Do Żyrafy

[vinxxx]

mialas pisac o lasce ktora ponoc niezle sobie radzi i co????? czekam na ta
historie a tu nic

[danuski]

vinxxx napisała:

> mialas pisac o lasce ktora ponoc niezle sobie radzi i co????? czekam na ta
> historie a tu nic

ja też czekam i czekam...

[libero3]

Może jednak nie tak dobrze sobie radzi, jak myślała?

[vinxxx]

zyrafa napisala w innym poscie ze nie ma teraz czasu czy glowy jakos tak.
czekamy dalej

[zyrafa46]

libero3 napisał:

> Może jednak nie tak dobrze sobie radzi, jak myślała?

-------------------------------------------------------------------------------

Bardzo dobrze radzi sobie. Nie ma depresji. Nie ma tez jeszcze pieniędzy ale
ciągle wierzy, ze one sie wreszcie pojawią. Ja też w to wierzę. Będzie miała za
co kupić sobie zdrowie. Przed chwilą z nią rozmawiałam przez telefon. Jest
radosna, operatywna i - bardzo myśli o innych. Mi coś zaczęła radzić,
tłumaczyć. Dopiero ją zgasiłam, że rozmawia ze swojego telefonu. Zapomniała o
tym. Wiele się od niej uczę. Gdy mam kiepski nastrój - myśl o niej, sama myśl -
dodaje mi sił i wiary w siebie. Ona doszła do tego BEZ leków antydepresyjnych.
W pewnym momencie pomyślała, że jeśli nie zacznie sama w siebie wierzyć, to nic
z tego nie wyjdzie.
W niej jest wielka siła, mimo, że jest BARDZO, BARDZO chora. Myślę sobie, że
osoby, które wyszły samodzielnie z depresji lub z nałogu to są silniejsze niż
takie "zwykłe" osoby. "Zwykli" to sobie idą spokojnie, no nawet pod górę, ale
równą ścieżką. Nałogowcy i "depresyjni" to zanim wyjda na prostą - muszą
samodzielnie wyjść z doła. Tak sobie jednak myślę, że nie da sie wyjść z doła,
jeśli patrzy się tylko pod własne nogi, lub ogląda za siebie, wstecz. Trzeba
wyciagnąć trochę szyję, i zobaczyć, że poza krawędzią jest INNY ŚWIAT. BO JEST
inny!!!!!!!!!!!
TRZEBA TO ZOBACZYĆ (!!!!!!!!!!!!), że jest inny. Odczepić stare kartki,
zwietrzałe i nieaktualne i zacząć zapisywać swój zeszyt od dziś.
Smutno mi, gdy młodzi ludzie (a jest TU ich bardzo wiele) piszą o przegranym
życiu. Ludzie!!!! ja mam 59 lat (z hakiem małym). Bardzo wiele marzeń. I je
staram się zrealizować. Bez marzeń nie ma życia. Rośliny nie marzą. Choć czują.
Jeszcze nie dawno moje marzenia ograniczałam, bo myślałam, że nie dam rady.
Teraz jest inaczej. Gdy mi żle mam następujący sposób, by poprawić sobie
pozycję. (pozycję, czyli odległość swojej osoby od dna dołka, np w skali od 1
do 10. 10 oznacza radosny marsz po prostej, równej drodze w górę):
Czynność pierwsza - wywalam z głowy czarne myśli,
czynność druga - sięgam po jedno ze swoich marzeń (w myślach). Wtedy przykra
konkluzja: Żyrafa, to tylko twoje marzenia... dalej jednak pławię sie radośnie
w nich, aż miło :-)))
czynność trzecia - myślę sobie: Żyrafa, tak ci sie spodobało???? A to zabieraj
sie babo do roboty, bo inaczej zrealizujesz swoje marzenia w przyszłym
wcieleniu. Rusz się!!!!!!
czynność czwarta - galopek
UWAGA: nauczyłam sie cieszyć z małych nawet osiągnięć. Mama zawsze mi mówiła:
jesli masz do pokonania 10km i posuniesz sie o jeden kroczek do przodu to
wiecej niz nic i zamartwianie sie, ze stoisz w miejscu. To własnie też mi
pomaga. Oraz Laska (doooobra, niech będzie, ze tak ja juz bedę nazywać). Jesli
tak ciężko chora osoba jest taką twardzielą (a nie była!!!!!!!!!!!!!) mimo, że
jej kroczki sa maciupeńkie, TO JA sobie nie dam rady???!!! No!!!!

Coś takiego napisałam, co sobie pomyslałam. Joj!!!!! Juz 11:07. Odmeldowuje się.
Pozdrówka, Żyrafa

[hasanet]

Gdybym była władna, mianowałabym Cię forumowym kapelanem.
asa

[zyrafa46]

To chyba tu więcej nie przyjdę. Pasuje?
Żyrafa





nie żartuję

[hasanet]

???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
asa

[danuski]

zyrafa46 napisała:

> To chyba tu więcej nie przyjdę. Pasuje?
> Żyrafa
>
>
>
>
>
> nie żartuję

nie pasuje
nie opisałaś jeszcze Żyrafo jaak udało się "Twojej Lasce" wyjść z tej depresji
samej i jak to wyjście z depresji się objawia

[zyrafa46]

Kapelan to taki co w wojsku modli sie za odchodzących. Zmartwiło mnie, (ale sie
nie obraziłam, jedynie BARDZO boje się urazić czyjekolwiek uczucia)to co
przeczytałam, przestraszyłam się, ze jestem kapelanem. Słowo.


To nie jest "Moja Laska" tylko moja znajoma TU omownie nazwana Laską przez
kogoś. Spodobało mi się, więc sama Ją tak nazywam.
Napisałam czym sie objawia Jej wyjście z depresji. Jest pogodna, BARDZO otwarta
na ludzi, wierzy im i ufa (nie jest j€ż dawno dzieckiem, to zaufanie jest
zaufaniem normalnego, zdroworozsądkowo myślącego DOROSŁEGO człowieka), żyje
mocno w realu, mimo niezwykle żółwiego tempa posuwania się w kierunku
zamierzonego celu - JEST DOBREJ MYŚLI. A u niej to nie przelewki. To wyścig z
czasem. To tyle.
Staram się ściśle odpowiadac na pytania i nic więcej. Nie chciałabym nic więcej
pisać. Jestem kapelanem :-((((. Czuję się głupio i jestem skrępowana.:-(((I
mówiłam przecież, że zmykam. Tak?
Żyrafa

[hasanet]

zyrafa46 napisała:

> Kapelan to taki co w wojsku modli sie za odchodzących.
Nie tylko: podpiera morale, zagrzewa do boju, a nade wszystko wygłasza kazania
w prostych, żołnierskich słowach.
> przestraszyłam się, ze jestem kapelanem.
Nie mam takiej mocy sprawczy, a nawet gdyby - nigdy nie wykręciłabym takiej
wredoty żadnemu z członków mojej rodziny, a co dopiero Tobie.
> Jestem kapelanem :-((((. Czuję się głupio i jestem skrępowana.:-(((I
> mówiłam przecież, że zmykam. Tak?
Nie, ubogaciłaś Forum swoją osobą. Czuj się doń wcielona.
Nie utożsamiaj się z cudzymi słowami na Twój temat.
A gdybym zażartowała odnosząc sie do czegoś jeszcze gorszego od kapelana?
asa

[zyrafa46]

Wiem, że on też do żywych i że zagrzewa ale jestem strachliwa i panicznie boję
sie kogos urazić. Niestety mi sie to zdarza. Zawsze (ZAWSZE) niechcący - ze
złości(ze złości, że sobie nie radzę) albo z głupoty ale jakie to pocieszenie
dla poszkodowanego?

A co z Laską? Nic nie piszesz(-cie), czy dobrze odrobiłam zadane lekcje.
Pozdrawiam
Żyrafa

[hasanet]

zyrafa46 napisała:

> A co z Laską? Nic nie piszesz(-cie), czy dobrze odrobiłam zadane lekcje.
Zajmujące.
asa

[zyrafa46]

Tak zwyczajnie chcę, by Laska była. I na dodatek szczęśliwa. Tyle mi wystarczy.
Żyrafa

[danuski]

zyrafa46 napisała:

> Tak zwyczajnie chcę, by Laska była. I na dodatek szczęśliwa. Tyle mi
wystarczy.
> Żyrafa

mi jednak bardzo trudno uwierzyć w prawdziwość tej historyjki o Lasce.
przyznaj się Żyrafo, że zmyślilaś całą opowieść.
bym może uwierzyla, ale nieprawdopodobne mi się wydaje wyjść z choroby i
depresji prawie bez środkow finansowych jak napisalaś.
przecież to niemożliwe, u zdrowego nawet człowieka, nie mieć środkow do życia i
być szczęśliwym....chyba, ze się czeka na spadek a nie na za malą rentę czy
emeryturę.
ale pogodnym można być- w to akurat wierzę, że jest możliwe

[marenta]

jakby się uparł to każdemu by udowodnił, że powinien mieć depresję

[danuski]

marenta napisała:

> jakby się uparł to każdemu by udowodnił, że powinien mieć depresję

coś w tym jest
depresja tak jak szczęscie występuje bez powodu
wystarczy podrażnić odpowiednie receptory
o ile z podrażnieniem pewnych receptorów na ciele w celu uzyskania poczucia
przyjemności, a nawet czegoś więcej, większość ludzi radzi sobie całkiem
nieźle, o tyle z receptorami blokującymi depresję i lęk jest trudniej je
znaleźć.

[zyrafa46]

marenta napisała:

> jakby się uparł to każdemu by udowodnił, że powinien mieć depresję<

Nie rozumiem o co chodzi. Kto uparł? Kto powinien miec depresję?
Ży

[zyrafa46]

Poproszę Laskę, by przeczytała moje pisanie i skorygowała. Myśle jednak, że
jesli ktoś TAK BARDZO CHORY (fizycznie), i bez pieniędzy jest tak pogodny i tak
autentycznie pełen wiary, że wszystko sie uda...
Ona tu nie pisze, nie zagląda, bo nie moze sobie na to pozwolić. Nie ma czasu.
Czy trzeba mięc księciaza męża, być młodym i zdrowym by byc szczęśliwym?
Teraz napiszę o sobie. Kiedys byłam BARDZO ZAINTERESOWANA (tak to delikatnie
nazwę) kolegą ze stu. Oczywiście on tego nie wiedział, wstydziłam się nawet
okiem mrygnąć. W pewnym momencie on i jeszcze jego dotychczasowy przyjaciel
zainteresowali się nasza wspólna koleżanką. Wiedziałam, że JA się nie liczę.
Trzymałam kciuki by "mojemu" sie udalo. Koleżanka była bardzo fajna, bardzo ja
lubiłam. Chciałam, by "mój" ją złapał (przepraszam za wulgaryzm). Gdyby mu się
udało - pewnie, ze trudno bym była szczęśliwa. To mocne słowo. Jednak BARDZO
ZADOWOLONA. Lubie widziec szczęście innych, wtedy samej mi lepiej. Laska myśli
podobnie. Tylko jest większą optymistką = twardzielem niz ja.
Żyrafa

[danuski]

zyrafa46 napisała:

> Poproszę Laskę, by przeczytała moje pisanie i skorygowała. Myśle jednak, że
> jesli ktoś TAK BARDZO CHORY (fizycznie), i bez pieniędzy jest tak pogodny i
tak
>
> autentycznie pełen wiary, że wszystko sie uda...

czyli wracamy do jakiegoś punktu wyjścia...czyli wiary...
wiary w cuda?
nagłe wyzdrowienie?
dobrze płatna praca?
trafienie w totka?
oczywiście że można wwierzyć i dzięki temu być pogodnym i nie martwić się "na
zapas"
życzę Twojej Lasce, aby nigdy nie utraciła tej swojej wiary
tak
silna wiara=twardziel
całe Dzieje Apostolskie o tym piszą

[zyrafa46]

Już muszę iść, ale szybko napiszę (JESZCE RAZ, bo juz to pisałam!!!!!!!!!!!)*
ona wierzy, ze zarobi pieniadze na leczenie. To nie jest cud, jesli wie co jej
pomaga, (tylko nie ma na to kasy). Nie ma czasu bo pracuje (w domu, bo nie moze
za bardzo wychodzić, jest chora i słaba).
Żyrafa


*przepraszam za te krzyki

[danuski]

zyrafa46 napisała:

> Nie ma czasu bo pracuje (w domu, bo nie moze
>
> za bardzo wychodzić, jest chora i słaba).
> Żyrafa
>
>

czegośs tu nie rozumiem
jest bardzo chora i słaba i pracuje
jaka to praca?
pisze książkę?
ta książka ma być bestselerem wydawniczym i przynieść jej pieniądze na leczenie?
życzę Jej z całego serca powodzenia
też bym pisała.... i tą drogą.....
ale nie umiem pisać na bestseler