samobojstwo

[Gość: maria]

zdecydowalam sie na samobojstwo - nie mam zadnej przyszlosci - cierpie
ogromnie. jak to zrobic??? pomozcie - nie oczekuje wspolczucia ani pomocy w
zmianie decyzji, chce po prostu umrzec.

[Gość: dudu]

Mario,

jeżeli zdecydowałaś się to nic zapewne Cię nie odwiedzie od Twojego
postanowienia, proszę pomyśl jedynie o tym dlaczego tu napisałaś te słowa?
nie chcę, nie będę Cię pocieszać, nie potrafię chyba bo nie znam ogromu Twojego
nieszczęścia, Twojego poczucia pustki nicości niespełnienia i braku tego co nas
przy życiu trzyma - nadziei na przyszłość...
I choćbym morze empatii przepłynęła nigdy nie będę Tobą, nigdy nie poznam
Twoich myśli...jedna tylko myśl mi się kołacze po głowie - skoro tu napisałaś,
może jest choć najmniejsza myśl w Tobie, najsłabsza, która woła, krzyczy,
ryczy, żebrze o jutro, o to by ktoś słowo napisał, choć dwa słowa, że warto
jutro, że może jutro, lub jeszcze później, ale przyjdzie taki dzień gdy powiesz
sobie - dobrze, że jestem, może byle jak ale jestem...
i jeszcze truizm - by popełnić samobójstwo potrzeba wielkiej odwagi - nie
zdobywaj się na nią, weź tę siłę i desperację, którą chcesz wtłoczyć w plan
unicestwienia i poświęć je na przeżycie jutra, tylko jutra, a potem znów i
znów...zawsze jest jakieś może, zawsze jest, musi być...
uwierz mi, lub nie wierz, ja - wiesz, ja byłam tak blisko jak Ty, bywam i
nadal, ale żyję i nieważne jak żyję i jak długo jeszcze...ale żyję
żyj i Ty, proszę

[mysterious]

To to ostatnio za fatum na tym forum z tymi samobójstwami ???Prze te walentynki
czy co ????Wiesz , co Maria ,nawet sobie nie wyobrazasz jak wszyscy którzy tu
są (łacznie ze mną )pragna śmierci ,żeby juz nie czuc tego bólu ,żeby nic nie
czuć i gdyby nagle wszyscy ci postanowili to zrobić to powiedz mi kto by zosatł
na tym świecie ???
Przeczytaj sobie taka wypowiedz na forum ,pisałam ją w temacie (otrucie gazem )
do takeigo Tomka który tez chciał sie zabić .I napisz jeszcze

[Gość: Tomek (ten od gazu]

Tyle, ze ja dalej chce sie zabic, tylko nie mam pomyslu jak? :(
Z gazu zrezygnowalem, gdyz ze wzgledu na specyfike instalacji gazowej w moim
bloku predzej wysadzilbym blok w powietrze :(

Biore tez leki. Rano pomagaja - wieczorem najchetniej bym sie poszlachtal :(

A co do Marii (bo to jej watek) - mysle, ze rozumiem i szanuje Twoja decyzje.
Ale nie umiem Ci pomoc :(

Pozdrawiam
Tomek

[Gość: Rob]

Pieprzysz!!! Zasuwaj do lekarza po prochy. POMAGAJĄ!!!
Nic i nikt nie jest wart by przez to się zabijać. Masz
jedno życie, drugiej szansy przeżycia czegoś
interesującego nie będzie.
Mnie bardzo interesuje w co jeszcze zabrnę.
Pozdrawiam

[Gość: maria]

tysiace mysli cisnie mi sie do glowy.....dziekuje za TAK POTRZEBNE mi wasze
slowa......jak ja bardzo potrzebuje ludzi......

[mysterious]

Gość portalu: maria napisał(a):

> tysiace mysli cisnie mi sie do glowy.....dziekuje za TAK POTRZEBNE mi wasze
> slowa......jak ja bardzo potrzebuje ludzi......

Widze że też nie możesz spac :):)
Mam nadzieje ze przeczytałas to co Ci proponowałam .Wiem ,ze bardzo
potrzebujesz ludzi ,a przede wszystkim miłości i ciepła i pomocy .Niestety
kiedy ktos tak żle sie czuje to wszyscy przyajciele sie od neigo
odwracają ,ponieważ sami nieświadomie ich odrzucamy,oddalamy sie i dajemy do
zrozumienia że ich nie lubimy chociaż oni nawet nie wiedza jak bardzo ich
potrzebujemy.Prawda jest taka że tylko ty możesz sobie sama pomóc ,zrozumiec
samą siebie i pogodzic sie ze swoimi myślami ,z tym co czujesz.Nie wyszłam z
depresji i nie moge ci powiedziec jak to zrobić ,ale wiedz że jestem z Tobą i
wierze ze kiedys Ci sie uda ,zawsze mozesz napisac do mnie kiedy tylko
zechcesz .
Jakie to wszystko wydaje sie smieszne ;świadomie marnujemy sobie zycie na
użalanie sie nad sobą ,wiemy ze czas leci a my nie potrafimy
przestac ,otrząsnac sie i zacząc życ

[esseana]

Wiem, jak się czujesz, jak wielki ciężar na duszy i w sercu nosisz.
Też przechodziłam taki stan. Jest to najochydniejsze uczucie jakie można sobie
wyobrazić.
Mogę ci napisać że jak bedzie próbiwała to potem jest jeszcze gorzej, dochodzi
następne obciązenie psychiczne.
Ja próbowałam dwa razy z pełną świadomością, na szczęście jestem na tyle głópia
że nie znam się na anatomii człowieka i na działaniu niektórych proszków.
Pomyśl o rodzinie i o biliskich, jaki ból im sprawisz.
Ja do konca życia bede przepraszać najbliżysz za to co pragnęłam zrobić.
W życiu trzeba przeskakiwać porzeczki, isc do przodu.
Wiem, że jest cięzko.

Jest wiele grób wsparcia, są psycholodzy i psychiatrzy.
Pisz jak najwiecej an necie.
Pisz pamiętnik, wszystkie my sli w nim spisuj.
Zadbaj o siebie.
Zacznij siebie kochać, bądź egoistką.

Wszystko bedzie dobrze.
Jest czasami trudno ale damy sobie rade.\\

pozdrawiam
esseana

[sherry1]

Prosze, nie rob tego, to nie rozwiazanie, zuzyj ta resztke energii, ktora jest
jeszcze w Tobie w pozytywny, nie destruktywny sposob. Moj maz popelnil 4
miesiace temu samobojstwo, nie jestem w stanie wyrazic, w jaki emocjonalny
chaos wpedzil przez to nasza rodzine, swoje wlasne dzieci. Nie ma takiej
sytuacji, ktorej nie mozna byloby rozwiazac. Skad wiesz, czy za godzine, albo
jutro nie wydarzy sie cos, co diametralnie zmieni Twoj punkt widzenia? Na to
zawsze jeszcze bedziesz miala czas. Nie uciekaj przed zyciem. Napisz, moze moge
Ci pomoc?

[Gość: Kaska]

Mario,
skoro sie zdecydowalas tu napisac, to znaczy, ze jeszcze zyjesz i chcesz
jeszcze troszke pozyc. A ze teraz boli.
Sadze, ze wiele osob tutaj chcialo umrzec juz nie raz. Ilez to ja razy sama
staralam sie umrzec. Ale nawet na to nie mialam sily. Potrafilam siedziec po
kilkanascie godzin bez ruchu wpatrzona w jedne punkt i plakac "na sucho"
jesliwiesz o czym pisze. Pragnelam, aby cos sie stalo, zeby mnie cos zabralo.
Nie uwazalam na ulicy, liczylam, ze moze ktos mnie przejedzie, zaczelam
porzadkowac swoje rzeczy, spisalam testament. Zaczelam obmysla sposoby na
swiadome pozbawienie sie zycia. I widzisz - nadal zyje i tu pisze. Depresja raz
opuszcza mnie, raz wraca. Teraz znowu jestem na lekach. Zeby zyc. Nie, nie dla
siebie, ale dla tych co mnie kochaja - i nie pozwolili mi umrzec. Dla tych, co
plakali razem ze mna, co tesknili za mna, co martwili sie o mnie....
A takich ludzi jest pare na tym swiecie. Ja nie moge im tego zrobic.
Ty tez nie mozesz - bo.... ktos bedzie za Toba plakal i potem tak jak Ty moze
sobie nie dac rady sam bez Ciebie.


> zdecydowalam sie na samobojstwo - nie mam zadnej przyszlosci - cierpie
> ogromnie. jak to zrobic??? pomozcie - nie oczekuje wspolczucia ani pomocy w
> zmianie decyzji, chce po prostu umrzec.

[Gość: kiddie]

Chcialem popelnic samobojstwo dzien w dzien latami. Myslenie o tym bylo moja
obsesja. Nie zrobilem tego i teraz juz wiem ze nie zrobie. Nie boje sie bolu,
mialem polamane wszystko co mozna polamac i pociete co mozna pociac, zatem
dlaczego? Bo nie dam swiatu i ludziom satysfakcji, ze mnie zlamali i ze nie mam
juz sily. Udaje ze jest w porzadku. Nie beda o mnie mowili "to ten co byl za
miekki, nieprzystosowany, nie poradzil sobie". Mam to w dupie. Pomysl o tym.

[dorota5]

Gość portalu: kiddie napisał(a):
> Chcialem popelnic samobojstwo dzien w dzien latami. Myslenie o tym bylo moja
> obsesja. Nie zrobilem tego i teraz juz wiem ze nie zrobie. Nie boje sie bolu,
> mialem polamane wszystko co mozna polamac i pociete co mozna pociac, zatem
> dlaczego? Bo nie dam swiatu i ludziom satysfakcji, ze mnie zlamali i ze nie
mam
>
> juz sily. Udaje ze jest w porzadku. Nie beda o mnie mowili "to ten co byl za
> miekki, nieprzystosowany, nie poradzil sobie". Mam to w dupie. Pomysl o tym.


A ja nie mam zamiaru udawać że jest w porządku! Mam dość tego pieprzonego
grania. Mam gdzieś co mówią inni. Za bardzo się tym zawsze przejmowałam.
Zresztą udawanie na dłuższą metę jest strasznie męczące. Prędzej czy później
wyjdzie jak szydło z worka.
Mam to w dupie.

[Gość: kiddie]

To jest gra, to sie nie dzieje naprawde. Samobojstwo niczego nie rozwiaze.
Gdyby to bylo takie proste, myslisz ze jeszcze bym tu pisal? Jedno wiem na
pewno, jezeli zdecyduje sie odejsc, nie odejde stad sam.

[mika_1]

Kiddie, zgadzam się z Tobą. We mnie też walczy "miękkość" z "twardością". Ale wydaje mi się, że pozbawienie się życia, to dośc proste rozwiązanie... Nie mogę powiedzieć, żeby mnie takie mysli nie dopadały, ale postanowiłam być silna, walczyć i pokazać innym, ile jestem warta. Życie mamy tylko jedno i faktem jest, że jeszcze nie wiemy, co nas czeka za zakrętem.... Może teraz to jest włąsnie ten najtrudniejszy wiraż, a potem będzię już gładka droga? Staram się myśleć, że właśnie tak jest, nawet jeśli każdego dnia powtarzam sobie to samo - że to jeszcze tylko jeden dzień i wszystko się zmieni - na lepsze oczywiście:)

[iwa11]

Mario, kiedyś, jako dziecko byłam ogromnie nieszczęśliwa - tak ułożyło sie w
zyciu, raz nawet najadłam sie jakichś prochów, bo tam było ostrzeżenie, że mogą
być niebezpieczne. To wszystko minęło, teraz jestem dorosła, czy szczęśliwa?
napewno bardziej niż wtedy, mam kogo kochać i są ci, którzy mnie kochają. Co
pozostało z tamtych czasów? Wrażliwość na cierpienie. Także na Twoje. Napiszesz?
[e-mail]

pozdrawiam

[dorkagut]

Hej, zaczęłaś ten wątek kilka dni temu, mam nadzieję, że tu zaglądasz. Dzisiaj
ja napiszę do Ciebie kilka słów. Sama na własnej skórze przekonałam się, że los
potrafi zaskakiwać. Kiedyś, gdy myśl o samobójstwie, była dla myślą o sposobie
wybawienia, los posłał mnie na chwile w miejsce, gdzie przypomniałam sobie jak
fajnie czuć na skórze ciepły promień słońca i że np. lubię tańczyć. To były
tylko cztery dni, ale nie przeżyłabym, gdybym z sobą skończyła. Nie wiesz co
jutro Cię spotka, postaraj się przeżywać kolejne dni, żeby się przekonać.
Zobacz ilu życzliwych ludzi odpowiedziało na Twój apel. Może ktoś z nich
zostanie twoim przyjacielem, pomoże zmienić Ci świat na lepsze? Ja jestem
gotowa spróbować, napisz do mnie...

PS Sama najlepiej wiesz, co lubisz. Postaraj się zrobić sobie jakąś
przyjemność, to może być drobiazg, kubek kakao, które lubisz... Spróbuj!

[gponik]

Gość portalu: maria napisał(a):

> zdecydowalam sie na samobojstwo - nie mam zadnej przyszlosci - cierpie
> ogromnie. jak to zrobic??? pomozcie - nie oczekuje wspolczucia ani pomocy w
> zmianie decyzji, chce po prostu umrzec.
Nic nie boli tak jak zycie-
Nie zaprzecze-bol duszy jest stokroc gorszy niz bol fizyczny,ale wszystko mija
i to to minie-CIERPLIWOSCI.
I ja jestem z Toba Mario

[zupa10]

Wiem jedno, najgorsza jest izolacja i wycofanie sie. Porozmawiaj z kims. Bardzo
chetnie sie z toba spotkam.Napisz.

[zwierzak69]

Pewnie myślisz że potem już nic co by cię obchodziło. Mnie ten temat też
nurtuje i musze Ci powiedzieć że mialem próby "S" i lądowałem w szpitalu (nie
psychiatryku). Jestem teraz w trakcie terapii psychologiczno-psychiatrycznej i
jakoś leci (nawet pomaga a nie wierzyłem), myśli o śmierci nachodzą mnie
częściej lub rzadziej ale nie tak jak kiedyś. Jak mnie coś takiego najdzie to
ogladam sobie ( jedna z mojch metod )trochę strasznych zdjęć jak wygląda się po
śmierci. I nie bardzo mi śię to podoba.

www.ogrish.com/images/suicide/index.htm

To jest adres strony z takimi zdjęciami, filmy i sporo linków. Tam zobaczysz
metody i ich skutki. Ostrzegam zdjęcia są makabryczne. Zobacz, przemyśl może
cos sobie podpasujesz ale zastanów się dobrze zanim cokolwiek zrobisz. Może
warto by pomyśleć co spowodowało to że chcesz odebrać sobie życie a siebie
bliskim i znajomym. Może się jeszcze na coś przydasz i komuś będziesz
potrzebny. Może twoja obecność będzie budziła w kimś radośc i chęć życia. Nie
odbieraj tego nikomu ani sobie. Trzymaj się !!!

Zwierzak

Co ma być, to i będzie - tak, czy owak, zdarzy się

[roanbu]

Są wieczory, kiedy krzyczę, wrzeszczę, chwytam za telefon i wołam! Wołam o
pomoc! Wołam z przerażenia, z zniechęcenia, z gromnego zawodu, z niewymownie
wielkiego bólu ducha!

Nigdy nie planuję, do kogo wykrzyczę wołanie o pomoc i wołanie o smierć. Nie
biorę żadnych proszków. Ten stan ogarnia mną, gdy sięgnę po kilka piwek...

Wówczas wychodzi ze mnie ten płaz, maszkara, czysta tragedia. Jak sie tak
wykrzyczę, wypłaczę i zmeczę ... wszystko mija. Świat jest kochany. Ludzie,
którym się tak dałem we znaki nie krzyczą później, nie robią wymówek. Jedyne co
mówią to: "Wiem, że Ci się uda uporać z tym wszystkim. Nie moge pomóc Ci
inaczej, jak tylko Cię słuchac i słuchać ....".

Az tu nagle przychodzi taki wieczór, kiedy ktoś dzwoni do mnie i ... TEŻ
KRZYCZY! Może nie az tak dramatycznie i drastycznie, jak ja, ale wiem, że ten
KTOŚ dzwoni z wołaniem o pomoc. I wtedy ja słucham i słucham i słucham ....

Śmierć, to wspaniały wynalazek, ale we właściwym czasie. Samobójstwo? OK! Ale
tylko wtedy, gdy zawiedzie już naprawdę wszystko! A jest to niemożliwe! Życie
jest jak wszechświat, jest nieskończenie przepastne w środkach ....

Rozejrzyjcie sie wokół, popatrzcie na cierpienie innych i zastanówcie się.

Starajcie się pokochać kogoś, chociaż troszeczkę, a przede wszystkim samych
siebie. nauczcie się wybaczać sobie wszelkie niedoskonałości i niedostatki.
Nigdy nie rezygnujcie z własnego ja, własnej wizji życia. Nie bójcie się zacząć
czegoś od nowa, pozostawiając na zawsze coś, co Was trzyma.

Taką mam receptę, której się trzymam i to mi pomaga. Trzymam kciuki,
Kochani!!!! :))))

[fredt]

Wszystko to jest prawdą, pod warunkiem że nie ma się depresji.

[roanbu]

masz rację, ale znajdź mi kogokolwiek, kto nie ma depresji ....