ucieczka w sen

[amonia1]

Czy też tak macie?
Jedyne miejsce na świecie, gdzie czuję się naprawdę dobrze, to w moich
snach...Ponoć i tak mam dobrze, że nie miewam koszmarów...
Ale moja depresja przejawia się chyba głównie tym, że mam słabe poczucie
rzeczywistości, natomiast we śnie reaguję...zdrowo, tj. odruchowo. W
codziennym funkcjonowaniu przeskadzają mi natomiast myśli, najczęściej
negatywne...Dochodzi do tego, że wręcz zatrzymuję się bez ruchu i nie
pamiętam, co chciałam zrobić i o czym myślałam.

[eizo1]

w sumie tak ale nie zawsze mam dobre sny
a tak poza tym to wszystko ch...

.

[keisha85]

ja przez ostatni rok spalam prawie w kazdej wolnej chwili w ciagu dnia przez co
mialam czesto problemy z zasypianiem w nocy.ogolnie stalam sie rozkojarzona a
teraz gdy juz probuje wyjsc z tego syfu to bez paru godzin snu w ciagu dnia nie
jestem w stanie funkcjonowac

[patyczka82]

Dobrze, że przynajmniej możesz spać...

[amonia1]

niby mogę spać, ale w nocy budzę się średnio co 2 godziny, a od godziny 5 to
już jest takie na pół czuwanie i jednocześnie świadomość - Boże, znowu trzeba
wstawać...

[patyczka82]

Tak, znam to budzenie się godzinę, dwie przed dzwonkiem budzika.I potem nie
można już zasnąć bo ma się świadomość, że trzeba będzie wkrótce wstać.Okropne
to jest :(

[ollaboga77]

Ja też ucieklam w sen od kiedy nie jestem z moim facetem z którym mialam mieć
rodzinkę, a dla mnie rodzinka to moje spełnienie!!!

Teraz mam tylko sen...

[patyczka82]

nie chcę Cię urazić i wiem,że to tak łatwo się mówi ale na świecie są jeszcze
inni faceci.Ba, cała banda innych facetów...Może akurat znajdziesz kogoś kto
bardzo mocno Cię pokocha i będziecie mogli założyć szczęśliwą rodzinę :)

[ollaboga77]

Dzięki Patyczk ale ja nie mam wiary... bo jak ktoś na coś bardzo liczy a to
się w efekcie nie spełnia to jest wkurzenie i żal... cofnęłabym czas i wogole
poszła inna drogą .... taką która by mnie usamodzielniała w 100%....

poza tym ja juz nie mam wiary .. w życie wogóle... jakby dobre pozytywne
energie ze mnie uszły

[patyczka82]

a nie jesteś samodzielna? może po prostu o tym nie wiesz albo jak do tej pory
nie miałaś potrzeby by sie o tym przekonać.

[ollaboga77]

mam potrzebe samodzielnosci od x lat ale dzienne studia jakoś mnie skutecznie
od tego odwodziły...

Oj pozmieniełabym wsio w swoim zyciu... i nie poszlabym na dzienne napewno
nie...

[cadiz]

ollaboga77 napisała:

> mam potrzebe samodzielnosci od x lat ale dzienne studia jakoś mnie skutecznie
> od tego odwodziły...

jaka potrzeba, takie działanie

[ida37]

podobne problemy miałam w okresie stresującej pracy:-( zmieniłam pracę i
problemy ze snem skończyły się:-) dodatkowo miałam mniej obowiązków i mniej
godzin (praca na pół etatu), plan suuuuperaśny! każdy tydzień pracy kończył się
długim weekendem, bo miałam wolne piątki i soboty! nie było tak źle...mam
nadzieję, że w tym roku będzie podobnie!

[carlabruni]

ludzie w depresji często tak mają. można się też spotkać z takim przypadkiem w
jakim ja byłam, ze spałam 5 godzin na dobę, a i tak muszę się cieszyć, zę tyle
spałam. są tacy, którzy spią 2-3 godziny na dobę. tak więc jak widzisz różnie
bywa. pozdrawiam.

[sneeper]

na przyklad z ASPARGEREM
trzeba ich przymusic zeby spali wiecej
albo wewalic prochy

[mskaiq]

Mialem sporo takich przebudzen ze przerazajaca swiadomoscia ze musze za chwile
wstac. Kiedy pojawia sie ta przerazajaca swiadomosc, przekrecam sie na drugi
bok, przytulam sie do moich dobrych mysli i ta przerazajaca swiadomosc znika.
Jesli zaczniesz o tym myslec budujesz strach, ten strach bedzie pozbawial Cie
snu. Bedzie sie on zjawial i budzil Cie, bedzie zaklucal sen.
Serdeczne pozdrowienia.

[abasia471]

Znam ten stan bardziej niż bym chciała. Ucieczka w sen dawała wytchnienie od
natrętnych myśli, smutku, lęków itp przykrych stanów. Problemem było to, że
spałam po kilkanaście godzin budząc się, co jakiś czas, a kiedy już wstałam
byłam zmęczona, bolała mnie głowa i z przerażeniem myślałam o zmarnowanym
czasie. Teraz radzę sobie dużo lepiej i śpię nie więcej niż 7, 8 godzin.
Pomogły mi leki, które zmniejszyły lęki i depresję, a także zmiana nastawienia
do choroby. Przestałam analizować ile tracę przez chorobę, a zaczęłam myśleć
jak mogę lepiej żyć mimo choroby. Staram się wypełniać czas rzeczami które
lubię, czytam, oglądam dobre filmy, programy, a ostatnio odkąd minęło mi
zahamowanie do jakiegokolwiek ruchu, chodzę na spacery. Staram się sprawiać
sobie jak najwięcej przyjemności, żeby mieć siłę na walkę z chorobą. Nie wiem,
czy moje doświadczenia komuś pomogą, ale bardzo bym tego chciała. Jednego
jestem pewna, że aktywne podejście do leczenia i wzięcie odpowiedzialności za
swoje życie może pomóc. Trzeba przynajmniej próbować. Niestety nie jestem tak
naiwna jak maskaig i nie wierzę, że wystarczą dobre chęci, ale nie robienie
niczego i użalanie się nad sobą też mnie nie przekonuje. Szkoda życia.

[rain.dog]

> Pomogły mi leki, które zmniejszyły lęki i depresję, a także zmiana
nastawienia
> do choroby. Przestałam analizować ile tracę przez chorobę, a zaczęłam myśleć
> jak mogę lepiej żyć mimo choroby. Staram się wypełniać czas rzeczami które
> lubię, czytam, oglądam dobre filmy, programy, a ostatnio odkąd minęło mi
> zahamowanie do jakiegokolwiek ruchu, chodzę na spacery. Staram się sprawiać
> sobie jak najwięcej przyjemności, żeby mieć siłę na walkę z chorobą. Nie
wiem,
> czy moje doświadczenia komuś pomogą, ale bardzo bym tego chciała. Jednego
> jestem pewna, że aktywne podejście do leczenia i wzięcie odpowiedzialności za
> swoje życie może pomóc. Trzeba przynajmniej próbować. Niestety nie jestem tak
> naiwna jak maskaig i nie wierzę, że wystarczą dobre chęci, ale nie robienie
> niczego i użalanie się nad sobą też mnie nie przekonuje. Szkoda życia.



mogę się pod tym podpisać
wszystkimi czterema łapami

[greta_30]

amonia1 napisała:

> Jedyne miejsce na świecie, gdzie czuję się naprawdę dobrze, to w moich
> snach...

Ja w czasie mojej ostatniej depresji brałam garściami neuroleptyki żeby tylko
zasnąć i nie musieć uczestniczyć w tym koszmarze jakim jest dla mnie depresja.
Sen to jedyny spokojny sposób na jej przetrwanie. Sprawdzało się jeszcze (choć
temu towarzyszył już spory wysiłek) granie w pasjansa w komputerze i TV.