o ochronie zdrowia psychicznego

[gosc1987]

"Osoba z zaburzeniami psychicznymi ma prawo do:

Wyrażenia zgody lub nie- niezależnie od stanu jej zdrowia psychicznego - na
badanie lekarskie (18), przyjęcie do szpitala psychiatrycznego i zabiegi
diagnostyczno-lecznicze (art. 3/4), DPS. "

Oto było jedno z praw.

Mam zatem drobne zapytanie. Byłbym zobowiązany gdyby ktoś mógł mi na nie
odpowiedzieć.
Czy jeśli osoba, pacjent, była hospitalizowana w szpitalu psychiatrycznym i
złożyła jakieś dwa podpisy czy w ten sposób jakby pozbył się z jednego z praw
mówiącego o tym, że pacjent nie może być w przyszłości badany bez jego zgody
i niezależnie od tego jakie byłoby jego zachowanie. Czy może zostać on
zamknięty po raz kolejny w szpitalu bez jego pisemnej zgody po raz drugi?

[bialeoko]

Ustawa
o ochronie zdrowia psychicznego
z dnia 19 sierpnia 1994 r

Art.21. 1. Osoba, której zachowanie wskazuje na to, że z powodu zaburzeń
psychicznych może zagrażać bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu
innych osób, bądź nie jest zdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb
życiowych, może być poddana badaniu psychiatrycznemu również bez jej zgody, a
osoba małoletnia lub ubezwłasnowolniona całkowicie - także bez zgody jej
przedstawiciela ustawowego. W tym przypadku art.18 ma zastosowanie. *

2. Konieczność przeprowadzenia badania, o którym mowa w ust.1, stwierdza lekarz
psychiatra, a w razie niemożności uzyskania pomocy lekarza psychiatry - inny
lekarz. Przed przystąpieniem do badania uprzedza się osobę badaną lub jej
przedstawiciela ustawowego o przyczynach przeprowadzenia badania bez jej zgody.

*
Art.18. 1. W toku wykonywania czynności przewidzianych w niniejszej ustawie
przymus bezpośredni wobec osób z zaburzeniami psychicznymi można stosować tylko
wtedy, gdy osoby te dopuszczają się zamachu przeciwko życiu lub zdrowiu
własnemu, życiu lub zdrowiu innej osoby, bezpieczeństwu powszechnemu bądź w
sposób gwałtowny niszczą lub uszkadzają przedmioty znajdujące się w ich
otoczeniu albo gdy przepis niniejszej ustawy do tego upoważnia.

2. O zastosowaniu przymusu bezpośredniego decyduje lekarz, który określa rodzaj
zastosowanego środka przymusu oraz osobiście nadzoruje jego wykonanie. W
szpitalach psychiatrycznych oraz w domach pomocy społecznej, jeżeli nie jest
możliwe uzyskanie natychmiastowej decyzji lekarza, o zastosowaniu przymusu
bezpośredniego decyduje pielęgniarka, która jest zobowiązana niezwłocznie
zawiadomić lekarza. Każdy wypadek zastosowania przymusu bezpośrednio odnotowuje
się w dokumentacji medycznej.

[gosc1987]

dzięki bialeoko :)