Zaplace kazda cene

[o-ren_ishi]

Czy ktos moglby mi sprzedac prozac?
Domyslam sie, ze bez recepty nie kupie.

[elaenna]

Cześć.
A ktoś Ci to przepisał, czy chcesz poeksperymentować?

[o-ren_ishi]

Chce sobie pomoc. Jest mi ciezko.

[aneta10ta]

Niech każdy pomoże sobie, a każdemu będzie pomożone.
Aneta

[elaenna]

Nie wiem, czy dobrze chcesz zrobić. Mam prawie całe opakowanie Seronilu
(chemicznie to samo, co prozac). Ale z takimi prochami jest tak, że:
1. nie zadziałają od razu, dopiero po 1-3 tygodniach. Musiałbyć mieć stały
dopływ recept.
2. Wejście w leki przeważnie blokuje próby rozwiązania własnych problemów
innymi metodami. Te leki nie leczą, one tylko poprawiają (sztucznie)
samopoczucie.
A jaki masz problem? Lęki, depresja?

[hopeless5]

Elene, co też koleżanka opowiada? Leki antydepresyjne nie leczą?
Nie leczą tylko lęki wybitnie antylękowe - działają przez kilka godzin na
objawy (lęk) dając krótkookresową ulgę.
Oczywiście, że antydepresanty leczą, ale choroba musi być dobrze zdiagnozowana
a leki muszą być odpowiednio dobrane przez lekarza w zależności do profilu
objawów. Dobrze jak są wsparte psychoterapią z psychologiem.
O-ren_ishi - powinnaś zobaczyć się z lekarzem, nie podejmuj decyzji o takich
lekach sama, to nie witamina C.
Poza wszystkim nie wierz w marketing wokół Prozacu - to lek jakich wiele. Jest
cała masa leków, które być może w twoim przypadku (o ile jest w ogóle taka
potrzeba)mogą okazać się lepsze, szybsze w działaniu i skuteczniejsze.
Trzymaj się !!!

[elaenna]

Drogi Kolego!
Leki antydepresyjne (fluoksetyna) działają tylko na wychwyt serotoniny. I
tylko, dopóki fluoksetyna krąży. Po odstawieniu, spada poziom serotoniny i
wracamy do punktu wyjścia, bo naturalny mechanizm wychwytu serotoniny nie
został zmieniony.
Natomiast co do terapii niefarmakologicznej, to się zgadzam. Tylko zmiana
wzorców zachowania może przynieść trwałą poprawę. Choć niekoniecznie musi to
być psycho-terapia.
Pozdrawiam

[hopeless5]

elaenna napisała:

> Drogi Kolego!
> Leki antydepresyjne (fluoksetyna) działają tylko na wychwyt serotoniny. I
> tylko, dopóki fluoksetyna krąży. Po odstawieniu, spada poziom serotoniny i
> wracamy do punktu wyjścia, bo naturalny mechanizm wychwytu serotoniny nie
> został zmieniony.
> Natomiast co do terapii niefarmakologicznej, to się zgadzam. Tylko zmiana
> wzorców zachowania może przynieść trwałą poprawę. Choć niekoniecznie musi to
> być psycho-terapia.
> Pozdrawiam

Droga Elene,

Jak wiemy zarówno mechanizm powstawania depresji jak i jej leczenie nie jest do
końca poznane. Ale wciąż niesty nie mogę się z Tobą zgodzić - długotrwałe
przyjmowanie leków antydepresyjnych - jak twierdzą naukowcy - poprawia
przewodnictwo neuronów mózgowych, wywołując zmiany receptorowe. Potrzeba na to
czasu, dlatego leki te działają często ze sporym, kilkutygodniowym opóźnieniem.
Oczywiście uzyskany efekt nie nie musi być trwały (pewnie nawet najczęściej nie
jest). Stąd nawroty choroby.
Nie jest jednak tak, że odstawienie leku od razu stawia nas w punkcie wyjścia.
Mechanizm działania tych leków jest trochę bardziej skomplikowany niż kawy, czy
amfetaminy.
A co do terapii niefarmakologicznej - w przypadku depresji psychogennych jest
skuteczna, a co z depresjami endogennymi?

Teoria i praktyka

[elaenna]

Drogi hopeless!
Ja nie jestem teoretykiem zaburzeń osobowości, a jedynie ich użytkownikiem. W
przeciwieństwie do wielu forumowiczów nie jestem obryta w teorii. I, powiem
szczerze, nie chcę być. Leki antydepresyjne (w tym fluoksetynę) oraz antylękowe
brałam wiele lat. I, niezależnie od tego, co mówi teoria i konowały, po ich
odstawieniu objawy wracały, więc co mi po takiej teorii?

Pozdrawiam
Elżbieta

[bigda]

hopeless5 napisał:

> Nie jest jednak tak, że odstawienie leku od razu stawia nas w punkcie wyjścia.
Rzeczywiście, nie jest, steżenie lekuu w surowicy kwri spada bardzo stopniowo i
powoli, jak opkazują abdania, ale kiedyś spada i wtedy mamy nawrót choroby.

> Mechanizm działania tych leków jest trochę bardziej skomplikowany niż kawy,
czy
> amfetaminy.
Obawiam się, że mechanizm działanie kawy i amfetaminy jest bardzo
skomplikowany. Pamiętaj, że amfetaminą wspomaga się niekiedy terapię depresji.
Kawa natomiast działa jak innyc lek - IMAO

> A co do terapii niefarmakologicznej - w przypadku depresji psychogennych jest
> skuteczna, a co z depresjami endogennymi?

A w przypadku depresji endogennych też, choć faktycznie mniej. W każdym razie
jeśli powoduje zmianę stanu, to jest to często zmiana trwała.

[o-ren_ishi]

Hm.. Wlasciwie... Kiedys ciezko chorowalam na nerwice natrectw. Nie sadze
jednak, zeby moj terazniejszy problem w jaki sposob byl z nia powiazany. Chodzi
o to, ze zwykle dzialam bardzo preznie, nie mam zadnych depresji, lekow.
Problem pojawia sie wtedy, gdy osiagam jakis cel, o ktory bardzo walczylam...
Wowczas euforia po jego uzyskaniu trwa raptem 2 dni, a potem.. A potem wpadam w
dziwny stan przygnebienia, nic nie jest w stanie mnie pocieszyc... Ciagle mysle
o samobojstwie i o tym, zeby wiecej mnie tu nie bylo. Moze to przejdzie. Tyle,
ze przytlacza mnie to, ze zamiast sie cieszyc zyciem w tak brutalny sposob
potrafie go sobie zatruwac...

[lucyna_n]

prozac to nie jest magiczna pigulka szczescia, nie bedzeisz po tym chodzila usmiechnieta w pol
godziny po zazyciu,
Nie rozumiem na cholere Ci takie eksperymenty na samej sobie, malo masz problemow?
Idz do lekarza, jezeli jest Ci potrzebne wspomaganie to przeciez Ci zapisze upragnione lekarstewko.

Myślę, że poprzednie natręctwa i obecna depresja..

[elaenna]

...mają to samo źródło. Zwróć uwagę na pewne podobieństwo: natręctwa były
mechanizmem obronnym; stawianie sobie celów i kompulsywne (Ty mówisz -
energiczne) dążenie do ich realizacji jest też mechanizmem obronnym. Natręctwa
się skończyły, czy zamieniły w coś innego?
Wypełnienie rytuałów przynosiło nie satysfakcję, tylko uśpienie lęku. Teraz
osiągnięcie celu też nie daje satysfakcji - powoduje depresję.
Myślę, że jednak odezwał się stary problem (nerwica), tylko w innej postaci. I
sądzę, że nie ma co traktować tego, co jest teraz, jako przejściowego stanu,
który można wyleczyć biorąc prozac przez kilka
tygodni.
Być może prozac (czy jakiś inny lek) jest potrzebny, ale jako wspomaganie
terapii, która rozprawi się ze źródłem Twojej nerwicy.

Pozdrawiam
Elżbieta

[o-ren_ishi]

Dziekuje ci elaenna za post.

Czy wiesz, ze jak go czytalam to prawie sie poryczałam?

Być może tak jest.. Wydaje mi się, że nigdy nie osiagne tego prawdziwego
szczescia. Zawsze bede do czegos dazyc, bo wlasciwie to samo "dazenie" jest
dla mnie prawdziwym antidotum na depresje, nerwice, czy to tam jeszcze.
Wielokrotnie myslalam, ze to wina tego, ze jestem samotna.. tej strasznej,
parszywej samotnosci, ktora wciaz napada mnie w nocy...

"Jest serce co się kryjac w zakrawionym łonie,
w nocy tylko oddycha, w nocy we łzach tonie,
a w dzień pilnie ukrywa swoje cierpienia" J.S.

Teraz jednak mam wrazenie, ze nawet wtedy, gdy wszystko sie ulozy, ze gdy
wreszcie kogos znajde i tak nie bede potrafila z tego korzystac. I tak bedzie
mi zle, bo ja zawsze, zawsze zabijam w sobie wszelka radosc...

Jesli chodzi o nerwice. To troche sklamalam.. Jestem na nia chora od 16 lat,
zawsze radzilam sobie z nia sama. Teraz generalnie nie jest zle. Jest nawet
dobrze (prawie znikla, nie liczac mysli, ktore czasem wtargna do glowy...), co
nie zmienia faktu, ze przez prawie dwa lata liceum toczylam z nia prawdziwa
wojne... Bylo ciezko... Dobrze, ze to juz za mna...

Dzieki Elzbieta...

Z tym można coś zrobić!!!

[elaenna]

Mam za sobą 25 lat pełnoobjawowej nerwicy. Objawiała się ona atakami lęków.
Wegetowałam w domu, bez kontaktu z ludźmi, wykańczając rodzinę.
Kilka miesięcy temu przeszłam poważną operację, której konsekwencją był zator
płuc i stan bezpośredniego zagrożenia życia. I choć wydawało mi się to
niemożliwe, objawy nerwicy jeszcze się nasiliły.
Byłam w rozpaczy, bliska skończenia ze sobą. Całkiem przypadkiem trafiłam na
ludzi, którzy mi pomogli. Przeszłam terapię oddechową, która kolosalnie
zredukowała lęki. Dzięki temu, pierwszy raz po wielu latach, poczułam, że żyję,
poczułam się jak człowiek, a nie jak zaszczute, przerażone zwierzę.
Ten stan pozwolił mi w końcu na poważny wgląd w siebie. I wiem, że jakkolwiek
pierwotne źródło lęków zostało dzięki sesjom oddechowym
zintegrowane, "rozpuszczone", to tkwi we mnie cała masa różnych mechanizmów,
które można nazwać neurotycznymi. One są do usunięcia. Wtedy, być może,
osiągnę upragniony przeze mnie spokój, akceptację siebie, innych ludzi,
świata. Pracuję nad tym. To trudna praca, ale efekty widać.

Myślę, że masz rację mówiąc, że poczucie osamotnienia jest tylko Twoim kolejnym
mechanizmem obronnym. Wypiera ono inne, bardziej dotkliwe. Że znalezienie kogoś
bliskiego, bycie z nim, nie zlikwiduje źródła Twojego cierpienia, tak jak nie
likwidowały go rytuały, czy osiągnięcie celu.

Nie wiem, czy terapia oddechem będzie dla Ciebie właściwą. Na pewno potrzebna
jest Ci taka, która bazuje na emocjach. Terapie werbalne (psychoanaliza,
Gestalt....), jeśli wogóle rozwiązują problemy związane z emocjami, to robią to
niesłychanie powoli. To lata pracy.

Jakiego rozwiązania byś nie wybrała, będę trzymała kciuki, żeby Ci się
powiodło.

Pozdrawiam
Elżbieta

[stani111]

Nie mam nerwicy natrectw ale...Jeśli coś mi wyjdzie to osiagam na jakiś czas
dobre samopoczucie - parę godzin i potem niestety pojawia się potężny
dół.Uzależniłem się od świństwa o nazwie Xanax i dopiero teraz mam
problem>Odstawienie tego jest chyba trudniejsze od odstawienia heroiny a
efekty - te pozytywne z czasem znikły a uboczne się nasilaja.

[orlando10]

stani111 napisał:

> Uzależniłem się od świństwa o nazwie Xanax i dopiero teraz mam
> problem>Odstawienie tego jest chyba trudniejsze od odstawienia heroiny a
> efekty - te pozytywne z czasem znikły a uboczne się nasilaja.

Radziłabym Ci pójść na odwyk, gdzie pod opieką lekarzy będziesz stopniowo
odstawiał xanax. Wiem, ze to okropne gówno. Sama też kiedyś byłam od niego
uzależniona - juz po 2 miesiącach codziennego brania (po 0,5 mg). Na szczęscie
uzależnienie nie było silne, więc pod nazdorem psychiatry udało mi się w miarę
bezboleśnie odstawić xanax w domu. Życzę powodzenia :-)

[kaleson1]

Prozak chyba może przepisać lekarz rejonowy, po prostu powiedz, że Ci juz raz
pomogło (to samo zreszta psychiatrze, jakby co, to bedą spokojni).

[o-ren_ishi]

To juz chyba sie przerzuce na jakies narkotyki...

Nie wygłupiaj się!!!

[elaenna]

Xanax uzależnia, ale są inne leki, które nie uzależniają.
Idź do lekarza, psychologa, zajrzyj na strone www.depresjastop.pl... Cokolwiek,
tylko nie narkotyki. Dopiero wtedy będziesz miała problemy!!!
Nie załamuj się, walcz, bo warto. W końcu walczysz o życie.
Trzymam kciuki, jestem z Tobą.
Elżbieta