mam juz dość:((

[iii10]

Tak bardzo chciałabym żeby było jak pół roku temu. Bez depresji bez lęków,
normalne fajne życie.
Mam już dość tych dołów które mnie nachodzą i towarzyszących im lęków,
strachów itp.
Męczę sie już od pół riku, raz jest lepiej a raz gorzej. Najpierw przez 2,5 m-
ca brałam lexapro nie pomogło, zmieniłam lekarza a ten zmienił lek na
lerivon, biore go od 2 m-cy jest trochę lepiej, ale jak nadejdzie taki zły
dzień to wracają myśli pt. co by tu robić żeby z sobą skończyć i myśle np.
ile to mam w domu tabl. uspakajających, ale wiem że tego nie zrobie bo mam
wspaniałego męża i rodzine która mnie kocha.
Jest we mnie strach i lęk nie wiem przed czym, chwilami myśle że zwarjuje
(jak najdzie mnie taki dziwny lęk - odechciewa mi sie w jednej małej chwili
wszystkiego, całego tego życia), co mam robić znowu zmieniać lek i co dalej
czekać na normalność, która nie chce przyjść???

[tarja30]

witaj

Mysle ze powinnas opowiedziec o tym lekarzowi byc moze zmieni Ci lek

Nusisz byc silna

sciskam:)))

[iii10]

Witaj tarja, wiem że musze być silna, staram sie, próbuje sobie tłumaczyć, bo
wiem że leki wszystkie nie załatwią, musze coś dać od siebie ale chwilami
brakuje mi tych sił. Dlatego ide w środe do psychoterapeutki do której
chodziłam na początku depresji, może ona pociągnie mnie w tą lepszą strone.
A co u Ciebie? Jak seroxat? Zaczął działać? Jestem tu żadko.
pozdrawiam

[tarja30]

iii10 napisała:

> Witaj tarja, wiem że musze być silna, staram sie, próbuje sobie tłumaczyć, bo
> wiem że leki wszystkie nie załatwią, musze coś dać od siebie ale chwilami
> brakuje mi tych sił. Dlatego ide w środe do psychoterapeutki do której
> chodziłam na początku depresji, może ona pociągnie mnie w tą lepszą strone.
> A co u Ciebie? Jak seroxat? Zaczął działać? Jestem tu żadko.
> pozdrawiam


Witaj
Seroxat dziala ale jeszcze nie tak jakbym chciala.Lekarz kaze zwiekszac
dawkeale sie ociagam juz 2 tyg.
Duzy buziak i glowa do gory

[kasia2420]

wg mnie masz nieodpowiednie leki...idz do lekarza i powiedz mu o tym wszystkim
a bedzie dobrze...musisz byc silna..:) buziole

[luba9]

właśnie żle dobrane leki, może? B. proszę spróbuj wymagać od lekarza
skutecznego leczenia, niech trochę pomyśli i pomęczy się, ja z gruntu dość
ugodowa osóbka dałam się "leczyć" czymś co nie działało tak jak powinno dużo za
długo, pytanie jak długo trwa leczenie robi z większości psychiatrów śliskie
ryby wymykające się z rąk, według moich ustaleń po 1 miesiącu powinnaś czuć
pozytywne oddziaływanie leku a nie dopatrywać się go, po 3 ok, po 6 zdrowo,
takim szczęściarzom którym za pierwszym strzałem udaje się dopasować terapię
zwyczajnie zazdroszczę.

[iii10]

Ide w środe do lekarza, powiem mu wszystko i przycisnego, musi coś wymyślić, bo
ja sie naprawdę mecze.

[iii10]

luba9 czy Ty też przechodziłaś takie zmiany nastroju jak ja (np 2 tyg. dobrze a
kilka dni złych) piszerz że byłaś źle leczona, czy to znaczy że w końcu
znalazłaś dla siebie ten najlepszy lek? Ile specyfików przerabiałaś?

[iii10]

Dzieki dziewczyny, jesteście super.
Czy wy też tak miewałyście, doły przeplatały Wam sie z normalnością? Czy leki
Wam naprawdę pomogły?

[lucyna_n]

w depresji najgorsze pierwsze 20 lat, potem już idzie z górki.

[iso1]

i to ma być wsparcie

[lucyna_n]

niom:))

[iii10]

chyba nie bardzo, przynajmniej mi nie pomogło a wręcz poszło w drugą strone

[lucyna_n]

to tylko taki stary depresyjny żart z brodą , wisielczy humor zawsze lepszy od braku humoru

no ale jak wolisz , Twoje myślenie, Twoje chorowanie, Twój wybor

ale jak się będziesz wiecznie tak dołować to nawet jak Ci minie to nie uwierzysz.

[kamila305]

Ja bralam lerivon trzy lata i dobrze wiem,co czuje czlowiek ,kiedy po pol roku
nadal budzi sie z potwornym lekiem i nie jest w stanie dalej normalnie zyc.Ale
uwierz mi ,ze to pieklo nie potrwa wiecznie i kiedys nadejda te dni ,w ktorych
zapomnisz co to lek i przerazenie.W moim przypadku poprawa nastapila dopiero po
dwoch latach leczenia.

[iii10]

Kamila305 a czy miałaś właśnie tak jak ja że raz było lepiej a rza gorzej,
nastrój w kratke? Są dni że czuje sie ok, ale są dni takie zupełnie do bani,
kiedy nie chce mi sie żyć. Byłaś bardzo wytrwała przy tym lerivonie bo ja myśle
czy nie przyszedł już czas na jego zmiane. Jaką brałaś dawke?

[kamila305]

Bywalo roznie,ale dlugo czulam sie zle.Najgorzej martwilo mnie to ,ze napady
leku nie mijaly.Probowalam zmienic na seroxat,ale po seroxacie to juz wogole
mna telepalo.To bylo dwa lata temu i juz tak dokladnie nie pamietam,ale
wiem ,ze zaczynalam od najmniejszej,a potem doszlam chyba do sredniej.Oprocz
tego bralam xanax trzy razy dziennie 1 mg.A ty jaka dawke bierzesz
aktualnie,napisz to moze sobie przypomne ta moja i jak sie czujesz?czy nie
dokucza ci sennosc w ciagu dnia?

[iii10]

Biore 60mg i to podobno najniższa dawka lecznicza, bierze sie od 60 - 120.
Senność dokuczała mi tylko na początku, teraz po 2 m-ca to mineło i najbardziej
mi dokucza ciągły głód i ochota na słodkie, powoli kg przybywa, ale tym sie aż
tak bardzo nie przejmuje. Lerivon pomógł mi napewno jeśli chodzi o sen, spie w
miare normalnie co na początku depresji było marzeniem. Czuje sie różnie jak
już pisałam, raz jest ok a za chwile (za pare dni) do kitu (płacz, smutek,
napdu takiego dziwnego lęku, lęku przed niczym, bo nie wiem czego on dotyczy i
wtedy w tym jednym momencie odechciewa mi sie żyć aż do tego stopnia że
przychodzą myśli samob.) i to mnie najbardziej przeraża.

[kamila305]

Jesli chodzi o mnie to tez pamietam,ze nabralam apetytu po tym leku i bardzo
pomogl mi na sen tzn. spokojnie przesypialam nocke bez wybudzen co dwie godziny
w nocy.Co do lekow to na poczatku przez dluzszy czas nie zauwazalam poprawy
niestety i meczylam sie,zreszta znasz ta meke.Tez nie chcialam zyc,po prostu
nie wierzylam,ze kiedys moze stac sie cud i ten cholerny obezwladniajacy lek
odpusci.Przez dwa lata byl moim wiernym towarzyszem zycia.Mialam po pare atakow
dziennie,kulilam sie w sobie i myslalam ,ze umieram.Pomiedzy atakami tez nie
zaznawalam spokoju bo caly czas czulam potworne napiecie i niepokoj.Najgorzej
bylo rano,niezmiennie przez dwa lata pobudka o 5 rano.Budzil mnie oczywiscie
atak leku,tak potworny,ze blagalam Boga,aby mnie juz zabral.Potem gdzies po
roku napady leku byly coraz slabsze,ale bywaly nawet po dwoch latach.Cieszylam
sie z kazdej dluzszej przerwy bez leku.To dawalo wiare w leosze jutro i jeszcze
moj aniol opiekun.Obecnie od dwoch lat nie biore lekow,sporadycznie mam maly
atak leku,raz na pare miesiecy,bywa,ze czuje sie zle,a nawet bardzo,jednak to
co jest teraz,z tym co bylo zadna miarka nie da sie porownac.Staram sie zyc.Mam
wzloty i upadki,dystymie,ale dziekuje Bogu,ze jest jak jest.Napisalam
prawie ,ze blog droga iii10 po to,aby dac ci nadzieje,ze ten lek moze kiedys
minac i ze jest to mozliwe,czego zycze z calego serca wszystkim forumowiczom.

lerivon/mianseryna

[luba9]

po 2 latach to chyba samo przeszło? a na dobry sen znakomity. Tyje się
makabrycznie, ostrzegam szczególnie te osoby które nigdy nie miały skłonności
do tycia i nie uważaja na to co jedzą. Dla mnie lerivon to dobry środek
nasenny, zmarnowałam przy nim 1,5 roku

[sneeper]

szaolin

[iii10]

No nie wiem co o nim myśleć, widze że zdania są podzielone. Na sen on
faktycznie pomaga, mi pomogła już pierwsza tabletka. A aprtyt niestety jest
zwłaszcza na słodycze.
Ide dzisiaj do lekarza to spróbuje go przycisnąć :)

[iii10]

Byłam u lekarza, narazie zostaje przy lerivonie ale zwiększył dawkę, mówi że
troche szkoda tego co osiągneliśmy zaprzepaścic dlatego zwiększam dawke a jak
to nie pomoże to dołączy mi seroxat. Także teraz przez pare dni pewnie sobie
pospie jak niemowle. A co dalej zobaczymy.

[mirka68]

Hej

piszecie o lekach ktorych wogole nie znam , ciutek znam seroxat ale dzialal
fatalnie ,
dzisiaj wzielam pierwsza dawke ZOLOFTU
czy ktos zna ten lek ???????????????????????????????????

[edytunia86]

Ja sama mam już dosyć. Może nie dosyć myśli samobójczych , poniewaz jeżeli je
miałam do tej pory to to było raczej zadko jak byłam być może bardzo czymś
zdenerwowana sama chyba nie bardzo wiedziałam o czym myle, tzn. byłam bardzo
zdenerwowana i przestawałam myśleć. Ja porostu tak miewam , że jak sie
denerwuje to potrawie juz poprostu nie mysleć. Ja porostu mam już dosyć
myslenia o swoich zebach, starachu, płaczu, braku checi do działaia tej
drażliwości. Njagorsze jest to, że to chyba sie odbija na moich relacjach z
moją rodzina. D

[edytunia86]

Ja sama mam już dosyć. Może nie dosyć myśli samobójczych , poniewaz jeżeli je
miałam do tej pory to to było raczej zadko jak byłam być może bardzo czymś
zdenerwowana sama chyba nie bardzo wiedziałam o czym myle, tzn. byłam bardzo
zdenerwowana i przestawałam myśleć. Ja porostu tak miewam , że jak sie
denerwuje to potrawie juz poprostu nie mysleć. Ja porostu mam już dosyć
myslenia o swoich zebach, starachu, płaczu, braku checi do działania i tego
poczucia bezsensu,tej drażliwości, tego, że na nastepny dzień po wizycie u
psychiatry trace nadzieje. Njagorsze jest to, że to chyba sie odbija na moich
relacjach z moją rodzina. Dzisiaj już nawet przeprosiłam rodziców i babcie za
to, ale boje sie , że to nie wiele zmieniło. Ja wiem tylko tyle, że nie chce ,
żeby tak było, ale czuje, że bardzo trudno jest mi sie pozbierać , walczyć z
tym co się ze mną dzieje i przestać myśleć np.: o zebach. Czuje, że powinam o0
tym powiedzieć terapeutce, ale jak do niej dzisiaj zadzwoniłam to odezwała sie
tylko poczta głosowa. Może z jednej strony to i lepiej, że tak sie stało,
poniewaz może jak minie trochę czasu do stepnej mojej wizyty u terapeutki to
spojrze na to z innej strony i przynajmniej może uda mi się z nią o tym
porozmawiać na spokojnie, a może ona porostu była w tedy w pracy. Teraz smama
nie wiem czy to już bardziej nie byłby temat na terapie niż na rozmowe
telefoniczną z terapeutką. Wiem tylko, że nie mam o to do niej żalu.