pryczard
10.11.04, 08:14
Jutro Święto: 11 listopada 1918 r. - przekazanie przez Radę Regencyjną
Józefowi Piłsudskiemu władzy wojskowej.
Dzień 11 listopada ustanowiono Świętem Niepodległości Polski.
Wspomnijmy namiastkę tego pięknego wydarzenia:
"1918 listopad 11, Warszawa - Dekret Rady Regencyjnej do narodu polskiego o
przekazaniu władzy wojskowej Józefowi Piłsudskiemu"
Wobec grożącego niebezpieczeństwa zewnętrznego i wewnętrznego, dla
ujednostajnienia wszelkich zarządzeń wojskowych i utrzymania porządku w
kraju, Rada Regencyjna przekazuje władzę wojskową i naczelne dowództwo wojsk
polskich, jej podległych, Brygadierowi Józefowi Piłsudskiemu.
Po utworzeniu Rządu Narodowego, w którego ręce Rada Regencyjna, zgodnie
ze swymi poprzednimi oświadczeniami, zwierzchnią władzę państwową złoży,
Brygadier Józef Piłsudski władzę wojskową, będącą częścią zwierzchniej władzy
państwowej, temuż Rządowi Narodowemu zobowiązuje się złożyć, co stwierdza
podpisaniem tej odezwy.
Dziennik Praw Państwa Polskiego 1918, nr 17, poz. 38
"Niepodobna oddać tego upojenia, tego szału radości, jaki ludność polską w
tym momencie ogarnął. (...) Kto tych krótkich dni nie przeżył, kto nie szalał
z radości w tym czasie wraz z całym narodem, ten nie dozna w swym życiu
największej radości. Cztery pokolenia czekały, piąte się doczekało. Od rana
do wieczora gromadziły się tłumy na rynkach miast; robotnik, urzędnik
porzucał pracę, chłop porzucał rolę i leciał do miasta, na rynek, dowiedzieć
się, przekonać się, zobaczyć wojsko polskie, polskie napisy, orły na
urzędach, rozczulano się na widok kolejarzy, ba, na widok polskich
policjantów i żandarmów." ("Powstawanie II Rzeczypospolitej. Wybór
dokumentów").
Podobna atmosfera panowała w Ząbkach.
"Ząbki żyłu w tych dniach na ulicach. (...) Gdy 11 listopada, w historycznym
daniu zawieszenia broni, wyszedłem rano na miasto, ulica miała wygląd jakiś
zupełnie inny niż zwykle: ludzie poruszali się szybko, każdy patrzył z
ciekawością naokoło, każdy czegoś wyczekiwał, zawiązywały się rozmowy między
ludźmi nieznajomymi. Niemców spotykało się niewielu i nie mieli już tak
butnych min jak poprzednio, większość z nich miała już na mundurach czerwone
rewolucyjne kokardki, dyscyplina rozluźniła się, widziało się i czuło się już
zupełną dezorganizację tej karnej armii. Ludność samorzutnie zaczęła
rozbrajać żołnierzy, którzy podawali się temu przeważnie bez protestu."
Pryczard w Ząbkach, dnia 11 listopada 1918 roku.
