rudotel

[Gość: beata]

Mam prosbe: jesli ktos moglby wytlumaczyc mi na czym polega dzialanie rudotelu i jak mocny to lek? Zauwazylam ostatnio jak moja mama go brala, wiem, ze jesli zapytam nie bedzie chciala mi powiedziec. Bardzo sie o nia martwie i nie mam kogo o to zapyac.

To chyba na bóle pleców. Rzuć do wyszukiwarki.

[Gość: `]

[kamila551]

jestem ciekawa dlaczego wybralas to forum z zapytaniem o ten lek-to przypadek?

[Gość: Jona]

rUDOTEL TO LEK PRZECIWLĘKOWY.Stosuje sie go zwykle w nerwicach,w stanach
napięcia nerwowego,również czasem w migrenach.Poprawia nastrój.

[Gość: d@rek]

Brałem jakiś czas przepisany przez psychiatrę , lecz ten lek powodował u mnie
senność i obojętnośc (otumaniacz) więc w miarę szybko miałem zmieniony na inny.

[Gość: man]

Jest to lek z grupy benzodiazepin podobnie jak Relanium, Lorafen, Xanax. Działa
uspokajająco, przeciwlękowo i nasennie oraz uzależnia.

[Gość: as5]

Rudotel

Pochodna benzodiazepiny o silnym działaniu przeciwlękowym, obniża
stan napięcia i agresywności. Wykazuje umiarkowane działanie
rozluźniające napięcie mięśniowe oraz słabe działanie nasenne i
przeciwdrgawkowe. Wykazuje działanie na różne struktury OUN, a w
szczególności na układ limbiczny i podwzgórze. Nasila hamujące
działanie neuronów GABA-ergicznych. Wchłania się z przewodu
pokarmowego dobrze, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po
1-2 h od podania. T0,5 wynosi 1-2 h. Medazepam jest szybko
metabolizowany w wątrobie do desmetylodiazepamu i oksazepamu
oraz wydalany głównie z moczem. Przenika przez łożysko i do mleka
matki.


Wskazania

Zaburzenia regulacji wegetatywnej (dystonia neurowegetatywna,
tachykardia, zaburzenia regulacji ciśnienia krwi, dolegliwości
pseudowieńcowe, zespół hiperwentylacyjny). W stanach lękowych o
różnej etiologii, zaburzeniach nerwicowych (szczególnie w nerwicach
narządowych). Niekiedy w migrenach i zaburzeniach skórnych
pochodzenia psychogennego.


Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lek, ciąża, okres karmienia, miastenia, jaskra z
wąskim kątem przesączania, ciężka niewydolność oddechowa.
Ostrożnie u osób w podeszłym wieku, u osób wykazujących
skłonność do nadużywania leków i alkoholu, w niewydolności nerek i
wątroby, u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego.


Działania niepożądane

Senność, zmęczenie, ataksja, nudności, biegunka lub zaparcie,
omdlenia, zaburzenia mowy, niedociśnienie, ból i zawroty głowy,
alregiczne odczyny skórne, zaburzenia układu krwiotwórczego
(agranulocytoza), drgawki (przy nagłym odstawieniu), czasami reakcje
paradoksalne. Może powodować upośledzenie sprawności
psychofizycznej i funkcji poznawczych. Długotrwałe stosowanie
powoduje wytworzenie się zależności lekowej typu
benzodiazepinowego. Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do
pojawienia się objawów odstawienia. Po spożyciu preparatu łącznie z
alkoholem może wystąpić upojenie patologiczne.


Interakcje

Nasila działanie środków wpływających depresyjnie na OUN
(barbituranów, alkoholu, fenotiazyny, inhibitorów MAO, narkotyków)
oraz środków zwiotczających mięśnie. Metabolizm leku może być
hamowany przez cymetydynę, disulfiram, izoniazyd, doustne środki
antykoncepcyjne, przyspieszony przez rifampicynę i karbamazepinę.


Dawkowanie

Początkowo 5 mg 2-3 razy dziennie, średnia dawka terapetuczna
10-30 mg dziennie, maksymalna 80 mg dziennie (w warunkach
szpitalnych); u chorych w podeszłym wieku 5 mg 3-4 razy dziennie.
Leczenie trwa przez 2-8 tyg. Lek odstawiać powoli. W trakcie
długotrwałego leczenia należy okresowo kontrolować obraz krwi i
czynność wątroby. Podczas zażywania leku nie należy prowadzić
pojazdów, obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu. Nie należy
pić alkoholu przez co najmniej 36 h po zażyciu leku.

[Gość: daarek2]

as5

Poproszę to samo tylko na temat relanium.
Dzięki.
Pozdrawiam.

[Gość: as5]

Alez prosze Darku.....
Rudotel
Relanium (Rp) Diazepam

Anxiolyticum, antiepilepticum,
sedativum
ATC:  N 03 AE ,  N 05 BA
  
Terpol
Wykaz: B  

  -zawiesina: (0,3125 mg/1 g) flakon 100 g
  PP


Skład

1 g zawiera 0,3125 mg diazepamu.


Działanie

Pochodna benzodiazepiny. Wykazuje działanie hamujące na układ
limbiczny, wzgórze i podwzgórze. Nasila hamujące działanie neuronów
GABA-ergicznych w OUN. Charakteryzuje się silnym działaniem
przeciwlękowym, uspokajającym i przeciwdrgawkowym. Wykazuje
również silne działanie nasenne i rozluźniające napięcie mięśniowe.
Zmniejsza napięcie, lęk, drażliwość, pobudliwość i agresywność.
Szybko wchłania się z układu pokarmowego; po 1,5-4 h od podania
doustnego osiąga maksymalne stężenie we krwi. T0,5 wynosi 20-50 h.
Jest metabolizowana w wątrobie i wydalany jest głównie z moczem.
Lek przenika przez łożysko i do mleka matki.


Wskazania

Nerwice narządowe, stany lękowe i napięcia połączone z pobudzeniem
ruchowym, agresywność i drażliwość w psychozach, depresje
reaktywne. Bezsenność, somnambulizm. Zespół odstawienia u
alkoholików. Lek wspomagający w leczeniu tężca. W traumatologii i
rehabilitacji do zmniejszenia napięcia mięśni prążkowanych. Czasem
w przygotowaniu do zabiegów oftalmologicznych i laryngologicznych.
Niekiedy zapobiegawczo w drgawkach gorączkowych (nie nadaje się
do leczenia przewlekłego padaczki).


Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lek, ciąża i okres karmienia, jaskra prosta,
miastenia, ostra niewydolność oddechowa, stany depresyjne ze
skłonnością do samobójstwa. Ostrożnie w przewlekłych chorobach
nerek i wątroby, u osób w podeszłym wieku, u pacjentów z
niedociśnieniem tętniczym, w gruczolaku prostaty, u chorych ze
skłonnością do zażywania nadmiernej ilości leków i picia alkoholu.


Działania niepożądane

Senność, zmęczenie, zaburzenia koordynacjii ruchowej, czasem
objawy paradoksalne: pobudzenie psychoruchowe, bezsenność,
nadmierne pocenie, halucynacje (szczególnie u pacjentów w
podeszłym wieku). Lek może spowodować pogorszenie sprawności
psychofizycznej i funkcji poznawczych. Inne objawy niepożądane: bóle
i zawroty głowy, drżenie, zaburzenia ze strony układu pokarmowego,
diplopia, dysartria, omdlenia, niedociśnienie, alergiczne odczyny
skórne, osłabienie libido, hiperbilirubinemia u niemowląt karmionych
mlekiem matek przyjmujących lek, nietrzymanie moczu. Rzadko
neutropenia, żółtaczka. Długotrwałe przyjmowanie może prowadzić do
zależności lekowej typu benzodiazepinowego, niekiedy z groźnymi
objawami zespołu odstawienia, łącznie ze stanem padaczkowym.
Niekiedy objawy patologicznego upojenia, przy skojarzonym
spożywaniu alkoholu.


Interakcje

Nasila działanie środków wpływających depresyjnie na OUN
(barbiturany, neuroleptyki, inhibitory MAO i inne leki
przeciwdepresyjne, narkotyki, alkohol) oraz środków zwiotczających
mięśnie. Cymetydyna zwalnia metabolizm diazepamu.


Dawkowanie

Indywidualnie, stosownie do stanu chorego i jego reakcji na lek.
Dorośli: w umiarkowanych stanach lęku, napięcia i niepokoju 2-10 mg
2-4 razy dzienie; w majaczeniu drżennym i halucynozach
alkoholowych 10 mg 3-4 razy dziennie w czasie pierwszych 24 h,
później 5 mg 3-4 razy dziennie; w tężcu i skurczach mięśni
szkieletowych 2-10 mg 3-4 razy dziennie. U pacjentów w podeszłym
wieku i osób upośledzonych umysłowo: początkowo 2-2,5 mg 1-2 razy
dziennie, natępnie dawki leku zwiększa się stopniowo - maksymalna
dawka dobowa nie powinna przekraczać połowy przeciętnej dawki
stosowanej u osób dorosłych. Dzieci: uspokajająco 1-3 m.ż. 1-2
mg/dobę, 4-12 m.ż. 2-3 mg/dobę, 1-2 r.ż. 2-5 mg/dobę, 4-7 r.ż. 4-6
mg/dobę, 8-18 r.ż. 5-8 mg/dobę; przeciwdrgawkowo, w profilaktyce
drgawek gorączkowych: 4-12 m.ż. 3-5 mg/dobę, 2-3 r.ż. 4-8 mg/dobę,
4-5 r.ż. 5-10 mg/dobę. Łyżeczka od herbaty, o pojemności 5 ml,
zawiera 2 mg substancji czynnej. Należy unikać długotrwałego
podawania leku. Przy długotrwałym leczenia i/lub przy stosowaniu
dużych dawek nie należy nagle przerywać podawania leku. Podczas
zażywania leku nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać urządzeń
mechanicznych w ruchu, pić alkoholu.
Relanium (Rp) Diazepam

Anxiolyticum, antiepilepticum,
sedativum
ATC:  N 03 AE ,  N 05 BA
  
Terpol
Wykaz: B  

  -zawiesina: (0,3125 mg/1 g) flakon 100 g
  PP


Skład

1 g zawiera 0,3125 mg diazepamu.


Działanie

Pochodna benzodiazepiny. Wykazuje działanie hamujące na układ
limbiczny, wzgórze i podwzgórze. Nasila hamujące działanie neuronów
GABA-ergicznych w OUN. Charakteryzuje się silnym działaniem
przeciwlękowym, uspokajającym i przeciwdrgawkowym. Wykazuje
również silne działanie nasenne i rozluźniające napięcie mięśniowe.
Zmniejsza napięcie, lęk, drażliwość, pobudliwość i agresywność.
Szybko wchłania się z układu pokarmowego; po 1,5-4 h od podania
doustnego osiąga maksymalne stężenie we krwi. T0,5 wynosi 20-50 h.
Jest metabolizowana w wątrobie i wydalany jest głównie z moczem.
Lek przenika przez łożysko i do mleka matki.


Wskazania

Nerwice narządowe, stany lękowe i napięcia połączone z pobudzeniem
ruchowym, agresywność i drażliwość w psychozach, depresje
reaktywne. Bezsenność, somnambulizm. Zespół odstawienia u
alkoholików. Lek wspomagający w leczeniu tężca. W traumatologii i
rehabilitacji do zmniejszenia napięcia mięśni prążkowanych. Czasem
w przygotowaniu do zabiegów oftalmologicznych i laryngologicznych.
Niekiedy zapobiegawczo w drgawkach gorączkowych (nie nadaje się
do leczenia przewlekłego padaczki).


Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lek, ciąża i okres karmienia, jaskra prosta,
miastenia, ostra niewydolność oddechowa, stany depresyjne ze
skłonnością do samobójstwa. Ostrożnie w przewlekłych chorobach
nerek i wątroby, u osób w podeszłym wieku, u pacjentów z
niedociśnieniem tętniczym, w gruczolaku prostaty, u chorych ze
skłonnością do zażywania nadmiernej ilości leków i picia alkoholu.


Działania niepożądane

Senność, zmęczenie, zaburzenia koordynacjii ruchowej, czasem
objawy paradoksalne: pobudzenie psychoruchowe, bezsenność,
nadmierne pocenie, halucynacje (szczególnie u pacjentów w
podeszłym wieku). Lek może spowodować pogorszenie sprawności
psychofizycznej i funkcji poznawczych. Inne objawy niepożądane: bóle
i zawroty głowy, drżenie, zaburzenia ze strony układu pokarmowego,
diplopia, dysartria, omdlenia, niedociśnienie, alergiczne odczyny
skórne, osłabienie libido, hiperbilirubinemia u niemowląt karmionych
mlekiem matek przyjmujących lek, nietrzymanie moczu. Rzadko
neutropenia, żółtaczka. Długotrwałe przyjmowanie może prowadzić do
zależności lekowej typu benzodiazepinowego, niekiedy z groźnymi
objawami zespołu odstawienia, łącznie ze stanem padaczkowym.
Niekiedy objawy patologicznego upojenia, przy skojarzonym
spożywaniu alkoholu.


Interakcje

Nasila działanie środków wpływających depresyjnie na OUN
(barbiturany, neuroleptyki, inhibitory MAO i inne leki
przeciwdepresyjne, narkotyki, alkohol) oraz środków zwiotczających
mięśnie. Cymetydyna zwalnia metabolizm diazepamu.


Dawkowanie

Indywidualnie, stosownie do stanu chorego i jego reakcji na lek.
Dorośli: w umiarkowanych stanach lęku, napięcia i niepokoju 2-10 mg
2-4 razy dzienie; w majaczeniu drżennym i halucynozach
alkoholowych 10 mg 3-4 razy dziennie w czasie pierwszych 24 h,
później 5 mg 3-4 razy dziennie; w tężcu i skurczach mięśni
szkieletowych 2-10 mg 3-4 razy dziennie. U pacjentów w podeszłym
wieku i osób upośledzonych umysłowo: początkowo 2-2,5 mg 1-2 razy
dziennie, natępnie dawki leku zwiększa się stopniowo - maksymalna
dawka dobowa nie powinna przekraczać połowy przeciętnej dawki
stosowanej u osób dorosłych. Dzieci: uspokajająco 1-3 m.ż. 1-2
mg/dobę, 4-12 m.ż. 2-3 mg/dobę, 1-2 r.ż. 2-5 mg/dobę, 4-7 r.ż. 4-6
mg/dobę, 8-18 r

[darekk2]

Dziękuję . Tyle czasu biorę ten tek , i nic na jego temat nie wiedziałem.Nie
dają ulotki w pudełku ,a w encyklopedii medycznej też nic nie ma na ten temat.
Pozdrawiam.

[as5]

Darku...uwazaj na siebie.Wiesz zapewne ze relanium strasznie szybko powoduje
uzaleznienie.
Pozdrawiam zyczac duzo zdrowia

[Gość: beata]

Dziekuje.