nie panuję nad głodem

[ragnarv]

mam napady wilczego głodu nad którymi nie panuję. okresowo jestem w stanie to okiełznać i nie jesć nic przez kilka dni, po czym to wraca.
obecnie nie radzę sobie z tym w ogóle. co robić.

[zoliborski_goral]

Badałeś cukier?

[lelum3]

Podwyższony poziom cukru ma związek z napadami wilczego apetytu?

[ragnarv]

nie badałem.

[lucyna_n]

niejedzenie przez kilka dni to idealny sposób na "wyprodukowanie" ataku na lodówkę.
Trzeba jeść, systematycznie i różnorodnie, węglowodany głownie złożone, wtedy skoki cukru nie będą powodowały gwałtownego wyrzutu insuliny i prawdopodobieństwo wystąpienia nieposkromionego napadu głodu jest mniejsze. Jednak najważniejsze jednak są emocje, bo nie ważne co jesz, ważne co je ciebie.

[lelum3]

lucyna_n napisała:

> Jednak najważniejsze
> jednak są emocje, bo nie ważne co jesz, ważne co je ciebie.
I tu się z Tobą zgadzam. W ciągu 2 dni potrafię zniweczyć efekt tygodniowej diety. Trudno mi zapanować nad pocieszaniem się jedzeniem.

[lucyna_n]

można sie pocieszać, można sie nagradzać, jeść z nudów, ze stresu, powodów jest od cholery, też nie umiem trwać na diecie niskokalorycznej, staram się jeść jakoś tak w miarę zdrowo, ale też czasem dopada mnie pokusa i to najczęściej na słodycze niestety, nie na sałatkę warzywną :(
do tego psychotropy, niedoczynność tarczycy, wiek:) i bardzo łatwo jest załapać zbędne kilogramy a bardzo trudno powiedzieć im papa.

[kara.mija]

Święte slowa lucyna_n

[lelum3]

lucyna_n napisała:

> i bardzo łatwo jest załapać
> zbędne kilogramy a bardzo trudno powiedzieć im papa.
Hough!

[nativeau]

jak chcesz przestan jesc to po prostu przestan jesc. Masz za duzo czasu (i pieniedzy) na glupstwa.

[lelum3]

nativeau napisał:

> jak chcesz przestan jesc to po prostu przestan jesc.
Zaiste, odkrywcze!

[nativeau]

niejedzenie przez kilka dni to idealny sposób na "wyprodukowanie" ataku na lodówkę

Bzdury, jakas stara wiedza z lat 50-tych albo streszczenie ostatniego programu TV (karm swoj metabolizm czyli ciagle wp..laj bo sie twoj metabolizm na ciebie pniewa.. Cierpisz na megalomanie, na zlotych zegarkach tez sie znasz?

[ekspert_gabclinic]

Ragnarv a mógłbyś powiedzieć coś więcej? Kiedy dostajesz tych napadów, jak do tej pory byłeś to w stanie "okiełznać"? Ziagnozowano kiedyś u Ciebie napady kompulsywnego jedzenia? Przyjmujesz jakieś leki np Ketrel lub Lerivon?

Pozdrawiamy,
Zespół Gabclinic.com

[ragnarv]

napady mam od jakiegoś roku. duzo przytyłem, potem schudłem, potem tyłem i tak w kólko.
obsesyjnie ćwiczę żeby nie utyć.

[ragnarv]

to sie nasiiło jak mi zaczęto wypominać że jem za dużo. jak ktoś mi mówil że za duzo żrę itd. to na złość jadłem, bardzo mnie bolały uwagi że utyłem, jadłem a potem miałem wyrzuty do siebie i czulem się winny.

[ekspert_gabclinic]

Witam,
Psychogenne przejadanie się i kompulsywne objadanie się są coraz częściej rozpoznawanymi zaburzeniami odżywiania. Różnice między tymi rozpoznaniami dotyczą np. stosunku do jedzenia, w napadowym objadaniu stosunek do jedzenia jest przeważnie negatywny, a normalnie zjadane posiłki niewielkie, w kompulsywnym objadaniu się napady nie są jedyną formą objadania, jest tendencja do ciągłego podjadania i jedzenia tłustych, kalorycznych posiłków. W każdym przypadku psychogennego objadania się napady objadania się są formą radzenia sobie z negatywnymi emocjami, napięciem, niepokojem, lękiem, złością, smutkiem.
Najważniejsze jest ustalenie przyczyny napadów objadania, sytuacji które je wywołują. Polecam udanie się do specjalisty, prawdopodobnie potrzebna będzie psychoterapia. Standardowe leczenie napadów objadania się polega na terapii behawioralnej w połączeniu z wyrobieniem właściwych nawyków żywieniowych. Tak jak już tutaj napisano, dieta jest bardzo ważna, trzeba jeść często i małe posiłki, wtedy wahania poziomu glukozy we krwi i co za tym idzie poziomu insuliny są mniejsze, więc prawdopodobieństwo wystąpienia napadu objadania jest mniejsze. Poza psychoterapią możliwe jest także leczenie farmakologiczne, w zaburzeniach odżywiania z objadaniem się stosuje się z dobrym efektem lek przeciwdepresyjny – fluoksetynę (w dawkach 20-60 mg/d).

Pozdrawiam serdecznie,
dr Anna Żebrowska
specjalista psychiatra Gabclinic.com