jeszcze żona

[podpora73]

mąż mówi że nie kocha jest pusty, nic nie czuje, choruje na depresję, coś da
się z tym zrobić. Czy taki brak uczuć jest normalny w chorobie.

[lucyna_n]

taki nienormalny brak uczuć w depresji jest niestety normą.
Da się z tym coś zrobić. Leczyć depresję, a jak leki zaczną działać szukać terapii dla małżeństw. Co dwie
głowy to nie jedna.
Współczuję partnerom życiowym depresyjnych tak jak sobie samej, to musi być prawdziwe horrendum.

[comsui]

Powiesz coś dalej? Więcej? Przepraszam, podporo, że włażę w wątek,
ale ciekawi mnie, jak to jest. W istocie depresja czy po prostu
ktoś przestał kochać? Nie pytam z pustej ciekawości (autopsja).
Trochę trudno mi to pojąć, bo chociaż chadowiec, to jestem osobą
dość emocjonalną i nawet w epizodach depresyjnych przytulenie
wyzwala łzy. Nie odsuwam się, gdy czuję, że ktoś okazuje uczucia.
Jak to jest?

[aurelia_aurita]

no to masz szczęście w nieszczęściu, że tak reagujesz w depresji.
a z mężem podpory - to mi wygląda jednak na skutki depreji.

[atom1001]

ze mna jest tak: w trudnych stanach czuje jakbym nie kochala. Nie ma szans na
przytulenie, bo mnie to jakos drazni, ale caly czas wiem, ze kocham. Nie umiem
tego wytlumaczyc, ale wygladam jakbym byla w jakims innym swiecie, nie okazuje
uczuc, ale caly czas wiem, ze kocham i to bardzo. Kiedy te stany mijaja, moje
zachowanie wraca do normy. Jesli to pierwszy stan depreyjny Twojego meza, to
moze mu sie wydawac, ze nie kocha, mysle, ze moze byc nawet przekonany, ze nie
kocha, bo tak to sie odbiera. Jezeli darzy Cie miloscia, to bedzie ja znowu
odczuwal i okazywal kiedy bedzie sie lepiej czul (trzeba pojsc do lakarza, na
terapie itd). Moze byc jeszcze tak, ze po prostu milosc sie skonczyla, a
depresja tu nie ma nic do rzeczy.

[podpora73]

Mój mąż choruje dopiero od dwóch miesięcy a właściwie głośno mówimy o tym, że
to jest depresja i leczy się zaledwie miesiąc. Leki przyjmuje od dwóch tygodni.
Co do uczuć to twierdzi, że do wszystkich nic nie czuje.
Myślę jednak, że może miłość się skończyła i to nic nie ma wspólnego z
depresją. Odejść nie chce bo twierdzi,że czuje do nas ciepłe uczucia. Zagubiona
jestem
Ale czy zdrowy zrozumie chorego.........zwłaszcza na depresję.

Pamiętasz bajkę "Królowa śniegu"?

[comsui]

Kajowi wpadł odłamek szkła do oka. Ale Gerda go uratowała. Depresja to może
takie szkło. Życzę Tobie dużo siły i dużo dobrego. Trzymaj się ciepło!

[tristezza]

moim zdaniem tytulowy "szklany klosz" S.Plath jest najtrafniejsza metafora
depresji.
Podporo, to co maz mowi w tym stanie jest prawie na bank wynikiem choroby. badz
cierpliwa i wyrozumiala, a rozmowy zasadnicze przelozcie na lepsze czasy.

Słusznie prawisz

[comsui]

Problem polaga na tym, że taki Szklany klosz jest dla mnie np. nie do
przebrnięcia. Strzeliłbym sobie prędzej w łeb. Zaczęte, nieskończone...
Dołuje.

[tristezza]

alez nie ma obowiazku czytania :-)
mnie zreszta nie chodzilo o ksiazke, ktora nie jest zadna metafora, a w miare
wiernym opisem. chcialam powiedziec, ze okreslenie szklany klosz doskonale
oddaje istote depresyjnej percepcji swiata. Lucyna napisala kiedys, ze czuje
sie jakby byla zamknieta w sloiku. tez dobre

wrażenie bycia za szybą może nie

[comsui]

bardziej: nie mam skóry, chcę się schować, nic do mnie nie mówcie, ja do was
nic nie powiem. problemem ostatnio było powiedzieć: poproszę bilet...

[lucyna_n]

po prawdzie tak powiedziała Nevada, ja to nie umiem takich celnych porównań wymyślić.

[lucyna_n]

To jest na początku drogi, ale szczęściem zaczął się leczyć, żeby się tylko nie zniechęcił, bo czasem na
jakie takie efekty trzeba czekać miesiące.
No i żeby Tobie starczyło optymizmu i cierpliwości na jego depresyjne gadanie.
Zgadzam się z Tris, że teraz to nie ma co dzielić włosa na czworo bo depresyjnemu i tak wszystkie koty
czarne.

[mskaiq]

Milosc jest kiedy swiadomosc jest radosna. Nie ma jej kiedy swiadomosc jest
pena strachu, negatywnych mysli, zalu czy zlosci.
Sprobuj kochac kiedy jestes zla albo sie boisz, to jest niemozliwe. Kiedy znika
zlosc albo strach czy zal wtedy wraca milosc.
Sprobuj zorganizowac taki dzien aby Twoj Maz czul sie szczesliwy, moze
wyciagnij Go tam gdzie byl szczesliwy, gdzie lubil byc. Jesli uda Ci sie
zmienic Jego swiadomosc na pozytywna, wroci milosc. Odejdzie natychmiast kiedy
znow wroci strach, zlosc, zal, itp.
Depresja jest stanem naszej swiadomosci. Jesli ciagle ten stan jest negatywny,
pelen strachu, zalu czy zlosci wtedy pojawia sie depresja.
Serdeczne pozdrowienia.

[lucyna_n]

kardynalna zasada postępowania z depresyjnym"
_nie wymyślaj mu na siłę rozrywek_, to męczy i powoduje że człowiek czuje się jeszcze gorzej, bo nie ma
siły sprostać oczekiwaniom otoczenia.
Wspieraj go jak coś tam umyśli robić, ale błagam, żadnego ciągania na siłe po znajomych, po knajpach ,
po imprezach itd, co najwyżej na łono przyrody jak się czuje na siłach.

[podpora73]

Mój mąż jest też DDA nadzieja w tym, że jesteśmy ze sobą całą wieczność i było
nam bardzo dobrze a potem się pogubiliśmy, może to zaczynała się choroba a ja
odbierałam jako podły charakter i złosliwości :( i byłam też podła.
Ciężko to ogarnąć a najgorsza jest niepewność czy się uda nie zrujnować życia
mamy maleńkie dziecko...

[lucyna_n]

czasem radosne wydarzenie jakim jest przyjście na świat dziecka powoduje taki stres że człowiek gubi
pion, po prostu przerasta go nagle nowe wyzwanie i zanim nie okrzepnie, bywa że zdąży się wkręcić w
depe. Może mąż miał wobec siębie tak duże oczekiwania, ma uczucie że sam sobienie sprostał, że w
związku z tym wszystko zawalił, jest do niczego , nie wart żeby go kochać, ani żeby on kogoś kochał.
Mając złe doświadczenia boi się że on też nie sprosta wyzwaniu.
DDA nie mają lekko i każde wydarzenie rodzinne jest dla nich podwójnie trudne.
Tak sobie myłśę ja, ale to oczywiście tylko moje dywagacje. Powody mogą być całkiem inne, pewnei z
czasem wyjdą na jaw.
Ale tak optymistycznie sobie myślę też że skoro długo było dobrze to jest ogromna szansa że znowu
będzie, bo to znaczy że Wasz związek nie jest przypadkiem, a to co teraz się dzieje to trzeba by
potraktować jak próbę, zadanie problem do rozwiązania a nie porażkę.
Trzymam mocno kciuki za szybkie efekty leczenia.

[lucyna_n]

jeszcze jedno
jakbyś mogła się nie obwiniać, depresja to choroba, i święty straciłby cierpliwość na depresyjne
zachowania, które co tu dużo mówić bywają naprawdę okropne.
obwiniając się tylko sobie dokładasz zbędnego balastu. Skup się na pozytywnych aspektach i bądź dla
siebie dobra:)

[kachaa17]

dda to przekleństwo, mam tego dosć

[frezja47]

To bardzo trudna sytuacja, ale nie wykluczone, że powodem jest jednak depresja.
Jeżeli mogę coś radzić, to nie uszczęśliwiaj go na siłę zgodnie z radami
niektórych forumowiczów.
Przeczekaj, bądź cierpliwa, nie wymagaj za wiele.
Nachalne działanie wygląda tak jakby ozdrowieniec wpadł do szpitalnej kostnicy
i rzucił hasło;
Wstańcie! Co się tak wylegujecie? Życie jest piękne. (porównanie abasi)
Bądź cierpliwa, a kiedy leki zaczną działać możesz zaproponować terapię, może
to coś wyjaśni.

[eulogete]

a mnie się strasznie podobaja te jego "ciepłe uczucia"
bo w depresji nie da się poczuc zakochania, euforii tylko dlatego że mila osoba
się uśmiechnęła
a skoro mąż o uczuciach ciepłych mówi - znaczy że nie jesteście mu obojętni
i gdyby mógł- zachowywałby się inaczej

może warto porozmawiać z lekarzem i psychologiem- bo nie wiem jak znaleźc
właściwa granicę między zrozumieniem dla jego depresji, chęcią pomocy i
poblażaniem, które może utrwalać chorobę

nie trac nadziei

[mskaiq]

Zwykle DDA problem polega na wybaczeniu tego co sie wydarzylo w zyciu takiej
osoby. Bez wybaczenia zyjwe w nas nienawisc, kazda mysl o przeszlosci potrafi
obudzic ta nienawisc. Kiedy pojawia sie nienawisc pojawia sie depresja, wtedy
jestesmy podli, nie mamy dla siebie serca, wybaczenia i zrozumienia.
jesli ch
Beznadziejnosc, brak radosci i sensu nie pomagaja w depresji, utrzymuja
depresje i poglebiaja ja. Znam ten stan kiedy wszystko co jest przeciwko nam
uwazamy ze nam pomaga.
Mysle ze najlepiej porownaj Twoje zycie i Meza kiedy wszystko bylo dobrze.
Zobacz co sie zmienilo. Wtedy znajdziesz przyczyne depresji.
Serdeczne pozdrowienia.