gotowa. Latwo to
sklasyfikowac jako "Depresja" dac leki. Usuwa sie skutek, ale nie
przyczyne.
Czasem to wynik zmeczenia, przepracowania. Czasem wrecz przeciwnie:
nie robienia tego, co sie powinno (np. odkladania jakiejs decyzji,
uciekania przed odpowiedzialnoscia). Czesto jest to jednak cos
wyniesione z dziecinswa, zwiazane z niska samoocena, a skutkujace
wiecznym poszukiwaniem potwierdzenia swojej wartosci w oczach innych.
Tez tak mialam. Zanim nie zdalam sobie sprawe, ze nie wszystko musi
byc tak jak ja chce i nie wszysto pod moja kontrola, a
odpowiedzialnosc i obowiazki moga, a wrecz powinni przejmowac tez
inni. No i nauczylam sie cieszyc chwila, skupiac na mlych
drobiazgach, na tym co mam. Czekac na to cos fajnego, co stanie sie
za chwile (nawet jak teraz jest do d*). Nie dawac sie zlym mysla.
Zycie, relacje z innymi, kazda chwila jest zbyt cenna aby ja
marnowac. A my, zbyt wartosciowi, aby kazdej z tych chwil w pelni
nie kozystac.
Ja robie wlasne wedliny: ale dlatego, ze LUBIE a nie dlatego, zeby
moc w oczach swoich (lub innych) podniesc swoja wartosc. Ale zabralo
mi kilka lat (porazek i frustracji) zeby zdac sobie z tego sprawe...

[easz]

Świetny artykuł świetnie napisany!

O czymś podobnym pisała nie tylko Atwood, również np. Cunningham w
Godzinach i Lessing, choćby w Pokoju nr 19. Ale o wiele
delikatniej. Natomiast te nigdy nie przetłumaczone na polski książki...

Feminizm się zmienił, wciąż się zmienia, na pewno nie wygląda już tak, jak
postrzega/ła to B. Ale może gdyby wspomniane książki przetłumaczono dla nas
wcześniej, o wiele wcześniej (a przetłumaczonoby gdyby - błędne koło powodów i
skutków), to zmiany w mentalności i 'co za tym idzie' dokonałyby się szybciej? A
tak, to rzeczywiście, wystarczy poczytać, nie tylko na forum feminizm, jak na
pomysły np. wyceny pracy domowej (czyli przede wszystkim wciąż pracy wykonywanej
przez kobiety) reagują antykobieciści, nie feministki!. I to jest jedyny
zgrzycik w artykule imo.

Sfrustrowane panie domu

[rozna]

to po co te dzieci rodzicie? skoro sie nie nadajesz na rodzica , daj sobie
spokoj. nikt nie mowil ze bedzie łatwo, rodzicielstwo rodzina to praca ciezka
ale nie kazdy musi ja wykonywac

Sfrustrowane panie domu

[gazeta.mi.placi]

Ach,ugotowanie zupy i zakup kurczaka to taka ciężka praca......
Głęboko współczuję...
Głupoty...

[bene_gesserit]

Ach, bo kazdy maz wprost uwielbia rosol codziennie od wielu lat.
Zeby zrobic rosol, nalezy
a) kupic warzywa i kurczaka
b) przytaskac to do domu
c) obrac, umyc, pokroic
d) ugotowac
e) podac
f) pozmywac
g) posprzatac kuchnie
h) wyniesc smieci, bo resztki z kurczaka przez noc zasmierdna

Co bys wiedzial, gdybys to kiedykolwiek robil.
I wiedzialbys rowniez, ze artykul jest o czyms zupelnie innym
gdybys go przeczytal.

[gazetowymail]

bene_gesserit napisała:

> Ach, bo kazdy maz wprost uwielbia rosol codziennie od wielu lat.
> Zeby zrobic rosol, nalezy
> a) kupic warzywa i kurczaka
> b) przytaskac to do domu
> c) obrac, umyc, pokroic
> d) ugotowac
> e) podac
> f) pozmywac
> g) posprzatac kuchnie
> h) wyniesc smieci, bo resztki z kurczaka przez noc zasmierdna
>
> Co bys wiedzial, gdybys to kiedykolwiek robil.
> I wiedzialbys rowniez, ze artykul jest o czyms zupelnie innym
> gdybys go przeczytal.
>

Znasz tylko tę jedną zupę?
Współczuję...
Chyba od codziennego karmienia Cię rosołem w dzieciństwie jesteś taka
sfrustrowana...

[bene_gesserit]

Skonczyly sie argumenty (nie - zaraz - nie zaczely sie :) - wiec
zabierasz sie za wycieczki osobiste? Bez zaskoczen, bez odbioru.

[gazeta_mi_placi]

Wycieczką osobistą nazywasz nawiązanie do Twojego poprzedniego postu?
:)
P.s.Twoje donosy jak widzisz nic nie dają.
Do zobaczenia jeszcze nieraz :)

Sfrustrowane panie domu

[kwioletta]

odnalazłam tu samą siebie i myślę . że większośc kobiet w Polsce
czuje to samo

Sfrustrowane panie domu

[evenjo]

"Gdy na dziewczynę zwołają "żono"-już ją żywcem pogrzebiono"- to z
Mickiewicza. Zaprawdę był wieszczem...

[wen_yinlu]

Mickiewicz była kobietą! ;)

Sfrustrowane panie domu

[dosia2308]

Zajebiście prawdziwe. Najciekawsze, że większość kobiet przeżywa podobną
historię a jednocześnie brniemy przez to absolutnie same i nieświadome.
Dlaczego nikt nam o tym nie mówi zanim nie wyjdziemy za mąż, urodzimy dzieci,
zdecydujemy się na ten cyrk? Jestem po trzecim ślubie i mam roczne, trzecie
dziecko. Ten ostatni rok, kiedy do opieki mam trójkę, w tym dwoje w szkole,
był chyba najgorszy w mojej karierze mamy i pani domu. TO JEST KOSZMAR! Nie
nadaję się. Przygotowanie codziennie trzech posiłków dla 5 osób przekracza
moje możliwości. Szczególnie te psychiczne. Ja chcę być wolna. Nie chcę tak
żyć. Jakie to jest banalne zawodzenie. Ale najprawdziwsze na świecie. Mój mąż
mi pomaga. Ale jest zrozumiałe, że nie rzuci pracy żeby mnie wyręczać w
odbieraniu dzieci ze szkoły, robieniu zakupów, gotowaniu. Oczywiście, że
pomaga. Ale ogrom, całość, ogarniam ja. My, kobiety.

[gazeta_mi_placi]

dosia2308 napisała:

> Zajebiście prawdziwe. Najciekawsze, że większość kobiet przeżywa podobną
> historię a jednocześnie brniemy przez to absolutnie same i nieświadome.
> Dlaczego nikt nam o tym nie mówi zanim nie wyjdziemy za mąż, urodzimy dzieci,
> zdecydujemy się na ten cyrk? Jestem po trzecim ślubie i mam roczne, trzecie
> dziecko. Ten ostatni rok, kiedy do opieki mam trójkę, w tym dwoje w szkole,
> był chyba najgorszy w mojej karierze mamy i pani domu. TO JEST KOSZMAR! Nie
> nadaję się. Przygotowanie codziennie trzech posiłków dla 5 osób przekracza
> moje możliwości. Szczególnie te psychiczne. Ja chcę być wolna. Nie chcę tak
> żyć. Jakie to jest banalne zawodzenie. Ale najprawdziwsze na świecie. Mój mąż
> mi pomaga. Ale jest zrozumiałe, że nie rzuci pracy żeby mnie wyręczać w
> odbieraniu dzieci ze szkoły, robieniu zakupów, gotowaniu. Oczywiście, że
> pomaga. Ale ogrom, całość, ogarniam ja. My, kobiety.

Przygotowanie 3 posiłków dla rodziny Cię przerasta?
Sorry,ale nawet dziewczyny po szkołach specjalnych sobie z tym radzą.

[dosia2308]

Cieszę się, że zwróciłeś uwagę szczególnie na ten wybrany fragment mojej
wypowiedzi.... Twoje ograniczenie nie dostrzega pewnej przenośni dotyczącej
fragmentu o przygotowywaniu 3 posiłków dla 5cio osobowej rodziny. Na szczęście,
ktoś wcześniej już napisał, że przygotowanie posiłku to też czynności przed i po
takie jak zakupy, taskanie toreb, myślenie setki razy co gotować, sprzątanie
kuchni po i powtarzanie tej czynności grubo ponad 1200 razy w roku. Domyślam
się, że Ty robisz to z większą wprawą i nie musiałeś kończyć nawet szkoły
specjalnej. Jestem mega szczęściarą: mam piękny dom, mój facet świetnie zarabia,
mam Panią do dziecka, moja mama mi pomaga, jeżdżę na wakacje kilka razy w
roku.... Po prostu gdybym została z tym wszystkim sama, jak niektóre dziewczyny,
to nie wpadłabym w depresję a raczej wylądowałabym na oddziale zamkniętym. I
życzę Ci żeby Twoja partnerka założyła sobie na lata chomonto z uśmiechem na
ustach i jeszcze wieczorami zmieniała się dla Ciebie w rozkoszną flirciarę. Już
jej współczuję:)

[gazeta_mi_placi]

Zakupy to nie jest ciężka harówka-sam kiedyś robiłem jak mieszkałem sam
i nawet to polubiłem.Teraz nie ma kolejek jak za komuny,duży wybór produktów,jak
czegoś zapomnisz nie ma tragedii bo większość sklepów jest czynna nawet do 22-iej.
Jadłospis na cały tydzień możesz rozpisać w jednym dniu aby nie myśleć "setki razy".
Podczas komuny to był problem co wymyślić :ale teraz jak masz na każdym rogu
nawet owoce morza i inne specjały nie mówiąc już
o zwykłym jedzeniu-tym bardziej.
W dodatku nawet na głupim necie setki przepisów.W czym problem?
Sprzątanie kuchni w dobie zmywarek? Nie rozśmieszaj mnie-najwyżej przetarcie
blatu (chyba,że nie masz zmywarki).
Współczuję braku organizacji i zwykłego lenistwa.

[echtom]

> Zakupy to nie jest ciężka harówka-sam kiedyś robiłem jak mieszkałem sam i nawet to polubiłem

Dla 5 osób?

[gazeta_mi_placi]

Dla dwóch-siebie i współlokatora.
Kiedyś kobiety też robiły zakupy dla 5 osób i nie wracały z nich po godzinie do
domu tylko po sześciu godzinach stania i jakoś nie rozpaczały nad tym.

[agni71]

gazeta_mi_placi napisał:

> Dla dwóch-siebie i współlokatora.
> Kiedyś kobiety też robiły zakupy dla 5 osób i nie wracały z nich
po godzinie do
> domu tylko po sześciu godzinach stania i jakoś nie rozpaczały nad
tym.

A ja wiem, ze rozpaczały.

[gazeta_mi_placi]

agni71 napisała:

> gazeta_mi_placi napisał:
>
> > Dla dwóch-siebie i współlokatora.
> > Kiedyś kobiety też robiły zakupy dla 5 osób i nie wracały z nich
> po godzinie do
> > domu tylko po sześciu godzinach stania i jakoś nie rozpaczały nad
> tym.
>
> A ja wiem, ze rozpaczały.

To wobec tego nijak Wam dogodzić: były pięciogodzinne kolejki za głupim mięsem
za komuny -źle.
Nie ma kolejek,wszelkie zakupy można w sklepie zrobić w kwadrans -też źle.
Jesteście wiecznie niezadowolone lenie-ot co!
>

[dosia2308]

Twoje ograniczenie jest zabawne. Jesteś śmieszny z tą Twoją blokadą umysłową.
Nawet na forum OGRÓD tworzysz jakieś chore, zacięte i agresywne posty. Lecz się
człowieku. A o temacie prowadzenia domu g....no wiesz. Po prostu. I sam to
przyznajesz. Więc co cię tak rusza moje lenistwo?

Sfrustrowane panie domu

[jennifer77]

czy ja mam depresje? mam dwoje dzieci 7i9 lat cały dzień siedzą mi
na głowie,nie mają zajęcia nudzą się ,mój mąż ciągle głodny nawet w
nocy wstaje jeść i budzi mnie w ten sposob.nie ma mowy o tym że nie
będzie obiadu ! i to musi być konkretny obiad ,żadne tam spagetti ,
czy coś . koniecznie schaby, gulasze suróweczki i zupa koniecznie .
jak kupię czasem pierogi gotowe to boli go brzuch ,ma biegunkę ,je
lekarstwa przezemnie !mi wystarczy 20 dkg krówek dziennie ,tak jem
je od dwóch lat .jak nie mam jestem chora .
mąż moj pracuje ,ja nie ,więc zajmuje się domem dziecmi ,i psami .on
jest zdziwiony czym ja mogę być zmęczona że wieczorem 21,00 już
śpię .

[liliankaa77]

1) Znajdź pracę zawodową (wtedy podzielicie się obowiązkami w domu albo
zatrudnicie kogoś do nich)
2) Zmień męża
3) Jedno i drugie.

Sfrustrowane panie domu

[alina1977]

medal , pierwsze miejsce w gotowaniu ,
sprzątaniu,wychowywaniu ,zaradzaniu, łagodzeniu,plastrowaniu
dziecięcych kolanek , prasowaniu , czyszczeniu , w usuwaniu kamienia
i rdzy , bieganiu po urzędach ,lekarzach , bankach , pocztach,
polerowaniu , pucowaniu ........
Stoję na podium ściskając nerowowo swoje trofeum w dłoni.
Brązowy medal ...... przegrywam z meczem , zawodami żużlowymi ,
kolegami , męskimi ważnymi sprawami........ja - kobieta
wielofunkcyjna , wersja standardowa- wyprany mop zamiast mózgu

[manekineko]

> kolegami , męskimi ważnymi sprawami........ja - kobieta
> wielofunkcyjna , wersja standardowa- wyprany mop zamiast mózgu
>

A czemu do cholery nikt Ci nie pomaga?

Sfrustrowane panie domu

[akinofem]

Przeczytałam ten artykuł i wydrukowane w gazecie komentarze.
Wszystko to jest jak mlaśnięcie rybą w twarz. Stanęłam, zaparłam się
i niemal histerycznie odmawiam udziału w tym wszystkim. Ale jak się
wydostać?
Dziecko, praca, konkubent. Obowiązek. Nieograniczony obowiązek.
Tylko mój obowiązek. No bo rzeczywście dziecko przeżyje na spacerze
z tatą bez tego, że spakuję jej bluzeczkę i picie. Przezyje, tylko
przyjdzie zmarźnięte, spragnione i zmęczone. Bo tata nie pomyślał,
że może sie zrobić zimno, że dziecku pić się zachce, że wolno
chodzi.
Starałam się odpuścić sobie- nie przejmować się zapleśniałymi
garnkami, włosami kręcącymi sie na podłodze w łazience,
błyskawicznie zarastającym domem, paproszkami, brudnymi szybami,
niepodlanymi kwiatami, zepsutą lampką, śmierdzącym kiblem. No bo
jeżeli nie widział tego naszego wspólnego bródu mój konkubent,
ekolog-ideowiec, dlaczego ja to miałam widzieć?
Nauczy się, myślałam. Wskazywałam. Wyjaśniałam. Zauważy. Przewidzi.
Poradzi. W końcu łamałam się. Czyściłam, albo wrzeszczałam. Jedno i
drugie. I miałam pretensje. Wieczne pretensje.
Jako kobieta jestem pilowana, przez sąsiadów, przez rodzinę. Za ten
bród, to tylko do mnie się ma pretensję. Za brak obiadu też. Za brak
zakupów też. Za brak pieniędzy też.
I to wszystko jest podtrzymane przez moją matkę, która sama przeżyła
40 lat upupienia w domu i w pracy. Jej pytania do mnie-
Dlaczego w tej kuchni jest taki nieporządek?
Co zrobiłaś na obiad?
O której odbierasz dziecko z przedszkola? Dlaczego tak późno?
Na miejscu K bym od ciebie odeszła, jak on znosi ten rozgardiasz?

MOja własna matka pilnuje mojego kieratu! Ze złością więc odpowiadam
po raz 101- po pierwsze to nie twoja sprawa, po drugie odpowiedz mi-
dlaczego ja mam to robić?

[wen_yinlu]

> MOja własna matka pilnuje mojego kieratu! Ze złością więc odpowiadam
> po raz 101- po pierwsze to nie twoja sprawa, po drugie odpowiedz mi-
> dlaczego ja mam to robić?

Tak, to kobiety są najgorsze w stosunku do innych kobiet... zauważyłam to już
jako dopiero-co-nastolatka i postanowiłam, że nie mam innego wyjścia jak
pokazywać język i być coraz gorszą. Czepianie się urody/jej braku, okrutne
żarty, oczekiwanie usługiwania wszystkim dookoła, w mojej rodzinie jeszcze
kościółek co niedziela.
W tamtym momencie absolutnie nikt nie traktował mnie poważnie, więc zostawało mi
zachowywanie się "jak chłopak", bezczelny chłopak...
Co robię do dziś dzień gdy tylko ktoś włoży mi kij w oko, chociaż mam już swoją
rodzinę.

Zdarzają się docinki, owszem, ale nigdy się nie ugięłam - w końcu złośliwy teść
stwierdził, że "musicie oboje zasuwać na sprzątaczkę w takim razie". Taki
zresztą mamy plan :)

Grunt to nie robić krzywdy swoim córkom, siostrzenicom, młodszym siostrom, nie
tresować od dziecka - nie każda zdołałaby się postawić i zaryzykować ciągły
ostrzał i niechęć innych kobiet z rodziny. Tyle dziewczyn położy uszy po sobie i
będzie harować żeby zasłużyć na akceptację innych, będąc pod ciągłą obserwacją,
wytrzymując ciągłą krytykę tak czy inaczej, bo wszystko da się zrobić lepiej.
Teoretycznie.

Mam nadzieję, że moja córeczka nie będzie mieć takich problemów. A jeśli by
miała kiedyś zmierzyć się z agresywną teściową to zjem tamtą kobietę żywcem.

Sfrustrowane panie domu

[ewaberg]

Pobralismy sie przed 13 laty w pieknym, zagranicznym (k)raju. Urodzilo
sie 2 synow, zbudowalismy dom, byla opiekunka do dzieci, po prostu
fantastycznie..... Od 5 lat biore antydepresanty, rok temu maz znalazl
sobie inna, ja wyladowalam u psychiatry. Teraz rozpoczelismy terapie
malzenska, on musi sie przeprogramowac, jeszcze nie zdecydowal czy do
mnie wroci... A mialo byc tak pieknie, tylko mnie sie w glowie
poprzewracalo....

Sfrustrowane panie domu

[ixi22]

Witam!
W najnowszym artykule piszecie że sfrustrowane matki nie mówią o tym
co czują. Cóż, ja próbowałam o tym powiedzieć kolejno mężowi,
rodzicom, koleżankom, nawet na jakimś forum dla młodych matek w
internecie - i spotkałam się z kompletnym niezrozumieniem, a nawet
krytyką, większość zareagowałą tak: masz rodzinę, dziecko, dom,
pracę którą lubisz - więc czego ci brakuje? Albo: zobacz, przecież X-
ska ma 3 dzieci i jest zadowolona - a ty masz tylko jedno.
Najbardziej zrozumiana byłam przez osoby które same dzieci nie mają.
Mówienie nic nie daje, a tylko zwiększa poczucie wyobcowania i
frustracji, pani psycholożko!
Pozdrawiam