jak odstawić XANAX??

[vogue]

CHyba sam przed sobą udaję,że jest już dobrze. "andydepresanty" odsatwiłam
już dawno ale za to jestem uzalezniona i to porzadnie od Xanaxsu SR.Tyle sie
naczytałam i nasłuchałam na temat objawów odstawienia że nie potrafię sie na
to zdobyć. Macie jakieś dobre rady? Może dobrego psychiatrę?
Piszcie i pomóżcie
[e-mail]

[sysiorka]

Za duzo czytac tych bzdur na forum.

Zmniejszasz dawkę co jakiś czas i już. W ulotce masz napisane.

[suchyxxx]

powiem tak: albo dobry psychiatra który znajdzie sposób albo ośrodwek leczenia
uzależnień-polecam ośrodek i zamknąć się w klinice na jakieś 2-3 miesiące i być
pod stałą opieką

[tarja30]

ja sama wyszlam z gorszego swinstwa jakim jest lorafen wiec po grzyb osrodek od
uzaleznien?

[vogue]

suchyxxx napisał:

> powiem tak: albo dobry psychiatra który znajdzie sposób albo ośrodwek leczenia
> uzależnień-polecam ośrodek i zamknąć się w klinice na jakieś 2-3 miesiące i
być
> pod stałą opieką
Dobre!! Zamknąć sie w ośrodku! mam 5 letnie dziecko, wiec raczej odpada

[suchyxxx]

to próbuj sama a zobaczymy czy samej Ci się uda-życzę powodzenia bez psychiatry
i konsultacji lekarskiej

[suchyxxx]

Tarja byłaś uzależnionia od lorafenu?Ile miesięcy/lat? Jaką dawkę brałaś w
czasie uzależnienia?jak wyszłaś

[suchyxxx]

musisz być pod kontr5olą lekarza podczas odstawienia bo jak będziesz miała
haluny to kto jak nie lekarz ci pomoże?

[tarja30]

suchyxxx napisał:

> Tarja byłaś uzależnionia od lorafenu?Ile miesięcy/lat? Jaką dawkę brałaś w
> czasie uzależnienia?jak wyszłaś

3-4 mg dziennie przez prawie rok.Uzaleznilam sie bardzo mocno

[suchyxxx]

a kiedy i jak odstawiłaś?Zmniejszałaś dawki?Od kiedy jesteś czysta?:P

[tarja30]

suchyxxx napisał:

> a kiedy i jak odstawiłaś?Zmniejszałaś dawki?Od kiedy jesteś czysta?:P


to bylo z 9 lat temu
odstawilam w komorowie tzn tam mi dali pramolan ale ze bylam tam tylko 3 dni
(zwialam)w domu nie mialam ani pramolanu ani lorafenu wiec nie bylo nic w
zastepstwie lorafenu ani zmniejszania dawek
bylo strasznie... malo z tego okresu pamietam
ale wyszlam z tego

[suchyxxx]

zwiałaś na piechtę z komorowa?;p

[tarja30]

suchyxxx napisał:

> zwiałaś na piechtę z komorowa?;p

niekoniecznie na piechote:)ale zwialam

[fregata]

3-4 mg? uu, a ja gryzę paluchy z nerw odnośnie uzależnienia od 0,25-0,5.
Raczkująca jestem w tym temacie. Jeśli jestem w domu i nie muszę wychodzić
nawet po bułki to tę maciupką tabletkę 0,25 kroję na 3 i to wystarcza, chyba
bardziej psychicznie niż faktycznie. Ale jeśli już pozmniejsza się dawki tak,
że będzie się brało połówkę z 0,25 na całodniowe wyjście z domu to właśnie
odstawienie tej najmniejszej dawki musi być najtrudniejsze. Taki odruch
bezwarunkowy, że koniecznie trzeba, bo gdy nie wezmę to się uduszę. Czy wtedy
psychiatra przepisuje jakieś byleco, np. witaminę C, i potrafi wmówić, że to
substyt xanaxu? Chyba chodzi raczej o wyeliminowanie tego kretyńskiego odruchu
sięgania po tabletkę. Miałam tak z aviomarinem i na chiny nie potrafiłam jechać
bez niego, nawet gdy jedna jazda kosztowała mnie 1,2 za sztukę.

[tarja30]

teraz biore xanax 0,25 mg a raczej jego polowke i to tylko w czasie lęku

jestem ostrozna po tym co przeszlam

i pomyslec ze to lekarka tak mnie uzaleznila ehhh

[mamusia1999]

tarja, uwazaj na siebie. ja sie nie znam wiec powtorze moich terapeutow.
1. osoby z uzaleznieniem w anamnezie nie dostaja uspokajaczy. moja
przyjaciolka - kiedys "elegancka alholiczka" - poszla do kliniki, zeby
przetrwac poczatek ssri jak zapadla na depresje. bo jej nie dali uspokajaczy.
2. jesli juz (dla pozostalych) to regularnie przez jakis czas, jako wsparcie
dla terapii.niezaleznie od "humoru". bo pierwszy krok to uzaleznienie
psychiczne "jest zle->biore->jest dobrze". potem juz z gorki do uzaleznienia
chemicznego.
causki

[tarja30]

jestem bardzo ostrozna
jak czuje sie ok to nie biore xanaxu i 2-3 tyg nawet zapominam ze xanax
istnieje.Uzalezniona od lorafenu bylam ponad 9 lat temu biorac codziennie spore
dawki pozniej byla kilkuletnia przerwa od lekow.No i jestem pod opieka super
lekarza a nie tej szarlatanki sprzed 9 lat:)

[anetakk6]

witam, Jestem na etapie odstawienia leku Xanax już po raz drugi. Kochani moi, jeśli to czytacie, to myślę, że pewnie macie taki sam problem jak ja. Dlatego jesteście tutaj. Zaczęło się u mnie od cięzkiej depresji i jej nawrotów, Trwało to kilka ładnych lat. Szprycowanie mnie różnymi lekami psychotropowymi i antydepresantami. Aż pewnego dnia zjawił się cudowny lek o nazwie XANAX. Przyznam się, uzależnił mnie totalnie. Daje niezłe odczucia, typu "totalna zlewka", senność,a na początku jego stosowania euforię. Zaczęłam nim eksperymentować, brać większe dawki, które po jakimś czasie zaczęły mi nie wystarczać... Myśli tylko ograniczały się do tego by zdobyć recepte. A zakup leku był dla mnie "świętem". By uczcić zapodawałam sobie podwójną dawke. Doszło, że jednorazowo brałam 4 mg i nawet już nie zasypiałam. Czułam, ze lek przestaje na mnie działąć, a potrzebuję coraz to większe dawki.
Po raz pierwszy postanowiłam skończyć z tym gó.....m ponad pół roku temu. To była TRAGEDIA!!!!!!! Ja bardzo odporna na leki (tak mi się wydawało) postanowiłam z dnia na dzień rzucić to świństwo. Zużyłąm ostatnią tabletkę XANAX 2 mg i powiedziałam - DOŚć!!!!. Teraz bardzo tego żałuję... To co robiło się ze mną i moim ciałem to nie da się opisać. To było piekło na Ziemi, a nawet mało powiedziane.... Po 2 dniach od ostatniej tabl. zaczęły powolutku nękać mnie tzw.symptomy odstawienne... Tak to: totalne rozbicie, ból calego ciała, nawet gorszy jak przy grypie, było mi cały czas niedobrze, wymioty, biegunka, bół głowy, zero koncentracji. Najgorsze były poty, raz zimno, raz gorąco, i uczucie, ze zaraz dostanę zawału (brak powietrza, ból serca), mrowienie w całym ciele, skurcze, brak koordynacji, czucia w kończynach, bezsenność, a najgorsze było to, że nie miałam poczucia czasu. Czas dla mnie się wlókł, jakby dzień miał 3 miesiąca. Omamy-wciąż grała muzyka (czy to w dzień czy w nocy), w zimę ptaki na drzewach śpiewały... To wszystko było w jednym momencie!!!!!! Przysięgam, wolałabym umrzeć :-((.
Wróciłam szybko do leku, po jakimś tygodniu. Nie mogłam tak dalej, to nie da się opisać, przysięgam wolałam łykać dalej niż przechodzić te katusze. Myślałam, że zostanę do końca życia z tym.
Po pół roku brania leku, do 4 mg dziennie postanowiłam odstawić lek. Za każdym razem, kiedy zmniejszałam dawkę (0,5 mg/2 tyg) problem odstawienny powracał. Przechodzę to raz jeszcze, ale ze świadomością, że tak widocznie musi być. Mam te same odczucia, ale po malutku wracam już do siebie. Taką mam przynajmniej nadzieję. Obecnie jestem już przy drugiej tabletce 0,5 mg, i czeka mnie jeszcze jakieś 2 tyg kontaktu z lekiem. dziś nie czuję się najgorzej, ale w każdej minucie boję się by coś znów nie powróciło. I ten lęk, że braknie mi tabletek, a powróci to znów. męczę się już tak ok. 1,5 miesiąca. Może przyjdzie czas, że całkowicie to ustąpi, bo nie chciałabym z powrotem do tego wracać. Mam dla kogo żyć. I chcę być w pełni świadoma co robię, a nie ciągłe luki w pamięci i dogadywania bliskich, że jestem lekomanką. Wstydzę się tego i niech mi nikt nie powie, że bez tego nie da się żyć, bo to są słowa ludzi, którzy nie przeżyli tego co ja. Lek jest dostępny bardzo łatwo. Ale to jak pustoszy życie to powinni go zakazać sprzedaży. Myślę pozytywnie, i może Bóg da mi to przetrwać. A ja chcę ostrzec wszystkich Was, którzy myślą, że to ich może nie dotyczyć, że pójdzie łatwo---NIE---

[lucyna_n]

Ty się nie leczyłaś, Ty zwyczajnie ćpałaś.

"Daje niezłe odczucia, typu "totalna zlewka", senność,
> a na początku jego stosowania euforię. Zaczęłam nim eksperymentować, brać więks
> ze dawki,"

Na mnie ten lek nigdy tak nie działał, wogóle nie odczuwałam po nim żadnej większej ulgi, nie zjadłam nawet jednego opakowania, wywaliłam w diabły tą popierdołkę która w dodatku niczego nie leczy.
Nie powinni zakazywać leków uspokajających bo są sytuacje w których są one jedyną możliwościa i ratują ludziom życie. Trzeba tylko zachować większą ostrożność w ich stosowaniu. Wódka rujnuje życie sporej części społeczeństwa jakoś nikt o zakazach nie mówi.

Nie licz na to że jakiś "Bóg" ci pomoże, pomóc możesz sobei tylko ty sama. Jest to wykonalne i nie ma co dorabiać wielkiej ideologii do odstawiania tabletek. Robi się to stopniowo, konsekwentnie i po prostu żyje. To w końcu nie heroina, odstawianie jest wykonalne, im mniejsza będzie dawka tym objawy odstawienne przy kolejnej redukcji będą mniejsze, początek najgorszy, nie narzucaj jednak zbyt dużego tempa, musisz dać sobie czas, najważniejsze to już nie cofać się nigdy do większej dawki. Lepiej rozłożyć odstawienie czasie niż skakać z dawkami. Co do psychicznych skutków trudno powiedzieć, ale nastaw się na kilkuletnią prace nad sobą żebyś nie miała już powodów do sięgania po uspokajacze, jak nie będzie przyczyny nie będzie też skutku.

[anetakk6]

Przyznałam się do tego, bo wiem, że dużo brałam, ale w życiu popełnia się dużo błędów. Żałuję tego. I teraz próbuję z tego wyjść. Mam wrażenie, że chyba nie wiesz co to jest wychodzenie z takiego nałogu. Widzę, sądzac po wpisie, że nie miałaś chyba do czynienia z odstawieniem. Nie życzę Ci tego, ale są tu pewnie osoby, które to zrozumieją

[lucyna_n]

heh, spodziewałaś się klepania po pleckach, zachwytów nad silą charakteru i wzruszeń nad lekkim piórem, a tu taki zonk, ja.
rób martyrologię skoro jej do czegoś potrzebujesz,widać jesteś jeszcze na tym etapie, ale za kilka lat przyznasz mi rację i zgodzisz się z każdym słowem które napisałam, chyba że nie zmądrzejesz nawet za kilka lat, co w sumie też jest możliwe.

[anetakk6]

"Problem który jest nie nasz, jest.... nie nasz" (Skipper)- wiesz lucyna, zamiast tu na forum się udzielać, to może zacznij nad sobą pracować, bo bo sądząc po twoich wpisach, to pozjadałaś wszystkie rozumy. Nie tobie jest tu kogokolwiek osądzać, nie masz takiego prawa. Skoro nie pasuje ci mój wpis, w którym uświadomić chciałam ludziom jakie skutki przynosi nadmiernie spożywanie leku Xanax, to po prostu go nie czytaj, nie analizuj i nie komentuj. Ja jestem dumna, z tego co zrobiłam, pracując nad sobą. A tobie życzę, byś kiedyś poczuła to, co ja kiedyś czułam. I zapamiętaj to sobie, jesteś tylko człowiekiem i tobie też noga może się podwinąć, ale to już "nie będzie mój problem---tylko twój". I wtedy porozmawiamy o martyrologii.

[ya-rn]

lucyna_n napisała:

> Nie powinni zakazywać leków uspokajających bo są sytuacje w których są one jedy
> ną możliwościa i ratują ludziom życie.

Zgadzam się z tym punktem widzenia.
Niedawna afera z zatruciami "nie wiadomo czym" pokazuje, że ludzkość zawsze będzie nadużywać, jak nie jednego środka, to drugiego.
Wycofanie określonej substancji, przebadanej farmakologicznie, tego nie zmieni, a może komuś odebrać medyczne wsparcie niezbędne do wyjścia z kryzysu.

[mamusia1999]

ja mam takiego dosc "chemicznego" psychiatre, ze wprowadzal mi ssri pod oslona
alprazolamu (=xanax) 3xdziennie 0,5mg. przez dwa tygodnie. potem co tydzien
odejmowalam pol tabletki, ale juz dzialaly antydepresanty. robilam to juz dwa
razy, za drugim razem nawet szybciej.

[1lemon]

Przy odstawianiu BDA polecane są różne strategie. Jedną z najczęściej
stosowanych to konsekwentne obniżanie dawki od 20-25% dobowej dawki co tydzień
(możliwość drgawek) przez 6-8 tygodni. Profilaktycznie podaje się karbamazepinę
przez cały okres detoksykacji i kilka miesięcy po odstawieniu. Przy
uzależnieniu od BDA o krótkim okresie półtrwania przechodzi się na BDA długo
działające, np. klorazepat.

Wśród koncepcji terapeutycznych wymienia się podawanie propranololu jako
łagodzącego objawy adrenergiczne, poza tym przestawianie pacjenta na inne leki
ansjolityczne, np. buspiron, albo samodzielnie lub łącznie z lekami
przeciwdepresyjnymi. Poza tym stosuje się leczenie klonidyną, werapamilem i
flumazanilem. Ostatnio pozytywnie oceniane jest stosowanie łączne amizepiny z
lekami przeciwdepresyjnymi typu tianeptyna czy pramolan

[frygamfs]

ja brałam 6 mg na dobę 3 x 2. przez kilka miesięcy. uzalezniłam się byłam w
szpitalu przez 8 tygodni później jeszcze przed 2 miesiące bardzo żle się
czułam. dostałam doxepinę i poczułam się dobrze. biorę ją do dzisiaj 1 + 3
razem 100 mg.

xanax to świństwo straszne że hej. mam wycięte 4 miesiace z życia przez niego

[ekspert_gabclinic]

Dzień dobry,
jak długo przyjmuje Pani Xanax SR i w jakiej dawce?

Pozdrawiamy,
Zespół Gabclinic.com
zdrowie i zaufanie

[malgo33]

Ja biore od ok 8 lat dawka 6,8lub 10 i wiecej
Probowalam wg.wskazan lekarza co 2 tyg.0.25 schodzilam i przy 2mg.zaleglam nie moglam spac swirowalam i wrocilam do duzych dawek
Jak sobie pomóc?

[ekspert.grupa_synapsis]

Szanowna Pani,
przy takich cecha uzależnienia jakie Pani opisała odstawienie substancji poza szpitalem jest zazwyczaj niemożliwe. Radzę skontaktować się z poradnią zajmującą się leczenie uzależnień, a następnie starać się o skierowanie do szpitalnego oddziału detoksykacji.
Stanisław Porczyk, psychiatra
Grupa Synapsis
www.synapsis.pl

[ekspert_gabclinic]

Witam,
Xanax czyli alprazolam należy do grupy benzodiazepin, uzależniających psychicznie i fizycznie leków uspokajających. Ryzyko uzależnienia rośnie z czasem przyjmowania. Uzależnienie psychiczne może się pojawić już po miesiącu przyjmowania. Proces odstawiania benzodiazepin zależy od kilku czynników- przyjmowanej substancji, długości przyjmowania leku, dawki dobowej, współistniejących zaburzeń somatycznych i psychicznych, nasilenia objawów odstawiennych.
Samodzielne odstawianie benzodiazepin jest niebezpieczne, dlatego zawsze powinno się to odbywać pod kontrolą lekarza. Czasami przerwanie przewlekłego przyjmowania i leczenie zespołów abstynencyjnych musi mieć miejsce w szpitalu. Powinien to ocenić Pani lekarz prowadzący.
Nagłe odstawienie przewlekle przyjmowanych benzodiazepin skutkuje objawami przeciwstawnymi do ich działania. Główne objawy abstynencyjne to : lęk, niepokój, drażliwość, wzrost ciśnienia krwi i przyspieszenie akcji serca, drżenia mięśni, wzrost napięcia mięśniowego, nadmierne pocenie, nadwrażliwość na bodźce, zaburzenia widzenia, bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty; najcięższymi, rzadziej występującymi objawami odstawiania benzodiazepin są zaburzenia świadomości, objawy psychotyczne, majaczenie, napady drgawkowe.
Najczęściej odstawianie leku odbywa się w taki sposób, że najpierw zamienia się dotychczas stosowane benzodiazepiny krótko lub średniodługodziałające na równoważną dawkę preparatu długodziałającego, żeby zapobiec wahaniom stężenia leku we krwi przy zmniejszaniu dawki. Następnie stopniowo, regularnie zmniejsza się dawkę. Jeżeli stosowała Pani wyłącznie Xanax o przedłużonym działaniu, nie ma potrzeby zmiany leku. Szybkość zmniejszania dawki zależy od nasilenia objawów odstawiennych. Przeważnie zmniejsza się dawkę o ? co 1-2 tygodnie. W oddziałach detoksykacyjnych odstawia się benzodiazepiny przez około 6 tygodni. Najczęściej na początku można sobie pozwolić na dość szybkie odstawianie, potem zwalnia się tempo redukcji dawki, zależnie od samopoczucia. W celu zmniejszenia ryzyka drgawek i aby złagodzić objawy odstawienne dołącza się często leki przeciwdrgawkowe (karbamazepina, walproiniany). Można też przyjmować w tym czasie nieuzależniające leki uspokajające.

Pozdrawiam serdecznie,
dr Anna Żebrowska
specjalista psychiatra
Gabclinic.com

[lelum3]

Czy tak samo postępuje się w przypadku wenlafaksyny?

[ekspert_gabclinic]

Nie, tutaj schemat odstawienia jest zupełnie inny.

Pozdrawiamy
Zespół Gabclinic.com
zdrowie i zaufanie

[ekspert_gabclinic]

*Szybkość zmniejszania dawki zależy od nasilenia objawów odstawiennych. Przeważnie zmniejsza się dawkę o 1/4 co 1-2 tygodnie.

Wkradł się błąd pisarski w wypowiedzi lekarza.

Pozdrawiamy serdecznie,
Zespoł Gabclic.com
zdrowie i zaufanie

[wojtek39]

Biorę od 15 lat clonazepam .Trzy razy odstawiałem ale objawy odstawienia trwały bez końca kilka miesięcy .Teraz biorę 2mg na dobę .Lekarze mowią że po tylu latach nie sposób tego odstawić .Przykre .

[mardaani.74]

Tak długo jak bierzesz choćby najmniejszą dawkę tak długo będziesz odczuwać objawy odstawienne, taki codzienny mini-odwyk. Kiedyś też byłam uzależniona od tego leku, wszystkie objawy ustąpiły po 3-4 miesiącach CAŁKOWITEGO odstawienia tego leku. Dodam że była to najlepsza decyzja w moim życiu i żałuję że nie umiałam zdobyć się na odwagę szybciej.

2 mg to już tylko ostatnia krótka prosta, da się to odstawić, objawy odstawienne to często nie tyle same fizyczne objawy braku substancji w organizmie co rownież objawy generowane przez psychikę, bo się człowiek boi odstawienia leku, jak chory na nogi odstawienia kul. trudno to samemu odróżnić.

[ekspert.grupa_synapsis]

Nie słyszałem o przypadkach, żeby "nie można było odstawić" benzodiazepiny u osoby bez istotnych obciążeń somatycznych i rzeczywiście zdeterminowanej do odstawienia. Panu też zalecam skorzystanie z pomocy oddziału detoksykacji. Bo jeśli nie udało się w trybie pozaszpitalnym, to nic dziwnego. SP
Grupa Synapsis
www.synapsis.pl