co robic?!

[bary14]

Jestem za granica, w ciazy, z chlopakiem ktorego nie kocham, bez pracy
(stracilam kiedy zaszlam w ciaze), do domu wrocic nie moge bo co powiedza
ludzie. Mnie samej jest wstyd ze doprowadzilam do takiej sytuacji. Teraz nie
widze wyjscia. Pozostaje mi tylko skonczyc ze soba.Tylko jak to zrobic w
miare bezbolesnie i zeby nie masakrowac swojego ciala. Rzucic sie pod
pociag,czy skoczyc z mostu, tabletki-jakie?

[zlecen]

Zabicie się jest lepsze niż plotki sąsiadów ? to nierozsądne

[bary14]

Chcialabym wszystko wyprostowac,ale sie nie da. Ja bym gadanie sasiadow
wytrzymala, ale Rodzice? Im byloby ciezko i dlatego mysle o ostatecnym
rozwiazaniu. To tez bedzie dla nich tragedia, ale po jakims czasie zapomna i
beda sie cieszyc Rodzina mojej siostry. Ja przysparzam im tylko klopotow.
Gdybym tylko miala prace poradzilabym sobie, a tak....

[cyria]

Więc wróć teraz,zanim urodzisz i porozmawiaj z rodzicami...
Wspólnie łatwiej znaleźć rozwiązanie i to z pewnością nie takie o jakim wspominasz.

[zlecen]

zabicie sie bedzie lepsze dla twoich rodzicow niz plotki sasiadow? to nierozsadne

[bary14]

Moze po prostu boje sie z nimi porozmawiac? Wiem ze to nierozsadne, ale
wreszcie odczulabym ulge, a wlasciwie nic bym nie czula. teraz jest okropnie.Od
2 m-cy zle spie, budze sie wystraszona, nic mnie nie interesuje,placze, nie
potrafie racjonalnie myslec itp.

[bialeoko]

nie wygłupiaj się, urodź w UK, tam przynajmniej jest przyzwoita służba
zdrowia - jest szansa, że Twoje dziecko nie ucierpi z powodu głupiej lekarki
jak róznież Twoje ciało nie zostanie zmasakrowane tak jak zdarzyłoby się
zapewne tutaj. A potem już rób, co uważasz...

[patyczka82]

Porozmawiaj z rodzicami, przecież Cię kochaja więc napewno zrozumieją.Jeżeli wyjaśnisz im sytuację to napewno zechcą żebyś wróciła do nich.Potrzebujesz opieki i czasu żeby wszystko sobie na spokojnie poukładać.Musisz myśleć też teraz o dziecku.A chłopak...?Jeszcze pewnie znajdziesz kogoś kogo pokochasz a on Ciebie.Wiem,że jest to trudna dla Ciebie sytuacja ale naprawdę samobójstwo nie jest żadnym wyjściem

[bary14]

Gdybym tylko dala rade finansowo, moglabym byc sama. Przeraza mnie trwanie w
zwiazku tylko ze wzgledu na dziecko i pieniadze. Ale mozliwe ze tak sie to
skonczy. Moi Rodzice byli zawsze bardzo wymagajacy i nawet teraz choc jestem
juz dorosla (choc moje czyny o tym nie swiadcza)obawiam sie ich oceny.

[tomcat68]

Tak jak napisałaś, Bary, jesli coś sobie zrobisz to nawet nie poczujesz ulgi!
Czyli w najlepszym przypadku ( najlepszym w znaczeniu takim, ze po tej Drugiej
Stronie nie mam nic ) nie bedzisz wiedzieć, ze już Ci jest lepiej, urwie Ci się
film i znikniesz. Gorszy kanał Cie czeka jeśli to jednak tylko ciało umiera a
ta duchowa cześć jest przez KOGOŚ tam rozliczana z życia za zycia. Ze tak sie
wyrażę. I co wtedy? Skazana za podwójne morderstwo z premedytacją. Deko
przechlapane, nie sądzisz? Tylko nie pomyśl, ze kpie. Po prostu palniecie sobie
w łeb to najgorsze wyjscie z sytuacji a uwierz - wiem co mówie! Ja bym na Twoim
miejscu spakował sie, wrócił do rodziców, przytulił sie do mamy i w domowym
cieple spojrzał na to wszystko jeszcze raz. Nawet najsurowsi starzy nie
odtrącają w takiej sytuacji swojej córki. A jakby sam powrót w przyjazne
otoczenie Ci nie pomógł zawsze mozesz podeprzec sie chemią a ta doraźnie
naprawde potrafi czynic cuda. Na dłuższa metę ( w rozumieniu pełnego wyjscia z
ewentualnej deprechy już nie jest tak milutko )ale tym sie bedziesz martwic
poźniej. Moze w ogóle ten temat nie będzie cię dotyczył. MOze to co teraz
czujesz to chwilowe załamanie nerwowe ( kto by nie był w Twojej sytuacji na
maksa zestresowany? ), które szybko minie gdy zamiast krytyki spotkasz sie ze
zrozumieniem rodziców, urodzisz zdrowego dzidziusia, znajdziesz prace i jakoś
to zycie sie potoczy? A na sąsiadów i plotki lej z góry ciepłym...no wiesz
czym. I tak zawsze ktoś bedzie Cię za cos obgadywał. Tak czy inaczej zacznij od
rozmowy z mamą. Tylko schowaj w kieszeń dumę i daj jej odczuc co naprawde
czujesz zeby trafic do jej serca a nie w pancerz ambicji, kołtunerii czy zle
pojętej stanowczosci. 3maj sie!

[bary14]

Obawiam się trochę tego drugiego świata. Ale czy mogę się czuć gorzej niż teraz,
nie wiem.

[patyczka82]

Przecież to Twoi rodzice!!!Kochają Cię i zrozumieją.Każdy ma prawo do błędów i pomyłek.Porozmawiaj z nimi a moze cos Ci podpowiedzą, doradzą.Może rzeczywiście wizyta w domu rodzinnym i wsparcie rodziny pomogłoby Ci.Spróbuj,nie masz nic do stracenia a możesz na tym tylko zyskać.

[bary14]

Jeszcze troche wytrzymam. Boje sie podjac jakakolwiek decyzje, ze strachu ze
sie pomyle i bedzie jeszcze gorzej-chociaz czy to mozliwe.
Gorsze moze byc tylko to ze zostane bez srodkow do zycia.
Przed powrotem do domu powstrzymuje mnie tez to ze przy rejestracji w USC musza
byc obydwoje Rodzice (jesli nie sa malzenstwem).W przeciwnym przypadku ociec
dziecka jest niieznany.

[patyczka82]

To może chociaż zadzwoń do rodziców i się zwierz ze swojego problemu.Albo do kogoś innego komu ufasz?A chłopak nie jest dla Ciebie podporą?

[bary14]

Dopiero teraz okazalo sie jak rozne mamy podejscie do zycia. Moj partner
swietnie sie tu czuje. Jedynym jego zainteresowaniem jest internet i gry.
Owszem duzo rozmawiamy, ale zawsze konczy sie klotnia. Jemu odpowiada zycie z
dnia na dzien. Nie robi zadnych planow na przyszlosc. Dlugo by wymieniac
roznice. Niestety za pozno sobie to uswiadomilam. Uwazam ze znajomosc z nim
byla moim najwiekszym bledem zyciowym. Z drugiej strony, co jestem w stanie
zrobic sama z dzieckiem, bez pracy.

[nussi]

Posłuchaj przecież twój chłopak też powinien ponosić odpowiedzialnść za
przyszłość waszego dziecka. Jest mu obojętna ta sytuacja?

[nussi]

Jak boisz się że zostaniesz bez środków do życia z maleństwem wystąp o almenty.
Pieniądze nie są za duże ale zawsze jakieś zabezpieczenie a może twój chłopak
zmieni zdanie jak poczuje trochę odpowiedzialności za dzidziusia i sam będzie
chciał to naprawić.

[patyczka82]

To zadzwoń chociaż do rodziny, rodziców albo siostry!Ja bym tak zrobiła.Oni napewno cos Ci doradzą i pomogą.W którym miesiącu ciąży jestś?Może chociaż na jakis czas pojechałabyś do domu, zmieniła otoczenie?Może jak Twój facet zostanie sam to mu się coś odmieni?Problemem rzeczywiście może być wpis do USC gdybyś zdecydowała się wrócić do Polski.Ale czy ojciec dziecka nie mógłby się wtedy poswięcić i przyjechać do Polski?Przeciez to też jego dziecko?

[bary14]

Jak czytam Wasze rady, wszystko wydaje mi się proste i zrobiło mi sie przez
chwilę lepiej. Ale nie będę chyba miała siły na realizację tego.
Mój chłopak bierze odpowiedzialnośc za dziecko, nawet za mnie. Najgorsze jest to
że ja do niego nic nie czuję. Lubię go ale wystarczyłoby mi miec go wsrod swoich
znajomych, przyjaciół. Nie wyobrażam sobie być z nim do końca życia, więc ślubu
nie chcę brać,zresztą on też nie jest przekonany. Zupełnie sie rozmijamy w
naszych zainteresowaniach,podejściu do życia. Wstyd przyznać ale przyciągnął
mnie do niego seks. W moim poprzednim związku miałam wszystko poza udanym
seksem, teraz odwrotnie. I tak moje życie płynie bezsensownie.

[10_sekund]

w USC namów dziecko,żeby nie podpisało ojcostwa

[bary14]

Mam jeszcze maksimum m-c na decyzję co robić. Wiem jedno zepsułam swoje życie.

[patyczka82]

nie mów tak!Jak nie chcesz to nie musisz być z ojcem dziecka.Możesz sama wychowywać dziecko.Jak nie będziesz mogła pracować to jest przecież możliwość brania jakiegoś świadczenia socjalnego.A co do faceta to może jeszcze poznasz kogoś, kogo pokochasz a on Ciebie...Kto wie?Znam z życia takie przypadki.I ciągle będę Ci mówić z uporem maniaka:Poproś rodzinę o pomoc!!!Zobaczysz, że Ci pomogą.

[boris_kr]

Za rok bedziesz sie smiac, czytajac te wpisy i... tulac swoje dziecko do siebie :))))))
Nos do gory! :)
Bedzie dobrze, dziecko to nie problem.
Jesli nie mozesz (nie chcesz) zostac - wracaj do domu.
NIC sie nie stanie.
Zobaczysz - co moga zrobic Twoi rodzice?
Zmartwia sie a potem... ciesza wnuczatkiem :)
Spoko - ludzie maja 10 x wieksze problemy i zyja, a Ty sobie poradzisz!!!!!
:)))
Spokojnie!!!!!

[bary14]

Dziękuję Wam za słowa otuchy. Póki co do mnie nie trafiają,ale bede je czytać
regularnie.
Ostatniej nocy prawie nie spałam. Obudziłam się wystraszona, i bolało mnie serce.
Kiedy usnę śni mi sie moja Rodzina i sytuacje jeszcze z dawnych czasów, kiedy
byłam szczęśliwa, spokojna i rozsądna.

[boris_kr]

:)))
No to jak nie trafiaja to jeszcze inaczej.

Tak zupelnie na zimno, obiektywnie i zboku patrzac - to co sie niby stalo?
Ot, po prostu kolejna dziewczyna wpadla i bedzie miec dzieciaka.
Sprawa jakich tysiace, dziesiatki tysiecy, miliony na calym swiecie.
To juz tak popularne ze nawet na wsiach nie traktuja tego jako sensacji.
Wroci do domu, urodzi, pojdzie do racy, wychowa dziecko, wczesniej spotka jakiegos faceta urodzi mu
drugie..
banal.
Sorry, ale z boku tak to wyglada.

A teraz od Twojej strony:
O rany, ale narobilam.
Chcialam byc samodzielna nawet wypielam sie na kraj, zeby pokazac, jaka jestem dzielna i dam se
rade.
Ale wpadlam, facet okazal sie dupkiem no i jest problem.
Nie wiem co zrobic.
Wrocic - wstyd.
Zostac - obciah i upoorzenie.
Nie wiem co zrobic, bleeeeee
......

No i od Twojej strony za kilka miesiecy.
Hi, hi ale sie bala, a tu normalnie mnie przyjei, nikt nie plotkowal, a dziecko zdrowe, wspaniale i
strasznie je kocha,
Ale ja gluia bylam, ze sie tak balam...

++++++


Zalozymy sie, ze tak bedzie????
O co?
:)))))))))))))

[bary14]

Ciekawe spojrzenie
Oj, bardzo bym chciała żeby tak było. Tylko brak mi wyobraźni i zupełnie tego
nie widzę.

[boris_kr]

bary14 napisała:

> Ciekawe spojrzenie
> Oj, bardzo bym chciała żeby tak było. Tylko brak mi wyobraźni i zupełnie tego
> nie widzę.

To ze brak Ci wyobrazni - wszyscy widza. Zaciazylas z obcym Ci zaceta w obcym
Ci kraju teraz - po fakcie zaczynasz lamentowac. Ale zamiast cos zrobic, wolisz
lezec jak wor ewentualnie pisac smetne posty na forum, zamiast cos zrobic.
(teraz sie zacznie:)

[bary14]

Nie, nie zacznie sie. Bez obaw.

[lucyna_n]

o stolico mądrości....

[bary14]

Rano tak trudno jest wstać, że chyba kiedyś w końcu nie dam rady. Już teraz w
niedzielę leżę bardzo długo w łózku, bo boli mnie całe ciało, a szczególnie
ręce, a poza tym nie mam po co wstawać. Nie gotuję, bo nie jestem w stanie,
rzadko kiedy sprzątam. Nawet o siebie nie dbam za bardzo.

[patyczka82]

dzwoniłaś do rodziców? ja wciąż czekam aż to zrobisz...naprawdę

[boris_kr]

bary14 napisała:

> Rano tak trudno jest wstać, że chyba kiedyś w końcu nie dam rady. Już teraz w
> niedzielę leżę bardzo długo w łózku, bo boli mnie całe ciało, a szczególnie
> ręce, a poza tym nie mam po co wstawać. Nie gotuję, bo nie jestem w stanie,
> rzadko kiedy sprzątam. Nawet o siebie nie dbam za bardzo.

Jestes marzeniem KAZDEGO faceta :)

[bary14]

nie, nie dzwoniłam

[patyczka82]

no to ja nie wiem co Ci już powiedzieć...patrząc chłodnym wzrokiem na Twój problem to mogłoby byc jakies rozwiązanie i radzę abyś tak zrobiła.ale to oczywiście Twoja sprawa.

[bary14]

ja już dzwoniłam do Rodziców jakieś 1,5 m-ca temu, ale Mama nie była wogóle w
stanie ze mną rozmawiać, a Tata popłakał sie w słuchawkę, że dziecko nie będzie
miało prawnego ojca, jeśli wrócę do Polski. Może nie potrafiłam im właściwie
przekazać tego co czuję? Potem wiem że nie mogli spać, plakali i brali leki na
uspokojenie (to z relacji mojej siostry). A ja czuję się od tej pory coraz
gorzej. Mój chłopak stwierdził że jesli tylko bede się czuła lepiej w Polsce to
mam jechać. On zaakceptuje każdą moją decyzję.

[boris_kr]

bary14 napisała:

> ja już dzwoniłam do Rodziców jakieś 1,5 m-ca temu, ale Mama nie była wogóle w
> stanie ze mną rozmawiać, a Tata popłakał sie w słuchawkę, że dziecko nie
będzie
> miało prawnego ojca, jeśli wrócę do Polski.

Super :)
Po prostu CUDOWNIE
Nie dziwie sie, ze nie chce wracac.

Może nie potrafiłam im właściwie
> przekazać tego co czuję?

A KOGO TO OBCHODZI co poczulas?
Trzeba bylo WCZESNIEJ pomyslec co moga poczuc.
Teraz nie pora beczec nad rozlanym mlekiem tylko brac sie za zycie.
Narozrabialas - pij piwo, jakie sobie nawarzylas. Tyle, ze ucierpi na tym
najbardziej dziecko, ktore splodzilas.
TERAZ ZA NIE ODPOWIADASZ rozumiesz?
To juz nie tylko TWOJ problem, ale teraz czyjhjes zycie zalezy od Ciebie!
Twoje dziecko liczy nia Ciebie!!!!!!!!
A Ty bedziesz umiala mu pomoc!
Naprawde!!!!

Potem wiem że nie mogli spać, plakali i brali leki na
> uspokojenie (to z relacji mojej siostry).
CzyliCie kochaj ai Ci pomoga!!!!!
Masz dowood!!!!!

A ja czuję się od tej pory coraz
> gorzej.
Teraz mysl o dziecku nie o sobie!!!!!
Ono Cie potrzebuje!!!!

Mój chłopak stwierdził że jesli tylko bede się czuła lepiej w Polsce to
> mam jechać. On zaakceptuje każdą moją decyzję.
Czyli fajny jest.
Ludzki. Moze nawet Cie kocha :)))))


Nos do gory!

[bary14]

Chodze do pracy i w ten sposób udaje że problemu nie ma, przynajmniej przez te
kilka godzin.
dzisiaj byłam w sklepie i jak się zobaczyłam w lustrze, z rosnącym brzuchem , to
doszłam do wniosku że nienawidzę sowjego ciała

[ry-bka]

Dziecko to ósmy cud świata! Obowiązki i kłopoty też oczywiście. Ale ja bym
chciała być w ciąży i czekać na dziecko.
Ciało po porodzie wróci do normy, pomyśl że tak u ciebie w brzuchu rośnie mały
człowiek to naprawdę coś wspaniałego.
Jak patyczka wierzę, że rodzina na pewno Ci pomoże - odezwij się do nich!

[bary14]

Rozmaiwałam wczoraj z siotrą. Jest nadzieja że wrócę do Polski. Musze jeszcze
porozmawiać z Rodzicami. Od wczoraj sama myśl o tym powoduje że jest mi lepiej.
Muszę tylko ułozyć jakiś plan. W końcu ludzie w Polsce pracują, to może ja też
po urodzeniu dziecka znajdę jakąś pracę.
Z Rodzicami będzie ciężko ale muszę coś zrobić bo naprawdę się wykończę.

[bary14]

Wracam do POLSKI!!!:)
Cieszę się że podjęłam tą decyzję, choć wiem że w Polsce też nie będzie łatwo.

[lola3111]

witam cie serdecznie wiem ze jestes teraz załamana ale to minie zobaczysz jezeli to chcesz miec wszystko zle za soba musisz wrocic do rodzicow powiedziedziec im wszystko musisz byc gotowa na wstrzas z ich strony ale zobaczysz ze wszystko sie ułozy i powiem ci jeszcze jedno ze nie patrz na ludzi bo to twoje zycie a nie ich pogadaja i przestana ,mysl teraz tylko o dziecku ono jest najwazniejsze i bedzie w twoim zyciu najwazniejsze to ze nie kochasz chlopaka z ktorym zaszlas w ciaze niemysl ze ty jedna tylko tak masz bo jest wiele dziewczyn ktore tak maja i jeszcze tak beda miec , glowa do gory i nie podawaj sie teraz ta mala istotka czeka jak ja wydasz na swiat by zobaczyc mame ktora dała jej zycie by muc sie razem cieszyc a nie smucic ludzie maja gorsze problemy i zyja daja sobie rade twoj problem to ziarnko i sie nie podawaja i ty badz tez taką zycze ci to z całego serca i zobaczysz bedziesz taką bary