<miłość>

[ja87]

Proponuję podyskutować na temat miłości. Jak myślicie czy ludziom z nerwicą
jest trudniej zaufać komukolwiek? Chciałabym poznać Wasze doświadczenia i
podzielić się swoimi. Wszystkich bardzo serdecznie pozdrawiam i z góry
dziękuję za wypowiedzi:):):)

[iowna]

Ja powiem tyle, ze jestem zbyt już zmęczona i może po porstu nie chce mi sie
ufać... W ogóle nie mam czasu na myślenie o miłości tylko o swoich myślach

[ja87]

Ale chyba kiedyś przychodz taki moment, że pragnie się mieć kogoś przy sobie,
kto pomagałby pokonać te złe myśli?

[ciuta1]

Co z tego, skoro nikt cię nie zauważa, a jeśli nawet ktoś próbuje się do ciebie
zbliżysz, ty go odrzucasz, bo nie potrafisz zareagować inaczej?

[ja87]

Czy wobec tego nie ma żadnego sposobu na to, aby się w sobie prtzełamać i
spróbować pokochać?

[ciuta1]

Chwilowo chyba nie...

[mralien1]

Miłość bardzo mi pomaga w tej głupiej chorobie, bo wiem ze zawsze kiedy juz
myśle ze juz nie mam sił do tego wszystkiego ONA zawsze mnie wysłucha i stara
sie pomóc. Gdyby nie to, że mam tą osobe którą kocham i która mnie kocha to
było by ze mna juz bardzo żle.

[ciuta1]

szczęściarz z Ciebie...

[hromatyka]

czesc:)ja takze uwazam ze milosc moze dac bardzo, bardzo wiele, oderwac nas od
zlych mysli ktorych jest biliony.a i my mozemy okazac sie pomocni i potrzebni
tym ktorzy nas kochaja i nagle mozemy stwierdzic ze bylismy zbyt wielkimi
egoistami myslac wciaz przez pryzmat siebie samych gdy mozna zrobic owiele
wiecej anizeli tylko bezowocnie przebierac ww wlasnym umysle. problem w tym ze
to nie my decydujemy o tym kiedy chcemy rozmyslac i jak czesto.Poza tym ja
bardzo balabym sie milosci poniewaz moglabym zameczyc yukochana osobe na smierc
swymi pytaniami, niezdecydowaniem i ciaglymi watpliwosciami dotyczacych
niemalze najmniejszej drobnostki. Tymbardziej gdyby osoba ta rzeczywiscie mnie
pokochala.pozdrawiam:)

[kapers1]

Miłość hmm... gdybym koniecznie musiał odpowiedzieć na to pytanie to
powiedziałbym że osoba chora na nerwicę natręctw nie może kochać. Tak to
wygląda z mojego punktu widzenia. Mam dziewczynę to prawda ale poziom spięcia
nie pozwala mi kochać. Czuję się jakbym odczówał świat przez zimną szybę. Fakt
ujrzeć mogę wszystko ale nie mogę poczuć ciepła, zapachu, nie może to na mnie
oddziaływać. Dla tego tak częśto przytulam czoło do ciała mojej dziewczyny.
wtedy spięcie zmniejsza sie a ja mam wrażenie że szyba lekko się ogrzała. Ale
to jest straszne bo gdy tylko trzymam moją dziewczynę za rękę to mam wrażenie
jakbym był sam a ona tylko kartonem, papierem, nawet nie widziadłem bo
widziadło może wywołaś jakieś emocje. Ona jest smutnym w swym pięknie kartonem
i to mnie boli najbardziej że jedyny sens życia jakim są emocje został mi
odebrany wraz z nerwicą natręctw