nie podobam sie sama sobie.....

[basia-33]

nie moge zaakceptowac siebie...swojego wygladu.....swojej figury....calej
siebie...i ciagle jak patrze na inne kobiety mowie sobie ...maja dobrze a ja?:
(dlaczego to ja nie wygladam tak jak jedna czy druga:(....nie lubie sama
siebie.....

[mr_hyde]

basia-33 napisała:

> nie moge zaakceptowac siebie...swojego wygladu.....swojej figury....calej
> siebie...i ciagle jak patrze na inne kobiety mowie sobie ...maja dobrze a ja?:
> (dlaczego to ja nie wygladam tak jak jedna czy druga:(....nie lubie sama
> siebie.....


Na pewno brzydale i tłuściochy częściej mają depresje.Idź na aerobik.

[zoltanek]

Wyślij mi swoje zdjęcie to ci powiem.

[basia-33]

obojetnie co powiesz i tak wiem swoje:(

[carlabruni]

Stań przed lustrem i uważnie się sobie przyjrzyj. Napewno znajdziesz w sobie
coś ładnegonp. oczy, nos czy coś innego. Osoby szczupłe nie zawsze sa ładne.
pamiętaj o tym.Mam dużo koleżanek, które są puszyste i atrakcyjne
zarazem.Pamiętaj lepiej być pyzatym wesołkiem niz smutnym wieszakiem. Wierze w
to, że niebawem będziesz właśnie takim pyzatym wesołkiem. Głowa do góry.
Sciskam cię bardzo mocno.

[basia-33]

czy przy 162 cm wzrostu majac 59 kg wagi to nadwaga?czy moge nazywac sie
tluscioszkiem?

[zoltanek]

Nie no co ty????? To spoko waga. Git proporcje, w ogóle się tym nie przejmuj,
bo kurde nie ma czym.

[basia-33]

hmm..no to ide sobie zrobic kogel mogel:)

[zoltanek]

ooooooooo mniam mniam. 10 lat nie jadłem hogel mogla. dasz troche?

[basia-33]

nie wiem...salmonella czycha..a potem powiesz ze to przeze mnie....

[zoltanek]

pomysłowa wymówka, ale nie dziwie sie Tobie. Ja też nie oddałbym nikomu
pyyyyyyysznego hogelmogla. Smacznego!

[basia-33]

dzieku:):):)mniam

[thistle1]

pocieszę Cię koleżanko,że nie tylko Ty jedna nie akceptujesz swojego wyglądu.ja
też należę do tych osób.choćby Cię ludzie pocieszali ile wlezie,i tak siebie
nie akceptujesz,to idzie od środka,to poczucie niskiej wartości , tkwi głęboko
w nas depresjoników.najpierw trza popracować nad poczuciem własnej wartości,a
to nie jest proste,kiedy się swoje samopoczucie uzależnia od oceny innych i
ciągle Ci się wydaje,że ta ocena innych jest niska.takie rady,znajdź w sobie
coś ładnego,spływają po mnie osobiście jak po kaczce.co z tego,że mam ładne to
i owo ,jak nie mam ładnego tego i owego.tacy,co nie akceptują siebie,tacy jak
ja naprzykład,chcieliby być idealni we wszystkim,perfekcjoniści,a wiadomo,że
ideałem być nie można,więc nie akceptują siebie całych i nigdy nie
zaakceptują,chya,że na jakiejś psychoterapii ktoś im wmówi,że mają szerokie
możliwości,że są wielcy,że mają swoje atuty,które moga wykorzystywać,a wadami
mają się nie przejmować.no tak...tylko długa psychoterapia w chodzi w grę:-(

[basia-33]

masz racje...poczucie niskiej wartosci....zawsze podziwiam ludzi ktorzy moge
powiedziec o sobie cos....dobrego..je niestety nic a nic nie widze w
sobie ...ani w wygladzie ani w zachowaniu ani w mowie:(...jeden wielki kicz

[zoltanek]

piszesz bardzo sympatyczne posty. już masz!

[zoltanek]

Jest prostrzy i skuteczniejszy sposób niż dłuuuga psychoterapia. Nic bardziej
nie podnosi samooceny niż osoba która Cię kocha, z którą jesteś, która wybrała
właśnie Ciebie spośród prawie 3 miliardów innych, dla której jesteś
najpiękniejsza na świecie. To pomaga! (tak słyszałem, sam nie próbowałem).
Pozdro.

[basia-33]

a jesli jedna osoba ktora cie kocha pomaga...a druga ktora kochala doluje....co
zrobic...kogo sluchac....wiedzac ze robi sie nei zawsze tak jak powinno.....

[rumiankowa]

zoltanek napisał:

> (..) Nic bardziej
> nie podnosi samooceny niż osoba która Cię kocha, z którą jesteś, która
wybrała
> właśnie Ciebie spośród prawie 3 miliardów innych, dla której jesteś
> najpiękniejsza na świecie. To pomaga! (tak słyszałem, sam nie próbowałem).

A ja probowalam ;) I owszem to dziala, na jakis czas, na kilka pierwszych lat.
Ale jak przez ten czas nie zbuduje sie samoakceptacji, idacej z wlasnego
wnetrza - to lipa. Po prostu nie da sie na dluzsza mete zbudowac akceptacji
ogladajac sie w czyichs oczach.

Rumiankowa

zgadzam się!

[greta_30]

W oczach czichś się nie zbudujesz na wieki, bo czyjeś oczy mogą np. zerknąć se
gdzie indziej. Dlatego: najpierw się zbudować, potem zakochiwać! Bo wtedy siłę
swą własną masz a siła tej Drugiej Osoby to najpiękniejszy bonus świata.
pozdrwaiam
greta

[thistle1]

ano tak...zapomniałam o miłości,jeśli się ją ma...:-(

Popatrz na to odwrotnie

[randybvain]

Gdybyś się sobie podobała, to byłoby to zboczenie zwane narcyzmem:)

[pan_coito]

> Gdybyś się sobie podobała, to byłoby to zboczenie zwane narcyzmem:)

W takim razie 90% (ostrożnie szacując) populacji w tym mieście to zboczeńcy.
Ani niska, ani wysoka samoocena nie jest niczym złym. Jedno i drugie ma swój
urok, choć dla mnie raczej to pierwsze - similarities attract, wbrew
powiedzonku :)

[negatywista]

Ja bym powiedział, że zawyżona samoocena jest zła tak samo jak zaniżona.
Samoocena powinna być adekwatna. Z adekwatną samooceną umiesz należycie mierzyć
siły na zamiary. Nie każdy dostał olśniewającą urodę od natury, to trzeba sobie
powiedzieć otwarcie - żeby jedni byli ponadprzeciętnie ładni, drudzy
(większość) siłą rzeczy muszą niestety stanowić dla nich tło.
Co nie znaczy, że ci drudzy mają być z tego powodu permanentnie nieszczęśliwi.
Nie porównuj się z modelkami, które widzisz na plakatach. Wygląd to nie
wszystko, chociaż niektórym jego kwestia przesłania cały świat - zwłaszcza
ludziom mającym kompleksy. Oczywiście powyższa rada jest dla ciebie w tym
momencie nie do zrealizowania samodzielnie, potrzebna psychoterapia. Pozdrawiam.

[basia-33]

wiem o tym ze nie kazdy i nie wszyscy musza byc piekni...ale nie o to
chodzi...ja po prostu czuje niechec do siebie...i nie podobam sie sama
sobie...i jest mi z tym zle:(bo nic co posiadam mi sie nie podoba:(i jakos
trudno mi zaakceptowac siebie...taka jaka jestem......

samoocena

[negatywista]

Samoocena nie jest czymś, co wynika z racjonalnych przesłanek czy bilansu
sukcesów i porażek. Wynika ona z emocjonalnego stusounku do samego siebie,
który to stosunek kształtuje się w dzieciństwie. Wsparcie rodziców, poczucie
bezpieczeństwa, akceptacja z ich strony - gdy te elementy są spełnione, dziecko
wkracza w dorosłość silne i pewne siebie, nawet pomimo różnych ewidentnych
mankamentów - wie jak sobie radzić, jak kombinować, jest stabilne emocjonalnie
i ma szacunek do siebie. Z reguły ci ludzie potem umieją naprawdę cieszyć się
życiem. Odnoszą sukcesy, bo są wyluzowani, nie są sparaliżowani lękiem, który
psuje im wszystko i obniża skuteczność działania. oza tym im tak bardzo nie
zależy na utwierdzeniu swojej samooceny, są silni w środku, nie muszą się
potwierdzać, nie negują siebie i wszystkiego co związane z ich jestestwem.
Ty do tych ludzi nie należysz. Ja też nie. Moja psychoterapeutka twierdzi
jednak, że jeśli coś w przeszłości było zepsute, da sie to naprawić. Nawet
jeśli nie naprawić, to poprawić. Mi dało dużo już choćby to, że uświadomilem
sobie DLACZEGO jestem słabszy od innych, mam mniej spektakularnych sukcesów,
mimo oczywistych ku temu warunków. Przestałem obwiniac siebie, przestałem
brzydzić się sobą, zacząłem bardziej się szanować. Psychoterapia trwa,
zobaczymy, co będzie dalej. Tobie też polecam, to mus dla ciebie wręcz. Pozdr.

[pan_coito]

> Wynika ona z emocjonalnego stusounku do samego siebie,
> który to stosunek kształtuje się w dzieciństwie. Wsparcie rodziców, poczucie
> bezpieczeństwa, akceptacja z ich strony - gdy te elementy są spełnione,
> dziecko wkracza w dorosłość silne i pewne siebie

Psychoanaliza Twoim bogiem.
Dużo bym dał, żeby to była naukowa prawda, ale nie jest. Równie ważne są
doświadczenia wyniesione z kontaktów z otoczeniem - również te późne. Człowiek
nie przestaje się kształtować mentalnie po przejściu okresu adolescencji. Nigdy
nie przestaje. Zależnie od punktu widzenia niestety lub na szczęście.

[tripper]

stary, jestem na terapii, jak na razie mnie doluje i czekam z niecierpliwoscia,
az mi w czyms pomoze, a tu niespodzianka... :-/////

[greta_30]

basia-33 napisała:

> (i jakos trudno mi zaakceptowac siebie...taka jaka jestem......

Hallo tu Ziemia:
ZMIEŃ TO. tak PO PROSTU. Do roboty, a nie do narzekania. Tyle powiem.
A wagi, to Ci kochana tylko pozazdrościć, więc tym bardziej nie marudż tylko
połóż se maseczkę na bużkę, ogól nogi, wyskub brwi i przede wszystkim russz się
z domu. Może ktoś powie Ci że ładnie dziś wyglądasz? :)
pozdrawiam
greta

powyższy mój list - do basi33

[negatywista]

[vinja]

Eeeeeee tam , ważne żebyś się chłopu jakiemuś spodobała :-)

[aneta10ta]

Właśnie. Jakiemuś.
Aneta

[aurora0]

Widzę,że nie jestem sama ale nie jest to pocieszająca informacja.
Ja siebie nienawidzę, nie tylko nieakceptuję. Mam czasem takie dni,że
zastanawiam się po co takie coś jak ja żyje, przecież i tak nic dobrego mnie
nie spotka. Żadna terapia i leki nie zmieniły mojej osobowości choć trochę.

[zoltanek]

nic w przyrodzie nie ginie, nawet chuje i świnie

[pan_coito]

Daj link do jakiegoś zdjęcia, wyrazimy opinię. :D
Na Forum Kobieta też taka jedna mówiła o sobie per "potwora", zupełnie
bezpodstawnie, jak się okazało.

[straszaksam]

Nie możesz opierać oceny siebie opierając się na tym co jednaaaa......osoba..Ci
mówi...bo bo jest równiez jedna...która widzi prawdziwą Ciebie...prawdziwą
piękną kobietę...jedna...i miliony innych..których nie znasz....

[eulogete]

o, nie jestem wyjątkiem, inni też nie podobaja się sobie...

zwykle jak już musiałam to malowałam się w łazience bez okna - kiepskie
oświetlenie trzymało mnie w błogiej nieświadomości. Aż razu pewnego
wzięłam lusterko powiększające
usiadłam przy oknie
spojrzałam
o k...a
to ja tak wyglądam?!
Potem pomaszerowałam do dużego lustra
(tu ukłon do tych co radzą znaleźć w sobie coś ładnego)

biust jakieś 10 cm poniżej mojej dolnej granicy tolerancji
cóż karmienie trójki dzieci zrobiło swoje
najtrafniejsze porównanie (zasłyszane)to "jajka sadzone"

talia
12 lat temu było 62 cm
jest 78

poniżej wielka d...
bodajże 103 cm + rozstępy + cellulit

zusammen do kupy 67 kg przy 164 cm wzrostu
(Więc Basia to przy mnie gwiazda i ekstra laska)

Wnioski:
Kiedy przechodze obok dużego lustra, robię to szybko i patrzę w drugą stronę
Maluję się znowu w łazience
Patrząc na billboardy przypominam sobie że to efekty komputerowe
Oraz powiedzonko koleżanki :
"niech się wstydzi ten kto widzi"

[another_story]

Przepraszam, ale nie macie pojęcia, o czym piszecie.
Nie macie. I radzę Wam się z tego cieszyć.
Urodziłam się z czymś, co medycyna określa beznamiętnym mianem defektów
fizycznych.
Czyli z wyrokiem wypisanym na twarzy, bez metafory.
Kiedy słyszę, jak dziewczyny płaczą z powodu nadwagi czy małego biustu, robi mi
się słabo. Oprócz wad wrodzonych nie istnieją takie niedoskonałości, których
nie dałoby się usunąć. Nie istnieją, rozumiecie? Więc radzę przestać jęczeć i
zrobić coś z życiem, które zostało Wam dane mimo wszystko w normalnych
warunkach. Pozdrawiam.

[another_story]

A skoro już tu jestem, to sobie chociaż ponarzekam, bo wątek wydaje mi się
adekwatny...

Ja nie wiem, jak można z czymś takim żyć. Często mi się wydaje, że wariactwem
byłoby w moim wypadku nie popełnić w końcu samobójstwa. Już nawet pomijam te
wszystkie chamskie docinki na ulicach - przestałam się nimi przejmować, bo
czuję się mądrzejsza od dresiarzy i innych skretyniałych typów, którzy je
wygłaszają. Przerażenie ogarnia mnie dopiero na myśl o moim ewentualnym
dorosłym życiu, o najprostszych codziennych sytuacjach urastających dla mnie do
rangi problemu. Ja oczywiście mam fobię społeczną, najchętniej w ogóle nie
wychodziłabym z domu. Moim marzeniem jest zaszycie się na jakimś odludziu z
książkami i płytami Rubinsteina, i pozostanie tam już na zawsze. Kiedyś
postaram się coś takiego sobie zorganizować, choćby na mniejszą skalę. Sumę
upokorzeń, jakich doznałam, potrafiłabym może nawet przeboleć, ale na następne
nie mam po prostu ochoty.

To tak jak w wierszu Herberta:

"gdybym zasadził wszystkie pestki
jakie rzucano mi w twarz
wyrósłby gaj oliwny
rozległa palmowa oaza"

Ale ja ich nie zasadzę, nie widzę sensu.

dokładnie TAK! Brawo Another_story!

[greta_30]

Cierpiące Niebotycznie Że Mój Boże, Dziewczyny:
odpuście sobie płytkie onanizowanie sie na temat zmarszczek na Wych pośladkach i
Mega Wielkiego Problemu pt. "mały obwód biustu"! Są fora, gdzie da radę tym
akurat zrobić furrorę... Po co pchac się z problemem cellulitisu tutaj akurat?
Nie zdążam, jak bozie kocham!

[zoltanek]

a ja lubie małe biusty

[another_story]

Nie chciałabym być źle zrozumiana. Zdaję sobie oczywiście sprawę, że wygląd
zewnętrzny może stanowić dla kogoś problem. Ale w takim wypadku bardzo dużo da
się zrobić dzięki własnej pracy, kosmetykom, czy nawet - jeśli chcecie -
specjalistom. I tyle. Nie widzę sensu silenia się na teatralność i wmawiania
światu, że kilka kg więcej to tragedia.

[basia-33]

powiedzialam ze nie moge zaakceptowac siebie......swojego wygladu....swojej
figury....a nie powiedzialam ze mam maly biust czy cellulit.........wg miaray
chyba jest calkiem normalny.....

[basia-33]

a pomomio wszystko nie moge zniesc siebieeeeeeeeeeeeee.......

[another_story]

Jeśli to dla Ciebie rzeczywiście takie bolesne, idź do psychologa.
Samoakceptacji można się ponoć nauczyć (i kto to mówi...). Jako dyletantka
poradzę Ci jedno: zamiast patrzeć z zazdrością na inne kobiety, skoncentruj się
na pozostałych aspektach życia. Ja staram się właśnie tego nauczyć. Sama
pomyśl: jaki sens ma zadręczanie się własnym wyglądem, skoro na świecie dzieje
się tyle innych rzeczy wartych zainteresowania? Wiem, że pokusa zamartwiania
się jest ogromna. Też przez to wszystko przechodzę. Cóż...

[eulogete]

ok, więcej nie będę przynudzać na temat "co mi się nie podoba kiedy patrzę w
lustro"
miałam nadzieję że Basi chociaż troszkę nastrój się poprawi skoro jest
szczuplejsza...
Please daj znać jak to zrobić, żeby skoncentrowac się na czymkolwiek

[another_story]

eulogete napisała:

> Please daj znać jak to zrobić, żeby skoncentrowac się na czymkolwiek

Kiedy czuję się naprawdę beznadziejnie, kupuję nową książkę. To taki mój
prywatny rodzaj terapii. Powtarzam sobie jak zaklęcie ten oklepany frazes, że
liczy się dusza, bo przecież wygląd zewnętrzny "zawdzięczam" li tylko
perfidnemu przypadkowi. Tobie radzę to samo - skup się na tym, co sprawia Ci
przyjemność. Reszta powinna przyjść z czasem. I uwierz mi, wiele rzeczy możesz
zmienić, to zależy tylko od Ciebie. Pozdrawiam serdecznie.

[eulogete]

another_story napisała:

> eulogete napisała:
>
> > Please daj znać jak to zrobić, żeby skoncentrowac się na czymkolwiek
>
> Kiedy czuję się naprawdę beznadziejnie, kupuję nową książkę. To taki mój
> prywatny rodzaj terapii. Powtarzam sobie jak zaklęcie ten oklepany frazes, że
> liczy się dusza, bo przecież wygląd zewnętrzny "zawdzięczam" li tylko
> perfidnemu przypadkowi. Tobie radzę to samo - skup się na tym, co sprawia Ci
> przyjemność. Reszta powinna przyjść z czasem. I uwierz mi, wiele rzeczy
możesz
> zmienić, to zależy tylko od Ciebie. Pozdrawiam serdecznie.

dzięki za radę
tylko nie mam siły walczyć o coś przyjemnego dla mnie
szczerze mówiąc jakiś czas temu próbowałam przypomnieć sobie , co ja właściwie
lubię robić i ...
zero
nic
zapomniałam, co to przyjemność.

widzisz nie umiem zorganizować sobie dnia
i to "widać słychać i czuć"
tzn bałagan w domu a nikt nie zrobi porządku za mnie
(a przy 3 dzieci jest co robić)
więc każda próba zrobienia sobie frajdy o ile w ogóle jest możliwa - to ciągnie
za sobą poczucie winy, że powinam w tym momencie zrobić coś innego
kiedyś byłam w stanie nadrobić nieodrobione szkolne zadania
przygotować się do sprawdzianu lub egzaminu w dzień czy dwa
to mi ratowało skórę po okresie nicnierobienia
a teraz kicha
nie nauczyłam sie planować kiedyś
a teraz kiedy próbuję - to plany biorą w łeb
bo dziecko zachorowało
bo tescie nie mogą się zaopiekować małolatami
bo mąż miał wrócić wcześniej a nie wrócił i nie mogę wyjść z domu
bo spacerówka się popsuła...
Do wyboru , do koloru

Kiedyś czas był MÓJ
pokój był MÓJ
decyzje były MOJE

Dzisiaj już nie. Moge dysponować tym czasem jaki mi zostanie po "odrobieniu
pańszczyzny" w domu. Wyjść kiedy mam z kim zostawić dzieci. Kupić książkę za
złotówkę od menela na bazarze i przeczytać ją w kibelku udając że mam jakiś
problem z układem trawiennym ;-)

Mój problem z wyglądem chyba ywnika z dwóch rzeczy:
- kiedyś było fajnie a teraz już nie
- to że nie jest fajnie zależy ode mnie - za dużo jem, za mało sie ruszam, nie
dbam o siebie - i czuje się winna.

Dziękuje że napisałaś do mnie

Pozdrawiam

[brzydulca]

zawsze znajdziej piekniejsza, ladniejsza, bardziej seksowna i co?
zabijesz sie? bedziesz plakac? mozesz byc najladniejsza w klasie w szkole,
ale np Beyonce spiewaczka jest od Ciebie ladniejsza, i jestes w tym momencie
brzydsza. To wszystko jest wzgledne.

Skoncentruj sie lepiej na swojej unikalnosci jako osoba. I moze pomysl ze
jestes dzieckiem Boga, ktory Cie widzi jako unikalny klejnot.

[piega97]

Też tak mam, że kazdego dnia kiedy patrzę w lustro,widzę swoje odbice w szybach
wystawowych to rzygam!!!!!Mam 172cm waga 67kg, te przeklęte, kręcone włosy(jak
murzynek bambo),piegi na buzi i ramionach, owłosiona ręce i ta skrzywiona
rzadko uśmiechnięta gęba. ZAWSZE zazdroszczę innym można powiedzieć,że
wszystkiego: biegłej znajomości języków obcych, figury, buzi, ubioru, uśmiechu,
włosów, ładnych paznokci, butów, że potrafią jeździć na rolkach, fajnie tańczą,
potrafią pływać, mogą na plaży pokazać się w stroju kąpielowym,...., i że mają
RODZINĘ nie są resztką. Może teraz Basiu poczujesz się lepiej. Pozdrawiam.Pa:))

[thistle1]

tak to już jest ,jeśli ktoś ma zaniżoną ocenę,to choćby miał wszystko na
miejscu i tak nie podoba się sobie.jeśli Cię to Basiu pocieszy,to ja też nie
podobam się sobie,jak większości ludzi z depresją.niby mam wszystko w
normie,przeciętną urodę,jestem szczupła,w miarę foremnie zbudowana,ale nie
idealna,a chciałabym mieć idealną figurę,więc całe życie będę cierpieć z powodu
swojej niedoskonałości.
myślę Basiu,że nie zależy Ci na radach forumowiczów,tylko na wyżaleniu się i
zrozumieniu Ciebie przez innych.ja Ciebie doskonale rozumiem,bo codziennie
patrząc w lustro czuję złość,że nie mam twarzy modelki.

[basia-33]

Dziekuje...Ty chyba mnie najbradziej rozumiesz.....nie wiem czy to dobrze ze
wiesz i odczuwasz to samo...czy zle.....dobrze ze nie jestem sama...zle ze
czujesz sie tak jak ja....ale moze mi powiesz jak sobie z tym
radzisz....akceptujesz to ze jest cii z tym zle i to wszystko?Jest latwiej?Czy
masz inney cel i o tym nie myslisz ...a pojawiaja sie mysli raz po raz?Dziekuej
i Pozdrawiam......

[thistle1]

basiu,
jak sobie z tym radzę?raz jest lepiej,raz gorzej.są okresy,że całkowicie sobie
odpuszczam,najczęściej zimą,mam wtedy jakiś dziwny stan,leżę godzinami przed
telewizorem albo siedzę przed kompem i użalam się nad sobą,jaka to jestem
przeciętna,patrzę w lustro i sie zamartwiam:tu cellulitis,tu kilka
fałdek,wyprostowuję się,wciągam brzuch i myślę''o,tak bym chciała wyglądać''za
chwilę rozluźniam się i ciało wraca do normalnej formy.wykrzywiam twarz,wywalam
na siebie język i mówię do siebie''ale jesteś beznadziejnie przeciętna''
ostatnio po lekach przytyłam,więc w moim organiźmie włączył się
alarm:''ćwicz ,bo będziesz gruba,spasła!nie zmieścisz się w drzwiach!ludzie
będą się litować nad tobą!''no i się wzięłam do roboty,codziennie półtorej
godziny jazdy rowerem,godzina ćwiczeń.daje to efekty wizualne.
bywają chwile załamania,że siadam i obżeram się tonami słodkiego.gdy to
mija,przychodzą wyrzuty sumienia-tyle ćwiczeń i to zaprzepaszczę.
toczę ciągłą walkę z sobą,słabość z samozaparciem i nie czuję się przez to
szczęśliwa.za zazdrością patrzę na kobitki,które chodzą w miniówkach mając
grube nogi,w obcisłych bluzeczkach z opasłym brzyuszkiem,ubrane niegustownie i
się niczym nie przejmują.żeby spodobać się sobie,musimy najpierw zmienić nasze
wnętrze,podwyższyć poczucie wartości,a to bardzo trude.zazwyczaj ludzie z
niskim poczuciem wartości nie tylko mają awersję do swego wyglądu zewnetrznego
ale przede wszystkim do swego wnętrza.

[vernis]

I wlasnie najsmutniejsze jest to, ze wyglad zewnetrzny to nie jest nasz
najwiekszy problem. Ja postanowilam zrobic cos ze soba, a poniewaz najlatwiej
(chyba) zrobic cos z wygladem zaczelam od tego. Schudlam, zmienilam fryzure,
kupilam soczewki, nowe ciuchy (tylko kilka, bo juz mi sie nie chcialo chodzic
do sklepow). Zmiana zostala zauwazona, ale co z tego skoro znow wpadlam w dolek
i wlasnie nadrabiam to nad czym pracowalam przez 3 m-ce. Siedze tu przed kompem
i zjadlam juz podwojne chipsy, czekolade, ciasta i chalwe. Teraz czuje do
siebie wstret ale wiem ze problemem jest akceptacja siebie w glebszym wymiarze.
Sam wyglad nie spowoduje ze wyjdzie sie z depresji (w przeciwnym wypadku wcale
sie jej nie mialo). Bo naprawde ktos brzydszy, grubszy moze byc fajniejszy,
lepszy, bardziej lubiany, kto po prostu akceptuje siebie niz ten co zawsze
chodzi ze skwaszona mina (sama mam taka) i gada o odchudzaniu.
pozdrawiam

[wanna421]

Po pierwsze to ja też tak mam,że często się sobie nie podobam,ale nie o tym
chciałam pisać.
Nigdy nie zapomnę mojej nowej sąsiadki,a raczej reakcji na nią.Boże!5 lat za
sam wygląd.Tylko,że to trwało momencik,ta pani okazała się być najlepszą ze
wszystkich sąsiadek.Za chwilę była dla mnie najpiękniejsza.Natomiast druga
sąsiadka o całkiej niezłej powierzchowności była koszmarną jędzą,miała głębokie
problemy,ale nie mnie było w nie wnikać.
Chyba dużo zależy od tego jak wartościujemy ludzi i siebie też.Ja z racji swej
profesji(jednej z kilku)umiem poprawiac wygląd-sobie też.Ale to co się złego
dzieje we mnie zawsze w końcu wyjdzie.I od tego są inni specjaliści.

[eulogete]

troszke (ale tylko troszkę) przed opychaniem się słodyczami hamuje mnie to, że
następnego dnia po nich chodzę jak bomba zegarowa i moje problemy rooosną.
Więc jak już się słodkiego nażrę to zaraz łykam do kompletu vit. b z magnezem ,
bo już wiem, że jak nie łyknę albo nie przestanę futrować się słodyczami, to
będę miała ochotę zabić każdego, kto mi wejdzie w drogę (dzieci włażą
najczęściej)

[tinu]

też się sobie nie podobam
na szczęście globalnie nie ma to żadnego znaczenia -
na nieszczęście nikogo to nie obchodzi
;)

Dziekuje....

[basia-33]

Dziekuje Wam wszystkim za te slowa ktore tutaj piszecie....mysl o tym ze nie
jestem sama....ze nie tylko ja mysle o sobie w ten sposob doadaje mi chyba
sily...a moze tak faktycznie czas zaprzestac uzalac sie nad soba...a zaczac po
prostu cos robic...moze naprawde zaczac wierzyc w siebie....zaczac myslec o
sobie z lekka inaczej...moze czas samej sobie udowodnic ze jest wlasnie inaczej
niz o sobie mysle...jak siebie widze....moze naprawde nie zawsze jestem do
kitu....Moze naprawde sie komus podobam nie tylko wizualnie....moze czas
uwierzyc ze dla kogos moge cos znaczyc i moze mnie lubic tka jaka wlasnei
jestem....(NBBMKM?)
Nie wiem...moze mi sie to nie uda....ale zaczynam..zaczynam walczyc sama ze
soba....zaczne moze od tego...ze bede sluchala co mowi do mnie inna
osoaba...moze osoba dla ktorej naprawde cos znacze!!!!
Zaczynam walke!!!! walke sama ze soba!!!!
Moze wygram...a jak przegram za duzo nie strace....bede na tej samej pozycji co
teraz..mam nadzieje
Dziekuje wam wszystkim....
Pozdrawiam