nastepny psychiatra? nastepna psychoterapia?

[sniegi]

Witam,
wlasciwie nie wiem co mam dalej robic. Najchętniej bym zniknął, ale mysli
takie staram sie sila rozumu odsunac od siebie.
Od dłuższego czasu biorę Effectin. Chyba dwa lata temu, po kilku nieudanych
lekach (także ich cena powodowała, ze zle sie po nich czulem) zostalem przy
effectinie 75mg. Psychiatra ograniczal sie do wypisania recepty, rady w
stylu "znajdź sobie fajną dziewuszkę". Prawie rok temu zmienilem psychiatre
na innego. Dawka zwiększona do 150mg. początkowo bylo jakby lepiej- ale
pewnie trochę dlatego, ze bardzo chcialem zeby bylo lepiej. Po kilku
miesącach wszystko znowu zaczelo opadac. W miedzyczasie, za rada ostatniech
psychiatry zapisalem sie na psychoterapie. Chodzę na indywidualne spotkania
regularnie raz w tygodniu.

Z punktu widzenia dnia dzisiejszego, nic sie nie zmieniło. Psychoterapia
przypomina bardziej latanie tonącego okretu. Jestem zmęczony oddychaniem i
ścieraniem się z kolejnym dniem. Chciałbym zniknąć i mieć wreszcie spokój-
przynajmniej z tym co mam teraz. Równoczesnie udaje mi sie coddziennie
chodzić do pracy. Czasami, jak baron Munchausen, sam wyciagam sie za wlosy i
ide spróbować zrobić sobie jakąś przyjemność, albo próbuje załatwić coś
nieprzyjemnego, przed czym chcialbym najchętniej uciec. Tak więc z zewnatrz
wygląda to nei tak, źle jak to jest na prawdę...
Co dalej mam robić? Psychoterapeucie, psychiatrze, mówię że jest źle. Mówię
też, że ze strony najblższych jest presja na to, by było dobrze. W końcu
chodzę na spotkania, biorę leki... a efektów nie widać, więc chcą bym zmienił
lekarzy, zmienił leki, coś zrobił... Trudno mi im wytłumaczyć, ze nawet
trudno mi jest sie zmobilizować i np. zadzwonić i umówić się do nowego
psychiatry.
Do tego wszystkiego dochodzi stres związany z ekonomiczną stroną tej choroby.
Każde działanie bedzie powodowało kolejne wydatki, wymagało kolejnych
nakładów. Jestem zmęczony tą nieustanną walką...

idę walczyć dalej.

[100krotki]

"Uczeni chcą też sprawdzić, jakie są różnice w skracaniu telomerów u różnych
ludzi. Czy np. ci, którzy lepiej radzą sobie ze stresem na co dzień, potrafią
również lepiej ochronić swoje DNA. Trzeba się także przekonać, czy techniki
mające na celu redukcję stresu, jak np. medytacje, joga czy terapie w grupach
wsparcia, mogą spowolnić lub całkowicie zahamować przyspieszone starzenie się
komórek."

ten fragmencik wybrałam dla ciebie z artykułu w GW "Długotrwały stres uszkadza
nasze DNA"

naukowcy są dopiero na początku drogi udawadniania jak negatywnie na naszym
organizmie odbija się długotrwałe działanie stresu
ja nie muszę czekać na końcowe wyniki naukowców, bo poddawana jestem od
urodzenia pewnego rodzaju stałej sytuacji stresowej
przede mną temu "procesowi" stresogennemu poddawani byli moi rodzice
a przed nimi ich rodzice ...
i tak trwa już od pokoleń
czy można się w jakiś sposób przeciwstawić temu łańcuchowi stressogennemu,
który uszkadza nasze(moje) DNA?
ja widzę tylko jedną możliwość
człowiek MUSI stawać się lepszy, to znaczy moralniejszy

tę rolę miały spełniać religie
nie spełniają
wprost przeciwnie
stały się następnymi stresogenami uszkadzającymi nasze(moje)DNA

jak więc chronić nasze(moje) DNA?
przecież nie wzajemną niechęcią i nienawiścią
i na pewno nie chemią w tabletkach

[sniegi]

> ten fragmencik wybrałam dla ciebie z artykułu w GW "Długotrwały stres
uszkadza
> nasze DNA"
Jednym słowem, to co się ze mną dzieje, jest naturalną wolą organizmu? Ma
siebie dosyć wię uszkadza DNA, aby mieć wreszcie spokój?

> ja widzę tylko jedną możliwość
> człowiek MUSI stawać się lepszy, to znaczy moralniejszy
nie bardzo wiem co masz na myśli. Tak jak to ładnie ujął Tischner, staram się
mieć sumienie, staram się postępować moralnie. Nie wiem jak mógłbym starać
się "bardziej"?? Ale to nie ma zadnego związku z tym, czy chce zeby był dla
mnie nastepny dzień. Nie chcę. Przymuszam się i idę dalej, ale najchetniej bym
już usiadł.

to chyba nie jest temat tego forum, ale napiszę: człowiek nie MUSI stawać się
lepszym, bo trudno MUSEM zmieniać to jakim on jest. Od kilku tysięcy lat się
ZMUSZA do bycia lepszym i to go różni od australopiteka, ze ma komputer,
samochód, ciepłe ubranie, a za malowanie w po ścianach dostaje mandat. Innych
różnic nie dostrzegam.

m.

[100krotki]

sniegi napisał:

> nie bardzo wiem co masz na myśli. Tak jak to ładnie ujął Tischner, staram się
> mieć sumienie, staram się postępować moralnie. Nie wiem jak mógłbym starać
> się "bardziej"?? Ale to nie ma zadnego związku z tym, czy chce zeby był dla
> mnie nastepny dzień. Nie chcę. Przymuszam się i idę dalej, ale najchetniej
bym
> już usiadł.

wiem, rozumiem, znam
i dlatego napisałam jakoś nie wprost, że takich CHCĄCYCH być moralniejszymi na
jest chyba za mało, aby nie popadać w depresje

>
> to chyba nie jest temat tego forum, ale napiszę: człowiek nie MUSI stawać się
> lepszym, bo trudno MUSEM zmieniać to jakim on jest. Od kilku tysięcy lat się
> ZMUSZA do bycia lepszym i to go różni od australopiteka, ze ma komputer,
> samochód, ciepłe ubranie, a za malowanie w po ścianach dostaje mandat. Innych
> różnic nie dostrzegam.
>
> m.

a jednak....
przynajmniej część z tych "australopiteków" z własnej i nieprzymuszonej woli z
komputera i ściany robi dobry użytek

[mskaiq]

Mysle ze duzo rzeczy robisz dobrze, tyle ze mam takie wrazenie ze te pozytywne
dzialania traktujesz jako czasowe, na czs depresji. Wyjsc z depresji oznacza
zmiane sposobu zycia.
Zdajesz Sobie sprawe z mysli, szczegolnie tych najgorszych, probujesz sila
rozumu pozbywac sie ich. To nie jest latwe bo one sa uparte, potrafia Cie
zmeczyc, doprowadzic do poddania sie.
Najlepszym sposobem na take zly mysli jest robienie rzeczy ktore lubisz. Mozna
czytac jesli mozesz skupic sie na czytaniu. Zwykle dobra ksiazka moze oderwac
Cie kompletnie od zlego myslenia.
Nie wiem czym sie interesujesz ale kiedy robisz rzeczy ktore lubisz to odrywasz
sie od zlych mysli. Im mniej tych zlych mysli tym mniej depresji w Tobie.
Staraj sie byc pozytywny w stosunku do wszystkiego co Cie otacza. To czy
jestesmy pozytywni czy negatywni w stosunku do rzeczy ktore nas otaczaja to
jest nasz wybor. Wybieraj radosc, unikaj strachu, zlosci. To wszystko zalezy od
nas, to nie zalezy od lekow.
Mysle ze warto abys regularnie cwiczyl sport, to rozladowywuje stres, strach i
wszystkie negatywne energie ktore sa w nas.
Serdeczne pozdrowienia.

[100krotki]

mskaiq napisał:

> Mysle ze warto abys regularnie cwiczyl sport, to rozladowywuje stres, strach
i
> wszystkie negatywne energie ktore sa w nas.
> Serdeczne pozdrowienia.

żeby jeszcze ci się Mskaiq udało tych z bejzbolami na ulicy oraz tych co ćwiczą
słownictwo bejzbolowe na klawiaturze przekonał do tych ćwiczeń, to ja już bym
nie za dużo musiała się sama odstresowywać niewiadomo jak bez skutku
na nic moje odstresowanie jeśli już załatwienie drobnej sprawy w urzędzie jest
czynnością stresującą, że nie wspomnę o sprawach trudniejszych, a nawet maraton
biegowy nie odstresuje na trwale przy opłacaniu rachunków przekraczających
dochody
chcesz żebym w cuda "rozmnożenia" dobrego nastroju uwierzyła, bo ty
przebiegniesz sobie kilometr i jesteś uszczęśliwiony?
czy od twojego przebięgnięcia 1km ja mam czegokolwiek przyjemniejszego więcej?
mniej

[afhr]

dzien dobry sniegi,
ja takze cierpie na depresje od wielu lat i szukam ratunku
czy jestes w nastroju na rozmowe ?

[sniegi]

> czy jestes w nastroju na rozmowe ?
czy chodzi o korespondencję emailową?

pozdrawiam i życzę uśmiechów
mk

[ja_oscar]

A może warto spróbować terapi zaburzeń osobowości w Krakowie?...To taka
przysłowiowa ostatnia deska ratunku..Jestem tu na półrocznej terapi a wcześniej
uczestniczyłem już w kilku terapiach grupowych...Leczą się tu ludzie z całej
Polski...

[sniegi]

> A może warto spróbować terapi zaburzeń osobowości w Krakowie?...To taka
> przysłowiowa ostatnia deska ratunku..Jestem tu na półrocznej terapi a
wcześniej
> uczestniczyłem już w kilku terapiach grupowych...Leczą się tu ludzie z całej
> Polski...
Nie wiem dlaczego, ale absolutnie nie potrafię się przekonać do terapii
grupowych. Co moze innych obchodzić moja osoba? Takie działania jak jazda do
krakowa, spotykanie się z ludźmi w grupie mogłbym podejmowac dla
przyjemności... a nie w celu dalszego bycia w tym stanie o którym chce
zapomnieć.

rady mskaiq słuszne. i ja do podobnych wniosków doszedłem. podobnie tez
radziłbym innym. ale trudniej jest samemu wykonac jakies dzialania...
Kiedyś takie "pozytywne myślenie", "pozytywne ładowanie" działało i na prawdę
wiele mogłem osiągnać. Ale za kazdym razem coraz trudniej było wykonać to
sprężenie się... skok...tak jakby był we mnie niedoładowany akumulator :-)

pozdrawiam

[astralnie]

Jesteś w takim momencie swojego życia, że nazwałbym go zwrotnym punktem. Widać
to jak na dłoni po Twoim wątku, tym co zaobserwowałeś. Rzekłbym: masz sznasę.

To jest trochę tak jakbyś był przygotowany do długiego biegu, stał już na
starcie, był zupełnie gotów, ale jeszcze nie wiedział na 100% w którą stronę
trzeba pobiec, żeby osiągnąć cel. Szanse, że wybierzesz właściwą drogę widzę
spore, bo najwyraźniej potrafisz już odróżniać iluzoryczne działania od
właściwych.

Teraz wystarczy już tylko wejść na właściwą drogę, zrobić ten krok.
...
Powinieneś szukać innych metod.
Pozdr.

[ja_oscar]

>Takie działania jak jazda do
> krakowa, spotykanie się z ludźmi w grupie mogłbym podejmowac dla
> przyjemności... a nie w celu dalszego bycia w tym stanie o którym chce
> zapomnieć.
Takich działań nie podejmuje się w celu dalszego bycia w tym stanie o którym
chcesz zapomnieć...Podejmuje się je by wydostać się z tego stanu dzięki pomocy
ludzi i terapi.Jesli założenie jest słuszne to i terapia pomaga..
Pozdrawiam serdecznie!

[mskaiq]

zapomnieć.
Mozesz wykonac te dzialania, mysle ze wiesz co nalezy zrobic. Ja tez kazdego
dnia kiedy wstaje napotykam u siebie mur ktory musze pokonac.
Kiedy wstaje nie dopuszczam zadnych negatywnych mysli, mysle tylko o tym co
przynosi radosc. Tych negatywnych mysli jest pelno, znam je i dlatego nie
akceptuje ich. Pozniej pompki, robie ich duzo, musze sie przelamac
bo jest opozycja we mnie przeciwko wysilkowi fizycznemu.
Potem jest bieg 5 kilometrow i znow opozycja. Znam ja, nie meczy mnie juz, ja
decyduje bez wzgledu jakbym sie czul.
Kazde dzialanie ktore jest dobre dla mnie i ma mi pomoc wiaze sie z taka
opozycja. Znam ja i umiem ja pokonywac, nigdy nie ulegam tej opozycji. Wiem ze
poddanie sie oznacza utrate kontroli nad soba i depresje.
Nie mozesz pozwolic aby ta opozycja rzadzila Toba, ona jest zawsze przeciwko
Tobie. Masz wiele sil, Twoje pozytywne dzialania oslabiaja ja.
Serdeczne pozdrowienia.

mskaiq

[nevada_blue]

tak mnie ciekawi od jakiegoś czasu..
w każdym poście piszesz jak to spacerujesz bez końca, biegasz codziennie
miliony kilometrów, robisz te pompki i nie wiem co jeszcze.. starcza Ci w ogóle
czasu na coś poza tym?

czy zdarza Ci się złamać czasem ten reżim i zrobić coś niezdrowego, nie wiem,
odpuścić sobie to bieganie i walnąć się przed telewizorem z paczką chipsów albo
górą frytek? zapalić? przesadzić z alkoholem? cokolwiek?

no bo wszystko fajnie, zdrowo i w ogóle..
ale tak ściśle tego przestrzegać
to jakoś cholernie nudno..
nie sądzisz?

pozdrawiam,
[nevada]

[looserka]

Mskaiq, pokuszę się jednak o diagnozę:)
Chyba masz osobowość anankastyczną - współczuję, musi być Ci ciężko. Tak
katować się i katować i nie pozwolić sobie na żadne odstępstwo od reguły...

[mskaiq]

Ja pracuje 12 godzin dziennie przez siedem dni w tygodniu. Prowadze pare
projektow, potrzebuje na nie pieniedzy dlatego tyle pracuje. Kiedy wracam pisze
pare listow na forum.
Moj bieg na plazy to radosc to odprezenie pozbycie sie emocji, pompki robie 5
razy dziennie. Jedna seria pompek zabiera mi 2 minuty, moze trzy. Robie jeszcze
pare innych cwiczen ale w sumie nie zajmuja mnie wiecej niz 40 min dziennie
plus bieg pol godziny.
Tego potrzebuje aby moc dzialac przez 18 godzin dziennie.
Jesli chodzi o alkohol to nie uzywam wcale. Pamietam Nevado siebie kiedy bylem
pijany kazdego dnia przez caly dzien bo w taki sposob chcialem sie zniszczyc.
Jesli chodzi o rozprezenie to jestem na luzie caly czas, nawet w pracy. Udalo
mi sie pozbyc zlych emocji. Nie pale chociaz kiedys palilem 60 papierosow
dziennie. Podobnie z chipsami, kiedys sie zajadalem tak samo jak pilem duze
ilosci coca coli. Potrafilem sie kiedys obzerac, mialem nadwage, nie dbalem co
jem.
Zrezygnowalem z tego, wcale nie brakuje mi alkoholu, papierosow czy chipsow.
Jem duzo owocow, odzywiam sie bardzo prawidlowo, potrzebuje tego. Wybralem
zycie bez depresji, inny wybor oznaczal samobojstwo, wystarczylo przekrecic
mocniej kierownice.
Serdeczne pozdrowienia.

[nevada_blue]

:-)
ale nigdy przenigdy nie odstępujesz nawet na chwilkę od swoich żelaznych reguł?
no no..
nie wiem czy podziwiać, czy się o Ciebie martwić ;)

pozdrawiam serdecznie!
[nev.]