Tęsknota za życiem....

[jufalka]

Wcześniej było raczej ok, mimo pewnej nieśmiałości dobre kontakty z ludźmi,
ogólnie zadowolenie z życia, radość, gdy rano wstawałam, życie tu i teraz,
każdą chwilą, przeżywanie wszelkich uczuć, miłość, sympatia, złość, smutek...,
jak było źle to płacz i oczyszczenie, po prostu ŻYCIE. Coś pochrzaniło się jak
miałam 14-15 lat. Do dziś nie wiem dlaczego... Czy to depresja, czy inne
zaburzenia... Czy coś może przywrócić tamten stan? Czy leki mogą przywrócić to
ŻYCIE? A może tak żyją tylko dzieci?

[marwolo_diabolo]

jufalka napisała:

> A może tak żyją tylko dzieci?

Chyba niestety tak :(
Pozdr mocne dla Ciebie!
--
nieustraszony Marwolo diabolo :)

[marwolo]

marwolo_diabolo napisała:
> --
> nieustraszony Marwolo diabolo :)

A niech cię diabli! - nomen omen!

[zloteslonko]

"Dzieciństwo kończy się z pierwszym kompromisem" DT

[marwolo]

Witaj,
Cóż, nie napisałaś dokładnie, o co Ci chodzi. Jeśli to fobia społeczna
(chorobliwa nieśmiałość) - to zajrzyj tu:

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=23191
Sprawdź może tzw. test Liebowitza, można go znaleźć w necie.

Pzdr:) mocno

[abasia471]

Nie wiem ile masz lat, ale kończenie życia w wieku 14 lat i dalej już tylko
wegetowanie jest nie do przyjęcia. Idź na jakąś psychoterapię i szukaj sensu na
każdy nowy dzień. Uczucia o których piszesz ciągle w Tobie są, musisz tylko
znaleźć przyczynę, dlaczego są tak głęboko, że ich nie odczuwasz.